सीताकवचम् Shri Sita Kavacham

॥ श्रीरस्तु ॥॥ श्रीमदानन्दरामायणान्तर्गते मनोहरकाण्डे श्रीसीताकवचम् ॥श्रीरामदास उवाचशृणु शिष्य प्रवक्ष्यामि सीतायाः कवचं शुभम् ।पुरा प्रोक्तं सुतीक्ष्णाय पृच्छते कुम्भजन्मना ॥ १॥

|| śrīrastu |||| śrīmadānandarāmāyaṇāntargate manoharakāṇḍe śrīsītākavacam ||śrīrāmadāsa uvācaśṛṇu śiṣya pravakṣyāmi sītāyāḥ kavacaṃ śubham |purā proktaṃ sutīkṣṇāya pṛcchate kumbhajanmanā || 1||

एकदा कुम्भजन्मानं सुतीक्ष्णः प्राह वै मुनिः ।रहः स्थितं गुरु दृष्ट्वा प्रणम्य भक्तिपूर्वकम् ॥ २॥

ekadā kumbhajanmānaṃ sutīkṣṇaḥ prāha vai muniḥ |rahaḥ sthitaṃ guru dṛṣṭvā praṇamya bhaktipūrvakam || 2||

सुतीक्ष्ण उवाचगुरोऽहं श्रोतुमिच्छामि सीतायाः प्रीतिदानि हि ।यानि स्तोत्राणि कर्माणि तानि त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ३॥

sutīkṣṇa uvācaguro'haṃ śrotumicchāmi sītāyāḥ prītidāni hi |yāni stotrāṇi karmāṇi tāni tvaṃ vaktumarhasi || 3||

अगस्तिरुवाचसम्यक् पृष्टं त्वया वत्स सावधानमनाः श्रुणु ।आदौ वक्ष्याम्यहं रम्यं सीतायाः कवचं शुभम् ॥ १॥

agastiruvācasamyak pṛṣṭaṃ tvayā vatsa sāvadhānamanāḥ śruṇu |ādau vakṣyāmyahaṃ ramyaṃ sītāyāḥ kavacaṃ śubham || 1||

या सीताऽवनिसम्भवाऽथ मिथिलापालेन संवर्धितापद्माक्षनृपतेः सुता नलगता या मातुलिङ्गोत्भवा ।या रत्ने लयमागता जलनिधौ या वेद वारं गतालङ्कां सा मृगलोचना शशिमुखी मां पातु रामप्रिया ॥ २॥

yā sītā'vanisambhavā'tha mithilāpālena saṃvardhitāpadmākṣanṛpateḥ sutā nalagatā yā mātuliṅgotbhavā |yā ratne layamāgatā jalanidhau yā veda vāraṃ gatālaṅkāṃ sā mṛgalocanā śaśimukhī māṃ pātu rāmapriyā || 2||

अथ विनियोगःअस्य श्रीसीताकवचमन्त्रस्य अगस्ति ऋषिः । श्रीसीता देवता ।अनुष्टुप् छन्दः । रामेति बीजम् । जनकजेति शक्तिः । अवनिजेति कीलकम् ।पद्माक्षसुतेत्यस्त्रम् । मातुलिङ्गीति कवचम् । मूलकासुरघातिनीति मन्त्रः ।श्रीसीतारामचन्द्रप्रीत्यर्थं सकलकामना सिद्।ह्ध्यर्थं जपे विनियोगः ॥अथ अङ्गुळीन्यासःॐ ह्रां सीतायै अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ ह्रीं रमायै तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ ह्रूं जनकजायै मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ ह्रैं अवनिजायै अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ ह्रौं पद्माक्षसुतायै कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ ह्रः मातुलिङ्ग्यै करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥हृदयादिन्यासःॐ ह्रां सीतायै हृदयाय नमः ।ॐ ह्रीं रमायै शिरसे स्वाहा ।ॐ ह्रूं जनकजायै शिखायै वषट् ।ॐ ह्रैं अवनिजायै कवचाय हुम् ।ॐ ह्रौं पद्माक्षसुतायै नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ ह्रः मातुलिङ्ग्यै अस्त्राय फट् ।भूर्भुवःसुवरोमिति दिग्बन्धः ॥अथ ध्यानम् ।सीतां कमलपत्राक्षीं विद्युत्पुञ्चसमप्रभाम् ।द्विभुजां सुकुमाराङ्गीं पीतकौशेयवासिनीम् ॥ १॥

