शिवपर्वपूजाकथनम् स्कन्दप्रोक्तं Skandaproktam Shivaparvapujakathanam

(शिवरहस्यान्तर्गते महादेवाख्ये)स्कन्द उवाच ।ये स्मरन्ति सदाकालमीशानं पूजयन्ति वा ।रुद्रलोकात्परिभ्रष्टा विज्ञेयास्ते गणेश्वराः ॥ १॥

(śivarahasyāntargate mahādevākhye)skanda uvāca |ye smaranti sadākālamīśānaṃ pūjayanti vā |rudralokātparibhraṣṭā vijñeyāste gaṇeśvarāḥ || 1||

अग्निहोत्राश्च वेदाश्च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः ।शिवलिङ्गार्चनस्यैव कोट्यंशेनापि नो समाः ॥ २॥

agnihotrāśca vedāśca yajñāśca bahudakṣiṇāḥ |śivaliṅgārcanasyaiva koṭyaṃśenāpi no samāḥ || 2||

सदा यजति यज्ञेन सदा दानं प्रयच्छति ।सदा स वायुभक्षः स्यात् सदा योगं चरेदपि ॥ ३॥

sadā yajati yajñena sadā dānaṃ prayacchati |sadā sa vāyubhakṣaḥ syāt sadā yogaṃ caredapi || 3||

यः शिवं पूजयेन्नित्यं प्रणमेद्वापि भक्तितः ।तस्य योगं च मोक्षं च शिवः प्रीतः प्रयच्छति ॥ ४॥

yaḥ śivaṃ pūjayennityaṃ praṇamedvāpi bhaktitaḥ |tasya yogaṃ ca mokṣaṃ ca śivaḥ prītaḥ prayacchati || 4||

यः कुर्यादर्चनं मासमेकाहारो जितेन्द्रियः ।स यत्फलमवाप्नोति न तत्सर्वैर्महामखैः ॥ ५॥

yaḥ kuryādarcanaṃ māsamekāhāro jitendriyaḥ |sa yatphalamavāpnoti na tatsarvairmahāmakhaiḥ || 5||

पौर्णमास्यामावास्यां चतुर्दश्यष्टमीषु च ।(पूर्णिमायाममायां च चतुर्दश्यष्टमीषु च ।)स्नापयित्वाम्भसा नित्यं सर्वयज्ञफलं लभेत् ॥ ६॥

paurṇamāsyāmāvāsyāṃ caturdaśyaṣṭamīṣu ca |(pūrṇimāyāmamāyāṃ ca caturdaśyaṣṭamīṣu ca |)snāpayitvāmbhasā nityaṃ sarvayajñaphalaṃ labhet || 6||

कृष्णपक्षे त्रयोदश्यामुपोष्य परमेश्वम् ।प्रातर्मध्याह्नयोः पूजां चतुर्दश्यां समारभेत् ॥ ७॥

kṛṣṇapakṣe trayodaśyāmupoṣya parameśvam |prātarmadhyāhnayoḥ pūjāṃ caturdaśyāṃ samārabhet || 7||

कृष्णाष्टम्यामुपोष्याथ शङ्करं योऽर्चयेत्तु सः ।प्राप्नोति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः ॥ ९॥

kṛṣṇāṣṭamyāmupoṣyātha śaṅkaraṃ yo'rcayettu saḥ |prāpnoti paramaṃ sthānaṃ yatra devo maheśvaraḥ || 9||

दानोपवासनियमैः पूजाजागरभोजनैः ।महास्नानादिविधिना शिवं पर्वसु पूजयेत् ॥ ११॥

dānopavāsaniyamaiḥ pūjājāgarabhojanaiḥ |mahāsnānādividhinā śivaṃ parvasu pūjayet || 11||

यावच्च सर्वकालेषु यावदर्चयते शिवम् ।तावत्कालार्चनं पुण्यं तावत्कालार्चनाल्लभेत् ॥ १२॥

yāvacca sarvakāleṣu yāvadarcayate śivam |tāvatkālārcanaṃ puṇyaṃ tāvatkālārcanāllabhet || 12||

स्नात्वा पर्वसु यत्नेन यथाविभवविस्तरैः ।पूजनीयः शिवो नित्यं महापुण्यजिगीषया ॥ १३॥

snātvā parvasu yatnena yathāvibhavavistaraiḥ |pūjanīyaḥ śivo nityaṃ mahāpuṇyajigīṣayā || 13||

नैरन्तर्येण षण्मासान् विधिना पूज्य शङ्करम् ।पुण्यं तदेव लभते त्रिकालं विषुवार्चनात् ॥ १४॥

nairantaryeṇa ṣaṇmāsān vidhinā pūjya śaṅkaram |puṇyaṃ tadeva labhate trikālaṃ viṣuvārcanāt || 14||

