श्रीनिवासस्तव Shrishrinivasastavah

श्री श्रीनिवासपरब्रह्मणे नमःआत्रेय श्रीवेङ्गटाध्वरिणः कृतौश्रवणानन्देप्रथमशतकम्आचक्रायुधमा च मामकगुरोराचार्यवर्गं भजेयस्यान्तर्निगमान्तदेशिकयतिश्रेष्ठौ मुनिर्यामुनः ।रामस्तामरसेक्षणः स च मुनिर्नाथः शठारातिरित्यन्तस्सन्तमसच्छिदः श्रुतिदृशामग्रेसरा जाग्रति ॥ श्रीः ॥या कल्याणनिधिर्व्रजन्ति शरणं यामेव धीमेदुरायक्षेशन्ति ययेक्षिता भुवि जना यस्यै हरिस्तिष्ठते ।यस्या जातमिदं वदन्ति भुवनं यस्याः सदस्याः सुरायस्यामायतते शिवं भगवस्तामिन्दिरां चिन्तये ॥ २॥

śrī śrīnivāsaparabrahmaṇe namaḥātreya śrīveṅgaṭādhvariṇaḥ kṛtauśravaṇānandeprathamaśatakamācakrāyudhamā ca māmakagurorācāryavargaṃ bhajeyasyāntarnigamāntadeśikayatiśreṣṭhau muniryāmunaḥ |rāmastāmarasekṣaṇaḥ sa ca munirnāthaḥ śaṭhārātirityantassantamasacchidaḥ śrutidṛśāmagresarā jāgrati || śrīḥ ||yā kalyāṇanidhirvrajanti śaraṇaṃ yāmeva dhīmedurāyakṣeśanti yayekṣitā bhuvi janā yasyai haristiṣṭhate |yasyā jātamidaṃ vadanti bhuvanaṃ yasyāḥ sadasyāḥ surāyasyāmāyatate śivaṃ bhagavastāmindirāṃ cintaye || 2||

माकानेकहगर्वचर्वणचणैर श्रान्तविश्राणनैर्मानाकाङ्।ह्क्षितसंविधाननिपुणे नारायणे जाग्रति ।कष्टं कष्ठमुपेत्य दुष्टनृपतिद्वारक्षमा रक्ष मामित्याक्रन्दकृतां वृथैव दिवसान्येतानि यातानि नः ॥ ३॥

mākānekahagarvacarvaṇacaṇaira śrāntaviśrāṇanairmānākāṅ|hkṣitasaṃvidhānanipuṇe nārāyaṇe jāgrati |kaṣṭaṃ kaṣṭhamupetya duṣṭanṛpatidvārakṣamā rakṣa māmityākrandakṛtāṃ vṛthaiva divasānyetāni yātāni naḥ || 3||

तूर्णं दुर्नरपालवर्णनमहादुर्नाटकोपक्रमंदोषं शेषयितुं वृषाचलपते तोषं च नेतुं सतः ।अत्रामुत्र च लब्धुमग्र्यसुमनोलभ्यानि भाग्यान्यमीपद्माकान्त तव स्तवे भवदवैरार्ताः प्रवर्तामहे ॥ ४॥

tūrṇaṃ durnarapālavarṇanamahādurnāṭakopakramaṃdoṣaṃ śeṣayituṃ vṛṣācalapate toṣaṃ ca netuṃ sataḥ |atrāmutra ca labdhumagryasumanolabhyāni bhāgyānyamīpadmākānta tava stave bhavadavairārtāḥ pravartāmahe || 4||

वाचा वाञ्छति यत्तव स्तवमिह प्रह्वापि जिह्वा चिरादाराध्यामि भवन्तमित्यपदिशंस्तेनापराध्यामि ते ।यद्वाऽसावतिबालवागिति कृपाव्याजाय ते जायतेसन्दत्ते शिशुकैः शुकैश्च कलितो वर्णोऽपि कर्णोत्सवम् ॥ ५॥

vācā vāñchati yattava stavamiha prahvāpi jihvā cirādārādhyāmi bhavantamityapadiśaṃstenāparādhyāmi te |yadvā'sāvatibālavāgiti kṛpāvyājāya te jāyatesandatte śiśukaiḥ śukaiśca kalito varṇo'pi karṇotsavam || 5||

मालीमस्यमवापिता घनतमःप्रायैर्मुरारे चिरादिङ्गालैरिव जङ्गमाधमगुणाभासैरियं भारती ।तत्तादृग्भिरशङ्करशिरःकम्पस्य सम्पादकैर्गम्भीरैरवदायते तव गुणैर्गाङ्गैस्तरङ्गैरिव ॥ ६॥

mālīmasyamavāpitā ghanatamaḥprāyairmurāre cirādiṅgālairiva jaṅgamādhamaguṇābhāsairiyaṃ bhāratī |tattādṛgbhiraśaṅkaraśiraḥkampasya sampādakairgambhīrairavadāyate tava guṇairgāṅgaistaraṅgairiva || 6||

