माहेश्वरकवचम् Maheshvarakavacham

॥ अथ माहेश्वरकवचम् ॥ॐ नमोभगवते रुद्राय ।राजोवाच ।अङ्गन्यासं यदुक्तंभो महेशाक्षर संयुतम् ।विधानं कीदृशं तस्य कर्तव्यं केन हेतुना ॥ १॥

|| atha māheśvarakavacam ||oṃ namobhagavate rudrāya |rājovāca |aṅganyāsaṃ yaduktaṃbho maheśākṣara saṃyutam |vidhānaṃ kīdṛśaṃ tasya kartavyaṃ kena hetunā || 1||

तद्वदस्व महाभाग विस्तरेण ममाग्रतः ।भृगुरुवाच ।कवचं महेश्वरं राजन् देवैरपि सुदुर्लभम् ॥ २॥

tadvadasva mahābhāga vistareṇa mamāgrataḥ |bhṛguruvāca |kavacaṃ maheśvaraṃ rājan devairapi sudurlabham || 2||

यः करोति स्वगात्रेषु पूतात्मा संभवेन्नरः ।कृत्वा न्यासमिमं यस्तु सङ्ग्राम प्रविशेन्नरः ॥ ३॥

yaḥ karoti svagātreṣu pūtātmā saṃbhavennaraḥ |kṛtvā nyāsamimaṃ yastu saṅgrāma praviśennaraḥ || 3||

न शरास्तोमरास्तस्य खड्गशक्ति परश्वधाः ।प्रभवन्ति रिपोः क्वापि भवेच्छिवपराक्रमः ॥ ४॥

na śarāstomarāstasya khaḍgaśakti paraśvadhāḥ |prabhavanti ripoḥ kvāpi bhavecchivaparākramaḥ || 4||

व्याधिग्रस्तस्तु यः कश्चित्कारयेच्चैवमार्जनम् ।एकादशकुशैः साग्रैर्मुक्तोभवति नान्यथा ॥ ५॥

vyādhigrastastu yaḥ kaścitkārayeccaivamārjanam |ekādaśakuśaiḥ sāgrairmuktobhavati nānyathā || 5||

न भूता न पिशाचाश्च कूष्माण्डा न विनायकाः ।शिवस्मरणमात्रेण न विशन्ति कलेवरे ॥ ६॥

na bhūtā na piśācāśca kūṣmāṇḍā na vināyakāḥ |śivasmaraṇamātreṇa na viśanti kalevare || 6||

ॐ नमः पञ्चवक्त्राय शशिसोमार्कनेत्रायभयार्त्तानामभयाय मम सर्वगात्ररक्षार्थे विनियोगःॐ ह्रौं ह्रां ह्रं मन्त्रेणानेनवृषगोमयभस्मनाम् आमन्त्र्यललाटे तिलकमादाय पठेत् ॥त्राहि मां देव दुष्प्रेक्ष्य शत्रूणांभयवर्धन ।ॐ स्वच्छन्दभैरवः प्राच्यामाग्नेय्यां – शिखिलोचनः ॥ ७॥

oṃ namaḥ pañcavaktrāya śaśisomārkanetrāyabhayārttānāmabhayāya mama sarvagātrarakṣārthe viniyogaḥoṃ hrauṃ hrāṃ hraṃ mantreṇānenavṛṣagomayabhasmanām āmantryalalāṭe tilakamādāya paṭhet ||trāhi māṃ deva duṣprekṣya śatrūṇāṃbhayavardhana |oṃ svacchandabhairavaḥ prācyāmāgneyyāṃ – śikhilocanaḥ || 7||

भूतेशो दक्षिणे भागे नैरृत्यां भीमदर्शनः ।वारुणे वृषकेतुश्च वायौ रक्षतु शङ्करः ॥ ८॥

bhūteśo dakṣiṇe bhāge nairṛtyāṃ bhīmadarśanaḥ |vāruṇe vṛṣaketuśca vāyau rakṣatu śaṅkaraḥ || 8||

दिग्वासाः सौम्यतो नित्यमैशान्यां मदनान्तकः ।वामदेव ऊर्ध्वतो रक्षेदधोरक्षेत्त्रिलोचनः ॥ ९॥

digvāsāḥ saumyato nityamaiśānyāṃ madanāntakaḥ |vāmadeva ūrdhvato rakṣedadhorakṣettrilocanaḥ || 9||

पुरारिः पुरतः पातु कपर्दी पातु पृष्ठतः ।विश्वेशो दक्षिणे भागे वामे कालीपतिः सदा ॥ १०॥

purāriḥ purataḥ pātu kapardī pātu pṛṣṭhataḥ |viśveśo dakṣiṇe bhāge vāme kālīpatiḥ sadā || 10||

