रामवर्णमालिकास्तोत्रम् Shri Ramavarnamalika Stotram

अन्तस्समस्तजगतां यमनुप्रविष्टमाचक्षते मणिगणेष्विव सूत्रमार्याः ।तं केलिकल्पितरघूद्वहरूपमाद्यंपङ्केरुहाक्षमनिशं शरणं प्रपद्ये ॥ १॥

antassamastajagatāṃ yamanupraviṣṭamācakṣate maṇigaṇeṣviva sūtramāryāḥ |taṃ kelikalpitaraghūdvaharūpamādyaṃpaṅkeruhākṣamaniśaṃ śaraṇaṃ prapadye || 1||

आम्नायशैलशिखरैकनिकेतनायवाल्मीकिवाग्जलनिधिप्रतिबिम्बिताय ।कालाम्बुदाय करुणारसमेदुरायकस्मैचिदस्तु मम कार्मुकिणे प्रणामः ॥ २॥

āmnāyaśailaśikharaikaniketanāyavālmīkivāgjalanidhipratibimbitāya |kālāmbudāya karuṇārasamedurāyakasmaicidastu mama kārmukiṇe praṇāmaḥ || 2||

इन्दुप्रसादमवतंसयता तदीयंचापं करे हुतवहं वहता हरेण ।शङ्के जगत्त्रयमनुग्रहनिग्रहाभ्यांसंयोज्यते रघुपते समयान्तरेषु ॥ ३॥

induprasādamavataṃsayatā tadīyaṃcāpaṃ kare hutavahaṃ vahatā hareṇa |śaṅke jagattrayamanugrahanigrahābhyāṃsaṃyojyate raghupate samayāntareṣu || 3||

ईदृग्विधस्त्वमिति वेद न सोऽपि वेदःशक्तोऽन्तिकस्थितमवेक्षितुमुत्तमाङ्गे ।श्रोतुं क्षमं न कुदृशेक्षितुमप्यतस्त्वांसर्वे विदन्तु कथमीश कथं स्तुवन्तु ॥ ४॥

īdṛgvidhastvamiti veda na so'pi vedaḥśakto'ntikasthitamavekṣitumuttamāṅge |śrotuṃ kṣamaṃ na kudṛśekṣitumapyatastvāṃsarve vidantu kathamīśa kathaṃ stuvantu || 4||

उष्णांशुबिम्बमुदधिस्मयघस्मरास्त्रग्रावा च तुल्यमजनिष्ट गृहं यथा ते ।वाल्मीकिवागपि मदुक्तिरपि प्रभुं त्वांदेव प्रशंसति तथा यदि कोऽत्र दोषः ॥ ५॥

uṣṇāṃśubimbamudadhismayaghasmarāstragrāvā ca tulyamajaniṣṭa gṛhaṃ yathā te |vālmīkivāgapi maduktirapi prabhuṃ tvāṃdeva praśaṃsati tathā yadi ko'tra doṣaḥ || 5||

ऊढः पुरासि विनतान्वयसम्भवेनदेव त्वया किमधुनापि तथा न भाव्यम् ।पूर्वे जना मम विनेमुरसंशयं त्वांजानासि राघव तदन्वयसम्भवं माम् ॥ ६॥

ūḍhaḥ purāsi vinatānvayasambhavenadeva tvayā kimadhunāpi tathā na bhāvyam |pūrve janā mama vinemurasaṃśayaṃ tvāṃjānāsi rāghava tadanvayasambhavaṃ mām || 6||

ऋक्षं प्लवङ्गमपि रक्षसि चेन्महात्मन्विप्रेषु किं पुनरथापि न विश्वसाम ।अत्रापराध्यति किल १ प्रथमद्वितीयौवर्णौ तवौदनतया २ निगमो विवृण्वन् ॥ ७॥

ṛkṣaṃ plavaṅgamapi rakṣasi cenmahātmanvipreṣu kiṃ punarathāpi na viśvasāma |atrāparādhyati kila 1 prathamadvitīyauvarṇau tavaudanatayā 2 nigamo vivṛṇvan || 7||

