रघुनाथशतकम् Shri Raghunatha Shatakam

॥ श्रीः ॥॥ नमो राघवाय ॥अथ महाकविमहामहोपाध्यायश्रीचित्रकूटतुलसीपीठाधीश्वरजगद्गुरुरामानन्दाचार्यस्वामिरामभद्राचार्यप्रणीतंश्रीरघुनाथशतकं प्रारभ्यते ।॥ शार्दूलविक्रीडितम् ॥श्रीसीताननचारुचन्द्रचटुलोऽचञ्चच्चकोरप्रभोसीतानेत्रचकोरपार्वणविधो विश्वेन्द्र विश्वग्विभो ।सीतासत्प्रियया सहैव विलसत्कोट्यश्वमेधिन्हरेसीताश्री रघुनाथ राम रमसे श्रीचित्रकूटेऽवधे ॥ १॥

|| śrīḥ |||| namo rāghavāya ||atha mahākavimahāmahopādhyāyaśrīcitrakūṭatulasīpīṭhādhīśvarajagadgururāmānandācāryasvāmirāmabhadrācāryapraṇītaṃśrīraghunāthaśatakaṃ prārabhyate ||| śārdūlavikrīḍitam ||śrīsītānanacārucandracaṭulo'cañcaccakoraprabhosītānetracakorapārvaṇavidho viśvendra viśvagvibho |sītāsatpriyayā sahaiva vilasatkoṭyaśvamedhinharesītāśrī raghunātha rāma ramase śrīcitrakūṭe'vadhe || 1||

आनन्दात्मतनुं विकाररहितां ब्रह्मस्वरूपां शुभांसच्चित्सौख्यमयीमपास्तसमलां गुण्यां सुपुण्यां सदा ।द्यन्तीमुत्पलशक्ररत्नवनमुक्तापिच्छदूर्वामदंमूर्तिं श्रीरघुनाथ राजसि वहन्सन्मानसेष्वन्वहम् ॥ २॥

ānandātmatanuṃ vikārarahitāṃ brahmasvarūpāṃ śubhāṃsaccitsaukhyamayīmapāstasamalāṃ guṇyāṃ supuṇyāṃ sadā |dyantīmutpalaśakraratnavanamuktāpicchadūrvāmadaṃmūrtiṃ śrīraghunātha rājasi vahansanmānaseṣvanvaham || 2||

नीलेन्दीवरकान्तया कमनया लावण्यलक्ष्मीपुषासीतालोचनभृङ्गजुष्टसुषमामाध्व्या सदा सौम्यया ।दीव्यद्देवतयेव लब्धपदया श्रीसन्मनोमन्दिरेमूर्त्या श्रीरघुनाथ मूर्छयसि वै कोटीर्मनोजन्मनाम् ॥ ३॥

nīlendīvarakāntayā kamanayā lāvaṇyalakṣmīpuṣāsītālocanabhṛṅgajuṣṭasuṣamāmādhvyā sadā saumyayā |dīvyaddevatayeva labdhapadayā śrīsanmanomandiremūrtyā śrīraghunātha mūrchayasi vai koṭīrmanojanmanām || 3||

कौसल्यासुकृताब्धिसोमसुषमां माधुर्यमन्दाकिनींमाहेयीसुमनोमहोमहमहीं सौन्दर्यसारच्छविम् ।रम्यां लोचनपुत्तलीं दशरथस्याजेर्मनोदेवतांमूर्तिं स्वां रघुनाथ मद्दृगतिथिं कारुण्यतस्तां कृणु ॥ ४॥

kausalyāsukṛtābdhisomasuṣamāṃ mādhuryamandākinīṃmāheyīsumanomahomahamahīṃ saundaryasāracchavim |ramyāṃ locanaputtalīṃ daśarathasyājermanodevatāṃmūrtiṃ svāṃ raghunātha maddṛgatithiṃ kāruṇyatastāṃ kṛṇu || 4||

यामिन्दीवरसौभगां भगवतीं नेत्रैस्त्रिभिर्धूर्जटिर्दीपितभक्तिभिर्वितनुते नीराजयन्मङ्गलम् ।श्यामा पारमहंससिद्धिगरिमा कारुण्यकादम्बिनीसा मूर्ती रघुनाथ मूर्छयतु मे कामादिकांस्तावकी ॥ ५॥

yāmindīvarasaubhagāṃ bhagavatīṃ netraistribhirdhūrjaṭirdīpitabhaktibhirvitanute nīrājayanmaṅgalam |śyāmā pāramahaṃsasiddhigarimā kāruṇyakādambinīsā mūrtī raghunātha mūrchayatu me kāmādikāṃstāvakī || 5||

शाश्वद्धर्मसुविग्रहा पदजुषां सङ्कल्पितानुग्रहावेधोविश्वविलक्षणा गुणचणा वात्सल्यवार्धिः शुचिः ।सीतानेत्रयुगप्रपा कृतकृपा पापापहा पापिनांदेयात्कं रघुनाथ नाथितमला मूर्तिस्तव श्यामला ॥ ६॥

śāśvaddharmasuvigrahā padajuṣāṃ saṅkalpitānugrahāvedhoviśvavilakṣaṇā guṇacaṇā vātsalyavārdhiḥ śuciḥ |sītānetrayugaprapā kṛtakṛpā pāpāpahā pāpināṃdeyātkaṃ raghunātha nāthitamalā mūrtistava śyāmalā || 6||

ब्रह्मानन्दघना प्रसन्नवदना सम्पुष्टनिष्किञ्चनाभक्तिश्रीसदना कृपामृतधना संस्वर्धुनी धन्विनी ।तूणीरेषुधनुर्धरा करकरा वात्सल्यधाराधरामूर्तिस्ते रघुनाथ मङ्गलमयी जूर्तिं बलाद्धन्तु मे ॥ ७॥

brahmānandaghanā prasannavadanā sampuṣṭaniṣkiñcanābhaktiśrīsadanā kṛpāmṛtadhanā saṃsvardhunī dhanvinī |tūṇīreṣudhanurdharā karakarā vātsalyadhārādharāmūrtiste raghunātha maṅgalamayī jūrtiṃ balāddhantu me || 7||

भास्वन्मूर्ध्नि हिरण्यहेमगुजयप्रख्यं सुमौलिं वहन्धत्से माकरकुण्डले श्रवणयोर्हारं हरं वक्षसि ।पाणौ बाणशरासने कटितटे पीताम्बरं स्वेषुधीनूनं ते रघुनाथ भूषणधृतिस्तेषां रुचो वृद्धये ॥ ८॥

bhāsvanmūrdhni hiraṇyahemagujayaprakhyaṃ sumauliṃ vahandhatse mākarakuṇḍale śravaṇayorhāraṃ haraṃ vakṣasi |pāṇau bāṇaśarāsane kaṭitaṭe pītāmbaraṃ sveṣudhīnūnaṃ te raghunātha bhūṣaṇadhṛtisteṣāṃ ruco vṛddhaye || 8||

