शिवस्तवराजः Shivastavarajah

श्रीगणेशाय नमः ।सूत उवाच ।एकदा नारदो योगी परानुग्रहतत्परः ।विमत्सरो वीतरागो ब्रह्मलोकमुपाययौ ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |sūta uvāca |ekadā nārado yogī parānugrahatatparaḥ |vimatsaro vītarāgo brahmalokamupāyayau || 1||

तत्र दृष्ट्वा समासीनं विधातारं जगत्पतिम् ।प्रणम्य शिरसा भूमौ कृताञ्जलिरभाषत ॥ २॥

tatra dṛṣṭvā samāsīnaṃ vidhātāraṃ jagatpatim |praṇamya śirasā bhūmau kṛtāñjalirabhāṣata || 2||

नारद उवाच ।ब्रह्मञ्जगत्पते तात नतोऽस्मि त्वत्पदाम्बुजम् ।कृपया परया देव यत्पृछामि तदुच्यताम् ॥ ३॥

nārada uvāca |brahmañjagatpate tāta nato'smi tvatpadāmbujam |kṛpayā parayā deva yatpṛchāmi taducyatām || 3||

श्रुतिशास्त्रपुराणानि त्वदास्यात्संश्रुतानि च ।तथापि मन्मनो याति सन्देहं मोहकारणम् ॥ ४॥

śrutiśāstrapurāṇāni tvadāsyātsaṃśrutāni ca |tathāpi manmano yāti sandehaṃ mohakāraṇam || 4||

सर्वमन्त्राधिको मन्त्रः सदा जाप्यः क उच्यते ।सर्वध्यानादिकं ध्यानं सदा ध्येयमिहास्ति किम् ॥ ५॥

sarvamantrādhiko mantraḥ sadā jāpyaḥ ka ucyate |sarvadhyānādikaṃ dhyānaṃ sadā dhyeyamihāsti kim || 5||

वेदोपनिषदां सारमायुःश्रीजयवर्धनम् ।मुक्तिकाङ्क्षापरैर्नित्यं कः स्तवः पठ्यते बुधैः ॥ ६॥

vedopaniṣadāṃ sāramāyuḥśrījayavardhanam |muktikāṅkṣāparairnityaṃ kaḥ stavaḥ paṭhyate budhaiḥ || 6||

इमं मत्संशयं तात स्वं भेत्तासि न कश्चन ।ब्रूहि कारुणयभावेन मह्यं शुश्रूषवे हितम् ॥ ७॥

imaṃ matsaṃśayaṃ tāta svaṃ bhettāsi na kaścana |brūhi kāruṇayabhāvena mahyaṃ śuśrūṣave hitam || 7||

श्रुत्वाऽङ्गजवचो वेधा हृदि हर्षमुपागतः ।देवदेवं शिवाकान्तं नत्वा चाह मुनीश्वरम् ॥ ८॥

śrutvā'ṅgajavaco vedhā hṛdi harṣamupāgataḥ |devadevaṃ śivākāntaṃ natvā cāha munīśvaram || 8||

ब्रह्मोवाच ।साधु पृष्टं महाप्राज्ञ लोकानुग्रहतत्पर ।सत्सर्वं ते प्रवक्ष्यामि गोपनीयं प्रयत्नतः ॥ ९॥

brahmovāca |sādhu pṛṣṭaṃ mahāprājña lokānugrahatatpara |satsarvaṃ te pravakṣyāmi gopanīyaṃ prayatnataḥ || 9||

प्रणवं पूर्वमुच्चार्य नमःशब्दं समुच्चरेत् ।सचतुर्थ्यैकवचनं शिवं चैव समुच्चरेत् ॥ १०॥

praṇavaṃ pūrvamuccārya namaḥśabdaṃ samuccaret |sacaturthyaikavacanaṃ śivaṃ caiva samuccaret || 10||

