रामशतकम् १ Shri Ramashatakam
rāmaśatakam 1
Shri Ramashatakam (रामशतकम् १): a hundred-verse hymn (śataka) to Rāma. 114 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Śatakam
- Rāma
- Shatakam
रामशतकम् १
1 / 114
आपादकेशमतिसुन्दरदिव्यगात्रंश्रीपादरेणुहृतगौतमदारशापम् ।कोपातिरक्तनयनक्षुभिताम्बुराशिंभूपालसूनुमवलोकय रामचन्द्रम् ॥ १॥
āpādakeśamatisundaradivyagātraṃśrīpādareṇuhṛtagautamadāraśāpam |kopātiraktanayanakṣubhitāmburāśiṃbhūpālasūnumavalokaya rāmacandram || 1||
कोदण्डकोटिविनिवेशितबाहुदण्डमाखण्डलाद्यमरपातितपुष्पवर्षम् ।आयोधनक्षितिरजःपरिधूसराङ्गमव्याच्चिरं रघुपतेरवसन्नशत्रोः ॥ २॥
kodaṇḍakoṭiviniveśitabāhudaṇḍamākhaṇḍalādyamarapātitapuṣpavarṣam |āyodhanakṣitirajaḥparidhūsarāṅgamavyācciraṃ raghupateravasannaśatroḥ || 2||
चन्द्रोपमं मलयचन्दनरूषिताङ्गंमन्दारपुष्पपरिपूजितपादपद्मम् ।ब्रह्मेन्द्रदेवमुनियोगिगणावृतं तंवन्देऽरविन्दनयनं रघुरामचन्द्रम् ॥ ३॥
candropamaṃ malayacandanarūṣitāṅgaṃmandārapuṣpaparipūjitapādapadmam |brahmendradevamuniyogigaṇāvṛtaṃ taṃvande'ravindanayanaṃ raghurāmacandram || 3||
सम्पूर्णचन्द्रवदनं सरसीरुहाक्षंमाणिक्यकुण्डलधरं मकुटाभिरामम् ।चाम्पेयगौरवसनं शरचापहस्तंश्रीरामचन्द्रमनिशं कलयामि चित्ते ॥ ४॥
sampūrṇacandravadanaṃ sarasīruhākṣaṃmāṇikyakuṇḍaladharaṃ makuṭābhirāmam |cāmpeyagauravasanaṃ śaracāpahastaṃśrīrāmacandramaniśaṃ kalayāmi citte || 4||
सीतापतिं कमलपत्रविशालनेत्रंरामं कृपाकरमनन्तगुणानुरक्तम् ।इन्द्रादिसर्वसुरसिद्धसुपूजिताङ्घ्रिंनित्यं भजेऽहमसुनायकमप्रमेयम् ॥ ५॥
sītāpatiṃ kamalapatraviśālanetraṃrāmaṃ kṛpākaramanantaguṇānuraktam |indrādisarvasurasiddhasupūjitāṅghriṃnityaṃ bhaje'hamasunāyakamaprameyam || 5||
एकेन बाणमितरेण करेण चापंहारं वहन्तमुरसा शिरसा जटाश्च ।सीतासहायमनुजेन वने चरन्तंश्रीरामचन्द्रमनिशं कलयामि चित्ते ॥ ६॥
ekena bāṇamitareṇa kareṇa cāpaṃhāraṃ vahantamurasā śirasā jaṭāśca |sītāsahāyamanujena vane carantaṃśrīrāmacandramaniśaṃ kalayāmi citte || 6||
संसारसागरसमुद्धरणैकमन्त्रंब्रह्मादिदेवमुनिसेवितसिद्धमन्त्रम् ।दारिद्र्यदुःखभवरोगविनाशमन्त्रंसेवे सदा गुणनिधिं रघुरामचन्द्रम् ॥ ७॥
saṃsārasāgarasamuddharaṇaikamantraṃbrahmādidevamunisevitasiddhamantram |dāridryaduḥkhabhavarogavināśamantraṃseve sadā guṇanidhiṃ raghurāmacandram || 7||
सीतासमेतमजिनाम्बरमप्रमेयंसौमित्रिणा नियतसेवितपादयुग्मम् ।नीलोत्पलद्युतिमनन्तगुणं प्रशान्तंश्रीरामचन्द्रमनिशं कलयामि चित्ते ॥ ८॥
sītāsametamajināmbaramaprameyaṃsaumitriṇā niyatasevitapādayugmam |nīlotpaladyutimanantaguṇaṃ praśāntaṃśrīrāmacandramaniśaṃ kalayāmi citte || 8||
श्रीराघवं दशरथात्मजमप्रमेयंसीतापतिं रघुकुलान्वयरत्नदीपम् ।आजानुबाहुमरविन्ददलायताक्षंरामं निशाचरविनाशकरं नमामि ॥ ९॥
śrīrāghavaṃ daśarathātmajamaprameyaṃsītāpatiṃ raghukulānvayaratnadīpam |ājānubāhumaravindadalāyatākṣaṃrāmaṃ niśācaravināśakaraṃ namāmi || 9||
श्रीराघवं दशमुखान्तकमम्बुजाक्षंसीतामनोरमणमम्बुदनीलदेहम् ।काकुत्स्थवंशपयसान्निधिपूर्णचन्द्रंश्रीरामचन्द्रमनिशं शिरसा नमामि ॥ १०॥
śrīrāghavaṃ daśamukhāntakamambujākṣaṃsītāmanoramaṇamambudanīladeham |kākutsthavaṃśapayasānnidhipūrṇacandraṃśrīrāmacandramaniśaṃ śirasā namāmi || 10||
राकाशशाङ्कवदनं रघुवंशदीपंराजाधिराजतनयं रमणीयमूर्तिम् ।रात्रिञ्चरान्तकमनन्तगुणं मनोज्ञंश्रीरामचन्द्रमनिशं शरणं भजेऽहम् ॥ ११॥
rākāśaśāṅkavadanaṃ raghuvaṃśadīpaṃrājādhirājatanayaṃ ramaṇīyamūrtim |rātriñcarāntakamanantaguṇaṃ manojñaṃśrīrāmacandramaniśaṃ śaraṇaṃ bhaje'ham || 11||
कन्दर्पकोटिसदृशं करुणाम्बुराशिंकाकुत्स्थवंशकनकाचलरत्नदीपम् ।कञ्जातपत्रनयनं करचापबाणंकल्याणराममनिशं शरणं भजेऽहम् ॥ १२॥
kandarpakoṭisadṛśaṃ karuṇāmburāśiṃkākutsthavaṃśakanakācalaratnadīpam |kañjātapatranayanaṃ karacāpabāṇaṃkalyāṇarāmamaniśaṃ śaraṇaṃ bhaje'ham || 12||
विश्वाधिपं विबुधपूजितपादपद्मंविप्रप्रियं विमलपङ्कजपत्रनेत्रम् ।विद्यात्मकं विजितराक्षसवीरकोटिंश्रीवीरराममनिशं शरणं भजेऽहम् ॥ १३॥
viśvādhipaṃ vibudhapūjitapādapadmaṃviprapriyaṃ vimalapaṅkajapatranetram |vidyātmakaṃ vijitarākṣasavīrakoṭiṃśrīvīrarāmamaniśaṃ śaraṇaṃ bhaje'ham || 13||
पद्मासनादिपुरुहूतसुरार्चितं तंपापान्धकारतरणिं पवनात्मजेशम् ।पङ्केरुहाक्षमखिलश्रुतिमौलिसारंपट्टाभिराममनिशं शरणं भजेऽहम् ॥ १४॥
padmāsanādipuruhūtasurārcitaṃ taṃpāpāndhakārataraṇiṃ pavanātmajeśam |paṅkeruhākṣamakhilaśrutimaulisāraṃpaṭṭābhirāmamaniśaṃ śaraṇaṃ bhaje'ham || 14||
श्रीवत्सहारमकुटाङ्गदभूषिताङ्गंश्रीभारतीविधृतचामरवीज्यमानम् ।श्रीनायकं शिवविरिञ्चिनुताङ्घ्रिपीठंश्रीरामचन्द्रमनिशं शरणं भजेऽहम् ॥ १५॥
śrīvatsahāramakuṭāṅgadabhūṣitāṅgaṃśrībhāratīvidhṛtacāmaravījyamānam |śrīnāyakaṃ śivaviriñcinutāṅghripīṭhaṃśrīrāmacandramaniśaṃ śaraṇaṃ bhaje'ham || 15||
यत्पादपङ्कजरजः श्रुतिभिर्विमृद्यं (ग्यं)यन्नाभिपङ्कजभवः कमलासनश्च ।यन्नामसाररसिको भगवान् पुरारिःश्रीरामचन्द्रमनिशं कलयामि चित्ते ॥ १६॥