न्यस्तानर्थवरूथतः कथमिमेऽनर्थान्विहन्युर्बलात्सौन्दर्यामृतसागरे कथममी दध्युश्छवेर्विप्रुषः ।आधिक्यं किमु तन्यतां निरधिके तस्मादपार्थाः समेनूनं स्वं रघुनाथ धातुमनसो बाभान्ति ते विग्रहे ॥ ९॥

nyastānarthavarūthataḥ kathamime'narthānvihanyurbalātsaundaryāmṛtasāgare kathamamī dadhyuśchavervipruṣaḥ |ādhikyaṃ kimu tanyatāṃ niradhike tasmādapārthāḥ samenūnaṃ svaṃ raghunātha dhātumanaso bābhānti te vigrahe || 9||

॥ वंशस्थम् ॥जयत्यशेषैनसतूलपावकोमहापराधाऽहिजतार्क्ष्यशावकः ।सुरद्रुमारामसमोऽभिकामतविवैद्यवर्णं रघुनाथ नाम ते ॥ १०॥

|| vaṃśastham ||jayatyaśeṣainasatūlapāvakomahāparādhā'hijatārkṣyaśāvakaḥ |suradrumārāmasamo'bhikāmatavivaidyavarṇaṃ raghunātha nāma te || 10||

जयत्यजेयं द्विभुजं जरज्वरंगुणाकरं निर्गुणमीड्यमैश्वरम् ।पयोजपाथोजसरोजसुन्दरंवरं नृरूपं रघुनाथ तेऽजरम् ॥ ११॥

jayatyajeyaṃ dvibhujaṃ jarajvaraṃguṇākaraṃ nirguṇamīḍyamaiśvaram |payojapāthojasarojasundaraṃvaraṃ nṛrūpaṃ raghunātha te'jaram || 11||

जयन्ति संसारसमुद्रसेतवःस्वलोकलीलाः स्वसुखैकहेतवः ।कुपातकालातकधूमकेतवःश्रुतीड्यगाथा रघुनाथ हे तव ॥ १२॥

jayanti saṃsārasamudrasetavaḥsvalokalīlāḥ svasukhaikahetavaḥ |kupātakālātakadhūmaketavaḥśrutīḍyagāthā raghunātha he tava || 12||

जयत्यघौघौघविनाशचातुरीत्वराकमानन्दमयं सुचिन्मयम् ।सदात्मकं ब्रह्मविभूति राम तेनिरामयं श्रीरघुनाथ धाम ते ॥ १३॥

jayatyaghaughaughavināśacāturītvarākamānandamayaṃ sucinmayam |sadātmakaṃ brahmavibhūti rāma tenirāmayaṃ śrīraghunātha dhāma te || 13||

जयन्ति जाग्रज्जनदिष्टसत्पथाःसदैव मर्यादितमानवप्रथाः ।पुराणरामायणगा गतव्यथाःश्लथत्च्छ्लथाः श्रीरघुनाथ ते कथाः ॥ १४॥

jayanti jāgrajjanadiṣṭasatpathāḥsadaiva maryāditamānavaprathāḥ |purāṇarāmāyaṇagā gatavyathāḥślathatcchlathāḥ śrīraghunātha te kathāḥ || 14||

जयन्ति रामायणकोटिकोटिषुश्रुतानि गीतानि मुनीन्द्रसूरिभिः ।चरन्ति चैत्यं चरितानि सेविनांपुनन्ति पापं रघुनाथ तेऽनघ ॥ १५॥

jayanti rāmāyaṇakoṭikoṭiṣuśrutāni gītāni munīndrasūribhiḥ |caranti caityaṃ caritāni sevināṃpunanti pāpaṃ raghunātha te'nagha || 15||

जयत्यदभ्रं शतकोटिविस्तृतंसुरम्यरामायणमादिकाव्यकम् ।सदैव वाल्मीकिमुखेन्दुसोमकंजगत्त्रये ते रघुनाथ शाश्वतम् ॥ १६॥

jayatyadabhraṃ śatakoṭivistṛtaṃsuramyarāmāyaṇamādikāvyakam |sadaiva vālmīkimukhendusomakaṃjagattraye te raghunātha śāśvatam || 16||

जयत्यदो रामचरित्रमानसंसुरामगाथाशतकोटिसारभृत् ।दलं तुलस्यास्तुलसीरितं यथासदानवद्यं रघुनाथ तेऽमलम् ॥ १७॥

jayatyado rāmacaritramānasaṃsurāmagāthāśatakoṭisārabhṛt |dalaṃ tulasyāstulasīritaṃ yathāsadānavadyaṃ raghunātha te'malam || 17||

जयत्यनल्पाघविनाशकारिणीविहारिणी सज्जनमानसाजिरे ।प्रहीणगङ्गाशुचिता शुचिप्रियासदैव कीर्ती रघुनाथ तेऽनघा ॥ १८॥

jayatyanalpāghavināśakāriṇīvihāriṇī sajjanamānasājire |prahīṇagaṅgāśucitā śucipriyāsadaiva kīrtī raghunātha te'naghā || 18||

॥ वसन्ततिलका ॥सीतामुखाम्बुरुहमञ्जुलचञ्चरीकंसीताहृदम्बुरुहपावनपुण्डरीकम् ।सीताकराम्बुरुहलालितमव्यलीकंसीतापतिं रघुपतिं रघुनाथमीडे ॥ १९॥

|| vasantatilakā ||sītāmukhāmburuhamañjulacañcarīkaṃsītāhṛdamburuhapāvanapuṇḍarīkam |sītākarāmburuhalālitamavyalīkaṃsītāpatiṃ raghupatiṃ raghunāthamīḍe || 19||

सैरध्वजीनयनचातकवारिवाहंसौन्दर्यसारजितमन्मथकोटिकोटिम् ।माधुर्यधुर्यमपराजितमप्रमेयंवन्देऽनवद्यचरितं रघुनाथमीशम् ॥ २०॥

sairadhvajīnayanacātakavārivāhaṃsaundaryasārajitamanmathakoṭikoṭim |mādhuryadhuryamaparājitamaprameyaṃvande'navadyacaritaṃ raghunāthamīśam || 20||

शृङ्गारसारसरसीभवचित्रभानुंभास्वत्कुलाम्बुरुहभास्वरचित्रभानुम् ।उद्दण्डचण्डतरचण्डनचित्रभानुंनाथं प्रणौमि रघुनाथमनाथनाथम् ॥ २१॥

śṛṅgārasārasarasībhavacitrabhānuṃbhāsvatkulāmburuhabhāsvaracitrabhānum |uddaṇḍacaṇḍataracaṇḍanacitrabhānuṃnāthaṃ praṇaumi raghunāthamanāthanātham || 21||

इन्दीवराम्बुधरनीलमणिप्रकाशंकन्दर्पदर्पदलनाद्भुतकम्रकान्तिम् ।कान्तालकं ललितहासमुदारकीर्तिंश्रीशर्वरीशवदनं रघुनाथमीडे ॥ २२॥

indīvarāmbudharanīlamaṇiprakāśaṃkandarpadarpadalanādbhutakamrakāntim |kāntālakaṃ lalitahāsamudārakīrtiṃśrīśarvarīśavadanaṃ raghunāthamīḍe || 22||

