श्रीकृष्णस्तोत्रम् (लक्ष्मीकृतं लक्ष्मीनारायणीयसंहितान्तर्गतम् लक्ष्मीस्तदा पृथग्भूत्वा साध्वी काषायधारिणी) Lakshmikritam Shri Krishna Stotram

लक्ष्मीस्तदा पृथग्भूत्वा साध्वी काषायधारिणी ।अस्तौत्स्वामिस्वरूपं श्रीपरब्रह्मप्रहंसकम् ॥ ६०॥

lakṣmīstadā pṛthagbhūtvā sādhvī kāṣāyadhāriṇī |astautsvāmisvarūpaṃ śrīparabrahmaprahaṃsakam || 60||

ॐ नमः श्रीपरब्रह्म ते नमः परमात्मने ।ब्रह्ममुक्ताधिपतये परधामनिवासिने ॥ ६१॥

oṃ namaḥ śrīparabrahma te namaḥ paramātmane |brahmamuktādhipataye paradhāmanivāsine || 61||

अपृथङ्मुक्तसंस्थाय रहस्यमुक्तसेविने ।नमस्ते श्रीरङ्गमहोलादिवासाय योगिने ॥ ६२॥

apṛthaṅmuktasaṃsthāya rahasyamuktasevine |namaste śrīraṅgamaholādivāsāya yogine || 62||

निर्लेपाय महामुक्ताऽनादिमुक्तादिसेविने ।अक्षरैर्मुक्तवृन्दैश्च सेविताय च ते नमः ॥ ६३॥

nirlepāya mahāmuktā'nādimuktādisevine |akṣarairmuktavṛndaiśca sevitāya ca te namaḥ || 63||

अवतारैरीश्वराद्यैः सेविताय च ते नमः ।ऋषिपितृसुराद्यैश्च सेविताय च ते नमः ॥ ६४॥

avatārairīśvarādyaiḥ sevitāya ca te namaḥ |ṛṣipitṛsurādyaiśca sevitāya ca te namaḥ || 64||

मानवैश्चेतरैश्चापि यक्षगन्धर्वकिन्नरैः ।नागैः सर्पै राक्षसैश्च सेविताय च ते नमः ॥ ६५॥

mānavaiścetaraiścāpi yakṣagandharvakinnaraiḥ |nāgaiḥ sarpai rākṣasaiśca sevitāya ca te namaḥ || 65||

उद्भिज्जरास्वेदजैश्च प्रसेविताय ते नमः ।नरैश्च प्रमदाभिश्च सर्वस्थावरजङ्गमैः ॥ ६६॥

udbhijjarāsvedajaiśca prasevitāya te namaḥ |naraiśca pramadābhiśca sarvasthāvarajaṅgamaiḥ || 66||

पुष्ट्यर्थं संसेविताय सुखदाय च ते नमः ।असङ्ख्ययोगिनां कामपूरकाय च ते नमः ॥ ६७॥

puṣṭyarthaṃ saṃsevitāya sukhadāya ca te namaḥ |asaṅkhyayogināṃ kāmapūrakāya ca te namaḥ || 67||

असङ्ख्यानां स्वभक्तानां तारकाय च ते नमः ।माणिक्याया बदर्याश्च नाथाय ते नमो नमः ॥ ६८॥

asaṅkhyānāṃ svabhaktānāṃ tārakāya ca te namaḥ |māṇikyāyā badaryāśca nāthāya te namo namaḥ || 68||

बदरो नाम राजर्षिर्व्यधाद्बदरिकाश्रमम् ।यत्कृपांऽशात्स्वामिनं तं वन्दे बदरिकेश्वरम् ॥ ६९॥

badaro nāma rājarṣirvyadhādbadarikāśramam |yatkṛpāṃ'śātsvāminaṃ taṃ vande badarikeśvaram || 69||

हेमानलासुरो येन पर्वताधो निषूदितः ।तस्य बदरनृपतेः प्रसन्नाय च ते नमः ॥ ७०॥

hemānalāsuro yena parvatādho niṣūditaḥ |tasya badaranṛpateḥ prasannāya ca te namaḥ || 70||

बदरीस्वीयमूलाधो हेमानलममर्दयत् ।यत्प्रतापेन तं कृष्णं नताऽस्मि साधुरूपिणम् ॥ ७१॥

badarīsvīyamūlādho hemānalamamardayat |yatpratāpena taṃ kṛṣṇaṃ natā'smi sādhurūpiṇam || 71||

बदरो रसारूपोऽपि यत्कृपातो व्यजायत ।फले तं परमात्मानं वन्दे श्रीस्वामिनं त्विह ॥ ७२॥

badaro rasārūpo'pi yatkṛpāto vyajāyata |phale taṃ paramātmānaṃ vande śrīsvāminaṃ tviha || 72||

नरोऽपि बीजतां प्राप्तो बदराख्ये फले सदा ।यत्कृपातस्तं फलेशं वन्दे श्रीस्वामिनं प्रभुम् ॥ ७३॥

naro'pi bījatāṃ prāpto badarākhye phale sadā |yatkṛpātastaṃ phaleśaṃ vande śrīsvāminaṃ prabhum || 73||