नॄणां न केवलमसि त्रिदिवौकसां त्वंराजा यमार्कमरुतोऽपि यतस्त्रसन्ति ।दीनस्य वाङ्मम तथा वितते तव स्यात्कर्णे रघूद्वह यतः ककुभोऽपि जाताः ॥ ८॥

nṝṇāṃ na kevalamasi tridivaukasāṃ tvaṃrājā yamārkamaruto'pi yatastrasanti |dīnasya vāṅmama tathā vitate tava syātkarṇe raghūdvaha yataḥ kakubho'pi jātāḥ || 8||

क्लृप्तामपि व्यसनिनीं भवितव्यतां मेनाथान्यथा कुरु तव प्रभुतां दिदृक्षोः ।चक्रे शिलापि तरुणी भवता तदास्तांमायापि यद्धटयते तव दुर्घटानि ॥ ९॥

klṛptāmapi vyasaninīṃ bhavitavyatāṃ menāthānyathā kuru tava prabhutāṃ didṛkṣoḥ |cakre śilāpi taruṇī bhavatā tadāstāṃmāyāpi yaddhaṭayate tava durghaṭāni || 9||

एकं भवन्तमृषयो विदुरद्वितीयंजानामि कार्मुकामहं तु तव द्वितीयम् ।श्रुत्याश्रिता जगति यद्गुणघोषणा सादूरीकरोति दुरितानि समाश्रितानाम् ॥ १०॥

ekaṃ bhavantamṛṣayo viduradvitīyaṃjānāmi kārmukāmahaṃ tu tava dvitīyam |śrutyāśritā jagati yadguṇaghoṣaṇā sādūrīkaroti duritāni samāśritānām || 10||

ऐशं शरासमचलोपममिक्षुवल्लीभञ्जं बभञ्ज फिल यस्तव बाहुदण्डः ।तस्य त्वशीतकरवंशवतंस शंसकिं दुष्करो भवति मे विधिपाशभङ्गः ॥ ११॥

aiśaṃ śarāsamacalopamamikṣuvallībhañjaṃ babhañja phila yastava bāhudaṇḍaḥ |tasya tvaśītakaravaṃśavataṃsa śaṃsakiṃ duṣkaro bhavati me vidhipāśabhaṅgaḥ || 11||

ओजस्तव प्रहितशेषविषाग्निदग्धैःस्पष्टं जगद्भिरुपलभ्य भयाकुलानाम् (? ) ।गीतोक्तिभिस्त्वयि निरस्य मनुष्यबुद्धिंदेव स्तुतोऽसि विधिविष्णुवृषध्जानाम् ॥ १२॥

ojastava prahitaśeṣaviṣāgnidagdhaiḥspaṣṭaṃ jagadbhirupalabhya bhayākulānām (? ) |gītoktibhistvayi nirasya manuṣyabuddhiṃdeva stuto'si vidhiviṣṇuvṛṣadhjānām || 12||

औत्कण्ठ्यमस्ति दशकण्ठरिपो ममैकंद्रक्ष्यामि तावकपदाम्बुरुहं कदेति ।अप्येति कर्म निखिलं मम यत्र दृष्टेलीनाश्च यत्र यतिभिः सह मत्कुलीनाः ॥ १३॥

autkaṇṭhyamasti daśakaṇṭharipo mamaikaṃdrakṣyāmi tāvakapadāmburuhaṃ kadeti |apyeti karma nikhilaṃ mama yatra dṛṣṭelīnāśca yatra yatibhiḥ saha matkulīnāḥ || 13||

अम्भोनिधाववधिमत्यवकीर्य बाणान्किं लब्धवानसि ननु श्वशुरस्तवायम् ।इष्टापनेतुमथवा यदि बाणकण्डूर्देवायमस्यनवधिर्मम दैन्यसिन्धुः ॥ १४॥

ambhonidhāvavadhimatyavakīrya bāṇānkiṃ labdhavānasi nanu śvaśurastavāyam |iṣṭāpanetumathavā yadi bāṇakaṇḍūrdevāyamasyanavadhirmama dainyasindhuḥ || 14||

