Alternative Rudrasuktam from Rigveda (2)

॥ ॐ श्रीगुरुभ्यो नमः ॥॥ हरिः ॐ ॥कद्रु॒द्राय॒ प्रचे॑तसे मी॒ळ्हुष्ट॑माय॒ तव्य॑से ।वो॒चेम॒ शंत॑मं हृ॒दे ॥ १\।४३\।१॥यथा॑ नो॒ अदि॑तिः॒ कर॒त्पश्वे॒ नृभ्यो॒ यथा॒ गवे॑ ।यथा॑ तो॒काय॑ रु॒द्रिय॑म् ॥ १\।४३\।२॥यथा॑ नो मि॒त्रो वरु॑णो॒ यथा॑ रु॒द्रश्चिके॑तति ।यथा॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सः ॥ १\।४३\।३॥गा॒थप॑तिं मे॒धप॑तिं रु॒द्रं जला॑षभेषजम् ।तच्छं॒योः सु॒म्नमी॑महे ॥ १\।४३\।४॥यः शु॒क्र इ॑व॒ सूर्यो॒ हिर॑ण्यमिव॒ रोच॑ते ।श्रेष्ठो॑ दे॒वानां॒ वसुः॑ ॥ १\।४३\।५॥शं नः॑ कर॒त्यर्व॑ते सु॒गं मे॒षाय॑ मे॒ष्ये॑ ।नृभ्यो॒ नारि॑भ्यो॒ गवे॑ ॥ १\।४३\।६॥अ॒स्मे सो॑म॒ श्रिय॒मधि॒ नि धे॑हि श॒तस्य॑ नृ॒णाम् ।महि॒ श्रव॑स्तुविनृ॒म्णम् ॥ १\।४३\।७॥मा नः॑ सोमपरि॒बाधो॒ मारा॑तयो जुहुरन्त ।आ न॑ इन्दो॒ वाजे॑ भज ॥ १\।४३\।८॥यास्ते॑ प्र॒जा अ॒मृत॑स्य॒ पर॑स्मि॒न्धाम॑न्नृ॒तस्य॑ ।मू॒र्धा नाभा॑ सोम वेन आ॒भूष॑न्तीः सोम वेदः ॥ १\।४३\।९॥

|| oṃ śrīgurubhyo namaḥ |||| hariḥ oṃ ||kadrudrāya pracetase mīḷhuṣṭamāya tavyase |vocema śaṃtamaṃ hṛde || 1\|43\|1||yathā no aditiḥ karatpaśve nṛbhyo yathā gave |yathā tokāya rudriyam || 1\|43\|2||yathā no mitro varuṇo yathā rudraściketati |yathā viśve sajoṣasaḥ || 1\|43\|3||gāthapatiṃ medhapatiṃ rudraṃ jalāṣabheṣajam |tacchaṃyoḥ sumnamīmahe || 1\|43\|4||yaḥ śukra iva sūryo hiraṇyamiva rocate |śreṣṭho devānāṃ vasuḥ || 1\|43\|5||śaṃ naḥ karatyarvate sugaṃ meṣāya meṣye |nṛbhyo nāribhyo gave || 1\|43\|6||asme soma śriyamadhi ni dhehi śatasya nṛṇām |mahi śravastuvinṛmṇam || 1\|43\|7||mā naḥ somaparibādho mārātayo juhuranta |ā na indo vāje bhaja || 1\|43\|8||yāste prajā amṛtasya parasmindhāmannṛtasya |mūrdhā nābhā soma vena ābhūṣantīḥ soma vedaḥ || 1\|43\|9||

इ॒मा रु॒द्राय॑ त॒वसे॑ कप॒र्दिने॑ क्ष॒यद्वी॑राय॒ प्र भ॑रामहे म॒तीः ।यथा॒ शमस॑द्द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे॒ विश्वं॑ पु॒ष्टं ग्रामे॑ अ॒स्मिन्न॑नातु॒रम् ॥ १\।११४\।१॥मृ॒ळा नो॑ रुद्रो॒त नो॒ मय॑स्कृधि क्ष॒यद्वी॑राय॒ नम॑सा विधेम ते ।यच्छं च॒ योश्च॒ मनु॑राये॒जे पि॒ता तद॑श्याम॒ तव॑ रुद्र॒ प्रणी॑तिषु ॥ १\।११४\।२॥अ॒श्याम॑ ते सुम॒तिं दे॑वय॒ज्यया॑ क्ष॒यद्वी॑रस्य॒ तव॑ रुद्र मीढ्वः ।सु॒म्ना॒यन्निद्विशो॑ अ॒स्माक॒मा च॒रारि॑ष्टवीरा जुहवाम ते ह॒विः ॥ १\।११४\।३॥त्वे॒षं व॒यं रु॒द्रं य॑ज्ञ॒साधं॑ व॒ङ्कुं क॒विमव॑से॒ नि ह्व॑यामहे ।आ॒रे अ॒स्मद्दैव्यं॒ हेळो॑ अस्यतु सुम॒तिमिद्व॒यम॒स्या वृ॑णीमहे ॥ १\।११४\।४॥दि॒वो व॑रा॒हम॑रु॒षं क॑प॒र्दिनं॑ त्वे॒षं रू॒पं नम॑सा॒ नि ह्व॑यामहे ।हस्ते॒ बिभ्र॑द्भेष॒जा वार्या॑णि॒ शर्म॒ वर्म॑ च्छ॒र्दिर॒स्मभ्यं॑ यंसत् ॥ १\।११४\।५॥इ॒दं पि॒त्रे म॒रुता॑मुच्यते॒ वचः॑ स्वा॒दोः स्वादी॑यो रु॒द्राय॒ वर्ध॑नम् ।रास्वा॑ च नो अमृत मर्त॒भोज॑नं॒ त्मने॑ तो॒काय॒ तन॑याय मृळ ॥ १\।११४\।६॥मा नो॑ म॒हान्त॑मु॒त मा नो॑ अर्भ॒कं मा न॒ उक्ष॑न्तमु॒त मा न॑ उक्षि॒तम् ।मा नो॑ वधीः पि॒तरं॒ मोत मा॒तरं॒ मा नः॑ प्रि॒यास्त॒न्वो॑ रुद्र रीरिषः ॥ १\।११४\।७॥मा न॑स्तो॒के तन॑ये॒ मा न॑ आ॒यौ मा नो॒ गोषु॒ मा नो॒ अश्वे॑षु रीरिषः ।वी॒रान्मा नो॑ रुद्र भामि॒तो व॑धीर्ह॒विष्म॑न्तः॒ सद॒मित्त्वा॑ हवामहे ॥ १\।११४\।८॥उप॑ ते॒ स्तोमा॑न्पशु॒पा इ॒वाक॑रं॒ रास्वा॑ पितर्मरुतां सु॒म्नम॒स्मे ।भ॒द्रा हि ते॑ सुम॒तिर्मृ॑ळ॒यत्त॒माथा॑ व॒यमव॒ इत्ते॑ वृणीमहे ॥ १\।११४\।९॥आ॒रे ते॑ गो॒घ्नमु॒त पू॑रुष॒घ्नं क्षय॑द्वीर सु॒म्नम॒स्मे ते॑ अस्तु ।मृ॒ळा च॑ नो॒ अधि॑ च ब्रूहि दे॒वाधा॑ च नः॒ शर्म॑ यच्छ द्वि॒बर्हाः॑ ॥ १\।११४\।१०॥अवो॑चाम॒ नमो॑ अस्मा अव॒स्यवः॑ शृ॒णोतु॑ नो॒ हवं॑ रु॒द्रो म॒रुत्वा॑न् ।तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥ १\।११४\।११॥

