श्रुतिगीता २ Shrutigita 2

प्राकृताः श्रुतयः सर्वा भगवन्तमधोक्षजम् ।स्तुवन्ति दोषनाशाय तत्राविष्टो भवेद्यथा ॥ १॥

prākṛtāḥ śrutayaḥ sarvā bhagavantamadhokṣajam |stuvanti doṣanāśāya tatrāviṣṭo bhavedyathā || 1||

सत्यो हरिः समस्तेषु भ्रमभातेष्वपि स्थिरः ।अतः सन्तः समस्तार्थे कृष्णमेव विजानते ॥ २॥

satyo hariḥ samasteṣu bhramabhāteṣvapi sthiraḥ |ataḥ santaḥ samastārthe kṛṣṇameva vijānate || 2||

कथानन्त्योक्तिहृदयाः साधनानि न कुर्वते ।साक्षात्ते पादसंश्लिष्टास्ते किं वाच्या महाशयाः ॥ ३॥

kathānantyoktihṛdayāḥ sādhanāni na kurvate |sākṣātte pādasaṃśliṣṭāste kiṃ vācyā mahāśayāḥ || 3||

कृष्ण एव सदा सेव्यो निर्णीतः पञ्चधा बुधैः ।शरीरदः प्रेरकश्च सुखदः शेषसत्पदः ॥ ४॥

kṛṣṇa eva sadā sevyo nirṇītaḥ pañcadhā budhaiḥ |śarīradaḥ prerakaśca sukhadaḥ śeṣasatpadaḥ || 4||

कर्मरूपं हरिं केचित्सेवन्ते योगरूपिणम् ।तेभ्योऽप्यक्षररूपस्य सेवकाः सम्मताः सताम् ॥ ५॥

karmarūpaṃ hariṃ kecitsevante yogarūpiṇam |tebhyo'pyakṣararūpasya sevakāḥ sammatāḥ satām || 5||

सर्वत्र भगवांस्तुत्यः सर्वदोषविवर्जितः ।क्रीडार्थमनुकुर्वन्हि सर्वत्रैव विराजते ॥ ६॥

sarvatra bhagavāṃstutyaḥ sarvadoṣavivarjitaḥ |krīḍārthamanukurvanhi sarvatraiva virājate || 6||

गुप्तानन्दा यतो जीवा निरानन्दं जगद्यतः ।पूर्णानन्दो हरिस्तस्माञ्जीवैः सेव्यः सुखार्थिभिः ॥ ७॥

guptānandā yato jīvā nirānandaṃ jagadyataḥ |pūrṇānando haristasmāñjīvaiḥ sevyaḥ sukhārthibhiḥ || 7||

कृष्णे हरौ भगवति परमानन्दसागरः ।वर्तते नात्र सन्देहः कथा तत्र नियामिका ॥ ८॥

kṛṣṇe harau bhagavati paramānandasāgaraḥ |vartate nātra sandehaḥ kathā tatra niyāmikā || 8||

असत्सङ्गो न कर्तव्यो भक्तिमार्गस्य बाधकः ।देहे ह्यनुगुणे कृष्णे नेन्द्रियाणां प्रियं चरेत् ॥ ९॥

asatsaṅgo na kartavyo bhaktimārgasya bādhakaḥ |dehe hyanuguṇe kṛṣṇe nendriyāṇāṃ priyaṃ caret || 9||

सर्व एव हरेर्भक्तास्तुल्या यान्मन्यते हरिः ।अतः कृष्णो यथात्मीयान्मन्यते भजनं तथा ॥ १०॥

sarva eva harerbhaktāstulyā yānmanyate hariḥ |ataḥ kṛṣṇo yathātmīyānmanyate bhajanaṃ tathā || 10||

ज्ञानमार्गो भ्रान्तिमूलमतः कृष्णं भजेद्बुधः ।प्रवर्तकं ज्ञानकाण्डं चित्तशुद्ध्यै यतो भवेत् ॥ ११॥

jñānamārgo bhrāntimūlamataḥ kṛṣṇaṃ bhajedbudhaḥ |pravartakaṃ jñānakāṇḍaṃ cittaśuddhyai yato bhavet || 11||

भ्रान्तिमूलतया सर्वसमयानामयुक्तितः ।न तद्विरोधात्कृष्णाख्यं परं ब्रह्म त्यजेद्बुधः ॥ १२॥

bhrāntimūlatayā sarvasamayānāmayuktitaḥ |na tadvirodhātkṛṣṇākhyaṃ paraṃ brahma tyajedbudhaḥ || 12||

जीवानां ब्रह्मरूपत्वाद्दोषा अपि च मानसाः ।जगच्च सकलं ब्रह्य ततो दोषः कथं हरौ ॥ १३॥

jīvānāṃ brahmarūpatvāddoṣā api ca mānasāḥ |jagacca sakalaṃ brahya tato doṣaḥ kathaṃ harau || 13||

सर्वथा सर्वतः शुद्धा भक्ता एव न चापरे ।अतः शुद्धिमभीप्सद्भिस्सेव्या भक्ता न चापरे ॥ १४॥

sarvathā sarvataḥ śuddhā bhaktā eva na cāpare |ataḥ śuddhimabhīpsadbhissevyā bhaktā na cāpare || 14||

सुवर्णप्रतिमावासौ सर्वानन्दमयोऽधिराट् ।सर्वसेव्यो नियन्ता च निर्दुष्टः सर्वथैव हि ॥ १५॥

suvarṇapratimāvāsau sarvānandamayo'dhirāṭ |sarvasevyo niyantā ca nirduṣṭaḥ sarvathaiva hi || 15||