atha viniyogaḥasya śrīsītākavacamantrasya agasti ṛṣiḥ | śrīsītā devatā |anuṣṭup chandaḥ | rāmeti bījam | janakajeti śaktiḥ | avanijeti kīlakam |padmākṣasutetyastram | mātuliṅgīti kavacam | mūlakāsuraghātinīti mantraḥ |śrīsītārāmacandraprītyarthaṃ sakalakāmanā sid|hdhyarthaṃ jape viniyogaḥ ||atha aṅguḷīnyāsaḥoṃ hrāṃ sītāyai aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ hrīṃ ramāyai tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ hrūṃ janakajāyai madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ hraiṃ avanijāyai anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ hrauṃ padmākṣasutāyai kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ hraḥ mātuliṅgyai karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||hṛdayādinyāsaḥoṃ hrāṃ sītāyai hṛdayāya namaḥ |oṃ hrīṃ ramāyai śirase svāhā |oṃ hrūṃ janakajāyai śikhāyai vaṣaṭ |oṃ hraiṃ avanijāyai kavacāya hum |oṃ hrauṃ padmākṣasutāyai netratrayāya vauṣaṭ |oṃ hraḥ mātuliṅgyai astrāya phaṭ |bhūrbhuvaḥsuvaromiti digbandhaḥ ||atha dhyānam |sītāṃ kamalapatrākṣīṃ vidyutpuñcasamaprabhām |dvibhujāṃ sukumārāṅgīṃ pītakauśeyavāsinīm || 1||

सिंहासने रामचन्द्रवामभागस्थितां वराम् ।नानालङ्कारसम्युक्तां कुण्डलद्वयधारिणीम् ॥ २॥

siṃhāsane rāmacandravāmabhāgasthitāṃ varām |nānālaṅkārasamyuktāṃ kuṇḍaladvayadhāriṇīm || 2||

चूडाकङ्कणकेयूररशनानूपुरान्विताम् ।सीमन्ते रविचन्द्राभ्यां निटिले तिलकेन च ॥ ३॥

cūḍākaṅkaṇakeyūraraśanānūpurānvitām |sīmante ravicandrābhyāṃ niṭile tilakena ca || 3||

मयूराभरणेनापि घ्राणेऽतिशोभितां शुभाम् ।हरिद्रां कज्जलं दिव्यं कुङ्कुमं कुसुमानि च ॥ ४॥

mayūrābharaṇenāpi ghrāṇe'tiśobhitāṃ śubhām |haridrāṃ kajjalaṃ divyaṃ kuṅkumaṃ kusumāni ca || 4||

बिभ्रन्तीं सुरभिद्रव्यं सगन्ध स्नेहमुत्तमम् ।स्मिताननां गौरवर्णां मन्दारकुसुमं करे ॥ ५॥

bibhrantīṃ surabhidravyaṃ sagandha snehamuttamam |smitānanāṃ gauravarṇāṃ mandārakusumaṃ kare || 5||

बिभ्रन्तीमपरे हस्ते मातुलिङ्गमनुत्तमम् ।रम्यवासां च बिम्बोष्ठीं चन्द्रवाहनलोचनाम् ॥ ६॥

bibhrantīmapare haste mātuliṅgamanuttamam |ramyavāsāṃ ca bimboṣṭhīṃ candravāhanalocanām || 6||

कलानाथसमानास्यां कलकण्ठमनोरमाम् ।मातुलिङ्गोद्भवां देवीं पद्माक्षदुहितां शुभाम् ॥ ७॥

kalānāthasamānāsyāṃ kalakaṇṭhamanoramām |mātuliṅgodbhavāṃ devīṃ padmākṣaduhitāṃ śubhām || 7||

मैथिलीं रामदयितां दासीभिः परिवीजिताम् ।एवं ध्यात्वा जनकजां हेमकुम्भपयोधराम् ॥ ८॥

maithilīṃ rāmadayitāṃ dāsībhiḥ parivījitām |evaṃ dhyātvā janakajāṃ hemakumbhapayodharām || 8||