एष शैवो महामन्त्रः षड्वर्णाख्यो विमुक्तिदः ।सर्वमन्त्राधिकः प्रोक्तः शिवेन ज्ञानरूपिणा ॥ ११॥

eṣa śaivo mahāmantraḥ ṣaḍvarṇākhyo vimuktidaḥ |sarvamantrādhikaḥ proktaḥ śivena jñānarūpiṇā || 11||

अनेन मन्त्रराजेन नाशयितुं न शक्यते ।तच्च पापं न पश्यामि मार्गमाणोऽपि सर्वदा ॥ १२॥

anena mantrarājena nāśayituṃ na śakyate |tacca pāpaṃ na paśyāmi mārgamāṇo'pi sarvadā || 12||

अयं संसारदावाग्निर्मोहसागरवाडवः ।तस्मात्प्रयत्नतः पुत्र मन्त्रो ग्राह्यो मुमुक्षुभिः ॥ १३॥

ayaṃ saṃsāradāvāgnirmohasāgaravāḍavaḥ |tasmātprayatnataḥ putra mantro grāhyo mumukṣubhiḥ || 13||

मातृपुत्रादिहा योऽपि वेदधर्मविवर्जितः ।सकृदुच्चारणादस्य सायुज्यमुक्तिमाप्नुयात् ॥ १४॥

mātṛputrādihā yo'pi vedadharmavivarjitaḥ |sakṛduccāraṇādasya sāyujyamuktimāpnuyāt || 14||

किं पुनर्वक्ष्यते पुत्र स्वाचारपर्रिनिष्ठितः ।सर्वमन्त्रान्विसृज्य त्वमिमं मन्त्रं सदा जप ॥ १५॥

kiṃ punarvakṣyate putra svācāraparriniṣṭhitaḥ |sarvamantrānvisṛjya tvamimaṃ mantraṃ sadā japa || 15||

ध्यानं तेऽहं प्रवक्ष्यामि ज्ञात्वा यन्मुच्यते चिरात् ।वेदोपनिषदोक्तं च योगगम्यं सनातनम् ॥ १६॥

dhyānaṃ te'haṃ pravakṣyāmi jñātvā yanmucyate cirāt |vedopaniṣadoktaṃ ca yogagamyaṃ sanātanam || 16||

इन्द्रियाणि नियम्यादौ यतवाग्यतमानसः ।स्वस्तिकाद्यासनयुतो हृदि ध्यानं समारभेत् ॥ १७॥

indriyāṇi niyamyādau yatavāgyatamānasaḥ |svastikādyāsanayuto hṛdi dhyānaṃ samārabhet || 17||

नाभिनालं हृदिस्थं च पङ्कजं परिकल्पयेत् ।रक्तवर्णमष्टदलं चन्त्रसूर्यादिशोभितम् ॥ १८॥

nābhinālaṃ hṛdisthaṃ ca paṅkajaṃ parikalpayet |raktavarṇamaṣṭadalaṃ cantrasūryādiśobhitam || 18||

समन्तात्कल्पवृक्षेण वेष्टितं कान्तिमत्सदा ।तन्मध्ये शङ्करं ध्यायेद्देवदैवं जगद्गुरुम् ॥ १९॥

samantātkalpavṛkṣeṇa veṣṭitaṃ kāntimatsadā |tanmadhye śaṅkaraṃ dhyāyeddevadaivaṃ jagadgurum || 19||

कर्पूरसदृशं चन्दशेखरं शूलपाणिनम् ।त्रिलोचन महादेवं द्विभुजं भस्मभूषितम् ॥ २०॥।

karpūrasadṛśaṃ candaśekharaṃ śūlapāṇinam |trilocana mahādevaṃ dvibhujaṃ bhasmabhūṣitam || 20|||

परार्धभूषणयुतं क्वणन्नूपुरमण्डितम् ।सरत्नमेखलाबद्धकटिवस्त्रं सकुण्डलम् ॥ २१॥

parārdhabhūṣaṇayutaṃ kvaṇannūpuramaṇḍitam |saratnamekhalābaddhakaṭivastraṃ sakuṇḍalam || 21||