imā rudrāya tavase kapardine kṣayadvīrāya pra bharāmahe matīḥ |yathā śamasaddvipade catuṣpade viśvaṃ puṣṭaṃ grāme asminnanāturam || 1\|114\|1||mṛḷā no rudrota no mayaskṛdhi kṣayadvīrāya namasā vidhema te |yacchaṃ ca yośca manurāyeje pitā tadaśyāma tava rudra praṇītiṣu || 1\|114\|2||aśyāma te sumatiṃ devayajyayā kṣayadvīrasya tava rudra mīḍhvaḥ |sumnāyannidviśo asmākamā carāriṣṭavīrā juhavāma te haviḥ || 1\|114\|3||tveṣaṃ vayaṃ rudraṃ yajñasādhaṃ vaṅkuṃ kavimavase ni hvayāmahe |āre asmaddaivyaṃ heḷo asyatu sumatimidvayamasyā vṛṇīmahe || 1\|114\|4||divo varāhamaruṣaṃ kapardinaṃ tveṣaṃ rūpaṃ namasā ni hvayāmahe |haste bibhradbheṣajā vāryāṇi śarma varma cchardirasmabhyaṃ yaṃsat || 1\|114\|5||idaṃ pitre marutāmucyate vacaḥ svādoḥ svādīyo rudrāya vardhanam |rāsvā ca no amṛta martabhojanaṃ tmane tokāya tanayāya mṛḷa || 1\|114\|6||mā no mahāntamuta mā no arbhakaṃ mā na ukṣantamuta mā na ukṣitam |mā no vadhīḥ pitaraṃ mota mātaraṃ mā naḥ priyāstanvo rudra rīriṣaḥ || 1\|114\|7||mā nastoke tanaye mā na āyau mā no goṣu mā no aśveṣu rīriṣaḥ |vīrānmā no rudra bhāmito vadhīrhaviṣmantaḥ sadamittvā havāmahe || 1\|114\|8||upa te stomānpaśupā ivākaraṃ rāsvā pitarmarutāṃ sumnamasme |bhadrā hi te sumatirmṛḷayattamāthā vayamava itte vṛṇīmahe || 1\|114\|9||āre te goghnamuta pūruṣaghnaṃ kṣayadvīra sumnamasme te astu |mṛḷā ca no adhi ca brūhi devādhā ca naḥ śarma yaccha dvibarhāḥ || 1\|114\|10||avocāma namo asmā avasyavaḥ śṛṇotu no havaṃ rudro marutvān |tanno mitro varuṇo māmahantāmaditiḥ sindhuḥ pṛthivī uta dyauḥ || 1\|114\|11||

