शिवस्तुतिः (शाङ्करैः प्रोक्ता शिवरहस्यान्तर्गता) Shankaraih Prokta Shiva Stuti

(शिवरहस्यान्तर्गते भीमाख्ये)शाङ्कराः उचुःहे गौरीरमणारुणाचलपते तूर्णं ममाभ्यर्णगंमृत्युं वारय तारयाशु दुरितात्सम्पूर्णदृक्सङ्गतः ।घोरापारभवार्णवाज्जनिजरारोगानुतापैरपिशम्भो मे मरणक्षणेऽपि शरणं ते पङ्कजाभं पदम् ॥ ९॥

(śivarahasyāntargate bhīmākhye)śāṅkarāḥ ucuḥhe gaurīramaṇāruṇācalapate tūrṇaṃ mamābhyarṇagaṃmṛtyuṃ vāraya tārayāśu duritātsampūrṇadṛksaṅgataḥ |ghorāpārabhavārṇavājjanijarārogānutāpairapiśambho me maraṇakṣaṇe'pi śaraṇaṃ te paṅkajābhaṃ padam || 9||

हे गौरीकुचचारुशैलशिखरापारादरस्वान्तरमारोद्दामसुदर्पसर्पकुहारापारव्यथासंहर ।हे काकोदरभूष भूतिद महीधृग्धुर्यबाणासनमथ्यत्सागरसम्भवोत्तमगर श्रीनीलकण्ठ प्रभो ॥ १०॥

he gaurīkucacāruśailaśikharāpārādarasvāntaramāroddāmasudarpasarpakuhārāpāravyathāsaṃhara |he kākodarabhūṣa bhūtida mahīdhṛgdhuryabāṇāsanamathyatsāgarasambhavottamagara śrīnīlakaṇṭha prabho || 10||

पाहीशान दयानिधान भगवन्कारुण्यसिन्धो सदा ॥ ११॥

pāhīśāna dayānidhāna bhagavankāruṇyasindho sadā || 11||

हे चन्द्रद्युतिकोटिरञ्जितजटा कोटीर जूटीलसद्देव श्रीतटिनीतटोत्तम पटीभूतेभचर्माम्बर ।हे कालप्रभुवर्य घोटकमहावेदोरुहेषास्तुतत्रुट्यद्दिक्तट सम्भ्रमोरुनटन पाटीरपङ्काङ्कित ॥ १२॥

he candradyutikoṭirañjitajaṭā koṭīra jūṭīlasaddeva śrītaṭinītaṭottama paṭībhūtebhacarmāmbara |he kālaprabhuvarya ghoṭakamahāvedoruheṣāstutatruṭyaddiktaṭa sambhramorunaṭana pāṭīrapaṅkāṅkita || 12||

हे शूलोद्यतहस्त मस्तकलसच्चन्द्रोरुगङ्गाधरस्वामिन् देवकिरीटकोटिविलसत्पादाम्बुजावाद्य माम् ।मुस्ताशस्तसमस्तभीतिदमहाकोलोरुदंष्ट्राधरवित्रस्ताखिललोकरक्षकमहाशास्तः पितः पाहि माम् ॥ १३॥

he śūlodyatahasta mastakalasaccandrorugaṅgādharasvāmin devakirīṭakoṭivilasatpādāmbujāvādya mām |mustāśastasamastabhītidamahākolorudaṃṣṭrādharavitrastākhilalokarakṣakamahāśāstaḥ pitaḥ pāhi mām || 13||

हे गङ्गाम्बुतरङ्गसङ्गसुमहादित्योत्तमाङ्ग प्रभोमां दुर्बोधमनर्घभूतिविलसत्सर्वाङ्गरागावतात् ।दिव्योत्तुङ्गभुजङ्गसङ्ग सुमहानन्दाङ्गलिङ्गान्तरंअग्नीषोमपतङ्गनेत्र करुणादृक्सङ्गतः पाहिमाम् ॥ १४॥

he gaṅgāmbutaraṅgasaṅgasumahādityottamāṅga prabhomāṃ durbodhamanarghabhūtivilasatsarvāṅgarāgāvatāt |divyottuṅgabhujaṅgasaṅga sumahānandāṅgaliṅgāntaraṃagnīṣomapataṅganetra karuṇādṛksaṅgataḥ pāhimām || 14||

हे भालाक्ष महेश रक्ष करुणामूर्तेऽध्वराध्यक्ष मांवीक्षाशिक्षितमन्मथाङ्ग सुमहादक्षोरुशिक्षाकर ।तत्पक्षान्तरदेववृन्दकदन ध्वंसीकृताधोक्षजपाह्यक्षेशवराश्रय त्रिभुवनाध्यक्ष प्रभो पाहिमाम् ॥ १५॥

he bhālākṣa maheśa rakṣa karuṇāmūrte'dhvarādhyakṣa māṃvīkṣāśikṣitamanmathāṅga sumahādakṣoruśikṣākara |tatpakṣāntaradevavṛndakadana dhvaṃsīkṛtādhokṣajapāhyakṣeśavarāśraya tribhuvanādhyakṣa prabho pāhimām || 15||

त्र्यक्षापातदयाघनान्तरदृशा संवीक्ष्य सर्वदाहे शम्भोऽनुपमोरुसुन्दर जटाभ्राजच्छशाङ्क प्रभो ।प्राज्याज्याप्लुतवह्निवक्त्रहवनप्राचुर्यराज्यप्रदभैषज्योत्तम देव देव सुमहापापान्विते मय्यतिहृत्तापेन दिवानिशं प्रदहिते शम्भोऽनुकम्पां कुरु ॥ १६॥

tryakṣāpātadayāghanāntaradṛśā saṃvīkṣya sarvadāhe śambho'nupamorusundara jaṭābhrājacchaśāṅka prabho |prājyājyāplutavahnivaktrahavanaprācuryarājyapradabhaiṣajyottama deva deva sumahāpāpānvite mayyatihṛttāpena divāniśaṃ pradahite śambho'nukampāṃ kuru || 16||

