श्रीकृष्णस्तोत्रम् (नारदकृतं ६ हरिवंशान्तर्गतम् नमः कृष्णाय हरये वेधसे भूतधारिणे) Naradakritam 5 Shri Krishna Stotram

नारद उवाच ।नमः कृष्णाय हरये वेधसे भूतधारिणे ।देवदेव जगन्नाथ नमस्ते चक्रधारिणे ॥ १॥

nārada uvāca |namaḥ kṛṣṇāya haraye vedhase bhūtadhāriṇe |devadeva jagannātha namaste cakradhāriṇe || 1||

नमस्ते नरसिंहाय दैत्यवक्षःप्रदारिणे ।नमस्ते सकलेशाय निर्गुणाय गुणात्मने ॥ २॥

namaste narasiṃhāya daityavakṣaḥpradāriṇe |namaste sakaleśāya nirguṇāya guṇātmane || 2||

नमो वामनरूपाय मायालोकविहारिणे ।नमस्ते क्रोडरूपाय दंष्ट्रया क्षितिधारणे ॥ ३॥

namo vāmanarūpāya māyālokavihāriṇe |namaste kroḍarūpāya daṃṣṭrayā kṣitidhāraṇe || 3||

नमोऽश्वशिरसे तुभ्यं वेदाहरणरूपिणे ।त्रिविक्रम नमस्तुभ्यं त्रयीरूप जनार्दन ॥ ४॥

namo'śvaśirase tubhyaṃ vedāharaṇarūpiṇe |trivikrama namastubhyaṃ trayīrūpa janārdana || 4||

नम ओंकारमात्राय त्रयीरूपाय विष्णवे ।निर्मलज्ञानरूपाय विज्ञाननिलयाय च ॥ ५॥

nama oṃkāramātrāya trayīrūpāya viṣṇave |nirmalajñānarūpāya vijñānanilayāya ca || 5||

उद्गीथाय नमस्तुभ्यं रथंतर नमोऽस्तु ते ।यं विदुर्वेदतत्त्वज्ञा ब्रह्माद्याः सनकादायः ॥ ६॥

udgīthāya namastubhyaṃ rathaṃtara namo'stu te |yaṃ vidurvedatattvajñā brahmādyāḥ sanakādāyaḥ || 6||

विचिन्वन्तः प्रदीपेन विज्ञानाख्येन केशव ।सोऽसि देव जगन्नाथ यो दृष्टो ब्रह्मवादिभिः ॥ ७॥

vicinvantaḥ pradīpena vijñānākhyena keśava |so'si deva jagannātha yo dṛṣṭo brahmavādibhiḥ || 7||

यं प्राप्य न निवर्तन्ते योगिनो यतचेतसः ।सोऽसि देव पुराणात्मंस्तुभ्यं देव नमो नमः ॥ ८॥

yaṃ prāpya na nivartante yogino yatacetasaḥ |so'si deva purāṇātmaṃstubhyaṃ deva namo namaḥ || 8||

त्वामहुः सकला वेदा ब्रह्मेति ज्ञाननिश्चये ।त्वमेवेदं जगत्सर्वं त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ९॥

tvāmahuḥ sakalā vedā brahmeti jñānaniścaye |tvamevedaṃ jagatsarvaṃ tvayi sarvaṃ pratiṣṭhitam || 9||

त्वन्मायापटलच्छन्नाः प्राणिनः सर्व एव हि ।अहं मानकृता भ्रष्ट्राः पतन्ति नरकेषु च ॥ १०॥

tvanmāyāpaṭalacchannāḥ prāṇinaḥ sarva eva hi |ahaṃ mānakṛtā bhraṣṭrāḥ patanti narakeṣu ca || 10||

ये च त्वां विष्णुरित्याहुस्ते च त्वां यान्ति यत्नतः ।ये तु ज्ञानसहा मर्त्या वेदान्तज्ञानबृंहिताः ॥ ११॥

ye ca tvāṃ viṣṇurityāhuste ca tvāṃ yānti yatnataḥ |ye tu jñānasahā martyā vedāntajñānabṛṃhitāḥ || 11||

ते तु त्वां देवदेवेश प्रविशन्ति पुरातनम् ।तवैषा भगवन्माया यामश्रित्य जगन्मयीम् ॥ १२॥

te tu tvāṃ devadeveśa praviśanti purātanam |tavaiṣā bhagavanmāyā yāmaśritya jaganmayīm || 12||

प्राणिनो निःश्वसन्ति स्म दुःसहा सा हि नित्यशः ।विहारः सर्व एवैष प्राणिनामुदयाय हि ॥ १३॥

prāṇino niḥśvasanti sma duḥsahā sā hi nityaśaḥ |vihāraḥ sarva evaiṣa prāṇināmudayāya hi || 13||

पूर्वमासीज्जगन्नाथ वाराह इति संज्ञितः ।अदधा भूतधात्रीं त्वं प्राणिनां च हिताय हि ॥ १४॥

pūrvamāsījjagannātha vārāha iti saṃjñitaḥ |adadhā bhūtadhātrīṃ tvaṃ prāṇināṃ ca hitāya hi || 14||