सीतायाः कवचं दिव्यं पठनीयं शुभावहं ॥ ९॥

sītāyāḥ kavacaṃ divyaṃ paṭhanīyaṃ śubhāvahaṃ || 9||

अथ कवचम् ।ॐ श्रीसीता पूर्वतः पातु दक्षिणेऽवतु जानकी ।प्रतीच्यां पातु वैदेही पातूदीच्यां च मैथिली ॥ १॥

atha kavacam |oṃ śrīsītā pūrvataḥ pātu dakṣiṇe'vatu jānakī |pratīcyāṃ pātu vaidehī pātūdīcyāṃ ca maithilī || 1||

अधः पातु मातुलिङ्गी ऊर्ध्वं पद्माक्षजावतु ।मध्येऽवनिसुता पातु सर्वतः पातु मां रमा ॥ २॥

adhaḥ pātu mātuliṅgī ūrdhvaṃ padmākṣajāvatu |madhye'vanisutā pātu sarvataḥ pātu māṃ ramā || 2||

स्मितानना शिरः पातु पातु भालं नृपात्मजा ।पद्माऽवतु भृवोर्मध्ये मृगाक्षी नयनेऽवतु ॥ ३॥

smitānanā śiraḥ pātu pātu bhālaṃ nṛpātmajā |padmā'vatu bhṛvormadhye mṛgākṣī nayane'vatu || 3||

कपोले कर्णमूले च पातु श्रीरामवल्लभा ।नासाग्रं सात्त्विकी पातु पातु वक्त्रं तु राजसी ॥ ४॥

kapole karṇamūle ca pātu śrīrāmavallabhā |nāsāgraṃ sāttvikī pātu pātu vaktraṃ tu rājasī || 4||

तामसी पातु मद्वाणीं पातु जिह्वां पतिव्रता ।दन्तान् पातु महामाया चिबुकं कनकप्रभा ॥ ५॥

tāmasī pātu madvāṇīṃ pātu jihvāṃ pativratā |dantān pātu mahāmāyā cibukaṃ kanakaprabhā || 5||

पातु कण्ठं सौम्यरूपा स्कन्धौ पातु सुरार्चिता ।भुजौ पातु वरारोहा करौ कङ्कणमण्डिता ॥ ६॥

pātu kaṇṭhaṃ saumyarūpā skandhau pātu surārcitā |bhujau pātu varārohā karau kaṅkaṇamaṇḍitā || 6||

नखान् रक्तनखा पातु कुक्षौ पातु लघूदरा ।वक्षः पातु रामपत्नी पार्श्वे रावणमोहिनी ॥ ७॥

nakhān raktanakhā pātu kukṣau pātu laghūdarā |vakṣaḥ pātu rāmapatnī pārśve rāvaṇamohinī || 7||

पृष्ठदेशे वह्निगुप्ताऽवतु मां सर्वदैव हि ।दिव्यप्रदा पातु नाभिं कटिं राक्षसमोहिनी ॥ ८॥

pṛṣṭhadeśe vahniguptā'vatu māṃ sarvadaiva hi |divyapradā pātu nābhiṃ kaṭiṃ rākṣasamohinī || 8||

गुह्यं पातु रत्नगुप्ता लिङ्गं पातु हरिप्रिया ।ऊरू रक्षतु रम्भोरू जानुनी प्रियभाषिणी ॥ ९॥

guhyaṃ pātu ratnaguptā liṅgaṃ pātu haripriyā |ūrū rakṣatu rambhorū jānunī priyabhāṣiṇī || 9||

जङ्घे पातु सदा सुभ्रूः गुल्फौ चामरवीजिता ।पादौ लवसुता पातु पात्वङ्गानि कुशाम्बिका ॥ १०॥

jaṅghe pātu sadā subhrūḥ gulphau cāmaravījitā |pādau lavasutā pātu pātvaṅgāni kuśāmbikā || 10||

पादाङ्गुळीः सदा पातु मम नूपुरनिःस्वना ।रोमाण्यवतु मे नित्यं पीतकौशेयवासिनी ॥ ११॥

pādāṅguḷīḥ sadā pātu mama nūpuraniḥsvanā |romāṇyavatu me nityaṃ pītakauśeyavāsinī || 11||