माहेश्वरः शिरोभागे भवो भाले सदावतु ।भ्रुवोर्मध्ये महातेजास्त्रिनेत्रो नेत्रयोर्द्वयोः ॥ ११॥

māheśvaraḥ śirobhāge bhavo bhāle sadāvatu |bhruvormadhye mahātejāstrinetro netrayordvayoḥ || 11||

पिनाकी नासिका देशे कर्णयोर्गिरिजापतिः ।उग्रः कपोलतो रक्षेन्मुखदेशे महाभुजः ॥ १२॥

pinākī nāsikā deśe karṇayorgirijāpatiḥ |ugraḥ kapolato rakṣenmukhadeśe mahābhujaḥ || 12||

जिह्वायामन्धकध्वंसी दन्तान्रक्षतु मृत्युजित् ।नीलकण्ठः सदाकण्ठे पृष्ठे कामाङ्गनाशनः ॥ १३॥

jihvāyāmandhakadhvaṃsī dantānrakṣatu mṛtyujit |nīlakaṇṭhaḥ sadākaṇṭhe pṛṣṭhe kāmāṅganāśanaḥ || 13||

त्रिपुरारिः स्कन्धदेशे बाह्वोश्च चन्द्रशेखरः ।हस्तिचर्मधरो हस्ते नखाङ्गुलिषु शूलभृत् ॥ १४॥

tripurāriḥ skandhadeśe bāhvośca candraśekharaḥ |hasticarmadharo haste nakhāṅguliṣu śūlabhṛt || 14||

भवानीशः पातु हृदयं पातूदरकटीर्मृडः ।गुदे लिङ्गे च मेढ्रे च नाभौ च प्रमथाधिपः ॥ १५॥

bhavānīśaḥ pātu hṛdayaṃ pātūdarakaṭīrmṛḍaḥ |gude liṅge ca meḍhre ca nābhau ca pramathādhipaḥ || 15||

जङ्घोरुचरणे भीमः सर्वाङ्गेकेशवप्रियः ।रोमकूपे विरूपाक्षः शब्दे स्पर्शेच योगवित् ॥ १६॥

jaṅghorucaraṇe bhīmaḥ sarvāṅgekeśavapriyaḥ |romakūpe virūpākṣaḥ śabde sparśeca yogavit || 16||

रक्तमज्जावसामासशुक्रेवसुगणार्चितः ।प्राणापानसमानेषुदानव्यानेषुधूर्ज्जटीः ॥ १७॥

raktamajjāvasāmāsaśukrevasugaṇārcitaḥ |prāṇāpānasamāneṣudānavyāneṣudhūrjjaṭīḥ || 17||

रक्षाहीनन्तुयत्स्थानं वर्जितं कवचेन यत् ।तत्सर्वं रक्षमे देव व्याथिदुर्गज्वरादितः ॥ १८॥

rakṣāhīnantuyatsthānaṃ varjitaṃ kavacena yat |tatsarvaṃ rakṣame deva vyāthidurgajvarāditaḥ || 18||

कार्यं कर्म त्विदं प्राज्ञैर्दीपं प्रज्वाल्य सर्पिषा ।निवेद्य शिखिनेत्राय वारयेच्चोत्तरं मुखम् ॥ १९॥

kāryaṃ karma tvidaṃ prājñairdīpaṃ prajvālya sarpiṣā |nivedya śikhinetrāya vārayeccottaraṃ mukham || 19||

ज्वरदाहपरिक्रान्तं तथान्यव्याधिसंयुतम् ।कुशैःसंमार्ज्य समार्ज्यक्षिपेद्दीपशिखेज्वरम् ॥ २०॥

jvaradāhaparikrāntaṃ tathānyavyādhisaṃyutam |kuśaiḥsaṃmārjya samārjyakṣipeddīpaśikhejvaram || 20||

ऐकाहिकं द्व्याहिकं वा तृतीयकचतुर्थकम् ।वातपित्तकफोद्भूतं सन्निपातोग्रतेजसम् ॥ २१॥

aikāhikaṃ dvyāhikaṃ vā tṛtīyakacaturthakam |vātapittakaphodbhūtaṃ sannipātogratejasam || 21||

अन्यद्दुःखदुराधर्षं कर्म चाभिचारिकम् ।धातुस्थं कफसंमिश्रं विषम कामसम्भवम् ॥ २२॥

anyadduḥkhadurādharṣaṃ karma cābhicārikam |dhātusthaṃ kaphasaṃmiśraṃ viṣama kāmasambhavam || 22||

