नवनीतकृष्णाष्टकम् Navanita Krishna Ashtakam

मन्दस्मितं मधुरकोमललास्थलीलंकन्दर्पकोटिकमनीयकिशोरमूर्तिम् ।कुन्दस्फुरद्दशनकं कुटिलालकान्तंवन्देय नन्दतनयं नवनीतकृष्णम् ॥ १॥

mandasmitaṃ madhurakomalalāsthalīlaṃkandarpakoṭikamanīyakiśoramūrtim |kundasphuraddaśanakaṃ kuṭilālakāntaṃvandeya nandatanayaṃ navanītakṛṣṇam || 1||

नाट्यावलोकनकुतूहलिभिः प्रदिष्टंकोट्या करस्य नवनीतघनं दधानम् ।शाट्या शिशोरुचितया शबलावलमंवीट्या लसन्मुखमिमो नवनीतकृष्णम् ॥ २॥

nāṭyāvalokanakutūhalibhiḥ pradiṣṭaṃkoṭyā karasya navanītaghanaṃ dadhānam |śāṭyā śiśorucitayā śabalāvalamaṃvīṭyā lasanmukhamimo navanītakṛṣṇam || 2||

मञ्जीरमञ्जुचरणं मृदुलाङ्गुलीकंपुञ्जीभवन्मधुपपुष्कलपुष्पमालम् ।कञ्जीभवन्नयनमाश्रितिदेहभाजांसञ्जीवनं नम मनो नवनीतकृष्णम् ॥ ३॥

mañjīramañjucaraṇaṃ mṛdulāṅgulīkaṃpuñjībhavanmadhupapuṣkalapuṣpamālam |kañjībhavannayanamāśritidehabhājāṃsañjīvanaṃ nama mano navanītakṛṣṇam || 3||

पूरेण नीलमहसां परिपूर्णगात्रंहारेण मौक्तिकजुषा हृतसर्वचित्तम् ।चोरेण मोहितमुनिं दधिकुण्डभाजापारेगिरं स्तुहि मनो नवनीतकृष्णम् ॥ ४॥

pūreṇa nīlamahasāṃ paripūrṇagātraṃhāreṇa mauktikajuṣā hṛtasarvacittam |coreṇa mohitamuniṃ dadhikuṇḍabhājāpāregiraṃ stuhi mano navanītakṛṣṇam || 4||

पद्मालयाधरणिपालितपार्श्वयुग्मंसद्मास्थितं मणिकनत्कनकावक्लृप्तम् ।छद्मादिदूरगजनैः परिचर्यमाणंविद्मः कथं वयममुं नवनीतकृष्णम् ॥ ५॥

padmālayādharaṇipālitapārśvayugmaṃsadmāsthitaṃ maṇikanatkanakāvaklṛptam |chadmādidūragajanaiḥ paricaryamāṇaṃvidmaḥ kathaṃ vayamamuṃ navanītakṛṣṇam || 5||

ध्यातं सदा मुनिजनैरभिवृद्धहर्षैःपूतं मुहुर्व्रजवधूजनचुम्बितैस्तैः ।क्रीतं क्षणेन शरणागतदीनवाचास्फीतं श्रिया भज मनो नवनीतकृष्णम् ॥ ६॥

dhyātaṃ sadā munijanairabhivṛddhaharṣaiḥpūtaṃ muhurvrajavadhūjanacumbitaistaiḥ |krītaṃ kṣaṇena śaraṇāgatadīnavācāsphītaṃ śriyā bhaja mano navanītakṛṣṇam || 6||

उद्यन्मृगाङ्ककमनीयमुखारविन्दंसद्यःस्फुरत्कमलकोमललोचनान्तम् ।यद्यन्नताभिलषितं तदुपार्जयन्तमद्य स्मरामि सरसं नवनीतकृष्णम् ॥ ७॥

udyanmṛgāṅkakamanīyamukhāravindaṃsadyaḥsphuratkamalakomalalocanāntam |yadyannatābhilaṣitaṃ tadupārjayantamadya smarāmi sarasaṃ navanītakṛṣṇam || 7||

तुङ्गं गुणैरनुपमैरनवद्यगन्धैःसङ्गं श्रितेषु सततं स्वयमादधानम् ।अङ्गं वहन्तमतुलं नवमेघनीलंत्वं गन्तुमर्हसि मनो नवनीतकृष्णम् ॥ ८॥

tuṅgaṃ guṇairanupamairanavadyagandhaiḥsaṅgaṃ śriteṣu satataṃ svayamādadhānam |aṅgaṃ vahantamatulaṃ navameghanīlaṃtvaṃ gantumarhasi mano navanītakṛṣṇam || 8||

नवनीतकृष्णविषयामवनीसुरभावुकां स्तुतिं कथयन् ।सवनी सम्पन्नः स्यात् स वनी स यतिः स एव मुक्तश्च ॥ ९॥

navanītakṛṣṇaviṣayāmavanīsurabhāvukāṃ stutiṃ kathayan |savanī sampannaḥ syāt sa vanī sa yatiḥ sa eva muktaśca || 9||

इति श्रीनवनीतकृष्णाष्टकं सम्पूर्णम् ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (६२)

iti śrīnavanītakṛṣṇāṣṭakaṃ sampūrṇam |stotrasamuccayaḥ 2 (62)