राधावर्णमालास्तुतिः Radha Varnamala Stutih

श्रीकृष्ण उवाचवशगापि महादेवी यदि नातिप्रसीदति ।ततस्तां स्तोतुमारब्धवानहं प्रेमगद्गदः ॥ १॥

śrīkṛṣṇa uvācavaśagāpi mahādevī yadi nātiprasīdati |tatastāṃ stotumārabdhavānahaṃ premagadgadaḥ || 1||

शब्दब्रह्ममयीं वंशीं मूर्छयन् स्वरसम्पदा ।ततो व्यक्तोऽव्यक्तरूपो नादः सप्तविधोऽभवत् ॥ २॥

śabdabrahmamayīṃ vaṃśīṃ mūrchayan svarasampadā |tato vyakto'vyaktarūpo nādaḥ saptavidho'bhavat || 2||

निषादर्षभगान्धारषड्जमध्यमधैवताः (दैवताः)पञ्चमश्चेति तैर्नादैः रागाः समभवंश्च षट् ॥ ३॥

niṣādarṣabhagāndhāraṣaḍjamadhyamadhaivatāḥ (daivatāḥ)pañcamaśceti tairnādaiḥ rāgāḥ samabhavaṃśca ṣaṭ || 3||

एकैकस्यानुगामिन्यो रागिन्यः षट् षडुज्ज्वलाः ।तथा तालगणाश्चैव त्रयो ग्रामास्तथैव च ॥ ४॥

ekaikasyānugāminyo rāginyaḥ ṣaṭ ṣaḍujjvalāḥ |tathā tālagaṇāścaiva trayo grāmāstathaiva ca || 4||

ताराद्याश्च त्रयश्चैव मूर्च्छनास्त्वेकविंशतिः । (तालाद्याश्च)ततो भगवती देवी गायत्री त्रिपदाऽभवत् ॥ ५॥

tārādyāśca trayaścaiva mūrcchanāstvekaviṃśatiḥ | (tālādyāśca)tato bhagavatī devī gāyatrī tripadā'bhavat || 5||

ततोऽपि वेदाश्चत्वारः श्रुतयश्च ततः पराः । (देवाश्च)ततोऽपि देहजैर्देवैः सस्त्रीकैः सूक्ष्ममूर्तिभिः ॥ ६॥

tato'pi vedāścatvāraḥ śrutayaśca tataḥ parāḥ | (devāśca)tato'pi dehajairdevaiḥ sastrīkaiḥ sūkṣmamūrtibhiḥ || 6||

स्वरै रागै रागिनीभिस्तालैर्ग्रामैस्तथैव च ।ताराद्यैर्नादभेदैश्च मूर्च्छनाभिः समन्ततः ॥ ७॥

svarai rāgai rāginībhistālairgrāmaistathaiva ca |tārādyairnādabhedaiśca mūrcchanābhiḥ samantataḥ || 7||

गायत्र्या च(श्च) महादेव्या वेदैश्च श्रुतिभिः सह । (देवैश्च)प्रसादनार्थं तस्या वै स्वयमेवाहमव्ययः ॥ ८॥

gāyatryā ca(śca) mahādevyā vedaiśca śrutibhiḥ saha | (devaiśca)prasādanārthaṃ tasyā vai svayamevāhamavyayaḥ || 8||

सर्वदेवस्तुतः सर्वदेवताहृदयेश्वरः ।अस्तु वैश्लक्षया वाचाभविष्यद् गुणनामभिः ॥ ९॥ (आन्तरं सूक्ष्मया वाचा)

sarvadevastutaḥ sarvadevatāhṛdayeśvaraḥ |astu vaiślakṣayā vācābhaviṣyad guṇanāmabhiḥ || 9|| (āntaraṃ sūkṣmayā vācā)

अथ वर्णमाला ।ॐ अनादिरूपे चिच्छक्तिज्ञानानन्दप्रदायिनी(नि) । (अनादिरूप वित्भक्ति)आदिदेवार्चिते नित्ये राधिके शरणं भव ॥ १०॥

atha varṇamālā |oṃ anādirūpe cicchaktijñānānandapradāyinī(ni) | (anādirūpa vitbhakti)ādidevārcite nitye rādhike śaraṇaṃ bhava || 10||

