कृष्णकर्णामृतम् Shrikrishnakarnamritam

चिन्तामणिर्जयति सोमगिरिर्गुरुर्मेशिक्षागुरुश्च भगवान् शिखिपिञ्छमौलिः ।यत्पादकल्पतरुपल्लवशेखरेषुलीलास्वयंवररसं लभते जयश्रीः ॥ १\।१॥

cintāmaṇirjayati somagirirgururmeśikṣāguruśca bhagavān śikhipiñchamauliḥ |yatpādakalpatarupallavaśekhareṣulīlāsvayaṃvararasaṃ labhate jayaśrīḥ || 1\|1||

अस्ति स्वस्तरुणीकराग्रविगलत्कल्पप्रसूनाप्लुतंवस्तुप्रस्तुतवेणुनादलहरीनिर्वाणनिर्व्याकुलम् ।स्रस्तस्रस्तनिरुद्धनीविविलसद्गोपीसहस्रावृतंहस्तन्यस्तनतापवर्गमखिलोदारं किशोराकृति ॥ १\।२॥

asti svastaruṇīkarāgravigalatkalpaprasūnāplutaṃvastuprastutaveṇunādalaharīnirvāṇanirvyākulam |srastasrastaniruddhanīvivilasadgopīsahasrāvṛtaṃhastanyastanatāpavargamakhilodāraṃ kiśorākṛti || 1\|2||

चातुर्यैकनिधानसीमचपलाऽपाङ्गच्छटामन्दरंलावण्यामृतवीचिलालितदृशं लक्ष्मीकटक्षादृतम् ।कालिन्दीपुलिनाङ्गणप्रणयिनं कामावताराङ्कुरंबालं नीलममी वयं मधुरिमस्वाराज्यमाराध्नुमः ॥ १\।३॥

cāturyaikanidhānasīmacapalā'pāṅgacchaṭāmandaraṃlāvaṇyāmṛtavīcilālitadṛśaṃ lakṣmīkaṭakṣādṛtam |kālindīpulināṅgaṇapraṇayinaṃ kāmāvatārāṅkuraṃbālaṃ nīlamamī vayaṃ madhurimasvārājyamārādhnumaḥ || 1\|3||

बर्होत्तंसविलासिकुन्तलभरं माधुर्यमग्नाननंप्रोन्मीलन्नवयौवनं प्रविलसद्वेणुप्रणादामृतम् ।आपीनस्तनकुड्मलाभिरभितो गोपीभिराराधितंज्योतिश्चेतसि नश्चकास्ति जगतामेकाभिरामाद्भुतम् ॥ १\।४॥

barhottaṃsavilāsikuntalabharaṃ mādhuryamagnānanaṃpronmīlannavayauvanaṃ pravilasadveṇupraṇādāmṛtam |āpīnastanakuḍmalābhirabhito gopībhirārādhitaṃjyotiścetasi naścakāsti jagatāmekābhirāmādbhutam || 1\|4||

मधुरतरस्मितामृतविमुग्धमुखाम्बुरुहंमदशिखिपिञ्छलाञ्छितमनोज्ञकचप्रचयम् ।विषयविषामिषग्रसनगृध्नुषि चेतसि मेविपुलविलोचनं किमपि धाम चकास्ति चिरम् ॥ १\।५॥

madhuratarasmitāmṛtavimugdhamukhāmburuhaṃmadaśikhipiñchalāñchitamanojñakacapracayam |viṣayaviṣāmiṣagrasanagṛdhnuṣi cetasi mevipulavilocanaṃ kimapi dhāma cakāsti ciram || 1\|5||

मुकुलायमाननयनाम्बुजं विभोर्मुरलीनिनादमकरन्दनिर्भरम् ।मुकुरायमाणमृदुगण्डमण्डलं मुखपङ्कजं मनसि मे विजृम्भताम् ॥ १\।६॥

mukulāyamānanayanāmbujaṃ vibhormuralīninādamakarandanirbharam |mukurāyamāṇamṛdugaṇḍamaṇḍalaṃ mukhapaṅkajaṃ manasi me vijṛmbhatām || 1\|6||