अश्रान्तमर्हति तुलाममृतांशुबिम्बंभग्नाम्बुजद्युतिमदेन भवन्मुखेन ।अस्मादभूदनल इत्यकृतोक्तिरीशसत्या कथं भवतु साधुविवेकभाजाम् ॥ १५॥

aśrāntamarhati tulāmamṛtāṃśubimbaṃbhagnāmbujadyutimadena bhavanmukhena |asmādabhūdanala ityakṛtoktirīśasatyā kathaṃ bhavatu sādhuvivekabhājām || 15||

कल्याणमावहतु नः कमलोदरश्रीरासन्नवानरभटौघगृहीतशेषः ।श्लिष्यन् मुनीन् प्रणतदेवशिरःकिरीटदाम्नि स्खलन् दशरथात्मज ते कटाक्षः ॥ १६॥

kalyāṇamāvahatu naḥ kamalodaraśrīrāsannavānarabhaṭaughagṛhītaśeṣaḥ |śliṣyan munīn praṇatadevaśiraḥkirīṭadāmni skhalan daśarathātmaja te kaṭākṣaḥ || 16||

१\। ब्राह्मणक्षत्रियौ । यस्य ब्रह्म च क्षत्रं चउभे भवत ओदनः इति कठवाल्लिरनुसन्धेया ।खंवायुरग्निरुदकं पृथिवी च शब्दःस्पर्शश्व रूपरसगन्धमपि त्वमेव ।\।\।\।\।\।\।\।\।\। दययात्मबन्धोधत्से वपुः शरशरासभृदब्दनीलम् ॥ १७॥

1\| brāhmaṇakṣatriyau | yasya brahma ca kṣatraṃ caubhe bhavata odanaḥ iti kaṭhavālliranusandheyā |khaṃvāyuragnirudakaṃ pṛthivī ca śabdaḥsparśaśva rūparasagandhamapi tvameva |\|\|\|\|\|\|\|\|\| dayayātmabandhodhatse vapuḥ śaraśarāsabhṛdabdanīlam || 17||

गङ्गा पुनाति रघुपुङ्गव यत्प्रसूतायद्रेणुना च पुपुवे यमिनः कलत्रम् ।तस्य त्वदङ्घ्रिकमलस्य निषेवया स्यांपूतो यथा पुनरघेऽपि तथा प्रसीद ॥ १८॥

gaṅgā punāti raghupuṅgava yatprasūtāyadreṇunā ca pupuve yaminaḥ kalatram |tasya tvadaṅghrikamalasya niṣevayā syāṃpūto yathā punaraghe'pi tathā prasīda || 18||

घण्टाघणङ्घणितकोटिशरासनं तेलुण्टाकमस्तु विपदां मम लोकनाथ ।जिह्वालुतां वहति यद्भुजगो रिपूणांउष्णैरसृग्भिरुदरम्भरिणा शरेण ॥ १९॥

ghaṇṭāghaṇaṅghaṇitakoṭiśarāsanaṃ teluṇṭākamastu vipadāṃ mama lokanātha |jihvālutāṃ vahati yadbhujago ripūṇāṃuṣṇairasṛgbhirudarambhariṇā śareṇa || 19||

प्राङ्स्यवाङ्सि परेश तथासि तिर्यक्ब्रूमः किमन्यदखिला अपि जन्तवोऽसि ।एकक्रमेपि तव वा भुवि न म्रियन्ते (? )मन्दस्य राघव सहस्व ममापराधम् ॥ २०॥

prāṅsyavāṅsi pareśa tathāsi tiryakbrūmaḥ kimanyadakhilā api jantavo'si |ekakramepi tava vā bhuvi na mriyante (? )mandasya rāghava sahasva mamāparādham || 20||

चण्डानिलव्यतिकरक्षुभिताम्बुवाहदम्भोलिपातमिव दारुणमन्तकालम् ।स्मृत्वापि सम्भविनमुद्विजते न धन्योलब्ध्वा शरण्यमनरण्यकुलेश्वरं त्वाम् ॥ २१॥

caṇḍānilavyatikarakṣubhitāmbuvāhadambholipātamiva dāruṇamantakālam |smṛtvāpi sambhavinamudvijate na dhanyolabdhvā śaraṇyamanaraṇyakuleśvaraṃ tvām || 21||