इन्दुकोटिसमानास्ये इन्दीवरदलेक्षणे ।ईश्वरीशानजननि राधिके त्वं भजस्व माम् ॥ ११॥ (राधिका)

indukoṭisamānāsye indīvaradalekṣaṇe |īśvarīśānajanani rādhike tvaṃ bhajasva mām || 11|| (rādhikā)

उज्ज्वले उज्ज्वलरसप्रिये परमदुर्लभे ।ऊर्ध्वाऽधोव्यापिनीचारुतनुश्रोजितमन्मथे ॥ १२॥ (तरुःश्री)

ujjvale ujjvalarasapriye paramadurlabhe |ūrdhvā'dhovyāpinīcārutanuśrojitamanmathe || 12|| (taruḥśrī)

ऋतुषट्कसुखामोदयुक्ताङ्गेऽनङ्गवर्धिनि । (ऋतुषट्के)ऋक्षमालाधरे धीरे राधिके त्वं भजस्व माम् ॥ १३॥ (रूक्षमाला)

ṛtuṣaṭkasukhāmodayuktāṅge'naṅgavardhini | (ṛtuṣaṭke)ṛkṣamālādhare dhīre rādhike tvaṃ bhajasva mām || 13|| (rūkṣamālā)

एकानेकस्वरूपासि नित्यानन्दस्वरूपिणी ।ओङ्कारानन्दहृदये राधे किं मामुपेक्षसे ॥ १४॥ (एकारानन्द)

ekānekasvarūpāsi nityānandasvarūpiṇī |oṅkārānandahṛdaye rādhe kiṃ māmupekṣase || 14|| (ekārānanda)

ओमित्येकाक्षराकारे क्षराक्षरपरापरे ।ओङ्कारध्वनिसम्भूताऽऽनन्दरूपे निरामये ॥ १५॥

omityekākṣarākāre kṣarākṣaraparāpare |oṅkāradhvanisambhūtā''nandarūpe nirāmaye || 15||

बिन्दुरूपे निरालम्बे परब्रह्मस्वरूपिणि ।अभिनिष्ठान(अप्यधिष्ठान)रूपायै शब्दातीते नमोऽस्तु ते ॥ १६॥

bindurūpe nirālambe parabrahmasvarūpiṇi |abhiniṣṭhāna(apyadhiṣṭhāna)rūpāyai śabdātīte namo'stu te || 16||

कमले कालिके कान्ते कुटिलकुन्तले वरे । (कले कुटिलकुण्डले)कामप्रदे कामिनि त्वं कामुकं किङ्करं कुरु ॥ १७॥ (कप्रदे कामिनी, कामुकाङ्कङ्करं कुरु)

kamale kālike kānte kuṭilakuntale vare | (kale kuṭilakuṇḍale)kāmaprade kāmini tvaṃ kāmukaṃ kiṅkaraṃ kuru || 17|| (kaprade kāminī, kāmukāṅkaṅkaraṃ kuru)

खरांशुकोटिसङ्काशे खञ्जरीटविलोचने ।खले (तु) रमखलीकारे खेलस्व खगवाहने ॥ १८॥ (खलोऽनन्तमखनीकारे, भगवाहने)

kharāṃśukoṭisaṅkāśe khañjarīṭavilocane |khale (tu) ramakhalīkāre khelasva khagavāhane || 18|| (khalo'nantamakhanīkāre, bhagavāhane)

गलन्मदगजग्रामगमने गणनायिके । (गदन्मद)गगनाब्जगते गीते गच्छ मां गरुण्डध्वजम् ॥ १९॥

galanmadagajagrāmagamane gaṇanāyike | (gadanmada)gaganābjagate gīte gaccha māṃ garuṇḍadhvajam || 19||

धर्म बिन्दुशोभितास्ये घूर्णमानाक्षिघूर्घुरे ।घनसारेण घटिते घ्राणाग्रगजमौक्तिके ॥ २०॥

dharma binduśobhitāsye ghūrṇamānākṣighūrghure |ghanasāreṇa ghaṭite ghrāṇāgragajamauktike || 20||

चारुचन्दन चर्चाङ्गे चराचरविचारिणि । (चार्वङ्गे)चकोराक्षि चञ्चलाभे मां किं चकर्थचञ्चलम् ॥ २१॥

cārucandana carcāṅge carācaravicāriṇi | (cārvaṅge)cakorākṣi cañcalābhe māṃ kiṃ cakarthacañcalam || 21||

