रामस्तोत्रम् ०१ Ahalyakritam Ramastotram

श्री गणेशाय नमः ।अहल्योवाचः ।अहो कृतार्थाऽस्मि जगन्निवास ते पादाब्जसंलग्नरजःकणादहम् ।स्पृशामि यत्पद्मजशङ्करादिभिर्विमृग्यते रन्धितमानसैः सदा ॥ १॥

śrī gaṇeśāya namaḥ |ahalyovācaḥ |aho kṛtārthā'smi jagannivāsa te pādābjasaṃlagnarajaḥkaṇādaham |spṛśāmi yatpadmajaśaṅkarādibhirvimṛgyate randhitamānasaiḥ sadā || 1||

अहो विचित्रं तव राम चेष्टितं मनुष्यभावेन विमोहितं जगत् ।चलस्यजस्रं चरणादिवर्जितः सम्पूर्ण आनन्दमयोऽतिमायिकः ॥ २॥

aho vicitraṃ tava rāma ceṣṭitaṃ manuṣyabhāvena vimohitaṃ jagat |calasyajasraṃ caraṇādivarjitaḥ sampūrṇa ānandamayo'timāyikaḥ || 2||

यत्पादपङ्कजपरागपवित्रगात्रा भागीरथी भवविरिञ्चिमुखान्पुनाति ।साक्षात्स एव मम दृग्विषयो यदास्ते किं वर्ण्यते मम पुराकृतभागधेयम् ॥ ३॥

yatpādapaṅkajaparāgapavitragātrā bhāgīrathī bhavaviriñcimukhānpunāti |sākṣātsa eva mama dṛgviṣayo yadāste kiṃ varṇyate mama purākṛtabhāgadheyam || 3||

मर्त्यावतारे मनुजाकृतिं हरिं रामाभिधेयं रमणीयदेहिनम् ।धनुर्धरं पद्मविशाललोचनं भजामि नित्यं न परान्भजिष्ये ॥ ४॥

martyāvatāre manujākṛtiṃ hariṃ rāmābhidheyaṃ ramaṇīyadehinam |dhanurdharaṃ padmaviśālalocanaṃ bhajāmi nityaṃ na parānbhajiṣye || 4||

यत्पादपङ्करजः श्रुतिभिर्विमृग्यं यन्नाभिपङ्कजभवः कमलासनश्च ।यन्नामसाररसिको भगवान्पुरारिस्तं रामचन्द्रमनिशं हृदि भावयामि ॥ ५॥

yatpādapaṅkarajaḥ śrutibhirvimṛgyaṃ yannābhipaṅkajabhavaḥ kamalāsanaśca |yannāmasārarasiko bhagavānpurāristaṃ rāmacandramaniśaṃ hṛdi bhāvayāmi || 5||

यस्यावतारचरितानि विरिञ्चिलोके गायन्ति नारदमुखा भवपद्मजाद्याः ।आनन्दजाश्रुपरिषिक्तकुचाग्रसीमा वागीश्वरी च तमहं शरणं प्रपद्ये ॥ ६॥

yasyāvatāracaritāni viriñciloke gāyanti nāradamukhā bhavapadmajādyāḥ |ānandajāśrupariṣiktakucāgrasīmā vāgīśvarī ca tamahaṃ śaraṇaṃ prapadye || 6||

सोऽयं परात्मा पुरुषः पुराण एषः स्वयंज्योतिरनन्त आद्यः । वर् एकःमायातनुं लोकविमोहनीयां धत्ते परानुग्रह एष रामः ॥ ७॥

so'yaṃ parātmā puruṣaḥ purāṇa eṣaḥ svayaṃjyotirananta ādyaḥ | var ekaḥmāyātanuṃ lokavimohanīyāṃ dhatte parānugraha eṣa rāmaḥ || 7||

अयं हि विश्वोद्भवसंयमानामेकः स्वमायागुणबिम्बितो यः ।विरिञ्चिविष्ण्वीश्वरनामभेदान् धत्ते स्वतन्त्रः परिपूर्ण आत्मा ॥ ८॥

ayaṃ hi viśvodbhavasaṃyamānāmekaḥ svamāyāguṇabimbito yaḥ |viriñciviṣṇvīśvaranāmabhedān dhatte svatantraḥ paripūrṇa ātmā || 8||

नमोऽस्तु ते राम तवाङ्घ्रिपङ्कजं श्रिया धृतं वक्षसि लालितं प्रियात् ।आक्रान्तमेकेन जगत्त्रयं पुरा ध्येयं मुनीन्द्रैरभिमानवर्जितैः ॥ ९॥

namo'stu te rāma tavāṅghripaṅkajaṃ śriyā dhṛtaṃ vakṣasi lālitaṃ priyāt |ākrāntamekena jagattrayaṃ purā dhyeyaṃ munīndrairabhimānavarjitaiḥ || 9||

जगतामादिभूतस्त्वं जगत्त्वं जगदाश्रयः ।सर्वभूतेष्वसंयुक्त एको भाति भवान्परः ॥ १०॥

jagatāmādibhūtastvaṃ jagattvaṃ jagadāśrayaḥ |sarvabhūteṣvasaṃyukta eko bhāti bhavānparaḥ || 10||

