सारस्वतगीतिस्तोत्रम् Sarasvata Giti Stotram

भारतनन्दनवन्दननन्दिता विहरति भारती नववनभवने ।चरणकमलदलपरिमलमधुरितमधुकररवमुखरितमधुपवने ॥जनमनोरञ्जनगुञ्जनगञ्जनवीणानादनजितसुरवनसदने ।पिककुलकलकलकलयितकिसलयचलितचमरवृतसरसिजवदने ॥हंसविडम्बितहंसकशिञ्जनधूनितपुञ्जितसितवनकमले ।शशधररुचिहरमुखरुचिधवलितधवलरदनरुचिशुचिकरविमले ॥भूषितसिततन्वङ्गाः श्वेतसरोजमण्डिते ।भारत्या भारतारण्ये भारती भान्ति भारतिः ॥ १॥

bhāratanandanavandanananditā viharati bhāratī navavanabhavane |caraṇakamaladalaparimalamadhuritamadhukararavamukharitamadhupavane ||janamanorañjanaguñjanagañjanavīṇānādanajitasuravanasadane |pikakulakalakalakalayitakisalayacalitacamaravṛtasarasijavadane ||haṃsaviḍambitahaṃsakaśiñjanadhūnitapuñjitasitavanakamale |śaśadhararuciharamukharucidhavalitadhavalaradanaruciśucikaravimale ||bhūṣitasitatanvaṅgāḥ śvetasarojamaṇḍite |bhāratyā bhāratāraṇye bhāratī bhānti bhāratiḥ || 1||

प्रलयाम्बुनिधौ पुरा ममौ न विरिञ्चिमुखाम्बुजोद्गता ।तनुनादमयी च यत्तनुर्ननु साद्य वनेऽपि शोभते ॥ २॥

pralayāmbunidhau purā mamau na viriñcimukhāmbujodgatā |tanunādamayī ca yattanurnanu sādya vane'pi śobhate || 2||

श्वेतहंसकमलासना सिता श्वेतवर्णपरिधानमण्डना ।व्यज्यते मधुरवल्लकीरवै रक्तपादकमलाभया परम् ॥ ३॥

śvetahaṃsakamalāsanā sitā śvetavarṇaparidhānamaṇḍanā |vyajyate madhuravallakīravai raktapādakamalābhayā param || 3||

तरुनिषण्णाप्रसवपिकारुतं मधुसमीरसमीरणचञ्चलम् ।शिशिरसान्द्रप्रतन्द्रिप्रबोधितं विरचितं स्वदृशेव तया वनम् ॥ ४॥

taruniṣaṇṇāprasavapikārutaṃ madhusamīrasamīraṇacañcalam |śiśirasāndrapratandriprabodhitaṃ viracitaṃ svadṛśeva tayā vanam || 4||

क्वणद्विपञ्चीमलिमञ्जुगुञ्जनैर्मरालनादैः पदनूपुरध्वनिम् ।विमिश्रयन्ती पवनावधूननच्छलेन वाणी मधुरं प्रनृत्यति ॥ ५॥

kvaṇadvipañcīmalimañjuguñjanairmarālanādaiḥ padanūpuradhvanim |vimiśrayantī pavanāvadhūnanacchalena vāṇī madhuraṃ pranṛtyati || 5||

चलकिसलयलीनाः कोकिला वीतरागाविषयिणा इव भृङ्गा माधवीगन्धमुग्धाः ।ललितमलयवाताः प्रेमिका लोकपालावनभवनमुपेता भारतीवन्दनार्थम् ॥ ६॥

calakisalayalīnāḥ kokilā vītarāgāviṣayiṇā iva bhṛṅgā mādhavīgandhamugdhāḥ |lalitamalayavātāḥ premikā lokapālāvanabhavanamupetā bhāratīvandanārtham || 6||

पुण्यं तत् काननं धन्यं वरेण्यं मङ्गलावहम् ।सखीवल्लपतो लक्ष्मीभारत्यौ यत्र संस्थिते ॥ ७॥

puṇyaṃ tat kānanaṃ dhanyaṃ vareṇyaṃ maṅgalāvaham |sakhīvallapato lakṣmībhāratyau yatra saṃsthite || 7||

का त्वं वाणी मृगय वदनं श्वेतपद्मासनाहंनीराधारं व्रज वद रमे ! नाम ते चञ्चलाहम् ।यत्रासि त्वं न च मम गतिः पश्य लोले ! निकुञ्जंभाषाकान्तिस्फुरितविभवं पान्तु वाण्यो जनन्योः ॥ ८॥

kā tvaṃ vāṇī mṛgaya vadanaṃ śvetapadmāsanāhaṃnīrādhāraṃ vraja vada rame ! nāma te cañcalāham |yatrāsi tvaṃ na ca mama gatiḥ paśya lole ! nikuñjaṃbhāṣākāntisphuritavibhavaṃ pāntu vāṇyo jananyoḥ || 8||