छन्दांसि छद्ममानुष्या छटया छादितानि ते ।छदप्रिये छोटिकया छविशान्तिनिभा भव ॥ २२॥ (छविशालिनिभा)

chandāṃsi chadmamānuṣyā chaṭayā chāditāni te |chadapriye choṭikayā chaviśāntinibhā bhava || 22|| (chaviśālinibhā)

जगज्जननि जन्तूनां जीवातो जन्मवर्जिते । (जीवाते)जलजास्ये जलेशानि मां जानीहि जनप्रिये ॥ २३॥ (जन्मना च जले)

jagajjanani jantūnāṃ jīvāto janmavarjite | (jīvāte)jalajāsye jaleśāni māṃ jānīhi janapriye || 23|| (janmanā ca jale)

झटिति ज्ञानविदिते झञ्झाझर्झररूपिणि ।झिण्टीकुसुमसंशोभा पराभाविनि मामव ॥ २४॥

jhaṭiti jñānavidite jhañjhājharjhararūpiṇi |jhiṇṭīkusumasaṃśobhā parābhāvini māmava || 24||

टं टं टमिति टङ्कारि घण्टोल्लासितमानसे । (झङ्कारि)टलस्थलधारस्टाले त्राहि मां शरणागतम् ॥ २५॥ (टलस्थलाधारस्थाने)

ṭaṃ ṭaṃ ṭamiti ṭaṅkāri ghaṇṭollāsitamānase | (jhaṅkāri)ṭalasthaladhārasṭāle trāhi māṃ śaraṇāgatam || 25|| (ṭalasthalādhārasthāne)

ठद्वयानन्दसङ्काशे चकोरप्रियकारिणि । (ठकुरप्रिय)ठकाराक्षररूपे त्वं त्राहि मां काममोहितम् ॥ २६॥

ṭhadvayānandasaṅkāśe cakorapriyakāriṇi | (ṭhakurapriya)ṭhakārākṣararūpe tvaṃ trāhi māṃ kāmamohitam || 26||

(चकारा, पाहि)डिं डिं डिं डिमडाङ्कारि वेणुवादविनोदिनि । (डिं डिमं तदाकारि, वेणुवाद्यवि)विनोदय डकाराख्ये स्मरेण चिरदुःखितम् ॥ २७॥

(cakārā, pāhi)ḍiṃ ḍiṃ ḍiṃ ḍimaḍāṅkāri veṇuvādavinodini | (ḍiṃ ḍimaṃ tadākāri, veṇuvādyavi)vinodaya ḍakārākhye smareṇa ciraduḥkhitam || 27||

ढक्काराद्यानन्दिचित्ते ढुण्ढिनाथार्चिताङ्घ्रिके । (ढकारा व)ढकारवर्णरूपे त्वमात्मानमुपढौकय ॥ २८॥ (ढक्कारवं तु रूपत्व)

ḍhakkārādyānandicitte ḍhuṇḍhināthārcitāṅghrike | (ḍhakārā va)ḍhakāravarṇarūpe tvamātmānamupaḍhaukaya || 28|| (ḍhakkāravaṃ tu rūpatva)

तरुणी तरुणानन्द तापिनी तनुरूपतः । (तरणी तरणानन्दं, तरुरूपतः)तपस्विनां तपोगम्ये तत्त्वं तारिणि तारय ॥ २९॥

taruṇī taruṇānanda tāpinī tanurūpataḥ | (taraṇī taraṇānandaṃ, tarurūpataḥ)tapasvināṃ tapogamye tattvaṃ tāriṇi tāraya || 29||

स्थिरानन्दे स्थिरप्रज्ञे स्थिरप्रेमरसप्रदे ।स्थिरसर्वेश्वरूपे त्वमस्थिरं मां स्थिरं कुरु ॥ ३०॥ (सर्वस्वरूपे)

sthirānande sthiraprajñe sthirapremarasaprade |sthirasarveśvarūpe tvamasthiraṃ māṃ sthiraṃ kuru || 30|| (sarvasvarūpe)

देवाधिदेवतामौलौ दीव्यन्ती दिविदीपिका ।दयामयि दकाराख्ये दूनं नूनं दयस्व माम् ॥ ३१॥

devādhidevatāmaulau dīvyantī dividīpikā |dayāmayi dakārākhye dūnaṃ nūnaṃ dayasva mām || 31||