नीलकण्ठं जटावन्तं सकिरीटं सुशोभितम् ।ग्रैवेयादिप्रबन्धढ्यं पार्वतीसहितं पुरम् ॥ २२॥

nīlakaṇṭhaṃ jaṭāvantaṃ sakirīṭaṃ suśobhitam |graiveyādiprabandhaḍhyaṃ pārvatīsahitaṃ puram || 22||

कृपालुं जगदाधारं स्कन्दादिपरिवेष्टितम् ।इन्द्रेण पूजितं यक्षराजेन व्यञ्जितं विभुम् ॥ २३॥

kṛpāluṃ jagadādhāraṃ skandādipariveṣṭitam |indreṇa pūjitaṃ yakṣarājena vyañjitaṃ vibhum || 23||

प्रेतराजस्तुतं नीरनाथेन नमितं मुहुः ।ब्रह्मणा गीयमानं च विष्णुवन्द्यं मुनिस्तुतम् ॥ २४॥

pretarājastutaṃ nīranāthena namitaṃ muhuḥ |brahmaṇā gīyamānaṃ ca viṣṇuvandyaṃ munistutam || 24||

ध्यानमेतन्मया ख्यातं सूत वेदान्तशेखरम् ।सर्वपापक्षयकरं जयसम्पत्तिवर्धनम् ॥ २५॥

dhyānametanmayā khyātaṃ sūta vedāntaśekharam |sarvapāpakṣayakaraṃ jayasampattivardhanam || 25||

अनेन सदृशं तात नास्ति संसारतारकम् ।सर्वध्यानादिकं ध्यानं गोपनीयं सुत त्वया ॥ २६॥

anena sadṛśaṃ tāta nāsti saṃsāratārakam |sarvadhyānādikaṃ dhyānaṃ gopanīyaṃ suta tvayā || 26||

कायवाङ्मानसोत्थं यत्पापमन्यच्च विद्यते ।तत्सर्वं नाशमायाति ध्यानात्सत्यं वचो मम ॥ २७॥

kāyavāṅmānasotthaṃ yatpāpamanyacca vidyate |tatsarvaṃ nāśamāyāti dhyānātsatyaṃ vaco mama || 27||

वेदशास्त्रपुराणानि सेतिहासानि यानि च ।ध्यानस्य तानि सर्वाणि कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ २८॥

vedaśāstrapurāṇāni setihāsāni yāni ca |dhyānasya tāni sarvāṇi kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm || 28||

प्रेम्णा कुरु महाभाग ध्यानमेतद्विमुक्तिदम् ।अथ ते वच्म्यहं योगिन् स्तवं सर्वोत्तमं च यत् ॥ २९॥

premṇā kuru mahābhāga dhyānametadvimuktidam |atha te vacmyahaṃ yogin stavaṃ sarvottamaṃ ca yat || 29||

ब्रह्मास्यैव ऋषिः प्रोक्तोऽनुष्टुप् छन्दः प्रकीर्तितम् ।शिवो वै दैवतं प्रोक्तं बीजं मृत्युञ्जयं मतम् ॥ ३०॥

brahmāsyaiva ṛṣiḥ prokto'nuṣṭup chandaḥ prakīrtitam |śivo vai daivataṃ proktaṃ bījaṃ mṛtyuñjayaṃ matam || 30||

कीलिकं नीलकण्ठश्च शक्तिः प्रोक्ता हरस्तथा ।नियोगः सर्वसिद्ध्यर्थं मुक्तिकामाय वै मतः ॥ ३१॥

kīlikaṃ nīlakaṇṭhaśca śaktiḥ proktā harastathā |niyogaḥ sarvasiddhyarthaṃ muktikāmāya vai mataḥ || 31||