आ ते॑ पितर्मरुतां सु॒म्नमे॑तु॒ मा नः॒ सूर्य॑स्य सं॒दृशो॑ युयोथाः ।अ॒भि नो॑ वी॒रो अर्व॑ति क्षमेत॒ प्र जा॑येमहि रुद्र प्र॒जाभिः॑ ॥ २\।३३\।१॥त्वाद॑त्तेभी रुद्र॒ शंत॑मेभिः श॒तं हिमा॑ अशीय भेष॒जेभिः॑ ।व्य१॒॑स्मद्द्वेषो॑ वित॒रं व्यंहो॒ व्यमी॑वाश्चातयस्वा॒ विषू॑चीः ॥ २\।३३\।२॥श्रेष्ठो॑ जा॒तस्य॑ रुद्र श्रि॒यासि॑ त॒वस्त॑मस्त॒वसां॑ वज्रबाहो ।पर्षि॑ णः पा॒रमंह॑सः स्व॒स्ति विश्वा॑ अ॒भी॑ती॒ रप॑सो युयोधि ॥ २\।३३\।३॥मा त्वा॑ रुद्र चुक्रुधामा॒ नमो॑भि॒र्मा दुष्टु॑ती वृषभ॒ मा सहू॑ती ।उन्नो॑ वी॒राँ अ॑र्पय भेष॒जेभि॑र्भि॒षक्त॑मं त्वा भि॒षजां॑ शृणोमि ॥ २\।३३\।४॥हवी॑मभि॒र्हव॑ते॒ यो ह॒विर्भि॒रव॒ स्तोमे॑भी रु॒द्रं दि॑षीय ।ऋ॒दू॒दरः॑ सु॒हवो॒ मा नो॑ अ॒स्यै ब॒भ्रुः सु॒शिप्रो॑ रीरधन्म॒नायै॑ ॥ २\।३३\।५॥उन्मा॑ ममन्द वृष॒भो म॒रुत्वा॒न्त्वक्षी॑यसा॒ वय॑सा॒ नाध॑मानम् ।घृणी॑व च्छा॒याम॑र॒पा अ॑शी॒या वि॑वासेयं रु॒द्रस्य॑ सु॒म्नम् ॥ २\।३३\।६॥क्व१॒॑ स्य ते॑ रुद्र मृळ॒याकु॒र्हस्तो॒ यो अस्ति॑ भेष॒जो जला॑षः ।अ॒प॒भ॒र्ता रप॑सो॒ दैव्य॑स्या॒भी नु मा॑ वृषभ चक्षमीथाः ॥ २\।३३\।७॥प्र ब॒भ्रवे॑ वृष॒भाय॑ श्विती॒चे म॒हो म॒हीं सु॑ष्टु॒तिमी॑रयामि ।न॒म॒स्या क॑ल्मली॒किनं॒ नमो॑भिर्गृणी॒मसि॑ त्वे॒षं रु॒द्रस्य॒ नाम॑ ॥ २\।३३\।८॥स्थि॒रेभि॒रङ्गैः॑ पुरु॒रूप॑ उ॒ग्रो ब॒भ्रुः शु॒क्रेभिः॑ पिपिशे॒ हिर॑ण्यैः ।ईशा॑नाद॒स्य भुव॑नस्य॒ भूरे॒र्न वा उ॑ योषद्रु॒द्राद॑सु॒र्य॑म् ॥ २\।३३\।९॥अर्ह॑न्बिभर्षि॒ साय॑कानि॒ धन्वार्ह॑न्नि॒ष्कं य॑ज॒तं वि॒श्वरू॑पम् ।अर्ह॑न्नि॒दं द॑यसे॒ विश्व॒मभ्वं॒ न वा ओजी॑यो रुद्र॒ त्वद॑स्ति ॥ २\।३३\।१०॥स्तु॒हि श्रु॒तं ग॑र्त॒सदं॒ युवा॑नं मृ॒गं न भी॒ममु॑पह॒त्नुमु॒ग्रम् ।मृ॒ळा ज॑रि॒त्रे रु॑द्र॒ स्तवा॑नो॒ऽन्यं ते॑ अ॒स्मन्नि व॑पन्तु॒ सेनाः॑ ॥ २\।३३\।११॥कु॒मा॒रश्चि॑त्पि॒तरं॒ वन्द॑मानं॒ प्रति॑ नानाम रुद्रोप॒यन्त॑म् ।भूरे॑र्दा॒तारं॒ सत्प॑तिं गृणीषे स्तु॒तस्त्वं भे॑ष॒जा रा॑स्य॒स्मे ॥ २\।३३\।१२॥या वो॑ भेष॒जा म॑रुतः॒ शुची॑नि॒ या शंत॑मा वृषणो॒ या म॑यो॒भु ।यानि॒ मनु॒रवृ॑णीता पि॒ता न॒स्ता शं च॒ योश्च॑ रु॒द्रस्य॑ वश्मि ॥ २\।३३\।१३॥परि॑ णो हे॒ती रु॒द्रस्य॑ वृज्याः॒ परि॑ त्वे॒षस्य॑ दुर्म॒तिर्म॒ही गा॑त् ।अव॑ स्थि॒रा म॒घव॑द्भ्यस्तनुष्व॒ मीढ्व॑स्तो॒काय॒ तन॑याय मृळ ॥ २\।३३\।१४॥ए॒वा ब॑भ्रो वृषभ चेकितान॒ यथा॑ देव॒ न हृ॑णी॒षे न हंसि॑ ।ह॒व॒न॒श्रुन्नो॑ रुद्रे॒ह बो॑धि बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥ २\।३३\।१५॥

ā te pitarmarutāṃ sumnametu mā naḥ sūryasya saṃdṛśo yuyothāḥ |abhi no vīro arvati kṣameta pra jāyemahi rudra prajābhiḥ || 2\|33\|1||tvādattebhī rudra śaṃtamebhiḥ śataṃ himā aśīya bheṣajebhiḥ |vya1smaddveṣo vitaraṃ vyaṃho vyamīvāścātayasvā viṣūcīḥ || 2\|33\|2||śreṣṭho jātasya rudra śriyāsi tavastamastavasāṃ vajrabāho |parṣi ṇaḥ pāramaṃhasaḥ svasti viśvā abhītī rapaso yuyodhi || 2\|33\|3||mā tvā rudra cukrudhāmā namobhirmā duṣṭutī vṛṣabha mā sahūtī |unno vīrām̐ arpaya bheṣajebhirbhiṣaktamaṃ tvā bhiṣajāṃ śṛṇomi || 2\|33\|4||havīmabhirhavate yo havirbhirava stomebhī rudraṃ diṣīya |ṛdūdaraḥ suhavo mā no asyai babhruḥ suśipro rīradhanmanāyai || 2\|33\|5||unmā mamanda vṛṣabho marutvāntvakṣīyasā vayasā nādhamānam |ghṛṇīva cchāyāmarapā aśīyā vivāseyaṃ rudrasya sumnam || 2\|33\|6||kva1 sya te rudra mṛḷayākurhasto yo asti bheṣajo jalāṣaḥ |apabhartā rapaso daivyasyābhī nu mā vṛṣabha cakṣamīthāḥ || 2\|33\|7||pra babhrave vṛṣabhāya śvitīce maho mahīṃ suṣṭutimīrayāmi |namasyā kalmalīkinaṃ namobhirgṛṇīmasi tveṣaṃ rudrasya nāma || 2\|33\|8||sthirebhiraṅgaiḥ pururūpa ugro babhruḥ śukrebhiḥ pipiśe hiraṇyaiḥ |īśānādasya bhuvanasya bhūrerna vā u yoṣadrudrādasuryam || 2\|33\|9||arhanbibharṣi sāyakāni dhanvārhanniṣkaṃ yajataṃ viśvarūpam |arhannidaṃ dayase viśvamabhvaṃ na vā ojīyo rudra tvadasti || 2\|33\|10||stuhi śrutaṃ gartasadaṃ yuvānaṃ mṛgaṃ na bhīmamupahatnumugram |mṛḷā jaritre rudra stavāno'nyaṃ te asmanni vapantu senāḥ || 2\|33\|11||kumāraścitpitaraṃ vandamānaṃ prati nānāma rudropayantam |bhūrerdātāraṃ satpatiṃ gṛṇīṣe stutastvaṃ bheṣajā rāsyasme || 2\|33\|12||yā vo bheṣajā marutaḥ śucīni yā śaṃtamā vṛṣaṇo yā mayobhu |yāni manuravṛṇītā pitā nastā śaṃ ca yośca rudrasya vaśmi || 2\|33\|13||pari ṇo hetī rudrasya vṛjyāḥ pari tveṣasya durmatirmahī gāt |ava sthirā maghavadbhyastanuṣva mīḍhvastokāya tanayāya mṛḷa || 2\|33\|14||evā babhro vṛṣabha cekitāna yathā deva na hṛṇīṣe na haṃsi |havanaśrunno rudreha bodhi bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ || 2\|33\|15||