दन्तप्रभाविजितदाडिमबीजराजिंराजीवलोचनमघौघविमोचनञ्च ।कोदण्डमण्डितकरं श्रितचण्डकाण्डंयामो वयं हि शरणं रघुनाथमाद्यम् ॥ २३॥

dantaprabhāvijitadāḍimabījarājiṃrājīvalocanamaghaughavimocanañca |kodaṇḍamaṇḍitakaraṃ śritacaṇḍakāṇḍaṃyāmo vayaṃ hi śaraṇaṃ raghunāthamādyam || 23||

प्रातर्दिवाकरकरोपमपीतवस्त्रंवक्षोलसत्तुलसिकावनमालमीशम् ।आजानुबाहुमजपौत्रसुतेन्दुराहुंतं वै व्रजामि शरणं रघुनाथमार्यम् ॥ २४॥

prātardivākarakaropamapītavastraṃvakṣolasattulasikāvanamālamīśam |ājānubāhumajapautrasutendurāhuṃtaṃ vai vrajāmi śaraṇaṃ raghunāthamāryam || 24||

श्रीजाह्नवीकरणकारणकारणाङ्घ्रिपाथोरुहं मुनिवधूदुरितघ्नपादम् ।लोकेश्वरं जनकनन्दिनीपूतपाणिपद्मं व्रजामि शरणं रघुनाथमेनम् ॥ २५॥

śrījāhnavīkaraṇakāraṇakāraṇāṅghripāthoruhaṃ munivadhūduritaghnapādam |lokeśvaraṃ janakanandinīpūtapāṇipadmaṃ vrajāmi śaraṇaṃ raghunāthamenam || 25||

हे हेमशैलतनुमारुतिमोदकारिन्हे हेमपर्वतनिषण्णमनोविहारिन् ।हे हेमभूषणशरासनबाणधारिन्क्षिप्रं सनाथय जनं रघुनाथ राम ॥ २६॥

he hemaśailatanumārutimodakārinhe hemaparvataniṣaṇṇamanovihārin |he hemabhūṣaṇaśarāsanabāṇadhārinkṣipraṃ sanāthaya janaṃ raghunātha rāma || 26||

त्वत्पादपद्ममकरन्दमधुव्रतो हिस्वप्नेऽपि नैव लभते भवतो नकारम् ।तन्मां वसिष्ठकुलजं किल याचमानंमा मां निराशय हरे रघुनाथ भिक्षुम् ॥ २७॥

tvatpādapadmamakarandamadhuvrato hisvapne'pi naiva labhate bhavato nakāram |tanmāṃ vasiṣṭhakulajaṃ kila yācamānaṃmā māṃ nirāśaya hare raghunātha bhikṣum || 27||

॥ वैतालिकम् ॥नवनीलतमालसुन्दरं सुभगं भीमभवाब्धिमन्दरम् ।दशकन्धरशत्रुमन्वहं रघुनाथं शरणं समाश्रये ॥ २८॥

|| vaitālikam ||navanīlatamālasundaraṃ subhagaṃ bhīmabhavābdhimandaram |daśakandharaśatrumanvahaṃ raghunāthaṃ śaraṇaṃ samāśraye || 28||

शरणं करवाणि सादरं सरलं सर्वहितैषिणं हरिम् ।शरणागतवत्सलं प्रभुं रघुनाथं तमनाथसंश्रयम् ॥ २९॥

śaraṇaṃ karavāṇi sādaraṃ saralaṃ sarvahitaiṣiṇaṃ harim |śaraṇāgatavatsalaṃ prabhuṃ raghunāthaṃ tamanāthasaṃśrayam || 29||

शरणागतवज्रपञ्जरं शरणं सर्वनृणां समाश्रयम् ।शरणागतरक्षणव्रतं शरणं श्रीरघुनाथमाश्रये ॥ ३०॥

śaraṇāgatavajrapañjaraṃ śaraṇaṃ sarvanṛṇāṃ samāśrayam |śaraṇāgatarakṣaṇavrataṃ śaraṇaṃ śrīraghunāthamāśraye || 30||

शरणं शरणामि शाश्वतं मरणत्रं शरणैषुणां नृणाम् ।करुणं कलकञ्जलोचनं रघुनाथं नरनाथविग्रहम् ॥ ३१॥

śaraṇaṃ śaraṇāmi śāśvataṃ maraṇatraṃ śaraṇaiṣuṇāṃ nṛṇām |karuṇaṃ kalakañjalocanaṃ raghunāthaṃ naranāthavigraham || 31||

न धनं न बलं न बान्धवा न हि माता न पिता न वा सुहृत् ।निरुपाय उदस्तसम्बलो रघुनाथं शरणं श्रयाम्यहम् ॥ ३२॥

na dhanaṃ na balaṃ na bāndhavā na hi mātā na pitā na vā suhṛt |nirupāya udastasambalo raghunāthaṃ śaraṇaṃ śrayāmyaham || 32||

न जपो न तपो न साधनं नहि विद्या न विचारणा शुभा ।कुगतिं कुमतिं च मादृशं रघुनाथाव जनं जनार्दन ॥ ३३॥

na japo na tapo na sādhanaṃ nahi vidyā na vicāraṇā śubhā |kugatiṃ kumatiṃ ca mādṛśaṃ raghunāthāva janaṃ janārdana || 33||

रघुनाथ कृपा हि तावकी सुरवल्लीसदृशी श्रुतौ श्रुता ।किमहो मम भाग्यविप्लवात्कृपणा सा निरपत्रपाभवत् ॥ ३४॥

raghunātha kṛpā hi tāvakī suravallīsadṛśī śrutau śrutā |kimaho mama bhāgyaviplavātkṛpaṇā sā nirapatrapābhavat || 34||

गणिकाशबरीजटायुषो विमला यत्र सरित्यथाभवन् ।मयि सा रघुनाथ केन ते करुणा देवधुनी न्यशोषि भो ॥ ३५॥

gaṇikāśabarījaṭāyuṣo vimalā yatra sarityathābhavan |mayi sā raghunātha kena te karuṇā devadhunī nyaśoṣi bho || 35||

न हि मादृश एनसां निधिर्न भवादृक्करुणानिधिः क्वचित् ।विधिदत्तमिदं ह्यनन्वयं रघुनाथाव न नाथ्यतां जनः ॥ ३६॥

na hi mādṛśa enasāṃ nidhirna bhavādṛkkaruṇānidhiḥ kvacit |vidhidattamidaṃ hyananvayaṃ raghunāthāva na nāthyatāṃ janaḥ || 36||

॥ शिखरिणी ॥स्मरं कक्षं गुञ्ज मधुपमरविन्दं जलधरंललामं सौत्रामं गगनमविजातोयमुडुपम् ।हरिं हारं हारं हरतनयहारं हरिधनुःकविं जीवं सौम्यं जयति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ३७॥

|| śikhariṇī ||smaraṃ kakṣaṃ guñja madhupamaravindaṃ jaladharaṃlalāmaṃ sautrāmaṃ gaganamavijātoyamuḍupam |hariṃ hāraṃ hāraṃ haratanayahāraṃ haridhanuḥkaviṃ jīvaṃ saumyaṃ jayati raghunātho'dhikudharam || 37||