श्रीशीलस्य तु विप्रस्य प्रेतभूतस्य मोक्षणम् ।बदरस्य प्रदानेन कृतं येन च ते नमः ॥ ७४॥

śrīśīlasya tu viprasya pretabhūtasya mokṣaṇam |badarasya pradānena kṛtaṃ yena ca te namaḥ || 74||

साधुसाध्वीस्वरूपाभ्यां दाराभाग्याय दर्शनम् ।दत्वाऽप्यमोक्षयद्भूपं तं यस्तस्मै च ते नमः ॥ ७५॥

sādhusādhvīsvarūpābhyāṃ dārābhāgyāya darśanam |datvā'pyamokṣayadbhūpaṃ taṃ yastasmai ca te namaḥ || 75||

ब्रह्मदेवद्विजपत्न्यै दत्वा द्वे बदरे फले ।बद्रिका पुत्रिकापुत्रौ ददौ बद्रीश ते नमः ॥ ७६॥

brahmadevadvijapatnyai datvā dve badare phale |badrikā putrikāputrau dadau badrīśa te namaḥ || 76||

यत्प्रतापात् कृष्णपत्नी जाता वै बालयोगिनी ।सुरेश्वरीसुता तं श्रीकृष्णं वन्दे नरायणम् ॥ ७७॥

yatpratāpāt kṛṣṇapatnī jātā vai bālayoginī |sureśvarīsutā taṃ śrīkṛṣṇaṃ vande narāyaṇam || 77||

यः कृष्णो दिव्यदेहां च चारणीं नाग्नकेसरीम् ।कृत्वा मुक्तानिकां निन्येऽक्षरं तस्मै नमो नमः ॥ ७८॥

yaḥ kṛṣṇo divyadehāṃ ca cāraṇīṃ nāgnakesarīm |kṛtvā muktānikāṃ ninye'kṣaraṃ tasmai namo namaḥ || 78||

नर्मकर्त्र्या विनोदिन्याः साधुयोगेन मोक्षणम् ।कृतं येन कृतो देवलोकोऽपि च सखीविधः ॥ ७९॥

narmakartryā vinodinyāḥ sādhuyogena mokṣaṇam |kṛtaṃ yena kṛto devaloko'pi ca sakhīvidhaḥ || 79||

मोक्षं तस्मै ददौ यश्च तस्मै ते स्वामिने नमः ।बाहुलकाय तत्पत्न्यै लीलावत्यै च नर्तनात् ॥ ८०॥

mokṣaṃ tasmai dadau yaśca tasmai te svāmine namaḥ |bāhulakāya tatpatnyai līlāvatyai ca nartanāt || 80||

ददौ ब्रह्मरसं मोक्षं तुष्टो यस्ते नमः सदा ।मालियानं मल्लिकां च मालाकारौ हरिः पुरा ॥ ८१॥

dadau brahmarasaṃ mokṣaṃ tuṣṭo yaste namaḥ sadā |māliyānaṃ mallikāṃ ca mālākārau hariḥ purā || 81||

प्रसन्नः पाययामास ब्रह्मरसं ततस्तयोः ।मोक्षणं कृतवान् कृष्णो यस्तस्मै स्वामिने नमः ॥ ८२॥

prasannaḥ pāyayāmāsa brahmarasaṃ tatastayoḥ |mokṣaṇaṃ kṛtavān kṛṣṇo yastasmai svāmine namaḥ || 82||

निकामदेवसंज्ञाय धीशूराय हरिः स्वयम् ।मोक्षं ददौ च तत्पत्न्यै तस्मै श्रीस्वामिने नमः ॥ ८३॥

nikāmadevasaṃjñāya dhīśūrāya hariḥ svayam |mokṣaṃ dadau ca tatpatnyai tasmai śrīsvāmine namaḥ || 83||

निगडभ्रामकैवर्तं मत्स्याशापात् सुदुःखिनम् ।तारितं भक्तया पत्न्या यस्य कृपादिशेवधेः ॥ ८४॥

nigaḍabhrāmakaivartaṃ matsyāśāpāt suduḥkhinam |tāritaṃ bhaktayā patnyā yasya kṛpādiśevadheḥ || 84||

अनयः स्वं परं धाम तया साकं च योषिता ।तथा तत्पुत्रिका चाद्या साध्वी पुण्डरिका सती ॥ ८५॥

anayaḥ svaṃ paraṃ dhāma tayā sākaṃ ca yoṣitā |tathā tatputrikā cādyā sādhvī puṇḍarikā satī || 85||

निर्वाणिका सती चान्याऽऽनन्दघना तृतीयका ।तथा पञ्चात्मजा ज्ञानदर्भ्यादयोऽपि यं प्रभुम् ॥ ८६॥

nirvāṇikā satī cānyā''nandaghanā tṛtīyakā |tathā pañcātmajā jñānadarbhyādayo'pi yaṃ prabhum || 86||

