शङ्करस्तोत्रम् २ Shri Shankara Stotram 2

ॐ कारवाच्य सकलार्चितपादपद्मन ष्टस्वकष्ट तव नौमि सुभद्रसद्म ॥म त्तारिहन्तृचरणं शरणं सदाप्तास्ते भूय ईश जननीजठरं न चाप्ताः ॥ १॥

oṃ kāravācya sakalārcitapādapadmana ṣṭasvakaṣṭa tava naumi subhadrasadma ||ma ttārihantṛcaraṇaṃ śaraṇaṃ sadāptāste bhūya īśa jananījaṭharaṃ na cāptāḥ || 1||

अ हं त्वदर्चाविधिं न जानेस्तु त च गिरिजासूनु जाने ॥भ क्तिस्त्वयीशे न दृढा ममास्तिग रिष्ठसत्सङ्ग उतापि नास्ति ॥ २॥

a haṃ tvadarcāvidhiṃ na jānestu ta ca girijāsūnu jāne ||bha ktistvayīśe na dṛḍhā mamāstiga riṣṭhasatsaṅga utāpi nāsti || 2||

वन दे पदे ते भुवनाधिराजवि द्याधिराजाप्यमृताधिराज ॥श्वे तद्युते भक्तपते नमस्तेश्व भ्राझ्झटित्युद्धर मां भवाख्यात् ॥ ३॥

vana de pade te bhuvanādhirājavi dyādhirājāpyamṛtādhirāja ||śve tadyute bhaktapate namasteśva bhrājhjhaṭityuddhara māṃ bhavākhyāt || 3||

रा जासुराणां त्वमभीष्टदाताय द्यप्यहो सिद्धनिधिप्रदाता ॥म हाश्मशाने नृकरोटिमालांहा र्देन धृत्वा प्रकरोषि लीलाम् ॥ ४॥

rā jāsurāṇāṃ tvamabhīṣṭadātāya dyapyaho siddhanidhipradātā ||ma hāśmaśāne nṛkaroṭimālāṃhā rdena dhṛtvā prakaroṣi līlām || 4||

दे वाङ्गलेपनमुतापि चिताविभूतिर्वा हो वृषः सहचरास्तव भूतवाराःय स्याङ्कुशं त्वगशिवापि शिवापि तेऽस्तित्रि ष्वीशितः पितृवने सवनेऽपि वासः ॥ ५॥

de vāṅgalepanamutāpi citāvibhūtirvā ho vṛṣaḥ sahacarāstava bhūtavārāḥya syāṅkuśaṃ tvagaśivāpi śivāpi te'stitri ṣvīśitaḥ pitṛvane savane'pi vāsaḥ || 5||

यं ताखिलस्येदृश ईश तेऽपिब लारिमुख्या अमरा हि तेऽपिका शीश जानन्ति परं न तत्त्वंय स्येश मां चानुगृहाण स त्वम् ॥ ६॥

yaṃ tākhilasyedṛśa īśa te'piba lārimukhyā amarā hi te'pikā śīśa jānanti paraṃ na tattvaṃya syeśa māṃ cānugṛhāṇa sa tvam || 6||

त्रि विक्रमोऽप्यब्जभ्जभवश्च लिङ्गंपु रा परिच्छेत्तुमनीश्वरौ ते ॥रु द्रेदृशस्ते गुणवर्णनायषा ण्मातुरे भास्य गुरो प्रभुः कः ॥ ७॥

tri vikramo'pyabjabhjabhavaśca liṅgaṃpu rā paricchettumanīśvarau te ||ru dredṛśaste guṇavarṇanāyaṣā ṇmāture bhāsya guro prabhuḥ kaḥ || 7||

य स्त ईश परिकीर्तयेद्गुणान्त्रि ष्वपीह सवनेषु भक्तिमान् ॥पु ण्यवानिह भवेत्तथा नरोरां कवाम्बरधरोऽपि नापरः ॥ ८॥

ya sta īśa parikīrtayedguṇāntri ṣvapīha savaneṣu bhaktimān ||pu ṇyavāniha bhavettathā narorāṃ kavāmbaradharo'pi nāparaḥ || 8||

त पो जपो यज्ञमुखा क्रिया याका चित्प्रमादाद्विकला यदि स्यात् ॥य न्नामसङ्कीर्तनतः सुपूर्णात्रि दृग्भवेत्त्वां तमजं गृणामि ॥ ९॥

ta po japo yajñamukhā kriyā yākā citpramādādvikalā yadi syāt ||ya nnāmasaṅkīrtanataḥ supūrṇātri dṛgbhavettvāṃ tamajaṃ gṛṇāmi || 9||