सोमा॑रुद्रा धा॒रये॑थामसु॒र्यं१॒॑ प्र वा॑मि॒ष्टयोऽर॑मश्नुवन्तु ।दमे॑दमे स॒प्त रत्ना॒ दधा॑ना॒ शं नो॑ भूतं द्वि॒पदे॒ शं चतु॑ष्पदे ॥ ६\।७४\।१॥सोमा॑रुद्रा॒ वि वृ॑हतं॒ विषू॑ची॒ममी॑वा॒ या नो॒ गय॑मावि॒वेश॑ ।आ॒रे बा॑धेथां॒ निरृ॑तिं परा॒चैर॒स्मे भ॒द्रा सौ॑श्रव॒सानि॑ सन्तु ॥ ६\।७४\।२॥सोमा॑रुद्रा यु॒वमे॒तान्य॒स्मे विश्वा॑ त॒नूषु॑ भेष॒जानि॑ धत्तम् ।अव॑ स्यतं मु॒ञ्चतं॒ यन्नो॒ अस्ति॑ त॒नूषु॑ ब॒द्धं कृ॒तमेनो॑ अ॒स्मत् ॥ ६\।७४\।३॥ति॒ग्मायु॑धौ ति॒ग्महे॑ती सु॒शेवौ॒ सोमा॑रुद्रावि॒ह सु मृ॑ळतं नः ।प्र नो॑ मुञ्चतं॒ वरु॑णस्य॒ पाशा॑द्गोपा॒यतं॑ नः सुमन॒स्यमा॑ना ॥ ६\।७४\।४॥

somārudrā dhārayethāmasuryaṃ1 pra vāmiṣṭayo'ramaśnuvantu |damedame sapta ratnā dadhānā śaṃ no bhūtaṃ dvipade śaṃ catuṣpade || 6\|74\|1||somārudrā vi vṛhataṃ viṣūcīmamīvā yā no gayamāviveśa |āre bādhethāṃ nirṛtiṃ parācairasme bhadrā sauśravasāni santu || 6\|74\|2||somārudrā yuvametānyasme viśvā tanūṣu bheṣajāni dhattam |ava syataṃ muñcataṃ yanno asti tanūṣu baddhaṃ kṛtameno asmat || 6\|74\|3||tigmāyudhau tigmahetī suśevau somārudrāviha su mṛḷataṃ naḥ |pra no muñcataṃ varuṇasya pāśādgopāyataṃ naḥ sumanasyamānā || 6\|74\|4||

इ॒मा रु॒द्राय॑ स्थि॒रध॑न्वने॒ गिरः॑ क्षि॒प्रेष॑वे दे॒वाय॑ स्व॒धाव्ने॑ ।अषा॑ळ्हाय॒ सह॑मानाय वे॒धसे॑ ति॒ग्मायु॑धाय भरता शृ॒णोतु॑ नः ॥ ७\।४६\।१॥स हि क्षये॑ण॒ क्षम्य॑स्य॒ जन्म॑नः॒ साम्रा॑ज्येन दि॒व्यस्य॒ चेत॑ति ।अव॒न्नव॑न्ती॒रुप॑ नो॒ दुर॑श्चरानमी॒वो रु॑द्र॒ जासु॑ नो भव ॥ ७\।४६\।२॥या ते॑ दि॒द्युदव॑सृष्टा दि॒वस्परि॑ क्ष्म॒या चर॑ति॒ परि॒ सा वृ॑णक्तु नः ।स॒हस्रं॑ ते स्वपिवात भेष॒जा मा न॑स्तो॒केषु॒ तन॑येषु रीरिषः ॥ ७\।४६\।३॥मा नो॑ वधी रुद्र॒ मा परा॑ दा॒ मा ते॑ भूम॒ प्रसि॑तौ हीळि॒तस्य॑ ।आ नो॑ भज ब॒र्हिषि॑ जीवशं॒से यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥ ७\।४६\।४॥

imā rudrāya sthiradhanvane giraḥ kṣipreṣave devāya svadhāvne |aṣāḷhāya sahamānāya vedhase tigmāyudhāya bharatā śṛṇotu naḥ || 7\|46\|1||sa hi kṣayeṇa kṣamyasya janmanaḥ sāmrājyena divyasya cetati |avannavantīrupa no duraścarānamīvo rudra jāsu no bhava || 7\|46\|2||yā te didyudavasṛṣṭā divaspari kṣmayā carati pari sā vṛṇaktu naḥ |sahasraṃ te svapivāta bheṣajā mā nastokeṣu tanayeṣu rīriṣaḥ || 7\|46\|3||mā no vadhī rudra mā parā dā mā te bhūma prasitau hīḷitasya |ā no bhaja barhiṣi jīvaśaṃse yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ || 7\|46\|4||

तमीशा॑नं॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं॑ धियंजि॒न्वमव॑से हूमहे व॒यम् ।पू॒षा नो॒ यथा॒ वेद॑सा॒मस॑द्वृ॒धे र॑क्षि॒ता पा॒युरद॑ब्धः स्व॒स्तये॑ ॥ १\।८९\।५॥अ॒स्मे रु॒द्रा मे॒हना॒ पर्व॑तासो वृत्र॒हत्ये॒ भर॑हूतौ स॒जोषा॑ ।यः शंस॑ते स्तुव॒ते धायि॑ प॒ज्र इन्द्र॑ज्येष्ठा अ॒स्माँ अ॑वन्तु दे॒वाः ॥ ८\।६३\।१२॥त्वम॑ग्ने रु॒द्रो असु॑रो म॒हो दि॒वस्त्वं शर्धो॒ मारु॑तं पृ॒क्ष ई॑शिषे ।त्वं वातै॑ररु॒णैर्या॑सि शंग॒यस्त्वं पू॒षा वि॑ध॒तः पा॑सि॒ नु त्मना॑ ॥ २\।१\।६॥आ वो॒ राजा॑नमध्व॒रस्य॑ रु॒द्रं होता॑रं सत्य॒यजं॒ रोद॑स्योः ।अ॒ग्निं पु॒रा त॑नयि॒त्नोर॒चित्ता॒द्धिर॑ण्यरूप॒मव॑से कृणुध्वम् ॥ ४\।३\।१॥भुव॑नस्य पि॒तरं॑ गी॒र्भिरा॒भी रु॒द्रं दिवा॑ व॒र्धया॑ रु॒द्रम॒क्तौ ।बृ॒हन्त॑मृ॒ष्वम॒जरं॑ सुषु॒म्नमृध॑ग्घुवेम क॒विने॑षि॒तासः॑ ॥ ६\।४९\।१०॥तमु॑ ष्टुहि॒ यः स्वि॒षुः सु॒धन्वा॒ यो विश्व॑स्य॒ क्षय॑ति भेष॒जस्य॑ ।यक्ष्वा॑ म॒हे सौ॑मन॒साय॑ रु॒द्रं नमो॑भिर्दे॒वमसु॑रं दुवस्य ॥ ५\।४२\।११॥अ॒यं मे॒ हस्तो॒ भग॑वान॒यं मे॒ भग॑वत्तरः ।अ॒यं मे॑ वि॒श्वभे॑षजो॒ऽयं शि॒वाभि॑मर्शनः ॥ १०\।६०\।१२॥त्र्य॑म्बकं यजामहे सु॒गन्धिं॑ पुष्टि॒वर्ध॑नम् ।उ॒र्वा॒रु॒कमि॑व॒ बन्ध॑नान्मृ॒त्योर्मु॑क्षीय॒ मामृता॑त् ॥ ७\।५९\।१२॥ॐ शान्तिः॒ शान्तिः॒ शान्तिः॑ ॥

