New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

कैलासवर्णनम् १ कैलासौपनयनम् १ Kailasavarnanam 1

kailāsavarṇanam 1 kailāsaupanayanam 1

Kailasavarnanam 1 (कैलासवर्णनम् १ कैलासौपनयनम् १): a stotra to Śiva. 82 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

कैलासवर्णनम् १ कैलासौपनयनम् १

1 / 82

Verse 4

(कैलासौपनयनम् १)स्कन्द उवाचसर्वगस्यापि देवस्य महादेवस्य शूलिनः ।महाकैलासमित्युक्तं शिवतत्वार्थवेदिभिः ॥ ४॥

(kailāsaupanayanam 1)skanda uvācasarvagasyāpi devasya mahādevasya śūlinaḥ |mahākailāsamityuktaṃ śivatatvārthavedibhiḥ || 4||

Verse 5

ईशानगणमुख्यस्य कैलासं दक्षिणाश्रमम् ।अयं मुनेऽमरेनद्राणां निवासो मेरुरुन्नतः ॥ ५॥

īśānagaṇamukhyasya kailāsaṃ dakṣiṇāśramam |ayaṃ mune'marenadrāṇāṃ nivāso merurunnataḥ || 5||

Verse 6

प्रविष्टष्षोडशाधस्ताद्द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विश्रुतः ।वृषस्स्तम्भमयो भाति महाकैलाससन्निधौ ॥ ६॥

praviṣṭaṣṣoḍaśādhastāddvātriṃśanmūrdhni viśrutaḥ |vṛṣasstambhamayo bhāti mahākailāsasannidhau || 6||

Verse 7

कैलासादपि पूर्वस्यां पञ्चाशच्च सहस्रकैः ।योजनैः प्राक्स्थितो मेरुर्नानासुरगणाश्रयः ॥ ७॥

kailāsādapi pūrvasyāṃ pañcāśacca sahasrakaiḥ |yojanaiḥ prāksthito merurnānāsuragaṇāśrayaḥ || 7||

Verse 8

ज्वलज्ज्वलनसंकाशः कनकोत्तमपर्वतः ।सहस्रयोजनोत्सेधं विद्धि मेरु सुरालयम् ॥ ८॥

jvalajjvalanasaṃkāśaḥ kanakottamaparvataḥ |sahasrayojanotsedhaṃ viddhi meru surālayam || 8||

Verse 9

षट्षष्टिः कथितो योगिन्नूर्ध्वायामैकमूलतः ।लक्षयोजनमानेन कैलासो धरणीधरः ॥ ९॥

ṣaṭṣaṣṭiḥ kathito yoginnūrdhvāyāmaikamūlataḥ |lakṣayojanamānena kailāso dharaṇīdharaḥ || 9||

Verse 10

कुलाचलास्सप्तशतं प्राकारपरिघास्तथा ।प्राकारस्यान्तरालस्य सप्तद्वीपास्ससागराः ॥ १०॥

kulācalāssaptaśataṃ prākāraparighāstathā |prākārasyāntarālasya saptadvīpāssasāgarāḥ || 10||

Verse 11

सप्ताब्धयस्सुधाम्भोधिकल्लोलामलबीजितः ।कोटियोजनमानेन कैलासो भूधरो महान् ॥ ११॥

saptābdhayassudhāmbhodhikallolāmalabījitaḥ |koṭiyojanamānena kailāso bhūdharo mahān || 11||

Verse 12

राजतो राजतेऽत्यन्तं पञ्चाशल्लक्षमानतः ।सप्तपातालमूलान्तस्सपतलोकान्त उच्छ्रयः ॥ १२॥

rājato rājate'tyantaṃ pañcāśallakṣamānataḥ |saptapātālamūlāntassapatalokānta ucchrayaḥ || 12||

Verse 13

महाराजतभूभागश्चन्द्रकोटिसमप्रभः ।नाग्निर्नविधुर्नोसूर्यस्तत्तेजस्सद्दशो भुवि ॥ १३॥

mahārājatabhūbhāgaścandrakoṭisamaprabhaḥ |nāgnirnavidhurnosūryastattejassaddaśo bhuvi || 13||