कमनीयकिशोरमुग्धमूर्तेः कलवेणुक्वणितादृताननेन्दोः ।मम वाचि विजृम्भतां मुरारेर्मधुरिम्णः कणिकापि कापि कापि ॥ १\।७॥

kamanīyakiśoramugdhamūrteḥ kalaveṇukvaṇitādṛtānanendoḥ |mama vāci vijṛmbhatāṃ murārermadhurimṇaḥ kaṇikāpi kāpi kāpi || 1\|7||

मदशिखण्डिशिखण्डविभूषणं मदनमन्थरमुग्धमुखांबुजम् ।व्रजवधूनयनाञ्जनरञ्जितं विजयतां मम वाङ्मयजीवितम् ॥ १\।८॥

madaśikhaṇḍiśikhaṇḍavibhūṣaṇaṃ madanamantharamugdhamukhāṃbujam |vrajavadhūnayanāñjanarañjitaṃ vijayatāṃ mama vāṅmayajīvitam || 1\|8||

पल्लवारुणपाणिपङ्कजसङ्गिवेणुरवाकुलंफुल्लपाटलपाटलीपरिवादिपादसरोरुहम् ।उल्लसन्मधुराधरद्युतिमञ्जरीसरसाननंवल्लवीकुचकुम्भकुङ्कुमपङ्किलं प्रभुमाश्रये ॥ १\।९॥

pallavāruṇapāṇipaṅkajasaṅgiveṇuravākulaṃphullapāṭalapāṭalīparivādipādasaroruham |ullasanmadhurādharadyutimañjarīsarasānanaṃvallavīkucakumbhakuṅkumapaṅkilaṃ prabhumāśraye || 1\|9||

अपाङ्गरेखाभिरभङ्गुराभिरनङ्गलीलारसरञ्जिताभिः ।अनुक्षणं वल्लवसुन्दरीभिरभ्यर्चमानं विभुमाश्रयामः ॥ १\।१०॥

apāṅgarekhābhirabhaṅgurābhiranaṅgalīlārasarañjitābhiḥ |anukṣaṇaṃ vallavasundarībhirabhyarcamānaṃ vibhumāśrayāmaḥ || 1\|10||

हृदये मम हृद्यविभ्रमाणां हृदयं हर्षविशाललोलनेत्रम् ।तरुणं व्रजबालसुन्दरीणां तरलं किञ्चन धाम सन्निधत्ताम् ॥ १\।११॥

hṛdaye mama hṛdyavibhramāṇāṃ hṛdayaṃ harṣaviśālalolanetram |taruṇaṃ vrajabālasundarīṇāṃ taralaṃ kiñcana dhāma sannidhattām || 1\|11||

निखिलभुवनलक्ष्मीनित्यलीलास्पदाभ्यांकमलविपिनवीथीगर्वसर्वङ्कषाभ्याम् ।प्रणमदभयदानप्रौढगाढोद्धताभ्यांकिमपि वहतु चेतः कृष्णपादाम्बुजाभ्याम् ॥ १\।१२॥

nikhilabhuvanalakṣmīnityalīlāspadābhyāṃkamalavipinavīthīgarvasarvaṅkaṣābhyām |praṇamadabhayadānaprauḍhagāḍhoddhatābhyāṃkimapi vahatu cetaḥ kṛṣṇapādāmbujābhyām || 1\|12||

प्रणयपरिणताभ्यां प्राभवालम्बनाभ्यांप्रतिपदललिताभ्यां प्रत्यहं नूतनाभ्याम् ।प्रतिमुहुरधिकाभ्यां प्रस्नुवल्लोचनाभ्यांप्रभवतु हृदये नः प्राणनाथः किशोरः ॥ १\।१३॥

praṇayapariṇatābhyāṃ prābhavālambanābhyāṃpratipadalalitābhyāṃ pratyahaṃ nūtanābhyām |pratimuhuradhikābhyāṃ prasnuvallocanābhyāṃprabhavatu hṛdaye naḥ prāṇanāthaḥ kiśoraḥ || 1\|13||