एवमेव फलं ज्ञेयं ग्रहणायनयोरपि ।सङ्क्रान्तौ च दिने छिद्रे षडशीतिमुखेषु च ॥ १५॥

evameva phalaṃ jñeyaṃ grahaṇāyanayorapi |saṅkrāntau ca dine chidre ṣaḍaśītimukheṣu ca || 15||

मासैश्चतुर्भिर्यत्पुण्यं विधिना पूज्य शङ्करम् ।तत्कार्तिक्या भवेत्पुण्यं पौर्ममास्यां शिवार्चनात् ॥ १६॥

māsaiścaturbhiryatpuṇyaṃ vidhinā pūjya śaṅkaram |tatkārtikyā bhavetpuṇyaṃ paurmamāsyāṃ śivārcanāt || 16||

पुण्यं तदेतत्फाल्गुन्याममायामेवमेव च ।चातुर्मास्यार्चनादेतन्महत्पुण्यफलं भवेत् ॥ १७॥

puṇyaṃ tadetatphālgunyāmamāyāmevameva ca |cāturmāsyārcanādetanmahatpuṇyaphalaṃ bhavet || 17||

माघमासे समुद्दिश्य त्रिसन्ध्यमर्चयेच्छिवम् ।लभेत् षाण्मासिकं पुण्यं मासेनैव न संशयः ॥ १८॥

māghamāse samuddiśya trisandhyamarcayecchivam |labhet ṣāṇmāsikaṃ puṇyaṃ māsenaiva na saṃśayaḥ || 18||

यथा माघे तथास्स्षाढे मासे चैव तु कार्तिके ।त्रिषु पुण्यं समं ज्ञेयं मासेष्वेतेषु यत्कृतम् ॥ १९॥

yathā māghe tathāssṣāḍhe māse caiva tu kārtike |triṣu puṇyaṃ samaṃ jñeyaṃ māseṣveteṣu yatkṛtam || 19||

चातुर्दश्याममायां च पौर्णमास्यां च पाक्षिकम् ।पुण्यमष्टगुणं ज्ञेयमष्टम्यामर्चयेच्छिवम् ॥ २०॥

cāturdaśyāmamāyāṃ ca paurṇamāsyāṃ ca pākṣikam |puṇyamaṣṭaguṇaṃ jñeyamaṣṭamyāmarcayecchivam || 20||

यः प्रदद्याद्गवां लक्षं दोग्ध्रीणां वेदपारगे ।एकाहं योऽर्चल्लिङ्ग्ङ्गं तस्य पुण्यं ततोऽधिकम् ॥ २१॥

yaḥ pradadyādgavāṃ lakṣaṃ dogdhrīṇāṃ vedapārage |ekāhaṃ yo'rcalliṅgṅgaṃ tasya puṇyaṃ tato'dhikam || 21||

मासे मासे तु योऽश्नीयाद्यावज्जीवं सकृन्नरः ।यश्चार्चयेत्सकृल्लिङ्गं सममेव न संशयः ॥ २२॥

māse māse tu yo'śnīyādyāvajjīvaṃ sakṛnnaraḥ |yaścārcayetsakṛlliṅgaṃ samameva na saṃśayaḥ || 22||

एतेन क्रमयोगेन पुण्यवृद्धिर्दिने दिने ।यः पुनः सङ्गमुत्सृज्य इदमब्दं प्रपूजयेत् ॥ २३॥

etena kramayogena puṇyavṛddhirdine dine |yaḥ punaḥ saṅgamutsṛjya idamabdaṃ prapūjayet || 23||

नैरन्तर्याच्छतगुणं तस्य पुण्यविवृद्धये ।पञ्चाशद्गुणितं पुण्यमब्दोर्ध्वं योऽर्चयेच्छिवम् ॥ २४॥

nairantaryācchataguṇaṃ tasya puṇyavivṛddhaye |pañcāśadguṇitaṃ puṇyamabdordhvaṃ yo'rcayecchivam || 24||

ऋतावृतौ तदर्धं स्यान्मासे मासे तदर्धकम् ।मासार्धमपि यो लिङ्गं नैरन्तर्येण पूजयेत् ॥ २५॥

ṛtāvṛtau tadardhaṃ syānmāse māse tadardhakam |māsārdhamapi yo liṅgaṃ nairantaryeṇa pūjayet || 25||

पुरुषोत्तमः शिवो ज्ञेयो नैरन्तर्यं हि दुष्करम् ।प्रातरुत्थाय यो लिङ्गं सकृद्भक्त्या प्रपूजयेत् ॥ २६॥

puruṣottamaḥ śivo jñeyo nairantaryaṃ hi duṣkaram |prātarutthāya yo liṅgaṃ sakṛdbhaktyā prapūjayet || 26||