सर्वभावविनिर्मुक्तः पूर्णः क्रोडार्थमुद्गतः ।निमित्तं तं समाश्रित्य जायन्ते जीवराशयः ॥ १६॥

sarvabhāvavinirmuktaḥ pūrṇaḥ kroḍārthamudgataḥ |nimittaṃ taṃ samāśritya jāyante jīvarāśayaḥ || 16||

नियन्ता जीवसङ्घस्य हरिस्तेनाणवो मताः ।जीवा न व्यापकाः क्वापि चिन्मया ज्ञानिनो मताः ॥ १७॥

niyantā jīvasaṅghasya haristenāṇavo matāḥ |jīvā na vyāpakāḥ kvāpi cinmayā jñānino matāḥ || 17||

नामरूपप्रपञ्चं हि देवतिर्यङ्नरात्मकम् ।कृष्णादेव समुद्भूतं लीनं तत्रैव तन्मयम् ॥ १८॥

nāmarūpaprapañcaṃ hi devatiryaṅnarātmakam |kṛṣṇādeva samudbhūtaṃ līnaṃ tatraiva tanmayam || 18||

नॄणां दुर्गतिमालोक्य ये सेवन्ते दृढव्रताः ।कृष्णं तद्भ्रुकुटिः कालो न तान्हन्ति कदाचन ॥ १९॥

nṝṇāṃ durgatimālokya ye sevante dṛḍhavratāḥ |kṛṣṇaṃ tadbhrukuṭiḥ kālo na tānhanti kadācana || 19||

अदान्ते मनसि ज्ञानयोगार्थं न यतेद्बुधः ।गुरुसेवापरो भूत्वा भक्तिमेव सदाभ्यसेत् ॥ २०॥

adānte manasi jñānayogārthaṃ na yatedbudhaḥ |gurusevāparo bhūtvā bhaktimeva sadābhyaset || 20||

सर्वलोकोपकारार्थं कृष्णेन सहितास्तु ते ।परिभ्रमन्ति लोकानां निस्ताराय महाशयाः ॥ २१॥

sarvalokopakārārthaṃ kṛṣṇena sahitāstu te |paribhramanti lokānāṃ nistārāya mahāśayāḥ || 21||

पुत्रादीन्सम्परित्यज्य कृष्णः सेव्यो न तैः सह ।तत्सुखं भगवान्दाता ते तु क्लिष्टेऽतिदुःखदाः ॥ २२॥

putrādīnsamparityajya kṛṣṇaḥ sevyo na taiḥ saha |tatsukhaṃ bhagavāndātā te tu kliṣṭe'tiduḥkhadāḥ || 22||

परिभ्रमंस्तीर्थनिष्ठो गुरुलब्धहरिस्मृतिः ।न सेवेत गृहान् दुष्टान् सद्धर्मात्यन्तनाशकान् ॥ २३॥

paribhramaṃstīrthaniṣṭho gurulabdhaharismṛtiḥ |na seveta gṛhān duṣṭān saddharmātyantanāśakān || 23||

सद्बुद्ध्या सर्वथा सद्भिर्न सेव्यमखिलं जगत् ।भ्रान्त्या सद्बुद्धिरत्रेति सन्तं कृष्णं भजेद्बुधः ॥ २४॥

sadbuddhyā sarvathā sadbhirna sevyamakhilaṃ jagat |bhrāntyā sadbuddhiratreti santaṃ kṛṣṇaṃ bhajedbudhaḥ || 24||

खपुष्पादिसमत्वाद्धि मिथ्याभूतं जगद्यतः ।अधिष्ठानाच्च सद्भानं तं कृष्णं नियतं भजेत् ॥ २५॥

khapuṣpādisamatvāddhi mithyābhūtaṃ jagadyataḥ |adhiṣṭhānācca sadbhānaṃ taṃ kṛṣṇaṃ niyataṃ bhajet || 25||

कालादितृणपर्यन्ता न सेव्या मुक्तिमिच्छता ।दोषत्याजनशक्तो हि सेव्यो दाता गणस्य च ॥ २६॥

kālāditṛṇaparyantā na sevyā muktimicchatā |doṣatyājanaśakto hi sevyo dātā gaṇasya ca || 26||

जीवेषु भगवानात्मा सञ्च्छन्नस्तेन तत्र न ।भजनं सर्वथा कार्यं ततोऽन्यत्रैव पूजयेत् ॥ २७॥

jīveṣu bhagavānātmā sañcchannastena tatra na |bhajanaṃ sarvathā kāryaṃ tato'nyatraiva pūjayet || 27||

सुखसेवापरो यस्तु सदानन्दं हरिं भजेत् ।अन्यथा सुखमप्रेप्सुः सर्वथा दुःखमाप्नुयात् ॥ २८॥

sukhasevāparo yastu sadānandaṃ hariṃ bhajet |anyathā sukhamaprepsuḥ sarvathā duḥkhamāpnuyāt || 28||

कृष्णानन्दः परानन्दो नान्यानन्दस्तथाविधः ।वेदा अपि न तच्छक्ताः प्रतिपादयितुं स्वतः ॥ २९॥

kṛṣṇānandaḥ parānando nānyānandastathāvidhaḥ |vedā api na tacchaktāḥ pratipādayituṃ svataḥ || 29||

इत्येव श्रुतिगीतायाः सङ्क्षेपेण निरूपितः ।अर्थराशिसमुद्रो हि यथाङ्गुल्या निरूप्यते ॥ ३०॥

ityeva śrutigītāyāḥ saṅkṣepeṇa nirūpitaḥ |artharāśisamudro hi yathāṅgulyā nirūpyate || 30||

इति श्रीवल्लभाचार्यविरचिता श्रुतिगीता सम्पूर्णा ।

iti śrīvallabhācāryaviracitā śrutigītā sampūrṇā |