वैद्यनाथशिवस्तुतिः अश्विनौभिल्लादिककृता Vaidyanatha Shiva Stuti by Ashvinaubhilladika

अश्विनौभिषग्वरं देववरं महेशं गङ्गाधरं सोमहुताशनेत्रम् ।सुपद्ममित्रान्तरवर्तिनं त्वां भजाव शम्भुं सुहिरण्यबाहुम् ॥ ३९॥

aśvinaubhiṣagvaraṃ devavaraṃ maheśaṃ gaṅgādharaṃ somahutāśanetram |supadmamitrāntaravartinaṃ tvāṃ bhajāva śambhuṃ suhiraṇyabāhum || 39||

दशशतवदनेक्षणोरुपादैः दशशतनयनेन संस्तुताङ्घ्रिम् ।दशशतरुद्रगणाभिपूज्यलिङ्गं दशशतकिरणाक्षिभानतौ स्वः ॥ ४०॥

daśaśatavadanekṣaṇorupādaiḥ daśaśatanayanena saṃstutāṅghrim |daśaśatarudragaṇābhipūjyaliṅgaṃ daśaśatakiraṇākṣibhānatau svaḥ || 40||

भिल्लःअहो महादेव सदाशिवेश प्रसीद मय्यद्य महाघपुञ्जे ।त्वत्पादभक्त्या गणयामि नामरान्द्विजा मनुष्याश्च कियन्महेश्वर ॥ ४७॥

bhillaḥaho mahādeva sadāśiveśa prasīda mayyadya mahāghapuñje |tvatpādabhaktyā gaṇayāmi nāmarāndvijā manuṣyāśca kiyanmaheśvara || 47||

कियन्ति पापानि कृतानि चेत्किमु उत्पाटये युर्भवतोद्य शिष्यम् । (उत्पाटयेयुश्च मदीयशष्पम्)यदि स्मरारेश्चरणारविन्दं स्मरामि तस्मान्न भयं ममाद्य ॥ ४८॥

kiyanti pāpāni kṛtāni cetkimu utpāṭaye yurbhavatodya śiṣyam | (utpāṭayeyuśca madīyaśaṣpam)yadi smarāreścaraṇāravindaṃ smarāmi tasmānna bhayaṃ mamādya || 48||

मुनयःत्वामालोक्य सुनिर्वृता मुनिगणाः प्राप्ताभयाः शङ्करंविश्वेशं मदनान्तकं सुरवरैर्वेदैश्चतुर्भिः स्तुतम् ।धात्रा वृत्रहणेन मारजनकेनाराधितस्त्वं सदाविश्वं त्वं तमसां परः श्रुतिशिरोवेद्यस्त्वमाद्यो भिषक् ॥ ६४॥

munayaḥtvāmālokya sunirvṛtā munigaṇāḥ prāptābhayāḥ śaṅkaraṃviśveśaṃ madanāntakaṃ suravarairvedaiścaturbhiḥ stutam |dhātrā vṛtrahaṇena mārajanakenārādhitastvaṃ sadāviśvaṃ tvaṃ tamasāṃ paraḥ śrutiśirovedyastvamādyo bhiṣak || 64||

या चोमा भगवंस्त्वदङ्कवसतिर्यस्याः कृपालेशतोजातं विश्वमिदं विचित्रजनकं या सा स्वयं मोहयेत् ।यां देवा मुनयोऽप्यमी स्तुतिशतैः स्तुत्वा तदीयं शुभंविज्ञानं समवाप्य मुक्तकरणा मुक्तिं प्रयान्त्येव ते ॥ ६५॥

yā comā bhagavaṃstvadaṅkavasatiryasyāḥ kṛpāleśatojātaṃ viśvamidaṃ vicitrajanakaṃ yā sā svayaṃ mohayet |yāṃ devā munayo'pyamī stutiśataiḥ stutvā tadīyaṃ śubhaṃvijñānaṃ samavāpya muktakaraṇā muktiṃ prayāntyeva te || 65||

भिल्लादस्माच्छिवो यत्करधृतधनुषो भीतिरस्माकमुग्रादुग्रस्त्वं शैववर्ये विततयशःसीम्नि विस्तीर्णधाम्नि ।सुधाधामा मूर्धा त्वयि च तदुभयं भिल्लगण्डूषवारिनो सह्यं नो महेश भवदभयकृपापात्रभूतान् (?) प्रसीद ॥ ६६॥

bhillādasmācchivo yatkaradhṛtadhanuṣo bhītirasmākamugrādugrastvaṃ śaivavarye vitatayaśaḥsīmni vistīrṇadhāmni |sudhādhāmā mūrdhā tvayi ca tadubhayaṃ bhillagaṇḍūṣavārino sahyaṃ no maheśa bhavadabhayakṛpāpātrabhūtān (?) prasīda || 66||

शैवाःतारानाथसहोदरापतिकृतापाराब्जपूजाङ्घ्रिकंमारारातिमपारदुःखशमनं घोरादिपापापहम् ।धीरोदारकुमारशूरजनकं कर्पूरगौरं हरं वारंवारमनुस्मराम हृदये वीरं कृपासागरम् ॥ ९८॥

