हनुमज्जागरणस्तुतिः Hanumajjagaranastutih

श्रीमत्पाटलिपुत्रनामनगरे गङ्गाम्भसाक्षालितेश्रीकालीपटनेश्वरीविलसिते गौरीशिवाभ्यां युते ।श्रीगोविन्दगुरोः समुद्भवपुरेऽशोकादिभूपैर्भूतेब्राह्मः काल उपागतोऽस्ति हनुमन् जागृष्व नाथ प्रभो ॥ १॥

śrīmatpāṭaliputranāmanagare gaṅgāmbhasākṣāliteśrīkālīpaṭaneśvarīvilasite gaurīśivābhyāṃ yute |śrīgovindaguroḥ samudbhavapure'śokādibhūpairbhūtebrāhmaḥ kāla upāgato'sti hanuman jāgṛṣva nātha prabho || 1||

हर्म्ये हाटककुम्भसंहतियुते शैलाग्रसङ्गञ्जनेतुङ्गेऽभ्रेँल्लिहमन्दिराग्रलसिते विद्युत्प्रभाशोभिते ।सिन्दूरारुणिते सुरम्यखचिते रक्तोत्पलाभोपलैर्बाह्यः काल उपागतः कपिपते जागृष्व नाथ प्रभो ॥ २॥

harmye hāṭakakumbhasaṃhatiyute śailāgrasaṅgañjanetuṅge'bhrem̐llihamandirāgralasite vidyutprabhāśobhite |sindūrāruṇite suramyakhacite raktotpalābhopalairbāhyaḥ kāla upāgataḥ kapipate jāgṛṣva nātha prabho || 2||

पूर्वस्यां तपनागमं कलयितुं संसूच्यमाना वयःवृक्षाग्रेषु गृणन्ति गाननिरता रात्रौ गतायां मुदा ।घण्टादुन्दुभिझल्लकैर्मुखरिते श्रीशोभने मण्डपेनिद्रां मुञ्च रघूत्तमप्रियसखे वज्राङ्ग नाथ प्रभो ॥ ३॥

pūrvasyāṃ tapanāgamaṃ kalayituṃ saṃsūcyamānā vayaḥvṛkṣāgreṣu gṛṇanti gānaniratā rātrau gatāyāṃ mudā |ghaṇṭādundubhijhallakairmukharite śrīśobhane maṇḍapenidrāṃ muñca raghūttamapriyasakhe vajrāṅga nātha prabho || 3||

दैन्यं याति तमी तमोगुणवती नाथ प्रबुद्धे त्वयिलङ्कादाहक मारुते कपिपते भीमेव रात्रिञ्चरी ।रक्षोभूतगणाः प्रयान्ति विदिशः श्रुत्वा तवागर्जितंनिद्रां मुञ्च समुद्रलङ्घनपटो माङ्गल्यमूर्ते प्रभो ॥ ४॥

dainyaṃ yāti tamī tamoguṇavatī nātha prabuddhe tvayilaṅkādāhaka mārute kapipate bhīmeva rātriñcarī |rakṣobhūtagaṇāḥ prayānti vidiśaḥ śrutvā tavāgarjitaṃnidrāṃ muñca samudralaṅghanapaṭo māṅgalyamūrte prabho || 4||

आनीतं सलिलं घटेषु सुभगं गङ्गादितीर्थाहृतंकर्पूरागुरुचन्दनैः सुललितं स्निग्धं प्रभो शीतलम् ।पाद्यार्थं तव वीर राक्षसकुलोच्छेदप्रवीण प्रभोब्राह्मे काल उपागते सुसमये भीतेञ्जगत्तारय ॥ ५॥

ānītaṃ salilaṃ ghaṭeṣu subhagaṃ gaṅgāditīrthāhṛtaṃkarpūrāgurucandanaiḥ sulalitaṃ snigdhaṃ prabho śītalam |pādyārthaṃ tava vīra rākṣasakulocchedapravīṇa prabhobrāhme kāla upāgate susamaye bhīteñjagattāraya || 5||

अष्टाङ्ग तिलकुङ्कमादिललितं चार्घ्य समायोजितंपात्रे ताम्रमये कुशाग्रसहितं हस्तौ कुरु क्षालनम् ।सन्नद्धे त्वयि सर्वशोकदलने रुद्रावतारे प्रभोभीतिर्याति परां गतिं कपिपते जागृष्व नाथ प्रभो ॥ ६॥

aṣṭāṅga tilakuṅkamādilalitaṃ cārghya samāyojitaṃpātre tāmramaye kuśāgrasahitaṃ hastau kuru kṣālanam |sannaddhe tvayi sarvaśokadalane rudrāvatāre prabhobhītiryāti parāṃ gatiṃ kapipate jāgṛṣva nātha prabho || 6||

स्नानार्थं तुलसीदलेन सहितं सर्वौषधीभिर्युतंकर्पूरेण सुवासितं च सलिलं श्रीखण्डपङ्कार्चितम् ।सीताशोकविनाशकारण महावीर प्रभो स्वीकुरुनित्यं कर्म समाप्य साधकमणे शीघ्रं जगत्पालय ॥ ७॥

snānārthaṃ tulasīdalena sahitaṃ sarvauṣadhībhiryutaṃkarpūreṇa suvāsitaṃ ca salilaṃ śrīkhaṇḍapaṅkārcitam |sītāśokavināśakāraṇa mahāvīra prabho svīkurunityaṃ karma samāpya sādhakamaṇe śīghraṃ jagatpālaya || 7||

श्रीमद्राघवपादपङ्कजयुगभृङ्ग स्वकीयं तनुःबालार्कद्युतिशोभनं विलसितं सिन्दूरलिप्तं कुरु ।लालित्येन च तेन विद्रुममणिप्रख्येन कालाज्जगत्त्रायस्व प्रभुरामनामरटनासक्त प्रभो पाहि माम् ॥ ८॥

śrīmadrāghavapādapaṅkajayugabhṛṅga svakīyaṃ tanuḥbālārkadyutiśobhanaṃ vilasitaṃ sindūraliptaṃ kuru |lālityena ca tena vidrumamaṇiprakhyena kālājjagattrāyasva prabhurāmanāmaraṭanāsakta prabho pāhi mām || 8||

इति पण्डित भवनाथझा विरचिता हनुमज्जागरणस्तुतिः समाप्ता ।रचना एवं भाषान्तरकर्ता पण्डित भवनाथ झा ।

iti paṇḍita bhavanāthajhā viracitā hanumajjāgaraṇastutiḥ samāptā |racanā evaṃ bhāṣāntarakartā paṇḍita bhavanātha jhā |