स्वामिनारायणध्यानस्तोत्रम् Shri Svaminarayana Dhyana Stotram

आदौ प्रेमवतीवृषाङ्गजननं सन्नैकतीर्थाटनंदुष्कर्मोपशमं च साधुशरणं सद्धर्मसंस्थापनम् ।हिंसावर्जितभूरियज्ञकरणं मूर्तिप्रतिष्ठापनंआर्यस्थापनमक्षराख्यगमनं सत्सङ्गिसज्जीवनम् ॥ १॥

ādau premavatīvṛṣāṅgajananaṃ sannaikatīrthāṭanaṃduṣkarmopaśamaṃ ca sādhuśaraṇaṃ saddharmasaṃsthāpanam |hiṃsāvarjitabhūriyajñakaraṇaṃ mūrtipratiṣṭhāpanaṃāryasthāpanamakṣarākhyagamanaṃ satsaṅgisajjīvanam || 1||

श्रीमच्छारदपूर्णचन्द्रविलसत्स्मेराननं श्रीहरिंतुङ्गे पीठवरे स्थितं परिवृतं सद्भक्तवृन्दैर्यथा ।ताराभिर्विधुमर्च्यमानमुरुधा तैश्चन्दनैः कौसुमैहरैः शेखरपङ्किभिश्च हृदये शुक्लाम्बरं चिन्तये ॥ २॥

śrīmacchāradapūrṇacandravilasatsmerānanaṃ śrīhariṃtuṅge pīṭhavare sthitaṃ parivṛtaṃ sadbhaktavṛndairyathā |tārābhirvidhumarcyamānamurudhā taiścandanaiḥ kausumaiharaiḥ śekharapaṅkibhiśca hṛdaye śuklāmbaraṃ cintaye || 2||

पातुं धर्ममधर्ममुत्खनयितुं श्रीभक्तिधर्माङ्गतोजातायोत्तरकोशलेषु दयया सर्वेश्वरेशाय च ।तृप्तिं वाक्यसुधारसैर्विदधते नैजैर्निजानां मुहुतस्मै श्री हरये नमोऽस्तु सहजानन्दाय सद्वर्णिने ॥ ३॥

pātuṃ dharmamadharmamutkhanayituṃ śrībhaktidharmāṅgatojātāyottarakośaleṣu dayayā sarveśvareśāya ca |tṛptiṃ vākyasudhārasairvidadhate naijairnijānāṃ muhutasmai śrī haraye namo'stu sahajānandāya sadvarṇine || 3||

स्नातं चन्दनचर्चितं निजजनैः पुष्पस्रजालङ्कृतंप्रातः सूर्यमयूखसेवितमुखं श्रीचन्द्रशालोपरि ।धृत्वा रोटकमेकपाणितलके भक्त्वान्यहस्तेन तंनं प्रविलोक्य सेवकगणान् वन्दे सदा स्वामिनम् ॥ ४॥

snātaṃ candanacarcitaṃ nijajanaiḥ puṣpasrajālaṅkṛtaṃprātaḥ sūryamayūkhasevitamukhaṃ śrīcandraśālopari |dhṛtvā roṭakamekapāṇitalake bhaktvānyahastena taṃnaṃ pravilokya sevakagaṇān vande sadā svāminam || 4||

स्त्रीपुंसैर्जयतल्पपत्तनबहिर्वाटीवटे वेष्टिदो तूलपटोपबर्हणपटैर्जुष्टे चलन्मूर्तये ।हस्ते कोमलकर्कटीफलयुगं धृत्वा विलोक्य स्वकान्दन्तैश्चर्वणचातुरीं विदधते तस्मै नमः स्वामिने ॥ ५॥

strīpuṃsairjayatalpapattanabahirvāṭīvaṭe veṣṭido tūlapaṭopabarhaṇapaṭairjuṣṭe calanmūrtaye |haste komalakarkaṭīphalayugaṃ dhṛtvā vilokya svakāndantaiścarvaṇacāturīṃ vidadhate tasmai namaḥ svāmine || 5||

श्रीजुष्टे वटपत्तने नृपपथे भूपस्य हर्म्याङ्गणेनागेन्द्रो परिरूढमीडितपदं भूपेन भक्त्या भृशम् ।नानारत्नमणीन्द्रमौक्तिकलतं हेमोद्भवं भूषणंमूर्धाग्रे दधतं दधामि हृदि तं श्रीस्वामिनारायणम् ॥ ६॥