शिरस्यास्ये हृदि पदे कट्यां बाह्वोस्तु व्यापके ।ऋषयदीनि क्रमाद्युञ्जेत्साङ्गुष्टाङ्गुलिभिः सुत ॥ ३२॥

śirasyāsye hṛdi pade kaṭyāṃ bāhvostu vyāpake |ṛṣayadīni kramādyuñjetsāṅguṣṭāṅgulibhiḥ suta || 32||

मन्त्रन्यासं ततः कुर्याच्छ्रुणु चैकाग्रमानस्वः ।षडक्षराणि युञ्जीयादङ्गुष्ठाद्यङ्गुलीषु च ॥ ३३॥

mantranyāsaṃ tataḥ kuryācchruṇu caikāgramānasvaḥ |ṣaḍakṣarāṇi yuñjīyādaṅguṣṭhādyaṅgulīṣu ca || 33||

हृदये च शिरस्येव शिखायां कवचे यथा ।नेत्रत्रये तथाऽस्त्रे च वर्णा ह्येवं च षट क्रमात् ॥ ३४॥

hṛdaye ca śirasyeva śikhāyāṃ kavace yathā |netratraye tathā'stre ca varṇā hyevaṃ ca ṣaṭa kramāt || 34||

नमः स्वाहा वषट् हुं च सर्वौषट् फट्क्रमो वदेत् ।मन्त्रन्यासमिमं कृत्वा स्तवन्यामं सामाचरेत् ॥ ३५॥

namaḥ svāhā vaṣaṭ huṃ ca sarvauṣaṭ phaṭkramo vadet |mantranyāsamimaṃ kṛtvā stavanyāmaṃ sāmācaret || 35||

शिवं मृडं पशुपतिं शङ्करं चन्द्रशेखरम् ।भवं चैव क्रमादेवमङ्गुष्टादिहृदादिषु ॥ ३६॥

śivaṃ mṛḍaṃ paśupatiṃ śaṅkaraṃ candraśekharam |bhavaṃ caiva kramādevamaṅguṣṭādihṛdādiṣu || 36||

सर्वन्यासान्प्रयुञ्जीत चतुर्थीसहितान्सुत ।नमोयुतान्नमश्चैव शिरसादिषु वर्जयेत् ॥ ३७॥

sarvanyāsānprayuñjīta caturthīsahitānsuta |namoyutānnamaścaiva śirasādiṣu varjayet || 37||

शिवं सर्वात्मकं सर्वपतिं सर्वजनप्रियम् ।सर्वदुःखहरं चैव मोहनं गिरिशं भजे ॥ ३८॥

śivaṃ sarvātmakaṃ sarvapatiṃ sarvajanapriyam |sarvaduḥkhaharaṃ caiva mohanaṃ giriśaṃ bhaje || 38||

कामघ्नं कामदं कान्तं कालमृत्युनिवर्तकम् ।कलावन्तं कलाधीशं वन्देऽहं गिरिजापतिम् ॥ ३९॥

kāmaghnaṃ kāmadaṃ kāntaṃ kālamṛtyunivartakam |kalāvantaṃ kalādhīśaṃ vande'haṃ girijāpatim || 39||

परेशं परमं देवं परम्ब्रह्म परात्परम् ।परपीडाहरं नित्यं प्रणमामि वृषध्वजम् ॥ ४०॥

pareśaṃ paramaṃ devaṃ parambrahma parātparam |parapīḍāharaṃ nityaṃ praṇamāmi vṛṣadhvajam || 40||

लोकेशं लोकवन्द्यं च लोककर्तारमीश्वरम् ।लोकपालं हरं वन्दे धीरं शशिविभूषणम् ॥ ४१॥

lokeśaṃ lokavandyaṃ ca lokakartāramīśvaram |lokapālaṃ haraṃ vande dhīraṃ śaśivibhūṣaṇam || 41||

