New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

केदारेशशिवस्तुतिः एवं केदारनाथमहिम दिक्पालादिकृता Kedaranatha Mahima

kedāreśaśivastutiḥ evaṃ kedāranāthamahima dikpālādikṛtā

Kedaranatha Mahima (केदारेशशिवस्तुतिः एवं केदारनाथमहिम दिक्पालादिकृता): a stotra to Śiva. 62 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

केदारेशशिवस्तुतिः एवं केदारनाथमहिम दिक्पालादिकृता

1 / 62

Verse 1

केदारनाथमहिम अथवा दिक्पालादिकृत केदारेशशिवस्तुति वर्णनम्देव्युवाचश्रुतं बाणासुराख्यानं भवतः परमेश्वर ।केदारस्थानमहिमां वदाद्य शिव शङ्कर ॥ १॥

kedāranāthamahima athavā dikpālādikṛta kedāreśaśivastuti varṇanamdevyuvācaśrutaṃ bāṇāsurākhyānaṃ bhavataḥ parameśvara |kedārasthānamahimāṃ vadādya śiva śaṅkara || 1||

Verse 2

सूतःमहादेवो महेशान्या पृष्टो दक्षमखान्तकृत् ।देवीं प्राहारविन्दाक्षः केदारस्थानवैभवम् ॥ २॥

sūtaḥmahādevo maheśānyā pṛṣṭo dakṣamakhāntakṛt |devīṃ prāhāravindākṣaḥ kedārasthānavaibhavam || 2||

Verse 3

ईश्वरःअस्ति क्षेत्रवरं देवि केदारं भुवि विश्रुतम् ।तत्क्षेत्रमहिमा सुभ्रु वेदैर्न ज्ञायते शिवे ॥ ३॥

īśvaraḥasti kṣetravaraṃ devi kedāraṃ bhuvi viśrutam |tatkṣetramahimā subhru vedairna jñāyate śive || 3||

Verse 4

तस्मिन् क्षेत्रवरे देवि ब्रह्माद्या विबुवोत्तमाः ।निवसन्ति महाभागे केदारेश्वरपूजकाः ॥ ४॥

tasmin kṣetravare devi brahmādyā vibuvottamāḥ |nivasanti mahābhāge kedāreśvarapūjakāḥ || 4||

Verse 5

तल्लिङ्गसदृशं लिङ्गं न भूतं न भविष्यति ।हित्वा कैलासशिखरं गिरीशो वसतीश्वरः ॥ ५॥

talliṅgasadṛśaṃ liṅgaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati |hitvā kailāsaśikharaṃ girīśo vasatīśvaraḥ || 5||

Verse 6

सदा तत्र महाशैवा वसन्ति शिवतत्पराः ।भस्मरुद्राक्षवीताङ्गा त्रिपुण्ड्रावलिभासुराः ॥ ६॥

sadā tatra mahāśaivā vasanti śivatatparāḥ |bhasmarudrākṣavītāṅgā tripuṇḍrāvalibhāsurāḥ || 6||

Verse 7

केदारेशस्य देवस्य नित्यमाराधने रताः ।षट्सहस्रं फलाहारा वाय्वाहाराश्च पञ्चकम् ॥ ७॥

kedāreśasya devasya nityamārādhane ratāḥ |ṣaṭsahasraṃ phalāhārā vāyvāhārāśca pañcakam || 7||

Verse 8

त्रिसहस्राम्बुपर्णाशा भासुराः शिवतत्पराः ।च्यवना भार्गवाश्चैव भारद्वाजाश्च काश्यपाः ॥ ८॥

trisahasrāmbuparṇāśā bhāsurāḥ śivatatparāḥ |cyavanā bhārgavāścaiva bhāradvājāśca kāśyapāḥ || 8||

Verse 9

मौद्गल्या वीतहव्याश्च वैश्वामित्रात्रिसम्भवाः ।मत्पादपूजकाः सर्वे केदारक्षेत्रवासिनः ॥ ९॥

maudgalyā vītahavyāśca vaiśvāmitrātrisambhavāḥ |matpādapūjakāḥ sarve kedārakṣetravāsinaḥ || 9||

