रामचन्द्रवेदपादस्तवः Shri Ramachandravedapadastavah

(श्रीभरद्वाजमहर्षिप्रणीतः)श्रीमद्रामं रघूत्तंसं सच्चिदानन्दलक्षणम् ।भवन्तं करुणावन्तं गाये त्वां मनसा गिरा ॥ १॥

(śrībharadvājamaharṣipraṇītaḥ)śrīmadrāmaṃ raghūttaṃsaṃ saccidānandalakṣaṇam |bhavantaṃ karuṇāvantaṃ gāye tvāṃ manasā girā || 1||

रामे दूर्वादलश्यामे जानकी कनकोज्ज्वला ।भाति मद्दैवते मेघे विद्युल्लेखेव भास्वरा ॥ २॥

rāme dūrvādalaśyāme jānakī kanakojjvalā |bhāti maddaivate meghe vidyullekheva bhāsvarā || 2||

त्वदन्यं न भजे राम निष्कामोऽन्ये भजन्तु तान् ।भक्तेभ्यो ये पुरा देवा आयुः कीर्तिं प्रजां ददुः ॥ ३॥

tvadanyaṃ na bhaje rāma niṣkāmo'nye bhajantu tān |bhaktebhyo ye purā devā āyuḥ kīrtiṃ prajāṃ daduḥ || 3||

भजनं पूजनं राम करिष्यामि तवानिशम् ।श्रियं नेच्छामि संसाराद्भयं विन्दति मामिह ॥ ४॥

bhajanaṃ pūjanaṃ rāma kariṣyāmi tavāniśam |śriyaṃ necchāmi saṃsārādbhayaṃ vindati māmiha || 4||

श्रीराम जानकीजाने भुवने भवने वने ।स्वभक्तकुलजातानामस्माकं भविता भव ॥ ५॥

śrīrāma jānakījāne bhuvane bhavane vane |svabhaktakulajātānāmasmākaṃ bhavitā bhava || 5||

रामरामेति रामेति वदन्तं विकलं भवान् ।यमदूतैरनुक्रान्तं वत्सं गौरिव धावति ॥ ६॥

rāmarāmeti rāmeti vadantaṃ vikalaṃ bhavān |yamadūtairanukrāntaṃ vatsaṃ gauriva dhāvati || 6||

स्वच्छन्दचारिणं दीनं रामरामेति वादिनम् ।भवान्मामनुनिम्नेन यथा वारीव धावति ॥ ७॥

svacchandacāriṇaṃ dīnaṃ rāmarāmeti vādinam |bhavānmāmanunimnena yathā vārīva dhāvati || 7||

राम त्वं हृदये येषां सुखं लभ्यं वनेऽपि तैः ।मण्डं च नवनीतं च क्षीरं सर्पिर्मधूदकम् ॥ ८॥

rāma tvaṃ hṛdaye yeṣāṃ sukhaṃ labhyaṃ vane'pi taiḥ |maṇḍaṃ ca navanītaṃ ca kṣīraṃ sarpirmadhūdakam || 8||

प्रार्थये त्वां रघूत्तंस मा भून्मम कदाचन ।सर्वतीर्थेषु सर्वत्र पापेभ्यश्च प्रतिग्रहः ॥ ९॥

prārthaye tvāṃ raghūttaṃsa mā bhūnmama kadācana |sarvatīrtheṣu sarvatra pāpebhyaśca pratigrahaḥ || 9||

सर्वे मदर्थं कुरुतोपकारं श्रीराममाकर्णय कर्ण नित्यम् ।मूर्धन्नमालोकय नेत्र जिह्वे स्तुहि श्रुतं गर्तसदं युवानम् ॥ १०॥

sarve madarthaṃ kurutopakāraṃ śrīrāmamākarṇaya karṇa nityam |mūrdhannamālokaya netra jihve stuhi śrutaṃ gartasadaṃ yuvānam || 10||

भवान् रघूत्तंस तु दैवतं मे यं सच्चिदानन्दघनस्वरूपम् ।एकं परं ब्रह्म वदन्ति नित्यं वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः ॥ ११॥

bhavān raghūttaṃsa tu daivataṃ me yaṃ saccidānandaghanasvarūpam |ekaṃ paraṃ brahma vadanti nityaṃ vedāntavijñānasuniścitārthāḥ || 11||

भवत्कृपापाङ्गविलोकितेन वैकुण्ठवासः क्रियते जनेन ।ज्ञात्वा भवन्तं शरणागतोऽस्मि यस्मात्परं नापरमस्ति किञ्चित् ॥ १२॥

bhavatkṛpāpāṅgavilokitena vaikuṇṭhavāsaḥ kriyate janena |jñātvā bhavantaṃ śaraṇāgato'smi yasmātparaṃ nāparamasti kiñcit || 12||

दीनान्भवद्भक्तकुलप्रसूतान्भवत्पदाराधनहीनचित्तान् ।अनाथबन्धो करुणैकसिन्धो पितेव पुत्रान् प्रति नो जुषस्व ॥ १३॥

dīnānbhavadbhaktakulaprasūtānbhavatpadārādhanahīnacittān |anāthabandho karuṇaikasindho piteva putrān prati no juṣasva || 13||

भवान् भवव्याघ्रभयाभिभूतं जराभिभूतं सह लक्ष्मणेन ।सदैव मां रक्षतु राघवेशः पश्चात्पुरस्तादधरादुदस्तात् ॥ १४॥

bhavān bhavavyāghrabhayābhibhūtaṃ jarābhibhūtaṃ saha lakṣmaṇena |sadaiva māṃ rakṣatu rāghaveśaḥ paścātpurastādadharādudastāt || 14||