माधुर्यवारिधिमदान्धतरङ्गभङ्गीशृङ्गारसंकलितशीतकिशोरवेषम् ।आमन्दहासललिताननचन्द्रबिम्बमानन्दसम्प्लवमनुप्लवतां मनो मे ॥ १\।१४॥

mādhuryavāridhimadāndhataraṅgabhaṅgīśṛṅgārasaṃkalitaśītakiśoraveṣam |āmandahāsalalitānanacandrabimbamānandasamplavamanuplavatāṃ mano me || 1\|14||

अव्याजमञ्जुलमुखाम्बुजमुग्धभावैरास्वाद्यमाननिजवेणुविनोदनादम् ।आक्रीडतामरुणपादसरोरुहाभ्यामार्द्रे मदीयहृदये भुवनार्द्रमोजः ॥ १\।१५॥

avyājamañjulamukhāmbujamugdhabhāvairāsvādyamānanijaveṇuvinodanādam |ākrīḍatāmaruṇapādasaroruhābhyāmārdre madīyahṛdaye bhuvanārdramojaḥ || 1\|15||

मणिनूपुरवाचालं वन्दे तच्चरणं विभोः ।ललितानि यदीयानि लक्ष्माणि व्रजवीथिषु ॥ १\।१६॥

maṇinūpuravācālaṃ vande taccaraṇaṃ vibhoḥ |lalitāni yadīyāni lakṣmāṇi vrajavīthiṣu || 1\|16||

मम चेतसि स्फुरतु वल्लवीविभोर्मणिनूपुरप्रणयिमञ्जुशिञ्जितम् ।कमलावनेचरकलिन्दकन्यकाकलहंसकण्ठकलकूजितादृतम् ॥ १\। १७॥

mama cetasi sphuratu vallavīvibhormaṇinūpurapraṇayimañjuśiñjitam |kamalāvanecarakalindakanyakākalahaṃsakaṇṭhakalakūjitādṛtam || 1\| 17||

तरुणारुणकरुणामयविपुलायतनयनंकमलाकुचकलशीभरपुलकीकृतहृदयम् ।मुरलीरवतरलीकृतमुनिमानसनलिनंमम खेलति मदचेतसि मधुराधरममृतम् ॥ १\।१८॥

taruṇāruṇakaruṇāmayavipulāyatanayanaṃkamalākucakalaśībharapulakīkṛtahṛdayam |muralīravataralīkṛtamunimānasanalinaṃmama khelati madacetasi madhurādharamamṛtam || 1\|18||

आमुग्धमर्धनयनाम्बुजचुम्ब्यमानहर्षाकुलव्रजवधूमधुराननेन्दोः ।आरब्धवेणुरवमादिकिशोरमूर्तेराविर्भवन्ति मम चेतसि केऽपि भावाः ॥ १\।१९॥

āmugdhamardhanayanāmbujacumbyamānaharṣākulavrajavadhūmadhurānanendoḥ |ārabdhaveṇuravamādikiśoramūrterāvirbhavanti mama cetasi ke'pi bhāvāḥ || 1\|19||

कलक्वणितकङ्कणं करनिरुद्धपीताम्बरंक्रमप्रसृतकुन्तलं कलितबर्हभूषं विभोः ।पुनः प्रसृतिचापलं प्रणयिनीभुजायन्त्रितंमम स्फुरतु मानसे मदनकेलिशय्योत्थितम् ॥ १\।२०॥

kalakvaṇitakaṅkaṇaṃ karaniruddhapītāmbaraṃkramaprasṛtakuntalaṃ kalitabarhabhūṣaṃ vibhoḥ |punaḥ prasṛticāpalaṃ praṇayinībhujāyantritaṃmama sphuratu mānase madanakeliśayyotthitam || 1\|20||