śrījuṣṭe vaṭapattane nṛpapathe bhūpasya harmyāṅgaṇenāgendro parirūḍhamīḍitapadaṃ bhūpena bhaktyā bhṛśam |nānāratnamaṇīndramauktikalataṃ hemodbhavaṃ bhūṣaṇaṃmūrdhāgre dadhataṃ dadhāmi hṛdi taṃ śrīsvāminārāyaṇam || 6||

श्री धार्मिः पुरुषोत्तमो गुणनिधिर्यो ब्रह्मधामेश्वरोमुक्तैर्जुष्टपदाम्बुजो वरतरैश्वर्यैरुपेतः प्रभुः ।अन्तर्याम्यखिलात्मनां भवहरः सर्वेश्वराधीश्वरस्तं ध्यायाम्यवतारिणं मुनिपतिं श्रीस्वामिनारायणम् ॥ ७॥

śrī dhārmiḥ puruṣottamo guṇanidhiryo brahmadhāmeśvaromuktairjuṣṭapadāmbujo varataraiśvaryairupetaḥ prabhuḥ |antaryāmyakhilātmanāṃ bhavaharaḥ sarveśvarādhīśvarastaṃ dhyāyāmyavatāriṇaṃ munipatiṃ śrīsvāminārāyaṇam || 7||

धर्मस्त्याज्यो न कैश्चित्स्वनिगमविहितो वासुदेवे च भक्तिदिव्याकारे विधेया सितघनमहसि ब्रह्मणैक्यं निजस्य ।निश्चित्यैवान्यवस्तुन्यणुमपि च रतिं सम्परित्यज्य सन्तस्तन्माहात्म्याय सेव्या इति वदति निजान् धार्मिको नीलकण्ठः ॥ ८॥

dharmastyājyo na kaiścitsvanigamavihito vāsudeve ca bhaktidivyākāre vidheyā sitaghanamahasi brahmaṇaikyaṃ nijasya |niścityaivānyavastunyaṇumapi ca ratiṃ samparityajya santastanmāhātmyāya sevyā iti vadati nijān dhārmiko nīlakaṇṭhaḥ || 8||

दृष्टाः स्पृष्टा नता वा कृतपरिचरणा भोजिताः पूजिता वासद्यः पुंसामघौघं बहुजनुजनितं घ्नन्ति ये वै समूलम् ।प्रोक्ताः कृष्णेन ये वा निजहृदयसमा यत्पदे तीर्थजातंतेषां मातः प्रसङ्गात् किमिह ननु सतां दुर्लभं स्यान्मुमुक्षोः ॥ ९॥

dṛṣṭāḥ spṛṣṭā natā vā kṛtaparicaraṇā bhojitāḥ pūjitā vāsadyaḥ puṃsāmaghaughaṃ bahujanujanitaṃ ghnanti ye vai samūlam |proktāḥ kṛṣṇena ye vā nijahṛdayasamā yatpade tīrthajātaṃteṣāṃ mātaḥ prasaṅgāt kimiha nanu satāṃ durlabhaṃ syānmumukṣoḥ || 9||

नारं सारं शुचिकनकबुट्टे परिदधन्निचोलं कौसुम्भं कटितटपटं चारुणरुचिम् ।बहून् हारान् हैमान् वरवलयकेयूरमुकुटान्हसद्वक्त्रेन्दुर्मे दृशि जयतु नारायणमुनिः ॥ १०॥

nāraṃ sāraṃ śucikanakabuṭṭe paridadhannicolaṃ kausumbhaṃ kaṭitaṭapaṭaṃ cāruṇarucim |bahūn hārān haimān varavalayakeyūramukuṭānhasadvaktrendurme dṛśi jayatu nārāyaṇamuniḥ || 10||

य ईशोऽपि स्वेच्छाधृतनृतनुरानन्दनिलयःकृपासिन्धुर्बन्धुर्भवजलनिधौ दुःखितनृणाम् ।सकामैर्निष्कामैरपि सुरनरैः सेव्यचरणंनमाम्यात्मात्मानं तमहमिह नारायणमुनिम् ॥ ११॥

ya īśo'pi svecchādhṛtanṛtanurānandanilayaḥkṛpāsindhurbandhurbhavajalanidhau duḥkhitanṛṇām |sakāmairniṣkāmairapi suranaraiḥ sevyacaraṇaṃnamāmyātmātmānaṃ tamahamiha nārāyaṇamunim || 11||

