लक्ष्मीहयग्रीवप्राबोधिकस्तुती Lakshmihayagriva Prabodhikastutih
lakṣmīhayagrīvaprābodhikastutī
Lakshmihayagriva Prabodhikastutih (लक्ष्मीहयग्रीवप्राबोधिकस्तुती): a hymn of praise (stuti) to Lakṣmī. 29 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stuti
- Lakṣmī
- Stuti
लक्ष्मीहयग्रीवप्राबोधिकस्तुती
1 / 29
ज्ञानानन्दमयं देवं निर्मलस्फटिकाकृतिम् ।आधारं सर्वविद्यानां हयग्रीवमुपास्महे ॥विशुद्धविज्ञानघनस्वरूपं विज्ञानविश्राणनबद्धदीक्षम् ।दयानिधिं देहभृतां शरण्यं देवं हयग्रीवमहं प्रपद्ये ॥ १॥
jñānānandamayaṃ devaṃ nirmalasphaṭikākṛtim |ādhāraṃ sarvavidyānāṃ hayagrīvamupāsmahe ||viśuddhavijñānaghanasvarūpaṃ vijñānaviśrāṇanabaddhadīkṣam |dayānidhiṃ dehabhṛtāṃ śaraṇyaṃ devaṃ hayagrīvamahaṃ prapadye || 1||
प्राची सन्ध्या काचिदन्तर्निशायाः प्रज्ञादृष्टेरञ्जनश्रीरपूर्वा ।वक्त्री वेदान्भातु मे वाजिवक्त्रा वागीशाख्या वासुदेवस्य मूर्तिः ॥ २॥
prācī sandhyā kācidantarniśāyāḥ prajñādṛṣṭerañjanaśrīrapūrvā |vaktrī vedānbhātu me vājivaktrā vāgīśākhyā vāsudevasya mūrtiḥ || 2||
कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा सन्ध्या प्रवर्तते ।उत्तिष्ठ नरशार्दूल कर्तव्यं दैवमान्हिकम् ॥ ३॥
kausalyā suprajā rāma pūrvā sandhyā pravartate |uttiṣṭha naraśārdūla kartavyaṃ daivamānhikam || 3||
वीर सौम्य विबुध्यस्व कौसल्यानन्दवर्धन ।जगद्धिसर्वं स्वपिति त्वयि सुप्ते नरोत्तम ॥ ४॥
vīra saumya vibudhyasva kausalyānandavardhana |jagaddhisarvaṃ svapiti tvayi supte narottama || 4||
यामिन्यपैति यदुनायक मुञ्च निद्रामुन्मेषपृच्छति नवोन्मिषितेन विश्वम् ।जातस्स्वयं खलु जगद्धितमेव कर्तुंधर्मप्रवर्तनधिया धरणीतलेऽस्मिन् ॥ ५॥
yāminyapaiti yadunāyaka muñca nidrāmunmeṣapṛcchati navonmiṣitena viśvam |jātassvayaṃ khalu jagaddhitameva kartuṃdharmapravartanadhiyā dharaṇītale'smin || 5||
सुखाय सुप्रातमिदं तवास्तु जगत्पते जागृहि नन्दसूनो ।अम्भोजमन्तश्शयमञ्जुतारारोलम्बमुन्मीलतु लोचनं ते ॥ ६॥
sukhāya suprātamidaṃ tavāstu jagatpate jāgṛhi nandasūno |ambhojamantaśśayamañjutārārolambamunmīlatu locanaṃ te || 6||
करुणावरुणालयाम्बुजश्रीस्फुरणाहङ्कृतिहारिलोचनश्रीः ।चरणाब्जनतार्तिभारहारिंस्तव भूयातुरगास्य सुप्रभातम् ॥ १॥
karuṇāvaruṇālayāmbujaśrīsphuraṇāhaṅkṛtihārilocanaśrīḥ |caraṇābjanatārtibhārahāriṃstava bhūyāturagāsya suprabhātam || 1||
पुरःप्रबुद्धाम्बुधिराजकन्यामुखाब्जनिश्वासमिवानुकुर्वन् ।मरुत्सुगन्धिः प्रतिवाति मन्दं हयाननस्तात्तव सुप्रभातम् ॥ २॥
