शिवभक्तिकल्पलतिकास्तोत्रम् Shivabhakti Kalpalatika Stotram

श्रीगणेशाय नमः ॥श्रीकान्तपद्मजमुखैर्हृदि चिन्तनीयंश्रीमत्क्व शङ्कर भगवच्चरणारविन्दम् ।क्वाहं तदेतदुपसेवितुमीहमानोहा हन्त कस्य न भवाम्युपहासपात्रम् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||śrīkāntapadmajamukhairhṛdi cintanīyaṃśrīmatkva śaṅkara bhagavaccaraṇāravindam |kvāhaṃ tadetadupasevitumīhamānohā hanta kasya na bhavāmyupahāsapātram || 1||

अद्राक्षमङ्घ्रिकमलं न तवेति यन्मेदुःखं यदप्यनवमृश्य दुरात्मतां स्वाम् ।पादाम्बुजं तव दिदृक्ष इतीदृगागःपातोऽनले प्रतिकृतिर्गिरिशैतयोर्मे ॥ २॥

adrākṣamaṅghrikamalaṃ na taveti yanmeduḥkhaṃ yadapyanavamṛśya durātmatāṃ svām |pādāmbujaṃ tava didṛkṣa itīdṛgāgaḥpāto'nale pratikṛtirgiriśaitayorme || 2||

दौरात्म्यतो मम भवत्पददर्शनेच्छामन्तुस्तथापि तव सा भजनात्मिकेति ।स्यादीशितुर्मयि दयैव दयामकार्षीरश्मादिभिः प्रहृतवत्सु न किं विभो त्वम् ॥ ३॥

daurātmyato mama bhavatpadadarśanecchāmantustathāpi tava sā bhajanātmiketi |syādīśiturmayi dayaiva dayāmakārṣīraśmādibhiḥ prahṛtavatsu na kiṃ vibho tvam || 3||

दुःखानलोदरनिपातनधूर्वहेष्वेष्वर्थाङ्गनासुतमुखेष्वनुराग आगः ।स्यात्ते रुषे तव दयालुतया त्वदानत्याद्यैर्विभो तदवधूय बिभर्षि चास्मान् ॥ ४॥

duḥkhānalodaranipātanadhūrvaheṣveṣvarthāṅganāsutamukheṣvanurāga āgaḥ |syātte ruṣe tava dayālutayā tvadānatyādyairvibho tadavadhūya bibharṣi cāsmān || 4||

ईशान रक्षितुमिमान् यदपेक्षसे त्वंनत्यादिकं तदपनेतुमतिप्रसङ्गम् ।किं हीयते तदनुपाधिकृपालुता तेसंवित्सुखस्य न हि ते प्रियमप्रियं वा ॥ ५॥

īśāna rakṣitumimān yadapekṣase tvaṃnatyādikaṃ tadapanetumatiprasaṅgam |kiṃ hīyate tadanupādhikṛpālutā tesaṃvitsukhasya na hi te priyamapriyaṃ vā || 5||

अप्याहरप्रहरसंहरवाग्वदस्यत्राताऽस्युपात्तममुना मम नाम हीति ।एवं विभो तनुभृतामवनेऽप्युपायान्वेषी कथं परमकारुणिकोऽसि न त्वम् ॥ ६॥

apyāharapraharasaṃharavāgvadasyatrātā'syupāttamamunā mama nāma hīti |evaṃ vibho tanubhṛtāmavane'pyupāyānveṣī kathaṃ paramakāruṇiko'si na tvam || 6||

त्राता दयाजलनिधिः स्मृतिमात्रलभ्यःक्षन्ताऽऽगसामिति भवद्यशसा हृतात्मा ।स्वामस्मरन्बत मलीमसतामलज्जोभक्तिं भवत्यभिलषामि धिगस्तु यन्माम् ॥ ७॥

trātā dayājalanidhiḥ smṛtimātralabhyaḥkṣantā''gasāmiti bhavadyaśasā hṛtātmā |svāmasmaranbata malīmasatāmalajjobhaktiṃ bhavatyabhilaṣāmi dhigastu yanmām || 7||

शर्माप्तिरार्तिविहतिश्च भवत्प्रसादंशम्भो विना न हि नृणां स च नान्तरा याम् ।यस्यां विधिः श्वभुगपि क्षमते समं तांत्वद्भक्तिमिच्छतु न कः स्वविनाशभीरुः ॥ ८॥

śarmāptirārtivihatiśca bhavatprasādaṃśambho vinā na hi nṛṇāṃ sa ca nāntarā yām |yasyāṃ vidhiḥ śvabhugapi kṣamate samaṃ tāṃtvadbhaktimicchatu na kaḥ svavināśabhīruḥ || 8||