Verse 10

ब्राह्मणा ब्रह्मसदृशाः ऋग्यजुःसामपारगाः ।निवसन्ति सदा देवि मम लिङ्गार्चने रताः ॥ १०॥

brāhmaṇā brahmasadṛśāḥ ṛgyajuḥsāmapāragāḥ |nivasanti sadā devi mama liṅgārcane ratāḥ || 10||

Verse 11

पञ्चाग्निनिरताः केचित्त्रेताग्निशरणाः परे ।नारदाद्याश्च मुनयो वसन्ति सततं शिवे ॥ ११॥

pañcāgniniratāḥ kecittretāgniśaraṇāḥ pare |nāradādyāśca munayo vasanti satataṃ śive || 11||

Verse 12

गन्धर्वाः सिद्धनागाद्या यक्षाः किम्पुरुषाः सदा ।पत्नीभिः शैलशिखरे केदारश्वरसेविनः ॥ १२॥

gandharvāḥ siddhanāgādyā yakṣāḥ kimpuruṣāḥ sadā |patnībhiḥ śailaśikhare kedāraśvarasevinaḥ || 12||

Verse 13

मामाराध्यं समाराध्य ब्रह्मविष्ण्वादयः सुराः ।स्वं स्वं स्थानमवापुस्ते केदारेशसमर्चनात् ॥ १३॥

māmārādhyaṃ samārādhya brahmaviṣṇvādayaḥ surāḥ |svaṃ svaṃ sthānamavāpuste kedāreśasamarcanāt || 13||

Verse 14

अत्र केदारनाथं यो शिवरात्रौ चतुर्दशीम् ।उपोष्य प्रयतो भक्त्या देवि यामचतुष्टयम् ॥ १४॥

atra kedāranāthaṃ yo śivarātrau caturdaśīm |upoṣya prayato bhaktyā devi yāmacatuṣṭayam || 14||

Verse 15

पूजां कुर्याद्बिल्वपत्रैः स मोक्षमधिगच्छति ।अन्यत्र कोटिलिङ्गार्चाफलं यत् सुरसत्तमे ॥ १५॥

pūjāṃ kuryādbilvapatraiḥ sa mokṣamadhigacchati |anyatra koṭiliṅgārcāphalaṃ yat surasattame || 15||

Verse 16

केदारेश्वरमौलौ तु एकबिल्वार्पणाद्धि तत् ।एकं वा भोजयेद्विप्रं केदारे कोटि तद्भवेत् ॥ १६॥

kedāreśvaramaulau tu ekabilvārpaṇāddhi tat |ekaṃ vā bhojayedvipraṃ kedāre koṭi tadbhavet || 16||

Verse 17

भोजयेच्छैवमेकं तु तदनन्तफलं स्मृतम् ।तस्य केदारनाथस्य कुण्डं पर्वतमूर्धनि ॥ १७॥

bhojayecchaivamekaṃ tu tadanantaphalaṃ smṛtam |tasya kedāranāthasya kuṇḍaṃ parvatamūrdhani || 17||

Verse 18

ख्यातं केदारकुण्डं तदुत्फुल्लकमलोज्ज्वलम् ।तत्कुण्डपूतपानीयैः स्नात्वा सन्तर्पयेत्पितॄन् ॥ १८॥

khyātaṃ kedārakuṇḍaṃ tadutphullakamalojjvalam |tatkuṇḍapūtapānīyaiḥ snātvā santarpayetpitṝn || 18||

Verse 19

पितरस्तृप्तिमायान्ति द्वादशाब्दं सुरेश्वरि ।पुरान्धकासुरं हत्वा तच्छूलाग्रेण शङ्करि ॥ १९॥

pitarastṛptimāyānti dvādaśābdaṃ sureśvari |purāndhakāsuraṃ hatvā tacchūlāgreṇa śaṅkari || 19||

Verse 20

त्वत्पितुः शिखरे पुण्ये त्वया तत्खानितं सरः ।तस्मिन्सरसि विस्तीर्णे त्वत्तटे त्वत्तपोवनम् ॥ २०॥

tvatpituḥ śikhare puṇye tvayā tatkhānitaṃ saraḥ |tasminsarasi vistīrṇe tvattaṭe tvattapovanam || 20||