वर् रक्ष राघवेश रक्षतु राघवेशःकामाद्यपथ्येन विवर्धमानं रोगं मदीयं भवनामधेयम् ।दूरीकुरु त्वं यदहं त्रिलोक्यां भिषक्तमं त्वां भिषजां शृणोमि ॥ १५॥

var rakṣa rāghaveśa rakṣatu rāghaveśaḥkāmādyapathyena vivardhamānaṃ rogaṃ madīyaṃ bhavanāmadheyam |dūrīkuru tvaṃ yadahaṃ trilokyāṃ bhiṣaktamaṃ tvāṃ bhiṣajāṃ śṛṇomi || 15||

श्रीरामचन्द्रः स जयत्यजस्रं लङ्कापुरीद्रोणगिरौ पयोधौ ।यस्य प्रसादादभवद्धनूमानणोरणीयान्महतो महीयान् ॥ १६॥

śrīrāmacandraḥ sa jayatyajasraṃ laṅkāpurīdroṇagirau payodhau |yasya prasādādabhavaddhanūmānaṇoraṇīyānmahato mahīyān || 16||

श्रीरामरामेति रघूत्तमेति नामानि जल्पेद्यदि तस्य तत्क्षणात् ।दिशो द्रवन्त्येव युयुत्सवः सदा भियं दधाना हृदयेषु शत्रवः ॥ १७॥

śrīrāmarāmeti raghūttameti nāmāni jalpedyadi tasya tatkṣaṇāt |diśo dravantyeva yuyutsavaḥ sadā bhiyaṃ dadhānā hṛdayeṣu śatravaḥ || 17||

अनादिमव्यक्तमनन्तमाद्यं स्वयं परं ज्योतिषमप्रमेयम् ।विलोकये दाशरथे कदा त्वामादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ १८॥

anādimavyaktamanantamādyaṃ svayaṃ paraṃ jyotiṣamaprameyam |vilokaye dāśarathe kadā tvāmādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt || 18||

श्रीराघव स्वीयपदारविन्दे सेवां भवान्नः सततं ददातुवयं स्वजन्मान्तरसञ्चितानि ययाति विश्वा दुरिता तरेम ॥ १९॥

śrīrāghava svīyapadāravinde sevāṃ bhavānnaḥ satataṃ dadātuvayaṃ svajanmāntarasañcitāni yayāti viśvā duritā tarema || 19||

भो चित्त चेत्कामयसे विभूतिं तमेव सम्प्रार्थय वीरमेकम् ।रघूत्तमं श्रीरमणं सदा यः श्रीणामुदारो धरुणो रयीणाम् ॥ २०॥

bho citta cetkāmayase vibhūtiṃ tameva samprārthaya vīramekam |raghūttamaṃ śrīramaṇaṃ sadā yaḥ śrīṇāmudāro dharuṇo rayīṇām || 20||

वन्देऽरविन्देक्षणमम्बुदाभमाकर्णनेत्रं सुकुमारगात्रम् ।यं जानकी हर्षयती वनेऽपि प्रियं सखायं परिषस्वजाना ॥ २१॥

vande'ravindekṣaṇamambudābhamākarṇanetraṃ sukumāragātram |yaṃ jānakī harṣayatī vane'pi priyaṃ sakhāyaṃ pariṣasvajānā || 21||

सीताजाने नैव जाने त्वदन्यं त्यक्तश्रीस्त्रीपुत्रकामः सदाऽहम् ।त्वां स्मृत्वाऽन्ते देवयानाधिरूढस्तत्त्वायामि ब्रह्मणा वन्दमानः ॥ २२॥

sītājāne naiva jāne tvadanyaṃ tyaktaśrīstrīputrakāmaḥ sadā'ham |tvāṃ smṛtvā'nte devayānādhirūḍhastattvāyāmi brahmaṇā vandamānaḥ || 22||

अहं भरद्वाजमुनिर्निरन्तरं श्रीराममेकं जगदेकनायकम् ।संवर्णये काव्यरसादिवित्तमं कविं कवीनामुपमश्रवस्तमम् ॥ २३॥

ahaṃ bharadvājamunirnirantaraṃ śrīrāmamekaṃ jagadekanāyakam |saṃvarṇaye kāvyarasādivittamaṃ kaviṃ kavīnāmupamaśravastamam || 23||

पठन्ति स्तुतिं ये नरा ऋद्धिकामाःसमृद्धिं चिरायुष्यमायुष्यकामाः ।लभन्ते ह निस्संशयं पुत्रकामाःलभन्ते ह पुत्रान् लभन्ते ह पुत्रान् ॥ २४॥

paṭhanti stutiṃ ye narā ṛddhikāmāḥsamṛddhiṃ cirāyuṣyamāyuṣyakāmāḥ |labhante ha nissaṃśayaṃ putrakāmāḥlabhante ha putrān labhante ha putrān || 24||

वेदपादाभिधस्तोत्रं स्नात्वा भक्त्या सकृन्नरः ।यः पठेद्राघवस्याग्रे जीवाति शरदः शतम् ॥ २५॥

vedapādābhidhastotraṃ snātvā bhaktyā sakṛnnaraḥ |yaḥ paṭhedrāghavasyāgre jīvāti śaradaḥ śatam || 25||

इति श्रीभरद्वाजमहर्षिप्रणीतः श्रीरामचन्द्रवेदपादस्तवः समाप्तः ।

iti śrībharadvājamaharṣipraṇītaḥ śrīrāmacandravedapādastavaḥ samāptaḥ |