yatpādapaṅkajarajaḥ śrutibhirvimṛdyaṃ (gyaṃ)yannābhipaṅkajabhavaḥ kamalāsanaśca |yannāmasārarasiko bhagavān purāriḥśrīrāmacandramaniśaṃ kalayāmi citte || 16||
हा राम हा रमण हा जगदेकवीरहा नाथ हा रघुपते करुणालवाल ।हा जानकीरमण हा जगदेकबन्धोहा रामभद्र जनपालक पाहि नित्यम् ॥ १७॥
hā rāma hā ramaṇa hā jagadekavīrahā nātha hā raghupate karuṇālavāla |hā jānakīramaṇa hā jagadekabandhohā rāmabhadra janapālaka pāhi nityam || 17||
हा वीर हा दशरथात्मज मैथिलीशहा देव हा पवनजप्रिय दीनबन्धो ।हा धीर हा दशमुखान्तक लोकनाथहा भूप हा भरतपूर्वज पाहि नित्यम् ॥ १८॥
hā vīra hā daśarathātmaja maithilīśahā deva hā pavanajapriya dīnabandho |hā dhīra hā daśamukhāntaka lokanāthahā bhūpa hā bharatapūrvaja pāhi nityam || 18||
जानाति राम तव नामरुचिं महेशोजानाति गौतमसती चरणप्रभावम् ।जानाति दोर्बलपराक्रममीशचापोजानात्यमोघपटुबाणगतिं पयोधिः ॥ १९॥
jānāti rāma tava nāmaruciṃ maheśojānāti gautamasatī caraṇaprabhāvam |jānāti dorbalaparākramamīśacāpojānātyamoghapaṭubāṇagatiṃ payodhiḥ || 19||
जानाति राम तव चित्तगतिं हनूमान्जानाति राम तव सख्यरुचिं कपीन्द्रः ।जानाति राम तव युद्धगतिं दशास्योजानाति राम विमतानुज एव सत्यम् ॥ २०॥
jānāti rāma tava cittagatiṃ hanūmānjānāti rāma tava sakhyaruciṃ kapīndraḥ |jānāti rāma tava yuddhagatiṃ daśāsyojānāti rāma vimatānuja eva satyam || 20||
(विमतानुज = विमतस्य शत्रो रावणस्य अनुजः विभीषणः)श्रीराम राम रघुनन्दन राम रामश्रीराम राम भरताग्रज राम राम ।श्रीराम राम हनुमत्प्रिय राम रामश्रीराम राम शरणं भव राम राम ॥ २१॥
(vimatānuja = vimatasya śatro rāvaṇasya anujaḥ vibhīṣaṇaḥ)śrīrāma rāma raghunandana rāma rāmaśrīrāma rāma bharatāgraja rāma rāma |śrīrāma rāma hanumatpriya rāma rāmaśrīrāma rāma śaraṇaṃ bhava rāma rāma || 21||
श्रीरामचन्द्र करुणाकर रामचन्द्रराजेन्द्रचन्द्र रघुवंशसमुद्रचन्द्र ।सुग्रीवनेत्रयुगलोत्पलपूर्णचन्द्रसीतामनःकुमुदचन्द्र नमो नमस्ते ॥ २२॥
śrīrāmacandra karuṇākara rāmacandrarājendracandra raghuvaṃśasamudracandra |sugrīvanetrayugalotpalapūrṇacandrasītāmanaḥkumudacandra namo namaste || 22||
वन्देन्दु(ऽब्ज)मौलिमणिशोभिपदारविन्दंवन्दे सुचापशरशोभिकरारविन्दम् ।वन्दे सदा स्मितलसद्वदनारविन्दंवन्दे कटाक्षविलसन्नयनारविन्दम् ॥ २३॥
vandendu('bja)maulimaṇiśobhipadāravindaṃvande sucāpaśaraśobhikarāravindam |vande sadā smitalasadvadanāravindaṃvande kaṭākṣavilasannayanāravindam || 23||
वन्दे रघूत्तमकुलार्णवपूर्णचन्द्रंवन्दे दशाननभुजङ्गविहङ्गमेन्द्रम् ।वन्दे समर्चितकवीन्द्रसुरामरेन्द्रंवन्दे कृपाजलनिधिं रघुरामचन्द्रम् ॥ २४॥
vande raghūttamakulārṇavapūrṇacandraṃvande daśānanabhujaṅgavihaṅgamendram |vande samarcitakavīndrasurāmarendraṃvande kṛpājalanidhiṃ raghurāmacandram || 24||
भवतिमिरपतङ्गं पापतूलस्फुलिङ्गंप्रणवतरुविहङ्गं भक्तचित्ताब्जभृङ्गम् ।निगमवनकुरङ्गं नीरदश्यामलाङ्गंरघुकुलगिरिशृङ्गं नौमि सीतान्तरङ्गम् ॥ २५॥
bhavatimirapataṅgaṃ pāpatūlasphuliṅgaṃpraṇavataruvihaṅgaṃ bhaktacittābjabhṛṅgam |nigamavanakuraṅgaṃ nīradaśyāmalāṅgaṃraghukulagiriśṛṅgaṃ naumi sītāntaraṅgam || 25||
सरसिजदलनेत्रं सर्वलोकैकमित्रंदशरथवरपुत्रं नीलजीमूतगात्रम् ।सकलजनपवित्रं सर्वदा सच्चरित्रंविधृतकनकवस्त्रं (नेत्रं) नौमि सीताकलत्रम् ॥ २६॥
sarasijadalanetraṃ sarvalokaikamitraṃdaśarathavaraputraṃ nīlajīmūtagātram |sakalajanapavitraṃ sarvadā saccaritraṃvidhṛtakanakavastraṃ (netraṃ) naumi sītākalatram || 26||
वदनजितनिशेशं कोटिसूर्यप्रकाशंसकलजगदधीशं माल्यसंशोभिकेशम् ।निखिलसुरमुनीशं दूतशाखामृगेशंविजितनिशिचरेशं नौम्यहं जानकीशम् ॥ २७॥
vadanajitaniśeśaṃ koṭisūryaprakāśaṃsakalajagadadhīśaṃ mālyasaṃśobhikeśam |nikhilasuramunīśaṃ dūtaśākhāmṛgeśaṃvijitaniśicareśaṃ naumyahaṃ jānakīśam || 27||
सकलभुवनराजं सर्वशास्त्रार्थबीजंनयनजितसरोजं सर्वदा सत्समाजम् ।अघकरिमृगराजं सेवकामर्त्यराजंदशरथसुतनूजं नौम्यहं राजराजम् ॥ २८॥
sakalabhuvanarājaṃ sarvaśāstrārthabījaṃnayanajitasarojaṃ sarvadā satsamājam |aghakarimṛgarājaṃ sevakāmartyarājaṃdaśarathasutanūjaṃ naumyahaṃ rājarājam || 28||
निगमविपिनकीरं वेदवेदान्तसारंभवजलनिधिपारं कण्ठसंशोभिहारम् ।तुहिनशिखरधीरं जानकीप्रेमदारंरुचिरतरशरीरं नौम्यहं रामवीरम् ॥ २९॥
nigamavipinakīraṃ vedavedāntasāraṃbhavajalanidhipāraṃ kaṇṭhasaṃśobhihāram |tuhinaśikharadhīraṃ jānakīpremadāraṃrucirataraśarīraṃ naumyahaṃ rāmavīram || 29||
दशरथनृपबालं वेदकल्पद्रुमूलंनतजनपरिपालं सर्वदा लोकपालम् ।विधृतकनकचेलं वानरेन्द्रादिजालं (जालम् एवं गर्वः)मरतकमणिनीलं नौमि सीतानुकूलम् ॥ ३०॥
daśarathanṛpabālaṃ vedakalpadrumūlaṃnatajanaparipālaṃ sarvadā lokapālam |vidhṛtakanakacelaṃ vānarendrādijālaṃ (jālam evaṃ garvaḥ)maratakamaṇinīlaṃ naumi sītānukūlam || 30||
नतसुरनिकुरुम्बं वक्त्रशीतांशुबिम्बंकलभगतिविडम्बं दीनचित्तावलम्बम् ।सहचरविधिसाम्बं सर्वदा सत्कदम्बंकरविधृतकलम्बं नौमि सीताकुटुम्बम् ॥ ३१॥
natasuranikurumbaṃ vaktraśītāṃśubimbaṃkalabhagativiḍambaṃ dīnacittāvalambam |sahacaravidhisāmbaṃ sarvadā satkadambaṃkaravidhṛtakalambaṃ naumi sītākuṭumbam || 31||