Verse 21

मत्प्रीयते त्वया देवि विचीर्णाऽत्र तपःक्रिया ।तत्तीरे स्थापितं लिङ्गं त्वया गौरीश्वराभिधम् ॥ २१॥

matprīyate tvayā devi vicīrṇā'tra tapaḥkriyā |tattīre sthāpitaṃ liṅgaṃ tvayā gaurīśvarābhidham || 21||

Verse 22

तल्लिङ्गदर्शनादेव मम लोके महीयते ।वसिष्ठात्रिमृकण्ड्वाद्या भरद्वाजपराशरौ ॥ २२॥

talliṅgadarśanādeva mama loke mahīyate |vasiṣṭhātrimṛkaṇḍvādyā bharadvājaparāśarau || 22||

Verse 23

दुर्वासा गौतमाद्याश्च भृगुकुम्भोद्भवादयः ।दधीच्याङ्गिरसोचथ्याः जामदग्न्यो महाबलः ॥ २३॥

durvāsā gautamādyāśca bhṛgukumbhodbhavādayaḥ |dadhīcyāṅgirasocathyāḥ jāmadagnyo mahābalaḥ || 23||

Verse 24

क्षेत्रमुत्साद्य विप्रेन्द्रैः प्रार्थितः शममागतः ।हिमवन्मूर्ध्नि सरसस्तीरे तप्यन्ति तापसाः ॥ २४॥

kṣetramutsādya viprendraiḥ prārthitaḥ śamamāgataḥ |himavanmūrdhni sarasastīre tapyanti tāpasāḥ || 24||

Verse 25

केदारनाथं दृष्ट्वा मां पूज्य बिल्वैः सुकोमलैः ।उपहारैश्च विविधैरपारैः फलमण्डलैः ॥ २५॥

kedāranāthaṃ dṛṣṭvā māṃ pūjya bilvaiḥ sukomalaiḥ |upahāraiśca vividhairapāraiḥ phalamaṇḍalaiḥ || 25||

Verse 26

ईश्वरःतद्गौरीसरसि स्नात्वा पुण्ये पापौघहारिणि ।वृत्रं हत्वाथ जम्भारिर्वज्रेणासुरसत्तमम् ॥ २६॥

īśvaraḥtadgaurīsarasi snātvā puṇye pāpaughahāriṇi |vṛtraṃ hatvātha jambhārirvajreṇāsurasattamam || 26||

Verse 27

छद्मना स्वच्छसरसि गौर्याख्ये पापनुत्तये ।स्नात्वा सुरगणैः सार्धं वृत्रहा शुद्धिमागतः ॥ २७॥

chadmanā svacchasarasi gauryākhye pāpanuttaye |snātvā suragaṇaiḥ sārdhaṃ vṛtrahā śuddhimāgataḥ || 27||

Verse 28

केदारनाथं दृष्ट्वा मां शक्रः सुरगणैः सह ।तुष्टाव मां तदा भक्त्या तत्सुतिं शृणु शाम्भवि ॥ २८॥

kedāranāthaṃ dṛṣṭvā māṃ śakraḥ suragaṇaiḥ saha |tuṣṭāva māṃ tadā bhaktyā tatsutiṃ śṛṇu śāmbhavi || 28||

Verse 29

इन्द्रःशम्भो विश्वेश भर्ग त्रिनयन भगवन्कालकालान्धकारे पुरहर दुरिताहे घोररूपान्तकारे ।शमय शमय दुःखं दैत्यवर्गारियुद्ध ज्वरहर भयहारिन् पाहिं केदारनाथ ॥ २९॥

indraḥśambho viśveśa bharga trinayana bhagavankālakālāndhakāre purahara duritāhe ghorarūpāntakāre |śamaya śamaya duḥkhaṃ daityavargāriyuddha jvarahara bhayahārin pāhiṃ kedāranātha || 29||

