अग्निस्तुतिः ३ Agni Stuti

जरितारिरुवाच ।आत्मासि वायोः पवनः शरीरमुत वीरुधाम् ।योनिरापश्च ते शुक्र योनिस्त्वमसि चाम्भसः ॥ ७॥

jaritāriruvāca |ātmāsi vāyoḥ pavanaḥ śarīramuta vīrudhām |yonirāpaśca te śukra yonistvamasi cāmbhasaḥ || 7||

ऊर्ध्वं चाधश्च गच्छन्ति विसर्पन्ति च पार्श्वतः ।अर्चिषस्ते महावीर्य रश्मयः सवितुर्यथा ॥ ८॥

ūrdhvaṃ cādhaśca gacchanti visarpanti ca pārśvataḥ |arciṣaste mahāvīrya raśmayaḥ savituryathā || 8||

सारिसृक्व उवाच ।माता प्रपन्ना पितरं न विद्मः पक्षाश्च नो न प्रजाताब्जकेतो ।न नस्त्राता विद्यतेऽग्ने त्वदन्यस्तस्माद्धि नः परिरक्षैकवीर ॥ ९॥

sārisṛkva uvāca |mātā prapannā pitaraṃ na vidmaḥ pakṣāśca no na prajātābjaketo |na nastrātā vidyate'gne tvadanyastasmāddhi naḥ parirakṣaikavīra || 9||

यदग्ने ते शिवं रूपं ये च ते सप्त हेतयः ।तेन नः परिरक्षाद्य ईडितः शरणैषिणः ॥ १०॥

yadagne te śivaṃ rūpaṃ ye ca te sapta hetayaḥ |tena naḥ parirakṣādya īḍitaḥ śaraṇaiṣiṇaḥ || 10||

त्वमेवैकस्तपसे जातवेदो नान्यस्तप्ता विद्यते गोषु देव ।ऋषीनस्मान्बालकान्पालयस्व परेणास्मान्प्रैहि वै हव्यवाह ॥ ११॥

tvamevaikastapase jātavedo nānyastaptā vidyate goṣu deva |ṛṣīnasmānbālakānpālayasva pareṇāsmānpraihi vai havyavāha || 11||

स्तम्बमित्र उवाच ।सर्वमग्ने त्वमेवैकस्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।त्वं धारयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च ॥ १२॥

stambamitra uvāca |sarvamagne tvamevaikastvayi sarvamidaṃ jagat |tvaṃ dhārayasi bhūtāni bhuvanaṃ tvaṃ bibharṣi ca || 12||

त्वमग्निर्हव्यवाहस्त्वं त्वमेव परमं हविः ।मनीषिणस्त्वां यजन्ते बहुधा चैकधैव च ॥ १३॥

tvamagnirhavyavāhastvaṃ tvameva paramaṃ haviḥ |manīṣiṇastvāṃ yajante bahudhā caikadhaiva ca || 13||

सृष्ट्वा लोकांस्त्रीनिमान्हव्यवाह प्राप्ते काले पचसि पुनः समिद्धः ।सर्वस्यास्य भुवनस्य प्रसूतिस्त्वमेवाग्ने भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥ १४॥

sṛṣṭvā lokāṃstrīnimānhavyavāha prāpte kāle pacasi punaḥ samiddhaḥ |sarvasyāsya bhuvanasya prasūtistvamevāgne bhavasi punaḥ pratiṣṭhā || 14||

त्वमन्नं प्राणिनां भुक्तमन्तर्भूतो जगत्पते ।नित्यं प्रवृद्धः पचसि त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १५॥

tvamannaṃ prāṇināṃ bhuktamantarbhūto jagatpate |nityaṃ pravṛddhaḥ pacasi tvayi sarvaṃ pratiṣṭhitam || 15||

द्रोण उवाच ।सूर्यो भूत्वा रश्मिभिर्जातवेदो भूमेरम्भो भूमिजातान् रसांश्च ।विश्वानादाय पुनरुत्सर्गकाले सृष्ट्वा वृष्ट्या भावयसीह शुक्र ॥ १६॥

droṇa uvāca |sūryo bhūtvā raśmibhirjātavedo bhūmerambho bhūmijātān rasāṃśca |viśvānādāya punarutsargakāle sṛṣṭvā vṛṣṭyā bhāvayasīha śukra || 16||

त्वत्त एताः पुनः शुक्र वीरुधो हरितच्छदाः ।जायन्ते पुष्करिण्यश्च समुद्रश्च महोदधिः ॥ १७॥

tvatta etāḥ punaḥ śukra vīrudho haritacchadāḥ |jāyante puṣkariṇyaśca samudraśca mahodadhiḥ || 17||

इदं वै सद्म तिग्मांशो वरुणस्य परायणम् ।शिवस्त्राता भवास्माकं मास्मानद्य विनाशय ॥ १८॥

idaṃ vai sadma tigmāṃśo varuṇasya parāyaṇam |śivastrātā bhavāsmākaṃ māsmānadya vināśaya || 18||

पिङ्गाक्ष लोहितग्रीव कृष्णवर्त्मन्हुताशन ।परेण प्रैहि मुञ्चास्मान्सागरस्य गृहानिव ॥ १९॥

piṅgākṣa lohitagrīva kṛṣṇavartmanhutāśana |pareṇa praihi muñcāsmānsāgarasya gṛhāniva || 19||

इति महाभारते आदिपर्वणि २२३ अध्यायान्तर्गता अग्निस्तुतिः सम्पूर्णा ।महाभारत । आदिपर्व । अध्याय २२३/७१९ (कुम्भकोणं २२८)॥महाभारत । आदिपर्व । अध्याय २२३/७-१९ (कुम्भकोणं २२८)॥

iti mahābhārate ādiparvaṇi 223 adhyāyāntargatā agnistutiḥ sampūrṇā |mahābhārata | ādiparva | adhyāya 223/719 (kumbhakoṇaṃ 228)||mahābhārata | ādiparva | adhyāya 223/7-19 (kumbhakoṇaṃ 228)||