स्तोकस्तोकनिरुध्यमानमृदुलप्रस्यन्दिमन्दस्मितंप्रेमोद्भेदनिरर्गलप्रसृमरप्रव्यक्तरोमोद्गमम् ।श्रोतृश्रोत्रमनोहरव्रजवधूलीलामिथो जल्पितंमिथ्यास्वापमुपास्महे भगवतः क्रीडानिमीलद्।ह्दृशः ॥ १\।२१॥

stokastokanirudhyamānamṛdulaprasyandimandasmitaṃpremodbhedanirargalaprasṛmarapravyaktaromodgamam |śrotṛśrotramanoharavrajavadhūlīlāmitho jalpitaṃmithyāsvāpamupāsmahe bhagavataḥ krīḍānimīlad|hdṛśaḥ || 1\|21||

विचित्रपत्राङ्कुरशालिबालास्तनान्तरं मौनिमनोऽन्तरं वा ।अपास्य वृन्दावनपादपास्यमुपास्यमन्यन्न विलोकयामः ॥ १\।२२॥

vicitrapatrāṅkuraśālibālāstanāntaraṃ maunimano'ntaraṃ vā |apāsya vṛndāvanapādapāsyamupāsyamanyanna vilokayāmaḥ || 1\|22||

सार्धं समृद्धैरमृतायमानैराध्यायमानैर्मुरलीनिनादैः ।मूर्धाभिषिक्तं मधुराकृतीनां बालं कदा नाम विलोकयिष्ये ॥ १\।२३॥

sārdhaṃ samṛddhairamṛtāyamānairādhyāyamānairmuralīninādaiḥ |mūrdhābhiṣiktaṃ madhurākṛtīnāṃ bālaṃ kadā nāma vilokayiṣye || 1\|23||

शिशिरीकुरुते कदा नु नः शिखिपिञ्छाभरणश्शिशुर्दृशोः ।युगलं विगलन्मधुद्रवस्मितमुद्रामृदुना मुखेन्दुना ॥ १\।२४॥

śiśirīkurute kadā nu naḥ śikhipiñchābharaṇaśśiśurdṛśoḥ |yugalaṃ vigalanmadhudravasmitamudrāmṛdunā mukhendunā || 1\|24||

कारुण्यकर्बुरकटाक्षनिरीक्षणेन तारुण्यसंवलितशैशववैभवेन ।आपुष्णता भुवनमद्भुतविभ्रमेण श्रीकृष्णचन्द्र शिशिरीकुरु लोचनं मे ॥ १\।२५॥

kāruṇyakarburakaṭākṣanirīkṣaṇena tāruṇyasaṃvalitaśaiśavavaibhavena |āpuṣṇatā bhuvanamadbhutavibhrameṇa śrīkṛṣṇacandra śiśirīkuru locanaṃ me || 1\|25||

कदा वा कालिन्दीकुवलयदलश्यामलतराःकटाक्षा लक्ष्यन्ते किमपि करुणावीचिनिचिताः ।कदा वा कन्दर्पप्रतिभटजटाचन्द्रशिशिराःकिमप्यन्तस्तोषं ददति मुरलीकेलिनिनदाः ॥ १\।२६॥

kadā vā kālindīkuvalayadalaśyāmalatarāḥkaṭākṣā lakṣyante kimapi karuṇāvīcinicitāḥ |kadā vā kandarpapratibhaṭajaṭācandraśiśirāḥkimapyantastoṣaṃ dadati muralīkelininadāḥ || 1\|26||

अधीरमालोकितमार्द्रजल्पितं गतं च गंभीरविलासमन्थरम् ।अमन्दमालिङ्गितमाकुलोन्मदस्मितं च ते नाथ वदन्ति गोपिकाः ॥ १\।२७॥

adhīramālokitamārdrajalpitaṃ gataṃ ca gaṃbhīravilāsamantharam |amandamāliṅgitamākulonmadasmitaṃ ca te nātha vadanti gopikāḥ || 1\|27||

अस्तोकस्मितभरमायतायताक्षं निःशेषस्तनमृदितं व्रजाङ्गनाभिः ।निस्सीमस्तबकितनीलकान्तिधारं दृश्यासं त्रिभुवनसुन्दरं महस्ते ॥ १\।२८॥

astokasmitabharamāyatāyatākṣaṃ niḥśeṣastanamṛditaṃ vrajāṅganābhiḥ |nissīmastabakitanīlakāntidhāraṃ dṛśyāsaṃ tribhuvanasundaraṃ mahaste || 1\|28||