धन्ये धर्मप्रिये धीरे धर्माधर्मविवर्जिते ।धराधरधरोद्धारधुरीणे धर माऽधुना ॥ ३२॥

dhanye dharmapriye dhīre dharmādharmavivarjite |dharādharadharoddhāradhurīṇe dhara mā'dhunā || 32||

नित्यानित्ये निरालम्बे नित्यानन्दलतोन्नते । (नते जने)नमस्ते नर्तने नीलनयने नयशालिनि ॥ ३३॥

nityānitye nirālambe nityānandalatonnate | (nate jane)namaste nartane nīlanayane nayaśālini || 33||

परब्रह्मस्वरूपाऽसि परमानन्दवन्दिते ।पाथोजपुलिनप्रीते पुनीहि पथिकं प्रिये ॥ ३४॥

parabrahmasvarūpā'si paramānandavandite |pāthojapulinaprīte punīhi pathikaṃ priye || 34||

फुल्लाम्भोजातवदने फलरूपिणि फेत्कृते ।फलत्कपालफलके फलिनं त्वं कुरुष्व माम् ॥ ३५॥

phullāmbhojātavadane phalarūpiṇi phetkṛte |phalatkapālaphalake phalinaṃ tvaṃ kuruṣva mām || 35||

ब्रह्मज्योतिर्ब्रते वाले वरुणालयवासिनि । (चरणा)वरे चरय मां बीरे वचनामृतवर्षिणि ॥ ३६॥ (वरं वरय)

brahmajyotirbrate vāle varuṇālayavāsini | (caraṇā)vare caraya māṃ bīre vacanāmṛtavarṣiṇi || 36|| (varaṃ varaya)

भावानन्दे भवानन्दे भावाभावविवर्जिते ।भवभाविनि भावानां भवनं भूतिभाविनि ॥ ३७॥ (भृति)

bhāvānande bhavānande bhāvābhāvavivarjite |bhavabhāvini bhāvānāṃ bhavanaṃ bhūtibhāvini || 37|| (bhṛti)

मन्दमन्दस्मिते मुग्धे मधुराक्षरमोदिते ।माद्यन्ती मकरन्देन मालामयि मतामयि ॥ ३८॥

mandamandasmite mugdhe madhurākṣaramodite |mādyantī makarandena mālāmayi matāmayi || 38||

यज्ञालये यज्ञरूपा योगिनां योगमूर्तिका ।यतिनां यत्तसो(पो) लभ्या यायामि शरणं हि ताम् ॥ ३९॥

yajñālaye yajñarūpā yogināṃ yogamūrtikā |yatināṃ yattaso(po) labhyā yāyāmi śaraṇaṃ hi tām || 39||

रम्ये रक्तक्षणे राधे राधिके रमणीरमे ।रामे मनोरमे रत्नमाले रममया समम् ॥ ४०॥

ramye raktakṣaṇe rādhe rādhike ramaṇīrame |rāme manorame ratnamāle ramamayā samam || 40||

रेफस्तु सर्वमन्त्राणामाधार कथ्यते बुधैः ।तस्याधानस्वरूपेयं तेन राधेति साध्यते ॥ ४१॥ (तस्मान्नैव स्व, बाध्येति)

rephastu sarvamantrāṇāmādhāra kathyate budhaiḥ |tasyādhānasvarūpeyaṃ tena rādheti sādhyate || 41|| (tasmānnaiva sva, bādhyeti)

रेफस्तु वह्निराख्यातो यज्ञे वह्निः प्रतिष्ठिताः ।देवाः प्रतिष्ठिता यज्ञे ततो वर्षं तदौदनम् ॥ ४२॥

rephastu vahnirākhyāto yajñe vahniḥ pratiṣṭhitāḥ |devāḥ pratiṣṭhitā yajñe tato varṣaṃ tadaudanam || 42||

ततस्तु सर्वभूतानि नानावर्णाकृतीनि च । (तदस्तु)सर्वं तदाधीयते यत्तेन राधेति कथ्यते ॥ ४३॥ (ये तेन)

tatastu sarvabhūtāni nānāvarṇākṛtīni ca | (tadastu)sarvaṃ tadādhīyate yattena rādheti kathyate || 43|| (ye tena)