जम्भालम्भनचित्तकम्पनमहाकुम्भाभवक्षोजभृद्रम्भाद्यामरशम्भलीदृढरीरम्भादिकं भावुकम् ।शम्पालोलमवेक्ष्य मुह्यतु जनः किं पामरेणामुनात्वं पादाम्बुजचुम्बनं भगवतः सम्पादयेथा मनः ॥ ७॥

jambhālambhanacittakampanamahākumbhābhavakṣojabhṛdrambhādyāmaraśambhalīdṛḍharīrambhādikaṃ bhāvukam |śampālolamavekṣya muhyatu janaḥ kiṃ pāmareṇāmunātvaṃ pādāmbujacumbanaṃ bhagavataḥ sampādayethā manaḥ || 7||

वेदैर्वक्तुमजादयो गुणगणान् विश्वेश ते नेशतेस्तोतुं तान् मितया गिरा व्यवसितो हास्याय हा स्यादयम् ।सिन्धुं राघवसेतुनाऽपि तरितुं तं सर्वतो दुश्शकंको वा लङ्घयितुं व्यवस्यति कुशस्तम्बेन कुम्भेन वा ॥ ८॥

vedairvaktumajādayo guṇagaṇān viśveśa te neśatestotuṃ tān mitayā girā vyavasito hāsyāya hā syādayam |sindhuṃ rāghavasetunā'pi tarituṃ taṃ sarvato duśśakaṃko vā laṅghayituṃ vyavasyati kuśastambena kumbhena vā || 8||

मुग्धे वाणि नृणां गुणाः कतिपये मिथ्या निबद्धा इतिप्रोत्सिक्ता भगवद्गुणानुकथनारम्भाय किं जृम्भसे ।आकृष्टाः कतिचिद् वनेषु हरिणा इत्याजिहार्षामहोलुब्धो लब्धमदो विधास्यति विधोरङ्के कुरङ्गेऽपि कः ॥ ९॥

mugdhe vāṇi nṛṇāṃ guṇāḥ katipaye mithyā nibaddhā itiprotsiktā bhagavadguṇānukathanārambhāya kiṃ jṛmbhase |ākṛṣṭāḥ katicid vaneṣu hariṇā ityājihārṣāmaholubdho labdhamado vidhāsyati vidhoraṅke kuraṅge'pi kaḥ || 9||

त्वत्कल्याणगुणामृतार्णवसुधालेशोऽपि लीढो भवंहन्तीति स्तवविस्तरेष्वपटुता नातीव दोषाय नः ।आपाताप्लव एव जह्नुदुहितर्यह्नाय शुध्द्यै भवेत्तस्या नेतरगाधवारिषु तलस्पर्शोऽपि नापेक्षितः ॥ १०॥

tvatkalyāṇaguṇāmṛtārṇavasudhāleśo'pi līḍho bhavaṃhantīti stavavistareṣvapaṭutā nātīva doṣāya naḥ |āpātāplava eva jahnuduhitaryahnāya śudhdyai bhavettasyā netaragādhavāriṣu talasparśo'pi nāpekṣitaḥ || 10||

सन्दर्भे मम माऽस्तु सुन्दरतया सन्तोषसान्द्रो बुधःकिन्तु त्वद्गुणलेशपेशलतया सन्तुष्यतु श्रीपते ।राजानो मणिपेटिकामवहिता रक्षन्ति यत् तत्र नोपेटीसौष्ठवमेव हेतुरपि तु ख्यातं मणेर्गौरवम् ॥ ११॥

sandarbhe mama mā'stu sundaratayā santoṣasāndro budhaḥkintu tvadguṇaleśapeśalatayā santuṣyatu śrīpate |rājāno maṇipeṭikāmavahitā rakṣanti yat tatra nopeṭīsauṣṭhavameva heturapi tu khyātaṃ maṇergauravam || 11||

नाद्यं भूतमहो वहामि शिरसा त्वत्पादजातं न चद्वैतीयीकमथ त्वदीक्षणभुवः शौरे तृतीयस्य वा ।अन्ते नावसमप्यवाप्य जननं तुर्यान्न वा पञ्चमेकिञ्चाहं चरतां गुरुस्तदपि ते स्तोत्रे प्रवर्ते कथम् ॥ १२॥

nādyaṃ bhūtamaho vahāmi śirasā tvatpādajātaṃ na cadvaitīyīkamatha tvadīkṣaṇabhuvaḥ śaure tṛtīyasya vā |ante nāvasamapyavāpya jananaṃ turyānna vā pañcamekiñcāhaṃ caratāṃ gurustadapi te stotre pravarte katham || 12||