छन्नं निजं कुहनया मृगरूपभाजोनक्तञ्चरस्य न किमाविरकारि रूपम् ।त्वत्पत्रिणापि रघुवीर ममाद्य मायागूढस्वरूपविवृतौ तव कः प्रयासः ॥ २२॥

channaṃ nijaṃ kuhanayā mṛgarūpabhājonaktañcarasya na kimāvirakāri rūpam |tvatpatriṇāpi raghuvīra mamādya māyāgūḍhasvarūpavivṛtau tava kaḥ prayāsaḥ || 22||

जन्तोः किल त्वदभिधा मम कर्णिकायांकर्णेजपन् हरति कश्चन पञ्चकोशान् ।इत्यामनन्ति रघुवीर ततो भवन्तंराजाधिराज इति विश्वसिमः कथं वा ॥ २३॥

jantoḥ kila tvadabhidhā mama karṇikāyāṃkarṇejapan harati kaścana pañcakośān |ityāmananti raghuvīra tato bhavantaṃrājādhirāja iti viśvasimaḥ kathaṃ vā || 23||

झङ्कारिभृङ्गकमलोपमितं पदं तेचारुस्तवप्रवणचारणकिन्नरौघम् ।जानामि राघव जलाशयवासयोग्यंस्वैरं वसेत्तदधुनैव जलाशये मे ॥ २४॥

jhaṅkāribhṛṅgakamalopamitaṃ padaṃ tecārustavapravaṇacāraṇakinnaraugham |jānāmi rāghava jalāśayavāsayogyaṃsvairaṃ vasettadadhunaiva jalāśaye me || 24||

ज्ञानेन मुक्तिरिति निश्चितमागमज्ञैर्ज्ञानं क्व मे भवतु दुस्त्यजवासनस्य ।देवाभयं वितर किं नु सकृत्प्रपत्त्यामह्यं न विस्मर पुरैव कृतां प्रतिज्ञाम् ॥ २५॥

jñānena muktiriti niścitamāgamajñairjñānaṃ kva me bhavatu dustyajavāsanasya |devābhayaṃ vitara kiṃ nu sakṛtprapattyāmahyaṃ na vismara puraiva kṛtāṃ pratijñām || 25||

टङ्कारमीश भवदीयशरासनस्यज्यास्भालनेन जनितं निगमं प्रतीमः ।येनैव राघव भवानवगम्य मासत्रासं निरस्य सुखमातनुते बुधानाम् ॥ २६॥

ṭaṅkāramīśa bhavadīyaśarāsanasyajyāsbhālanena janitaṃ nigamaṃ pratīmaḥ |yenaiva rāghava bhavānavagamya māsatrāsaṃ nirasya sukhamātanute budhānām || 26||

ठात्कृत्य मण्डलमखण्डि यदुष्णभानोर्देव त्वदस्त्रदलितैर्युधि यातुधानैः ।शङ्के ततस्तव पदं विदलय्य वेगात्तैरद्भुतं प्रतिकृतिर्विदधे वधस्य ॥ २७॥

ṭhātkṛtya maṇḍalamakhaṇḍi yaduṣṇabhānordeva tvadastradalitairyudhi yātudhānaiḥ |śaṅke tatastava padaṃ vidalayya vegāttairadbhutaṃ pratikṛtirvidadhe vadhasya || 27||

डिम्भस्तवास्मि रघुवीर तथा दयस्वलभ्यं यथा कुशलवत्वमपि क्षितौ मे ।किञ्चिन्मनो मयि निधेहि तव क्षतं किंव्यर्था भवत्वमनसं गृणती श्रुतिस्त्वाम् ॥ २८॥

ḍimbhastavāsmi raghuvīra tathā dayasvalabhyaṃ yathā kuśalavatvamapi kṣitau me |kiñcinmano mayi nidhehi tava kṣataṃ kiṃvyarthā bhavatvamanasaṃ gṛṇatī śrutistvām || 28||

ढक्कां त्वदीययशसा मधुनापि शृण्मःप्राचेतसस्य भणितिं भरताग्रजन्मन् ।सत्ये यशस्तव शृणोति मृकण्डुसूनोर्धाताप्यतो जगति को हि भवादृशोऽन्यः ॥ २९॥

ḍhakkāṃ tvadīyayaśasā madhunāpi śṛṇmaḥprācetasasya bhaṇitiṃ bharatāgrajanman |satye yaśastava śṛṇoti mṛkaṇḍusūnordhātāpyato jagati ko hi bhavādṛśo'nyaḥ || 29||