Verse 30

ईश्वरःशक्रः केदारनाथं मामेवं स्तुत्वा प्रणम्य च ।विहाय पापं तद्देवि त्रिविष्टपमगात् तदा ॥ ३०॥

īśvaraḥśakraḥ kedāranāthaṃ māmevaṃ stutvā praṇamya ca |vihāya pāpaṃ taddevi triviṣṭapamagāt tadā || 30||

Verse 31

वरुणोऽपि महादेवि विप्रभार्यां पुराऽहरत् ।उचथ्यस्य बलात पाशी कामबाणप्रपीडितः ॥ ३१॥

varuṇo'pi mahādevi viprabhāryāṃ purā'harat |ucathyasya balāta pāśī kāmabāṇaprapīḍitaḥ || 31||

Verse 32

जलोदरमहारोगग्राहग्रस्तोऽभवच्छिवे ।प्रणम्य मां महादेवि केदारेशं प्रपूज्य च ॥ ३२॥

jalodaramahārogagrāhagrasto'bhavacchive |praṇamya māṃ mahādevi kedāreśaṃ prapūjya ca || 32||

Verse 33

विमुक्तस्तेन पापेन मां स्तुत्वैव स भक्तितः ॥ ३३॥

vimuktastena pāpena māṃ stutvaiva sa bhaktitaḥ || 33||

Verse 34

वरुणःमारमार करवीरसुमाढ्य स्रग्धरामरवारादिसुपूज्य ।संस्थितामरगणेन्द्रभूधर पाहि मामखिलपारदवीर्य ॥ ३४॥

varuṇaḥmāramāra karavīrasumāḍhya sragdharāmaravārādisupūjya |saṃsthitāmaragaṇendrabhūdhara pāhi māmakhilapāradavīrya || 34||

Verse 35

ईश्वरःस्तुत्वैवं पाशहस्तो मां नत्वा सम्पूज्य मा शिवे ।ययौ स्थानं स नीरोगो मुक्तमेघ इवोडुराट् ॥ ३५॥

īśvaraḥstutvaivaṃ pāśahasto māṃ natvā sampūjya mā śive |yayau sthānaṃ sa nīrogo muktamegha ivoḍurāṭ || 35||

Verse 36

माण्डव्येनापि सुभगे शप्तश्चण्डांशुनन्दनः ।शापमुक्त्यै स केदारं मां प्रणम्याथ शूलिनम् ॥ ३६॥

māṇḍavyenāpi subhage śaptaścaṇḍāṃśunandanaḥ |śāpamuktyai sa kedāraṃ māṃ praṇamyātha śūlinam || 36||

Verse 37

बिल्वपत्रैः समभ्यर्च्य स्नात्वा गौरीसरित्तटे ।पुण्याग्निसप्तकैर्मन्त्रैः समुद्धूल्य स्वकां तनुम् ॥ ३७॥

bilvapatraiḥ samabhyarcya snātvā gaurīsarittaṭe |puṇyāgnisaptakairmantraiḥ samuddhūlya svakāṃ tanum || 37||

Verse 38

तुष्टाव मां विशुद्धात्मा केदारेशं महेश्वरम् ।यमःतस्थुषस्पतिमहो भगवन्तं बभ्रुशं च हरिकेशमुदारम् ।मृगं न भीममुपहत्नुमुग्रं प्रसाद्य पापैर्न बिभेमि शम्भो ॥ ३८॥

tuṣṭāva māṃ viśuddhātmā kedāreśaṃ maheśvaram |yamaḥtasthuṣaspatimaho bhagavantaṃ babhruśaṃ ca harikeśamudāram |mṛgaṃ na bhīmamupahatnumugraṃ prasādya pāpairna bibhemi śambho || 38||

Verse 39

ईश्वरःएवं मामम्बिके स्तुत्वा मुक्तशापः स सूर्यजः ।जगाम दक्षिणामाशां पितृभिः परिपालिताम् ॥ ३९॥

īśvaraḥevaṃ māmambike stutvā muktaśāpaḥ sa sūryajaḥ |jagāma dakṣiṇāmāśāṃ pitṛbhiḥ paripālitām || 39||