Verse 14

चतुर्दश महालोकानुच्छ्रायश्शिखरैस्स्वयम् ।मध्ये सुधासागरस्य फेनमण्डोपमस्स्थितः ॥ १४॥

caturdaśa mahālokānucchrāyaśśikharaissvayam |madhye sudhāsāgarasya phenamaṇḍopamassthitaḥ || 14||

Verse 15

न हरो न हरिर्धाता महेन्द्राद्याश्च देवताः ।न सुपर्णोरगा यक्षा न गन्धर्वा दितेस्सुताः ॥ १५॥

na haro na harirdhātā mahendrādyāśca devatāḥ |na suparṇoragā yakṣā na gandharvā ditessutāḥ || 15||

Verse 16

न वीक्षितुं शक्नुवन्ति किम्पुनर्गन्तुमञ्जसा ।तत्प्रभाभिहतालोका हराजहरिणो द्विज ॥ १६॥

na vīkṣituṃ śaknuvanti kimpunargantumañjasā |tatprabhābhihatālokā harājahariṇo dvija || 16||

Verse 17

तत्तेजसा प्रतिहतास्सूर्येन्दुपवनानलाः ।सुधासागरकल्लोलैः कैलासस्पर्शवायवः ॥ १७॥

tattejasā pratihatāssūryendupavanānalāḥ |sudhāsāgarakallolaiḥ kailāsasparśavāyavaḥ || 17||

Verse 18

पुनन्ति लोकानखिलान्विष्णुब्रह्महरामरान् ।सुरासुराणां गमनं न तत्र मनसापि हि ॥ १८॥

punanti lokānakhilānviṣṇubrahmaharāmarān |surāsurāṇāṃ gamanaṃ na tatra manasāpi hi || 18||

Verse 19

न वेदवचनैश्शक्यो महाकैलासपर्वतः ।तल्लेशलेशमहिमां कश्शक्तो वक्तुमप्यणु ॥ १९॥

na vedavacanaiśśakyo mahākailāsaparvataḥ |talleśaleśamahimāṃ kaśśakto vaktumapyaṇu || 19||

Verse 20

सहस्रवदनश्शेषस्सहस्राक्षोऽपि नेक्षते ।किं पुनर्मानवाः (किम्पुनर्नानतः) क्षुद्रा वराकास्ते सरासुराः ॥ २०॥

sahasravadanaśśeṣassahasrākṣo'pi nekṣate |kiṃ punarmānavāḥ (kimpunarnānataḥ) kṣudrā varākāste sarāsurāḥ || 20||

Verse 21

शतं कुलाचला मुख्याः प्राकारा इव संस्थिताः ।महद्भिरुच्छ्रितैश्शृङ्गैःकेचिद्गोपुरवत्स्थिताः ॥ २१॥

śataṃ kulācalā mukhyāḥ prākārā iva saṃsthitāḥ |mahadbhirucchritaiśśṛṅgaiḥkecidgopuravatsthitāḥ || 21||

Verse 22

तदन्तरन्तरालेषु परिघाकृतयोऽब्धयः ।ततोऽपि सप्तप्राकारं शम्भोरन्तर्गृहं परम् ॥ २२॥

tadantarantarāleṣu parighākṛtayo'bdhayaḥ |tato'pi saptaprākāraṃ śambhorantargṛhaṃ param || 22||

Verse 23

प्राकारभूतास्ते शैलास्ताञ्छृणुष्व द्विजोत्तम ।कुमुदः पारियात्रश्च मैनाकः पूर्वदिग्गताः ॥ २३॥

prākārabhūtāste śailāstāñchṛṇuṣva dvijottama |kumudaḥ pāriyātraśca mainākaḥ pūrvadiggatāḥ || 23||

Verse 24

दर्दरो मलयो विन्ध्यः पश्चिमे योगिपुङ्गव ।उदयास्ताचलौ मुञ्ज उत्तरस्यां दिशिस्थिताः ॥ २४॥

dardaro malayo vindhyaḥ paścime yogipuṅgava |udayāstācalau muñja uttarasyāṃ diśisthitāḥ || 24||