त्राणं समस्तजगतां तव किं न कार्यंसा किं न तत्र करणं करुणा तवैव ।आख्याति कार्यकरणे तव नेति या वाङ्मुख्या न सा रघुपते भवति श्रुतीनाम् ॥ ३०॥

trāṇaṃ samastajagatāṃ tava kiṃ na kāryaṃsā kiṃ na tatra karaṇaṃ karuṇā tavaiva |ākhyāti kāryakaraṇe tava neti yā vāṅmukhyā na sā raghupate bhavati śrutīnām || 30||

तत्त्वम्पदे पदमसीति च यानि देवतेषां यदस्म्यभिलषन्नुपलब्धुमर्थान् ।सेवे पदद्वयमतो मृदुलं न वादौयद्दारुणैरपि ततो भवदर्थलाभः (? ) ॥ ३१॥

tattvampade padamasīti ca yāni devateṣāṃ yadasmyabhilaṣannupalabdhumarthān |seve padadvayamato mṛdulaṃ na vādauyaddāruṇairapi tato bhavadarthalābhaḥ (? ) || 31||

प्रोथं यदुद्वहसि भूमिवहैकदंष्ट्रंविश्वप्रभो विघटिताभ्रघटाः सटा वा ।रूपं तदुद्भटमपास्य रुचासि दिष्ट्यात्वं शम्बरारिरपि कैतवशम्बरारिः (? ) ॥ ३२॥

prothaṃ yadudvahasi bhūmivahaikadaṃṣṭraṃviśvaprabho vighaṭitābhraghaṭāḥ saṭā vā |rūpaṃ tadudbhaṭamapāsya rucāsi diṣṭyātvaṃ śambarārirapi kaitavaśambarāriḥ (? ) || 32||

दग्ध्वा निशाचरपुरी प्रथितस्तवैकोभक्तेषु दानवपुरत्रितयं तथान्यः ।त्वञ्चाशराव्युरसमस्यगुणैः प्रभो मेपुर्यष्टकप्रशमनेन लभस्व कीर्तिम् (? ) ॥ ३३॥

dagdhvā niśācarapurī prathitastavaikobhakteṣu dānavapuratritayaṃ tathānyaḥ |tvañcāśarāvyurasamasyaguṇaiḥ prabho mepuryaṣṭakapraśamanena labhasva kīrtim (? ) || 33||

धत्ते शिरांसि दश यस्सुकरो वधोऽस्यकिं न त्वया निगमगीतसहस्त्रमूर्ध्ना ।मोहं ममामितपदं यदि देव हन्याःकीर्तिस्तदा तव सहस्रपदो बहुः स्यात् ॥ ३४॥

dhatte śirāṃsi daśa yassukaro vadho'syakiṃ na tvayā nigamagītasahastramūrdhnā |mohaṃ mamāmitapadaṃ yadi deva hanyāḥkīrtistadā tava sahasrapado bahuḥ syāt || 34||

नम्रस्य मे भव विभो स्वयमेव नाथोनाथो भव त्वमिति चोदयितुं बिभेमि ।येन स्वसा दशमुखस्य नियोजयन्तीनाथो भव त्वमिति नासिकया विहीना ॥ ३५॥

namrasya me bhava vibho svayameva nāthonātho bhava tvamiti codayituṃ bibhemi |yena svasā daśamukhasya niyojayantīnātho bhava tvamiti nāsikayā vihīnā || 35||

पर्याकुलोऽस्मि किल पातकमेव कुर्वन्दीनं ततः करुणया कुरु मामपापम् ।कर्तुं रघूद्वह नदीनमपापमुर्व्यांशक्तस्त्वमित्ययमपैति न लोकवादः ॥ ३६॥

paryākulo'smi kila pātakameva kurvandīnaṃ tataḥ karuṇayā kuru māmapāpam |kartuṃ raghūdvaha nadīnamapāpamurvyāṃśaktastvamityayamapaiti na lokavādaḥ || 36||

