भरतकवचम् Bharata Kavacham

अगस्तिरुवाचअतः परं भरतस्य कवचं ते वदाम्यहम् ।सर्वपापहरं पुण्यं सदा श्रीरामभक्तिदम् ॥ १॥

agastiruvācaataḥ paraṃ bharatasya kavacaṃ te vadāmyaham |sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ sadā śrīrāmabhaktidam || 1||

कैकेयीतनयं सदा रघुवरन्यस्तेक्षणं श्यामलंसप्तद्वीपपतेर्विदेहतनयाकान्तस्य वाक्ये रतम् ।श्रीसीताधवसव्यपार्श्वनिकटे स्थित्वा वरं चामरंधृत्वा दक्षिणसत्करेण भरतं तं वीजयन्तं भजे ॥ २॥

kaikeyītanayaṃ sadā raghuvaranyastekṣaṇaṃ śyāmalaṃsaptadvīpapatervidehatanayākāntasya vākye ratam |śrīsītādhavasavyapārśvanikaṭe sthitvā varaṃ cāmaraṃdhṛtvā dakṣiṇasatkareṇa bharataṃ taṃ vījayantaṃ bhaje || 2||

ॐ अस्य श्रीभरतकवचमन्त्रस्य अगस्त्य ऋषिः ।श्रीभरतो देवता । अनुष्टुप् छन्दः । शङ्ख इति बीजम् ।कैकेयीनन्दन इति शक्तिः । भरतखण्डेश्वर इति कीलकम् ।रामानुज इत्यस्त्रम् । सप्तद्वीपेश्वरदास इति कवचम् ।रामांशज इति मन्त्रः ।श्रीभरतप्रीत्यर्थं सकलमनोरथसिद्।ह्ध्यर्थं जपे विनियोगः ॥अथ अङ्गुळीन्यासःॐ भरताय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ शङ्खाय तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ कैकेयीनन्दनाय मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ भरतखण्डेश्वराय अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ रामानुजाय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ सप्तद्वीपेश्वरदासाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥हृदयादिन्यासःॐ भरताय हृदयाय नमः ।ॐ शङ्खाय शिरसे स्वाहा ।ॐ कैकेयीनन्दनाय शिखायै वषट् ।ॐ भरतखण्डेश्वराय कवचाय हुम् ।ॐ रामानुजाय नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ सप्तद्वीपेश्वरदासाय अस्त्राय फट् ।ॐ रामांशजेति दिग्बन्धः ॥अथ ध्यानम्रामचन्द्रसव्यपार्श्वे स्थितं केकयजासुतम् ।रामाय चामरेणैव वीजयन्तं मनोरमम् ॥ १॥

oṃ asya śrībharatakavacamantrasya agastya ṛṣiḥ |śrībharato devatā | anuṣṭup chandaḥ | śaṅkha iti bījam |kaikeyīnandana iti śaktiḥ | bharatakhaṇḍeśvara iti kīlakam |rāmānuja ityastram | saptadvīpeśvaradāsa iti kavacam |rāmāṃśaja iti mantraḥ |śrībharataprītyarthaṃ sakalamanorathasid|hdhyarthaṃ jape viniyogaḥ ||atha aṅguḷīnyāsaḥoṃ bharatāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ śaṅkhāya tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ kaikeyīnandanāya madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ bharatakhaṇḍeśvarāya anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ rāmānujāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ saptadvīpeśvaradāsāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||hṛdayādinyāsaḥoṃ bharatāya hṛdayāya namaḥ |oṃ śaṅkhāya śirase svāhā |oṃ kaikeyīnandanāya śikhāyai vaṣaṭ |oṃ bharatakhaṇḍeśvarāya kavacāya hum |oṃ rāmānujāya netratrayāya vauṣaṭ |oṃ saptadvīpeśvaradāsāya astrāya phaṭ |oṃ rāmāṃśajeti digbandhaḥ ||atha dhyānamrāmacandrasavyapārśve sthitaṃ kekayajāsutam |rāmāya cāmareṇaiva vījayantaṃ manoramam || 1||

रत्नकुण्डलकेयूरकङ्कणादिसुभूषितम् ।पीताम्बरपरिधानं वनमालाविराजितम् ॥ २॥

ratnakuṇḍalakeyūrakaṅkaṇādisubhūṣitam |pītāmbaraparidhānaṃ vanamālāvirājitam || 2||

माण्डवीधौतचरणं रशनानूपुरान्वितम् ।नीलोत्पलदलश्यामं द्विजराजसमाननम् ॥ ३॥

māṇḍavīdhautacaraṇaṃ raśanānūpurānvitam |nīlotpaladalaśyāmaṃ dvijarājasamānanam || 3||

आजानुबाहुं भरतखण्डस्य प्रतिपालकम् ।रामानुजं स्मितास्यं च शत्रुघ्नपरिवन्दितम् ॥ ४॥