भजित्वा मोक्षणं प्राप्तास्तं भजे स्वामिनं हरिम् ।कृतघ्न्यास्तु कुथल्याख्यस्त्रिया यो राजयक्ष्मतः ॥ ८७॥

bhajitvā mokṣaṇaṃ prāptāstaṃ bhaje svāminaṃ harim |kṛtaghnyāstu kuthalyākhyastriyā yo rājayakṣmataḥ || 87||

रक्षां चक्रे ददौ मोक्षं तं वन्दे स्वामिनं प्रभुम् ।प्रतारण्या विषलाण्याः सतां समागमाद्धरिः ॥ ८८॥

rakṣāṃ cakre dadau mokṣaṃ taṃ vande svāminaṃ prabhum |pratāraṇyā viṣalāṇyāḥ satāṃ samāgamāddhariḥ || 88||

उद्धारं कृतवान् यस्तं वन्दे श्रीस्वामिनं प्रभुम् ।गङ्गांऽजनीं कटकर्त्रीं सत्सङ्गेन त्वमोक्षयत् ॥ ८९॥

uddhāraṃ kṛtavān yastaṃ vande śrīsvāminaṃ prabhum |gaṅgāṃ'janīṃ kaṭakartrīṃ satsaṅgena tvamokṣayat || 89||

रमाञ्जनीं रमां चक्रे यस्तस्मै हरये नमः ।सुनारिणीं कुलालीं च रणस्तम्बं च तत्पतिम् ॥ ९०॥

ramāñjanīṃ ramāṃ cakre yastasmai haraye namaḥ |sunāriṇīṃ kulālīṃ ca raṇastambaṃ ca tatpatim || 90||

साधुयोगेन तत्पुत्रं संसाराद्यो व्यमोचयत् ।वन्दे तं स्वामिनं कृष्णं वल्लभं प्रभुमीश्वरम् ॥ ९१॥

sādhuyogena tatputraṃ saṃsārādyo vyamocayat |vande taṃ svāminaṃ kṛṣṇaṃ vallabhaṃ prabhumīśvaram || 91||

स्वर्णकारस्त्रिया हेमसुधायास्तु प्रभक्तितः ।प्रसन्नो यो ददौ तस्यै चाऽन्नपूर्णात्वमुत्तमम् ॥ ९२॥

svarṇakārastriyā hemasudhāyāstu prabhaktitaḥ |prasanno yo dadau tasyai cā'nnapūrṇātvamuttamam || 92||

मुक्तिं ददौ तथाऽन्ते च वन्दे श्रीस्वामिनं हरिम् ।राधिकायनयोगेन विद्रुमिणीं तु विष्टिणीम् ॥ ९३॥

muktiṃ dadau tathā'nte ca vande śrīsvāminaṃ harim |rādhikāyanayogena vidrumiṇīṃ tu viṣṭiṇīm || 93||

धाम्नि राधासमां चक्रे यस्तस्मै स्वामिने नमः ।श्वपचीं मालवानीं यो धर्मयोगेन मुक्तिगाम् ॥ ९४॥

dhāmni rādhāsamāṃ cakre yastasmai svāmine namaḥ |śvapacīṃ mālavānīṃ yo dharmayogena muktigām || 94||

सकुटुम्बामकरोद्यस्तस्मै श्रीस्वामिने नमः ।रथ्यामार्जनिकां कारेलिकां हिताञ्जलेर्मुनेः ॥ ९५॥

sakuṭumbāmakarodyastasmai śrīsvāmine namaḥ |rathyāmārjanikāṃ kārelikāṃ hitāñjalermuneḥ || 95||

योगात् कथाश्रवणेन मुक्तिमनयद्यः प्रभुः ।हेताञ्जलेश्च पुत्रीणां निर्मोहित्वं च यद्बलात् ॥ ९६॥

yogāt kathāśravaṇena muktimanayadyaḥ prabhuḥ |hetāñjaleśca putrīṇāṃ nirmohitvaṃ ca yadbalāt || 96||

मोक्षणं कृतवान् यश्च तस्मै तेऽस्तु नमो मुहुः ।निरञ्जनादयश्चापि भ्रातरः पञ्च तादृशाः ॥ ९७॥

mokṣaṇaṃ kṛtavān yaśca tasmai te'stu namo muhuḥ |nirañjanādayaścāpi bhrātaraḥ pañca tādṛśāḥ || 97||

मुक्तिं येन प्रणीतास्तं वन्दे श्रीस्वामिनं प्रभुम् ।यन्त्रकर्त्रीं गोमतीं च नयराजं च तत्पतिम् ॥ ९८॥

muktiṃ yena praṇītāstaṃ vande śrīsvāminaṃ prabhum |yantrakartrīṃ gomatīṃ ca nayarājaṃ ca tatpatim || 98||