फल्गूनि यद्यपि फलानि न लिप्सते मेचेतः प्रभो तदपि नो भजति प्रकृत्या ।मूर्त्यन्तरं व्रजवधूजनमोहनं तेजानाति फल्गु न फलं भुवि यत्प्रदातुम् ॥ ३७॥

phalgūni yadyapi phalāni na lipsate mecetaḥ prabho tadapi no bhajati prakṛtyā |mūrtyantaraṃ vrajavadhūjanamohanaṃ tejānāti phalgu na phalaṃ bhuvi yatpradātum || 37||

बर्हिश्छदग्रथितकेशमनर्हवेषमादाय गोपवनिताकुचकुङ्कुमाङ्कम् ।ह्रीणो न राघव भवान् यदतः प्रतीमःपत्न्या ह्रिया विरहितोऽसि पुरा श्रियेव ॥ ३८॥

barhiśchadagrathitakeśamanarhaveṣamādāya gopavanitākucakuṅkumāṅkam |hrīṇo na rāghava bhavān yadataḥ pratīmaḥpatnyā hriyā virahito'si purā śriyeva || 38||

भद्राय मेऽस्तु तव राघव बोधमुद्राविद्रावयन्त्यखिलमान्तरमन्धकारम् ।मन्त्रस्य ते परिपुनन्ति जगद्यथाषडष्टाक्षराण्य(पि तथैव) विवृण्वती सा ॥ ३९॥

bhadrāya me'stu tava rāghava bodhamudrāvidrāvayantyakhilamāntaramandhakāram |mantrasya te paripunanti jagadyathāṣaḍaṣṭākṣarāṇya(pi tathaiva) vivṛṇvatī sā || 39||

मन्दं निधेहि हृदि मे भगवन्नटव्यांपाषाणकण्टकसहिष्णु पदाम्बुजं ते ।अङ्गुष्ठमात्रमथवात्र निधातुमर्हस्याक्रान्तदुन्दुभितनूकठिनास्थिकूटम् ॥ ४०॥

mandaṃ nidhehi hṛdi me bhagavannaṭavyāṃpāṣāṇakaṇṭakasahiṣṇu padāmbujaṃ te |aṅguṣṭhamātramathavātra nidhātumarhasyākrāntadundubhitanūkaṭhināsthikūṭam || 40||

यज्ञेन देव तपसा यदनाशकेनदानेन च द्विजगणैर्विविदिष्यसे त्वम् ।भाग्येन मे जनितृषा तदिदं यतस्त्वांचापेषुभाक् परमबुध्यत जामदग्न्यः ॥ ४१॥

yajñena deva tapasā yadanāśakenadānena ca dvijagaṇairvividiṣyase tvam |bhāgyena me janitṛṣā tadidaṃ yatastvāṃcāpeṣubhāk paramabudhyata jāmadagnyaḥ || 41||

रम्योज्ज्वलस्तव पुरा रघुवीर देहःकामप्रदो यदभवत् कमलालयायै ।चित्रं किमत्र चरणाम्बुजरेणुरेखाकामं ददौ न मुनये किमु गौतमाय ॥ ४२॥

ramyojjvalastava purā raghuvīra dehaḥkāmaprado yadabhavat kamalālayāyai |citraṃ kimatra caraṇāmbujareṇurekhākāmaṃ dadau na munaye kimu gautamāya || 42||

लङ्केशवक्षसि निविश्य यथा शरस्तेमन्दोदरीकुचतटीमणिहारचोरः ।शुद्धे सतां हृदि गतस्त्वमपि प्रभो मेचित्ते तथा हर चिरोवनतामविद्याम् ॥ ४३॥

laṅkeśavakṣasi niviśya yathā śarastemandodarīkucataṭīmaṇihāracoraḥ |śuddhe satāṃ hṛdi gatastvamapi prabho mecitte tathā hara cirovanatāmavidyām || 43||

वन्दे तवाङ्घ्रिकमलं श्वशुरं पयोधेस्तातं भुवश्च रघुपुङ्गव रेखया यत् ।वज्रं बिभर्ति भजदार्तिगिरिं विभेत्तुंविद्यां नताय वितरेयमिति ध्वजं च ॥ ४४॥

vande tavāṅghrikamalaṃ śvaśuraṃ payodhestātaṃ bhuvaśca raghupuṅgava rekhayā yat |vajraṃ bibharti bhajadārtigiriṃ vibhettuṃvidyāṃ natāya vitareyamiti dhvajaṃ ca || 44||