ājānubāhuṃ bharatakhaṇḍasya pratipālakam |rāmānujaṃ smitāsyaṃ ca śatrughnaparivanditam || 4||

रामन्यस्तेक्षणं सौम्यं विद्युत्पुञ्जसमप्रभम् ।रामभक्तं महावीरं वन्दे तं भरतं शुभम् ॥ ५॥

rāmanyastekṣaṇaṃ saumyaṃ vidyutpuñjasamaprabham |rāmabhaktaṃ mahāvīraṃ vande taṃ bharataṃ śubham || 5||

एवं ध्यात्वा तु भरतं रामपादेक्षणं हृदि ।कवचं पठनीयं हि भरतस्येदमुत्तमम् ॥ ६॥

evaṃ dhyātvā tu bharataṃ rāmapādekṣaṇaṃ hṛdi |kavacaṃ paṭhanīyaṃ hi bharatasyedamuttamam || 6||

अथ कवचप्रारम्भः ।ॐ पूर्वतो भरतः पातु दक्षिणे कैकयीसुतः ।नृपात्मजः प्रतीच्यां हि पातूदीच्यां रघूत्तमः ॥ १॥

atha kavacaprārambhaḥ |oṃ pūrvato bharataḥ pātu dakṣiṇe kaikayīsutaḥ |nṛpātmajaḥ pratīcyāṃ hi pātūdīcyāṃ raghūttamaḥ || 1||

अधः पातु श्यामलाङ्गः चोर्ध्वं दशरथात्मजः ।मध्ये भारतवर्षेशः सर्वतः सूर्यवंशजः ॥ २॥

adhaḥ pātu śyāmalāṅgaḥ cordhvaṃ daśarathātmajaḥ |madhye bhāratavarṣeśaḥ sarvataḥ sūryavaṃśajaḥ || 2||

शिरो दक्षपिता पातु भालं पातु हरिप्रियः ।भ्रुवोर्मध्यं जनकजावाक्यैकतत्परोऽवतु ॥ ३॥

śiro dakṣapitā pātu bhālaṃ pātu haripriyaḥ |bhruvormadhyaṃ janakajāvākyaikatatparo'vatu || 3||

पातु जनकजामाता मम नेत्रे सदाऽत्र हि ।कपोले माण्डवीकान्तः कर्णमूले स्मिताननः ॥ ४॥

pātu janakajāmātā mama netre sadā'tra hi |kapole māṇḍavīkāntaḥ karṇamūle smitānanaḥ || 4||

नासाग्रं मे सदा पातु कैकेयीतोषवर्धनः ।उदाराङ्गो मुखं पातु वाणीं पातु जटाधरः ॥ ५॥

nāsāgraṃ me sadā pātu kaikeyītoṣavardhanaḥ |udārāṅgo mukhaṃ pātu vāṇīṃ pātu jaṭādharaḥ || 5||

पातु पुष्करतातो मे जिह्वां दन्तान् प्रभामयः ।चिबुकं वल्कलधरः कण्ठं पातु वराननः ॥ ६॥

pātu puṣkaratāto me jihvāṃ dantān prabhāmayaḥ |cibukaṃ valkaladharaḥ kaṇṭhaṃ pātu varānanaḥ || 6||

स्कन्धौ पातु जितारातिर्भुजौ शत्रुघ्नवन्दितः ।करौ कवचधारी च नखान् खड्गधरोऽवतु ॥ ७॥

skandhau pātu jitārātirbhujau śatrughnavanditaḥ |karau kavacadhārī ca nakhān khaḍgadharo'vatu || 7||

कुक्षिं रामानुजः पातु वक्षः श्रीरामवल्लभः ।पार्श्वे राघवपार्श्वस्थः पातु पृष्ठं सुभाषणः ॥ ८॥

kukṣiṃ rāmānujaḥ pātu vakṣaḥ śrīrāmavallabhaḥ |pārśve rāghavapārśvasthaḥ pātu pṛṣṭhaṃ subhāṣaṇaḥ || 8||

जठरं च धनुर्धारी नाभिं शरकरोऽवतु ।कटिं पद्मेक्षणः पातु गुह्यं रामैकमानसः ॥ ९॥

jaṭharaṃ ca dhanurdhārī nābhiṃ śarakaro'vatu |kaṭiṃ padmekṣaṇaḥ pātu guhyaṃ rāmaikamānasaḥ || 9||

राममित्रः पातु लिङ्गमूरू श्रीरामसेवकः ।नन्दिग्रामस्थितः पातु जानुनी मम सर्वदा ॥ १०॥

rāmamitraḥ pātu liṅgamūrū śrīrāmasevakaḥ |nandigrāmasthitaḥ pātu jānunī mama sarvadā || 10||

श्रीरामपादुकाधारी पातु जङ्घे सदा मम ।गुल्फौ श्रीरामबन्धुश्च पादौ पातु सुरार्चितः ॥ ११॥

śrīrāmapādukādhārī pātu jaṅghe sadā mama |gulphau śrīrāmabandhuśca pādau pātu surārcitaḥ || 11||