मयि प्रसादं मधुरैः कटाक्षैर्वंशीनिनादानुचरैर्विधेहि ।त्वयि प्रसन्ने किमिहापरैर्नस्त्वय्यप्रसन्ने किमिहापरैर्नः ॥ १\।२९॥

mayi prasādaṃ madhuraiḥ kaṭākṣairvaṃśīninādānucarairvidhehi |tvayi prasanne kimihāparairnastvayyaprasanne kimihāparairnaḥ || 1\|29||

निबद्धमुग्धाञ्जलिरेष याचे नीरन्ध्रदैन्योन्नतमुक्तकण्ठम् ।दयाम्बुधे देव भवत्कटाक्षदाक्षिण्यलेशेन सकृन्निषिञ्च ॥ १\।३०॥

nibaddhamugdhāñjalireṣa yāce nīrandhradainyonnatamuktakaṇṭham |dayāmbudhe deva bhavatkaṭākṣadākṣiṇyaleśena sakṛnniṣiñca || 1\|30||

पिञ्छावतंसरचनोचितकेशपाशे पीनस्तनीनयनपङ्कजपूजनीये ।चन्द्रारविन्दविजयोद्यतवक्त्रबिम्बे चापल्यमेति नयनं तव शैशवे नः ॥ १\।३१॥

piñchāvataṃsaracanocitakeśapāśe pīnastanīnayanapaṅkajapūjanīye |candrāravindavijayodyatavaktrabimbe cāpalyameti nayanaṃ tava śaiśave naḥ || 1\|31||

त्वच्छैशवं त्रिभुवनाद्भुतमित्यवैमि यच्चापलं च मम वागविवादगम्यम् ।तत् किं करोमि विरणन्मुरलीविलासमुग्धं मुखाम्बुजमुदीक्षितुमीक्षणाभ्याम् ॥ १\।३२॥

tvacchaiśavaṃ tribhuvanādbhutamityavaimi yaccāpalaṃ ca mama vāgavivādagamyam |tat kiṃ karomi viraṇanmuralīvilāsamugdhaṃ mukhāmbujamudīkṣitumīkṣaṇābhyām || 1\|32||

पर्याचितामृतरसानि पदार्थभङ्गीफल्गूनि वल्गितविशालविलोचननानि ।बाल्याधिकानि मदवल्लवभावितानि भावे लुठन्ति सुदृशां तव जल्पितानि ॥ १\।३३॥

paryācitāmṛtarasāni padārthabhaṅgīphalgūni valgitaviśālavilocananāni |bālyādhikāni madavallavabhāvitāni bhāve luṭhanti sudṛśāṃ tava jalpitāni || 1\|33||

पुनः प्रसन्नेन मुखेन्दुतेजसा पुरोऽवतीर्णस्य कृपामहाम्बुधेः ।तदेव लीलामुरलीरवामृतं समाधिविघ्नाय कदा नु मे भवेत् ॥ १\।३४॥

punaḥ prasannena mukhendutejasā puro'vatīrṇasya kṛpāmahāmbudheḥ |tadeva līlāmuralīravāmṛtaṃ samādhivighnāya kadā nu me bhavet || 1\|34||

भावेन मुग्धचपलेन विलोकनेन मन्मानसे किमपि चापलमुद्वहन्तम् ।लोलेन लोचनरसायनमीक्षणेन लीलाकिशोरमुपगूहितुमुत्सुकोऽस्मि ॥ १\।३५॥

bhāvena mugdhacapalena vilokanena manmānase kimapi cāpalamudvahantam |lolena locanarasāyanamīkṣaṇena līlākiśoramupagūhitumutsuko'smi || 1\|35||