Verse 25

नीलोदक्षिणकैलासोहिमवान्दक्षिणेस्थितः ।विगाह्यावहितास्सर्वेचाब्धिभिस्सर्वतोदिशम् ॥ २५॥

nīlodakṣiṇakailāsohimavāndakṣiṇesthitaḥ |vigāhyāvahitāssarvecābdhibhissarvatodiśam || 25||

Verse 26

द्वीपाब्धयस्ते परिघास्सप्तसप्तैव पर्वताः ।तदन्तरान्तरालेषु विहरन्ति दिवौकसः ॥ २६॥

dvīpābdhayaste parighāssaptasaptaiva parvatāḥ |tadantarāntarāleṣu viharanti divaukasaḥ || 26||

Verse 27

गन्धर्वाप्सरसस्सिद्धानागयक्षास्सुपर्णकाः ।किन्नराः पुरुषाःपुण्याविद्याधरसचारणाः ॥ २७॥

gandharvāpsarasassiddhānāgayakṣāssuparṇakāḥ |kinnarāḥ puruṣāḥpuṇyāvidyādharasacāraṇāḥ || 27||

Verse 28

मुनयो गणसङ्घाश्च नानाभूमैकभूमयः ।ततोऽपि विष्णुब्रह्माद्या ईशाना रुद्रमूर्तयः ॥ २८॥

munayo gaṇasaṅghāśca nānābhūmaikabhūmayaḥ |tato'pi viṣṇubrahmādyā īśānā rudramūrtayaḥ || 28||

Verse 29

विहरन्ति पतोम्भोधिप्राकारवरमाश्रिताः ।स्वादूदकाब्धितीरे च ततोऽपि प्रमथाधिपाः ॥ २९॥

viharanti patombhodhiprākāravaramāśritāḥ |svādūdakābdhitīre ca tato'pi pramathādhipāḥ || 29||

Verse 30

ततोऽपि रत्नप्राकारो दशसाहस्रयोजनः ।तद्रत्नकान्तिधाराभिर्मण्डितं भुवनत्रयम् ॥ ३०॥

tato'pi ratnaprākāro daśasāhasrayojanaḥ |tadratnakāntidhārābhirmaṇḍitaṃ bhuvanatrayam || 30||

Verse 31

मत्तकोकिलनेत्राभस्तत्रास्तेरत्नपर्वतः ।शतयोजनकोच्छ्रायः पद्मरागनगोत्तमः ॥ ३१॥

mattakokilanetrābhastatrāsteratnaparvataḥ |śatayojanakocchrāyaḥ padmarāganagottamaḥ || 31||

Verse 32

मयूखमालावितततन्मयूखतिरस्कृतः ।चन्द्रकान्तमणिप्रोद्यत्प्राकारोऽस्ति तदन्तरा ॥ ३२॥

mayūkhamālāvitatatanmayūkhatiraskṛtaḥ |candrakāntamaṇiprodyatprākāro'sti tadantarā || 32||

Verse 33

पञ्चाशतं सहस्रञ्च योजनायामतो द्विज ।सोमाच्छशतपीयूषनिर्यद्धारासमन्वितः ॥ ३३॥

pañcāśataṃ sahasrañca yojanāyāmato dvija |somācchaśatapīyūṣaniryaddhārāsamanvitaḥ || 33||

Verse 34

तत्कान्तिसारधाराभी रञ्जितास्तत्र भूमयः ।हिमसारमहातारधाराव्यापिनगोत्तमः ॥ ३४॥

tatkāntisāradhārābhī rañjitāstatra bhūmayaḥ |himasāramahātāradhārāvyāpinagottamaḥ || 34||

Verse 35

दशसाहस्रमानेन तत्रास्ते हीरको ह्यगः ।इन्द्रनीलामलमणिप्राकारोऽस्ति तदन्तरे ॥ ३५॥

daśasāhasramānena tatrāste hīrako hyagaḥ |indranīlāmalamaṇiprākāro'sti tadantare || 35||