का लो मृकण्डात्मजमर्कचन्द्रमोऽग्नि नेत्रं नेतुं समुपागतस्तदा ॥का लान्तकागच्छशिवेत्यहो तदाऽऽला पश्रुतेस्त्वं तमु मुक्तवानसि ॥ १०॥

kā lo mṛkaṇḍātmajamarkacandramo'gni netraṃ netuṃ samupāgatastadā ||kā lāntakāgacchaśivetyaho tadā''lā paśrutestvaṃ tamu muktavānasi || 10||

य स्मै सकृन्नमश्चक्रे बाणरावण आसुरः ।का मपूर्तिस्तयोरासीत्सम्पद्देवश्रियोऽधिका ॥ ११॥

ya smai sakṛnnamaścakre bāṇarāvaṇa āsuraḥ |kā mapūrtistayorāsītsampaddevaśriyo'dhikā || 11||

ला भोऽपरो नश्वर एव कामोऽग्नि वद्घृतेनेश न कामभोगैः ॥रु द्रोप्रशाम्यत्यत एव देहिद्रा क्शान्तिदां त्वय्यचलां सुभक्तिम् ॥ १२॥

lā bho'paro naśvara eva kāmo'gni vadghṛteneśa na kāmabhogaiḥ ||ru dropraśāmyatyata eva dehidrā kśāntidāṃ tvayyacalāṃ subhaktim || 12||

य त्नं विना दुःखमपैति यद्वत्नी रागमप्येति सुखं च तद्वत् ॥ल ब्धुं यते तन्न वृणोमि चार्थंकं चित्त्वयीशार्पय भक्तिमेकाम् ॥ १३॥

ya tnaṃ vinā duḥkhamapaiti yadvatnī rāgamapyeti sukhaṃ ca tadvat ||la bdhuṃ yate tanna vṛṇomi cārthaṃkaṃ cittvayīśārpaya bhaktimekām || 13||

ठा ये विदा तानपि भक्तियोगोय थानुगृह्णाति तथा परो नो ॥स र्वेऽपि यस्मादिह पावनाः स्युर्वे दाः प्रमाणं त्विह संशयो नो ॥ १४॥

ṭhā ye vidā tānapi bhaktiyogoya thānugṛhṇāti tathā paro no ||sa rve'pi yasmādiha pāvanāḥ syurve dāḥ pramāṇaṃ tviha saṃśayo no || 14||

श्व पाकमुख्या अपि यस्य भक्त्यारा जन्त ईशान तवैव लोके ॥य ज्ञेश चण्डालसुतापि यातास तीं गतिं विश्रुतमेतदस्ति ॥ १५॥

śva pākamukhyā api yasya bhaktyārā janta īśāna tavaiva loke ||ya jñeśa caṇḍālasutāpi yātāsa tīṃ gatiṃ viśrutametadasti || 15||

दा रात्मजागारधनादि सर्वंशि वेह सन्न्यस्य सदा भजन्ति ॥वा मं परं त्वां मुहुरत्र ते किंय मीश मृत्यूद्भवदुःखभाजः ॥ १६॥

dā rātmajāgāradhanādi sarvaṃśi veha sannyasya sadā bhajanti ||vā maṃ paraṃ tvāṃ muhuratra te kiṃya mīśa mṛtyūdbhavaduḥkhabhājaḥ || 16||

श्री कण्ठ सूर्येन्दुपयोनभोऽग्निम रुद्धरात्मान इमास्तनूस्ते ॥हा लाहलादानिशमानतोऽस्मिदे वाधिदेवेश्वर मे प्रसीद ॥ १७॥

śrī kaṇṭha sūryendupayonabho'gnima ruddharātmāna imāstanūste ||hā lāhalādāniśamānato'smide vādhideveśvara me prasīda || 17||

वा ताशनोपवीतोय उ पञ्चास्यस्त्रिलोचनो नग्नः ॥न न्दिगतो दशहस्तोमः केस्य स पातु मुन्मग्नः ॥ १८॥

vā tāśanopavītoya u pañcāsyastrilocano nagnaḥ ||na ndigato daśahastomaḥ kesya sa pātu munmagnaḥ || 18||

इति श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं श्रीशङ्करस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīvāsudevānandasarasvatīviracitaṃ śrīśaṅkarastotraṃ sampūrṇam |