नानाविधै रसैर्भावैर्जगत्स्थावरजङ्गमम् ।स्रष्टुं प्राप्ता मया त्वं हि राधिका कार्यसाधिका ॥ ४४॥ (अष्टौ प्राप्ता निधित्वं)

nānāvidhai rasairbhāvairjagatsthāvarajaṅgamam |sraṣṭuṃ prāptā mayā tvaṃ hi rādhikā kāryasādhikā || 44|| (aṣṭau prāptā nidhitvaṃ)

मम देहस्थितैः सर्वैर्देवैर्ब्रह्मपुरोगमैः ।आराधिता यतस्तस्माद् राधेति परिकीर्तिते ॥ ४५॥ (परिकीर्त्यते)

mama dehasthitaiḥ sarvairdevairbrahmapurogamaiḥ |ārādhitā yatastasmād rādheti parikīrtite || 45|| (parikīrtyate)

लक्ष्मी लक्षलक्षिते त्वं लक्ष्यलक्षणलक्षणे ।ललामललिते लास्य लीलालापिनि मामव ॥ ४६॥

lakṣmī lakṣalakṣite tvaṃ lakṣyalakṣaṇalakṣaṇe |lalāmalalite lāsya līlālāpini māmava || 46||

वासुदेवार्चिते विद्ये वेदवादबहिर्गते ।वरदे वसनावीते वलन्ती बलिनं कुरु ॥ ४७॥

vāsudevārcite vidye vedavādabahirgate |varade vasanāvīte valantī balinaṃ kuru || 47||

शब्दातीते शब्दरूपे शान्ते सर्वादिरूपिणि ।शाश्वती त्वं शक्तिकले श्रय मां शक्तिशालिनम् ॥ ४८॥

śabdātīte śabdarūpe śānte sarvādirūpiṇi |śāśvatī tvaṃ śaktikale śraya māṃ śaktiśālinam || 48||

समस्तस्य प्रिये साध्वि सीमन्तोपरि संस्थिते ।सकले सकलेशानि नित्यं मे स्थाः सहायिनि ॥ ४९॥ (सत्यं)

samastasya priye sādhvi sīmantopari saṃsthite |sakale sakaleśāni nityaṃ me sthāḥ sahāyini || 49|| (satyaṃ)

षट्पदी षटपदी चञ्चद् वनमालाविभूषिते ।षडॄतूत्सवसम्पन्ने षण्मुखेशे दयस्व माम् ॥ ५०॥

ṣaṭpadī ṣaṭapadī cañcad vanamālāvibhūṣite |ṣaḍṝtūtsavasampanne ṣaṇmukheśe dayasva mām || 50||

षट्चक्रैकनिवासि[नि] षड्दर्शनविदर्शिते ।षट्कर्मणां कर्मषट्कविधात्री षडरिपुञ्जया ॥ ५१॥

ṣaṭcakraikanivāsi[ni] ṣaḍdarśanavidarśite |ṣaṭkarmaṇāṃ karmaṣaṭkavidhātrī ṣaḍaripuñjayā || 51||

हंसरूपे हेमगर्भे हंसगामिनि हारिणि ।हंसकारकृतप्राणे कथं हरसि मां क्षणात् ॥ ५२॥ (ओङ्कार)

haṃsarūpe hemagarbhe haṃsagāmini hāriṇi |haṃsakārakṛtaprāṇe kathaṃ harasi māṃ kṣaṇāt || 52|| (oṅkāra)

क्षमारूपे क्षमाशीले क्षीणमध्ये क्षणान्विते ।अक्षमालाधरे देवि सिद्धविद्ये नमोऽस्तु ते ॥ ५३॥

kṣamārūpe kṣamāśīle kṣīṇamadhye kṣaṇānvite |akṣamālādhare devi siddhavidye namo'stu te || 53||

इति वर्णमाला ।एवं स्तुता मया देवी कृष्णेन परमात्मना ।प्रससाद रसमयी योगिनामपि दुर्लभा ॥ ५४॥

iti varṇamālā |evaṃ stutā mayā devī kṛṣṇena paramātmanā |prasasāda rasamayī yogināmapi durlabhā || 54||

