कार्कोटकक्षेत्रकथानकम् Kashisthitam Karkotakakshetrakathanakam

शिवपार्वतीसंवादेकार्कोटकश्चकारात्र तपो घोरतरं मुदा ।सहस्रयुगपर्यन्तं काश्यां पञ्चाग्निमध्यगः ॥ ४३७॥

śivapārvatīsaṃvādekārkoṭakaścakārātra tapo ghorataraṃ mudā |sahasrayugaparyantaṃ kāśyāṃ pañcāgnimadhyagaḥ || 437||

तत्र कार्कोटकाख्यं च लिङ्गं संस्थापयन्मुदा ।तल्लिङ्गस्य पुरोभागे कुण्डमेकं ससर्ज च ॥ ४३८॥

tatra kārkoṭakākhyaṃ ca liṅgaṃ saṃsthāpayanmudā |talliṅgasya purobhāge kuṇḍamekaṃ sasarja ca || 438||

यदा घोरं तपस्तप्तं तेन तल्लिङ्गसन्निधौ ।तदा तल्लिङ्गतः शम्भुराविरासमहं शुभे ॥ ४३९॥

yadā ghoraṃ tapastaptaṃ tena talliṅgasannidhau |tadā talliṅgataḥ śambhurāvirāsamahaṃ śubhe || 439||

ततः संवीक्ष्य मां नागः प्रणिपत्य पुनः पुनः ।कृत्वा पूजां यथाशास्त्रं चकार स्तोत्रमादरात् ॥ ४४०॥

tataḥ saṃvīkṣya māṃ nāgaḥ praṇipatya punaḥ punaḥ |kṛtvā pūjāṃ yathāśāstraṃ cakāra stotramādarāt || 440||

ततस्तेनैव नागेन याचितौ च वरोत्तमौ ।एको महेश्वरे भक्तिर्दृढास्त्विति वरः परः ॥ ४४१॥

tatastenaiva nāgena yācitau ca varottamau |eko maheśvare bhaktirdṛḍhāstviti varaḥ paraḥ || 441||

अन्यो नभःशुक्लपक्षे पञ्चम्यां ये जना मुदा ।स्नानं कुर्वन्त्यत्र कुण्डे तेषां रोगादि मास्त्विति ॥ ४४२॥

anyo nabhaḥśuklapakṣe pañcamyāṃ ye janā mudā |snānaṃ kurvantyatra kuṇḍe teṣāṃ rogādi māstviti || 442||

ततो दत्तं मया तस्मै वरद्वयमनुत्तमम् ।ततः परमभूत्प्रीत्या तप्तं घोरतरं तपः ॥ ४४३॥

tato dattaṃ mayā tasmai varadvayamanuttamam |tataḥ paramabhūtprītyā taptaṃ ghorataraṃ tapaḥ || 443||

विषदोषादि शान्त्यर्थं तद्दिने सर्वथा जनैः ।स्नानं कार्यं प्रयत्नेन श्राद्धं च विधिपूर्वकम् ॥ ४४४॥

viṣadoṣādi śāntyarthaṃ taddine sarvathā janaiḥ |snānaṃ kāryaṃ prayatnena śrāddhaṃ ca vidhipūrvakam || 444||

कार्कोटकुण्डनिकटे सन्ति शैवाः सहस्रशः ।तैरपि स्वस्वनाम्नैव लिङ्गानि स्थापितानि च ॥ ४४५॥

kārkoṭakuṇḍanikaṭe santi śaivāḥ sahasraśaḥ |tairapi svasvanāmnaiva liṅgāni sthāpitāni ca || 445||

कार्कोटकस्तपस्त्यक्त्वा शैवैः सह कदाचन ।स्नानार्थं शिवगङ्गायां गतः शिवपरायणः ॥ ४४६॥

kārkoṭakastapastyaktvā śaivaiḥ saha kadācana |snānārthaṃ śivagaṅgāyāṃ gataḥ śivaparāyaṇaḥ || 446||

तत्र स्नात्वा यथाशास्त्रमाग्नीध्रेश्वरमव्ययम् ।सादरं पूजयामास स शैवः शिवतत्परः ॥ ४४७॥

tatra snātvā yathāśāstramāgnīdhreśvaramavyayam |sādaraṃ pūjayāmāsa sa śaivaḥ śivatatparaḥ || 447||