ओङ्कारस्य रहस्यमित्यज इति ब्रह्मेति सर्वात्मनामात्मेति प्रकृतेः परः पुरुष इत्याद्यः स्वयम्भूरिति ।वेदान्तैरवबोधिताय भगवन् विश्वैकजीवातवेबोधानन्दमयाय सिन्धुदुहितुर्नाथाय तुभ्यं नमः ॥ १३॥

oṅkārasya rahasyamityaja iti brahmeti sarvātmanāmātmeti prakṛteḥ paraḥ puruṣa ityādyaḥ svayambhūriti |vedāntairavabodhitāya bhagavan viśvaikajīvātavebodhānandamayāya sindhuduhiturnāthāya tubhyaṃ namaḥ || 13||

यश्चक्षुर्जगतां तदेव निगमास्त्वञ्चक्षुराचक्षतेलक्ष्मीनाथ तथापि दृश्यमितरादृश्यः स्वयं पश्यसि ।अप्येतच्छतमन्युपावकजनिस्थानं सदा नः पुनर्वक्त्रं देव तव प्रसादशिशिरं हर्षं दृशोर्वर्षति ॥ १४॥

yaścakṣurjagatāṃ tadeva nigamāstvañcakṣurācakṣatelakṣmīnātha tathāpi dṛśyamitarādṛśyaḥ svayaṃ paśyasi |apyetacchatamanyupāvakajanisthānaṃ sadā naḥ punarvaktraṃ deva tava prasādaśiśiraṃ harṣaṃ dṛśorvarṣati || 14||

तत्तादृक्करुणारसैरविरलैस्त्वन्मानसं शीतलंतापानां त्रितयं हरेदिति हरे धैर्यं ममोदञ्चति ।तज्जन्मा विवृणोति शीतकिरणस्तच्छैत्यमत्युज्ज्वलंलिङ्गं कार्यगुणं हि कारणगुणे शंसन्ति निस्संशयम् ॥ १५॥

tattādṛkkaruṇārasairaviralaistvanmānasaṃ śītalaṃtāpānāṃ tritayaṃ harediti hare dhairyaṃ mamodañcati |tajjanmā vivṛṇoti śītakiraṇastacchaityamatyujjvalaṃliṅgaṃ kāryaguṇaṃ hi kāraṇaguṇe śaṃsanti nissaṃśayam || 15||

नित्याय स्वतनुस्थवारिधिवरापत्याय मृत्युञ्जयस्तुत्याय क्षपितप्रणम्रजनदौर्गत्याय सत्यात्मने ।इच्छानिर्मितविश्वजन्यवनसंहाराय निश्श्रेयसद्वाराय स्थिरसम्पदे नम इदं नारायणायास्तु ते ॥ १६॥

nityāya svatanusthavāridhivarāpatyāya mṛtyuñjayastutyāya kṣapitapraṇamrajanadaurgatyāya satyātmane |icchānirmitaviśvajanyavanasaṃhārāya niśśreyasadvārāya sthirasampade nama idaṃ nārāyaṇāyāstu te || 16||

दीनानां सुरधेनवे तनुभृतामन्तस्तमोभानवेमायातूलकृशानवे कलयते मानक्षतिं दानवे ।निर्धूताखिलकर्मणे विनमतां नित्येन्दिरानर्मणेतुभ्यं निर्मलधर्मणे नम इदं कुर्मः परब्रह्मणे ॥ १७॥

dīnānāṃ suradhenave tanubhṛtāmantastamobhānavemāyātūlakṛśānave kalayate mānakṣatiṃ dānave |nirdhūtākhilakarmaṇe vinamatāṃ nityendirānarmaṇetubhyaṃ nirmaladharmaṇe nama idaṃ kurmaḥ parabrahmaṇe || 17||

पादाम्भोजमहं भजामि भवतो वेदाञ्चलैरञ्चितंप्रख्यातात् किल पन्नगाचलपते यस्य प्रभावादसौ ।सिद्धा मूर्ध्नि फनीश्वरस्य पृथिवीं शर्वस्य चापो मुनेरग्निश्चाक्षपदस्त्रिवर्णजनुषां शुश्रूषकाप्तिस्तथा ॥ १८॥

pādāmbhojamahaṃ bhajāmi bhavato vedāñcalairañcitaṃprakhyātāt kila pannagācalapate yasya prabhāvādasau |siddhā mūrdhni phanīśvarasya pṛthivīṃ śarvasya cāpo muneragniścākṣapadastrivarṇajanuṣāṃ śuśrūṣakāptistathā || 18||