tamīśānaṃ jagatastasthuṣaspatiṃ dhiyaṃjinvamavase hūmahe vayam |pūṣā no yathā vedasāmasadvṛdhe rakṣitā pāyuradabdhaḥ svastaye || 1\|89\|5||asme rudrā mehanā parvatāso vṛtrahatye bharahūtau sajoṣā |yaḥ śaṃsate stuvate dhāyi pajra indrajyeṣṭhā asmām̐ avantu devāḥ || 8\|63\|12||tvamagne rudro asuro maho divastvaṃ śardho mārutaṃ pṛkṣa īśiṣe |tvaṃ vātairaruṇairyāsi śaṃgayastvaṃ pūṣā vidhataḥ pāsi nu tmanā || 2\|1\|6||ā vo rājānamadhvarasya rudraṃ hotāraṃ satyayajaṃ rodasyoḥ |agniṃ purā tanayitnoracittāddhiraṇyarūpamavase kṛṇudhvam || 4\|3\|1||bhuvanasya pitaraṃ gīrbhirābhī rudraṃ divā vardhayā rudramaktau |bṛhantamṛṣvamajaraṃ suṣumnamṛdhagghuvema kavineṣitāsaḥ || 6\|49\|10||tamu ṣṭuhi yaḥ sviṣuḥ sudhanvā yo viśvasya kṣayati bheṣajasya |yakṣvā mahe saumanasāya rudraṃ namobhirdevamasuraṃ duvasya || 5\|42\|11||ayaṃ me hasto bhagavānayaṃ me bhagavattaraḥ |ayaṃ me viśvabheṣajo'yaṃ śivābhimarśanaḥ || 10\|60\|12||tryambakaṃ yajāmahe sugandhiṃ puṣṭivardhanam |urvārukamiva bandhanānmṛtyormukṣīya māmṛtāt || 7\|59\|12||oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||

॥ हरिः ॐ ॥

|| hariḥ oṃ ||

॥ ॐ श्रीगुरुभ्यो नमः ॥॥ हरिः ॐ ॥कद्रुद्राय प्रचेतसे मीळ्हुष्टमाय तव्यसे ।वोचेम शंतमं हृदे ॥ १\।४३\।१॥यथा नो अदितिः करत्पश्वे नृभ्यो यथा गवे ।यथा तोकाय रुद्रियम् ॥ १\।४३\।२॥यथा नो मित्रो वरुणो यथा रुद्रश्चिकेतति ।यथा विश्वे सजोषसः ॥ १\।४३\।३॥गाथपतिं मेधपतिं रुद्रं जलाषभेषजम् ।तच्छंयोः सुम्नमीमहे ॥ १\।४३\।४॥यः शुक्र इव सूर्यो हिरण्यमिव रोचते ।श्रेष्ठो देवानां वसुः ॥ १\।४३\।५॥शं नः करत्यर्वते सुगं मेषाय मेष्ये ।नृभ्यो नारिभ्यो गवे ॥ १\।४३\।६॥अस्मे सोम श्रियमधि नि धेहि शतस्य नृणाम् ।महि श्रवस्तुविनृम्णम् ॥ १\।४३\।७॥मा नः सोमपरिबाधो मारातयो जुहुरन्त ।आ न इन्दो वाजे भज ॥ १\।४३\।८॥यास्ते प्रजा अमृतस्य परस्मिन्धामन्नृतस्य ।मूर्धा नाभा सोम वेन आभूषन्तीः सोम वेदः ॥ १\।४३\।९॥

|| oṃ śrīgurubhyo namaḥ |||| hariḥ oṃ ||kadrudrāya pracetase mīḷhuṣṭamāya tavyase |vocema śaṃtamaṃ hṛde || 1\|43\|1||yathā no aditiḥ karatpaśve nṛbhyo yathā gave |yathā tokāya rudriyam || 1\|43\|2||yathā no mitro varuṇo yathā rudraściketati |yathā viśve sajoṣasaḥ || 1\|43\|3||gāthapatiṃ medhapatiṃ rudraṃ jalāṣabheṣajam |tacchaṃyoḥ sumnamīmahe || 1\|43\|4||yaḥ śukra iva sūryo hiraṇyamiva rocate |śreṣṭho devānāṃ vasuḥ || 1\|43\|5||śaṃ naḥ karatyarvate sugaṃ meṣāya meṣye |nṛbhyo nāribhyo gave || 1\|43\|6||asme soma śriyamadhi ni dhehi śatasya nṛṇām |mahi śravastuvinṛmṇam || 1\|43\|7||mā naḥ somaparibādho mārātayo juhuranta |ā na indo vāje bhaja || 1\|43\|8||yāste prajā amṛtasya parasmindhāmannṛtasya |mūrdhā nābhā soma vena ābhūṣantīḥ soma vedaḥ || 1\|43\|9||