दधानस्तूणीरं धनुरथ गभीरस्वनमयंप्रकाण्डं वैकाण्डं दलितदशकण्ठाटविवनम् ।वसानः कौशेयं बलमपरिमेयं विलसयन्घनश्यामो रामो जयति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ३८॥

dadhānastūṇīraṃ dhanuratha gabhīrasvanamayaṃprakāṇḍaṃ vaikāṇḍaṃ dalitadaśakaṇṭhāṭavivanam |vasānaḥ kauśeyaṃ balamaparimeyaṃ vilasayanghanaśyāmo rāmo jayati raghunātho'dhikudharam || 38||

विधुः श्रीकौसल्यासुजठरपयोधेर्गुणनिधिर्दशास्याब्धेरौर्वो दशरथमखापूर्वमनघः ।तमालाभो लाभो धृतमधुरमूर्तिर्दृशिमतांस्वमर्यादातन्तून्वयति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ३९॥

vidhuḥ śrīkausalyāsujaṭharapayodherguṇanidhirdaśāsyābdheraurvo daśarathamakhāpūrvamanaghaḥ |tamālābho lābho dhṛtamadhuramūrtirdṛśimatāṃsvamaryādātantūnvayati raghunātho'dhikudharam || 39||

कृपासिन्धुर्बन्धुर्विनतजनतानां हरहरोहरिर्हृष्टः पुष्टः सततमथ सीतासहचरः ।महात्मा पूतात्मा प्रथितपरमात्मा पदजुषांनृणां दोषान्दूरं नयति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ४०॥

kṛpāsindhurbandhurvinatajanatānāṃ haraharoharirhṛṣṭaḥ puṣṭaḥ satatamatha sītāsahacaraḥ |mahātmā pūtātmā prathitaparamātmā padajuṣāṃnṛṇāṃ doṣāndūraṃ nayati raghunātho'dhikudharam || 40||

जुषाणः श्रीसीतावदनवनरुक्सारममलंपुषाणः पार्थिव्याः परमरसराड्भावमनघम् ।मुषाणो माहेयी मनसिजततं लक्ष्मणसखोवरो वै वैदेह्या वसति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ४१॥

juṣāṇaḥ śrīsītāvadanavanaruksāramamalaṃpuṣāṇaḥ pārthivyāḥ paramarasarāḍbhāvamanagham |muṣāṇo māheyī manasijatataṃ lakṣmaṇasakhovaro vai vaidehyā vasati raghunātho'dhikudharam || 41||

वपुः स्वीकुर्वाणः शुभदगुणरत्नाकरमहोलसत्स्वेच्छारूपं क्षपितभवकूपं परमया ।मया युक्तो मुक्तोचितविगतमायोऽपकरणोजयन्कामं रामो लसति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ४२॥

vapuḥ svīkurvāṇaḥ śubhadaguṇaratnākaramaholasatsvecchārūpaṃ kṣapitabhavakūpaṃ paramayā |mayā yukto muktocitavigatamāyo'pakaraṇojayankāmaṃ rāmo lasati raghunātho'dhikudharam || 42||

क्वचित्सीतावक्षोरुहकलशपाटीररचनारसं शन्तन्वानो विलसितविधानो रसपतेः ।समञ्चन् शृङ्गारं प्रथितमुपहारं महिभुवोरहो रासं रासं रसति रघुनाथोऽधिकुधरम ॥ ४३॥

kvacitsītāvakṣoruhakalaśapāṭīraracanārasaṃ śantanvāno vilasitavidhāno rasapateḥ |samañcan śṛṅgāraṃ prathitamupahāraṃ mahibhuvoraho rāsaṃ rāsaṃ rasati raghunātho'dhikudharama || 43||

कुटीरे वानीरे विधुविमलनीरे सुसरितःसुतीरे सद्धीरे शिशिरितसमीरे तृणमये ।विराजन् राजन्यो भुवनकुलधन्योऽवनिजयाप्रपन्नेषु प्रेष्ठो द्रवति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ४४॥

kuṭīre vānīre vidhuvimalanīre susaritaḥsutīre saddhīre śiśiritasamīre tṛṇamaye |virājan rājanyo bhuvanakuladhanyo'vanijayāprapanneṣu preṣṭho dravati raghunātho'dhikudharam || 44||

कृपादृष्ट्या वृष्ट्या कलितसुखसृष्ट्या त्रिजगतांतुदंस्तापं पापं भवभयकलापं कलपदैः ।भवानीजानीष्टो विबुधविनतेष्टो निजगिराजनानन्दस्यन्दं च्यवति रघुनाथोऽधिकुधरम् ॥ ४५॥

kṛpādṛṣṭyā vṛṣṭyā kalitasukhasṛṣṭyā trijagatāṃtudaṃstāpaṃ pāpaṃ bhavabhayakalāpaṃ kalapadaiḥ |bhavānījānīṣṭo vibudhavinateṣṭo nijagirājanānandasyandaṃ cyavati raghunātho'dhikudharam || 45||

॥ पुष्पिताग्रा ॥अभिनववनमुक्ततमालनीलंनिगममनुष्वभिगीतसौम्यशीलम् ।जनकनृपसुतावरं वरार्हंशरणमहं रघुनाथमेमि भक्त्यै ॥ ४६॥

|| puṣpitāgrā ||abhinavavanamuktatamālanīlaṃnigamamanuṣvabhigītasaumyaśīlam |janakanṛpasutāvaraṃ varārhaṃśaraṇamahaṃ raghunāthamemi bhaktyai || 46||

मनसिजशतकोटिकाम्यकान्तिंमनसिजशत्रुनिसृष्टशिष्टशान्तिम् ।मनसिजतततप्ततापतान्तिंमनसिजकं रघुनाथमाश्रयामि ॥ ४७॥

manasijaśatakoṭikāmyakāntiṃmanasijaśatrunisṛṣṭaśiṣṭaśāntim |manasijatatataptatāpatāntiṃmanasijakaṃ raghunāthamāśrayāmi || 47||

करुणमनसमद्भुतस्वभावंप्रणतजनावनदीक्षमार्तरक्षम् ।रघुकुलकुमुदेन्दुमीश्वरेशंशरणमहं रघुनाथमाव्रजामि ॥ ४८॥

karuṇamanasamadbhutasvabhāvaṃpraṇatajanāvanadīkṣamārtarakṣam |raghukulakumudendumīśvareśaṃśaraṇamahaṃ raghunāthamāvrajāmi || 48||

भवदवदहनेन दह्यमानोविपिनकरीव करालकालकाल्यः ।हरिणतृषिकृशः कुलौल्यलोभःशरणमये रघुनाथसत्तटागम् ॥ ४९॥

bhavadavadahanena dahyamānovipinakarīva karālakālakālyaḥ |hariṇatṛṣikṛśaḥ kulaulyalobhaḥśaraṇamaye raghunāthasattaṭāgam || 49||

विषयविषभुजङ्गदष्टसत्त्वोमदनमनोरथभूतकाभिभूतः ।मरणभयत आतुरो मुमुक्षुःशरणमये रघुनाथगारुडीकम् ॥ ५०॥

viṣayaviṣabhujaṅgadaṣṭasattvomadanamanorathabhūtakābhibhūtaḥ |maraṇabhayata āturo mumukṣuḥśaraṇamaye raghunāthagāruḍīkam || 50||

