प्रपत्तिकुसुमाञ्जलिः Shri Saketanivasacharyavirachita Prapattikusumanjalih

(श्रीटीलाचार्य)रघुपतेऽहमकिच्चनतां गतस्तव सुरक्षकतामतिविश्वसन् ।निजभरं निदधाम्यखिलात्मनि त्वयि परेश विभो गुणसागरे ॥ १॥

(śrīṭīlācārya)raghupate'hamakiccanatāṃ gatastava surakṣakatāmativiśvasan |nijabharaṃ nidadhāmyakhilātmani tvayi pareśa vibho guṇasāgare || 1||

अननुकूलकुभावविवर्जितस्त्वदनुकूलसुभावगतस्तथा ।अहमनन्यतया क्षितिजापते! सुशरणं चरणश्च गतोऽस्मिते ॥ २॥

ananukūlakubhāvavivarjitastvadanukūlasubhāvagatastathā |ahamananyatayā kṣitijāpate! suśaraṇaṃ caraṇaśca gato'smite || 2||

मम सुरक्षणकर्मणि यो भरः फलमहश्च न मे भुवनम्भर ।अपि तु भक्तसमर्पितहत् प्रभो! तव ततश्च निजं हि समर्पये ॥ ३॥

mama surakṣaṇakarmaṇi yo bharaḥ phalamahaśca na me bhuvanambhara |api tu bhaktasamarpitahat prabho! tava tataśca nijaṃ hi samarpaye || 3||

नहि मिलेद् दयनीयजनश्च ते रघुपते मयि चेन्न दया तव ।सुदयनीयजनैकनिधे ततः कुरु दयां मयि नाथ दयाम्बुधे ॥ ४॥

nahi miled dayanīyajanaśca te raghupate mayi cenna dayā tava |sudayanīyajanaikanidhe tataḥ kuru dayāṃ mayi nātha dayāmbudhe || 4||

त्वमसि नो मदृते दयनीयवानहमपि त्वदृतेऽस्मि न नाथवान् ।विधिविनिर्मितमेदवेक्ष्य तत् करुणया करुणाकर पाहि माम् ॥ ५॥

tvamasi no madṛte dayanīyavānahamapi tvadṛte'smi na nāthavān |vidhivinirmitamedavekṣya tat karuṇayā karuṇākara pāhi mām || 5||

सुशरणं चरणं त्वपहाय ते कथमियामहमन्यमकिञ्चनः ।रघुपते! दृढमायतपोतकं त्यजति किं जलधौ लघुवायसः ॥ ६॥

suśaraṇaṃ caraṇaṃ tvapahāya te kathamiyāmahamanyamakiñcanaḥ |raghupate! dṛḍhamāyatapotakaṃ tyajati kiṃ jaladhau laghuvāyasaḥ || 6||

इह तिरस्कृतता गमितोऽप्यहं रघुपते! न जहामि पदञ्च ते ।निजजनन्यवधूतशिशुर्यथा स्वजननीचरणं विजहाति न ॥ ७॥

iha tiraskṛtatā gamito'pyahaṃ raghupate! na jahāmi padañca te |nijajananyavadhūtaśiśuryathā svajananīcaraṇaṃ vijahāti na || 7||

वरद दाशरथे वरदापते कुरु कृपामिदमेव च देहि मे ।त्वदरविन्दबिलज्जकपादयोर्भवतु जन्मनि जन्मनि मे स्मृतिः ॥ ८॥

varada dāśarathe varadāpate kuru kṛpāmidameva ca dehi me |tvadaravindabilajjakapādayorbhavatu janmani janmani me smṛtiḥ || 8||

वसुधया वसुधात्मजया तथा रुचिरया रुचिरं परिसेवित! ।रघुपते! सुलभो जगतीपते! भव भवाम्बुनिधौ पतितस्य मे ॥ ९॥

vasudhayā vasudhātmajayā tathā rucirayā ruciraṃ parisevita! |raghupate! sulabho jagatīpate! bhava bhavāmbunidhau patitasya me || 9||

समवभाति न ते समतां गतस्त्वदधिकोऽपि हि नाथ न कश्चन ।प्रपदनं विदधे पदयोश्च ते निखिलपालक! पालय मामपि ॥ १०॥

samavabhāti na te samatāṃ gatastvadadhiko'pi hi nātha na kaścana |prapadanaṃ vidadhe padayośca te nikhilapālaka! pālaya māmapi || 10||

कृतभवाभव कारणकारण प्रकृतिरक्षक रक्ष्यविलक्षण ।रघुपते पदयोः पतिते च ते कुरु कृपां कृपणे मयि पामरे ॥ ११॥

kṛtabhavābhava kāraṇakāraṇa prakṛtirakṣaka rakṣyavilakṣaṇa |raghupate padayoḥ patite ca te kuru kṛpāṃ kṛpaṇe mayi pāmare || 11||

तव विभोश्चरणं शरणं गतो जन इह त्रिगुणैः परिभूयते ।अभिहिता रघुनायक भारते प्रकृतितारक तारकता क्व ते ॥ १२॥

tava vibhoścaraṇaṃ śaraṇaṃ gato jana iha triguṇaiḥ paribhūyate |abhihitā raghunāyaka bhārate prakṛtitāraka tārakatā kva te || 12||

अधमताव्यथिता पृथिवी पुरा रघुपते त्वयैका परिमण्डिता ।पुनरिदं हि तथा क्षितिमण्डलं भुवनमण्डलमण्डन मण्डय ॥ १३॥

adhamatāvyathitā pṛthivī purā raghupate tvayaikā parimaṇḍitā |punaridaṃ hi tathā kṣitimaṇḍalaṃ bhuvanamaṇḍalamaṇḍana maṇḍaya || 13||

रघुपते त्वयेकैव युगे युगे समवतीर्य हि दक्षकुरक्षसाम् ।बलमखण्ड्यमखण्य! सुखण्डितं विजहि मत्प्रतिघादिकराक्षसान् ॥ १४॥

raghupate tvayekaiva yuge yuge samavatīrya hi dakṣakurakṣasām |balamakhaṇḍyamakhaṇya! sukhaṇḍitaṃ vijahi matpratighādikarākṣasān || 14||

अदयताञ्च गतेऽभयता कुतो न च भयं सदये त्वयि राघव ।अभयतार्थमतः शरणं विभो त्वदपरं पुरुषं न विभावये ॥ १५॥

adayatāñca gate'bhayatā kuto na ca bhayaṃ sadaye tvayi rāghava |abhayatārthamataḥ śaraṇaṃ vibho tvadaparaṃ puruṣaṃ na vibhāvaye || 15||

कृतमतिर्जगतः परिपालने सुकृपणस्य तदा मम रक्षणे ।कृतमतिप्रभृतेः सहकारणिश्च विफलं जगदीश गवेषणम् ॥ १६॥

kṛtamatirjagataḥ paripālane sukṛpaṇasya tadā mama rakṣaṇe |kṛtamatiprabhṛteḥ sahakāraṇiśca viphalaṃ jagadīśa gaveṣaṇam || 16||

इति श्रीसाकेतनिवासाचार्यविरचिता प्रपत्तिकुसुमाञ्जलिः समाप्ता ।

iti śrīsāketanivāsācāryaviracitā prapattikusumāñjaliḥ samāptā |