रघुकुलमणिदीपं सर्वलोकैकभूपंहृतजनपरितापं दत्तदीनादिगोपम् ।धृतमकुटकलापं हस्तविन्यस्तचापंकृतजलनिधिकोपं नौमि कल्याणरूपम् ॥ ३२॥
raghukulamaṇidīpaṃ sarvalokaikabhūpaṃhṛtajanaparitāpaṃ dattadīnādigopam |dhṛtamakuṭakalāpaṃ hastavinyastacāpaṃkṛtajalanidhikopaṃ naumi kalyāṇarūpam || 32||
पवनतनयदूतं सर्वदा मन्त्रगीतंकुशलववरतातं रावणादिप्रघातम् ।धृतलसदुपवीतं चन्दनात्यन्तशीतंत्रिभुवनजनपूतं नौमि सीतासमेतम् ॥ ३३॥
pavanatanayadūtaṃ sarvadā mantragītaṃkuśalavavaratātaṃ rāvaṇādipraghātam |dhṛtalasadupavītaṃ candanātyantaśītaṃtribhuvanajanapūtaṃ naumi sītāsametam || 33||
विकचकमलतुण्डं चापविद्यातिशौण्डंकरिकरभुजदण्डं कुण्डलाशोभिगण्डम् ।नखजितशशिखण्डं हस्तसंशोभिकाण्डंविधृतमणिशिखण्डं नौमि रामं प्रचण्डम् ॥ ३४॥
vikacakamalatuṇḍaṃ cāpavidyātiśauṇḍaṃkarikarabhujadaṇḍaṃ kuṇḍalāśobhigaṇḍam |nakhajitaśaśikhaṇḍaṃ hastasaṃśobhikāṇḍaṃvidhṛtamaṇiśikhaṇḍaṃ naumi rāmaṃ pracaṇḍam || 34||
निगमशिरसि रत्नं सर्वलोकैकरत्नंदशरथसुतरत्नं सीतया सेव्यरत्नम् ।भुवनवलयरत्नं भू भुजामेकरत्नंरघुकुलघनरत्नं पातु मां रामरत्नम् ॥ ३५॥
nigamaśirasi ratnaṃ sarvalokaikaratnaṃdaśarathasutaratnaṃ sītayā sevyaratnam |bhuvanavalayaratnaṃ bhū bhujāmekaratnaṃraghukulaghanaratnaṃ pātu māṃ rāmaratnam || 35||
जगति विबुधमन्त्रं जानकीप्राणमन्त्रंविबुधविनुतमन्त्रं विश्वविख्यातमन्त्रम् ।दशरथसुतमन्त्रं दैत्यसंहारमन्त्रंरघुपतिनिजमन्त्रं रामरामेति मन्त्रम् ॥ ३६॥
jagati vibudhamantraṃ jānakīprāṇamantraṃvibudhavinutamantraṃ viśvavikhyātamantram |daśarathasutamantraṃ daityasaṃhāramantraṃraghupatinijamantraṃ rāmarāmeti mantram || 36||
सजलजलदनीलं सन्मुनिस्तुत्यलीलंनिखिलनिगममूलं यातुधानान्तकालम् ।तिलकलसितभालं सर्वदा लोकपालंविधृतकनकचेलं नौमि सीतानुकूलम् ॥ ३७॥
sajalajaladanīlaṃ sanmunistutyalīlaṃnikhilanigamamūlaṃ yātudhānāntakālam |tilakalasitabhālaṃ sarvadā lokapālaṃvidhṛtakanakacelaṃ naumi sītānukūlam || 37||
विमलकमलनेत्रं विस्फुरन्नीलगात्रंतपनकुलपवित्रं दानवध्वान्तमित्रम् ।भुवनहितचरित्रं भूमिपुत्रीकलत्रंरघुपतिवरपुत्रं नौम्यहं चन्द्रवक्त्रम् ॥ ३८॥
vimalakamalanetraṃ visphurannīlagātraṃtapanakulapavitraṃ dānavadhvāntamitram |bhuvanahitacaritraṃ bhūmiputrīkalatraṃraghupativaraputraṃ naumyahaṃ candravaktram || 38||
मरतकमणिनीलो मत्तमातङ्गलीलोमधुरवचनशीलो मारुतिप्रेममूलः ।मणिमुकुरकपोलो मैथिलीकेलिलोलोमम हृदि रघुपालो पातु मारीचकालः ॥ ३९॥
maratakamaṇinīlo mattamātaṅgalīlomadhuravacanaśīlo mārutipremamūlaḥ |maṇimukurakapolo maithilīkelilolomama hṛdi raghupālo pātu mārīcakālaḥ || 39||
त्रिदशकुमुदचन्द्रो दानवाम्भोजचन्द्रोमरुत(दितिज)तिमिरचन्द्रो योगिनां ज्ञानचन्द्रः ।प्रणतनयनचन्द्रो भक्तिचित्ताब्धिचन्द्रोवदनविजितचन्द्रः पातु मां रामचन्द्रः ॥ ४०॥
tridaśakumudacandro dānavāmbhojacandromaruta(ditija)timiracandro yogināṃ jñānacandraḥ |praṇatanayanacandro bhakticittābdhicandrovadanavijitacandraḥ pātu māṃ rāmacandraḥ || 40||
निखिलभुवननेता नित्यकल्याणदातात्वमिति न हि विवादस्तत्र घण्टानिनादः ।जनयति मम हासं जातु चेतोनिवासंमम कुरु गुणसिन्धो मैथिलीप्राणबन्धो ॥ ४१॥
nikhilabhuvananetā nityakalyāṇadātātvamiti na hi vivādastatra ghaṇṭāninādaḥ |janayati mama hāsaṃ jātu cetonivāsaṃmama kuru guṇasindho maithilīprāṇabandho || 41||
पटुजलधरधीरध्वानमाकृष्य चापंपवनजवनमेकं बाणमादाय तूणात् ।अभयवचनदायी सानुजः सर्वतो मेरणहतदनुजेन्द्रो रामचन्द्रः सहायः ॥ ४२॥
paṭujaladharadhīradhvānamākṛṣya cāpaṃpavanajavanamekaṃ bāṇamādāya tūṇāt |abhayavacanadāyī sānujaḥ sarvato meraṇahatadanujendro rāmacandraḥ sahāyaḥ || 42||
कुवलयदलनीलः पीतवासा दयालुर्विविधरुचिरभूषाभूषितो दिव्यमूर्तिः ।दशरथकुलनाथो मैथिलीप्राणनाथोनिवसतु मम चित्ते सर्वदा रामचन्द्रः ॥ ४३॥
kuvalayadalanīlaḥ pītavāsā dayālurvividharucirabhūṣābhūṣito divyamūrtiḥ |daśarathakulanātho maithilīprāṇanāthonivasatu mama citte sarvadā rāmacandraḥ || 43||
मरतककनकाभौ मण्डलीभूतचापौभुवनभरणदक्षौ पुण्डरीकायताक्षौ ।मकुटकनकभूषौ वीरलक्ष्मीसमेतौपरिचरति मनो मे जानकीरामचन्द्रौ ॥ ४४॥
maratakakanakābhau maṇḍalībhūtacāpaubhuvanabharaṇadakṣau puṇḍarīkāyatākṣau |makuṭakanakabhūṣau vīralakṣmīsametauparicarati mano me jānakīrāmacandrau || 44||
जयतु जयतु रामो जानकीमोदकारीदशवदनकुलारी रम्यकोदण्डधारी ।विविधविपिनचारी विष्णुपूर्णावतारीसकलदनुजहारी सर्वलोकाधिकारी ॥ ४५॥
jayatu jayatu rāmo jānakīmodakārīdaśavadanakulārī ramyakodaṇḍadhārī |vividhavipinacārī viṣṇupūrṇāvatārīsakaladanujahārī sarvalokādhikārī || 45||
कनकनिकषभासा सीतयालिङ्गिताङ्गोनवकुवलयदामश्यामवर्णाभिरामः ।अभिनव इव विद्युन्मण्डितो मेघराशिःशमयतु परितापं सर्वदा रामभद्रः ॥ ४६॥
kanakanikaṣabhāsā sītayāliṅgitāṅgonavakuvalayadāmaśyāmavarṇābhirāmaḥ |abhinava iva vidyunmaṇḍito megharāśiḥśamayatu paritāpaṃ sarvadā rāmabhadraḥ || 46||
श्रीरामचन्द्रः श्रितपारिजातसमस्तकल्याणगुणाभिरामः ।सीतामुखाम्भोरुहचञ्चरीकोनिरन्तरं मङ्गलमातनोतु ॥ ४७॥
śrīrāmacandraḥ śritapārijātasamastakalyāṇaguṇābhirāmaḥ |sītāmukhāmbhoruhacañcarīkonirantaraṃ maṅgalamātanotu || 47||