राधां निरीक्ष्य सप्रेमदृष्ट्या सपदि मामथ । (सत्प्रेम)समाश्वास्यैकमनसा वद्धयाऽभीतिमुद्रया ॥ ५५॥ (स्यैव मनसा)

rādhāṃ nirīkṣya sapremadṛṣṭyā sapadi māmatha | (satprema)samāśvāsyaikamanasā vaddhayā'bhītimudrayā || 55|| (syaiva manasā)

वामेन पाणिपद्मेन पद्मयुक्तेन शोभना ।आत्मानं दातुकामापि किञ्चिन्नोवाच लज्जया ॥ ५६॥

vāmena pāṇipadmena padmayuktena śobhanā |ātmānaṃ dātukāmāpi kiñcinnovāca lajjayā || 56||

ततोऽहं च जगत्स्वामी तस्या रूपेण मोहितः ।निक्षिप्य मुरलीं भूमौ तामालिङ्गितुमुत्तमाम् ॥ ५७॥

tato'haṃ ca jagatsvāmī tasyā rūpeṇa mohitaḥ |nikṣipya muralīṃ bhūmau tāmāliṅgitumuttamām || 57||

एतस्मिन्नेव समये तद्देहप्रतिबिम्बतः ।चतुर्भुजा कापि शक्तिस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ५८॥

etasminneva samaye taddehapratibimbataḥ |caturbhujā kāpi śaktistiṣṭhatiṣṭheti cābravīt || 58||

इमामेकाकिनीं प्राप्य बलात्त्वं रन्तुमिच्छसि । (बाला त्वं वर्णमिच्छसि)सापि पाशाङ्कुशधरा वराभयकराऽपरा ॥ ५९॥ (या साङ्कुशधरा)

imāmekākinīṃ prāpya balāttvaṃ rantumicchasi | (bālā tvaṃ varṇamicchasi)sāpi pāśāṅkuśadharā varābhayakarā'parā || 59|| (yā sāṅkuśadharā)

रक्तवर्णा त्रिनेत्रा च रक्ताम्बरसमुज्ज्वला ।रक्ताभरणमालाढ्या समुत्तुङ्गस्तनद्वया ॥ ६०॥

raktavarṇā trinetrā ca raktāmbarasamujjvalā |raktābharaṇamālāḍhyā samuttuṅgastanadvayā || 60||

रत्ननूपुरसम्पद्भ्यां पद्भ्यां सम्पाद्य वेदिकाम् । (लसन्नूपुर)नानारत्नमयीं दिव्यां ज्वलज्ज्वलनसन्निभाम् ॥ ६१॥

ratnanūpurasampadbhyāṃ padbhyāṃ sampādya vedikām | (lasannūpura)nānāratnamayīṃ divyāṃ jvalajjvalanasannibhām || 61||

जपन्तीं मोहनं मन्त्रं क्रीङ्कारं भुक्तिमुक्तिदम् । (हुङ्कारं / झङ्कारं)आकर्षयन्ती नितरामङ्कुशेन मनो मम ॥ ६२॥

japantīṃ mohanaṃ mantraṃ krīṅkāraṃ bhuktimuktidam | (huṅkāraṃ / jhaṅkāraṃ)ākarṣayantī nitarāmaṅkuśena mano mama || 62||

बन्धयन्ती प्रेमदाम्ना हसन्ती वामपाणिना । (बद्धयन्ती, राम)मा भयं कुरु सर्वेश प्राप्स्यसीमां वराङ्गनाम् ॥ ६३॥

bandhayantī premadāmnā hasantī vāmapāṇinā | (baddhayantī, rāma)mā bhayaṃ kuru sarveśa prāpsyasīmāṃ varāṅganām || 63||

वन्दितां सकलैर्देवैः सर्वशक्तिशिखामणिम् ।वरं दास्यामि ते कृष्ण प्रसन्नवदनो भव ॥ ६४॥

vanditāṃ sakalairdevaiḥ sarvaśaktiśikhāmaṇim |varaṃ dāsyāmi te kṛṣṇa prasannavadano bhava || 64||

प्रकृतिस्त्वं पुमांश्च त्वं त्वमहं त्वमियं विभो । (पुमांस्त्वं वै त्वं, त्वमिमं)आत्मारामोऽस्मि भगवान् विमोहोऽयं कुतस्त्वयि ॥ ६५॥

prakṛtistvaṃ pumāṃśca tvaṃ tvamahaṃ tvamiyaṃ vibho | (pumāṃstvaṃ vai tvaṃ, tvamimaṃ)ātmārāmo'smi bhagavān vimoho'yaṃ kutastvayi || 65||