ततः पञ्चाग्निमध्यस्थमूर्ध्वबाहुं जितेन्द्रियम् ।जटाभसितवीताङ्गं ददर्श स जनार्दनम् ॥ ४४८॥

tataḥ pañcāgnimadhyasthamūrdhvabāhuṃ jitendriyam |jaṭābhasitavītāṅgaṃ dadarśa sa janārdanam || 448||

दृष्ट्वा प्रणम्य बहुधा कृताञ्जलिपुटस्ततः ।उवाच वचनं चारु शिवभक्तिहितावहम् ॥ ४४९॥

dṛṣṭvā praṇamya bahudhā kṛtāñjalipuṭastataḥ |uvāca vacanaṃ cāru śivabhaktihitāvaham || 449||

किन्नाम सर्वदा सर्वैर्जपनीयं प्रयत्नतः ।कुत्रस्थातव्यमनिशं कथं ध्येयो महेश्वरः ॥ ४५०॥

kinnāma sarvadā sarvairjapanīyaṃ prayatnataḥ |kutrasthātavyamaniśaṃ kathaṃ dhyeyo maheśvaraḥ || 450||

काश्मीरादीनि लिङ्गानि सन्ति नानाविधानि च ।तेषु श्रेष्ठतरं लिङ्गं किमिष्टफलदायकम् ॥ ४५१॥

kāśmīrādīni liṅgāni santi nānāvidhāni ca |teṣu śreṣṭhataraṃ liṅgaṃ kimiṣṭaphaladāyakam || 451||

कुत्र वा देवदेवस्य महादेवस्य सन्निधिः ।केन रूपेण कर्तव्यं शिवलिङ्गस्य पूजनम् ॥ ४५२॥

kutra vā devadevasya mahādevasya sannidhiḥ |kena rūpeṇa kartavyaṃ śivaliṅgasya pūjanam || 452||

इदं सर्वं विशेषेण निश्चित्य वद सादरम् ।कृपया शिवभक्तानां हिताय शिवपूजकः ॥ ४५३॥

idaṃ sarvaṃ viśeṣeṇa niścitya vada sādaram |kṛpayā śivabhaktānāṃ hitāya śivapūjakaḥ || 453||

विष्णुरुवाचकार्कोटक त्वया पृष्टं सम्यगेव यथोचितम् ।यथाशास्त्रं यथाज्ञानं यथा वक्ष्ये शृणु प्रिय ॥ ४५४॥

viṣṇuruvācakārkoṭaka tvayā pṛṣṭaṃ samyageva yathocitam |yathāśāstraṃ yathājñānaṃ yathā vakṣye śṛṇu priya || 454||

वेदोपगीतो बहुधा यश्च शैवः षडक्षरः ।स एव सर्वथा जप्यः शिवमन्त्रो मुमुक्षुभिः ॥ ४५५॥

vedopagīto bahudhā yaśca śaivaḥ ṣaḍakṣaraḥ |sa eva sarvathā japyaḥ śivamantro mumukṣubhiḥ || 455||

शिवमन्त्रजपासक्ता मुक्ताः पूर्वं मुनीश्वराः ।न शैवमन्त्रादपरो मन्त्रो मुक्तिप्रदायकः ॥ ४५६॥

śivamantrajapāsaktā muktāḥ pūrvaṃ munīśvarāḥ |na śaivamantrādaparo mantro muktipradāyakaḥ || 456||

शैवं मन्त्रं विहायान्यं मन्त्रं यः समुपासते (?) ।स मणिं करगं त्यक्त्वा काचार्थं यतते ध्रुवम् ॥ ४५७॥

śaivaṃ mantraṃ vihāyānyaṃ mantraṃ yaḥ samupāsate (?) |sa maṇiṃ karagaṃ tyaktvā kācārthaṃ yatate dhruvam || 457||

प्रभावः शैवमन्त्राणां ज्ञायते न मया ध्रुवम् ।तत्त्वं तु शिवमन्त्राणां जानाति शिव एव हि ॥ ४५८॥

prabhāvaḥ śaivamantrāṇāṃ jñāyate na mayā dhruvam |tattvaṃ tu śivamantrāṇāṃ jānāti śiva eva hi || 458||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते काशीस्थितं कार्कोटकक्षेत्रकथानकं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः ११ । ४४५४५८॥

|| iti śivarahasyāntargate kāśīsthitaṃ kārkoṭakakṣetrakathānakaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 11 | 445458||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः ११ ।४४५-४५८॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 11 | 445-458||