अरक्षयद्राजयक्ष्मतो यस्तं स्तौमि मावरम् ।कनकाङ्गदायाः कृष्णो धूर्ताया मोक्षणं व्यधात् ॥ ९९॥

arakṣayadrājayakṣmato yastaṃ staumi māvaram |kanakāṅgadāyāḥ kṛṣṇo dhūrtāyā mokṣaṇaṃ vyadhāt || 99||

भाणवाण्या द्यूतकर्त्र्याः श्रेयश्चकार यो हरिः ।रायहरिनृपस्याऽपि तं वन्दे स्वामिनं प्रभुम् ॥ १००॥

bhāṇavāṇyā dyūtakartryāḥ śreyaścakāra yo hariḥ |rāyaharinṛpasyā'pi taṃ vande svāminaṃ prabhum || 100||

माधवरायनृपतेः श्रेयो व्यधात्तु यः प्रभुः ।वैद्योतिकां तु कंसारीं दिव्याममोक्षयच्च यः ॥ १०१॥

mādhavarāyanṛpateḥ śreyo vyadhāttu yaḥ prabhuḥ |vaidyotikāṃ tu kaṃsārīṃ divyāmamokṣayacca yaḥ || 101||

नरराजं कुम्भकारं तद्भार्यां रत्निकां च यः ।अम्बालिकां स्वर्णकर्त्रीं धातुध्मां च विनोदिनीम् ॥ १०२॥

nararājaṃ kumbhakāraṃ tadbhāryāṃ ratnikāṃ ca yaḥ |ambālikāṃ svarṇakartrīṃ dhātudhmāṃ ca vinodinīm || 102||

अमोक्षयद्धरिर्यश्च नटं रञ्जनकोविदम् ।श्रीरामसुन्दरं चापि कदर्यं योऽप्यमोक्षयत् ॥ १०३॥

amokṣayaddhariryaśca naṭaṃ rañjanakovidam |śrīrāmasundaraṃ cāpi kadaryaṃ yo'pyamokṣayat || 103||

वन्दे तं परमात्मानं स्वामिनं दीक्षितं प्रभुम् ।क्षीरोदवीरं भूपं च राज्ञीं रुहारिणीं च यः ॥ १०४॥

vande taṃ paramātmānaṃ svāminaṃ dīkṣitaṃ prabhum |kṣīrodavīraṃ bhūpaṃ ca rājñīṃ ruhāriṇīṃ ca yaḥ || 104||

गणिकां सोमिकां पञ्चपुत्रीयुताममोक्षयत् ।अरुणानीपतिं पाटलान्यादीशं नमामि तम् ॥ १०९॥

gaṇikāṃ somikāṃ pañcaputrīyutāmamokṣayat |aruṇānīpatiṃ pāṭalānyādīśaṃ namāmi tam || 109||

मद्यपाया लियार्याश्च मोक्षणं यो व्यधात् प्रभुः ।मिष्टासवध्वजिनश्च तं वन्दे स्वामिनं हरिम् ॥ १०६॥

madyapāyā liyāryāśca mokṣaṇaṃ yo vyadhāt prabhuḥ |miṣṭāsavadhvajinaśca taṃ vande svāminaṃ harim || 106||

गण्डवाताभिधायाश्च चक्रिण्या मोक्षणं व्यधात् ।यास्कवादस्य च मोक्षं तं वन्दे स्वामिनं हरिम् ॥ १०७॥

gaṇḍavātābhidhāyāśca cakriṇyā mokṣaṇaṃ vyadhāt |yāskavādasya ca mokṣaṃ taṃ vande svāminaṃ harim || 107||

निन्दाकर्त्र्या ट्विर्वदन्त्या मोक्षणं यो व्यधात्प्रभुः ।द्विर्गर्जनाख्यपत्युश्च तं वन्दे स्वामिनं हरिम् ॥ १०८॥

nindākartryā ṭvirvadantyā mokṣaṇaṃ yo vyadhātprabhuḥ |dvirgarjanākhyapatyuśca taṃ vande svāminaṃ harim || 108||

सुरप्रसादं विप्रं च गुरुघ्नं यो ह्यमोचयत् ।मातरं पितरं तस्य चाऽमोक्षयत्तु यः प्रभुः ॥ १०९॥

suraprasādaṃ vipraṃ ca gurughnaṃ yo hyamocayat |mātaraṃ pitaraṃ tasya cā'mokṣayattu yaḥ prabhuḥ || 109||

नागविक्रमभूपस्य देवद्रोहरतस्य च ।नवद्रोहियुतस्याऽपि मोक्षकर्त्रे तु ते नमः ॥ ११०॥

nāgavikramabhūpasya devadroharatasya ca |navadrohiyutasyā'pi mokṣakartre tu te namaḥ || 110||

शालमित्रो जीविकाघ्नो जयालक्ष्मीश्च तत्प्रिया ।उद्धृतौ येन कृष्णेन तस्मै श्रीस्वामिने नमः ॥ १११॥

śālamitro jīvikāghno jayālakṣmīśca tatpriyā |uddhṛtau yena kṛṣṇena tasmai śrīsvāmine namaḥ || 111||

