नटेशनवरत्नमालिका Nateshanavaratnamalika

॥ श्रीः ॥प्रपन्नजनसन्दोहप्रत्यहध्वान्तभास्करम् ।अमृतांशुकलाचूडं कुञ्जरास्यमुपास्महे ॥ १॥आजानुबाहुमरविन्ददलायताक्षमानीलदेहमसुरद्विषमब्जवक्त्रम् ।अम्बोधिजाधिपवाङ्मनसावगम्यंगोविन्द्राजमनुचिन्तय चित्त नित्यम् ॥ २॥यस्याहुर्महिमानमागमविदो वाङ्मानसाध्वातिगंप्रापुर्यन्नटनावलोकनवशान्मुक्तिं फणिशादयः ।यडूढक्कानिनदारुणो हृदयगं प्रोन्मार्ष्टि नॄणां तपःस श्रीकन्तविधीन्द्रवन्द्यचरणो दद्यान्नटेशश्शिवम् ॥ ३॥नृत्यं त्वदीयमवलोक्य नटेश पूर्वमानन्दतुन्दिलहृदो मुनयो बभूवुः ।तद्दर्शयाद्य मम मोदमुपैमि चाहंनिष्पक्षपात भवतस्सम एव सर्वः ॥ ४॥नन्दादयोऽपि नटराज पुरालभन्तभक्त्या पदांबुजयुगे तव बन्धमोकम् ।देयाद्य सा न किमु मे करुणांबुराशेको वा मया व्यरचि तं वद तेऽपराधः ॥ ५॥कस्मान्नटेश कुरुषे न कृपां मयि त्वंकिं वा त्वया न विदितो मम दीनभावः ।जानाति नो यदि भवान्मम दीनतां तत्श्रुत्युक्तमीश वितथं किमु सर्ववित्त्वम् ॥ ६॥संसृत्युदन्वति नटेश सदाऽप्यगाधेमग्नं न मां चिरमुदासितुमर्हसि त्वम् ।यद्यप्यहं तव चकार बहून् हि मन्तून्शंभो तवाऽपि न हि तान् गणयान्तरङ्गे ॥ ७॥दुःखांबुदौ पतितमीश समुद्धरैनंनोचेच्छरण्य न हि मे क्षतिरस्ति कापि ।भूयान्निमज्जनमकीर्तिपयोनिधौ तेसर्वेश्वरस्य भवतो न हि युक्तमेतत् ॥ ८। ।पादांबुजातयुगलं तव यो भजेतहन्ताधिरोहति हि तस्य ललाटमग्निः ।वक्षस्थलं विषधरो विषमुत्तमाङ्गंकण्ठञ्च पार्श्वभुजमस्य पिशाचवर्गाः ॥ ९॥त्वामामनन्ति नटनाथ पदाब्जभाजांसर्वार्थदायिनमहो निखिलाश्च वेदाः ।त्वं चोरयस्यहह शोकमशेषमेषांअन्यादृशी विलसतीश वदान्यता ते ॥ १०॥सर्वेश्वरोऽपि नटराज दिगंबरस्त्वंवाहो वृषस्तव गिरौ शयनं पिशाचाः ।मित्राणि भूषणमहो भुजगश्च भस्मभिक्षामटस्यपि च नृत्यसि नित्यमेव ॥ ११॥तातो भवान्मम तनूभव एष तेऽहंसर्वेश्वरोऽस्यहमपीश नितान्तदीनः ।एतादृशं न किल मां परिरक्षसि त्वंप्रेमात्मजेष्वसदृशं भवतो विभासि ॥ १२॥श्रीमन्नटेशचरणाब्जसमर्प्यमाणंश्रीरामशर्मकलितां नवरत्नमालां ।सन्तो विलोक्य परिहृत्य समस्तदोषान्गृह्णन्तु पूर्णकृपया गुणमल्पमेव ॥ १३॥॥ श्रीनटेश नवरत्नमालिका समाप्ता ॥

|| śrīḥ ||prapannajanasandohapratyahadhvāntabhāskaram |amṛtāṃśukalācūḍaṃ kuñjarāsyamupāsmahe || 1||ājānubāhumaravindadalāyatākṣamānīladehamasuradviṣamabjavaktram |ambodhijādhipavāṅmanasāvagamyaṃgovindrājamanucintaya citta nityam || 2||yasyāhurmahimānamāgamavido vāṅmānasādhvātigaṃprāpuryannaṭanāvalokanavaśānmuktiṃ phaṇiśādayaḥ |yaḍūḍhakkāninadāruṇo hṛdayagaṃ pronmārṣṭi nṝṇāṃ tapaḥsa śrīkantavidhīndravandyacaraṇo dadyānnaṭeśaśśivam || 3||nṛtyaṃ tvadīyamavalokya naṭeśa pūrvamānandatundilahṛdo munayo babhūvuḥ |taddarśayādya mama modamupaimi cāhaṃniṣpakṣapāta bhavatassama eva sarvaḥ || 4||nandādayo'pi naṭarāja purālabhantabhaktyā padāṃbujayuge tava bandhamokam |deyādya sā na kimu me karuṇāṃburāśeko vā mayā vyaraci taṃ vada te'parādhaḥ || 5||kasmānnaṭeśa kuruṣe na kṛpāṃ mayi tvaṃkiṃ vā tvayā na vidito mama dīnabhāvaḥ |jānāti no yadi bhavānmama dīnatāṃ tatśrutyuktamīśa vitathaṃ kimu sarvavittvam || 6||saṃsṛtyudanvati naṭeśa sadā'pyagādhemagnaṃ na māṃ ciramudāsitumarhasi tvam |yadyapyahaṃ tava cakāra bahūn hi mantūnśaṃbho tavā'pi na hi tān gaṇayāntaraṅge || 7||duḥkhāṃbudau patitamīśa samuddharainaṃnoceccharaṇya na hi me kṣatirasti kāpi |bhūyānnimajjanamakīrtipayonidhau tesarveśvarasya bhavato na hi yuktametat || 8| |pādāṃbujātayugalaṃ tava yo bhajetahantādhirohati hi tasya lalāṭamagniḥ |vakṣasthalaṃ viṣadharo viṣamuttamāṅgaṃkaṇṭhañca pārśvabhujamasya piśācavargāḥ || 9||tvāmāmananti naṭanātha padābjabhājāṃsarvārthadāyinamaho nikhilāśca vedāḥ |tvaṃ corayasyahaha śokamaśeṣameṣāṃanyādṛśī vilasatīśa vadānyatā te || 10||sarveśvaro'pi naṭarāja digaṃbarastvaṃvāho vṛṣastava girau śayanaṃ piśācāḥ |mitrāṇi bhūṣaṇamaho bhujagaśca bhasmabhikṣāmaṭasyapi ca nṛtyasi nityameva || 11||tāto bhavānmama tanūbhava eṣa te'haṃsarveśvaro'syahamapīśa nitāntadīnaḥ |etādṛśaṃ na kila māṃ parirakṣasi tvaṃpremātmajeṣvasadṛśaṃ bhavato vibhāsi || 12||śrīmannaṭeśacaraṇābjasamarpyamāṇaṃśrīrāmaśarmakalitāṃ navaratnamālāṃ |santo vilokya parihṛtya samastadoṣāngṛhṇantu pūrṇakṛpayā guṇamalpameva || 13|||| śrīnaṭeśa navaratnamālikā samāptā ||