मूर्तीनां तिसृणां परा तु कतमेत्यब्जाक्ष संशेरतेभ्रान्तिं यान्ति च देवतान्तरपरैर्ये वाङ्।ह्मयैस्तामसैः ।यः पादाम्बु ददाति यस्तदुपसङ्गृह्णाति गृह्णाति वायश्चैतच्छिरसैव तेषु परमः को वेति पृच्छामि तान् ॥ १९॥

mūrtīnāṃ tisṛṇāṃ parā tu katametyabjākṣa saṃśeratebhrāntiṃ yānti ca devatāntaraparairye vāṅ|hmayaistāmasaiḥ |yaḥ pādāmbu dadāti yastadupasaṅgṛhṇāti gṛhṇāti vāyaścaitacchirasaiva teṣu paramaḥ ko veti pṛcchāmi tān || 19||

पर्यङ्कस्तव पङ्कज्जाक्ष गिरिजाप्राणेशितुर्भूषणंचारु त्वच्चरणारविन्दसलिलं चूडापदे मालिका ।मन्त्रो नित्यजपोचितो ननु भवन्नामैव तद्योषितःपारम्ये भवतो मुकुन्द भुवि कः सन्देग्धि मन्देतरः ॥ २०॥

paryaṅkastava paṅkajjākṣa girijāprāṇeśiturbhūṣaṇaṃcāru tvaccaraṇāravindasalilaṃ cūḍāpade mālikā |mantro nityajapocito nanu bhavannāmaiva tadyoṣitaḥpāramye bhavato mukunda bhuvi kaḥ sandegdhi mandetaraḥ || 20||

नालीके जननं स्थितिं च भजतो नारायण ब्रह्मणःस्थानेऽभूद् रज एव कारणगुणः कार्ये हि सूते गुणम् ।ईशाने पुनरन्धकारिपदभाज्यर्हं तमस्तत् किलश्रीवासे त्वयि सारसत्वविभवः सञ्जाघटीति स्फुटम् ॥ २१॥

nālīke jananaṃ sthitiṃ ca bhajato nārāyaṇa brahmaṇaḥsthāne'bhūd raja eva kāraṇaguṇaḥ kārye hi sūte guṇam |īśāne punarandhakāripadabhājyarhaṃ tamastat kilaśrīvāse tvayi sārasatvavibhavaḥ sañjāghaṭīti sphuṭam || 21||

नागेन्द्राद्रिविहार सारसवनस्तोमप्रकाशावहाधीरोदारपदक्रमा मतिमताध्येया सुवर्णाकृतिः ।पुष्यन्ती निजमौलिना सुमनसो ज्योतिष्मदङ्गोज्ज्वलात्रय्येषा सुरपूज्य रज्यतितरां त्वय्येव लक्ष्मीरिव ॥ २२॥

nāgendrādrivihāra sārasavanastomaprakāśāvahādhīrodārapadakramā matimatādhyeyā suvarṇākṛtiḥ |puṣyantī nijamaulinā sumanaso jyotiṣmadaṅgojjvalātrayyeṣā surapūjya rajyatitarāṃ tvayyeva lakṣmīriva || 22||

नित्पापाकृतमीर्निरत्ययशुभाधारैर्वृतो बान्धवैःप्रौढाभस्थिरधीरसन्नभवनस्थायी व्यथाभारहृत् ।सद्गोष्ठीषु सदा विभानमधिकं प्राप्तः श्रितस्त्वां हरेतत्तुल्यस्त्वदनाश्रितश्च भगवन्नन्त्ये भङ्गं विदुः ॥ २३॥

nitpāpākṛtamīrniratyayaśubhādhārairvṛto bāndhavaiḥprauḍhābhasthiradhīrasannabhavanasthāyī vyathābhārahṛt |sadgoṣṭhīṣu sadā vibhānamadhikaṃ prāptaḥ śritastvāṃ haretattulyastvadanāśritaśca bhagavannantye bhaṅgaṃ viduḥ || 23||

श्रेयस्तोयदसम्प्रदायरसिकच्छायः सहायः श्रियश्चिन्तारत्नसपत्नवीक्षितलवश्चेक्रीयतामन्वहम् ।यो विश्वेन च गात्रवान् हिमरुचाऽप्युष्णांशुना नेत्रवान्सुग्रीवेण च मित्रवान् कुशलवब्रह्मादिभिः पुत्रवान् ॥ २४॥

śreyastoyadasampradāyarasikacchāyaḥ sahāyaḥ śriyaścintāratnasapatnavīkṣitalavaścekrīyatāmanvaham |yo viśvena ca gātravān himarucā'pyuṣṇāṃśunā netravānsugrīveṇa ca mitravān kuśalavabrahmādibhiḥ putravān || 24||