कन्याघ्नं यद्धराजं यो विषदं साधुयोगतः ।अमोचयद्यमदूतात् तं भजे स्वामिनं हरिम् ॥ ११२॥

kanyāghnaṃ yaddharājaṃ yo viṣadaṃ sādhuyogataḥ |amocayadyamadūtāt taṃ bhaje svāminaṃ harim || 112||

साधुजीवं कुमारं च कुमारीं साधुजीवनीम् ।निर्विषादं च यः कृष्णोऽमोक्षयत् तं मुहुर्नमः ॥ ११३॥

sādhujīvaṃ kumāraṃ ca kumārīṃ sādhujīvanīm |nirviṣādaṃ ca yaḥ kṛṣṇo'mokṣayat taṃ muhurnamaḥ || 113||

नारायण्यै प्रभावत्यै घटमालाख्ययोषिते ।मोक्षणं प्रददौ यश्च तस्मै श्रीस्वामिने नमः ॥ ११४॥

nārāyaṇyai prabhāvatyai ghaṭamālākhyayoṣite |mokṣaṇaṃ pradadau yaśca tasmai śrīsvāmine namaḥ || 114||

अनङ्गवल्ल्याः कुट्टन्यास्तत्सखीनां च मोक्षणम् ।कृतवान् यः प्रभुः स्वामी तस्मै कृष्णाय ते नमः ॥ ११५॥

anaṅgavallyāḥ kuṭṭanyāstatsakhīnāṃ ca mokṣaṇam |kṛtavān yaḥ prabhuḥ svāmī tasmai kṛṣṇāya te namaḥ || 115||

षण्ढवज्राभिधं षण्ढं यः संसाराद्व्यमोचयत् ।नपुंसकानां पुंस्त्रीत्वं चक्रे यस्ते नमो मुहुः ॥ ११६॥

ṣaṇḍhavajrābhidhaṃ ṣaṇḍhaṃ yaḥ saṃsārādvyamocayat |napuṃsakānāṃ puṃstrītvaṃ cakre yaste namo muhuḥ || 116||

यवसन्धं तु मांसादं पत्नीं मजावलीं च यः ।तत्कुटुम्बं हरिर्व्यमोचयत्तस्मै च ते नमः ॥ ११७॥

yavasandhaṃ tu māṃsādaṃ patnīṃ majāvalīṃ ca yaḥ |tatkuṭumbaṃ harirvyamocayattasmai ca te namaḥ || 117||

भाण्डं यो भण्डशीलं तु सकुटुम्बं व्यमोचयत् ।त्रिगालवाँस्तथा भवायनादीन् यो व्यमोचयत् ॥ ११८॥

bhāṇḍaṃ yo bhaṇḍaśīlaṃ tu sakuṭumbaṃ vyamocayat |trigālavām̐stathā bhavāyanādīn yo vyamocayat || 118||

हरिवीर्यादिमल्लाँश्चामोक्षयद्यः प्रभुर्हरिः ।वार्धूषिकान् हरिलालादींश्च व्यमोक्षयत्तु यः ॥ ११९॥

harivīryādimallām̐ścāmokṣayadyaḥ prabhurhariḥ |vārdhūṣikān harilālādīṃśca vyamokṣayattu yaḥ || 119||

कीरवणादिमृगयूममोक्षयच्च यः प्रभुः ।अमोक्षयच्च नागादं वादिटं यश्च ते नमः ॥ १२०॥

kīravaṇādimṛgayūmamokṣayacca yaḥ prabhuḥ |amokṣayacca nāgādaṃ vādiṭaṃ yaśca te namaḥ || 120||

सारहासीयमार्तण्डमण्डलादिप्रमोक्षकम् ।विलासदेवं लुञ्चादं व्यमोक्षयच्च तं भजे ॥ १२१॥

sārahāsīyamārtaṇḍamaṇḍalādipramokṣakam |vilāsadevaṃ luñcādaṃ vyamokṣayacca taṃ bhaje || 121||

दैवान् प्रकाशकादींश्च तत्पुत्रान् साधुदीक्षितान् ।मौक्तिकायनिकाद्याश्च तत्पुत्रीः साध्विकास्तथा ॥ १२२॥

daivān prakāśakādīṃśca tatputrān sādhudīkṣitān |mauktikāyanikādyāśca tatputrīḥ sādhvikāstathā || 122||

व्यमोक्षयच्च यः स्वामी वन्दे श्रीस्वामिनं च तम् ।दुरितघोषनामानं सर्वादं यो व्यमोक्षयत् ॥ १२३॥

vyamokṣayacca yaḥ svāmī vande śrīsvāminaṃ ca tam |duritaghoṣanāmānaṃ sarvādaṃ yo vyamokṣayat || 123||

