वैद्यनाथदर्शविग्रहवर्णनम् Vaidyanathadarshavigrahavarnanam

इति स्तुतो वैद्यनाथो वृषारूढो महेश्वरः ॥ १७\।२॥आविरासीत्तदा शम्भुः करुणावरुणालयः ।तदानीं गिरिजा तुष्टा सानन्दाश्रुमुखाम्बुजा ॥ १८॥

iti stuto vaidyanātho vṛṣārūḍho maheśvaraḥ || 17\|2||āvirāsīttadā śambhuḥ karuṇāvaruṇālayaḥ |tadānīṃ girijā tuṣṭā sānandāśrumukhāmbujā || 18||

प्रादुर्भूतं महादेवं दयासिन्धुं जगत्पतिम् ।कृष्णश्रीगन्धकण्ठीं च सहितं सुन्दराकृतिम् ॥ १९॥

prādurbhūtaṃ mahādevaṃ dayāsindhuṃ jagatpatim |kṛṣṇaśrīgandhakaṇṭhīṃ ca sahitaṃ sundarākṛtim || 19||

त्रिणेत्रं शशिचूडालं कोटिमन्मथविग्रहम् ।दधतं तपनं शूलमभयं डमरुं तथा ॥ २०॥

triṇetraṃ śaśicūḍālaṃ koṭimanmathavigraham |dadhataṃ tapanaṃ śūlamabhayaṃ ḍamaruṃ tathā || 20||

लसदष्टमहानागभूषणोरस्कमव्ययम् ।शक्तिभिर्विविधाभिश्च अप्सरोभिश्च वन्दितम् ॥ २१॥

lasadaṣṭamahānāgabhūṣaṇoraskamavyayam |śaktibhirvividhābhiśca apsarobhiśca vanditam || 21||

गणाधिपेन स्कन्देन भद्रकाल्यादिभिर्वृतम् ।शक्तादिभिर्लोकपालैरर्च्यमानपदाम्बुजम् ॥ २२॥

gaṇādhipena skandena bhadrakālyādibhirvṛtam |śaktādibhirlokapālairarcyamānapadāmbujam || 22||

प्रपञ्चैर्वन्दितं कान्तं नीलकण्ठं वृषध्वजम् ।बीजितं चामराभ्यां च भस्मरुद्राक्षमण्डितम् ॥ २३॥

prapañcairvanditaṃ kāntaṃ nīlakaṇṭhaṃ vṛṣadhvajam |bījitaṃ cāmarābhyāṃ ca bhasmarudrākṣamaṇḍitam || 23||

तरुणं रूपसम्पन्नं वैद्यनाथं महेश्वरम् ।गौरी वीक्ष्य तदानन्दं प्राप्य तस्य पदाम्बुजम् ॥ २४॥

taruṇaṃ rūpasampannaṃ vaidyanāthaṃ maheśvaram |gaurī vīkṣya tadānandaṃ prāpya tasya padāmbujam || 24||

॥ इति वैद्यनाथस्थलमाहात्म्ये वैद्यनाथदर्शविग्रहवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ वैद्यनाथस्थलमाहात्म्यम् । षष्ठोऽध्यायः । १७\।२२४॥– ॥ वैद्यनाथस्थलमाहात्म्यम् । षष्ठोऽध्यायः । १७।२-२४॥

|| iti vaidyanāthasthalamāhātmye vaidyanāthadarśavigrahavarṇanaṃ sampūrṇam |||| vaidyanāthasthalamāhātmyam | ṣaṣṭho'dhyāyaḥ | 17\|224||– || vaidyanāthasthalamāhātmyam | ṣaṣṭho'dhyāyaḥ | 17|2-24||