puraḥprabuddhāmbudhirājakanyāmukhābjaniśvāsamivānukurvan |marutsugandhiḥ prativāti mandaṃ hayānanastāttava suprabhātam || 2||
त्वद्दीप्तया प्रविमलया जितःकिलासावाहोस्वित्तव दयितामुखाम्बुजेन ।पाश्चात्ये पतति पयोनिधौसुधांशुर्भूयात्ते सपदि हयास्य सुप्रभातम् ॥ ३॥
tvaddīptayā pravimalayā jitaḥkilāsāvāhosvittava dayitāmukhāmbujena |pāścātye patati payonidhausudhāṃśurbhūyātte sapadi hayāsya suprabhātam || 3||
वरदानकृतिन् स्मरदार्ततरद्विरदाघहृतिस्फुरदादरण ।इति सन्मतयो यतयः प्रवदन्त्यधुना मधुनाशन जागृहि भोः ॥ ४॥
varadānakṛtin smaradārtataradviradāghahṛtisphuradādaraṇa |iti sanmatayo yatayaḥ pravadantyadhunā madhunāśana jāgṛhi bhoḥ || 4||
समर्चने ते कृतकौतुकेन सजीकृतं शोणमणीन्द्रपीठम् ।हंसेन किं सान्ध्यमहो विभाति हयास्य भूयात्तव सुप्रभातम् ॥ ५॥
samarcane te kṛtakautukena sajīkṛtaṃ śoṇamaṇīndrapīṭham |haṃsena kiṃ sāndhyamaho vibhāti hayāsya bhūyāttava suprabhātam || 5||
हरिर्हरिर्हरिरिति मञ्जुभाषितं द्विजावलेस्सपदि निशम्य कौतुकात् ।द्विजव्रजोऽप्यनुवदतीव कूजितैर्हयाननानघगुण जागृहि प्रभो ॥ ६॥
harirharirhaririti mañjubhāṣitaṃ dvijāvalessapadi niśamya kautukāt |dvijavrajo'pyanuvadatīva kūjitairhayānanānaghaguṇa jāgṛhi prabho || 6||
प्राचीं वधू सपदि मित्रकरग्रहार्थंसन्ध्यावधूस्स्वरुचिकुङ्कुमपङ्कसान्दैः ।प्रालेयमङ्गलजलैरभिषिञ्चतीवश्रीमन् हयास्य भवतात्तव सुप्रभातम् ॥ ७॥
prācīṃ vadhū sapadi mitrakaragrahārthaṃsandhyāvadhūssvarucikuṅkumapaṅkasāndaiḥ |prāleyamaṅgalajalairabhiṣiñcatīvaśrīman hayāsya bhavatāttava suprabhātam || 7||
कुमुदवनं विमुच्य नवपङ्कजषण्डमिमाः ।सपदि समाश्रयन्ति मुदिता भ्रमरावलयः ॥भुवि निखिलोऽपि चाश्रयति सश्रियमेव जनो ।हयवदनाद्य जागृहि हरे करुणैकनिधे ॥ ८॥
kumudavanaṃ vimucya navapaṅkajaṣaṇḍamimāḥ |sapadi samāśrayanti muditā bhramarāvalayaḥ ||bhuvi nikhilo'pi cāśrayati saśriyameva jano |hayavadanādya jāgṛhi hare karuṇaikanidhe || 8||
फुल्लत्पङ्कजरत्नपात्रनिवहानासाद्य हृद्यश्रियःसौगन्ध्याढ्यमरन्ददिव्यसलिलैरापूरितानादरात् ।हंसास्त्वामिव पूजयन्ति विरुतव्याजात्पठन्तो मनून्सुस्नातास्सरसीषु वाहमुख ते सुप्रातरस्तु प्रभो ॥ ९॥
phullatpaṅkajaratnapātranivahānāsādya hṛdyaśriyaḥsaugandhyāḍhyamarandadivyasalilairāpūritānādarāt |haṃsāstvāmiva pūjayanti virutavyājātpaṭhanto manūnsusnātāssarasīṣu vāhamukha te suprātarastu prabho || 9||