Verse 36

पञ्चाशत्सोऽपि मानेन नीलनीलोत्पल्द्युतिः ।तन्नैल्यगर्भसौन्दर्यधाराधीरैकभूमयः ॥ ३६॥

pañcāśatso'pi mānena nīlanīlotpaldyutiḥ |tannailyagarbhasaundaryadhārādhīraikabhūmayaḥ || 36||

Verse 38

तत्रास्ति पर्वतवरश्चेन्द्रनीलशिलोच्चयः ।नीलनीरदसंश्लिष्टविद्युल्लेखान्वितछविः ईल् ३७॥दशसाहस्रविस्तारः परिणाहेऽपि तादृशः ।हरिन्मणीन्द्रप्रवरभाकारोऽस्ति तदन्तरा ॥ ३८॥

tatrāsti parvatavaraścendranīlaśiloccayaḥ |nīlanīradasaṃśliṣṭavidyullekhānvitachaviḥ īl 37||daśasāhasravistāraḥ pariṇāhe'pi tādṛśaḥ |harinmaṇīndrapravarabhākāro'sti tadantarā || 38||

Verse 39

तन्मणीन्द्रप्रभाभासिहरिता एव भूमयः ।प्रवालपर्वतस्तत्र विंशत्साहस्रमुन्नतः ॥ ३९॥

tanmaṇīndraprabhābhāsiharitā eva bhūmayaḥ |pravālaparvatastatra viṃśatsāhasramunnataḥ || 39||

Verse 40

बिम्बामललसत्कान्तिकान्तो भूधरनायकः ।तदन्तरेऽपि प्राकारो गोमेदमणिकल्पितः ॥ ४०॥

bimbāmalalasatkāntikānto bhūdharanāyakaḥ |tadantare'pi prākāro gomedamaṇikalpitaḥ || 40||

Verse 41

त्रिंशत्साहस्रमानेन मधुपिङ्गलसुन्दरः ।तत्रोच्चः पर्वतो विप्र कुरुविन्दमणिप्रभः ॥ ४१॥

triṃśatsāhasramānena madhupiṅgalasundaraḥ |tatroccaḥ parvato vipra kuruvindamaṇiprabhaḥ || 41||

Verse 42

पक्षसंख्यासहस्राणां शिखररैश्चापि तादृशः ।तस्यान्तरेऽपि प्राकारः पुष्परागशिलाञ्चितः ॥ ४२॥

pakṣasaṃkhyāsahasrāṇāṃ śikhararaiścāpi tādṛśaḥ |tasyāntare'pi prākāraḥ puṣparāgaśilāñcitaḥ || 42||

Verse 43

चत्वारिंशत्सहस्राणां योजनोन्नतमानतः ।तस्यामलछविगणैस्सदृशास्तत्र(शामल) भूमयः ॥ ४३॥

catvāriṃśatsahasrāṇāṃ yojanonnatamānataḥ |tasyāmalachavigaṇaissadṛśāstatra(śāmala) bhūmayaḥ || 43||

Verse 44

तत्रापि भूधरश्रेष्ठो मुक्तामणिशतैश्रितः ।उन्मत्ताखुभुजोत्तुङ्गलोचनामलसछविः ॥ ४४॥

tatrāpi bhūdharaśreṣṭho muktāmaṇiśataiśritaḥ |unmattākhubhujottuṅgalocanāmalasachaviḥ || 44||

Verse 45

तदन्तरा त्विषाकारविंशत्साहस्रमानतः ।तत्विषा चाभितस्सर्वपीतीभूतदिगन्तरः ॥ ४५॥

tadantarā tviṣākāraviṃśatsāhasramānataḥ |tatviṣā cābhitassarvapītībhūtadigantaraḥ || 45||

Verse 45

(तत्विषभि(प्रभाभि)स्ततः सर्वपीतीभूतदिगन्तरः) ॥ ४५॥

(tatviṣabhi(prabhābhi)stataḥ sarvapītībhūtadigantaraḥ) || 45||

Verse 46

वैडूर्यानेकसूत्राच्छधारारसविजृम्भिताः ।(वैडूर्यात्मकसत्वोथधारारसविजृम्भिताः ।)भूमयस्तत्र शोभन्ते विस्मयानां स्मयप्रदः ॥ ४६॥

vaiḍūryānekasūtrācchadhārārasavijṛmbhitāḥ |(vaiḍūryātmakasatvothadhārārasavijṛmbhitāḥ |)bhūmayastatra śobhante vismayānāṃ smayapradaḥ || 46||