इत्येवं च प्रजल्पन्ती कल्पयन्ती सुकल्पनाम् ।अ[आ]विरास महादेवी सर्वशक्तिशिरोमणिः ॥ ६६॥

ityevaṃ ca prajalpantī kalpayantī sukalpanām |a[ā]virāsa mahādevī sarvaśaktiśiromaṇiḥ || 66||

अहं (श्रीकृष्ण ) उवाचका त्वं कञ्जपलाशाक्षि कुतो जाताऽसि सुन्दरि ।किमर्थमिह वाऽऽयाता कथ्यतां मा विलम्ब्यताम् ॥ ६७॥

ahaṃ (śrīkṛṣṇa ) uvācakā tvaṃ kañjapalāśākṣi kuto jātā'si sundari |kimarthamiha vā''yātā kathyatāṃ mā vilambyatām || 67||

भुवनेश्वरी उवाचअहमस्या महादेव्या द्वितीया मूर्तिरुत्तमा ।महामायाऽस्मि देवेश जगन्मोहनरूपिणी ॥ ६८॥

bhuvaneśvarī uvācaahamasyā mahādevyā dvitīyā mūrtiruttamā |mahāmāyā'smi deveśa jaganmohanarūpiṇī || 68||

तव वक्त्रोदितां श्रुत्वा स्तुतिं श्रुतिरसायनीम् । (वक्रोदितां)इहाऽऽयातास्मि वरद वरं दातुं समुद्यता ।किमिच्छसि जगत्स्वामिंस्तुभ्यं दास्यामि तद्विभो ॥ ६९॥ (जगत्स्वामिन् स्तुत्यं दा, यद्विभो)

tava vaktroditāṃ śrutvā stutiṃ śrutirasāyanīm | (vakroditāṃ)ihā''yātāsmi varada varaṃ dātuṃ samudyatā |kimicchasi jagatsvāmiṃstubhyaṃ dāsyāmi tadvibho || 69|| (jagatsvāmin stutyaṃ dā, yadvibho)

अहं (श्रीकृष्ण ) उवाचप्रसन्ना यदि मे देवी वरमेकं प्रयच्छतु ।असौ भवतु सुप्रीता गौराङ्गी विश्वमोहिनी ॥ ७०॥

ahaṃ (śrīkṛṣṇa ) uvācaprasannā yadi me devī varamekaṃ prayacchatu |asau bhavatu suprītā gaurāṅgī viśvamohinī || 70||

तव प्रसादाद् यद्येषा वश्या मम भवत्युत ।ममापि पूज्या भवती भविता भुवनेश्वरी ॥ ७१॥

tava prasādād yadyeṣā vaśyā mama bhavatyuta |mamāpi pūjyā bhavatī bhavitā bhuvaneśvarī || 71||

भुवनेश्वरी उवाचकृष्ण कृष्ण महायोगिन् प्रधानपुरुषेश्वर ।भाविता तव वश्येयं राधा त्रैलोक्यसुन्दरी ॥ ७२॥

bhuvaneśvarī uvācakṛṣṇa kṛṣṇa mahāyogin pradhānapuruṣeśvara |bhāvitā tava vaśyeyaṃ rādhā trailokyasundarī || 72||

यदा त्वया वर्णमालास्तुतिर्वशकरी कृता । (रन्तुमानास्तुति)तदैवेयं महादेवी स्वयं तव वशं गता ॥ ७३॥ (यदैवेयं)

yadā tvayā varṇamālāstutirvaśakarī kṛtā | (rantumānāstuti)tadaiveyaṃ mahādevī svayaṃ tava vaśaṃ gatā || 73|| (yadaiveyaṃ)

सन्निरीक्ष्य भवद्रूपं त्रैलोक्यातिमनोहरम् ।आकर्ण्य वंशीनिनदं का स्त्री न स्याद्विमोहिता ॥ ७४॥

sannirīkṣya bhavadrūpaṃ trailokyātimanoharam |ākarṇya vaṃśīninadaṃ kā strī na syādvimohitā || 74||