पुनरश्वशिरा भूत्वा वेदानाहृत्य तिष्ठसि ।आसीर्वामनरूपस्त्वमबध्ना बलिमध्वरे ॥ १५॥

punaraśvaśirā bhūtvā vedānāhṛtya tiṣṭhasi |āsīrvāmanarūpastvamabadhnā balimadhvare || 15||

आहृत्य राज्यं तस्मात्त्वमिन्द्राय प्राहिणोर्विभो ।अभूस्त्वं नारसिंहश्च हतवान् दैत्यपुंगवम् ॥ १६॥

āhṛtya rājyaṃ tasmāttvamindrāya prāhiṇorvibho |abhūstvaṃ nārasiṃhaśca hatavān daityapuṃgavam || 16||

रघोरथ जगन्नाथ वंशे वंशवतां वर ।आसीश्च रामसंज्ञस्त्वं रावणं हतवान् विभो ॥ १७॥

raghoratha jagannātha vaṃśe vaṃśavatāṃ vara |āsīśca rāmasaṃjñastvaṃ rāvaṇaṃ hatavān vibho || 17||

निष्कण्टकमिमं लोकमकरोर्देवसत्तम ।अभूश्च जामदग्न्यस्त्वं गृहीत्वा परशुं प्रभो ॥ १८॥

niṣkaṇṭakamimaṃ lokamakarordevasattama |abhūśca jāmadagnyastvaṃ gṛhītvā paraśuṃ prabho || 18||

हतवांस्त्वं महावीर्यं कृतवीर्यसुतं रणे ।निःक्षत्रियमिमं लोकमददाः काश्यपाय वै ॥ १९॥

hatavāṃstvaṃ mahāvīryaṃ kṛtavīryasutaṃ raṇe |niḥkṣatriyamimaṃ lokamadadāḥ kāśyapāya vai || 19||

इदानीमपि गोविन्द लोकानां हितकाम्यया ।मानुषं वपुरास्थाय द्वारवत्यां प्रतिष्ठसि ॥ २०॥

idānīmapi govinda lokānāṃ hitakāmyayā |mānuṣaṃ vapurāsthāya dvāravatyāṃ pratiṣṭhasi || 20||

हतवान् पूतनां बाल्ये गोकुले विहरन् प्रभो ।अर्जुनौ हतवान् भूयो बद्धोलूखलसंपुटः ॥ २१॥

hatavān pūtanāṃ bālye gokule viharan prabho |arjunau hatavān bhūyo baddholūkhalasaṃpuṭaḥ || 21||

पुनश्च क्रीडता विष्णो त्वयैव निहतो हयः ।अदधास्त्वं पुनः शैलं गवां संरक्षणाय हि ॥ २२॥

punaśca krīḍatā viṣṇo tvayaiva nihato hayaḥ |adadhāstvaṃ punaḥ śailaṃ gavāṃ saṃrakṣaṇāya hi || 22||

गोवर्धनं महाशैलं सर्वगोपस्य पश्यतः ।ननर्त भगवान् भूयो यमुनाया ह्रदे हरे ॥ २३॥

govardhanaṃ mahāśailaṃ sarvagopasya paśyataḥ |nanarta bhagavān bhūyo yamunāyā hrade hare || 23||

अकरोः कालियं विष्णो विमदं यमुनातटे ।रङ्गमध्ये हतौ विष्णो त्वया चाणूरमुष्टिकौ ॥ २४॥

akaroḥ kāliyaṃ viṣṇo vimadaṃ yamunātaṭe |raṅgamadhye hatau viṣṇo tvayā cāṇūramuṣṭikau || 24||

दुःसहं लोकविद्विष्टं हतवान् कंसमोजसा ।उग्रसेनोऽभिषिक्तश्च राज्ये निहतकण्टके ॥ २५॥

duḥsahaṃ lokavidviṣṭaṃ hatavān kaṃsamojasā |ugraseno'bhiṣiktaśca rājye nihatakaṇṭake || 25||

स इदानीं स्थितो राज्ये त्वामाश्रित्येन्द्रवद्दिवि ।किमनेन जगन्नाथ सर्वं त्वद्वशगं जगत् ॥ २६॥

sa idānīṃ sthito rājye tvāmāśrityendravaddivi |kimanena jagannātha sarvaṃ tvadvaśagaṃ jagat || 26||

सर्वात्मन् सर्वभूतेश सर्वभावन भावन ।नमस्ते देवदेवेश नमो भूयो नमो नमः ॥ २७॥

sarvātman sarvabhūteśa sarvabhāvana bhāvana |namaste devadeveśa namo bhūyo namo namaḥ || 27||

इति हरिवंशान्तर्गतं नारदकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।हरिवंश । अनुबन्ध परिशिष्ट । अध्याय अ२१\।६४॥हरिवंश । अनुबन्ध – परिशिष्ट । अध्याय अ२१।६४॥

iti harivaṃśāntargataṃ nāradakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |harivaṃśa | anubandha pariśiṣṭa | adhyāya a21\|64||harivaṃśa | anubandha – pariśiṣṭa | adhyāya a21|64||