रात्रौ पातु कालरूपा दिने दानैकतत्परा ।सर्वकालेषु मां पातु मूलकासुरघातिनी ॥ १२॥

rātrau pātu kālarūpā dine dānaikatatparā |sarvakāleṣu māṃ pātu mūlakāsuraghātinī || 12||

एवं सुतीक्ष्ण सीतायाः कवचं ते मयेरितम् ।इदं प्रातः समुत्थाय स्नात्वा नित्यं पठेत्तु यः ॥ १३॥

evaṃ sutīkṣṇa sītāyāḥ kavacaṃ te mayeritam |idaṃ prātaḥ samutthāya snātvā nityaṃ paṭhettu yaḥ || 13||

जानकीं पूजयित्वा स सर्वान् कामानवाप्नुयात् ।धनार्थी प्राप्नुयाद्द्रव्यं पुत्रार्थी पुत्रमाप्नुयात् ॥ १४॥

jānakīṃ pūjayitvā sa sarvān kāmānavāpnuyāt |dhanārthī prāpnuyāddravyaṃ putrārthī putramāpnuyāt || 14||

स्त्रीकामार्थी शुभां नारीं सुखार्थि सौख्यमाप्नुयात् ।अष्टवारं जपनीयं सीतायाः कवचं सदा ॥ १५॥

strīkāmārthī śubhāṃ nārīṃ sukhārthi saukhyamāpnuyāt |aṣṭavāraṃ japanīyaṃ sītāyāḥ kavacaṃ sadā || 15||

अष्टभ्यो विप्रवर्येभ्यो नरः प्रीत्यार्पयेत् सदा ।फलपुष्पादिकादीनि यानि यानि पृथक् पृथक् ॥ १६॥

aṣṭabhyo vipravaryebhyo naraḥ prītyārpayet sadā |phalapuṣpādikādīni yāni yāni pṛthak pṛthak || 16||

सीतायाः कवचं चेदं पुण्यं पातकनाशनम् ।ये पठन्ति नरा भक्त्या ते धन्या मानवा भुवि ॥ १७॥

sītāyāḥ kavacaṃ cedaṃ puṇyaṃ pātakanāśanam |ye paṭhanti narā bhaktyā te dhanyā mānavā bhuvi || 17||

पठन्ति रामकवचं सीतायाः कवचं विना ।तथा विना लक्ष्मणस्य कवचेन वृथा स्मृतम् ॥ १८॥

paṭhanti rāmakavacaṃ sītāyāḥ kavacaṃ vinā |tathā vinā lakṣmaṇasya kavacena vṛthā smṛtam || 18||

तस्मात् सदा नरैर्जाप्यं कवचानां चतुष्टयम् ।आदौ तु वायुपुत्रस्य लक्ष्मणस्य ततः परम् ॥ १९॥

tasmāt sadā narairjāpyaṃ kavacānāṃ catuṣṭayam |ādau tu vāyuputrasya lakṣmaṇasya tataḥ param || 19||

ततः पठेच्च सीतायाः श्रीरामस्य ततः परम् ।एवं सदा जपनीयं कवचानां चतुष्टयम् ॥ २०॥

tataḥ paṭhecca sītāyāḥ śrīrāmasya tataḥ param |evaṃ sadā japanīyaṃ kavacānāṃ catuṣṭayam || 20||

इति श्रीशतकोटिरामायणान्तर्गते श्रीमदानन्दरामायणे वाल्मिकीयेमनोहरकाण्डे चतुर्दशसर्गान्तर्गतं श्रीसीताकवचं सम्पूर्णम् ॥ठोसे व्हो रेचिते ष्रिराम ख़वचं विथोउत् रेचितिन्ग्फ़िर्स्त् ःअनुमत्, नेक्ष्त् ळक्श्मन, थेरेअफ़्तेर् षीता

iti śrīśatakoṭirāmāyaṇāntargate śrīmadānandarāmāyaṇe vālmikīyemanoharakāṇḍe caturdaśasargāntargataṃ śrīsītākavacaṃ sampūrṇam ||ṭhose vho recite ṣrirāma ख़vacaṃ vithout recitingफ़irst ḥanumat, nekṣt ḷakśmana, thereaफ़ter ṣītā