अधीरबिम्बाधरविभ्रमेण हर्षार्द्रवेणुस्वरसम्पदा च ।अनेन केनापि मनोहरेण हा हन्त हा हन्त मनो धुनोति ॥ १\।३६॥

adhīrabimbādharavibhrameṇa harṣārdraveṇusvarasampadā ca |anena kenāpi manohareṇa hā hanta hā hanta mano dhunoti || 1\|36||

यावन्न मे निखिलमर्मदृढाभिघातनिस्सन्धिबन्धनमुदेत्यसवोपतापः ।तावद्विभो भवतु तावकवक्त्रचन्द्रचन्द्रातपद्विगुणिता मम चित्तधारा ॥ १\।३७॥

yāvanna me nikhilamarmadṛḍhābhighātanissandhibandhanamudetyasavopatāpaḥ |tāvadvibho bhavatu tāvakavaktracandracandrātapadviguṇitā mama cittadhārā || 1\|37||

यावन्न मे नरदशा दशमी दृशोऽपि रन्ध्रादुदेति तिमिरीकृतसर्वभावा ।लावण्यकेलिभवनं तव तावदेतु लक्ष्म्याः समुत्क्वणितवेणुमुखेन्दुबिम्बम् ॥ १\।३८॥

yāvanna me naradaśā daśamī dṛśo'pi randhrādudeti timirīkṛtasarvabhāvā |lāvaṇyakelibhavanaṃ tava tāvadetu lakṣmyāḥ samutkvaṇitaveṇumukhendubimbam || 1\|38||

आलोललोचनविलोकितकेलिधारानीराजिताग्रसरणेः करुणाम्बुराशेः ।आर्द्राणि वेणुनिनदैः प्रतिनादपूरैराकर्णयामि मणिनूपुरशिञ्जितानि ॥ १\।३९॥

ālolalocanavilokitakelidhārānīrājitāgrasaraṇeḥ karuṇāmburāśeḥ |ārdrāṇi veṇuninadaiḥ pratinādapūrairākarṇayāmi maṇinūpuraśiñjitāni || 1\|39||

हे देव हे दयित हे जगदेकबन्धो के कृष्ण हे चपल हे करुणैकसिन्धो ।हे नाथ हे रमण हे नयनाभिराम हा हा कदा नु भवितासि पदं दृशोर्मे ॥ १\।४०॥

he deva he dayita he jagadekabandho ke kṛṣṇa he capala he karuṇaikasindho |he nātha he ramaṇa he nayanābhirāma hā hā kadā nu bhavitāsi padaṃ dṛśorme || 1\|40||

अमून्यधन्यानि दिनान्तराणि हरे त्वदालोकनमन्तरेण ।अनाथबन्धो करुणैकसिन्धो हा हन्त हा हन्त कथं नयामि ॥ १\।४१॥

amūnyadhanyāni dināntarāṇi hare tvadālokanamantareṇa |anāthabandho karuṇaikasindho hā hanta hā hanta kathaṃ nayāmi || 1\|41||

किमिव शृणुमः कस्य ब्रूमः कथं कृतमाशयाकथयत कथां धन्यामन्यामहो हृदयेशयः ।मधुरमधुरस्मेराकारे मनोनयनोत्सवेकृपणकृपणा कृष्णे तृष्णा चिरं बत लम्बते ॥ १\।४२॥

kimiva śṛṇumaḥ kasya brūmaḥ kathaṃ kṛtamāśayākathayata kathāṃ dhanyāmanyāmaho hṛdayeśayaḥ |madhuramadhurasmerākāre manonayanotsavekṛpaṇakṛpaṇā kṛṣṇe tṛṣṇā ciraṃ bata lambate || 1\|42||

आभ्यां विलोचनाभ्यामम्बुजदलललितलोचनं बालम् ।द्वाभ्यामपि परिरब्धुं दूरे मम हन्त दैवसमाग्री ॥ १\।४३॥

ābhyāṃ vilocanābhyāmambujadalalalitalocanaṃ bālam |dvābhyāmapi parirabdhuṃ dūre mama hanta daivasamāgrī || 1\|43||