भूताभिषङ्गसगर्तं भूतचेष्टादिसस्थितम् ।शिवाज्ञां घोरमन्त्रेण पूर्ववृत्तं स्वयं स्मर ॥ २३॥

bhūtābhiṣaṅgasagartaṃ bhūtaceṣṭādisasthitam |śivājñāṃ ghoramantreṇa pūrvavṛttaṃ svayaṃ smara || 23||

जहि देहं मनुष्यस्य दीपं गच्छ महाज्वर ।कृत्वा तु कवचं दिव्यं सर्वव्याधिभयार्दनम् ॥ २४॥

jahi dehaṃ manuṣyasya dīpaṃ gaccha mahājvara |kṛtvā tu kavacaṃ divyaṃ sarvavyādhibhayārdanam || 24||

न बाधन्ते व्याधयस्तं बालग्रहभयाश्च ये ।लूताविस्फोटकं घोरशिरोर्त्तिच्छर्द्दिविग्रहम् ॥ २५॥ ??

na bādhante vyādhayastaṃ bālagrahabhayāśca ye |lūtāvisphoṭakaṃ ghoraśirortticcharddivigraham || 25|| ??

कामलाक्षयकासञ्च गुल्माश्मरिभगन्दरान् ।शूलोन्मादञ्चहृद्रोगं यकृतं पाण्डुविद्रधिम् ॥ २६॥

kāmalākṣayakāsañca gulmāśmaribhagandarān |śūlonmādañcahṛdrogaṃ yakṛtaṃ pāṇḍuvidradhim || 26||

अतिसारादयोरोगा डाकिनीग्रहपीडिताम् ।पामाविचर्चिकाद्द्रुकुष्ठव्याधिविषार्दनम् ॥ २७॥

atisārādayorogā ḍākinīgrahapīḍitām |pāmāvicarcikāddrukuṣṭhavyādhiviṣārdanam || 27||

स्मरणान्नाशयत्याशु कवचं शूलपाणिनः ।यस्तु स्मरति नित्यं वै यस्तु धारयते नरः ॥ २८॥

smaraṇānnāśayatyāśu kavacaṃ śūlapāṇinaḥ |yastu smarati nityaṃ vai yastu dhārayate naraḥ || 28||

समुक्तः सर्वपापेभ्यो वसेच्छिवपुरे चिरम् ।सख्यव्रतस्य दानस्य यज्ञस्यास्तीव शास्त्रतः ॥ २९॥

samuktaḥ sarvapāpebhyo vasecchivapure ciram |sakhyavratasya dānasya yajñasyāstīva śāstrataḥ || 29||

न सङ्ख्या विद्यते शम्भोः सर्वकामफलप्रदम् ॥ ३०॥

na saṅkhyā vidyate śambhoḥ sarvakāmaphalapradam || 30||

श्रोतव्यं सततं भक्त्या कवचं सर्वकामिकम् ।लिखितं तिष्ठते यस्य गृहे सम्यगनुत्तमम् ॥ ३१॥

śrotavyaṃ satataṃ bhaktyā kavacaṃ sarvakāmikam |likhitaṃ tiṣṭhate yasya gṛhe samyaganuttamam || 31||

न तत्र कलहोद्वेगं नाकालमरणंभवेत् ।नाल्पप्रजाः स्त्रियस्तत्र न दौर्भाग्यसमाश्रिताः ॥ ३२॥

na tatra kalahodvegaṃ nākālamaraṇaṃbhavet |nālpaprajāḥ striyastatra na daurbhāgyasamāśritāḥ || 32||

तस्मान्माहेश्वरं नाम कवचं सुरगणार्चितम् ।श्रोतव्यं पठितव्यञ्च मन्तव्यं भावुकप्रदम् ॥ ३३॥

tasmānmāheśvaraṃ nāma kavacaṃ suragaṇārcitam |śrotavyaṃ paṭhitavyañca mantavyaṃ bhāvukapradam || 33||

माहेश्वरस्य कवचं सर्वव्याधिनिषूदनम् ।यः पठेच्चेन्नरो नित्यं सव्रजेच्छाङ्करं पुरम् ॥ ३४॥

māheśvarasya kavacaṃ sarvavyādhiniṣūdanam |yaḥ paṭheccennaro nityaṃ savrajecchāṅkaraṃ puram || 34||

इति श्रीमाहेश्वरकवचं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīmāheśvarakavacaṃ sampūrṇam ||