भक्तिर्विभात्ययि महत्यपरं तु फल्ग्वित्येवं ग्रहो ननु भवत्कृपयैव लभ्यः ।लब्धस्त्वसौ फलममुष्य लभे न किं वातां हन्त ते तदयशो मम हृद्रुजा च ॥ ९॥

bhaktirvibhātyayi mahatyaparaṃ tu phalgvityevaṃ graho nanu bhavatkṛpayaiva labhyaḥ |labdhastvasau phalamamuṣya labhe na kiṃ vātāṃ hanta te tadayaśo mama hṛdrujā ca || 9||

त्वद्भक्त्यसम्भवशुचं प्रतिकारशून्यामन्तर्वहन्निखिलमीश सुखं च दुःखम् ।उद्बन्धलग्न इव दुःखतयैव मन्येसन्ताम्यतीति मयि हन्त कदा दयेथाः ॥ १०॥

tvadbhaktyasambhavaśucaṃ pratikāraśūnyāmantarvahannikhilamīśa sukhaṃ ca duḥkham |udbandhalagna iva duḥkhatayaiva manyesantāmyatīti mayi hanta kadā dayethāḥ || 10||

भक्तिं भवत्यविहतां वहतस्तु तद्विशेषोपलम्भविरहाहितमस्तु दुःखम् ।तस्याः प्रतीपततिभिर्हतिजं कथं वादुःखं सहे मयि कदेश कृपा भवेत्ते ॥ ११॥

bhaktiṃ bhavatyavihatāṃ vahatastu tadviśeṣopalambhavirahāhitamastu duḥkham |tasyāḥ pratīpatatibhirhatijaṃ kathaṃ vāduḥkhaṃ sahe mayi kadeśa kṛpā bhavette || 11||

लग्नः कृतान्तवदनेऽस्मि लभे च नाद्याप्यच्छां रतिं त्वयि शिवेत्यवसीदतो मे ।त्वद्विस्मृतिं कुविषयाभिरतिप्रचारैस्तन्वन् हि मां हसपदं तनुषे ब्रुवे किम् ॥ १२॥

lagnaḥ kṛtāntavadane'smi labhe ca nādyāpyacchāṃ ratiṃ tvayi śivetyavasīdato me |tvadvismṛtiṃ kuviṣayābhiratipracāraistanvan hi māṃ hasapadaṃ tanuṣe bruve kim || 12||

बद्धस्पृहं रुचिरकाञ्चनभूषणादौबालं फलादिभिरिव त्वयि भक्तियोगे ।आशाभराकुलमहो करुणानिधे मामर्थान्तरैर्हृतधियं कुरुषे किमेवम् ॥ १३॥

baddhaspṛhaṃ rucirakāñcanabhūṣaṇādaubālaṃ phalādibhiriva tvayi bhaktiyoge |āśābharākulamaho karuṇānidhe māmarthāntarairhṛtadhiyaṃ kuruṣe kimevam || 13||

तिक्तग्रहोऽधिमधुरं मधुरग्रहोऽधितिक्तं यथा भुजगदष्टतनोस्तथाहम् ।त्वय्यस्तरक्तिरितरत्र तु गाढमग्नःशोच्योऽश्मनोऽपि हि भवामि किमन्यदीश ॥ १४॥

tiktagraho'dhimadhuraṃ madhuragraho'dhitiktaṃ yathā bhujagadaṣṭatanostathāham |tvayyastaraktiritaratra tu gāḍhamagnaḥśocyo'śmano'pi hi bhavāmi kimanyadīśa || 14||

त्वत्संस्मृतित्वदभिधानसमीरणादिसम्भावनास्पदममी मम सन्तु शोकाः ।मा सन्तु च त्वदनुषक्तिमुषः प्रहर्षामां त्वत्पुरःस्थितिपुषेश दृशाऽनुपश्य ॥ १५॥

tvatsaṃsmṛtitvadabhidhānasamīraṇādisambhāvanāspadamamī mama santu śokāḥ |mā santu ca tvadanuṣaktimuṣaḥ praharṣāmāṃ tvatpuraḥsthitipuṣeśa dṛśā'nupaśya || 15||

सम्पातनं ननु सुखेषु निपातनं वादुःखेष्वथान्यदपि वा भवदेकतानम् ।यत्कल्पयेर्ननु धिया शिव तद्विधेहिनावैम्यहं मम हितं शरणं गतस्त्वाम् ॥ १६॥

sampātanaṃ nanu sukheṣu nipātanaṃ vāduḥkheṣvathānyadapi vā bhavadekatānam |yatkalpayernanu dhiyā śiva tadvidhehināvaimyahaṃ mama hitaṃ śaraṇaṃ gatastvām || 16||

