मृत्युञ्जयस्तोत्रम् १ ऋसिंहपञ्जरस्तोत्रं अथवा विष्णुमृत्युञ्जयस्तोत्रम् Mrityunjaya stotra 1 from Narasimhapurana

विष्णुमृत्युञ्जयस्तोत्रम् ।ॐ नमो भगवते मृत्युञ्जयाय ।ततो विष्ण्वर्पितमना मारकण्डेयो महामतिः ।तुष्टाव प्रणतो भूत्वा देवदेव जनार्दनम्विष्णुनैवोपदिष्टं तु स्तोत्रं कर्णे महामनाः ।सम्भावितेन मनसा तेन तुष्टाव माधवम् ॥ॐ नमो भगवते वासुदेवाय ।मार्कण्डेय उवाचनारायणं सहस्राक्षं पद्मनाभं पुरातनम् ।प्रणतोऽस्मि हृषीकेशं किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ६३॥

viṣṇumṛtyuñjayastotram |oṃ namo bhagavate mṛtyuñjayāya |tato viṣṇvarpitamanā mārakaṇḍeyo mahāmatiḥ |tuṣṭāva praṇato bhūtvā devadeva janārdanamviṣṇunaivopadiṣṭaṃ tu stotraṃ karṇe mahāmanāḥ |sambhāvitena manasā tena tuṣṭāva mādhavam ||oṃ namo bhagavate vāsudevāya |mārkaṇḍeya uvācanārāyaṇaṃ sahasrākṣaṃ padmanābhaṃ purātanam |praṇato'smi hṛṣīkeśaṃ kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 63||

गोविन्दं पुण्डरीकाक्षमनन्तमजमव्ययम् ।केशवं च प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ६४॥

govindaṃ puṇḍarīkākṣamanantamajamavyayam |keśavaṃ ca prapanno'smi kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 64||

वासुदेवं जगद्योनिं भानुवर्णमतीन्द्रियम् ।दामोदरं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ६५॥

vāsudevaṃ jagadyoniṃ bhānuvarṇamatīndriyam |dāmodaraṃ prapanno'smi kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 65||

शङ्खचक्रधरं देवं छन्नरूपिणमव्ययम् ।अधोक्षजं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ६६॥

śaṅkhacakradharaṃ devaṃ channarūpiṇamavyayam |adhokṣajaṃ prapanno'smi kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 66||

वाराहं वामनं विष्णुं नरसिंहं जनार्दनम् ।माधवं च प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ६७॥

vārāhaṃ vāmanaṃ viṣṇuṃ narasiṃhaṃ janārdanam |mādhavaṃ ca prapanno'smi kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 67||

पुरुषं पुष्करं पुण्यं क्षेमबीजं जगत्पतिम् ।लोकनाथं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ६८॥

puruṣaṃ puṣkaraṃ puṇyaṃ kṣemabījaṃ jagatpatim |lokanāthaṃ prapanno'smi kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 68||

भूतात्मानं महात्मानं जगद्योनिमयोनिजम् ।विश्वरूपं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ६९॥

bhūtātmānaṃ mahātmānaṃ jagadyonimayonijam |viśvarūpaṃ prapanno'smi kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 69||

सहस्रशिरसं देवं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम् ।महायोगं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ ७०॥

sahasraśirasaṃ devaṃ vyaktāvyaktaṃ sanātanam |mahāyogaṃ prapanno'smi kiṃ me mṛtyuḥ kariṣyati || 70||

इत्युदीरितमाकर्ण्य स्तोत्रं तस्य महात्मनः ।अपयातस्ततो मृत्युर्विष्णुदूतैश्च पीडितः ॥ ७१॥

ityudīritamākarṇya stotraṃ tasya mahātmanaḥ |apayātastato mṛtyurviṣṇudūtaiśca pīḍitaḥ || 71||

इति तेन जितो मृत्युर्मार्कण्डेयेन धीमता ।प्रसन्ने पुण्डरीकाक्षे नृसिंहे नास्ति दुर्लभम् ॥ ७२॥

iti tena jito mṛtyurmārkaṇḍeyena dhīmatā |prasanne puṇḍarīkākṣe nṛsiṃhe nāsti durlabham || 72||

मृत्युञ्जयमिदं पुण्यं मृत्युप्रशमनं शुभम् ।मार्कण्डेयहितार्थाय स्वयं विष्णुरुवाच ह ॥ ७३॥

mṛtyuñjayamidaṃ puṇyaṃ mṛtyupraśamanaṃ śubham |mārkaṇḍeyahitārthāya svayaṃ viṣṇuruvāca ha || 73||

य इदं पठते भक्त्या त्रिकालं नियतः शुचिः ।नाकाले तस्य मृत्युः स्यान्नरस्याच्युतचेतसः ॥ ७४॥

ya idaṃ paṭhate bhaktyā trikālaṃ niyataḥ śuciḥ |nākāle tasya mṛtyuḥ syānnarasyācyutacetasaḥ || 74||

हृत्पद्ममध्ये पुरुषं पुराणं नारायणं शाश्वतमादिदेवम् ।सञ्चिन्त्य सूर्यादपि राजमानं मृत्युं स योगी जितवांस्तदैव ॥ ७५॥

hṛtpadmamadhye puruṣaṃ purāṇaṃ nārāyaṇaṃ śāśvatamādidevam |sañcintya sūryādapi rājamānaṃ mṛtyuṃ sa yogī jitavāṃstadaiva || 75||

इति ।नरसिंहपुराण अध्याय ७ श्लोकसंख्या ७५इति श्रीनरसिंहपुराणे मार्कण्डेयमृत्युञ्जयो नाम सप्तमोऽध्यायः ॥ ७॥

iti |narasiṃhapurāṇa adhyāya 7 ślokasaṃkhyā 75iti śrīnarasiṃhapurāṇe mārkaṇḍeyamṛtyuñjayo nāma saptamo'dhyāyaḥ || 7||

नृसिंहपञ्जरस्तोत्रं नृसिंहकोश २ ३८१

nṛsiṃhapañjarastotraṃ nṛsiṃhakośa 2 381