पूर्वं त्वत्पदपांसुना बलिरिपो पूता जलध्यद्गनापुंसः साऽपि सुरापगा वितनुते पूतान् सुरापानपि ।पत्नी योगिवरस्य सा सुरपगा प्राप्ता विशुद्धिं परांतेनेत्यत्र न विस्मयः स मम किं पापं न लोपं नयेत् ॥ २५॥

pūrvaṃ tvatpadapāṃsunā baliripo pūtā jaladhyadganāpuṃsaḥ sā'pi surāpagā vitanute pūtān surāpānapi |patnī yogivarasya sā surapagā prāptā viśuddhiṃ parāṃtenetyatra na vismayaḥ sa mama kiṃ pāpaṃ na lopaṃ nayet || 25||

मामाराध्य दुरत्ययं स्वयममी मायापयोधिं तरन्त्वित्यालोच्य सहेन्द्रियैरिह वपुस्त्वं चेतनेभ्योऽदिशः ।तेष्वेके तत एव दुष्कृतशतं सञ्चिन्वते श्रीपतेक्।ह्लृप्ते तापशमाय विन्दति सरस्यन्धस्तु पातव्यथाम् ॥ २६॥

māmārādhya duratyayaṃ svayamamī māyāpayodhiṃ tarantvityālocya sahendriyairiha vapustvaṃ cetanebhyo'diśaḥ |teṣveke tata eva duṣkṛtaśataṃ sañcinvate śrīpatek|hlṛpte tāpaśamāya vindati sarasyandhastu pātavyathām || 26||

गोविन्देति कृपाकरेति कमलाकान्तेति कृष्णेति वाकाकुत्स्थेति रघूद्वहेति जलदश्यामेति रामेति वा ।वैकुण्ठेत्यतिचण्डकण्टकवनीदावेति देवेति वाशेषाद्रीश तवैव नाम कथयन् श्रेयो न विन्देत कः ॥ २७॥

govindeti kṛpākareti kamalākānteti kṛṣṇeti vākākutstheti raghūdvaheti jaladaśyāmeti rāmeti vā |vaikuṇṭhetyaticaṇḍakaṇṭakavanīdāveti deveti vāśeṣādrīśa tavaiva nāma kathayan śreyo na vindeta kaḥ || 27||

कल्याणैकनिकेतनं तदनघं कालाम्बुदश्यामलंचित्ते नृत्यतु शेषभूधरशिरोरत्नं चिरत्नं महः ।यस्योरस्यनिशं सुता जलनिधेर्यस्यास्ति तन्मेखलापार्श्वे यस्य पदे च तत्प्रियतमा यत् तत्र शेते स्वयम् ॥ २८॥

kalyāṇaikaniketanaṃ tadanaghaṃ kālāmbudaśyāmalaṃcitte nṛtyatu śeṣabhūdharaśiroratnaṃ ciratnaṃ mahaḥ |yasyorasyaniśaṃ sutā jalanidheryasyāsti tanmekhalāpārśve yasya pade ca tatpriyatamā yat tatra śete svayam || 28||

दुरादेव निरस्य दुष्टनृपतिद्वाराग्रनित्यस्थितिंतारावल्लभदुर्लभप्रभमुखं धाराधरश्यामलम् ।पारावारसुतासखं सुमनसामाराधयामः प्रभुंघोरापारसमस्तदुष्कृतपरीहाराय नारायणम् ॥ २९॥

durādeva nirasya duṣṭanṛpatidvārāgranityasthitiṃtārāvallabhadurlabhaprabhamukhaṃ dhārādharaśyāmalam |pārāvārasutāsakhaṃ sumanasāmārādhayāmaḥ prabhuṃghorāpārasamastaduṣkṛtaparīhārāya nārāyaṇam || 29||

कीर्तिं नश्चिरवर्तिनीं क्षितितले पुष्णातु कृष्णाम्बुदःकश्चित् तापहरो गृहीतकमलः कल्लोलिनीवल्लभात् ।धिन्वन् जीवनदानतो जगदिदं तन्वन्नदीनां श्रियंप्राप्तः साधुकदम्बजृम्भणकरः श्रीवेङ्कटक्ष्माधरम् ॥ ३०॥

kīrtiṃ naściravartinīṃ kṣititale puṣṇātu kṛṣṇāmbudaḥkaścit tāpaharo gṛhītakamalaḥ kallolinīvallabhāt |dhinvan jīvanadānato jagadidaṃ tanvannadīnāṃ śriyaṃprāptaḥ sādhukadambajṛmbhaṇakaraḥ śrīveṅkaṭakṣmādharam || 30||