दयानिधे राघव रामचन्द्रनिरस्य पापानि ममाखिलानि ।त्वय्येव भक्ति सुदृढां प्रयच्छसैव प्रसूते सकलान् पुमर्थान् ॥ ४८॥
dayānidhe rāghava rāmacandranirasya pāpāni mamākhilāni |tvayyeva bhakti sudṛḍhāṃ prayacchasaiva prasūte sakalān pumarthān || 48||
रामेति वर्णद्वयमादरेणसदा जपन् मुक्तिमुपैति जन्तुः ।कलौ युगे कल्मषमानसानामन्यत्र धर्मे खलु नाधिकारः ॥ ४९॥
rāmeti varṇadvayamādareṇasadā japan muktimupaiti jantuḥ |kalau yuge kalmaṣamānasānāmanyatra dharme khalu nādhikāraḥ || 49||
रामेति सीतारमणेति मेघश्यामेति काकासुररक्षकेति ।पीताम्बरेति प्रियलक्ष्मणेतिश्रीरामचन्द्रेति वदाशु जिह्वे ॥ ५०॥
rāmeti sītāramaṇeti meghaśyāmeti kākāsurarakṣaketi |pītāmbareti priyalakṣmaṇetiśrīrāmacandreti vadāśu jihve || 50||
श्रीरामचन्द्रेति सलक्ष्मणेतिनीलोत्पलश्यामल कोमलेति ।आक्रोश रामेत्यधुनैव जिह्वेसीतापते राघव राघवेति ॥ ५१॥
śrīrāmacandreti salakṣmaṇetinīlotpalaśyāmala komaleti |ākrośa rāmetyadhunaiva jihvesītāpate rāghava rāghaveti || 51||
इन्दीवरश्यामलमायताक्षंधनुर्धरं नीलजटावचूडम् ।पार्श्वद्वये लक्ष्मणमैथिलीभ्यांनिषेव्यमाणं प्रणतोऽस्मि रामम् ॥ ५२॥
indīvaraśyāmalamāyatākṣaṃdhanurdharaṃ nīlajaṭāvacūḍam |pārśvadvaye lakṣmaṇamaithilībhyāṃniṣevyamāṇaṃ praṇato'smi rāmam || 52||
आकर्णमाकृष्य धनुर्गुणोद्यद्ब्रह्मास्त्रलक्षीकृतराक्षसेन्द्रम् ।रथाधिरूढं रणरङ्गधीरंरामं भजे रक्तसरोरुहाक्षम् ॥ ५३॥
ākarṇamākṛṣya dhanurguṇodyadbrahmāstralakṣīkṛtarākṣasendram |rathādhirūḍhaṃ raṇaraṅgadhīraṃrāmaṃ bhaje raktasaroruhākṣam || 53||
अकार्मुकालङ्कृतबाहुदण्डैरराक्षसाधीश्वरभङ्गदक्षैः ।अजानकीन्द्रैरपयोदनीलैररामचन्द्रैरलमन्यदैवैः ॥ ५४॥
akārmukālaṅkṛtabāhudaṇḍairarākṣasādhīśvarabhaṅgadakṣaiḥ |ajānakīndrairapayodanīlairarāmacandrairalamanyadaivaiḥ || 54||
अलं विवादेन न मानुषोऽयंरामात्मना राक्षसमर्दनाय ।भुजङ्गशय्यां परिमुच्य साक्षान्नारायणो भूमितलं जगाम ॥ ५५॥
alaṃ vivādena na mānuṣo'yaṃrāmātmanā rākṣasamardanāya |bhujaṅgaśayyāṃ parimucya sākṣānnārāyaṇo bhūmitalaṃ jagāma || 55||
कल्याणदं कौशिकयज्ञपालंकलानिधिं काञ्चनशैलधैर्यम् ।कञ्जातनेत्रं करुणासमुद्रंकाकुत्स्थरामं कलयामि चित्ते ॥ ५६॥
kalyāṇadaṃ kauśikayajñapālaṃkalānidhiṃ kāñcanaśailadhairyam |kañjātanetraṃ karuṇāsamudraṃkākutstharāmaṃ kalayāmi citte || 56||
मर्त्यावतारे मनुजाकृतिं हरिंरामाभिदेहं (भिधेयं) रमणीयदेहम् ।धनुर्धरं पद्मपलाशनेत्रंनमामि नित्यं रघुनाथमूर्तिम् ॥ ५७॥
martyāvatāre manujākṛtiṃ hariṃrāmābhidehaṃ (bhidheyaṃ) ramaṇīyadeham |dhanurdharaṃ padmapalāśanetraṃnamāmi nityaṃ raghunāthamūrtim || 57||
विशालनेत्रं परिपूर्णगात्रंसीताकलत्रं शुभसच्चरित्रम् ।सुग्रीवमित्रं जगतः पवित्रंवन्दे सुवक्त्रं वरभूपपुत्रम् ॥ ५८॥
viśālanetraṃ paripūrṇagātraṃsītākalatraṃ śubhasaccaritram |sugrīvamitraṃ jagataḥ pavitraṃvande suvaktraṃ varabhūpaputram || 58||
कारीरभासा कलयन् विनोदंशारीरभासा जितशाम्बरारिः ।वारीशगेहे कृतसेतुरीशोमारीचवैरी मम सन्निधत्ताम् ॥ ५९॥
kārīrabhāsā kalayan vinodaṃśārīrabhāsā jitaśāmbarāriḥ |vārīśagehe kṛtaseturīśomārīcavairī mama sannidhattām || 59||
वदन्तु केचिच्चतुरोऽपि वेदान्पठन्तु शास्त्राण्यपरेऽखिलानि ।अटन्तु तीर्थान्यपरे पृथिव्यांवयं तु रामं मनसा स्मरामः ॥ ६०॥
vadantu keciccaturo'pi vedānpaṭhantu śāstrāṇyapare'khilāni |aṭantu tīrthānyapare pṛthivyāṃvayaṃ tu rāmaṃ manasā smarāmaḥ || 60||
नमामि रामं नतपारिजातंकरोमि रामाङ्घ्रिसरोजपूजाम् ।वदामि रामस्य सुदिव्यनामस्मरामि रामं न तु विस्मरामि ॥ ६१॥
namāmi rāmaṃ natapārijātaṃkaromi rāmāṅghrisarojapūjām |vadāmi rāmasya sudivyanāmasmarāmi rāmaṃ na tu vismarāmi || 61||
अन्नं नराणाममृतं सुराणांभृङ्गावलीनां मकरन्द एव ।श्रीरामपादाम्बुजसेवकानांमहात्मनां रामकथैवमुक्ता ॥ ६२॥
annaṃ narāṇāmamṛtaṃ surāṇāṃbhṛṅgāvalīnāṃ makaranda eva |śrīrāmapādāmbujasevakānāṃmahātmanāṃ rāmakathaivamuktā || 62||
श्रीशब्दपूर्वं जयशब्दमर्त्यं(मध्यं)जयद्वायावुत्तरत(द्वयं चोत्तरत)स्तथैव ।त्रिस्सप्तकृत्वो भुवि रामनामजपं तु हन्याद्द्विजकोटिहत्याम् ॥ ६३॥
śrīśabdapūrvaṃ jayaśabdamartyaṃ(madhyaṃ)jayadvāyāvuttarata(dvayaṃ cottarata)stathaiva |trissaptakṛtvo bhuvi rāmanāmajapaṃ tu hanyāddvijakoṭihatyām || 63||
यो दण्डकारण्यनिशाचरेन्द्रान्कोदण्डलीलाविषयीचकार ।वेतण्डशुण्डायितबाहुदण्डोकोदण्डपाणी(णिः) कुलदैवतं नः ॥ ६४॥
yo daṇḍakāraṇyaniśācarendrānkodaṇḍalīlāviṣayīcakāra |vetaṇḍaśuṇḍāyitabāhudaṇḍokodaṇḍapāṇī(ṇiḥ) kuladaivataṃ naḥ || 64||
कोदण्डदीक्षागुरुमप्रमेयंसलक्ष्मणं दाशरथिं दयालुम् ।महानुभावं जगदेकवीरमनाथनाथं रघुनाथमीडे ॥ ६५॥
kodaṇḍadīkṣāgurumaprameyaṃsalakṣmaṇaṃ dāśarathiṃ dayālum |mahānubhāvaṃ jagadekavīramanāthanāthaṃ raghunāthamīḍe || 65||
रामः पिता राघव एव मातारामः सुबन्धुश्च सुहृत् स एव ।रामो गुरुर्मे परमं च दैवंरामं विना नान्यमहं स्मरामि ॥ ६६॥
rāmaḥ pitā rāghava eva mātārāmaḥ subandhuśca suhṛt sa eva |rāmo gururme paramaṃ ca daivaṃrāmaṃ vinā nānyamahaṃ smarāmi || 66||