शिवापतिं गिरिपतिं सर्वदेवपतिं विभुम् ।प्रमथाधिपतिं सूक्ष्मं नौम्यहं शिखिलोचनम् ॥ ४२॥

śivāpatiṃ giripatiṃ sarvadevapatiṃ vibhum |pramathādhipatiṃ sūkṣmaṃ naumyahaṃ śikhilocanam || 42||

भूतेशं भूतनाथं च भूतप्रेतविनाशनम् ।भूधर भूपतिं शान्तं शूलपाणिमहं भजे ॥ ४३॥

bhūteśaṃ bhūtanāthaṃ ca bhūtapretavināśanam |bhūdhara bhūpatiṃ śāntaṃ śūlapāṇimahaṃ bhaje || 43||

कैलासवासिनं रौद्रं फणिराजविभूषणम् ।फणिबद्धजटाजूटं प्रणमामि सदाशिवम् ॥ ४४॥

kailāsavāsinaṃ raudraṃ phaṇirājavibhūṣaṇam |phaṇibaddhajaṭājūṭaṃ praṇamāmi sadāśivam || 44||

नीलकण्ठं दशभुजं त्र्यक्षं धूम्रविलोचनम् ।दिगम्बरं दिशाधीशं नमामि विषभूषणम् ॥ ४५॥

nīlakaṇṭhaṃ daśabhujaṃ tryakṣaṃ dhūmravilocanam |digambaraṃ diśādhīśaṃ namāmi viṣabhūṣaṇam || 45||

मुक्तीशं मुक्तिदं मुक्तं मुक्तगम्यं सनातनम् ।सत्पतिं निर्मलं शम्भुं नतोऽस्मि सकलार्थदम् ॥ ४६॥

muktīśaṃ muktidaṃ muktaṃ muktagamyaṃ sanātanam |satpatiṃ nirmalaṃ śambhuṃ nato'smi sakalārthadam || 46||

विश्वेशं विश्वनाथं च विश्वपालनतत्परम् ।विश्वमूर्तिं विश्वहरं प्रणमामि जटाधरम् ॥ ४७॥

viśveśaṃ viśvanāthaṃ ca viśvapālanatatparam |viśvamūrtiṃ viśvaharaṃ praṇamāmi jaṭādharam || 47||

गङ्गाधरं कपालाक्षं पञ्चवक्त्रं त्रिलोचनम् ।विद्युत्कोटिप्रतीकाशं वन्दऽहं पार्वतापतिम् ॥ ४८॥

gaṅgādharaṃ kapālākṣaṃ pañcavaktraṃ trilocanam |vidyutkoṭipratīkāśaṃ vanda'haṃ pārvatāpatim || 48||

स्फटिकाभं जनार्तिघ्नं देवदेवमुमापतिम् ।त्रिपुरारिं त्रिलोकेशं नतोऽस्मि भवतारकम् ॥ ४९॥

sphaṭikābhaṃ janārtighnaṃ devadevamumāpatim |tripurāriṃ trilokeśaṃ nato'smi bhavatārakam || 49||

अव्यक्तमक्षरं दान्तं मोहसागरतारकम् ।स्तुतिप्रीयं भक्तिगम्यं सदा वन्दे हरिप्रियम् ॥ ५०॥

avyaktamakṣaraṃ dāntaṃ mohasāgaratārakam |stutiprīyaṃ bhaktigamyaṃ sadā vande haripriyam || 50||

अमलं निर्मलं नाथमपमृत्युभयापहम् ।भीमयुद्धकरं भीमवरदं तं नतोऽस्म्यहम् ॥ ५१॥

amalaṃ nirmalaṃ nāthamapamṛtyubhayāpaham |bhīmayuddhakaraṃ bhīmavaradaṃ taṃ nato'smyaham || 51||

हरिचक्रप्रदं योगिध्येयमूर्तिं सुमङ्गलम् ।गजचर्माम्बरधरं प्रणमामि विभूतिदम् ॥ ५२॥

haricakrapradaṃ yogidhyeyamūrtiṃ sumaṅgalam |gajacarmāmbaradharaṃ praṇamāmi vibhūtidam || 52||