जहि जहि रघुनाथ वासनाहिंन कुरु विलम्बमनाथनाथ केकिन् ।त्वयि खलु विमुखे सुबाहुशत्रौहरिशिशुमेनमशिष्यतीह भेकः ॥ ५१॥

jahi jahi raghunātha vāsanāhiṃna kuru vilambamanāthanātha kekin |tvayi khalu vimukhe subāhuśatrauhariśiśumenamaśiṣyatīha bhekaḥ || 51||

नहि मम जपयागयोगशक्तिर्न खलु समाधिविधौ च मे प्रतीतिः ।गतदृश इव यष्टिरार्तबन्धोत्वमसि सदा रघुनाथ मेऽवलम्बः ॥ ५२॥

nahi mama japayāgayogaśaktirna khalu samādhividhau ca me pratītiḥ |gatadṛśa iva yaṣṭirārtabandhotvamasi sadā raghunātha me'valambaḥ || 52||

जगति जनिमतामवमाननाढ्यःशुनक इवास्मि कुटुम्बतो निरस्तः ।कलिकलिलगतो यथा जरद्गौखनमहं रघुनाथतोऽप्यपेक्षे ॥ ५३॥

jagati janimatāmavamānanāḍhyaḥśunaka ivāsmi kuṭumbato nirastaḥ |kalikalilagato yathā jaradgaukhanamahaṃ raghunāthato'pyapekṣe || 53||

गुणगणजलधे कृपैकमूर्तेभुवनपते प्रणतैककामपूर्ते ।रघुवर वरणीयशीलसिन्धोस्वजनमिमं रघुनाथ पाह्यनाथम् ॥ ५४॥

guṇagaṇajaladhe kṛpaikamūrtebhuvanapate praṇataikakāmapūrte |raghuvara varaṇīyaśīlasindhosvajanamimaṃ raghunātha pāhyanātham || 54||

॥ उपेन्द्रवज्रा ॥तव स्वभावो रघुनाथ ईदृग्गृहीतरागा रिपवोऽपि यत्र ।न बद्धवैरोऽपि दशाननस्त्वांकदापि निन्दास्पदमाततान ॥ ५५॥

|| upendravajrā ||tava svabhāvo raghunātha īdṛggṛhītarāgā ripavo'pi yatra |na baddhavairo'pi daśānanastvāṃkadāpi nindāspadamātatāna || 55||

न कोऽपि मित्रं नहि कोऽपि शत्रुस्तवत्त्रिलोक्यां रघुनाथ राम ।अतो जगौ श्रीकविकोकिलोऽपिमुहू रिपूणामपि वत्सलं त्वाम् ॥ ५६॥

na ko'pi mitraṃ nahi ko'pi śatrustavattrilokyāṃ raghunātha rāma |ato jagau śrīkavikokilo'pimuhū ripūṇāmapi vatsalaṃ tvām || 56||

वहन्नकेकान्प्रतिलोमलोकांस्तथापि मातुः पयसि स्पृहावान् ।ध्रुवं स्वभावो रघुनाथ तेऽयमणोरणीयस्त्वमयप्रकाशः ॥ ५७॥

vahannakekānpratilomalokāṃstathāpi mātuḥ payasi spṛhāvān |dhruvaṃ svabhāvo raghunātha te'yamaṇoraṇīyastvamayaprakāśaḥ || 57||

समस्तलोकेश्वरलोकपालायदाज्ञया स्वं चरितार्थयन्ति ।स एव गाधेयवशंवदोऽभूत्स कस्स्वभावो रघुनाथ चित्रम् ॥ ५८॥

samastalokeśvaralokapālāyadājñayā svaṃ caritārthayanti |sa eva gādheyavaśaṃvado'bhūtsa kassvabhāvo raghunātha citram || 58||

त्वदीयपादाब्जरजोऽभिमर्शाद्बभूव पूता ह्यघवत्यहल्या ।तथापि पश्चात्तपसेऽभिमृश्यपदस्पृशे त्वं रघुनाथ पापम् ॥ ५९॥

tvadīyapādābjarajo'bhimarśādbabhūva pūtā hyaghavatyahalyā |tathāpi paścāttapase'bhimṛśyapadaspṛśe tvaṃ raghunātha pāpam || 59||

निरागसोऽप्याह विवासनं तेपिता समात्रा परिणोदितः सन् ।तथापि नो विव्यथिषे न निन्दांचकर्थ रुष्टो रघुनाथ मातुः ॥ ६०॥

nirāgaso'pyāha vivāsanaṃ tepitā samātrā pariṇoditaḥ san |tathāpi no vivyathiṣe na nindāṃcakartha ruṣṭo raghunātha mātuḥ || 60||

चकार पापं जडधीर्जयन्तोबिभेद चञ्च्वा चरणौ कुजायाः ।तथापि नो रोषवशं जगन्थकियान्मृदुस्त्वं रघुनाथ शीलात् ॥ ६१॥

cakāra pāpaṃ jaḍadhīrjayantobibheda cañcvā caraṇau kujāyāḥ |tathāpi no roṣavaśaṃ jaganthakiyānmṛdustvaṃ raghunātha śīlāt || 61||

विहाय राज्यं सुरदुर्लभं त्वंसुवर्णमायामृगमन्वधावः ।न वेद यत्नादपि ते स्वभावंस्वभीष्टनाकं रघुनाथ वाकम् ॥ ६२॥

vihāya rājyaṃ suradurlabhaṃ tvaṃsuvarṇamāyāmṛgamanvadhāvaḥ |na veda yatnādapi te svabhāvaṃsvabhīṣṭanākaṃ raghunātha vākam || 62||

बबन्ध पौलस्त्यसुतावमेहोभवन्तमुग्रैः किल नागपाशैः ।भवानपीमं प्रजिघाय नाकंकियद्विचित्रं रघुनाथशीलम् ॥ ६३॥

babandha paulastyasutāvamehobhavantamugraiḥ kila nāgapāśaiḥ |bhavānapīmaṃ prajighāya nākaṃkiyadvicitraṃ raghunāthaśīlam || 63||

॥ इन्द्रवज्रा ॥ये नाम जप्त्वा मुनयो दुरन्तंसंसारबन्धं तरसा तुदन्ति ।स त्वं कथं शक्रजिता निबद्धःकीदृक्स्वभावो रघुनाथ तेऽयम् ॥ ६४॥

|| indravajrā ||ye nāma japtvā munayo durantaṃsaṃsārabandhaṃ tarasā tudanti |sa tvaṃ kathaṃ śakrajitā nibaddhaḥkīdṛksvabhāvo raghunātha te'yam || 64||

यत्पादपङ्केरुहसेवया वैसर्वज्ञतां यान्ति मुनीन्द्रवर्याः ।मूढो यथा शत्रुमृतेरुपायंपृच्छस्यहो श्रीरघुनाथ मित्रम् ॥ ६५॥

yatpādapaṅkeruhasevayā vaisarvajñatāṃ yānti munīndravaryāḥ |mūḍho yathā śatrumṛterupāyaṃpṛcchasyaho śrīraghunātha mitram || 65||