माता रामो मत्पिता रामभद्रोभ्राता रामो मत्सखो राघवेशः ।भर्ता त्राता रामचन्द्रो दयालुर्नान्यं जाने नैव जाने न जाने ॥ ६७॥
mātā rāmo matpitā rāmabhadrobhrātā rāmo matsakho rāghaveśaḥ |bhartā trātā rāmacandro dayālurnānyaṃ jāne naiva jāne na jāne || 67||
रघुनन्दन एव दैवतं नोरघुवंशोद्भव एव दैवतं नः ।भरताग्रज एव दैवतं नोभगवान् राघव एव दैवतं नः ॥ ६८॥
raghunandana eva daivataṃ noraghuvaṃśodbhava eva daivataṃ naḥ |bharatāgraja eva daivataṃ nobhagavān rāghava eva daivataṃ naḥ || 68||
दीनवत्सलमनाथरक्षकंदीर्घबाहुमरविन्दलोचनम् ।दीक्षितं सकललोकरक्षणंदैवतं दशरथात्मजं भजे ॥ ६९॥
dīnavatsalamanātharakṣakaṃdīrghabāhumaravindalocanam |dīkṣitaṃ sakalalokarakṣaṇaṃdaivataṃ daśarathātmajaṃ bhaje || 69||
इन्द्रनीलमणिसन्निभदेहंवन्द्यमानचरणं मुनिवृन्दैः ।लम्बमानतुलसीवनमालंचिन्तयामि सततं रघुवीरम् ॥ ७०॥
indranīlamaṇisannibhadehaṃvandyamānacaraṇaṃ munivṛndaiḥ |lambamānatulasīvanamālaṃcintayāmi satataṃ raghuvīram || 70||
चापं दधानः स्तनयित्नुघोषंकर्षन्निषङ्गादिषुमप्यरिघ्नम् ।आपत्सु भूयादभयप्रदो मेसाकं सुमित्रातनयेन रामः ॥ ७१॥
cāpaṃ dadhānaḥ stanayitnughoṣaṃkarṣanniṣaṅgādiṣumapyarighnam |āpatsu bhūyādabhayaprado mesākaṃ sumitrātanayena rāmaḥ || 71||
यः पूतनामारणलब्धवर्णःकाकोदरो येन विनीतदर्पः ।यशोदयालङ्कृतमूर्तिरव्यान्नाथो यदूनामथ वा रघूणाम् ॥ ७२॥
yaḥ pūtanāmāraṇalabdhavarṇaḥkākodaro yena vinītadarpaḥ |yaśodayālaṅkṛtamūrtiravyānnātho yadūnāmatha vā raghūṇām || 72||
(फ़ूत्नोते ओन् वेर्से ७२)रामपक्षेःपूतनामा रणलब्धवर्णः इति पदच्छेदः ।काकोदरः काकासुरः । यशः दया द्वाभ्यां अलङ्कृतमूर्तिः ।कृष्णपक्षेः पूतना राक्षसी । काकोदरः सर्पः कालियः ।यशोदा नन्दस्य पत्नी ।)जातो वंशे रघूणां मुनिवरवचनात्ताटकां ताडयित्वाकृत्वा पुण्यामहल्यां त्रुटितभवधनुर्मैथिलीवल्लभोऽभूत् ।प्राप्यायोध्यां निदेशात् पितुरटविमगाद्वीतसीतोऽस्तवालीबद्धाब्धिर्ध्वस्तलङ्को दलितदशमुखः सीतया राज्यमाप ॥ ७३॥
(फ़ūtnote on verse 72)rāmapakṣeḥpūtanāmā raṇalabdhavarṇaḥ iti padacchedaḥ |kākodaraḥ kākāsuraḥ | yaśaḥ dayā dvābhyāṃ alaṅkṛtamūrtiḥ |kṛṣṇapakṣeḥ pūtanā rākṣasī | kākodaraḥ sarpaḥ kāliyaḥ |yaśodā nandasya patnī |)jāto vaṃśe raghūṇāṃ munivaravacanāttāṭakāṃ tāḍayitvākṛtvā puṇyāmahalyāṃ truṭitabhavadhanurmaithilīvallabho'bhūt |prāpyāyodhyāṃ nideśāt pituraṭavimagādvītasīto'stavālībaddhābdhirdhvastalaṅko dalitadaśamukhaḥ sītayā rājyamāpa || 73||
रामं श्यामाभिरामं रविशशिनयनं कोटिसूर्यप्रकाशंदिव्यं दिव्यास्त्रपाणिं शरमुखशरधिं चारुकोदण्डहस्तम् ।कालं कालाग्निरुद्रं रिपुकुलदहनं विघ्नविच्छेददक्षंभीमं भीमाट्टहासं सकलभयहरं रामचन्द्रं भजेऽहम् ॥ ७४॥
rāmaṃ śyāmābhirāmaṃ raviśaśinayanaṃ koṭisūryaprakāśaṃdivyaṃ divyāstrapāṇiṃ śaramukhaśaradhiṃ cārukodaṇḍahastam |kālaṃ kālāgnirudraṃ ripukuladahanaṃ vighnavicchedadakṣaṃbhīmaṃ bhīmāṭṭahāsaṃ sakalabhayaharaṃ rāmacandraṃ bhaje'ham || 74||
राम वीरासनस्थं हृदयगतकरव्यञ्जितज्ञानमुद्रंजानौ विन्यस्तहस्तं जनकतनयया भूषितं वामभागे ।षट्छास्त्रं व्याहरन्तं पवनसुतनयं चाग्रतो मानयन्तंसंसेवे सेव्यमानं करधृतधनुषा दक्षिणे लक्ष्मणेन ॥ ७५॥
rāma vīrāsanasthaṃ hṛdayagatakaravyañjitajñānamudraṃjānau vinyastahastaṃ janakatanayayā bhūṣitaṃ vāmabhāge |ṣaṭchāstraṃ vyāharantaṃ pavanasutanayaṃ cāgrato mānayantaṃsaṃseve sevyamānaṃ karadhṛtadhanuṣā dakṣiṇe lakṣmaṇena || 75||
वामे कोदण्डदण्डं निजकरकमले दक्षिणे बाणमेकंपश्चाद्भागे च नित्यं विदधदभिमतं सासितूणीरभारम् ।वामे भागे लसद्भ्यां सहमिलिततनुं जानकीलक्ष्मणाभ्यांरामं श्यामं भजेऽहं प्रणतजनमनःखेदविच्छेददक्षम् ॥ ७६॥
vāme kodaṇḍadaṇḍaṃ nijakarakamale dakṣiṇe bāṇamekaṃpaścādbhāge ca nityaṃ vidadhadabhimataṃ sāsitūṇīrabhāram |vāme bhāge lasadbhyāṃ sahamilitatanuṃ jānakīlakṣmaṇābhyāṃrāmaṃ śyāmaṃ bhaje'haṃ praṇatajanamanaḥkhedavicchedadakṣam || 76||
शुद्धान्ते मातृमध्ये दशरथपुरतः सञ्चरन्तं मनोज्ञंकाञ्चीदामानुविद्धप्रतिमणिविलसत्किङ्किणीनिक्वणाङ्कम् ।फाले मुक्ताललामं मृदुतरनिनदं नूपुरं चारुहारंबालं रामं भजेऽहं मृदुमधुरगिरं कुण्डलश्रीकपोलम् ॥ ७७॥
śuddhānte mātṛmadhye daśarathapurataḥ sañcarantaṃ manojñaṃkāñcīdāmānuviddhapratimaṇivilasatkiṅkiṇīnikvaṇāṅkam |phāle muktālalāmaṃ mṛdutaraninadaṃ nūpuraṃ cāruhāraṃbālaṃ rāmaṃ bhaje'haṃ mṛdumadhuragiraṃ kuṇḍalaśrīkapolam || 77||
लोकत्राणानुकारी दशवदनशिरःपङ्क्तिविच्छेदकारीसीतासीमन्तकारी मणिमयमकुटोद्दण्डकोदण्डधारी ।लङ्कालङ्कारहारी भृगुतनयमनःसर्वगर्वापहारी(वालिप्राणापहारी) शमयतु दुरितं भूमिभारापहारी ॥ ७८॥
lokatrāṇānukārī daśavadanaśiraḥpaṅktivicchedakārīsītāsīmantakārī maṇimayamakuṭoddaṇḍakodaṇḍadhārī |laṅkālaṅkārahārī bhṛgutanayamanaḥsarvagarvāpahārī(vāliprāṇāpahārī) śamayatu duritaṃ bhūmibhārāpahārī || 78||
जातः श्रीरघुनायको दशरथान्मुन्याज्ञया ताटकांहत्वा रक्षितकौशिकक्रतुवरः कृत्वाप्यहल्यां शुभाम् ।भङ्क्त्वा भार्गशरासनं जनकजामुद्वाह्य रामस्थितो (रामः स्थितं)जित्वा चाध्वनि भार्गवं पुनरगात् सीतासमेतं भजे ॥ ७९॥