आनन्दकारिणं सोम्यं सुन्दरं भुवनेश्वरम् ।काशीप्रियं काशिराजं वरदं प्रणतोऽस्म्यहम् ॥ ५३॥

ānandakāriṇaṃ somyaṃ sundaraṃ bhuvaneśvaram |kāśīpriyaṃ kāśirājaṃ varadaṃ praṇato'smyaham || 53||

श्मशानवसिनं भव्यं ग्रहपीडाविनाशनम् ।महान्तं प्रणवं योगं भजेऽहं दीनरक्षकम् ॥ ५४॥

śmaśānavasinaṃ bhavyaṃ grahapīḍāvināśanam |mahāntaṃ praṇavaṃ yogaṃ bhaje'haṃ dīnarakṣakam || 54||

ज्योतिर्मयं ज्योतिरूपं जितक्रोधं तपस्विनम् ।अनन्तं स्वर्गदं स्वर्गपालं वन्दे निरञ्जनम् ॥ ५५॥

jyotirmayaṃ jyotirūpaṃ jitakrodhaṃ tapasvinam |anantaṃ svargadaṃ svargapālaṃ vande nirañjanam || 55||

वेदवेद्यं पापहरं गुप्तनाथमतीन्द्रियम् ।सत्यात्मकं सत्यहरं निरीहं तं नतोऽस्म्यहम् ॥ ५६॥

vedavedyaṃ pāpaharaṃ guptanāthamatīndriyam |satyātmakaṃ satyaharaṃ nirīhaṃ taṃ nato'smyaham || 56||

द्वीपिचर्मोत्तरीयं च शवमूर्धाविभूषणम् ।अस्थिमालं श्वेतवर्णं नमामि चन्द्रशेखरम् ॥ ५७॥

dvīpicarmottarīyaṃ ca śavamūrdhāvibhūṣaṇam |asthimālaṃ śvetavarṇaṃ namāmi candraśekharam || 57||

शूलिनं सर्वभूतस्थं भक्तोद्धरणसंस्थितम् ।लिङ्गमूर्ति सिद्धसेव्यं सिद्धसिद्धिप्रदायकम् ॥ ५८॥

śūlinaṃ sarvabhūtasthaṃ bhaktoddharaṇasaṃsthitam |liṅgamūrti siddhasevyaṃ siddhasiddhipradāyakam || 58||

अनादिनिधनाख्यं तं रामसेव्यं जयप्रदम् ।योधादिं यज्ञभोक्तारं वन्दे नित्यं परावरम् ॥ ५९॥

anādinidhanākhyaṃ taṃ rāmasevyaṃ jayapradam |yodhādiṃ yajñabhoktāraṃ vande nityaṃ parāvaram || 59||

अचिन्त्यमचलं विष्णुं महाभागवतोत्तमम् ।परघ्नं परवेद्यं च वन्दे वैकुण्ठनायकम् ॥ ६०॥

acintyamacalaṃ viṣṇuṃ mahābhāgavatottamam |paraghnaṃ paravedyaṃ ca vande vaikuṇṭhanāyakam || 60||

आनन्दं निर्भयं भक्तवाञ्च्छितार्थप्रदायकम् ।भवानीपतिमाचार्यं वन्देऽहं नन्दिकेश्वरम् ॥ ६१॥

ānandaṃ nirbhayaṃ bhaktavāñcchitārthapradāyakam |bhavānīpatimācāryaṃ vande'haṃ nandikeśvaram || 61||

सोमप्रियं सोमनाथं यक्षराजनिषेवितम् ।सर्वाधारं सुविस्तारं प्रणमामि विभूतिदम् ॥ ६२॥

somapriyaṃ somanāthaṃ yakṣarājaniṣevitam |sarvādhāraṃ suvistāraṃ praṇamāmi vibhūtidam || 62||