वेदा यस्याः किरीटः कमलनयनयो रञ्जनं दर्शनानिस्वाङ्गे पुण्यं सुशुभ्रं सुरुचिरवसनं नूपुरं नृत्यगीतम् ।काव्यं हारश्च कण्ठे रुचिरभुजयुगे कंङ्कणं ब्रह्मचर्यंयोद्भासा ब्रह्मविद्या कटितटरशना भूषणैः किन्नु तस्याः ॥ ९॥

vedā yasyāḥ kirīṭaḥ kamalanayanayo rañjanaṃ darśanānisvāṅge puṇyaṃ suśubhraṃ suruciravasanaṃ nūpuraṃ nṛtyagītam |kāvyaṃ hāraśca kaṇṭhe rucirabhujayuge kaṃṅkaṇaṃ brahmacaryaṃyodbhāsā brahmavidyā kaṭitaṭaraśanā bhūṣaṇaiḥ kinnu tasyāḥ || 9||

ध्येया नित्यं हरिहरविधिध्यातमूर्तिः प्रसन्नाज्ञेया नित्यं सफलविबुधज्ञानदात्री च धात्री ।गेयं नाम प्रणवमधुरं सर्वक्तिस्वरूपंपेयं तस्याः पदकमलयोः स्यन्दनं माकरन्दम् ॥ १०॥

dhyeyā nityaṃ hariharavidhidhyātamūrtiḥ prasannājñeyā nityaṃ saphalavibudhajñānadātrī ca dhātrī |geyaṃ nāma praṇavamadhuraṃ sarvaktisvarūpaṃpeyaṃ tasyāḥ padakamalayoḥ syandanaṃ mākarandam || 10||

हृत्कुञ्जे चेन्न वसति जननी मञ्जुकुञ्जासनैः किंभक्तिश्चेन्न प्रसरति परमा चन्दनैर्नन्दनैः किम् ।नीरं चेन्नो गलति नयनयोः पुण्यगङ्गोदकैः किंप्रत्यङ्गं चेन्न लसति पुलकैः ध्यानमन्त्रादिभिः किम् ॥ ११॥

hṛtkuñje cenna vasati jananī mañjukuñjāsanaiḥ kiṃbhaktiścenna prasarati paramā candanairnandanaiḥ kim |nīraṃ cenno galati nayanayoḥ puṇyagaṅgodakaiḥ kiṃpratyaṅgaṃ cenna lasati pulakaiḥ dhyānamantrādibhiḥ kim || 11||

कारुण्यैकनिधिः विधिप्रतिनिधिः ज्ञानाम्बुधिः पुण्यधीर्नीतिच्छन्नविधिः समाधिमधुरस्तीव्राधिसम्बाधनः ।यस्या नेत्रमणिप्रभाकनकितो नूनं भवेद् बालिशश्चित्तानन्दलसन्मरालरमणां वन्दे जगद्वन्दिताम् ॥ १२॥

kāruṇyaikanidhiḥ vidhipratinidhiḥ jñānāmbudhiḥ puṇyadhīrnīticchannavidhiḥ samādhimadhurastīvrādhisambādhanaḥ |yasyā netramaṇiprabhākanakito nūnaṃ bhaved bāliśaścittānandalasanmarālaramaṇāṃ vande jagadvanditām || 12||

अज्ञानध्वान्तराशिं स्फुरदमलवपूरोचिषा नाशयन्तींवीणागानैः नराणां युगशतविततां नोदयन्तीं प्रसुप्तिम् ।भक्तालीन श्रीपदान्ते सरसिजरजसा लासयन्तीं सलीलंवन्देऽनिन्द्यां प्रफुल्लां त्रिभुवनजननीं भारतीमिष्टदेवीम् ॥ १३॥

ajñānadhvāntarāśiṃ sphuradamalavapūrociṣā nāśayantīṃvīṇāgānaiḥ narāṇāṃ yugaśatavitatāṃ nodayantīṃ prasuptim |bhaktālīna śrīpadānte sarasijarajasā lāsayantīṃ salīlaṃvande'nindyāṃ praphullāṃ tribhuvanajananīṃ bhāratīmiṣṭadevīm || 13||

मातः !न जाने विधानं न मन्त्रं न योगंन याचे विदग्धादृतं पादपद्मम् ।त्वदुत्सङ्गलीनस्त्वहो नामगीतैःकदा दीर्घकालं सदा यापयामि ॥ १४॥

mātaḥ !na jāne vidhānaṃ na mantraṃ na yogaṃna yāce vidagdhādṛtaṃ pādapadmam |tvadutsaṅgalīnastvaho nāmagītaiḥkadā dīrghakālaṃ sadā yāpayāmi || 14||

इति सारस्वतगीतिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti sārasvatagītistotraṃ sampūrṇam |