śaivāḥtārānāthasahodarāpatikṛtāpārābjapūjāṅghrikaṃmārārātimapāraduḥkhaśamanaṃ ghorādipāpāpaham |dhīrodārakumāraśūrajanakaṃ karpūragauraṃ haraṃ vāraṃvāramanusmarāma hṛdaye vīraṃ kṛpāsāgaram || 98||

भिल्लगणः (भिल्लः)निधनपतिमनीशं शासितारं परेशंगुरुममरवराणां चारणानां च शम्भुम् ।भुवनजनकमाराद्वेदशीर्षेषु गम्यंकनकगिरिनिवासं वैद्यमाद्यं नतोऽस्मि ॥ १०२॥

bhillagaṇaḥ (bhillaḥ)nidhanapatimanīśaṃ śāsitāraṃ pareśaṃgurumamaravarāṇāṃ cāraṇānāṃ ca śambhum |bhuvanajanakamārādvedaśīrṣeṣu gamyaṃkanakagirinivāsaṃ vaidyamādyaṃ nato'smi || 102||

अभेद्यस्त्वच्छेद्यो निखिलभवरोगादिहरणोमहानाद्यो वैद्यस्त्वमसि विबुधाद्याद्य वचसाम् ।नमोऽन्ताद्यैर्मन्त्रैः प्रकटितयजुर्वेदतिलकैःभवांस्तव्यः सेव्यो हर हरसि पापं मम विभो ॥ १०३॥

abhedyastvacchedyo nikhilabhavarogādiharaṇomahānādyo vaidyastvamasi vibudhādyādya vacasām |namo'ntādyairmantraiḥ prakaṭitayajurvedatilakaiḥbhavāṃstavyaḥ sevyo hara harasi pāpaṃ mama vibho || 103||

ईश्वरःइति स्तुत्वा तदा भिल्लः स्वभिल्लैर्भार्यया तदा ।गणाधीशोऽभवद्देवि विकुण्ठोपरि कल्पिते ॥ १०४॥

īśvaraḥiti stutvā tadā bhillaḥ svabhillairbhāryayā tadā |gaṇādhīśo'bhavaddevi vikuṇṭhopari kalpite || 104||

विष्णुभोगशताधिक्ये लोके वै स्थापितो मया ।एतत्तेऽभिहितं गौरि वैद्यनाथस्य वैभवम् ॥ १०५॥

viṣṇubhogaśatādhikye loke vai sthāpito mayā |etatte'bhihitaṃ gauri vaidyanāthasya vaibhavam || 105||

यः शृणोति सदा भक्त्या मयि भक्तिं लभेत् स वै ।लिङ्गमेतत्सकृद्दृष्ट्वा स्नाप्य गङ्गाम्भसा नरः ॥ १०६॥

yaḥ śṛṇoti sadā bhaktyā mayi bhaktiṃ labhet sa vai |liṅgametatsakṛddṛṣṭvā snāpya gaṅgāmbhasā naraḥ || 106||

कृतकृत्यो भवेद्गौरि स साक्षाद्गणपो भवेत् ।वैद्यनाथमहालिङ्गं सकृद्दृष्ट्वा विमुच्यते ॥ १०७॥

kṛtakṛtyo bhavedgauri sa sākṣādgaṇapo bhavet |vaidyanāthamahāliṅgaṃ sakṛddṛṣṭvā vimucyate || 107||

अनन्तैरैपि पापौघैः सद्य एव न संशयः ।शैवाश्च सततं भक्त्या बिल्वैर्गङ्गाम्भसा शिवे ॥ १०८॥

anantairaipi pāpaughaiḥ sadya eva na saṃśayaḥ |śaivāśca satataṃ bhaktyā bilvairgaṅgāmbhasā śive || 108||

तल्लिङ्गं पूजयन्त्येव भवबन्धविमुक्तये ।लिङ्गं मङ्गलदं मनोज्ञममलं श्रीवैद्यनाथाभिधंदृष्ट्वा सम्पूज्य बिल्वैः सकृदपि च नरः प्राप्नुयान्मुक्तिकान्ताम् ।त्यक्त्वा पापौघतापं जनिमृतिगदजापारदुःखैर्विहीनोहीनोऽपि स्यादवश्यं भवशतजनितं भूरिपुण्यं लभेत ॥ १०९॥

talliṅgaṃ pūjayantyeva bhavabandhavimuktaye |liṅgaṃ maṅgaladaṃ manojñamamalaṃ śrīvaidyanāthābhidhaṃdṛṣṭvā sampūjya bilvaiḥ sakṛdapi ca naraḥ prāpnuyānmuktikāntām |tyaktvā pāpaughatāpaṃ janimṛtigadajāpāraduḥkhairvihīnohīno'pi syādavaśyaṃ bhavaśatajanitaṃ bhūripuṇyaṃ labheta || 109||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते अश्विनौभिल्लादिककृता वैद्यनाथशिवस्तुतिर्श्लोकानि सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पञ्चमांशः । अध्यायः २०॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पन्चमांशः । अध्यायः २०॥

|| iti śivarahasyāntargate aśvinaubhillādikakṛtā vaidyanāthaśivastutirślokāni sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pañcamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 20||– || śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pancamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 20||