Verse 47

तत्रास्ति पर्वतवरो नवरत्नयुतछविः ।क्वचिन्मरकतस्वच्छलहरीहरिताकृतिः ॥ ४७॥

tatrāsti parvatavaro navaratnayutachaviḥ |kvacinmarakatasvacchalaharīharitākṛtiḥ || 47||

Verse 48

क्वचिद्विद्रुमसङ्काशस्सन्ध्याघननिभः क्वचित् ।क्वचिद्धीरकजात्यच्छफलमूलसमछविः ॥ ४८॥

kvacidvidrumasaṅkāśassandhyāghananibhaḥ kvacit |kvaciddhīrakajātyacchaphalamūlasamachaviḥ || 48||

Verse 49

क्वचिद्वैडूर्यसूत्रोत्थभाभासितदिगन्तरः ।उन्मत्तकोकिलाक्षाभकुरुविन्दनिभः क्वचित् ॥ ४९॥

kvacidvaiḍūryasūtrotthabhābhāsitadigantaraḥ |unmattakokilākṣābhakuruvindanibhaḥ kvacit || 49||

Verse 50

पुष्परागसरागोद्यद्रागरक्तोऽरुणः क्वचित् ।तृणग्राहिमहानीलनीलिम्ना च नभोपमः ॥ ५०॥

puṣparāgasarāgodyadrāgarakto'ruṇaḥ kvacit |tṛṇagrāhimahānīlanīlimnā ca nabhopamaḥ || 50||

Verse 51

क्वचिद्गोमेदकापारमधुधारासमछविः ।(क्वचिद्गोमेदकस्फारमधुधारासमच्छविः ।)मुक्ताकान्तितिरस्कारिश्लक्ष्णैर्मल्यभायुतः ॥ ५१॥

kvacidgomedakāpāramadhudhārāsamachaviḥ |(kvacidgomedakasphāramadhudhārāsamacchaviḥ |)muktākāntitiraskāriślakṣṇairmalyabhāyutaḥ || 51||

Verse 52

स्वच्छाच्छस्फटिकोपान्तबिम्बिताखिलदिक्तटः ।नानारागमयूखौघश्चेन्द्रचापनिभः क्वचित् ॥ ५२॥

svacchācchasphaṭikopāntabimbitākhiladiktaṭaḥ |nānārāgamayūkhaughaścendracāpanibhaḥ kvacit || 52||

Verse 53

तत्रास्ति मण्डपवरं नानाचित्रविचित्रितम् ।पद्मरागमणिस्तम्भस्तम्भपीठमनोहरम् ॥ ५३॥

tatrāsti maṇḍapavaraṃ nānācitravicitritam |padmarāgamaṇistambhastambhapīṭhamanoharam || 53||

Verse 54

सिह्मशार्दूलशरभगजहंसशुकाकृतिः ।व्यालिशुण्डानलिन्यादिचित्रचित्रितविस्मयम् ॥ ५४॥

sihmaśārdūlaśarabhagajahaṃsaśukākṛtiḥ |vyāliśuṇḍānalinyādicitracitritavismayam || 54||

Verse 55

एकैकरत्नसङ्कॢप्तनीलोछ्रायैकभासुरम् ।पङ्क्तिशस्स्तम्भसाहस्रैर्नवरत्नपरिष्कृतैः ॥ ५५॥

ekaikaratnasaṅkḷptanīlochrāyaikabhāsuram |paṅktiśasstambhasāhasrairnavaratnapariṣkṛtaiḥ || 55||

Verse 56

आपादपीठजश्लक्ष्णगोपानसिसुभित्तिकम् ।स्वच्छादर्शतलप्रायभूमिभागैकरञ्जितम् ॥ ५६॥

āpādapīṭhajaślakṣṇagopānasisubhittikam |svacchādarśatalaprāyabhūmibhāgaikarañjitam || 56||

