विष्णुस्तुतिः अथवा वृत्रचतुःश्लोकी Shrivishnustutih Vritrakrita

(श्रीमद्भगवतस्था वृत्रासुरचतुःश्लोकी)अहं हरे तव पादैकमूलदासानुदासो भवितास्मि भूयः ।मनः स्मरेतासुपतेर्गुणांस्ते गृणीत वाक्कर्म करोतु कायः ॥ १॥

(śrīmadbhagavatasthā vṛtrāsuracatuḥślokī)ahaṃ hare tava pādaikamūladāsānudāso bhavitāsmi bhūyaḥ |manaḥ smaretāsupaterguṇāṃste gṛṇīta vākkarma karotu kāyaḥ || 1||

न नाकपृष्ठं न च पारमेष्ठ्यं न सार्वभौमं न रसाधिपत्यम् ।न योगसिद्धीरपुनर्भवं वा समञ्जस त्वा विरहय्य काङ्क्षे ॥ २॥

na nākapṛṣṭhaṃ na ca pārameṣṭhyaṃ na sārvabhaumaṃ na rasādhipatyam |na yogasiddhīrapunarbhavaṃ vā samañjasa tvā virahayya kāṅkṣe || 2||

अजातपक्षा इव मातरं खगाः स्तन्यं यथा वत्सतराः क्षुधार्ताः ।प्रियं प्रियेव व्युषितं विषण्णा मनोऽरविन्दाक्ष दिदृक्षते त्वाम् ॥ ३॥

ajātapakṣā iva mātaraṃ khagāḥ stanyaṃ yathā vatsatarāḥ kṣudhārtāḥ |priyaṃ priyeva vyuṣitaṃ viṣaṇṇā mano'ravindākṣa didṛkṣate tvām || 3||

ममोत्तमश्लोकजनेषु सख्यं संसारचक्रे भ्रमतः स्वकर्मभिः ।त्वन्माययात्माऽऽत्मजदारगेहेष्वासक्तचित्तस्य न नाथ भूयात् ॥ ४॥

mamottamaślokajaneṣu sakhyaṃ saṃsāracakre bhramataḥ svakarmabhiḥ |tvanmāyayātmā''tmajadārageheṣvāsaktacittasya na nātha bhūyāt || 4||

इति श्रीमद्भागवतान्तर्गता वृत्रकृता श्रीविष्णुस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīmadbhāgavatāntargatā vṛtrakṛtā śrīviṣṇustutiḥ samāptā |