Verse 40

कुबेरो यक्षराड्देवि पौलस्त्येनाथ निर्जितः ।जगाम परमामार्तिं मां केदारं प्रणम्य च ॥ ४०॥

kubero yakṣarāḍdevi paulastyenātha nirjitaḥ |jagāma paramāmārtiṃ māṃ kedāraṃ praṇamya ca || 40||

Verse 41

संस्नाय गौरीसरसि भस्मरुद्राक्षभूषणः ।तत्कुण्डशोधितैर्नीरैर्बिल्वपत्रैः समर्च्य च ॥ ४१॥

saṃsnāya gaurīsarasi bhasmarudrākṣabhūṣaṇaḥ |tatkuṇḍaśodhitairnīrairbilvapatraiḥ samarcya ca || 41||

Verse 42

यक्षराण्मां विरूपाक्षमस्तौषीज्जगदम्बिके ॥ ४२॥

yakṣarāṇmāṃ virūpākṣamastauṣījjagadambike || 42||

Verse 43

कुबेरःमीढुष्टमः शिवतमस्त्वमसि प्रसिद्धं सिद्धान्तसारमहिमन् मृडयाशु शम्भो ।संसारघोरविपिनोद्भवदावदग्धं त्वन्मूर्धचन्द्रकिरणैर्मम शीतयाङ्गम् ॥ ४३॥

kuberaḥmīḍhuṣṭamaḥ śivatamastvamasi prasiddhaṃ siddhāntasāramahiman mṛḍayāśu śambho |saṃsāraghoravipinodbhavadāvadagdhaṃ tvanmūrdhacandrakiraṇairmama śītayāṅgam || 43||

Verse 44

ईश्वरःइत्थं स यक्षराड्देवि स्तुत्वा मामगजापतिम् ।धनाधिपत्यं सम्प्राप उत्तराशापतिस्तदा ॥ ४४॥

īśvaraḥitthaṃ sa yakṣarāḍdevi stutvā māmagajāpatim |dhanādhipatyaṃ samprāpa uttarāśāpatistadā || 44||

Verse 45

एवं दिशानामधिपा विदिशां पतयस्तथा ।अभीष्टं प्रापुरत्यर्थं मामाराध्यैव भक्तितः ॥ ४५॥

evaṃ diśānāmadhipā vidiśāṃ patayastathā |abhīṣṭaṃ prāpuratyarthaṃ māmārādhyaiva bhaktitaḥ || 45||

Verse 46

अग्निश्च निरृतिर्वायुरीशानो मद्गणोत्तमः ।सत्सारूप्यं मुदा प्राप मां केदारं समर्चयन् ॥ ४६॥

agniśca nirṛtirvāyurīśāno madgaṇottamaḥ |satsārūpyaṃ mudā prāpa māṃ kedāraṃ samarcayan || 46||

Verse 47

तुष्टुवुर्विदिशां नाथा विप्रशापप्रपीडिताः ।अग्निश्च सर्वभक्षत्वं निरृतिः पापकारिताम् ॥ ४७॥

tuṣṭuvurvidiśāṃ nāthā vipraśāpaprapīḍitāḥ |agniśca sarvabhakṣatvaṃ nirṛtiḥ pāpakāritām || 47||

Verse 48

वायुरायासराहित्यमीशानो मत्स्वरूपताम् ।अग्निवायुनिरृतीशानाःमहादेवो देवः सकलजगदाराध्यचरणो जगद्रक्षाशिक्षास्थितिजननचातुर्यकरणः ।हरिर्ब्रह्मा स्कन्दो गणपतिरुमा शक्रदितिजास्त्वधर्वाणेषु त्वं प्रथितयशसो वै तव नमः ॥ ४८॥

vāyurāyāsarāhityamīśāno matsvarūpatām |agnivāyunirṛtīśānāḥmahādevo devaḥ sakalajagadārādhyacaraṇo jagadrakṣāśikṣāsthitijananacāturyakaraṇaḥ |harirbrahmā skando gaṇapatirumā śakraditijāstvadharvāṇeṣu tvaṃ prathitayaśaso vai tava namaḥ || 48||