सीतागतिं भो रघुनाथ पृच्छस्येणादिकानज्ञवदार्तचित्तः ।मुक्तिं कथं रासि जटायुषे वैकीदृग्विरोधीव तव स्वभावः ॥ ६६॥

sītāgatiṃ bho raghunātha pṛcchasyeṇādikānajñavadārtacittaḥ |muktiṃ kathaṃ rāsi jaṭāyuṣe vaikīdṛgvirodhīva tava svabhāvaḥ || 66||

सूर्यस्य सूर्यस्य हि सौरिमित्रंविष्णोश्च विष्णोः कपयः सहायाः ।लक्ष्म्याश्च लक्ष्म्याः रघुनाथ कष्टंसर्वं स्वभावस्य समञ्जसं ते ॥ ६७॥

sūryasya sūryasya hi saurimitraṃviṣṇośca viṣṇoḥ kapayaḥ sahāyāḥ |lakṣmyāśca lakṣmyāḥ raghunātha kaṣṭaṃsarvaṃ svabhāvasya samañjasaṃ te || 67||

सीता विराजत्यथ मानसे तेलङ्कां तथापि प्रहिणोषि वातिम् ।नूनं लघून्वर्धयितुं तवेष्टाचेष्टा विशिष्टा रघुनाथदृष्टा ॥ ६८॥

sītā virājatyatha mānase telaṅkāṃ tathāpi prahiṇoṣi vātim |nūnaṃ laghūnvardhayituṃ taveṣṭāceṣṭā viśiṣṭā raghunāthadṛṣṭā || 68||

सङ्कल्पतो यस्य विरञ्चिसर्गोजाग्रज्जगत्यां यश आतनोति ।स त्वं कथं शोषयितुं समुद्रंसन्धातुमैच्छो रघुनाथ बाणम् ॥ ६९॥

saṅkalpato yasya virañcisargojāgrajjagatyāṃ yaśa ātanoti |sa tvaṃ kathaṃ śoṣayituṃ samudraṃsandhātumaiccho raghunātha bāṇam || 69||

दुर्वार्यकालोऽस्ति धनुर्यदीयंसंवत्सरात्मा यदमोघबाणः ।स त्वं कथं राक्षसनाशनायनिर्देष्टुमैक्षो रघुनाथ कीशान् ॥ ७०॥

durvāryakālo'sti dhanuryadīyaṃsaṃvatsarātmā yadamoghabāṇaḥ |sa tvaṃ kathaṃ rākṣasanāśanāyanirdeṣṭumaikṣo raghunātha kīśān || 70||

नूनं स्वभावो रघुनाथ तेऽसौसङ्क्रीडसे यल्लघुभिश्च कीशैः ।मित्रे च सुग्रीवविभीषणौ तेपुत्रो वयः श्रीहनुमांस्त्वदीयः ॥ ७१॥

nūnaṃ svabhāvo raghunātha te'sausaṅkrīḍase yallaghubhiśca kīśaiḥ |mitre ca sugrīvavibhīṣaṇau teputro vayaḥ śrīhanumāṃstvadīyaḥ || 71||

तं ते स्वभावं परितो निशम्यश्रुत्वा त्वदीयाञ्च दयालुताम्भो ।त्वन्निष्ठचित्तः शरणं प्रपद्येत्वमातुरं मां रघुनाथ रक्ष ॥ ७२॥

taṃ te svabhāvaṃ parito niśamyaśrutvā tvadīyāñca dayālutāmbho |tvanniṣṭhacittaḥ śaraṇaṃ prapadyetvamāturaṃ māṃ raghunātha rakṣa || 72||

॥ उपजातिः ॥यत्सच्चिदानन्दवपुर्बिभर्षिस्वप्रीतये श्रीरघुनाथ रम्यम् ।तदेव दृष्ट्वा प्रतिबिम्बभावेमुग्धो नरीनर्त्सि कियद्विचित्रम् ॥ ७३॥

|| upajātiḥ ||yatsaccidānandavapurbibharṣisvaprītaye śrīraghunātha ramyam |tadeva dṛṣṭvā pratibimbabhāvemugdho narīnartsi kiyadvicitram || 73||

न मोदसे त्वं पदपद्मधूल्यापापामहल्यामपि तारयित्वा ।चेखिद्यसे वै रघुनाथ तत्केपादस्पृशे कीदृगहो स्वभावः ॥ ७४॥

na modase tvaṃ padapadmadhūlyāpāpāmahalyāmapi tārayitvā |cekhidyase vai raghunātha tatkepādaspṛśe kīdṛgaho svabhāvaḥ || 74||

विभज्य चापं तृणभञ्जमाजेर्न वा स्म दर्पं रघुनाथ यासि ।स्वयंवरे जानकिजैत्रमालांगृह्णासि नम्रो विनयः कियांस्ते ॥ ७५॥

vibhajya cāpaṃ tṛṇabhañjamājerna vā sma darpaṃ raghunātha yāsi |svayaṃvare jānakijaitramālāṃgṛhṇāsi namro vinayaḥ kiyāṃste || 75||

कुठारपाणेः परुषाक्षराणिस्वीकृत्य वाक्यानि यथाशिषस्त्वम् ।न रोषमागाः कृतपादपूजोलोकातिगं ते रघुनाथ शीलम् ॥ ७६॥

kuṭhārapāṇeḥ paruṣākṣarāṇisvīkṛtya vākyāni yathāśiṣastvam |na roṣamāgāḥ kṛtapādapūjolokātigaṃ te raghunātha śīlam || 76||

गुहं निगूहन्भरतन्भुजाभ्यांचकर्थ मित्रं ननु मित्रमित्रः ।स्वपादपाथोजमरन्दतोयंकैवर्तकेभ्यो रघुनाथ रासि ॥ ७७॥

guhaṃ nigūhanbharatanbhujābhyāṃcakartha mitraṃ nanu mitramitraḥ |svapādapāthojamarandatoyaṃkaivartakebhyo raghunātha rāsi || 77||

चकार यद्यप्यहितं प्रियायाःकाकायमानो जडधीर्जयन्तः ।तथापि तस्मै ददिथासुदानंविलक्षणं ते रघुनाथ शीलम् ॥ ७८॥

cakāra yadyapyahitaṃ priyāyāḥkākāyamāno jaḍadhīrjayantaḥ |tathāpi tasmai dadithāsudānaṃvilakṣaṇaṃ te raghunātha śīlam || 78||

पितुः क्रियायां भरतं नियुज्यजटायुषः श्राद्धमहो चकर्थ ।तस्मै ह्यदाः स्वीयगतिं च भक्तिंकीदृक्स्वभावो रघुनाथ तेऽसौ ॥ ७९॥

pituḥ kriyāyāṃ bharataṃ niyujyajaṭāyuṣaḥ śrāddhamaho cakartha |tasmai hyadāḥ svīyagatiṃ ca bhaktiṃkīdṛksvabhāvo raghunātha te'sau || 79||