Verse 57

तत्र स्तम्भप्रभाज्योत्स्नाप्रभाकरशतप्रभम् ।नसूर्यचन्द्रौ भासेते वहिनक्षत्रविद्युतः ॥ ५७॥

tatra stambhaprabhājyotsnāprabhākaraśataprabham |nasūryacandrau bhāsete vahinakṣatravidyutaḥ || 57||

Verse 58

तिरस्कृताः प्रभास्तत्र न रात्रिर्न दिवाक्वचित् ।एवं लक्षस्तम्भयुक्तामण्डपास्तत्रकल्पितः ॥ ५८॥

tiraskṛtāḥ prabhāstatra na rātrirna divākvacit |evaṃ lakṣastambhayuktāmaṇḍapāstatrakalpitaḥ || 58||

Verse 59

पर्यन्तगोपुरोत्तुङ्गरत्नसौधायुतैर्वृतः ।सहस्रलक्षफलकैस्स्तम्भकुम्भैर्युतो मुने ॥ ५९॥

paryantagopurottuṅgaratnasaudhāyutairvṛtaḥ |sahasralakṣaphalakaisstambhakumbhairyuto mune || 59||

Verse 60

गोपुराणां प्रमाणन्तु मनसापि न शक्यते ।नानारुद्रावतारादिमणिकहिपितविग्रहः ॥ ६०॥

gopurāṇāṃ pramāṇantu manasāpi na śakyate |nānārudrāvatārādimaṇikahipitavigrahaḥ || 60||

Verse 61

मूर्तयो देवदेवस्य देव्या वाहनसंयुताः ।स्कन्दहेरम्बनन्दीनां सप्तलोकान्तमुच्छ्रिताः ॥ ६१॥

mūrtayo devadevasya devyā vāhanasaṃyutāḥ |skandaherambanandīnāṃ saptalokāntamucchritāḥ || 61||

Verse 62

गोपुराणान्तलैर्दिव्यैर्विस्तारायामलक्षकम् ।लिङ्गोद्भवस्ततः पार्श्वेवृषवाहस्ततः परम् ॥ ६२॥

gopurāṇāntalairdivyairvistārāyāmalakṣakam |liṅgodbhavastataḥ pārśvevṛṣavāhastataḥ param || 62||

Verse 63

सिन्धुरत्वक्परीवीतः क्वचित्साम्बस्सपुत्रकः ।स्कन्दहेरम्बसहितः क्वचिद्गणगणैर्वृतः ॥ ६३॥

sindhuratvakparīvītaḥ kvacitsāmbassaputrakaḥ |skandaherambasahitaḥ kvacidgaṇagaṇairvṛtaḥ || 63||

Verse 64

उमाधविग्रहश्चापि नृत्ताटोपयुतः क्वचित् ।वामाङ्गदक्षिणाङ्गोद्यज्जनार्दनविधिः क्वचित् ॥ ६४॥

umādhavigrahaścāpi nṛttāṭopayutaḥ kvacit |vāmāṅgadakṣiṇāṅgodyajjanārdanavidhiḥ kvacit || 64||

Verse 65

देवीपरिणयाकारः क्वचिद्भिक्षाटनाकृतिः ।शूलासक्तकरश्चापि मृगपाणिः पुरादिहा ॥ ६५॥

devīpariṇayākāraḥ kvacidbhikṣāṭanākṛtiḥ |śūlāsaktakaraścāpi mṛgapāṇiḥ purādihā || 65||

Verse 66

अन्धकासुरसंहारो दक्षिणामूर्तिरूपधृक् ।मुनीनां ज्ञानदस्सिद्धिचिन्मुद्रापरिचिन्हितः ॥ ६६॥

andhakāsurasaṃhāro dakṣiṇāmūrtirūpadhṛk |munīnāṃ jñānadassiddhicinmudrāparicinhitaḥ || 66||