Verse 49

ईश्वरःएवं स्तुत्वाऽथ ते सर्वे विदिशां पतयस्तथा ।लेभिरे परमां सिद्धिं केदारश्वरपूजनाम् ॥ ४९॥

īśvaraḥevaṃ stutvā'tha te sarve vidiśāṃ patayastathā |lebhire paramāṃ siddhiṃ kedāraśvarapūjanām || 49||

Verse 50

मुनयश्चापि देवेशि विश्वामित्रोऽत्रिरङ्गिराः ।तेपुस्तपो महाघोरं ज्वलत्पञ्चाग्निमध्यगाः ॥ ५०॥

munayaścāpi deveśi viśvāmitro'triraṅgirāḥ |tepustapo mahāghoraṃ jvalatpañcāgnimadhyagāḥ || 50||

Verse 51

ब्राह्मण्यप्राप्तये देवि विश्वामित्रेण संस्तुतः ॥ ५१॥

brāhmaṇyaprāptaye devi viśvāmitreṇa saṃstutaḥ || 51||

Verse 52

विश्वामित्रःगायत्र्या प्रतिपादितोऽसि भगवन् संसारसम्भर्जकोभर्गस्त्वं सवितुर्वरेण्यमहसस्त्वां सर्वदा धीमहि ।तेजस्त्वात्मगतं दिनोदयविधौ विप्रादिभिर्ध्यायसेबुद्धिं निश्चयकारिणीं च भगवन् सञ्चोदयस्यान्तरः ॥ ५२॥

viśvāmitraḥgāyatryā pratipādito'si bhagavan saṃsārasambharjakobhargastvaṃ saviturvareṇyamahasastvāṃ sarvadā dhīmahi |tejastvātmagataṃ dinodayavidhau viprādibhirdhyāyasebuddhiṃ niścayakāriṇīṃ ca bhagavan sañcodayasyāntaraḥ || 52||

Verse 53

अत्रिः पुत्रविहीनश्च रिरिचानोऽन्वतप्यत ।और्वाय पुत्रान् दत्वा स्वान् पुत्रानाप्तुं तदाद्रिजे ॥ ५३॥

atriḥ putravihīnaśca riricāno'nvatapyata |aurvāya putrān datvā svān putrānāptuṃ tadādrije || 53||

Verse 54

इष्टवांश्चातिरात्रेण ह्यस्मिन् भूधरसत्तमे ।मां स्तुत्वा चाम्बिके पुत्रांश्चतुरः प्राप्तवांस्तदा ॥ ५४॥

iṣṭavāṃścātirātreṇa hyasmin bhūdharasattame |māṃ stutvā cāmbike putrāṃścaturaḥ prāptavāṃstadā || 54||

Verse 55

अत्रिःराजानं त्वामध्वरेश च रुद्रं होतारं त्वा सत्ययुजं च रोदस्योः ।विद्युत्पातसमादचित्तमरणात्पूर्वं शिवं शाश्वतंप्राप्तोऽस्म्यन्वहमेकमेव शरणं हिरण्यरूपमवसे कृणुध्वम् ॥ ५५॥

atriḥrājānaṃ tvāmadhvareśa ca rudraṃ hotāraṃ tvā satyayujaṃ ca rodasyoḥ |vidyutpātasamādacittamaraṇātpūrvaṃ śivaṃ śāśvataṃprāpto'smyanvahamekameva śaraṇaṃ hiraṇyarūpamavase kṛṇudhvam || 55||

Verse 56

मन्त्रार्थवादविधिषु श्रुतिषु प्रवृत्ताः तासु क्रिया मखशतोत्थफलैर्विचित्रैः ।पोषं रयिं स्वर्गमथ प्रजां पशून् पुष्टिं प्रतिष्ठां च तथोजसि त्वम् ॥ ५६॥

mantrārthavādavidhiṣu śrutiṣu pravṛttāḥ tāsu kriyā makhaśatotthaphalairvicitraiḥ |poṣaṃ rayiṃ svargamatha prajāṃ paśūn puṣṭiṃ pratiṣṭhāṃ ca tathojasi tvam || 56||