अनन्तनामानमनन्तरूपमनादिमध्यान्तमनादिसत्वम् ।चिद्रूपमेकं भवनागसिंहं भजामि नित्यं भुवनाधिनाथम् ॥ ६३॥

anantanāmānamanantarūpamanādimadhyāntamanādisatvam |cidrūpamekaṃ bhavanāgasiṃhaṃ bhajāmi nityaṃ bhuvanādhinātham || 63||

वेदोपगीतं विधुशेखरं च सुरारिनाथार्चितपादपद्मम् ।कर्पूरगौरं भुजगेन्द्रहारं जानामि तत्त्वं शिवमेव नान्यम् ॥ ६४॥

vedopagītaṃ vidhuśekharaṃ ca surārināthārcitapādapadmam |karpūragauraṃ bhujagendrahāraṃ jānāmi tattvaṃ śivameva nānyam || 64||

गणाधिणाथं शितिकण्ठमाद्यं तेजस्विनं सर्वमनोभिरामम् ।सर्वज्ञमीशं जगदात्मकं च पञ्चाननं नित्यमहं नमामि ॥ ६५॥

gaṇādhiṇāthaṃ śitikaṇṭhamādyaṃ tejasvinaṃ sarvamanobhirāmam |sarvajñamīśaṃ jagadātmakaṃ ca pañcānanaṃ nityamahaṃ namāmi || 65||

विश्वसृजं नृत्यकरं प्रियं तं विश्वात्मकं विश्वविधूतपापम् ।मृत्युञ्जयं भालविलोचनं च चेतः सदा चिन्तय देवदेवम् ॥ ६६॥

viśvasṛjaṃ nṛtyakaraṃ priyaṃ taṃ viśvātmakaṃ viśvavidhūtapāpam |mṛtyuñjayaṃ bhālavilocanaṃ ca cetaḥ sadā cintaya devadevam || 66||

कपालिनं सर्पकृतावतंसं मनोवचोगोचरमम्बुजाक्षम् ।क्षमाम्बुधिं दीनदयाकरं तं नमामि नित्यं भवरोगवैद्यम् ॥ ६७॥

kapālinaṃ sarpakṛtāvataṃsaṃ manovacogocaramambujākṣam |kṣamāmbudhiṃ dīnadayākaraṃ taṃ namāmi nityaṃ bhavarogavaidyam || 67||

सर्वान्तरस्थं जगदादिहेतुं कालज्ञमात्मानमनन्तपादम् ।अनन्तबाहूदरमस्तक्राक्षं ललाटनेत्रं भज चन्द्रमौलिम् ॥ ६८॥

sarvāntarasthaṃ jagadādihetuṃ kālajñamātmānamanantapādam |anantabāhūdaramastakrākṣaṃ lalāṭanetraṃ bhaja candramaulim || 68||

सर्वप्रदं भक्तसुखावहं च पुष्पायुधादिप्रणतिप्रियं च ।त्रिलोकनाथं ऋणबन्धनाशं भजस्व नित्यं प्रणतार्तिनाशम् ॥ ६९॥

sarvapradaṃ bhaktasukhāvahaṃ ca puṣpāyudhādipraṇatipriyaṃ ca |trilokanāthaṃ ṛṇabandhanāśaṃ bhajasva nityaṃ praṇatārtināśam || 69||

आनन्दमूर्ति सुखकल्पवृक्षं कुमारनाथं विधृतप्रपञ्चम् ।यज्ञादिनाथं परमप्रकाशं नमामि विश्वम्भरमीशितारम् ॥ ७०॥

ānandamūrti sukhakalpavṛkṣaṃ kumāranāthaṃ vidhṛtaprapañcam |yajñādināthaṃ paramaprakāśaṃ namāmi viśvambharamīśitāram || 70||