उच्चलन्मधुकरौघमञ्जुलं पद्ममुल्लसति पूजनाय ते ।धूपपात्रमिव हंससज्जितं सुप्रभातमिह ते हयानन ॥ १०॥
uccalanmadhukaraughamañjulaṃ padmamullasati pūjanāya te |dhūpapātramiva haṃsasajjitaṃ suprabhātamiha te hayānana || 10||
इन्दीवराणामिव कान्तिरद्य मन्दीभवन्ती व्यपयातु निद्रा ।फुल्लत्विदं पद्ममिवाक्षियुग्मं हयास्य ते सम्प्रति सुप्रभातम् ॥ ११॥
indīvarāṇāmiva kāntiradya mandībhavantī vyapayātu nidrā |phullatvidaṃ padmamivākṣiyugmaṃ hayāsya te samprati suprabhātam || 11||
एते, वेत्रहतित्रुटत्पटुमहाकोटीरकोटीमणिश्रेणीभिस्तव मन्दिरस्य ददतो द्वाराय नीराजनम् ।काक्षन्ति प्रतिबोधकालमिह ते सर्वेऽपि लोकाधिपाःतानेतान्करुणावलोकनलवैर्धन्यान्विधेहि प्रभो ॥ १२॥
ete, vetrahatitruṭatpaṭumahākoṭīrakoṭīmaṇiśreṇībhistava mandirasya dadato dvārāya nīrājanam |kākṣanti pratibodhakālamiha te sarve'pi lokādhipāḥtānetānkaruṇāvalokanalavairdhanyānvidhehi prabho || 12||
अक्षीणे मयि तिष्ठ किं विहरसे सङ्क्षीयमाणे मुहुर्बिम्बेऽस्मिन्निति देवदेव नितरां त्वत्प्रार्थनायागतम् ।चान्द्रम्बिम्बमिदं वदन्ति हि परं मोदार्पणं दर्पणंदृष्टिं न्यस्य कृपानिधेऽत्र भगवन्प्राबोधिकीं श्रीपते ॥ १३॥
akṣīṇe mayi tiṣṭha kiṃ viharase saṅkṣīyamāṇe muhurbimbe'sminniti devadeva nitarāṃ tvatprārthanāyāgatam |cāndrambimbamidaṃ vadanti hi paraṃ modārpaṇaṃ darpaṇaṃdṛṣṭiṃ nyasya kṛpānidhe'tra bhagavanprābodhikīṃ śrīpate || 13||
निद्राशेषकषायितैस्सुललितैरुद्यद्दयाप्यायितैर्दिव्यापाङ्गझरैस्त्वदर्चनकृते द्वार्यत्र बद्धाञ्जलीन् ।आचार्यान्निगमान्तदेशिकमुखानाधत्स्व सुस्नापितान् ।सुप्रातं तुरगास्य तेऽस्तु करुणासिन्धो दिनं श्रीपते ॥ १४॥
nidrāśeṣakaṣāyitaissulalitairudyaddayāpyāyitairdivyāpāṅgajharaistvadarcanakṛte dvāryatra baddhāñjalīn |ācāryānnigamāntadeśikamukhānādhatsva susnāpitān |suprātaṃ turagāsya te'stu karuṇāsindho dinaṃ śrīpate || 14||
इदं कुम्भद्वन्द्वं घुसृणमसृणस्मेरसलिलम्प्रतीहारे लक्ष्मीस्तनयुगमनोहारि लसति ।इयं गौस्सद्वत्सा परिजनसमूहोऽपि निभृतोदिनं सुप्रातं ते भवतु करुणाब्धे हयमुख ॥ १५॥
idaṃ kumbhadvandvaṃ ghusṛṇamasṛṇasmerasalilampratīhāre lakṣmīstanayugamanohāri lasati |iyaṃ gaussadvatsā parijanasamūho'pi nibhṛtodinaṃ suprātaṃ te bhavatu karuṇābdhe hayamukha || 15||
रविमण्डलीमिदानीमुदयमहीभृत्तवाभिषेकार्थम् ।कनककलशीमिव वहत्यस्तु हयग्रीव सुप्रभातं ते ॥ १६॥
ravimaṇḍalīmidānīmudayamahībhṛttavābhiṣekārtham |kanakakalaśīmiva vahatyastu hayagrīva suprabhātaṃ te || 16||