इमा रुद्राय तवसे कपर्दिने क्षयद्वीराय प्र भरामहे मतीः ।यथा शमसद्द्विपदे चतुष्पदे विश्वं पुष्टं ग्रामे अस्मिन्ननातुरम् ॥ १\।११४\।१॥मृळा नो रुद्रोत नो मयस्कृधि क्षयद्वीराय नमसा विधेम ते ।यच्छं च योश्च मनुरायेजे पिता तदश्याम तव रुद्र प्रणीतिषु ॥ १\।११४\।२॥अश्याम ते सुमतिं देवयज्यया क्षयद्वीरस्य तव रुद्र मीढ्वः ।सुम्नायन्निद्विशो अस्माकमा चरारिष्टवीरा जुहवाम ते हविः ॥ १\।११४\।३॥त्वेषं वयं रुद्रं यज्ञसाधं वङ्कुं कविमवसे नि ह्वयामहे ।आरे अस्मद्दैव्यं हेळो अस्यतु सुमतिमिद्वयमस्या वृणीमहे ॥ १\।११४\।४॥दिवो वराहमरुषं कपर्दिनं त्वेषं रूपं नमसा नि ह्वयामहे ।हस्ते बिभ्रद्भेषजा वार्याणि शर्म वर्म च्छर्दिरस्मभ्यं यंसत् ॥ १\।११४\।५॥इदं पित्रे मरुतामुच्यते वचः स्वादोः स्वादीयो रुद्राय वर्धनम् ।रास्वा च नो अमृत मर्तभोजनं त्मने तोकाय तनयाय मृळ ॥ १\।११४\।६॥मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा न उक्षन्तमुत मा न उक्षितम् ।मा नो वधीः पितरं मोत मातरं मा नः प्रियास्तन्वो रुद्र रीरिषः ॥ १\।११४\।७॥मा नस्तोके तनये मा न आयौ मा नो गोषु मा नो अश्वेषु रीरिषः ।वीरान्मा नो रुद्र भामितो वधीर्हविष्मन्तः सदमित्त्वा हवामहे ॥ १\।११४\।८॥उप ते स्तोमान्पशुपा इवाकरं रास्वा पितर्मरुतां सुम्नमस्मे ।भद्रा हि ते सुमतिर्मृळयत्तमाथा वयमव इत्ते वृणीमहे ॥ १\।११४\।९॥आरे ते गोघ्नमुत पूरुषघ्नं क्षयद्वीर सुम्नमस्मे ते अस्तु ।मृळा च नो अधि च ब्रूहि देवाधा च नः शर्म यच्छ द्विबर्हाः ॥ १\।११४\।१०॥अवोचाम नमो अस्मा अवस्यवः शृणोतु नो हवं रुद्रो मरुत्वान् ।तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥ १\।११४\।११॥

imā rudrāya tavase kapardine kṣayadvīrāya pra bharāmahe matīḥ |yathā śamasaddvipade catuṣpade viśvaṃ puṣṭaṃ grāme asminnanāturam || 1\|114\|1||mṛḷā no rudrota no mayaskṛdhi kṣayadvīrāya namasā vidhema te |yacchaṃ ca yośca manurāyeje pitā tadaśyāma tava rudra praṇītiṣu || 1\|114\|2||aśyāma te sumatiṃ devayajyayā kṣayadvīrasya tava rudra mīḍhvaḥ |sumnāyannidviśo asmākamā carāriṣṭavīrā juhavāma te haviḥ || 1\|114\|3||tveṣaṃ vayaṃ rudraṃ yajñasādhaṃ vaṅkuṃ kavimavase ni hvayāmahe |āre asmaddaivyaṃ heḷo asyatu sumatimidvayamasyā vṛṇīmahe || 1\|114\|4||divo varāhamaruṣaṃ kapardinaṃ tveṣaṃ rūpaṃ namasā ni hvayāmahe |haste bibhradbheṣajā vāryāṇi śarma varma cchardirasmabhyaṃ yaṃsat || 1\|114\|5||idaṃ pitre marutāmucyate vacaḥ svādoḥ svādīyo rudrāya vardhanam |rāsvā ca no amṛta martabhojanaṃ tmane tokāya tanayāya mṛḷa || 1\|114\|6||mā no mahāntamuta mā no arbhakaṃ mā na ukṣantamuta mā na ukṣitam |mā no vadhīḥ pitaraṃ mota mātaraṃ mā naḥ priyāstanvo rudra rīriṣaḥ || 1\|114\|7||mā nastoke tanaye mā na āyau mā no goṣu mā no aśveṣu rīriṣaḥ |vīrānmā no rudra bhāmito vadhīrhaviṣmantaḥ sadamittvā havāmahe || 1\|114\|8||upa te stomānpaśupā ivākaraṃ rāsvā pitarmarutāṃ sumnamasme |bhadrā hi te sumatirmṛḷayattamāthā vayamava itte vṛṇīmahe || 1\|114\|9||āre te goghnamuta pūruṣaghnaṃ kṣayadvīra sumnamasme te astu |mṛḷā ca no adhi ca brūhi devādhā ca naḥ śarma yaccha dvibarhāḥ || 1\|114\|10||avocāma namo asmā avasyavaḥ śṛṇotu no havaṃ rudro marutvān |tanno mitro varuṇo māmahantāmaditiḥ sindhuḥ pṛthivī uta dyauḥ || 1\|114\|11||