Verse 57

तत्र प्ररोचकपदेषु निविष्टचित्ताः किं नश्वरैः फलगणैः प्रमथाधिनाथ ।त्वामध्वरेश्वरमहो फलदानशीलं नाराधयन्ति सहसा जडबुद्धयस्ते ॥ ५७॥

tatra prarocakapadeṣu niviṣṭacittāḥ kiṃ naśvaraiḥ phalagaṇaiḥ pramathādhinātha |tvāmadhvareśvaramaho phaladānaśīlaṃ nārādhayanti sahasā jaḍabuddhayaste || 57||

Verse 58

अङ्गिराश्च महादेवि केदारेशमथास्तवीत् ।भ्रात्रा विनिकृतः पूर्वं दौरात्म्यौद्धत्यगर्विणा ॥ ५८॥

aṅgirāśca mahādevi kedāreśamathāstavīt |bhrātrā vinikṛtaḥ pūrvaṃ daurātmyauddhatyagarviṇā || 58||

Verse 59

अङ्गिराःतथ्यं त्वदीयजन इत्ययि सामिचन्द्रचूड प्रभो मयि महाघसमुद्रकाये ।त्वं वेदगीत अधिवक्तृतया प्रसिद्ध पाहीश मामधिकया सहमान शम्भो ॥ ५९॥

aṅgirāḥtathyaṃ tvadīyajana ityayi sāmicandracūḍa prabho mayi mahāghasamudrakāye |tvaṃ vedagīta adhivaktṛtayā prasiddha pāhīśa māmadhikayā sahamāna śambho || 59||

Verse 60

एवं स्तुत्वाऽथ मुनयः स्वाभीष्टं प्रापुरम्बिके ।केदारेशप्रसादेन अन्ये सर्वे मरुद्गणाः ॥ ६०॥

evaṃ stutvā'tha munayaḥ svābhīṣṭaṃ prāpurambike |kedāreśaprasādena anye sarve marudgaṇāḥ || 60||

Verse 61

सूतःको वा केदारलिङ्गं जनिशतविततापारपापैकभङ्गं प्रालेयाचलकन्यकापरिलसद्वामाङ्गसङ्गं सदा ।दृष्ट्वाऽनङ्गभुजङ्गसङ्गजनितामन्दाङ्गकोपस्फुरत्भालापाङ्गकृताङ्गसङ्गरहितं श्रीशङ्गमीशं भजे ॥ ६१॥

sūtaḥko vā kedāraliṅgaṃ janiśatavitatāpārapāpaikabhaṅgaṃ prāleyācalakanyakāparilasadvāmāṅgasaṅgaṃ sadā |dṛṣṭvā'naṅgabhujaṅgasaṅgajanitāmandāṅgakopasphuratbhālāpāṅgakṛtāṅgasaṅgarahitaṃ śrīśaṅgamīśaṃ bhaje || 61||

Verse 62

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवगौरीसंवादे केदारनाथमहिम अथवा दिक्पालादिकृत केदारेशशिवस्तुति वर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पञ्चमांशः । अध्यायः ११॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पन्चमांशः । अध्यायः ११॥

|| iti śivarahasyāntargate śivagaurīsaṃvāde kedāranāthamahima athavā dikpālādikṛta kedāreśaśivastuti varṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pañcamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 11||– || śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pancamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 11||

॥ इति केदारेशशिवस्तुतिः एवं केदारनाथमहिम दिक्पालादिकृता सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Kedaranatha Mahima?

Kedaranatha Mahima has 62 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Kedaranatha Mahima in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Kedaranatha Mahima?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Kedaranatha Mahima

Kedaranatha Mahima is a stotra addressed to Śiva, in Sanskrit (in Devanagari: केदारेशशिवस्तुतिः एवं केदारनाथमहिम दिक्पालादिकृता (kedāreśaśivastutiḥ evaṃ kedāranāthamahima dikpālādikṛtā)). Source: Stotra.

Kedaranatha Mahima (केदारेशशिवस्तुतिः एवं केदारनाथमहिम दिक्पालादिकृता): a stotra to Śiva. 62 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Śiva stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.