आस्तामष्टनवैर्दिनैरपयती प्रास्तापर्वर्गस्पृहावृष्णोन्तःपुरकेळिताण्डवविधौ तृष्णा कदुष्णाञ्चिता ।दीक्षामाश्रितरक्षणे कृतवतो मोक्षाय लक्ष्मीपतेःसाक्षदेव पदारविन्दविषयां प्रेक्षामपेक्षामहे ॥ ३१॥

āstāmaṣṭanavairdinairapayatī prāstāparvargaspṛhāvṛṣṇontaḥpurakeḷitāṇḍavavidhau tṛṣṇā kaduṣṇāñcitā |dīkṣāmāśritarakṣaṇe kṛtavato mokṣāya lakṣmīpateḥsākṣadeva padāravindaviṣayāṃ prekṣāmapekṣāmahe || 31||

कल्याणानि चिरं तरङ्गगयतु नः कारुण्यकल्लोलिनीकान्तस्स्वान्तचरस्सतां सफलयन् काकोदरेन्द्राचलम् ।आमोदादमृतं ददाति विबुधव्राताय जातादरोगाम्भीर्यैकनिधिर्घनैरभिगतो यो जीवनप्रेप्सुभिः ॥ ३२॥

kalyāṇāni ciraṃ taraṅgagayatu naḥ kāruṇyakallolinīkāntassvāntacarassatāṃ saphalayan kākodarendrācalam |āmodādamṛtaṃ dadāti vibudhavrātāya jātādarogāmbhīryaikanidhirghanairabhigato yo jīvanaprepsubhiḥ || 32||

पुण्यारण्यमहीरुहैरविरले पुष्पासवैश्शीतलेनानादिग्जनसेव्यमान शिखरे नागाधिपक्ष्माधरे ।आविर्भूतमुपासितं मुनिजनैरप्राकृतं दैवतंपद्माकान्तभुजान्तरं शुभपरीपाकाद्विलोकामहे ॥ ३३॥

puṇyāraṇyamahīruhairavirale puṣpāsavaiśśītalenānādigjanasevyamāna śikhare nāgādhipakṣmādhare |āvirbhūtamupāsitaṃ munijanairaprākṛtaṃ daivataṃpadmākāntabhujāntaraṃ śubhaparīpākādvilokāmahe || 33||

अङ्घ्रिं जिघ्रति वेङ्कटाचलपतेरारुह्य चोरुद्वयीमध्यास्ते रशनामथाटति कटोमासेवते नन्दकम् ।वक्षस्थां श्रयते श्रियं विहरते शङ्खे रथाङ्गे च धीरालीढे मुखचन्द्रमण्डलसुधां कोटीरमाटीकते ॥ ३४॥

aṅghriṃ jighrati veṅkaṭācalapaterāruhya corudvayīmadhyāste raśanāmathāṭati kaṭomāsevate nandakam |vakṣasthāṃ śrayate śriyaṃ viharate śaṅkhe rathāṅge ca dhīrālīḍhe mukhacandramaṇḍalasudhāṃ koṭīramāṭīkate || 34||

ध्यातं योगकलाविलासरसिकैश्शीतं दयास्रोतसाख्यातं मौळिषु कृत्रिमेतरगिरां क्रीतं श्रिया विभ्रमैः ।वेतण्डेन्द्रविपद्विमोचनचणं वातन्धयक्ष्माधरेजातं धाम निरामयं प्रशमयत्वा तङ्कजातं मम ॥ ३५॥

dhyātaṃ yogakalāvilāsarasikaiśśītaṃ dayāsrotasākhyātaṃ mauḷiṣu kṛtrimetaragirāṃ krītaṃ śriyā vibhramaiḥ |vetaṇḍendravipadvimocanacaṇaṃ vātandhayakṣmādharejātaṃ dhāma nirāmayaṃ praśamayatvā taṅkajātaṃ mama || 35||

हेमाटोपविडम्बिगात्रसुषमां वामालकां कामपिप्रेमावेशवशेन वक्षसि वहन्वैमानिकेन्द्राञ्चितः ।क्षेमाणि स्वयमातनोतु जगतां कामाभिरामाकृतिंर्भूमा कोऽपि भुजङ्गभूधरशिरस्सीमातमालोपमः ॥ ३६॥

hemāṭopaviḍambigātrasuṣamāṃ vāmālakāṃ kāmapipremāveśavaśena vakṣasi vahanvaimānikendrāñcitaḥ |kṣemāṇi svayamātanotu jagatāṃ kāmābhirāmākṛtiṃrbhūmā ko'pi bhujaṅgabhūdharaśirassīmātamālopamaḥ || 36||