ओंकारवाच्यस्त्वं राम वाचामविषयः पुमान् ।वाच्यवाचकभेदेन भवानेव जगन्मयः ॥ ११॥

oṃkāravācyastvaṃ rāma vācāmaviṣayaḥ pumān |vācyavācakabhedena bhavāneva jaganmayaḥ || 11||

कार्यकारणकर्तृत्वफलसाधनभेदतः ।एको विभासि राम त्वं मायया बहुरूपया ॥ १२॥

kāryakāraṇakartṛtvaphalasādhanabhedataḥ |eko vibhāsi rāma tvaṃ māyayā bahurūpayā || 12||

त्वन्मायामोहितधियस्त्वां न जानन्ति तत्त्वतः ।मानुषं त्वाऽभिमन्यन्ते मायिनं परमेश्वरम् ॥ १३॥

tvanmāyāmohitadhiyastvāṃ na jānanti tattvataḥ |mānuṣaṃ tvā'bhimanyante māyinaṃ parameśvaram || 13||

आकाशवत्त्वं सर्वत्र बहिरन्तर्गतोऽमलः ।असङ्गो ह्यचलो नित्यः शुद्धो बुद्धः सदव्ययः ॥ १४॥

ākāśavattvaṃ sarvatra bahirantargato'malaḥ |asaṅgo hyacalo nityaḥ śuddho buddhaḥ sadavyayaḥ || 14||

योषिन्मूढाऽहमज्ञा ते तत्त्वं जाने कथं विभो ।तस्मात्ते शतशो राम नमस्कुर्यामनन्यधीः ॥ १५॥

yoṣinmūḍhā'hamajñā te tattvaṃ jāne kathaṃ vibho |tasmātte śataśo rāma namaskuryāmananyadhīḥ || 15||

देव मे यत्र कुत्रापि स्थिताया अपि सर्वदा ।त्वत्पादकमले सक्ता भक्तिरेव सदाऽस्तु मे ॥ १६॥

deva me yatra kutrāpi sthitāyā api sarvadā |tvatpādakamale saktā bhaktireva sadā'stu me || 16||

नमस्ते पुरुषाध्यक्ष नमस्ते भक्तवत्सल ।नमस्तेऽस्तु हृषीकेश नारायण नमोऽस्तु ते ॥ १७॥

namaste puruṣādhyakṣa namaste bhaktavatsala |namaste'stu hṛṣīkeśa nārāyaṇa namo'stu te || 17||

भवभयहरमेकं भानुकोटिप्रकाशंकरधृतशरचापं कालमेघावभासम् ।कनकरुचिरवस्त्रं रत्नवत्कुण्डलाढ्यंकमलविशदनेत्रं सानुजं राममीडे ॥ १८॥

bhavabhayaharamekaṃ bhānukoṭiprakāśaṃkaradhṛtaśaracāpaṃ kālameghāvabhāsam |kanakaruciravastraṃ ratnavatkuṇḍalāḍhyaṃkamalaviśadanetraṃ sānujaṃ rāmamīḍe || 18||

स्तुत्वैवं पुरुषं साक्षाद्राघवं पुरतः स्थितम् ।परिक्रम्य प्रणम्याशु साऽनुज्ञाता ययौ पतिम् ॥ १९॥

stutvaivaṃ puruṣaṃ sākṣādrāghavaṃ purataḥ sthitam |parikramya praṇamyāśu sā'nujñātā yayau patim || 19||

अहल्यया कृतं स्तोत्रं यः पठेद्भक्तिसंयुतः ।स मुच्यतेऽखिलैः पापैः परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ २०॥

ahalyayā kṛtaṃ stotraṃ yaḥ paṭhedbhaktisaṃyutaḥ |sa mucyate'khilaiḥ pāpaiḥ paraṃ brahmādhigacchati || 20||

पुत्राद्यर्थे पठेद्भक्त्या रामं हृदि निधाय च ।संवत्सरेण लभते वन्ध्या अपि सुपुत्रकम् ॥ २१॥

putrādyarthe paṭhedbhaktyā rāmaṃ hṛdi nidhāya ca |saṃvatsareṇa labhate vandhyā api suputrakam || 21||

सर्वान्कामानवाप्नोति रामचन्द्रप्रसादतः ॥ २२॥

sarvānkāmānavāpnoti rāmacandraprasādataḥ || 22||

ब्रह्मघ्नो गुरुतल्पगोऽपि पुरुषः स्तेयी सुरापोऽपि वामातृभ्रातृविहिंसकोऽपि सततं भोगैकबद्धातुरः ।नित्यं स्तोत्रमिदं जपन् रघुपतिं भक्त्या हृदिस्थं स्मरन्ध्यायन्मुक्तिमुपैति किं पुनरसौ स्वाचारयुक्तो नरः ॥ २३॥

brahmaghno gurutalpago'pi puruṣaḥ steyī surāpo'pi vāmātṛbhrātṛvihiṃsako'pi satataṃ bhogaikabaddhāturaḥ |nityaṃ stotramidaṃ japan raghupatiṃ bhaktyā hṛdisthaṃ smarandhyāyanmuktimupaiti kiṃ punarasau svācārayukto naraḥ || 23||

॥ इति श्रीमदध्यात्मरामायणे अहल्याविरचितं श्रीरामचन्द्रस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe ahalyāviracitaṃ śrīrāmacandrastotraṃ sampūrṇam ||