अश्रान्तस्मितमरुणारुणाधरोष्ठं हर्षार्द्रद्विगुणमनोज्ञवेणुगीतम् ।विभ्राम्यद्विपुलविलोचनार्धमुग्धं वीक्षिष्ये तव वदनाम्बुजं कदा नु ॥ १\।४४॥

aśrāntasmitamaruṇāruṇādharoṣṭhaṃ harṣārdradviguṇamanojñaveṇugītam |vibhrāmyadvipulavilocanārdhamugdhaṃ vīkṣiṣye tava vadanāmbujaṃ kadā nu || 1\|44||

लीलायताभ्यां रसशीतलाभ्यां नीलारुणाभ्यां नयनाम्बुजाभ्याम् ।आलोकयेदद्भुतविभ्रमाभ्यां बालः कदा कारुणिकः किशोरः ॥ १\।४५॥

līlāyatābhyāṃ rasaśītalābhyāṃ nīlāruṇābhyāṃ nayanāmbujābhyām |ālokayedadbhutavibhramābhyāṃ bālaḥ kadā kāruṇikaḥ kiśoraḥ || 1\|45||

बहुलचिकुरभारं बद्धपिञ्छावतंसं चपलचपलनेत्रं चारुबिम्बाधरोष्ठम् ।मधुरमृदुलहासं मन्थरोदारलीलं मृगयति नयनं मे मुग्धवेषं मुरारेः ॥ १\।४६॥

bahulacikurabhāraṃ baddhapiñchāvataṃsaṃ capalacapalanetraṃ cārubimbādharoṣṭham |madhuramṛdulahāsaṃ mantharodāralīlaṃ mṛgayati nayanaṃ me mugdhaveṣaṃ murāreḥ || 1\|46||

बहुलजलदच्छायाचोरं विलासभरालसंमदशिखिशिखालीलोत्तंसं मनोज्ञमुखाम्बुजम् ।कमपि कमलापाङ्कोदग्रप्रपन्नजगज्जितंमधुरिमपरीपाकोद्रेकं वयं मृगयामहे ॥ १\।४७॥

bahulajaladacchāyācoraṃ vilāsabharālasaṃmadaśikhiśikhālīlottaṃsaṃ manojñamukhāmbujam |kamapi kamalāpāṅkodagraprapannajagajjitaṃmadhurimaparīpākodrekaṃ vayaṃ mṛgayāmahe || 1\|47||

परामृश्यं दूरे परिषदि मुनीनां व्रजवधूदृशां दृश्यं शश्वत् त्रिभुवनमनोहारिवपुषम् ।अनामृश्यं वाचामनिदमुदयानामपि कदादरीदृश्ये देव दरदलितनीलोत्पलनिभम् ॥ १\।४८॥

parāmṛśyaṃ dūre pariṣadi munīnāṃ vrajavadhūdṛśāṃ dṛśyaṃ śaśvat tribhuvanamanohārivapuṣam |anāmṛśyaṃ vācāmanidamudayānāmapi kadādarīdṛśye deva daradalitanīlotpalanibham || 1\|48||

लीलाननाम्बुजमधीरमुदीक्षमाणंनर्माणि वेणुविवरेषु निवेशयन्तम् ।डोलायमाननयनं नयनाभिरामंदेवं कदा नु दयितं व्यतिलोकयिष्ये ॥ १\।४९॥

līlānanāmbujamadhīramudīkṣamāṇaṃnarmāṇi veṇuvivareṣu niveśayantam |ḍolāyamānanayanaṃ nayanābhirāmaṃdevaṃ kadā nu dayitaṃ vyatilokayiṣye || 1\|49||

लग्नं मुहुर्मनसि लम्पटसम्प्रदायिलेखाविलेखनरसज्ञमनोज्ञवेषम् ।लज्जन्मृदुस्मितमधुस्नपिताधरांशुराकेन्दुलालितमुखेन्दुमुकुन्दबाल्यम् ॥ १\।५०॥

lagnaṃ muhurmanasi lampaṭasampradāyilekhāvilekhanarasajñamanojñaveṣam |lajjanmṛdusmitamadhusnapitādharāṃśurākendulālitamukhendumukundabālyam || 1\|50||