श्रीकृष्णस्तोत्रम् (रुद्रकृतं २ भागवतपुराणान्तर्गतम् त्वं हि ब्रह्म परं ज्योतिर्गूढं ब्रह्मणि वाङ्मये) Shri Rudrakritam Shrikrishna Stotram

श्रीरुद्र उवाच ।त्वं हि ब्रह्म परं ज्योतिर्गूढं ब्रह्मणि वाङ्मये ।यं पश्यन्त्यमलात्मान आकाशमिव केवलम् ॥ ३४॥

śrīrudra uvāca |tvaṃ hi brahma paraṃ jyotirgūḍhaṃ brahmaṇi vāṅmaye |yaṃ paśyantyamalātmāna ākāśamiva kevalam || 34||

नाभिर्नभोऽग्निर्मुखमम्बु रेतोद्यौः शीर्षमाशाः श्रुतिरङ्घ्रिरुर्वी ।चन्द्रो मनो यस्य दृगर्क आत्माअहं समुद्रो जठरं भुजेन्द्रः ॥ ३५॥

nābhirnabho'gnirmukhamambu retodyauḥ śīrṣamāśāḥ śrutiraṅghrirurvī |candro mano yasya dṛgarka ātmāahaṃ samudro jaṭharaṃ bhujendraḥ || 35||

रोमाणि यस्यौषधयोऽम्बुवाहाःकेशा विरिञ्चो धिषणा विसर्गः ।प्रजापतिर्हृदयं यस्य धर्मःस वै भवान् पुरुषो लोककल्पः ॥ ३६॥

romāṇi yasyauṣadhayo'mbuvāhāḥkeśā viriñco dhiṣaṇā visargaḥ |prajāpatirhṛdayaṃ yasya dharmaḥsa vai bhavān puruṣo lokakalpaḥ || 36||

तवावतारोऽयमकुण्ठधामन्धर्मस्य गुप्त्यै जगतो भवाय ।वयं च सर्वे भवतानुभाविताविभावयामो भुवनानि सप्त ॥ ३७॥

tavāvatāro'yamakuṇṭhadhāmandharmasya guptyai jagato bhavāya |vayaṃ ca sarve bhavatānubhāvitāvibhāvayāmo bhuvanāni sapta || 37||

त्वमेक आद्यः पुरुषोऽद्वितीयस्तुर्यः स्वदृग्घेतुरहेतुरीशः ।प्रतीयसेऽथापि यथाविकारंस्वमायया सर्वगुणप्रसिद्।ह्ध्यै ॥ ३८॥

tvameka ādyaḥ puruṣo'dvitīyasturyaḥ svadṛggheturaheturīśaḥ |pratīyase'thāpi yathāvikāraṃsvamāyayā sarvaguṇaprasid|hdhyai || 38||

यथैव सूर्यः पिहितश्छायया स्वयाछायां च रूपाणि च सञ्चकास्ति ।एवं गुणेनापिहितो गुणांस्त्वमात्मप्रदीपो गुणिनश्च भूमन् ॥ ३९॥

yathaiva sūryaḥ pihitaśchāyayā svayāchāyāṃ ca rūpāṇi ca sañcakāsti |evaṃ guṇenāpihito guṇāṃstvamātmapradīpo guṇinaśca bhūman || 39||

यन्मायामोहितधियः पुत्रदारगृहादिषु ।उन्मज्जन्ति निमज्जन्ति प्रसक्ता वृजिनार्णवे ॥ ४०॥

yanmāyāmohitadhiyaḥ putradāragṛhādiṣu |unmajjanti nimajjanti prasaktā vṛjinārṇave || 40||

देवदत्तमिमं लब्ध्वा नृलोकमजितेन्द्रियः ।यो नाद्रियेत त्वत्पादौ स शोच्यो ह्यात्मवञ्चकः ॥ ४१॥

devadattamimaṃ labdhvā nṛlokamajitendriyaḥ |yo nādriyeta tvatpādau sa śocyo hyātmavañcakaḥ || 41||

यस्त्वां विसृजते मर्त्य आत्मानं प्रियमीश्वरम् ।विपर्ययेन्द्रियार्थार्थं विषमत्त्यमृतं त्यजन् ॥ ४२॥

yastvāṃ visṛjate martya ātmānaṃ priyamīśvaram |viparyayendriyārthārthaṃ viṣamattyamṛtaṃ tyajan || 42||

अहं ब्रह्माथ विबुधा मुनयश्चामलाशयाः ।सर्वात्मना प्रपन्नास्त्वामात्मानं प्रेष्ठमीश्वरम् ॥ ४३॥

ahaṃ brahmātha vibudhā munayaścāmalāśayāḥ |sarvātmanā prapannāstvāmātmānaṃ preṣṭhamīśvaram || 43||

तं त्वा जगत्स्थित्युदयान्तहेतुंसमं प्रशान्तं सुहृदात्मदैवम् ।अनन्यमेकं जगदात्मकेतंभवापवर्गाय भजाम देवम् ॥ ४४॥

taṃ tvā jagatsthityudayāntahetuṃsamaṃ praśāntaṃ suhṛdātmadaivam |ananyamekaṃ jagadātmaketaṃbhavāpavargāya bhajāma devam || 44||

अयं ममेष्टो दयितोऽनुवर्तीमयाभयं दत्तममुष्य देव ।सम्पाद्यतां तद्भवतः प्रसादोयथा हि ते दैत्यपतौ प्रसादः ॥ ४५॥

ayaṃ mameṣṭo dayito'nuvartīmayābhayaṃ dattamamuṣya deva |sampādyatāṃ tadbhavataḥ prasādoyathā hi te daityapatau prasādaḥ || 45||

इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे दशमस्कन्धे उत्तरार्धे त्रिषष्टितमाध्यायान्तर्गतंश्रीरुद्रकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।भागवतपुराण । अध्याय १०/६३/३४४५॥भागवतपुराण । अध्याय १०/६३/३४-४५॥

iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe daśamaskandhe uttarārdhe triṣaṣṭitamādhyāyāntargataṃśrīrudrakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |bhāgavatapurāṇa | adhyāya 10/63/3445||bhāgavatapurāṇa | adhyāya 10/63/34-45||