आ ते पितर्मरुतां सुम्नमेतु मा नः सूर्यस्य संदृशो युयोथाः ।अभि नो वीरो अर्वति क्षमेत प्र जायेमहि रुद्र प्रजाभिः ॥ २\।३३\।१॥त्वादत्तेभी रुद्र शंतमेभिः शतं हिमा अशीय भेषजेभिः ।व्य१स्मद्द्वेषो वितरं व्यंहो व्यमीवाश्चातयस्वा विषूचीः ॥ २\।३३\।२॥श्रेष्ठो जातस्य रुद्र श्रियासि तवस्तमस्तवसां वज्रबाहो ।पर्षि णः पारमंहसः स्वस्ति विश्वा अभीती रपसो युयोधि ॥ २\।३३\।३॥मा त्वा रुद्र चुक्रुधामा नमोभिर्मा दुष्टुती वृषभ मा सहूती ।उन्नो वीराँ अर्पय भेषजेभिर्भिषक्तमं त्वा भिषजां शृणोमि ॥ २\।३३\।४॥हवीमभिर्हवते यो हविर्भिरव स्तोमेभी रुद्रं दिषीय ।ऋदूदरः सुहवो मा नो अस्यै बभ्रुः सुशिप्रो रीरधन्मनायै ॥ २\।३३\।५॥उन्मा ममन्द वृषभो मरुत्वान्त्वक्षीयसा वयसा नाधमानम् ।घृणीव च्छायामरपा अशीया विवासेयं रुद्रस्य सुम्नम् ॥ २\।३३\।६॥क्व१ स्य ते रुद्र मृळयाकुर्हस्तो यो अस्ति भेषजो जलाषः ।अपभर्ता रपसो दैव्यस्याभी नु मा वृषभ चक्षमीथाः ॥ २\।३३\।७॥प्र बभ्रवे वृषभाय श्वितीचे महो महीं सुष्टुतिमीरयामि ।नमस्या कल्मलीकिनं नमोभिर्गृणीमसि त्वेषं रुद्रस्य नाम ॥ २\।३३\।८॥स्थिरेभिरङ्गैः पुरुरूप उग्रो बभ्रुः शुक्रेभिः पिपिशे हिरण्यैः ।ईशानादस्य भुवनस्य भूरेर्न वा उ योषद्रुद्रादसुर्यम् ॥ २\।३३\।९॥अर्हन्बिभर्षि सायकानि धन्वार्हन्निष्कं यजतं विश्वरूपम् ।अर्हन्निदं दयसे विश्वमभ्वं न वा ओजीयो रुद्र त्वदस्ति ॥ २\।३३\।१०॥स्तुहि श्रुतं गर्तसदं युवानं मृगं न भीममुपहत्नुमुग्रम् ।मृळा जरित्रे रुद्र स्तवानोऽन्यं ते अस्मन्नि वपन्तु सेनाः ॥ २\।३३\।११॥कुमारश्चित्पितरं वन्दमानं प्रति नानाम रुद्रोपयन्तम् ।भूरेर्दातारं सत्पतिं गृणीषे स्तुतस्त्वं भेषजा रास्यस्मे ॥ २\।३३\।१२॥या वो भेषजा मरुतः शुचीनि या शंतमा वृषणो या मयोभु ।यानि मनुरवृणीता पिता नस्ता शं च योश्च रुद्रस्य वश्मि ॥ २\।३३\।१३॥परि णो हेती रुद्रस्य वृज्याः परि त्वेषस्य दुर्मतिर्मही गात् ।अव स्थिरा मघवद्भ्यस्तनुष्व मीढ्वस्तोकाय तनयाय मृळ ॥ २\।३३\।१४॥एवा बभ्रो वृषभ चेकितान यथा देव न हृणीषे न हंसि ।हवनश्रुन्नो रुद्रेह बोधि बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥ २\।३३\।१५॥

ā te pitarmarutāṃ sumnametu mā naḥ sūryasya saṃdṛśo yuyothāḥ |abhi no vīro arvati kṣameta pra jāyemahi rudra prajābhiḥ || 2\|33\|1||tvādattebhī rudra śaṃtamebhiḥ śataṃ himā aśīya bheṣajebhiḥ |vya1smaddveṣo vitaraṃ vyaṃho vyamīvāścātayasvā viṣūcīḥ || 2\|33\|2||śreṣṭho jātasya rudra śriyāsi tavastamastavasāṃ vajrabāho |parṣi ṇaḥ pāramaṃhasaḥ svasti viśvā abhītī rapaso yuyodhi || 2\|33\|3||mā tvā rudra cukrudhāmā namobhirmā duṣṭutī vṛṣabha mā sahūtī |unno vīrām̐ arpaya bheṣajebhirbhiṣaktamaṃ tvā bhiṣajāṃ śṛṇomi || 2\|33\|4||havīmabhirhavate yo havirbhirava stomebhī rudraṃ diṣīya |ṛdūdaraḥ suhavo mā no asyai babhruḥ suśipro rīradhanmanāyai || 2\|33\|5||unmā mamanda vṛṣabho marutvāntvakṣīyasā vayasā nādhamānam |ghṛṇīva cchāyāmarapā aśīyā vivāseyaṃ rudrasya sumnam || 2\|33\|6||kva1 sya te rudra mṛḷayākurhasto yo asti bheṣajo jalāṣaḥ |apabhartā rapaso daivyasyābhī nu mā vṛṣabha cakṣamīthāḥ || 2\|33\|7||pra babhrave vṛṣabhāya śvitīce maho mahīṃ suṣṭutimīrayāmi |namasyā kalmalīkinaṃ namobhirgṛṇīmasi tveṣaṃ rudrasya nāma || 2\|33\|8||sthirebhiraṅgaiḥ pururūpa ugro babhruḥ śukrebhiḥ pipiśe hiraṇyaiḥ |īśānādasya bhuvanasya bhūrerna vā u yoṣadrudrādasuryam || 2\|33\|9||arhanbibharṣi sāyakāni dhanvārhanniṣkaṃ yajataṃ viśvarūpam |arhannidaṃ dayase viśvamabhvaṃ na vā ojīyo rudra tvadasti || 2\|33\|10||stuhi śrutaṃ gartasadaṃ yuvānaṃ mṛgaṃ na bhīmamupahatnumugram |mṛḷā jaritre rudra stavāno'nyaṃ te asmanni vapantu senāḥ || 2\|33\|11||kumāraścitpitaraṃ vandamānaṃ prati nānāma rudropayantam |bhūrerdātāraṃ satpatiṃ gṛṇīṣe stutastvaṃ bheṣajā rāsyasme || 2\|33\|12||yā vo bheṣajā marutaḥ śucīni yā śaṃtamā vṛṣaṇo yā mayobhu |yāni manuravṛṇītā pitā nastā śaṃ ca yośca rudrasya vaśmi || 2\|33\|13||pari ṇo hetī rudrasya vṛjyāḥ pari tveṣasya durmatirmahī gāt |ava sthirā maghavadbhyastanuṣva mīḍhvastokāya tanayāya mṛḷa || 2\|33\|14||evā babhro vṛṣabha cekitāna yathā deva na hṛṇīṣe na haṃsi |havanaśrunno rudreha bodhi bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ || 2\|33\|15||