Verse 67

तत्पूरुष(र्ष)वामदेवाद्या ईशानाघोरसञ्ज्ञकाः ।बालेन्दुमुकुटास्सर्वे कपर्दवरशोभिताः ॥ ६७॥

tatpūruṣa(rṣa)vāmadevādyā īśānāghorasañjñakāḥ |bālendumukuṭāssarve kapardavaraśobhitāḥ || 67||

Verse 68

रत्नाभरणभूषाढ्या मूर्तयश्शङ्करस्य हि ।दिक्पालपालिकाभिश्च तत्तद्रागमणिप्रभाः ॥ ६८॥

ratnābharaṇabhūṣāḍhyā mūrtayaśśaṅkarasya hi |dikpālapālikābhiśca tattadrāgamaṇiprabhāḥ || 68||

Verse 69

कल्पिताः परमेशेनशिवलीलाविचित्रिताः ।पर्यन्तस्फटिकाभिश्च वृषा नीलविलोचनाः ॥ ६९॥

kalpitāḥ parameśenaśivalīlāvicitritāḥ |paryantasphaṭikābhiśca vṛṣā nīlavilocanāḥ || 69||

Verse 70

महाशृङ्गैकमकुटघण्टामणिविभूषणाः ।गोपुरोर्ध्वगतास्सर्वे महाहीरकशृङ्गकाः ॥ ७०॥

mahāśṛṅgaikamakuṭaghaṇṭāmaṇivibhūṣaṇāḥ |gopurordhvagatāssarve mahāhīrakaśṛṅgakāḥ || 70||

Verse 71

प्राकारराजद्वृषभा महार्हमणिकल्पिताः ।तलानां कोटिभिश्चापि गोपुराणां प्रकल्पनैः ॥ ७१॥

prākārarājadvṛṣabhā mahārhamaṇikalpitāḥ |talānāṃ koṭibhiścāpi gopurāṇāṃ prakalpanaiḥ || 71||

Verse 72

गोपुराग्रमहारत्नकलशैस्त्यक्ततारकैः ।दोधूयमानोच्चलितसमीरणपताककाः ॥ ७२॥

gopurāgramahāratnakalaśaistyaktatārakaiḥ |dodhūyamānoccalitasamīraṇapatākakāḥ || 72||

Verse 73

तत्रगर्भग्रहं शम्भोर्नवरत्नान्वितोज्वलम् ।तत्रास्ति मणिपीठोद्यच्चन्द्रस्फटिकसम्भवम् ॥ ७३॥

tatragarbhagrahaṃ śambhornavaratnānvitojvalam |tatrāsti maṇipīṭhodyaccandrasphaṭikasambhavam || 73||

Verse 74

महालिङ्गम्महाकारं रत्ननागफणान्वितम् ।महारत्नवने जातफुल्लमालाविभूषितम् ॥ ७४॥

mahāliṅgammahākāraṃ ratnanāgaphaṇānvitam |mahāratnavane jātaphullamālāvibhūṣitam || 74||

Verse 75

सुवर्णखचितानेकबिल्वचम्पकपूजितम् ।शम्भुना च महादेव्या लोकानुग्रहकाम्यया ॥ ७५॥

suvarṇakhacitānekabilvacampakapūjitam |śambhunā ca mahādevyā lokānugrahakāmyayā || 75||

Verse 76

समर्चितं त्रिकालेषु प्रदोषेषु विशेषतः ।तत्रस्थरत्ननिर्यातकान्तिभिर्दीपितन्तदा ॥ ७६॥

samarcitaṃ trikāleṣu pradoṣeṣu viśeṣataḥ |tatrastharatnaniryātakāntibhirdīpitantadā || 76||

Verse 77

तत्रातोद्यानि कुर्वन्ति गणाश्शम्भोर्महात्मनः ।काहलीमुरजापारमड्डुडिण्डिमजर्झराः ॥ ७७॥

tatrātodyāni kurvanti gaṇāśśambhormahātmanaḥ |kāhalīmurajāpāramaḍḍuḍiṇḍimajarjharāḥ || 77||