तत्पत्नीं च महासत्यायनीं व्यमोक्षयच्च यः ।तत्पुत्रान् तत्पुत्रिकाश्चाऽमोक्षयद्यश्च तं भजे ॥ १२४॥

tatpatnīṃ ca mahāsatyāyanīṃ vyamokṣayacca yaḥ |tatputrān tatputrikāścā'mokṣayadyaśca taṃ bhaje || 124||

धर्मभटं महामात्यं शीलयानीं च तत्प्रियाम् ।अमोक्षयत् प्रभुर्यः श्रीस्वामिनं तं सदा भजे ॥ १२५॥

dharmabhaṭaṃ mahāmātyaṃ śīlayānīṃ ca tatpriyām |amokṣayat prabhuryaḥ śrīsvāminaṃ taṃ sadā bhaje || 125||

धर्माध्यक्षं प्रभुर्मुकुन्दसावित्रममोक्षयत् ।न्यायाक्षिणीं च तद्भार्यां यस्तं वन्दे जनार्दनम् ॥ १२६॥

dharmādhyakṣaṃ prabhurmukundasāvitramamokṣayat |nyāyākṣiṇīṃ ca tadbhāryāṃ yastaṃ vande janārdanam || 126||

विशालरेखकं यश्चौद्धारयल्लेखकं हरिः ।शुचिकान्तां च तत्पत्नीं तं वन्दे स्वामिनं प्रभुम् ॥ १२७॥

viśālarekhakaṃ yaścauddhārayallekhakaṃ hariḥ |śucikāntāṃ ca tatpatnīṃ taṃ vande svāminaṃ prabhum || 127||

कृष्णकान्तेश्वरोनाथं नमामि वल्लभं प्रभुम् ।कायस्थान् करणाद्यान् योऽमोक्षयत्परमेश्वरः ॥ १२८॥

kṛṣṇakānteśvaronāthaṃ namāmi vallabhaṃ prabhum |kāyasthān karaṇādyān yo'mokṣayatparameśvaraḥ || 128||

शाहविलापनादींश्चाऽमोक्षयत्तं नमामि च ।गृध्र उद्धारितो येन पूर्वकौलिकदेहवान् ॥ १२९॥

śāhavilāpanādīṃścā'mokṣayattaṃ namāmi ca |gṛdhra uddhārito yena pūrvakaulikadehavān || 129||

मार्जारश्चोद्धृतो येन पूर्वगोबारगोपकः ।जम्बूकश्चोद्धृतो येन पुरा ठठूठोलको वणिक् ॥ १३०॥

mārjāraścoddhṛto yena pūrvagobāragopakaḥ |jambūkaścoddhṛto yena purā ṭhaṭhūṭholako vaṇik || 130||

स्वर्णाञ्जनादयो भृत्या उद्धृता येन शार्ङ्गिणा ।श्येनः समुद्धृतश्चापि पुरा यो भरवाटकः ॥ १३१॥

svarṇāñjanādayo bhṛtyā uddhṛtā yena śārṅgiṇā |śyenaḥ samuddhṛtaścāpi purā yo bharavāṭakaḥ || 131||

चटकाश्चोद्धृताः पूर्वेऽजा यास्तं नौमि माधवम् ।कपोता उद्धृता येन सार्थवारास्तु ये पुरा ॥ १३२॥

caṭakāścoddhṛtāḥ pūrve'jā yāstaṃ naumi mādhavam |kapotā uddhṛtā yena sārthavārāstu ye purā || 132||

काकास्तथोद्धृता येन पुरा ये कङ्कजातिजाः ।गृहगोधोद्धृता येन नाणकी प्राक् खवासिनी ॥ १३३॥

kākāstathoddhṛtā yena purā ye kaṅkajātijāḥ |gṛhagodhoddhṛtā yena nāṇakī prāk khavāsinī || 133||

मूषका उद्धृता येन प्राक् शूद्राः सङ्घवाटकाः ।नकुलश्चोद्धृतो येन प्राक् वारुटस्तु सागरः ॥ १३४॥

mūṣakā uddhṛtā yena prāk śūdrāḥ saṅghavāṭakāḥ |nakulaścoddhṛto yena prāk vāruṭastu sāgaraḥ || 134||

कीरताराभिधो भाट उद्धृतो येन तं भजे ।ज्योतिर्वेत्ता देवगतीश्वरो येन समुद्धृतः ॥ १३५॥

kīratārābhidho bhāṭa uddhṛto yena taṃ bhaje |jyotirvettā devagatīśvaro yena samuddhṛtaḥ || 135||

पुण्यवती च तद्भार्योद्धृता येन नमामि तम् ।बन्दिजनो जयमानो नृपश्च वज्रविक्रमः ॥ १३६॥

puṇyavatī ca tadbhāryoddhṛtā yena namāmi tam |bandijano jayamāno nṛpaśca vajravikramaḥ || 136||

प्रजाश्चाप्युद्धृता येन वन्दे श्रीस्वामिनं हि तम् ।सप्ताऽब्धिसिंहनृपतिः सूतस्तस्य सुकेसरी ॥ १३७॥

prajāścāpyuddhṛtā yena vande śrīsvāminaṃ hi tam |saptā'bdhisiṃhanṛpatiḥ sūtastasya sukesarī || 137||