रामाज्ञापालकः पातु ममाङ्गान्यत्र सर्वदा ।मम पादाङ्गुळीः पातु रघुवंशसुभूषणः ॥ १२॥

rāmājñāpālakaḥ pātu mamāṅgānyatra sarvadā |mama pādāṅguḷīḥ pātu raghuvaṃśasubhūṣaṇaḥ || 12||

रोमाणि पातु मे रम्यः पातु रात्रौ सुधीर्मम । (सुधीश्च माम्)तूणीरधारी दिवसे दिक् पातु मम सर्वदा ॥ १३॥

romāṇi pātu me ramyaḥ pātu rātrau sudhīrmama | (sudhīśca mām)tūṇīradhārī divase dik pātu mama sarvadā || 13||

सर्वकालेषु मां पातु पाञ्चजन्यः सदा भुवि ।एवं श्रीभरतस्येदं सुतीक्ष्ण कवचं शुभम् ॥ १४॥

sarvakāleṣu māṃ pātu pāñcajanyaḥ sadā bhuvi |evaṃ śrībharatasyedaṃ sutīkṣṇa kavacaṃ śubham || 14||

मया प्रोक्तं तवाग्रे हि महामङ्गलकारकम् ।स्तोत्राणामुत्तमं स्तोत्रमिदं ज्ञेयं सुपुण्यदम् ॥ १५॥

mayā proktaṃ tavāgre hi mahāmaṅgalakārakam |stotrāṇāmuttamaṃ stotramidaṃ jñeyaṃ supuṇyadam || 15||

पठनीयं सदा भक्त्या रामचन्द्रस्य हर्षदम् ।पठित्वा भरतस्येदं कवचं रघुनन्दनः ॥ १६॥

paṭhanīyaṃ sadā bhaktyā rāmacandrasya harṣadam |paṭhitvā bharatasyedaṃ kavacaṃ raghunandanaḥ || 16||

यथा याति परं तोषं तथा स्वकवचेन न ।तस्मादेतत् सदा जप्यं कवचानामनुत्तमम् ॥ १७॥

yathā yāti paraṃ toṣaṃ tathā svakavacena na |tasmādetat sadā japyaṃ kavacānāmanuttamam || 17||

अस्यात्र पठनान्मर्त्यः सर्वान् कामानवाप्नुयात् ।विद्याकामो लभेद्विद्यां पुत्रकामो लभेत् सुतम् ॥ १८॥

asyātra paṭhanānmartyaḥ sarvān kāmānavāpnuyāt |vidyākāmo labhedvidyāṃ putrakāmo labhet sutam || 18||

पत्नीकामो लभेत् पत्नीं धनार्थी धनमाप्नुयात् ।यद्यन्मनोऽभिलषितं तत्तत्कवचपाठतः ॥ १९॥

patnīkāmo labhet patnīṃ dhanārthī dhanamāpnuyāt |yadyanmano'bhilaṣitaṃ tattatkavacapāṭhataḥ || 19||

लभ्यते मानवैरत्र सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ।तस्मात् सदा जपनीयं रामोपासकमानवैः ॥ २०॥

labhyate mānavairatra satyaṃ satyaṃ vadāmyaham |tasmāt sadā japanīyaṃ rāmopāsakamānavaiḥ || 20||

इति श्रीशतकोटिरामचरितान्तर्गते श्रीमदानन्दरामायणेवाल्मिकीये मनोहरकाण्डे पञ्चदशसर्गान्तर्गतंश्रीभरतकवचं सम्पूर्णम् ॥हनुमत्लक्ष्मणसीतारामभरतशत्रुघ्नषट् कवचानि पठनीयम् ।षट् कवचानि पठितुं अशक्तश्चेत्हनुमत्लक्ष्मणसीताराम –अथवा हनुमत्सीतारामअथवा हनुमत्राम / सीताराम कवचानि ।अथवा श्रीरामकवचमेव पठनीयम् ॥हनुमत्-लक्ष्मण-सीता-राम-भरत-शत्रुघ्नहनुमत्-लक्ष्मण-सीता-रामहनुमत्-सीता-रामहनुमत्-रामसीता-रामरेचिते ष्रि ऱम ख़वचम्।

iti śrīśatakoṭirāmacaritāntargate śrīmadānandarāmāyaṇevālmikīye manoharakāṇḍe pañcadaśasargāntargataṃśrībharatakavacaṃ sampūrṇam ||hanumatlakṣmaṇasītārāmabharataśatrughnaṣaṭ kavacāni paṭhanīyam |ṣaṭ kavacāni paṭhituṃ aśaktaścethanumatlakṣmaṇasītārāma –athavā hanumatsītārāmaathavā hanumatrāma / sītārāma kavacāni |athavā śrīrāmakavacameva paṭhanīyam ||hanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāma-bharata-śatrughnahanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāmahanumat-sītā-rāmahanumat-rāmasītā-rāmarecite ṣri rama ख़vacam|