शम्भुः स्वयं निरदिशद्गिरिकन्यकायैयन्नाम राम तव नामसहस्रतुल्यम् ।अर्थं भवन्तमपि तद्वहदेकमेवचित्रं ददाति गृणते चतुरः किलार्थान् ॥ ४५॥

śambhuḥ svayaṃ niradiśadgirikanyakāyaiyannāma rāma tava nāmasahasratulyam |arthaṃ bhavantamapi tadvahadekamevacitraṃ dadāti gṛṇate caturaḥ kilārthān || 45||

षट् ते विधिप्रभृतिभिः समवेक्षितानिमन्त्राक्षराणि ऋषिभिर्मनुवंशकेतो ।एकेन यानि गुणितान्यपि मानसेनचित्रं नृणां त्रिदशतामुपलम्भयन्ति ॥ ४६॥

ṣaṭ te vidhiprabhṛtibhiḥ samavekṣitānimantrākṣarāṇi ṛṣibhirmanuvaṃśaketo |ekena yāni guṇitānyapi mānasenacitraṃ nṛṇāṃ tridaśatāmupalambhayanti || 46||

सर्गस्थितिप्रलयकर्मसु चोदयन्तीमाया गुणत्रयमयी जगतो भवन्तम् ।ब्रह्मेति विष्णुरिति रुद्र इति त्रिधा तेनाम प्रभो दिशति चित्रमजन्मनोऽपि ॥ ४७॥

sargasthitipralayakarmasu codayantīmāyā guṇatrayamayī jagato bhavantam |brahmeti viṣṇuriti rudra iti tridhā tenāma prabho diśati citramajanmano'pi || 47||

हंसोऽसि मानसचरो महतां यतस्त्वंसम्भाव्यते कील ततस्तव पक्षपातः ।मय्येनमर्पय न चेद्रघुनन्दन ? ?जिष्णोरपि त्रिभुवने समव ? ?॥ ४८॥

haṃso'si mānasacaro mahatāṃ yatastvaṃsambhāvyate kīla tatastava pakṣapātaḥ |mayyenamarpaya na cedraghunandana ? ?jiṣṇorapi tribhuvane samava ? ?|| 48||

लक्ष्मीर्यतोऽजनि यथैव जलाशयानामेको रुषा तव तथा कृपयापि कार्यः ।अन्योऽपि कश्चिदिति चेदहमेव वर्तेतादृग्विधस्तपनवंशमणे किमन्यैः ॥ ४९॥

lakṣmīryato'jani yathaiva jalāśayānāmeko ruṣā tava tathā kṛpayāpi kāryaḥ |anyo'pi kaściditi cedahameva vartetādṛgvidhastapanavaṃśamaṇe kimanyaiḥ || 49||

क्षन्तुं त्वमर्हसि रघूद्वह मेऽपराधान्सर्वंसहा ननु वधूरपि ते पुराणी ।वासालयं च ननु हृत्कमलं मदीयंकान्तापरापि न हि किं कमलालया ते ॥ ५०॥

kṣantuṃ tvamarhasi raghūdvaha me'parādhānsarvaṃsahā nanu vadhūrapi te purāṇī |vāsālayaṃ ca nanu hṛtkamalaṃ madīyaṃkāntāparāpi na hi kiṃ kamalālayā te || 50||

इत्थं मम स्तुवदमर्त्यनिगद्यमानत्रय्यन्तमन्त्रमुखरीकृतपादपीठ ।राजाधिराज कृपया रघुवीर वर्णमालास्तवं त्वमवकर्णयितुं प्रसीद ॥ ५१॥

itthaṃ mama stuvadamartyanigadyamānatrayyantamantramukharīkṛtapādapīṭha |rājādhirāja kṛpayā raghuvīra varṇamālāstavaṃ tvamavakarṇayituṃ prasīda || 51||

इति श्रीमद्रामभद्रदीक्षितविरचितं श्रीरामवर्णमालिकास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīmadrāmabhadradīkṣitaviracitaṃ śrīrāmavarṇamālikāstotraṃ sampūrṇam |