प्रातर्नातनवं तवाभिगमनं पश्चात्त्वदर्चाक्षमंद्रव्यं नार्जयमाचरं न च ततः प्राज्यां त्वदिज्यामषि ।स्वाध्यायं न च हर्षहेतुमजपं नाध्यायमङ्।ह्घ्री च तेतन्मे जन्म विपश्चितोऽपि विफलं शौरे तिरश्चामिव ॥ ३७॥

prātarnātanavaṃ tavābhigamanaṃ paścāttvadarcākṣamaṃdravyaṃ nārjayamācaraṃ na ca tataḥ prājyāṃ tvadijyāmaṣi |svādhyāyaṃ na ca harṣahetumajapaṃ nādhyāyamaṅ|hghrī ca tetanme janma vipaścito'pi viphalaṃ śaure tiraścāmiva || 37||

भोगीशानमहीधरेन्द्रमकुटीपाटीरवाटीचरद्भिल्लोत्फुल्लसरोजपत्रनयनानेत्रैकपात्रायितः ।नाभीपद्मनिवासिधातृवदनप्रोद्यज्जरद्भारतीगानाकर्णनहृष्टकर्णयुगळः पायादपूर्वः प्रभुः ॥ ३८॥

bhogīśānamahīdharendramakuṭīpāṭīravāṭīcaradbhillotphullasarojapatranayanānetraikapātrāyitaḥ |nābhīpadmanivāsidhātṛvadanaprodyajjaradbhāratīgānākarṇanahṛṣṭakarṇayugaḷaḥ pāyādapūrvaḥ prabhuḥ || 38||

नाभेरेव बभूव यस्य गगनं नेत्रादसौ तन्मणिःचित्तात्तत्परिपन्थि धाम शिशिरं तच्छेखरः फालतः ।प्राणात्तत्करकङ्कणाशनमदोमित्रं च वक्रादयंशेषाद्राववलोकितो हरिरुरोभूषायितान्तःपुरः ॥ ३९॥

nābhereva babhūva yasya gaganaṃ netrādasau tanmaṇiḥcittāttatparipanthi dhāma śiśiraṃ tacchekharaḥ phālataḥ |prāṇāttatkarakaṅkaṇāśanamadomitraṃ ca vakrādayaṃśeṣādrāvavalokito harirurobhūṣāyitāntaḥpuraḥ || 39||

शौरे वाहनयाञ्चकर्थ शकुनिं मुक्त्वा गजाश्चादिकान्सर्पे संविशसे कथं मणिमये तल्पेऽप्यनल्पे सति ।विस्तीर्णालयहीनवत् सुबहुषु स्थानेषु सत्स्वप्यहोपुत्रं नाभिबिले न्यधाः कथमिमां पत्नीं च वक्षस्थले ॥ ४०॥

śaure vāhanayāñcakartha śakuniṃ muktvā gajāścādikānsarpe saṃviśase kathaṃ maṇimaye talpe'pyanalpe sati |vistīrṇālayahīnavat subahuṣu sthāneṣu satsvapyahoputraṃ nābhibile nyadhāḥ kathamimāṃ patnīṃ ca vakṣasthale || 40||

अविरतमधुपानक्षुभ्यदक्षिभ्रुवाणामवनिभृदधमानामास्यमात्मम्भरीणाम् ।परुषतममपास्य प्रत्यहं नित्यहर्षप्रदमिदमवलोके पद्मनाभाङ्।ह्घ्रिपद्मम् ॥ ४१॥

aviratamadhupānakṣubhyadakṣibhruvāṇāmavanibhṛdadhamānāmāsyamātmambharīṇām |paruṣatamamapāsya pratyahaṃ nityaharṣapradamidamavaloke padmanābhāṅ|hghripadmam || 41||

सकलकुशलदायी सर्वदेवातिशायीप्रबलदुरितलावी भक्तचित्तानुसेवी ।भवगहनविदारी पारिजातापहारीफणिपतिगिरिवासी पादु पद्माविलासी ॥ ४२॥

sakalakuśaladāyī sarvadevātiśāyīprabaladuritalāvī bhaktacittānusevī |bhavagahanavidārī pārijātāpahārīphaṇipatigirivāsī pādu padmāvilāsī || 42||

उरुतरदुरितैघध्वंसदक्षैः कटाक्षैःउपचितकमलानामुत्पलश्यामलानाम् ।फणिगिरिनिलयानां भक्तदत्ताभयानांदृढमतिरहमद्य स्तोममभ्येमि भासाम् ॥ ४३॥

urutaraduritaighadhvaṃsadakṣaiḥ kaṭākṣaiḥupacitakamalānāmutpalaśyāmalānām |phaṇigirinilayānāṃ bhaktadattābhayānāṃdṛḍhamatirahamadya stomamabhyemi bhāsām || 43||