सोमारुद्रा धारयेथामसुर्यं१ प्र वामिष्टयोऽरमश्नुवन्तु ।दमेदमे सप्त रत्ना दधाना शं नो भूतं द्विपदे शं चतुष्पदे ॥ ६\।७४\।१॥सोमारुद्रा वि वृहतं विषूचीममीवा या नो गयमाविवेश ।आरे बाधेथां निरृतिं पराचैरस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु ॥ ६\।७४\।२॥सोमारुद्रा युवमेतान्यस्मे विश्वा तनूषु भेषजानि धत्तम् ।अव स्यतं मुञ्चतं यन्नो अस्ति तनूषु बद्धं कृतमेनो अस्मत् ॥ ६\।७४\।३॥तिग्मायुधौ तिग्महेती सुशेवौ सोमारुद्राविह सु मृळतं नः ।प्र नो मुञ्चतं वरुणस्य पाशाद्गोपायतं नः सुमनस्यमाना ॥ ६\।७४\।४॥

somārudrā dhārayethāmasuryaṃ1 pra vāmiṣṭayo'ramaśnuvantu |damedame sapta ratnā dadhānā śaṃ no bhūtaṃ dvipade śaṃ catuṣpade || 6\|74\|1||somārudrā vi vṛhataṃ viṣūcīmamīvā yā no gayamāviveśa |āre bādhethāṃ nirṛtiṃ parācairasme bhadrā sauśravasāni santu || 6\|74\|2||somārudrā yuvametānyasme viśvā tanūṣu bheṣajāni dhattam |ava syataṃ muñcataṃ yanno asti tanūṣu baddhaṃ kṛtameno asmat || 6\|74\|3||tigmāyudhau tigmahetī suśevau somārudrāviha su mṛḷataṃ naḥ |pra no muñcataṃ varuṇasya pāśādgopāyataṃ naḥ sumanasyamānā || 6\|74\|4||

इमा रुद्राय स्थिरधन्वने गिरः क्षिप्रेषवे देवाय स्वधाव्ने ।अषाळ्हाय सहमानाय वेधसे तिग्मायुधाय भरता शृणोतु नः ॥ ७\।४६\।१॥स हि क्षयेण क्षम्यस्य जन्मनः साम्राज्येन दिव्यस्य चेतति ।अवन्नवन्तीरुप नो दुरश्चरानमीवो रुद्र जासु नो भव ॥ ७\।४६\।२॥या ते दिद्युदवसृष्टा दिवस्परि क्ष्मया चरति परि सा वृणक्तु नः ।सहस्रं ते स्वपिवात भेषजा मा नस्तोकेषु तनयेषु रीरिषः ॥ ७\।४६\।३॥मा नो वधी रुद्र मा परा दा मा ते भूम प्रसितौ हीळितस्य ।आ नो भज बर्हिषि जीवशंसे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ७\।४६\।४॥

imā rudrāya sthiradhanvane giraḥ kṣipreṣave devāya svadhāvne |aṣāḷhāya sahamānāya vedhase tigmāyudhāya bharatā śṛṇotu naḥ || 7\|46\|1||sa hi kṣayeṇa kṣamyasya janmanaḥ sāmrājyena divyasya cetati |avannavantīrupa no duraścarānamīvo rudra jāsu no bhava || 7\|46\|2||yā te didyudavasṛṣṭā divaspari kṣmayā carati pari sā vṛṇaktu naḥ |sahasraṃ te svapivāta bheṣajā mā nastokeṣu tanayeṣu rīriṣaḥ || 7\|46\|3||mā no vadhī rudra mā parā dā mā te bhūma prasitau hīḷitasya |ā no bhaja barhiṣi jīvaśaṃse yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ || 7\|46\|4||

तमीशानं जगतस्तस्थुषस्पतिं धियंजिन्वमवसे हूमहे वयम् ।पूषा नो यथा वेदसामसद्वृधे रक्षिता पायुरदब्धः स्वस्तये ॥ १\।८९\।५॥अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषा ।यः शंसते स्तुवते धायि पज्र इन्द्रज्येष्ठा अस्माँ अवन्तु देवाः ॥ ८\।६३\।१२॥त्वमग्ने रुद्रो असुरो महो दिवस्त्वं शर्धो मारुतं पृक्ष ईशिषे ।त्वं वातैररुणैर्यासि शंगयस्त्वं पूषा विधतः पासि नु त्मना ॥ २\।१\।६॥आ वो राजानमध्वरस्य रुद्रं होतारं सत्ययजं रोदस्योः ।अग्निं पुरा तनयित्नोरचित्ताद्धिरण्यरूपमवसे कृणुध्वम् ॥ ४\।३\।१॥भुवनस्य पितरं गीर्भिराभी रुद्रं दिवा वर्धया रुद्रमक्तौ ।बृहन्तमृष्वमजरं सुषुम्नमृधग्घुवेम कविनेषितासः ॥ ६\।४९\।१०॥तमु ष्टुहि यः स्विषुः सुधन्वा यो विश्वस्य क्षयति भेषजस्य ।यक्ष्वा महे सौमनसाय रुद्रं नमोभिर्देवमसुरं दुवस्य ॥ ५\।४२\।११॥अयं मे हस्तो भगवानयं मे भगवत्तरः ।अयं मे विश्वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः ॥ १०\।६०\।१२॥त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ।उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय मामृतात् ॥ ७\।५९\।१२॥

tamīśānaṃ jagatastasthuṣaspatiṃ dhiyaṃjinvamavase hūmahe vayam |pūṣā no yathā vedasāmasadvṛdhe rakṣitā pāyuradabdhaḥ svastaye || 1\|89\|5||asme rudrā mehanā parvatāso vṛtrahatye bharahūtau sajoṣā |yaḥ śaṃsate stuvate dhāyi pajra indrajyeṣṭhā asmām̐ avantu devāḥ || 8\|63\|12||tvamagne rudro asuro maho divastvaṃ śardho mārutaṃ pṛkṣa īśiṣe |tvaṃ vātairaruṇairyāsi śaṃgayastvaṃ pūṣā vidhataḥ pāsi nu tmanā || 2\|1\|6||ā vo rājānamadhvarasya rudraṃ hotāraṃ satyayajaṃ rodasyoḥ |agniṃ purā tanayitnoracittāddhiraṇyarūpamavase kṛṇudhvam || 4\|3\|1||bhuvanasya pitaraṃ gīrbhirābhī rudraṃ divā vardhayā rudramaktau |bṛhantamṛṣvamajaraṃ suṣumnamṛdhagghuvema kavineṣitāsaḥ || 6\|49\|10||tamu ṣṭuhi yaḥ sviṣuḥ sudhanvā yo viśvasya kṣayati bheṣajasya |yakṣvā mahe saumanasāya rudraṃ namobhirdevamasuraṃ duvasya || 5\|42\|11||ayaṃ me hasto bhagavānayaṃ me bhagavattaraḥ |ayaṃ me viśvabheṣajo'yaṃ śivābhimarśanaḥ || 10\|60\|12||tryambakaṃ yajāmahe sugandhiṃ puṣṭivardhanam |urvārukamiva bandhanānmṛtyormukṣīya māmṛtāt || 7\|59\|12||

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥

oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||

॥ हरिः ॐ ॥

|| hariḥ oṃ ||