jātaḥ śrīraghunāyako daśarathānmunyājñayā tāṭakāṃhatvā rakṣitakauśikakratuvaraḥ kṛtvāpyahalyāṃ śubhām |bhaṅktvā bhārgaśarāsanaṃ janakajāmudvāhya rāmasthito (rāmaḥ sthitaṃ)jitvā cādhvani bhārgavaṃ punaragāt sītāsametaṃ bhaje || 79||
स श्रेयांसि बलीनि सन्दिशतु ते वीरः कृपात्मा शुचिःयन्नेत्राञ्चलरक्तिमा समतनोदब्धीश्वराग्रस्थितिम् ।यद्वक्षो विमतानुजाय सदयं लङ्काधिपत्यं ददौयत्पादाब्जपरागपालिरकरोत् पाषाणमेणीदृशम् ॥ ८०॥
sa śreyāṃsi balīni sandiśatu te vīraḥ kṛpātmā śuciḥyannetrāñcalaraktimā samatanodabdhīśvarāgrasthitim |yadvakṣo vimatānujāya sadayaṃ laṅkādhipatyaṃ dadauyatpādābjaparāgapālirakarot pāṣāṇameṇīdṛśam || 80||
गीतार्थामृतवारिधिं रघुपतिं शीतांशुबिम्बाननंसूताङ्गीरसनारदैरभिनुतं वातात्मजाभीष्टदम् ।आताम्राधरशोभितं सुरनुतं पीताम्बरालङ्कृतंसीताराममहं भजामि शरणं कारुण्यदुग्धार्णवम् ॥ ८१॥
gītārthāmṛtavāridhiṃ raghupatiṃ śītāṃśubimbānanaṃsūtāṅgīrasanāradairabhinutaṃ vātātmajābhīṣṭadam |ātāmrādharaśobhitaṃ suranutaṃ pītāmbarālaṅkṛtaṃsītārāmamahaṃ bhajāmi śaraṇaṃ kāruṇyadugdhārṇavam || 81||
श्रीरामोऽजनि राघवो मुनिमखं पाति स्म सीतापतिःकान्ताराणि निनाय वीतभयतां रामेण वाली हतः ।आनन्दं हनुमत् ? ? रघुपतिर्निन्ये जजृम्भे बले ?लकेशःस्वपदात् स्वयं विजघटे रामः स्त्रियागात्पुरीम् ॥ ८२॥
śrīrāmo'jani rāghavo munimakhaṃ pāti sma sītāpatiḥkāntārāṇi nināya vītabhayatāṃ rāmeṇa vālī hataḥ |ānandaṃ hanumat ? ? raghupatirninye jajṛmbhe bale ?lakeśaḥsvapadāt svayaṃ vijaghaṭe rāmaḥ striyāgātpurīm || 82||
श्रीरामं जगदेकवीरममलं सीतामनोहारिणंकौसल्यावरनन्दनं सुरनुतं काकुत्स्थवंशोद्भवम् ।लोकानामभिवाञ्छितार्थफलदं कारुण्यकल्पद्रुमंवन्देऽहं जनघोरपापनिकरध्वंसव्रतं राघवम् ॥ ८३॥
śrīrāmaṃ jagadekavīramamalaṃ sītāmanohāriṇaṃkausalyāvaranandanaṃ suranutaṃ kākutsthavaṃśodbhavam |lokānāmabhivāñchitārthaphaladaṃ kāruṇyakalpadrumaṃvande'haṃ janaghorapāpanikaradhvaṃsavrataṃ rāghavam || 83||
राम लक्ष्मणपूर्वजं रघुपतिं सीतापतिं सुन्दरंकाकुत्स्थं करुणाकरं गुणनिधिं विप्रप्रियं धार्मिकम् ।राजेन्द्रं सत्यसन्धं दशरथतनयं श्यामलं शान्तमूर्तिंवन्दे लोकाभिरामं रघुकुलतिलकं राघवं रावणारिम् ॥ ८४॥
rāma lakṣmaṇapūrvajaṃ raghupatiṃ sītāpatiṃ sundaraṃkākutsthaṃ karuṇākaraṃ guṇanidhiṃ viprapriyaṃ dhārmikam |rājendraṃ satyasandhaṃ daśarathatanayaṃ śyāmalaṃ śāntamūrtiṃvande lokābhirāmaṃ raghukulatilakaṃ rāghavaṃ rāvaṇārim || 84||
रामं चन्दनशीतलं मणिलसद्रुक्माम्बरालङ्कृतंकौसल्यातनयं विशालनयनं सम्पूर्णचन्द्राननम् ।राजानं करुणासमेतमनघं सीतामनोहारिणंसीतादर्शनलालसं गुणनिधिं वन्दे सदा राघवम् ॥ ८५॥
rāmaṃ candanaśītalaṃ maṇilasadrukmāmbarālaṅkṛtaṃkausalyātanayaṃ viśālanayanaṃ sampūrṇacandrānanam |rājānaṃ karuṇāsametamanaghaṃ sītāmanohāriṇaṃsītādarśanalālasaṃ guṇanidhiṃ vande sadā rāghavam || 85||
रामं रत्नकिरीटकुण्डलधरं केयूरहारान्वितंसीतालङ्कृतवामभागममलं वीरासने सुस्थितम् ।सुग्रीवादिसमस्तवानरगणैः संसेव्यमानं सदाविश्वामित्रपराशरादिमुनिभिः संस्तूयमानं भजे ॥ ८६॥
rāmaṃ ratnakirīṭakuṇḍaladharaṃ keyūrahārānvitaṃsītālaṅkṛtavāmabhāgamamalaṃ vīrāsane susthitam |sugrīvādisamastavānaragaṇaiḥ saṃsevyamānaṃ sadāviśvāmitraparāśarādimunibhiḥ saṃstūyamānaṃ bhaje || 86||
रामं राजशिरोमणिं रघुवरं देवारिदर्पापहंलोकानां हितकारिणं गुणनिधिं कारुण्यपूर्णोदयम् ।मुक्ताकाञ्चनभूषणान्विततनुं चापेषुहस्ताम्बुजंकौसल्याकुलभूषणं रघुपतिं श्रीरामचन्द्रं भजे ॥ ८७॥
rāmaṃ rājaśiromaṇiṃ raghuvaraṃ devāridarpāpahaṃlokānāṃ hitakāriṇaṃ guṇanidhiṃ kāruṇyapūrṇodayam |muktākāñcanabhūṣaṇānvitatanuṃ cāpeṣuhastāmbujaṃkausalyākulabhūṣaṇaṃ raghupatiṃ śrīrāmacandraṃ bhaje || 87||
राम त्वच्चरणारविन्दममलं श्रीरामपारायणंभक्तत्राणपरायणं भवभयत्राणप्रवीणं सदा ।तन्मे कर्तुमुपायनं मम मनः प्रीतिं दिशा सर्वदा (दिश त्वं सदा)दीनं दीनशरण्य पूर्णकृपया सीतापते पाहि माम् ॥ ८८॥
rāma tvaccaraṇāravindamamalaṃ śrīrāmapārāyaṇaṃbhaktatrāṇaparāyaṇaṃ bhavabhayatrāṇapravīṇaṃ sadā |tanme kartumupāyanaṃ mama manaḥ prītiṃ diśā sarvadā (diśa tvaṃ sadā)dīnaṃ dīnaśaraṇya pūrṇakṛpayā sītāpate pāhi mām || 88||
रामो नः कुलदैवतं सकरुणं रामं भजे सादरंरामेणेशधनुः क्षणेन दलितं रामाय तस्मै नमः ।रामान्नाशमवाप राक्षसकुलं रामस्य दासोऽस्म्यहंरामे तिष्ठति विश्वमेतदखिलं हे राम(रक्षस्व) संरक्ष माम् ॥ ८९॥
rāmo naḥ kuladaivataṃ sakaruṇaṃ rāmaṃ bhaje sādaraṃrāmeṇeśadhanuḥ kṣaṇena dalitaṃ rāmāya tasmai namaḥ |rāmānnāśamavāpa rākṣasakulaṃ rāmasya dāso'smyahaṃrāme tiṣṭhati viśvametadakhilaṃ he rāma(rakṣasva) saṃrakṣa mām || 89||
रामो रक्षतु लक्ष्मणेन सहितो रामं सरामं भजेरामेणैव हि रक्षिताः सुरगणा रामाय तस्मै नमः ।रामान्नापरमस्ति दैवतमहो रामस्य दासोऽस्म्यहंरामे तिष्ठतु मानसं मम सदा हे राम तुभ्यं नमः ॥ ९०॥
rāmo rakṣatu lakṣmaṇena sahito rāmaṃ sarāmaṃ bhajerāmeṇaiva hi rakṣitāḥ suragaṇā rāmāya tasmai namaḥ |rāmānnāparamasti daivatamaho rāmasya dāso'smyahaṃrāme tiṣṭhatu mānasaṃ mama sadā he rāma tubhyaṃ namaḥ || 90||