प्रबलदनुजपाळीप्राणसंहारकेळीपटिमघटितकीर्तिर्भास्वदानन्दमूर्तिः ।फणिगिरिगृहमेधी भक्तबाधानिरोधीभवतु हृदि ममायं प्रास्तुवन्नागमा यम् ॥ ४४॥

prabaladanujapāḷīprāṇasaṃhārakeḷīpaṭimaghaṭitakīrtirbhāsvadānandamūrtiḥ |phaṇigirigṛhamedhī bhaktabādhānirodhībhavatu hṛdi mamāyaṃ prāstuvannāgamā yam || 44||

कमलविमलशोभाविभ्रमादभ्रमान्क्षपणनिपुणवक्त्रः कौणपानाममित्रः ।उरसि सरसिजाक्षीमुद्वहन्विद्वदाढ्यंकरणचरणरेणुः कोऽपि पायादपायात् ॥ ४५॥

kamalavimalaśobhāvibhramādabhramānkṣapaṇanipuṇavaktraḥ kauṇapānāmamitraḥ |urasi sarasijākṣīmudvahanvidvadāḍhyaṃkaraṇacaraṇareṇuḥ ko'pi pāyādapāyāt || 45||

विविधनिगमसारे विश्वरक्षैकधीरेवृषशिखरिविहारे वक्षसाऽऽश्लिष्टदारे ।भगवति यदुवीरे भक्तबुद्धेरदूरेभवतु चिरमुदारे भावना निर्विकारे ॥ ४६॥

vividhanigamasāre viśvarakṣaikadhīrevṛṣaśikharivihāre vakṣasā''śliṣṭadāre |bhagavati yaduvīre bhaktabuddheradūrebhavatu ciramudāre bhāvanā nirvikāre || 46||

अनिशमुरुभिरत्रामुत्र च क्लेशमूलैःकिमुदरभृतिकार्यैराप्रयाणादवार्यैः ।सुखमनघमवाप्तुं सोऽहमम्भोदभासंफणिपतिगिरिवासं भावये श्रीनिवासम् ॥ ४७॥

aniśamurubhiratrāmutra ca kleśamūlaiḥkimudarabhṛtikāryairāprayāṇādavāryaiḥ |sukhamanaghamavāptuṃ so'hamambhodabhāsaṃphaṇipatigirivāsaṃ bhāvaye śrīnivāsam || 47||

प्रतिकटकमटित्वा पार्थिवाग्रे नटित्वापटुचटुशतमुक्त्वा पातकान्येव कृत्वा ।किमिह फलमवाप्तं केवलं कैटभारेःस्मर चरणसरोजे सन्तराम्यन्तरात्मन् ॥ ४८॥

pratikaṭakamaṭitvā pārthivāgre naṭitvāpaṭucaṭuśatamuktvā pātakānyeva kṛtvā |kimiha phalamavāptaṃ kevalaṃ kaiṭabhāreḥsmara caraṇasaroje santarāmyantarātman || 48||

वशयति हृदयं मे वर्षति श्रीश हर्षंजनयति परिशुद्धिं जायते मङ्गळाय ।दमयति परितापं देव निर्हन्ति पापंदरमपि विधुनीते दर्शनं तावकीनम् ॥ ४९॥

vaśayati hṛdayaṃ me varṣati śrīśa harṣaṃjanayati pariśuddhiṃ jāyate maṅgaḷāya |damayati paritāpaṃ deva nirhanti pāpaṃdaramapi vidhunīte darśanaṃ tāvakīnam || 49||

कबलितघनवर्गः कान्तिभिः पेशलाभिःकमलवननिवासाकान्तबाहान्तरालः ।पुरुष इह रथाङ्गी पूर्णिमाचन्द्रबिम्बप्रतिभटवदनश्रीः प्रातराभातु चित्ते ॥ ५०॥

kabalitaghanavargaḥ kāntibhiḥ peśalābhiḥkamalavananivāsākāntabāhāntarālaḥ |puruṣa iha rathāṅgī pūrṇimācandrabimbapratibhaṭavadanaśrīḥ prātarābhātu citte || 50||

सुरतरुरिवोदारो दारोपशोभिभुजान्तरःमधुरकरुणालोको लोकोपरक्षणदीक्षितः ।अखिलसुमनःकोटीकोटीरचुम्बिपदाम्बुजःफणिधरणिभृन्मल्लो मल्लोचनाभरणायते ॥ ५१॥

suratarurivodāro dāropaśobhibhujāntaraḥmadhurakaruṇāloko lokoparakṣaṇadīkṣitaḥ |akhilasumanaḥkoṭīkoṭīracumbipadāmbujaḥphaṇidharaṇibhṛnmallo mallocanābharaṇāyate || 51||