इत्येवं स्तवमाख्यातं शिवस्य परमात्मनः ।पापक्षयकरं पुत्र सायुज्यमुक्तिदायकम् ॥ ७१॥

ityevaṃ stavamākhyātaṃ śivasya paramātmanaḥ |pāpakṣayakaraṃ putra sāyujyamuktidāyakam || 71||

सर्वरोगहरं मोक्षप्रदं सिद्धिप्रदायकम् ।माङ्गल्यं भुक्तिमुक्त्यादिसाधनं जयवर्धनम् ॥ ७२॥

sarvarogaharaṃ mokṣapradaṃ siddhipradāyakam |māṅgalyaṃ bhuktimuktyādisādhanaṃ jayavardhanam || 72||

सर्वस्तवोत्तमं विद्धि सर्ववेदान्तशेखरम् ।पठस्वानुदिनं तात प्रेम्णा भक्त्या विशुद्धिकृत् ॥ ७३॥

sarvastavottamaṃ viddhi sarvavedāntaśekharam |paṭhasvānudinaṃ tāta premṇā bhaktyā viśuddhikṛt || 73||

गोहा स्त्रीबालविप्रादिहन्तान्यत्पापकृत्तथा ।विश्वासधातचारी च खाद्यपेयादिदूषक्रः ॥ ७४॥

gohā strībālaviprādihantānyatpāpakṛttathā |viśvāsadhātacārī ca khādyapeyādidūṣakraḥ || 74||

कोटिजन्मार्जितैः पापैरसंख्यातैश्च वेष्टितः ।अष्टोत्तरशतात्पाठात् शुद्धो भवति निश्चितम् ॥ ७५॥

koṭijanmārjitaiḥ pāpairasaṃkhyātaiśca veṣṭitaḥ |aṣṭottaraśatātpāṭhāt śuddho bhavati niścitam || 75||

महारोगयुतो वापि मृत्युग्रहयुतस्तथा ।त्रिंशत्तदस्य पठनात्सर्वदुःखं विनश्यति ॥ ७६॥

mahārogayuto vāpi mṛtyugrahayutastathā |triṃśattadasya paṭhanātsarvaduḥkhaṃ vinaśyati || 76||

राजवश्ये सहस्रं तु स्त्रीवश्ये च तदर्धकम् ।मित्रवश्ये पञ्चशतं पाठं कुर्यात्समाहितः ॥ ७७॥

rājavaśye sahasraṃ tu strīvaśye ca tadardhakam |mitravaśye pañcaśataṃ pāṭhaṃ kuryātsamāhitaḥ || 77||

लक्षपाठाद्भवेच्चैव शिव एव न संशयः ।बहुना किमिहोक्तेन भावनासिद्धिदायकः ॥ ७८॥

lakṣapāṭhādbhaveccaiva śiva eva na saṃśayaḥ |bahunā kimihoktena bhāvanāsiddhidāyakaḥ || 78||

पार्वत्या सहितं गिरीन्द्रशिखरे मुक्तामये सुन्दरेपीठे संस्थिनमिन्दुशेखरमहर्नाथादिसंसेवितम् ।पञ्चास्यं फणिराजकङ्कणधरं गङ्गाधरं शूलिनंत्र्यक्षं पापहरं नमामि सततं पद्मासनस्थं शिवम् ॥ ७९॥

pārvatyā sahitaṃ girīndraśikhare muktāmaye sundarepīṭhe saṃsthinaminduśekharamaharnāthādisaṃsevitam |pañcāsyaṃ phaṇirājakaṅkaṇadharaṃ gaṅgādharaṃ śūlinaṃtryakṣaṃ pāpaharaṃ namāmi satataṃ padmāsanasthaṃ śivam || 79||

इति श्रीपद्मपुराणे ब्रह्मनारदसंवादे शिवस्तवराजः सम्पूर्णः ॥

iti śrīpadmapurāṇe brahmanāradasaṃvāde śivastavarājaḥ sampūrṇaḥ ||