दिव्यस्यन्दनमध्यगं घनरणच्चापान्वितं भीषणंकालाग्निप्रतिमानबाणकलितं घोरास्त्रतूणीद्वयम् ।सौमित्र्यर्कजरावणानुजमरुत्पुत्रादिसंसेवितंरामं राक्षसकोटिवीरहरणं श्रीरामचन्द्रं भजे ॥ ९१॥
divyasyandanamadhyagaṃ ghanaraṇaccāpānvitaṃ bhīṣaṇaṃkālāgnipratimānabāṇakalitaṃ ghorāstratūṇīdvayam |saumitryarkajarāvaṇānujamarutputrādisaṃsevitaṃrāmaṃ rākṣasakoṭivīraharaṇaṃ śrīrāmacandraṃ bhaje || 91||
राजीवायतलोचनं रघुपतिं नीलोत्पलश्यामलंमुक्तालङ्कृतमण्डपे सुललिते सौवर्णके पुष्पके ।आसीनं नवरत्नकाञ्चनलसत्सिंहासने साम्बुजेसीतालक्ष्मणवायुसूनुसहितं श्रीरामचन्द्रं भजे ॥ ९२॥
rājīvāyatalocanaṃ raghupatiṃ nīlotpalaśyāmalaṃmuktālaṅkṛtamaṇḍape sulalite sauvarṇake puṣpake |āsīnaṃ navaratnakāñcanalasatsiṃhāsane sāmbujesītālakṣmaṇavāyusūnusahitaṃ śrīrāmacandraṃ bhaje || 92||
कर्पूराङ्गविलेपनं रघुवरं राजीवनेत्रान्वितंकस्तूरीतिलकाङ्कितं करिवरप्रत्येयमेकं प्रभुम् ।कन्दर्पायुतकोटिसुन्दरतनुं कारुण्यपाथोनिधिंकान्ताकाममदमप्रमेयमनघं सीतासमेतं भजे ॥ ९३॥
karpūrāṅgavilepanaṃ raghuvaraṃ rājīvanetrānvitaṃkastūrītilakāṅkitaṃ karivarapratyeyamekaṃ prabhum |kandarpāyutakoṭisundaratanuṃ kāruṇyapāthonidhiṃkāntākāmamadamaprameyamanaghaṃ sītāsametaṃ bhaje || 93||
पूर्वं रामतपोवनानुगमनं हत्वा मृगं काञ्चनंवैदेहीहरणं जटायुमरणं सुग्रीवसम्भाषणम् ।पश्चाद्रावणकुम्भकर्णनिधनं ह्येतद्धि रामायणम् ॥ ९४॥
pūrvaṃ rāmatapovanānugamanaṃ hatvā mṛgaṃ kāñcanaṃvaidehīharaṇaṃ jaṭāyumaraṇaṃ sugrīvasambhāṣaṇam |paścādrāvaṇakumbhakarṇanidhanaṃ hyetaddhi rāmāyaṇam || 94||
राकेन्दुप्रतिमाननस्य महिमा हा केन वा वर्ण्यतेलोके यः स दयापरोऽजनि महान् काकेऽपि सान्द्रागसि ।एकेनैव शरेण येन समरे नाकेशसूनुर्हतःशोकेनाकुलचेतसां भुवि सतां साकेतवासी गतिः ॥ ९५॥
rākendupratimānanasya mahimā hā kena vā varṇyateloke yaḥ sa dayāparo'jani mahān kāke'pi sāndrāgasi |ekenaiva śareṇa yena samare nākeśasūnurhataḥśokenākulacetasāṃ bhuvi satāṃ sāketavāsī gatiḥ || 95||
यन्नामैव सहस्रनामसदृशं यत्कर्म कैवल्यदंयद्विद्या हृदयाम्बुजेषु विदुषामानन्दसन्दायिनी ।यन्मूर्तिविजयान्विता त्रिजगतीरक्षाविधौ दीक्षितातं कल्याणगुणान्वितं प्रतिदिनं श्रीरामचन्द्रं भजे ॥ ९६॥
yannāmaiva sahasranāmasadṛśaṃ yatkarma kaivalyadaṃyadvidyā hṛdayāmbujeṣu viduṣāmānandasandāyinī |yanmūrtivijayānvitā trijagatīrakṣāvidhau dīkṣitātaṃ kalyāṇaguṇānvitaṃ pratidinaṃ śrīrāmacandraṃ bhaje || 96||
मैथिल्या नगरे विवाहसमये कल्याणवेद्यन्तरेश्रीमन्तौ तपनीयरत्नखचिते पीठे व(ल)सन्तौ शुभौ ।श्रीमन्तौ निगमार्थतत्त्वविदुषामाशीर्गिरौ पावनौपायास्तां च वधूवरौ सुललितौ श्रीजानकीराघवौ ॥ ९७॥
maithilyā nagare vivāhasamaye kalyāṇavedyantareśrīmantau tapanīyaratnakhacite pīṭhe va(la)santau śubhau |śrīmantau nigamārthatattvaviduṣāmāśīrgirau pāvanaupāyāstāṃ ca vadhūvarau sulalitau śrījānakīrāghavau || 97||
यत्पादः सुरसिन्धुवाससदनं यन्नाभिजातोऽब्जभूःयः साकेतनिकेतनं यदुदरं लोकैकशय्यागृहम् ।यद्वक्षः कमलाविलासभवनं यन्नेत्रयुग्मं दयाराश्या(लास्या)गारमखण्डमङ्गलनिधिः पायात् स नो राघवः ॥ ९८॥
yatpādaḥ surasindhuvāsasadanaṃ yannābhijāto'bjabhūḥyaḥ sāketaniketanaṃ yadudaraṃ lokaikaśayyāgṛham |yadvakṣaḥ kamalāvilāsabhavanaṃ yannetrayugmaṃ dayārāśyā(lāsyā)gāramakhaṇḍamaṅgalanidhiḥ pāyāt sa no rāghavaḥ || 98||
कौसल्या जननी पिता दशरथः सल्लक्षणो लक्ष्मणःशत्रुघ्नो भरतोऽनुजो जनकजा जाया वसिष्ठो गुरुः ।सुग्रीवश्च विभीषणः प्रियसखौ दूतो हनूमान् महान्सायोध्या नगरी सुतौ कुशलवौ श्रीरामदासा वयम् ॥ ९९॥
kausalyā jananī pitā daśarathaḥ sallakṣaṇo lakṣmaṇaḥśatrughno bharato'nujo janakajā jāyā vasiṣṭho guruḥ |sugrīvaśca vibhīṣaṇaḥ priyasakhau dūto hanūmān mahānsāyodhyā nagarī sutau kuśalavau śrīrāmadāsā vayam || 99||
रक्षोघ्नं रणरागिणं रविसमं रुद्रप्रियं रक्षकंरूपैकाभरणं रुषादिरहित रुक्माङ्गदाराधितम् ।रोचिष्णुं रथिनं रमापतिसमं राज्यप्रदं राघवंरामं राजशिरोमणिं रघुपतिं श्रीरामचन्द्रं भजे ॥ १००॥
rakṣoghnaṃ raṇarāgiṇaṃ ravisamaṃ rudrapriyaṃ rakṣakaṃrūpaikābharaṇaṃ ruṣādirahita rukmāṅgadārādhitam |rociṣṇuṃ rathinaṃ ramāpatisamaṃ rājyapradaṃ rāghavaṃrāmaṃ rājaśiromaṇiṃ raghupatiṃ śrīrāmacandraṃ bhaje || 100||
साकेते शरदिन्दुकुन्त(द)धवले सौधे महामण्डपेपर्यस्तागरुधूपगन्धललिते कर्पूरदीपोज्ज्वले ।सुग्रीवाङ्गदजाम्बवत्परिवृतं सौमित्रिणा सेवितंलीलामानुषविग्रहं रघुपतिं सीतासमेतं भजे ॥ १०१॥
sākete śaradindukunta(da)dhavale saudhe mahāmaṇḍapeparyastāgarudhūpagandhalalite karpūradīpojjvale |sugrīvāṅgadajāmbavatparivṛtaṃ saumitriṇā sevitaṃlīlāmānuṣavigrahaṃ raghupatiṃ sītāsametaṃ bhaje || 101||
वामाङ्गे जनकात्मजां पदतले वायोः सुतं लक्ष्मणंपश्चाच्छत्रुहरं विभीषणयुतं सुग्रीवमग्रे स्थितम् ।पार्श्वे कैकयिनन्दनं तदितरे शत्रुघ्नसंसेवितंरामं नीरदनीलमञ्जुलतनुं सीतासमेतं भजे ॥ १०२॥
vāmāṅge janakātmajāṃ padatale vāyoḥ sutaṃ lakṣmaṇaṃpaścācchatruharaṃ vibhīṣaṇayutaṃ sugrīvamagre sthitam |pārśve kaikayinandanaṃ taditare śatrughnasaṃsevitaṃrāmaṃ nīradanīlamañjulatanuṃ sītāsametaṃ bhaje || 102||