अनुचित इव सेवने त्वदीये प्रमदभरादिह पञ्चमं विहाय ।विदधति किल वैणिकाश्च गान हयवदनाद्य तवास्तु सुप्रभातम् ॥ १७॥
anucita iva sevane tvadīye pramadabharādiha pañcamaṃ vihāya |vidadhati kila vaiṇikāśca gāna hayavadanādya tavāstu suprabhātam || 17||
पिकनिकरमदविधूननगानमनोहरमुदारसुकुमारम् ।धन्यं कन्याद्वन्द्वं त्वां नीराजयति जागृहि हयास्य ॥ १८॥
pikanikaramadavidhūnanagānamanoharamudārasukumāram |dhanyaṃ kanyādvandvaṃ tvāṃ nīrājayati jāgṛhi hayāsya || 18||
काहलडिण्डिममण्डलमर्दलपणवाद्यहृद्यवाद्यानाम् ।संस्पर्ध एव निनदा जृम्भन्ते तुरगवदन बुध्यस्व ॥ १९॥
kāhalaḍiṇḍimamaṇḍalamardalapaṇavādyahṛdyavādyānām |saṃspardha eva ninadā jṛmbhante turagavadana budhyasva || 19||
तव तनुरुचिसाधर्म्यात्संहृष्टे नर्तनं किलातनुतः ।द्वारभुवि चामरे द्वे हयवदन तवास्तु सुप्रभातमिह ॥ २०॥
tava tanurucisādharmyātsaṃhṛṣṭe nartanaṃ kilātanutaḥ |dvārabhuvi cāmare dve hayavadana tavāstu suprabhātamiha || 20||
त्वत्पादाम्भोजयुग्मं परिचरितुमना मूर्ध्नि बद्धाञ्जलिस्सन्श्रीकृष्णब्रह्मतन्त्राग्रिमपदकलिजित्संयमी त्वां स्तवीति ।त्वत्सेवायै समुद्यन्निरवधिकमहानन्दथुस्तिष्ठतीहश्रीमान्कृष्णावनीन्द्रो हयवदन तव श्रीश सुप्रातरस्तु ॥ २१॥
tvatpādāmbhojayugmaṃ paricaritumanā mūrdhni baddhāñjalissanśrīkṛṣṇabrahmatantrāgrimapadakalijitsaṃyamī tvāṃ stavīti |tvatsevāyai samudyanniravadhikamahānandathustiṣṭhatīhaśrīmānkṛṣṇāvanīndro hayavadana tava śrīśa suprātarastu || 21||
जयजय नित्यसूक्तिललनामणिमौलिमणेजयजय भक्तसंहतिभवाब्धिमहातरणे ।जयजय वेदमौलिगुरुभाग्यदयाजलधेजयजय वाजिवक्त्र परकालयतीन्द्रनिधे ॥ २२॥
jayajaya nityasūktilalanāmaṇimaulimaṇejayajaya bhaktasaṃhatibhavābdhimahātaraṇe |jayajaya vedamauligurubhāgyadayājaladhejayajaya vājivaktra parakālayatīndranidhe || 22||
इति श्रीकृष्णब्रह्मतन्त्रपरकालयतीन्द्रकृतिषुश्रीहयग्रीवप्राबोधिकस्तुतिस्समाप्ता ॥
iti śrīkṛṣṇabrahmatantraparakālayatīndrakṛtiṣuśrīhayagrīvaprābodhikastutissamāptā ||
॥ इति लक्ष्मीहयग्रीवप्राबोधिकस्तुती सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Lakshmihayagriva Prabodhikastutih?
Lakshmihayagriva Prabodhikastutih has 29 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Lakshmihayagriva Prabodhikastutih in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Lakshmihayagriva Prabodhikastutih?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