त्वया प्रोक्तमिदं स्तोत्रं राधामोहनमोहनम् ।यः पठेत्तस्य तुष्टाऽसौ प्रदास्यति मनोगतम् ॥ ७५॥

tvayā proktamidaṃ stotraṃ rādhāmohanamohanam |yaḥ paṭhettasya tuṣṭā'sau pradāsyati manogatam || 75||

वयं तद्वशगा नित्यं विश्वं च सचराचरम् ।तस्य दर्शनमात्रेण वादिनो निष्प्रभाः सदा ॥ ७६॥

vayaṃ tadvaśagā nityaṃ viśvaṃ ca sacarācaram |tasya darśanamātreṇa vādino niṣprabhāḥ sadā || 76||

ध्यात्वा देवीं जगद्योनिमादिभूतां सनातनीम् । (त्वां देवीं)राधां त्रैलोक्यविजयां जयां सर्वसुखप्रदाम् ॥ ७७॥ (पथां)

dhyātvā devīṃ jagadyonimādibhūtāṃ sanātanīm | (tvāṃ devīṃ)rādhāṃ trailokyavijayāṃ jayāṃ sarvasukhapradām || 77|| (pathāṃ)

जपन्नष्टाक्षरं मन्त्रं पठन् स्तोत्रं समाहितः । (पठेत्)प्रणमेत् परया भक्त्या करस्थास्तस्य सिद्धयः ॥ ७८॥ (प्रणमेतत् परया)

japannaṣṭākṣaraṃ mantraṃ paṭhan stotraṃ samāhitaḥ | (paṭhet)praṇamet parayā bhaktyā karasthāstasya siddhayaḥ || 78|| (praṇametat parayā)

धर्मार्थकाममोक्षाद्या अणिमालघिमादयः ।अथ तस्या महामन्त्रं कथयामि शृणुष्व तम् ॥ ७९॥ (तस्यामहं मन्त्रं)

dharmārthakāmamokṣādyā aṇimālaghimādayaḥ |atha tasyā mahāmantraṃ kathayāmi śṛṇuṣva tam || 79|| (tasyāmahaṃ mantraṃ)

क्लीबं च वह्निसंयुक्तमनन्तं तदनन्तरम् । (ङकारं वह्नि)नादबिन्दुकलायुक्तं राधिकायै ततः परम् ॥ ८०॥ (राधिकार्ण ततः)

klībaṃ ca vahnisaṃyuktamanantaṃ tadanantaram | (ṅakāraṃ vahni)nādabindukalāyuktaṃ rādhikāyai tataḥ param || 80|| (rādhikārṇa tataḥ)

हृदयान्तो महादेव्या मनुरष्टाक्षरः परः । (हृदयान्ता, मनुरष्टाकरः)अस्य स्मरणमात्रेण किन्न सिध्यति साधनम् ॥ ८१॥

hṛdayānto mahādevyā manuraṣṭākṣaraḥ paraḥ | (hṛdayāntā, manuraṣṭākaraḥ)asya smaraṇamātreṇa kinna sidhyati sādhanam || 81||

इदं स्तोत्रमसौ मन्त्रो यस्य वाचि प्रवर्तते ।त्रैलोक्यसुन्दरी राधा चित्ते यस्य सदा स्थिता ॥ ८२॥ (स्थिरः)

idaṃ stotramasau mantro yasya vāci pravartate |trailokyasundarī rādhā citte yasya sadā sthitā || 82|| (sthiraḥ)

तस्य वाक्सिद्धिरतुला धनधान्यादिसम्पदः ।भविष्यन्ति न सन्देहो भुवनेशी वचो यथा ॥ ८३॥ (वचनो यथा)

tasya vāksiddhiratulā dhanadhānyādisampadaḥ |bhaviṣyanti na sandeho bhuvaneśī vaco yathā || 83|| (vacano yathā)

॥ श्रीकृष्णयामले महातन्त्रे राधावशीकारे भुवनेश्युत्पत्तिर्भगवन्मुखविनिर्गता वर्णमालास्तुतिश्चतुर्दशोऽयायः ॥ १४॥

|| śrīkṛṣṇayāmale mahātantre rādhāvaśīkāre bhuvaneśyutpattirbhagavanmukhavinirgatā varṇamālāstutiścaturdaśo'yāyaḥ || 14||

इति राधावर्णमालास्तुतिः समाप्ता ।

iti rādhāvarṇamālāstutiḥ samāptā |