हे कालान्तक शान्तिदान्तिनिरतस्वान्तान्तरङ्गस्थितमत्तानन्तजगत्सरान्तरसुहृत्संसारतान्तं हि माम् ।भ्रान्तं भीतमशान्तबुद्धिमनिशं कामान्तरङ्गं सदामां रक्षाशु दयानिधे हर उमाकान्त प्रभो शङ्कर ॥ १७॥

he kālāntaka śāntidāntiniratasvāntāntaraṅgasthitamattānantajagatsarāntarasuhṛtsaṃsāratāntaṃ hi mām |bhrāntaṃ bhītamaśāntabuddhimaniśaṃ kāmāntaraṅgaṃ sadāmāṃ rakṣāśu dayānidhe hara umākānta prabho śaṅkara || 17||

हे शङ्कर स्मरहरान्धककालत्रोसंसाररोग हरवैद्य सुरोत्तमाद्यपाह्यद्वय श्रुतिशिरस्स्तुतपाद गद्यपद्यस्तुति प्रकटितप्रमथाधिनाथ ॥ १८॥

he śaṅkara smaraharāndhakakālatrosaṃsāraroga haravaidya surottamādyapāhyadvaya śrutiśirasstutapāda gadyapadyastuti prakaṭitapramathādhinātha || 18||

विद्युत्सुचञ्चलललनरदेहमेतँल्लब्ध्वापि ते पदयुगं न भजामि मुग्धः ।हे व्यालमाल गरशोभितकण्ठमूलदिव्यत्रिशूलकर कालगलातिलील ॥ १९॥

vidyutsucañcalalalanaradehametam̐llabdhvāpi te padayugaṃ na bhajāmi mugdhaḥ |he vyālamāla garaśobhitakaṇṭhamūladivyatriśūlakara kālagalātilīla || 19||

कोलाहलध्वनिकरोत्तमभालमूलज्वालानलायितपुरत्रयतूल शम्भो ।पाहीन्दुधाम सुललाम जटोत्तमाङ्गमालायिताब्जजकपाल तलातलस्थ ॥ २०॥

kolāhaladhvanikarottamabhālamūlajvālānalāyitapuratrayatūla śambho |pāhīndudhāma sulalāma jaṭottamāṅgamālāyitābjajakapāla talātalastha || 20||

विश्वाधिक विश्वबन्धरचितामेय यमध्वंसककायापायमपाकुरुष्व भगवन् मायान्धकारं हर ।मेयं ते पदपङ्कजं प्रतिभवेऽप्येवं मुहुःसिध्यतांहेया मे विषया भवन्तु नियतं हेयं न ते पूजनम् ॥ २१॥

viśvādhika viśvabandharacitāmeya yamadhvaṃsakakāyāpāyamapākuruṣva bhagavan māyāndhakāraṃ hara |meyaṃ te padapaṅkajaṃ pratibhave'pyevaṃ muhuḥsidhyatāṃheyā me viṣayā bhavantu niyataṃ heyaṃ na te pūjanam || 21||

मीनध्वजाद्रिषु परं परिखिन्नचित्तंहृत्तापयुक्तमथ वित्तगणार्जनेन ।पित्तोल्बणेन सततं भ्रमदन्तरङ्गंआशाशमाय करुणां कुरु पाहि दीनम् ॥ २२॥

mīnadhvajādriṣu paraṃ parikhinnacittaṃhṛttāpayuktamatha vittagaṇārjanena |pittolbaṇena satataṃ bhramadantaraṅgaṃāśāśamāya karuṇāṃ kuru pāhi dīnam || 22||

हे स्वर्णवर्णसदृशोत्तमकर्णिकारमन्दारकुन्दकरवीरसदम्बुजार्च्य ।बिल्वोत्तमाङ्ग सुकदम्बक चम्पकादिदूर्वार्च्य शङ्कर विभो परिपाहि दीनम् ॥ २३॥

he svarṇavarṇasadṛśottamakarṇikāramandārakundakaravīrasadambujārcya |bilvottamāṅga sukadambaka campakādidūrvārcya śaṅkara vibho paripāhi dīnam || 23||

हे विश्वनाथ मथितान्तकमन्मथाङ्गगौरीसनाथ मम नाथ सुरप्रमाथ ।मां रक्ष शङ्कर अनाथजनप्रमाथनाथाधुनाऽध्वनिकृते वरमद्रिनाथ ॥ २४॥

he viśvanātha mathitāntakamanmathāṅgagaurīsanātha mama nātha surapramātha |māṃ rakṣa śaṅkara anāthajanapramāthanāthādhunā'dhvanikṛte varamadrinātha || 24||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शाङ्करैः कृता शिवस्तुतिः सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भीमाख्यः अष्टमांशः । अध्यायः १५ । ९२४॥

|| iti śivarahasyāntargate śāṅkaraiḥ kṛtā śivastutiḥ sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | bhīmākhyaḥ aṣṭamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 15 | 924||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।भीमाख्यः अष्टमांशः ।अध्यायः १५ ।९-२४॥

– || śrīśivarahasyam |bhīmākhyaḥ aṣṭamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 15 | 9-24||