श्रीमद्ब्रह्मपुराधिपः श्रुतिशिरोभिर्गीयते योऽनिशंनैकाण्डाधिपतिः क्षराक्षरपरः कारुण्यपाथोनिधिः ।सर्वात्मा जगतां भवन्ति च यतो जन्मादयः सर्वतस्तं ध्यायामि हरिं सदा वृषभुवं श्रीस्वामिनारायणम् ॥ १२॥

śrīmadbrahmapurādhipaḥ śrutiśirobhirgīyate yo'niśaṃnaikāṇḍādhipatiḥ kṣarākṣaraparaḥ kāruṇyapāthonidhiḥ |sarvātmā jagatāṃ bhavanti ca yato janmādayaḥ sarvatastaṃ dhyāyāmi hariṃ sadā vṛṣabhuvaṃ śrīsvāminārāyaṇam || 12||

यः पाञ्चाख्यपितुर्गृहे वृषपुरे देव्यां दयाशेवधिःसर्वेशो भगवान् स्वयं सुदयया प्रादुर्बभूव प्रभुः ।भूमावत्र समानयच्च परमां योऽनादिमुक्तस्थितिंतं बापाशुभनामधेयमनिशं प्रेष्ठं मुदा चिन्तये ॥ १३॥

yaḥ pāñcākhyapiturgṛhe vṛṣapure devyāṃ dayāśevadhiḥsarveśo bhagavān svayaṃ sudayayā prādurbabhūva prabhuḥ |bhūmāvatra samānayacca paramāṃ yo'nādimuktasthitiṃtaṃ bāpāśubhanāmadheyamaniśaṃ preṣṭhaṃ mudā cintaye || 13||

सङ्कल्पेन ननु स्वयं भगवतो भूमौ चचारात्र योयस्मै स्वीयभरं च धार्मिरखिलं प्रीत्या स्वयं दत्तवान् ।ज्ञाता यश्च हरेः सदैव निखिलाभिप्रायकस्य स्वयंवन्दे योगिवरं हि तं गुरुवरं गोपालबापाभिधम् ॥ १४॥

saṅkalpena nanu svayaṃ bhagavato bhūmau cacārātra yoyasmai svīyabharaṃ ca dhārmirakhilaṃ prītyā svayaṃ dattavān |jñātā yaśca hareḥ sadaiva nikhilābhiprāyakasya svayaṃvande yogivaraṃ hi taṃ guruvaraṃ gopālabāpābhidham || 14||

यं गोपालमुनीश्वरः स्वकपदे प्रीत्या समस्थापयद्येनोपासनमत्र बोधितमतिश्रेष्ठं त्वपूर्वं हरेः ।बापा श्रीमहिमापि येन परमः कौ बोधितः शर्मदोवन्दे निर्गुणनामधेयमनिशं श्रीसद्गुरुं तं मुदा ॥ १५॥

yaṃ gopālamunīśvaraḥ svakapade prītyā samasthāpayadyenopāsanamatra bodhitamatiśreṣṭhaṃ tvapūrvaṃ hareḥ |bāpā śrīmahimāpi yena paramaḥ kau bodhitaḥ śarmadovande nirguṇanāmadheyamaniśaṃ śrīsadguruṃ taṃ mudā || 15||

यो गोपालमुनीन्द्रतुल्यमहिमा रेजे जगत्यामिहपाश्रीः स्वमुखेन यं च निखिलाचार्योऽयमित्याह वै ।बापा श्रीवचसां हि यः करुणया संलेखनं चाकरोद्वन्दे श्रीश्वरसद्गुरुं गुरुवरं ह्यानन्ददं तं सदा ॥ १६॥

yo gopālamunīndratulyamahimā reje jagatyāmihapāśrīḥ svamukhena yaṃ ca nikhilācāryo'yamityāha vai |bāpā śrīvacasāṃ hi yaḥ karuṇayā saṃlekhanaṃ cākarodvande śrīśvarasadguruṃ guruvaraṃ hyānandadaṃ taṃ sadā || 16||

श्रीमद्ब्रह्मपुरेश्वराक्षरपरश्रीस्वामिनारायणसङ्कल्पेन भुवस्तले प्रकटितो बापास्वरूपश्च यः ।सर्वाचार्यशिरोमणिर्गुणनिधिः श्रीस्वामिनारायणइति श्रीहरिस्वामिनारायणध्यानस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

śrīmadbrahmapureśvarākṣaraparaśrīsvāminārāyaṇasaṅkalpena bhuvastale prakaṭito bāpāsvarūpaśca yaḥ |sarvācāryaśiromaṇirguṇanidhiḥ śrīsvāminārāyaṇaiti śrīharisvāminārāyaṇadhyānastotraṃ sampūrṇam |