अम्बात्रये जागृति वत्सलाढ्येयद्भिल्लभामां जननीमकार्षीः ।इदं हि ते श्रीरघुनाथ नूनंदिव्यस्वभावानुगणं चरित्रम् ॥ ८०॥

ambātraye jāgṛti vatsalāḍhyeyadbhillabhāmāṃ jananīmakārṣīḥ |idaṃ hi te śrīraghunātha nūnaṃdivyasvabhāvānugaṇaṃ caritram || 80||

स्वयं समर्थोऽतिरथोऽपि वीरःसुग्रीवमुख्यांश्च विभीषणं च ।चकर्थ मित्राणि निजान्सहायान्तदेव ते श्रीरघुनाथ शीलम् ॥ ८१॥

svayaṃ samartho'tiratho'pi vīraḥsugrīvamukhyāṃśca vibhīṣaṇaṃ ca |cakartha mitrāṇi nijānsahāyāntadeva te śrīraghunātha śīlam || 81||

॥ इन्द्रवंशा ॥तं ते स्वभावं परिमृश्य शत्रुहन्संसारसिन्धौ पतितोऽतिपामरः ।पापी प्रपद्ये तव पादपल्लवंदीनानुकम्पिन् रघुनाथ रक्ष माम् ॥ ८२॥

|| indravaṃśā ||taṃ te svabhāvaṃ parimṛśya śatruhansaṃsārasindhau patito'tipāmaraḥ |pāpī prapadye tava pādapallavaṃdīnānukampin raghunātha rakṣa mām || 82||

यद्यप्यहं जातु जडोऽतिजाल्मकोमायापिशाची परिभूतसत्वकः ।किन्तु त्वमप्यार्तिहरो हरार्चितस्तस्मात्प्रपन्नं रघुनाथ पाहि माम् ॥ ८३॥

yadyapyahaṃ jātu jaḍo'tijālmakomāyāpiśācī paribhūtasatvakaḥ |kintu tvamapyārtiharo harārcitastasmātprapannaṃ raghunātha pāhi mām || 83||

नैवास्ति मादृग्भुवनेषु पातकीत्वादृच्च नैवास्ति जगत्स्वघापहः ।इत्यावयोर्ब्रह्मकृतं ह्यनन्वयंत्रायस्व यत्नाद्रघुनाथ मा त्यज ॥ ८४॥

naivāsti mādṛgbhuvaneṣu pātakītvādṛcca naivāsti jagatsvaghāpahaḥ |ityāvayorbrahmakṛtaṃ hyananvayaṃtrāyasva yatnādraghunātha mā tyaja || 84||

जानन्नपि स्वं दुरितैकसागरंवात्सल्यवार्धिञ्च भवन्तमीश्वरम् ।त्यक्त्वा त्रपां त्वां शरणं समाश्रयेनूनं व्रतं नो रघुनाथ हास्यसे ॥ ८५॥

jānannapi svaṃ duritaikasāgaraṃvātsalyavārdhiñca bhavantamīśvaram |tyaktvā trapāṃ tvāṃ śaraṇaṃ samāśrayenūnaṃ vrataṃ no raghunātha hāsyase || 85||

यस्यां कृपादेवसरित्यनेकशःक्रूरान्नृशंसान्प्रपुनासि पापिनः ।तस्यां कथं पापशिरोमणिं हि मांपूतं विधातुं रघुनाथ लज्जसे ॥ ८६॥

yasyāṃ kṛpādevasarityanekaśaḥkrūrānnṛśaṃsānprapunāsi pāpinaḥ |tasyāṃ kathaṃ pāpaśiromaṇiṃ hi māṃpūtaṃ vidhātuṃ raghunātha lajjase || 86||

एकत्र गर्जन्कलिकालकुञ्जरोमद्बुद्धिवल्लीं प्रसभं जिघत्सति ।अन्यत्र मामाधिप्रियं पिशाचिनीनेतुं विनाशं रघुनाथ नाथते ॥ ८७॥

ekatra garjankalikālakuñjaromadbuddhivallīṃ prasabhaṃ jighatsati |anyatra māmādhipriyaṃ piśācinīnetuṃ vināśaṃ raghunātha nāthate || 87||

यद्यप्यहं क्रूरकुकर्मपापभुग्दण्ड्यो भवेयं नहि नाथ विस्मयः ।किन्तु त्वदङ्घ्रौ पतितस्य पीडयालोकापवादो रघुनाथ ते भवेत् ॥ ८८॥

yadyapyahaṃ krūrakukarmapāpabhugdaṇḍyo bhaveyaṃ nahi nātha vismayaḥ |kintu tvadaṅghrau patitasya pīḍayālokāpavādo raghunātha te bhavet || 88||

कामं व्रजेयं नरकेष्वनेकधापापच्यमानः कटुकर्मजाग्निना ।किन्तु त्वदङ्घ्र्यम्बुजभावनासवोमा मानसान्मे रघुनाथ हीयताम् ॥ ८९॥

kāmaṃ vrajeyaṃ narakeṣvanekadhāpāpacyamānaḥ kaṭukarmajāgninā |kintu tvadaṅghryambujabhāvanāsavomā mānasānme raghunātha hīyatām || 89||

मा याहि दूरं पतितं पुनीहि भोमा धेहि धीमन् जनदूषणं हृदि ।मा देहि दीनं कलये कदाचनमा पाहि पापं रघुनाथ पाहि माम् ॥ ९०॥

mā yāhi dūraṃ patitaṃ punīhi bhomā dhehi dhīman janadūṣaṇaṃ hṛdi |mā dehi dīnaṃ kalaye kadācanamā pāhi pāpaṃ raghunātha pāhi mām || 90||

॥ द्रुतविलम्बितः ॥मरकताम्बुजवारिदसुन्दरंसमरकर्कशकाण्डधनुर्धरम् ।विगतकल्मषदिव्यगुणाकरंतमधुना रघुनाथमहं भजे ॥ ९१॥

|| drutavilambitaḥ ||marakatāmbujavāridasundaraṃsamarakarkaśakāṇḍadhanurdharam |vigatakalmaṣadivyaguṇākaraṃtamadhunā raghunāthamahaṃ bhaje || 91||

कमललोचनमाधिविमोचनंजलजरोचनरोचनरोचनम् ।कुधरशोचनशोचनशोचनंतमधुना रघुनाथमुपाश्रये ॥ ९२॥

kamalalocanamādhivimocanaṃjalajarocanarocanarocanam |kudharaśocanaśocanaśocanaṃtamadhunā raghunāthamupāśraye || 92||

परमकारुणिकं करुणार्णवंनवलनीरदनीरजविग्रहम् ।दशरथात्मजमात्तधनुश्शरंशरणदं रघुनाथहं श्रये ॥ ९३॥

paramakāruṇikaṃ karuṇārṇavaṃnavalanīradanīrajavigraham |daśarathātmajamāttadhanuśśaraṃśaraṇadaṃ raghunāthahaṃ śraye || 93||

जनकजाननचन्द्रचकोरकंभरतमाधिहरं भरताग्रजम् ।ललितलक्ष्मणलालितलालसंतमनिशं रघुनाथमहं भजे ॥ ९४॥

janakajānanacandracakorakaṃbharatamādhiharaṃ bharatāgrajam |lalitalakṣmaṇalālitalālasaṃtamaniśaṃ raghunāthamahaṃ bhaje || 94||