Verse 78

शङ्खमद्दलभेर्यश्च निस्साणाः पटहानकाः ।गोमुखास्स्वस्तिपातालावेणुवीणावि(नि)नादिताः ॥ ७८॥

śaṅkhamaddalabheryaśca nissāṇāḥ paṭahānakāḥ |gomukhāssvastipātālāveṇuvīṇāvi(ni)nāditāḥ || 78||

Verse 79

रुद्रकन्यासहस्राणि नाट्यं कुर्वन्ति तत्र हि ।हावभावमनोज्ञानि पेशलालापवन्ति ॥ ७९॥

rudrakanyāsahasrāṇi nāṭyaṃ kurvanti tatra hi |hāvabhāvamanojñāni peśalālāpavanti || 79||

Verse 80

यौवनोन्मदधाराणि रणिताङ्घ्रिजनूपुरैः ।क्वणद्रत्नजटाटङ्ककपोलामलसच्छवि ॥ ८०॥

yauvanonmadadhārāṇi raṇitāṅghrijanūpuraiḥ |kvaṇadratnajaṭāṭaṅkakapolāmalasacchavi || 80||

Verse 81

धूपामोदैकबहलगन्धगन्धायिता दिशः ।नन्दिप्रोत्सारितगणास्तत्रास्ते शङ्करोऽम्बया ॥ ८१॥

dhūpāmodaikabahalagandhagandhāyitā diśaḥ |nandiprotsāritagaṇāstatrāste śaṅkaro'mbayā || 81||

Verse 82

पूजितन्तं महालिङ्गं पश्यन्रत्नैस्सुपूजितम् ।रुद्रकन्याकराब्जोत्थनखक्वणनघट्टितम् ॥ ८२॥

pūjitantaṃ mahāliṅgaṃ paśyanratnaissupūjitam |rudrakanyākarābjotthanakhakvaṇanaghaṭṭitam || 82||

Verse 83

तन्त्रीमुखोत्थगन्धर्वगानं श्रुण्वन्त्सदाम्बया ॥शिव शिव शिव शम्भो चन्द्रमौलेऽमलात्मन्हर हर गुरुभारं शाम्भवान् दयस्व ।(हर हर गुरुभारं साम्ब शम्भो मोदयस्व ।)वितर परमुक्तिं संसृतिर्मा कदाचिद्भवतुभवभवाब्धेतारकं त्वां प्रपन्नः ॥ ८३॥

tantrīmukhotthagandharvagānaṃ śruṇvantsadāmbayā ||śiva śiva śiva śambho candramaule'malātmanhara hara gurubhāraṃ śāmbhavān dayasva |(hara hara gurubhāraṃ sāmba śambho modayasva |)vitara paramuktiṃ saṃsṛtirmā kadācidbhavatubhavabhavābdhetārakaṃ tvāṃ prapannaḥ || 83||

Verse 483

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते माहेश्वराख्ये कैलासवर्णनम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । माहेश्वराख्यः प्रथमांशः । अध्यायः १२ कैलासवर्णनम् । ४८३॥

|| iti śivarahasyāntargate māheśvarākhye kailāsavarṇanam |||| śrīśivarahasyam | māheśvarākhyaḥ prathamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 12 kailāsavarṇanam | 483||

Verse 82

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।माहेश्वराख्यः प्रथमांशः ।अध्यायः १२ – कैलासवर्णनम् ।४-८३॥

– || śrīśivarahasyam |māheśvarākhyaḥ prathamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 12 – kailāsavarṇanam | 4-83||

॥ इति कैलासवर्णनम् १ कैलासौपनयनम् १ सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Kailasavarnanam 1?

Kailasavarnanam 1 has 82 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Kailasavarnanam 1 in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Kailasavarnanam 1?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Kailasavarnanam 1

Kailasavarnanam 1 is a stotra addressed to Śiva, in Sanskrit (in Devanagari: कैलासवर्णनम् १ कैलासौपनयनम् १ (kailāsavarṇanam 1 kailāsaupanayanam 1)). Source: Stotra.

Kailasavarnanam 1 (कैलासवर्णनम् १ कैलासौपनयनम् १): a stotra to Śiva. 82 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Śiva stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.