वामे भूमिसुता पुरस्तु हनुमान् पश्चात्सुमित्रासुतःशत्रुघ्नो भरतश्च पार्श्वदलयोर्वाय्वादिकोणेषु च ।सुग्रीवश्च विभीषणश्च युवराट् तारासुतो जाम्बवान्मध्ये नीलसरोजकोमलरुचिं रामं भजे श्यामलम् ॥ १०३॥
vāme bhūmisutā purastu hanumān paścātsumitrāsutaḥśatrughno bharataśca pārśvadalayorvāyvādikoṇeṣu ca |sugrīvaśca vibhīṣaṇaśca yuvarāṭ tārāsuto jāmbavānmadhye nīlasarojakomalaruciṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 103||
कालाम्भोधरकान्तिकान्तमनिशं वीरासनाध्यासितंमुद्रां ज्ञानमयीं दधानमपरं हस्ताम्बुजं जानुनि ।सीतां पार्श्वगतां सरोरुहकरां विद्युन्निभां राघवंपश्यन्तं मकुटाङ्गदादिविविधाकल्पोज्ज्वलाङ्गं भजे ॥ १०४॥
kālāmbhodharakāntikāntamaniśaṃ vīrāsanādhyāsitaṃmudrāṃ jñānamayīṃ dadhānamaparaṃ hastāmbujaṃ jānuni |sītāṃ pārśvagatāṃ saroruhakarāṃ vidyunnibhāṃ rāghavaṃpaśyantaṃ makuṭāṅgadādivividhākalpojjvalāṅgaṃ bhaje || 104||
वैदेहीसहितं सुरद्रुमतले हैमे महामण्डपेमध्येपुष्पकमासने मणिमये वीरासने सुस्थितम् ।अग्रे वाचयति प्रभञ्जनसुते तत्त्वं मुनिभ्यः परंव्याख्यान्तं भरतादिभिः परिवृतं रामं भजे श्यामलम् ॥ १०५॥
vaidehīsahitaṃ suradrumatale haime mahāmaṇḍapemadhyepuṣpakamāsane maṇimaye vīrāsane susthitam |agre vācayati prabhañjanasute tattvaṃ munibhyaḥ paraṃvyākhyāntaṃ bharatādibhiḥ parivṛtaṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 105||
वैदेहीकुचमण्डलोपरि लसत्माणिक्यहारावलीमध्यस्थोपलनीलकोमलरुचिं नीलोत्पलश्यामलम् ।कन्दर्पायुतकोटिसुन्दरतनुं कोदण्डदीक्षागुरुंकौसल्याकुलभूषणं रघुवरं रामं भजे श्यामलम् ॥ १०६॥
vaidehīkucamaṇḍalopari lasatmāṇikyahārāvalīmadhyasthopalanīlakomalaruciṃ nīlotpalaśyāmalam |kandarpāyutakoṭisundaratanuṃ kodaṇḍadīkṣāguruṃkausalyākulabhūṣaṇaṃ raghuvaraṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 106||
वैदेहीमधिरोप्य जातपुलकां लज्जावतीं सुस्थितांकाञ्चीकङ्कणहारनूपुरलसत्कर्णावतंसोज्ज्वलाम् ।कस्तूरीघनसारचर्चितकुचां चन्द्राननां जानकींकन्दर्पायुतसुन्दरं रघुपतिं रामं भजे श्यामलम् ॥ १०७॥
vaidehīmadhiropya jātapulakāṃ lajjāvatīṃ susthitāṃkāñcīkaṅkaṇahāranūpuralasatkarṇāvataṃsojjvalām |kastūrīghanasāracarcitakucāṃ candrānanāṃ jānakīṃkandarpāyutasundaraṃ raghupatiṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 107||
वैदेहीमधिरोप्य जातपुलकां वामाङ्कमाश्लेषिणींवामेन स्तनचूचुकं पुलकितं वामं करेण स्पृशन् ।तत्त्वं दक्षिणपाणिना कलितया धीमुद्रया बोधयन्रामो मारुतिसेवितः स्फुरतु मे साम्राज्यसिंहासने ॥ १०८॥
vaidehīmadhiropya jātapulakāṃ vāmāṅkamāśleṣiṇīṃvāmena stanacūcukaṃ pulakitaṃ vāmaṃ kareṇa spṛśan |tattvaṃ dakṣiṇapāṇinā kalitayā dhīmudrayā bodhayanrāmo mārutisevitaḥ sphuratu me sāmrājyasiṃhāsane || 108||
उत्फुल्लामलकोमलोत्पलदलश्यामाय रामाय नःकामाय प्रथमाय निर्मलगुणारामाय रामात्मने ।ध्यानारूढमुनीन्द्रमानससरोहंसाय संसारविध्वंसाय स्फुरदोजसे रघुकुलोत्तंसाय पुंसे नमः ॥ १०९॥
utphullāmalakomalotpaladalaśyāmāya rāmāya naḥkāmāya prathamāya nirmalaguṇārāmāya rāmātmane |dhyānārūḍhamunīndramānasasarohaṃsāya saṃsāravidhvaṃsāya sphuradojase raghukulottaṃsāya puṃse namaḥ || 109||
क्षीराम्भोनिधिमध्यवर्तिनिशिता ? ? सुवर्णाम्बरेरक्तोल्लोचनहेमपद्मपटले जाम्बूनदे मण्डपे ।तेजोधामनि पुष्पके रविनिभे माणिक्यसिंहासनेहेमाम्भोरुहकर्णिकान्तरतले वीरासने सुस्थितम् (? ) ॥ ११०॥
kṣīrāmbhonidhimadhyavartiniśitā ? ? suvarṇāmbareraktollocanahemapadmapaṭale jāmbūnade maṇḍape |tejodhāmani puṣpake ravinibhe māṇikyasiṃhāsanehemāmbhoruhakarṇikāntaratale vīrāsane susthitam (? ) || 110||
ये शृण्वन्ति पठन्ति रामचरितं ये भाग्यवन्तः सदाधीरोदात्तरघूत्तमस्य चरणौ ध्यायन्ति ये मानसे ।ये कुर्वन्ति समस्तधर्मनिचयं रामस्य सुप्रीतयेतेषां सर्वमनोरथान् वितनुते साक्षाद्रघूणां पतिः ॥ १११॥
ye śṛṇvanti paṭhanti rāmacaritaṃ ye bhāgyavantaḥ sadādhīrodāttaraghūttamasya caraṇau dhyāyanti ye mānase |ye kurvanti samastadharmanicayaṃ rāmasya suprītayeteṣāṃ sarvamanorathān vitanute sākṣādraghūṇāṃ patiḥ || 111||
रामं रामानुजं सीतां भरतं भरतानुजम् ।सुग्रीवं वायुसूनुं च प्रणमामि पुनः पुनः ॥ ११२॥
rāmaṃ rāmānujaṃ sītāṃ bharataṃ bharatānujam |sugrīvaṃ vāyusūnuṃ ca praṇamāmi punaḥ punaḥ || 112||
यन्नामधेयं म्रियमाण आतुरःपतन् स्खलन् वाप्यवशो गृणन्नरः ।विमुक्तकर्मार्गल उत्तमां गतिंप्राप्नोति यक्ष्यन्ति न तं कलौ जनाः ॥ ११३॥
yannāmadheyaṃ mriyamāṇa āturaḥpatan skhalan vāpyavaśo gṛṇannaraḥ |vimuktakarmārgala uttamāṃ gatiṃprāpnoti yakṣyanti na taṃ kalau janāḥ || 113||
इति श्रीरामशतकं सम्पूर्णम् ।
iti śrīrāmaśatakaṃ sampūrṇam |
॥ इति रामशतकम् १ सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Shri Ramashatakam?
Shri Ramashatakam has 114 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Shri Ramashatakam in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Shri Ramashatakam?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