महितमारुतिमञ्जुलमानसंमहितमारुतिमञ्जुलमानसम् ।महितमारुतिमञ्जुलमानसंतमनघं रघुनाथमुपब्रुवे ॥ ९५॥

mahitamārutimañjulamānasaṃmahitamārutimañjulamānasam |mahitamārutimañjulamānasaṃtamanaghaṃ raghunāthamupabruve || 95||

भवभवं शरणागतवत्सलंभवभवं शरणागतवत्सलम् ।भवभवं शरणागतवत्सलंतममलं रघुनाथमहं श्रये ॥ ९६॥

bhavabhavaṃ śaraṇāgatavatsalaṃbhavabhavaṃ śaraṇāgatavatsalam |bhavabhavaṃ śaraṇāgatavatsalaṃtamamalaṃ raghunāthamahaṃ śraye || 96||

जनकजामहितं महिताहितंजनकजामहितं महिताहितम् ।जनकजामहितं महिताहितंसुखकरं रघुनाथमहं गृणे ॥ ९७॥

janakajāmahitaṃ mahitāhitaṃjanakajāmahitaṃ mahitāhitam |janakajāmahitaṃ mahitāhitaṃsukhakaraṃ raghunāthamahaṃ gṛṇe || 97||

हरिमहं रघुनाथमिमं भजेहरिमहं रघुनाथमिमं भजे ।हरिमहं रघुनाथमिमं भजेहरिमहं रघुनाथमिमं भजे ॥ ९८॥

harimahaṃ raghunāthamimaṃ bhajeharimahaṃ raghunāthamimaṃ bhaje |harimahaṃ raghunāthamimaṃ bhajeharimahaṃ raghunāthamimaṃ bhaje || 98||

हरिमयं रघुनाथमुपास्महेहरिमयं रघुनाथमुपास्महे ।हरिमयं रघुनाथमुपास्महेहरिमयं रघुनाथमुपास्महे ॥ ९९॥

harimayaṃ raghunāthamupāsmaheharimayaṃ raghunāthamupāsmahe |harimayaṃ raghunāthamupāsmaheharimayaṃ raghunāthamupāsmahe || 99||

॥ रथोद्धता ॥नीलकञ्जनवकञ्जसुन्दरंभीमदुस्तरभवाब्धिमन्दरम् ।सर्वसद्गुणमनोज्ञमन्दिरंभावयामि रघुनाथमादरात् ॥ १००॥

|| rathoddhatā ||nīlakañjanavakañjasundaraṃbhīmadustarabhavābdhimandaram |sarvasadguṇamanojñamandiraṃbhāvayāmi raghunāthamādarāt || 100||

शार्ङ्गसायकनिषङ्गधारिणंसत्प्रपन्नभवभीतिहारिणम् ।मैथिलीमहमनोविहारिणंमानयामि रघुनाथमन्वहम् ॥ १०१॥

śārṅgasāyakaniṣaṅgadhāriṇaṃsatprapannabhavabhītihāriṇam |maithilīmahamanovihāriṇaṃmānayāmi raghunāthamanvaham || 101||

ताटकासुभुजदर्पहारिणंकौशिकाध्वरविकासकारिणम् ।ऐश्वरेण मुनिदारतारिणंतं सदैव रघुनाथमाश्रये ॥ १०२॥

tāṭakāsubhujadarpahāriṇaṃkauśikādhvaravikāsakāriṇam |aiśvareṇa munidāratāriṇaṃtaṃ sadaiva raghunāthamāśraye || 102||

वीरमीश्वरपिनाकभञ्जनंभार्गवेन्द्रमदगर्वगञ्जनम् ।जानकीजयमशेषरञ्जनंराममेव रघुनाथमाद्रिये ॥ १०३॥

vīramīśvarapinākabhañjanaṃbhārgavendramadagarvagañjanam |jānakījayamaśeṣarañjanaṃrāmameva raghunāthamādriye || 103||

चित्रकूटशुचिशैलवासिनंजानकीहृदयसद्मकासिनम् ।तापसं हरिसुतैकशासिनंराममत्र रघुनाथमेम्यहम् ॥ १०४॥

citrakūṭaśuciśailavāsinaṃjānakīhṛdayasadmakāsinam |tāpasaṃ harisutaikaśāsinaṃrāmamatra raghunāthamemyaham || 104||

जानकीशमविवंशभूषणंभग्नघोरखरमस्तदूषणम् ।एणनाशनमनर्घ्यपूषणंचिन्तयामि रघुनाथमीश्वरम् ॥ १०५॥

jānakīśamavivaṃśabhūṣaṇaṃbhagnaghorakharamastadūṣaṇam |eṇanāśanamanarghyapūṣaṇaṃcintayāmi raghunāthamīśvaram || 105||

शीलतुष्टशबरीजटायुषंभावपुष्टहनुमद्वनायुषम् ।रावणान्तकविभीषणायुषंरामभद्ररघुनाथमीड्महे ॥ १०६॥

śīlatuṣṭaśabarījaṭāyuṣaṃbhāvapuṣṭahanumadvanāyuṣam |rāvaṇāntakavibhīṣaṇāyuṣaṃrāmabhadraraghunāthamīḍmahe || 106||

रामभद्रचरणाम्बुजं श्रयेरामभद्रमनिशं समाद्रिये ।राघवेन्द्रसुगुणावलीं ब्रुवेराघवं च रघुनाथमाह्वये ॥ १०७॥

rāmabhadracaraṇāmbujaṃ śrayerāmabhadramaniśaṃ samādriye |rāghavendrasuguṇāvalīṃ bruverāghavaṃ ca raghunāthamāhvaye || 107||

रामचन्द्रचरणाब्जकिङ्करंजानकीचरणचारुचारणम् ।गिर्धरं गिरिधरं गिरापतेदर्शनेन रघुनाथ नाथय ॥ १०८॥

rāmacandracaraṇābjakiṅkaraṃjānakīcaraṇacārucāraṇam |girdharaṃ giridharaṃ girāpatedarśanena raghunātha nāthaya || 108||

इति श्रीरघुनाथस्य शतकं देवभाषया ।श्रीरामभद्राचार्येण गीतं स्यात्तुष्टये श्रियः ॥॥ श्रीसीतारामार्पणमस्तु ॥इति श्रीतुलसीपीठाधीश्वरजगद्गुरुरामानन्दाचार्यस्वामिरामभद्राचार्यप्रणीतं श्रीरघुनाथशतकं सम्पूर्णम् ।॥ श्रीराघवः शन्तनोतु ॥

iti śrīraghunāthasya śatakaṃ devabhāṣayā |śrīrāmabhadrācāryeṇa gītaṃ syāttuṣṭaye śriyaḥ |||| śrīsītārāmārpaṇamastu ||iti śrītulasīpīṭhādhīśvarajagadgururāmānandācāryasvāmirāmabhadrācāryapraṇītaṃ śrīraghunāthaśatakaṃ sampūrṇam ||| śrīrāghavaḥ śantanotu ||