कपिलानां शतं दत्वा यत्पुण्यं तदवाप्नुयात् ।मध्यं दिनकरे प्राप्ते यो लिङ्गं पूजयेन्नरः ॥ २७॥

kapilānāṃ śataṃ datvā yatpuṇyaṃ tadavāpnuyāt |madhyaṃ dinakare prāpte yo liṅgaṃ pūjayennaraḥ || 27||

सम्पूर्णां पृथिवीं दत्वा यत्पुण्यं तदवाप्नुयात् ।वारुणीमाश्रिते सूर्ये यः शिवं सम्प्रपूजयेत् ॥ २८॥

sampūrṇāṃ pṛthivīṃ datvā yatpuṇyaṃ tadavāpnuyāt |vāruṇīmāśrite sūrye yaḥ śivaṃ samprapūjayet || 28||

गवां शतसहस्रस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात् ।यो लिङ्गमर्धरात्रे तु शुचिर्भूत्वा प्रपूजयेत् ॥ २९॥

gavāṃ śatasahasrasya dattasya phalamāpnuyāt |yo liṅgamardharātre tu śucirbhūtvā prapūjayet || 29||

अग्निष्टोमसहस्रस्य धर्मस्य लभते फलम् ।एवं वेलासु सर्वासु अवेलास्वापि शङ्करम् ॥ ३०॥

agniṣṭomasahasrasya dharmasya labhate phalam |evaṃ velāsu sarvāsu avelāsvāpi śaṅkaram || 30||

सम्पूजयेन्नरो भक्त्या सर्वान् कामानवाप्नुयात् ।शिवलिङ्गं महापुण्यं सर्वदेवनमस्कृतम् ॥ ३१॥

sampūjayennaro bhaktyā sarvān kāmānavāpnuyāt |śivaliṅgaṃ mahāpuṇyaṃ sarvadevanamaskṛtam || 31||

यः स्पृशेदपि पाणिभ्यां न स पापैः प्रलिप्यते ।न ते भूयः प्रयास्यन्ति योनिमार्गं सुकण्टकम् ॥ ३२॥

yaḥ spṛśedapi pāṇibhyāṃ na sa pāpaiḥ pralipyate |na te bhūyaḥ prayāsyanti yonimārgaṃ sukaṇṭakam || 32||

क्रमान्मोक्षं गमिष्यन्ति ये नरा लिङ्गमाश्रिताः ।काञ्चनं मेरुमात्रं च सर्वां दत्वा वसुन्धराम् ॥ ३३॥

kramānmokṣaṃ gamiṣyanti ye narā liṅgamāśritāḥ |kāñcanaṃ merumātraṃ ca sarvāṃ datvā vasundharām || 33||

सागरान् वस्तुपूर्णांश्च न लिङ्गार्चयितुः समम् ।मेरुमन्दरतुल्योऽपि राशिः पापस्य कर्मणः ॥ ३४॥

sāgarān vastupūrṇāṃśca na liṅgārcayituḥ samam |merumandaratulyo'pi rāśiḥ pāpasya karmaṇaḥ || 34||

ईश्वरं वैद्यमासाद्य नश्यते दुष्टरोगवत् ।शिवार्चनरतो नित्यं महापातकसंयुतैः ॥ ३५॥

īśvaraṃ vaidyamāsādya naśyate duṣṭarogavat |śivārcanarato nityaṃ mahāpātakasaṃyutaiḥ || 35||

दोषैः कृतैर्न लिप्येत पद्मपत्रमिवाम्भसा ।छित्वा छित्वा च भूतानि हत्वा सर्वमिदं जगत् ॥ ३६॥

doṣaiḥ kṛtairna lipyeta padmapatramivāmbhasā |chitvā chitvā ca bhūtāni hatvā sarvamidaṃ jagat || 36||

यजेदेकं विरूपाक्षं न स पापैः प्रलिप्यते ।सर्वावस्थां गतो वापि युक्तो वा सर्वपातकैः ॥ ३७॥

yajedekaṃ virūpākṣaṃ na sa pāpaiḥ pralipyate |sarvāvasthāṃ gato vāpi yukto vā sarvapātakaiḥ || 37||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते स्कन्दप्रोक्तं शिवपर्वपूजाकथनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । महादेवाख्यः एकादशमांशः । अध्यायः ४२ स्कन्दप्रोक्तं शिवपर्वपूजाकथनम् । वावृत्तश्लोकाः ॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । महादेवाख्यः एकादशमांशः । अध्यायः ४२ स्कन्दप्रोक्तं शिवपर्वपूजाकथनम् । वावृत्तश्लोकाः ॥

|| iti śivarahasyāntargate skandaproktaṃ śivaparvapūjākathanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | mahādevākhyaḥ ekādaśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 42 skandaproktaṃ śivaparvapūjākathanam | vāvṛttaślokāḥ ||– || śrīśivarahasyam | mahādevākhyaḥ ekādaśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 42 skandaproktaṃ śivaparvapūjākathanam | vāvṛttaślokāḥ ||