राज्ञी रक्षावती येन मोक्षितास्तं नमाम्यहम् ।मागधो हर्षनयनो योगिदासश्च सेवकः ॥ १३८॥

rājñī rakṣāvatī yena mokṣitāstaṃ namāmyaham |māgadho harṣanayano yogidāsaśca sevakaḥ || 138||

येन सौरभसावित्रस्ताम्बूलकृत् समुद्धृतः ।रङ्गिलो रङ्गकारश्च डमरूकश्च वाद्यकृत् ॥ १३९॥

yena saurabhasāvitrastāmbūlakṛt samuddhṛtaḥ |raṅgilo raṅgakāraśca ḍamarūkaśca vādyakṛt || 139||

चिह्नरायो भावसारश्चोद्धृतो येन तं भजे ।रमेश्वरो ग्रामयाजी तथोद्धृतोऽपि येन ह ॥ १४०॥

cihnarāyo bhāvasāraścoddhṛto yena taṃ bhaje |rameśvaro grāmayājī tathoddhṛto'pi yena ha || 140||

स्वर्णास्तरणो विद्याध्रश्चित्रबर्हादयस्तथा ।उद्धृताः किन्नरा येन किम्पुमांसश्च चारणाः ॥ १४१॥

svarṇāstaraṇo vidyādhraścitrabarhādayastathā |uddhṛtāḥ kinnarā yena kimpumāṃsaśca cāraṇāḥ || 141||

असङ्ख्याश्च नृपा येनोद्धृतास्तं त्वां नमामि च ।नन्दिभिल्लं हतवान् यो ररक्ष नागविक्रमम् ॥ १४२॥

asaṅkhyāśca nṛpā yenoddhṛtāstaṃ tvāṃ namāmi ca |nandibhillaṃ hatavān yo rarakṣa nāgavikramam || 142||

हतं सैन्यं पुनः सञ्जीवयामास नमामि तम् ।पुरञ्जयनृपं ह्यमोक्षयद्यस्तं नमाम्यहम् ॥ १४३॥

hataṃ sainyaṃ punaḥ sañjīvayāmāsa namāmi tam |purañjayanṛpaṃ hyamokṣayadyastaṃ namāmyaham || 143||

मोक्षिता येन बहवः सप्तस्वर्गनिवासिनः ।सप्तपातालवासाश्च तं नमामि महाप्रभुम् ॥ १४४॥

mokṣitā yena bahavaḥ saptasvarganivāsinaḥ |saptapātālavāsāśca taṃ namāmi mahāprabhum || 144||

ईश्वरेभ्यश्च धार्मिभ्यो दर्शनं यो ददौ प्रभुः ।सर्वस्त्रीदासवर्गाढ्यस्तं भजे पुरुषोत्तमम् ॥ १४५॥

īśvarebhyaśca dhārmibhyo darśanaṃ yo dadau prabhuḥ |sarvastrīdāsavargāḍhyastaṃ bhaje puruṣottamam || 145||

सर्वस्त्रीभ्यो निजाभ्यश्च युगलापत्यकानि यः ।मानसानि ददौ तस्मै नमः श्रीपरमात्मने ॥ १४६॥

sarvastrībhyo nijābhyaśca yugalāpatyakāni yaḥ |mānasāni dadau tasmai namaḥ śrīparamātmane || 146||

मायापालो नृपो महानास्तिको यमलोकतः ।मोचितो येन कृष्णेन तं भजे साधुसत्कृतिम् ॥ १४७॥

māyāpālo nṛpo mahānāstiko yamalokataḥ |mocito yena kṛṣṇena taṃ bhaje sādhusatkṛtim || 147||

ज्येष्ठपुत्राय च दीलावरीराज्यं ददौ ततः ।स्वयं पत्नीं दर्शयितुं ययौ धामाऽक्षरं प्रति ॥ १४८॥

jyeṣṭhaputrāya ca dīlāvarīrājyaṃ dadau tataḥ |svayaṃ patnīṃ darśayituṃ yayau dhāmā'kṣaraṃ prati || 148||

धाम नीत्वा निजान् सर्वान् सर्वाश्च प्रमदास्तथा ।परे धाम्नि स्वीयमूर्तौ वासं दत्वा ह्यरक्षयत् ॥ १४९॥

dhāma nītvā nijān sarvān sarvāśca pramadāstathā |pare dhāmni svīyamūrtau vāsaṃ datvā hyarakṣayat || 149||

कुङ्कुमवापिकाक्षेत्रमागत्य त्यागमाप्य यः ।साधुदीक्षां परिगृह्य वर्तते साक्षिगोचरः ॥ १५०॥

kuṅkumavāpikākṣetramāgatya tyāgamāpya yaḥ |sādhudīkṣāṃ parigṛhya vartate sākṣigocaraḥ || 150||