दुःखं प्रदित्सुरयि मे यदि न प्रदद्यादुःखापहं पुरहर त्वयि भक्तियोगम् ।त्वद्भक्त्यलाभपरिचिन्तनसम्भवं मेदुःखं प्रदेहि तव कः पुनरत्र भारः ॥ १७॥

duḥkhaṃ praditsurayi me yadi na pradadyāduḥkhāpahaṃ purahara tvayi bhaktiyogam |tvadbhaktyalābhaparicintanasambhavaṃ meduḥkhaṃ pradehi tava kaḥ punaratra bhāraḥ || 17||

भक्त्या त्वयीश कति नाश्रुपरीतदृष्ट्यासञ्जातगद्गदगिरोत्पुलकाङ्गयष्ट्या ।धन्याः पुनन्ति भुवनं मम सा न हीतिदुःखेऽपि का नु तव दुर्लभताविधित्सा ॥ १८॥

bhaktyā tvayīśa kati nāśruparītadṛṣṭyāsañjātagadgadagirotpulakāṅgayaṣṭyā |dhanyāḥ punanti bhuvanaṃ mama sā na hītiduḥkhe'pi kā nu tava durlabhatāvidhitsā || 18||

त्वद्भक्तिरेतदनवाप्तिशुगप्युदाराश्रीः सा च तावकजनाश्रयणे च लभ्या ।उल्लङ्घ्य तावकजनान् हि तदर्थनागस्त्वय्याः सहस्व तदिदं भगवन्नमस्ते ॥ १९॥

tvadbhaktiretadanavāptiśugapyudārāśrīḥ sā ca tāvakajanāśrayaṇe ca labhyā |ullaṅghya tāvakajanān hi tadarthanāgastvayyāḥ sahasva tadidaṃ bhagavannamaste || 19||

सेवा त्वदाश्रयवतां प्रणयश्च तेषुसिद्ध्येद्दृढो मम यथाऽऽशु तथा दयार्द्राम् ।दृष्टिं तवार्पय मयीश दयाम्बुराशेमैवं विभो विमुखता मयि दीनबन्धो ॥ २०॥

sevā tvadāśrayavatāṃ praṇayaśca teṣusiddhyeddṛḍho mama yathā''śu tathā dayārdrām |dṛṣṭiṃ tavārpaya mayīśa dayāmburāśemaivaṃ vibho vimukhatā mayi dīnabandho || 20||

गौरीसखं हिमकरप्रभमम्बुदाभंश्रीजानि वा शिववपुस्तव तज्जुषो ये ।ते त्वां श्रिता वहसि मूर्घ्नि तदङ्घ्रिरेणुंतत्सेवनं मम कथं नु दयां विना ते ॥ २१॥

gaurīsakhaṃ himakaraprabhamambudābhaṃśrījāni vā śivavapustava tajjuṣo ye |te tvāṃ śritā vahasi mūrghni tadaṅghrireṇuṃtatsevanaṃ mama kathaṃ nu dayāṃ vinā te || 21||

त्वद्भक्तिकल्पलतिकां कृपयार्पयेशमच्चित्तसीम्नि भवदीयकथासुधाभिः ।तां वर्धय त्वदनुरागफलाढ्यमौलिंतन्मूल एव खलु मुक्तिफलं चकास्ति ॥ २२॥

tvadbhaktikalpalatikāṃ kṛpayārpayeśamaccittasīmni bhavadīyakathāsudhābhiḥ |tāṃ vardhaya tvadanurāgaphalāḍhyamauliṃtanmūla eva khalu muktiphalaṃ cakāsti || 22||

निःस्वो धनागम इव त्वदुपाश्रितानांसन्दर्शने प्रमुदितस्त्वयि सान्द्रहार्दः ।आलोकयन् जगदशेषमिदं भवन्तंकार्यस्त्वयेश कृपयाहमपास्तखेदः ॥ २३॥

niḥsvo dhanāgama iva tvadupāśritānāṃsandarśane pramuditastvayi sāndrahārdaḥ |ālokayan jagadaśeṣamidaṃ bhavantaṃkāryastvayeśa kṛpayāhamapāstakhedaḥ || 23||

यो भक्तिकल्पलतिकाभिधमिन्दुमौलेरेतं स्तवं पठति तस्य तदैव देवः ।तुष्टः स्वभक्तिमखिलेष्टदुहं ददातियां प्राप्य नारदमुखैरुपयाति साम्यम् ॥ २४॥

yo bhaktikalpalatikābhidhamindumauleretaṃ stavaṃ paṭhati tasya tadaiva devaḥ |tuṣṭaḥ svabhaktimakhileṣṭaduhaṃ dadātiyāṃ prāpya nāradamukhairupayāti sāmyam || 24||

इति श्री श्रीधरवेङ्केटेशार्य कृतौशिवभक्तिकल्पलतिकास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

iti śrī śrīdharaveṅkeṭeśārya kṛtauśivabhaktikalpalatikāstotraṃ sampūrṇam ||