नमामि स्वामिने तस्मै श्रीकृष्णप्रभवे नमः ।अनादिश्रीकृष्णनारायणायनाय योगिने ॥ १५१॥

namāmi svāmine tasmai śrīkṛṣṇaprabhave namaḥ |anādiśrīkṛṣṇanārāyaṇāyanāya yogine || 151||

यः सदा श्रीहरिश्चास्ते सप्तायतनमूर्तिमान् ।लीना लक्ष्मीर्यदङ्गेऽहं वर्ते सामपरायणा ॥ १५२॥

yaḥ sadā śrīhariścāste saptāyatanamūrtimān |līnā lakṣmīryadaṅge'haṃ varte sāmaparāyaṇā || 152||

प्रज्ञा लीना पाशवती लीना च स्वामिनि प्रभौ ।यल्लीलाः श्रेयसे सर्वा जीवानां कर्मदेहिनाम् ॥ १५३॥

prajñā līnā pāśavatī līnā ca svāmini prabhau |yallīlāḥ śreyase sarvā jīvānāṃ karmadehinām || 153||

तस्मै ते पतये चाप्यपतये प्रणमाम्यहम् ।सर्वदानीश्वरवर्योत्तमाय परमात्मने ॥ १५४॥

tasmai te pataye cāpyapataye praṇamāmyaham |sarvadānīśvaravaryottamāya paramātmane || 154||

नमो विशिष्टरूपाय सर्वतीर्थातितीर्थिने ।तीर्थार्थं भगवन् स्वामिन् लोककल्याणहेतवे ॥ १५५॥

namo viśiṣṭarūpāya sarvatīrthātitīrthine |tīrthārthaṃ bhagavan svāmin lokakalyāṇahetave || 155||

अभिलाषा जायते मे महात्मँस्तां प्रपूरय ।असङ्ख्यजन्मभिः कृष्णोद्धृतास्त्वया हि देहिनः ॥ १५६॥

abhilāṣā jāyate me mahātmam̐stāṃ prapūraya |asaṅkhyajanmabhiḥ kṛṣṇoddhṛtāstvayā hi dehinaḥ || 156||

धर्मवृद्धिः कृता सर्वा पुनश्चापि विभावय ।लक्ष्मीभक्ता बहवोऽत्र लोके भवन्ति तान् प्रभो ॥ १५७॥

dharmavṛddhiḥ kṛtā sarvā punaścāpi vibhāvaya |lakṣmībhaktā bahavo'tra loke bhavanti tān prabho || 157||

साधुरूपेण निर्बन्धान् कृत्वा मोक्षय मच्छ्रितान् ।इत्यर्थयामि भगवन् विरमामि त्वयि प्रभो ॥ १५८॥

sādhurūpeṇa nirbandhān kṛtvā mokṣaya macchritān |ityarthayāmi bhagavan viramāmi tvayi prabho || 158||

इत्युक्त्वा बद्रिके लक्ष्मीः स्वामिन्यन्तरधीयत ।लक्ष्मीस्तवं प्रभाषेत भावगर्भोऽपि यो जनः ॥ १५९॥

ityuktvā badrike lakṣmīḥ svāminyantaradhīyata |lakṣmīstavaṃ prabhāṣeta bhāvagarbho'pi yo janaḥ || 159||

लक्ष्मीवच्छ्रीहरौ लीनस्थानमेष्यति शाश्वतम् ।नारी स्तवमधीयाना लक्ष्मीः स्यान्नात्र संशयः ॥ १६०॥

lakṣmīvacchrīharau līnasthānameṣyati śāśvatam |nārī stavamadhīyānā lakṣmīḥ syānnātra saṃśayaḥ || 160||

प्रिया लक्ष्मीः स्तवाज्जाता जाता लक्ष्मीश्च माधवी ।भुक्तिं मुक्तिं लभेत् स्तोत्राद्यथेष्टां पारमेश्वरीम् ॥ १६१॥

priyā lakṣmīḥ stavājjātā jātā lakṣmīśca mādhavī |bhuktiṃ muktiṃ labhet stotrādyatheṣṭāṃ pārameśvarīm || 161||

यत्कृष्णस्य समस्तं वै तत्तस्याः स्यात्समस्तकम् ।श्रीकृष्णार्पणदक्षायाः कार्ष्ण्याः श्रीबद्रिके स्वकम् ॥ १६२॥

yatkṛṣṇasya samastaṃ vai tattasyāḥ syātsamastakam |śrīkṛṣṇārpaṇadakṣāyāḥ kārṣṇyāḥ śrībadrike svakam || 162||

इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहितायाः तिष्यसन्तानात्मकस्य चतुर्थखण्डे१२०अध्यायान्तर्गतं लक्ष्मीकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड ४। अध्याय १२०/६०१६२॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड ४। अध्याय १२०/६०-१६२॥

iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitāyāḥ tiṣyasantānātmakasya caturthakhaṇḍe120adhyāyāntargataṃ lakṣmīkṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 4| adhyāya 120/60162||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 4| adhyāya 120/60-162||