यमुनाष्टकम् ७ Shri Yamunashtakam 7

त्वयि स्नाता ध्याता तव सलिलपाता नमयितास्तुतेः कर्ता धर्ता तव रजसि मर्ता रविसुते ।न चैवाख्यां वक्ता शमनसदने याति यमुनेनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ १॥

tvayi snātā dhyātā tava salilapātā namayitāstuteḥ kartā dhartā tava rajasi martā ravisute |na caivākhyāṃ vaktā śamanasadane yāti yamunenamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 1||

मुरारातेः कायप्रतिमललितं वारि दधतींकलिन्दाद्रेः शृङ्गादपि पतनशीलां गतिमतीम् ।स्वपादाब्जं ध्यातुर्जनिमरणशोकं वितुदतींनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ २॥

murārāteḥ kāyapratimalalitaṃ vāri dadhatīṃkalindādreḥ śṛṅgādapi patanaśīlāṃ gatimatīm |svapādābjaṃ dhyāturjanimaraṇaśokaṃ vitudatīṃnamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 2||

कदम्बानां पुष्पावलिभिरनिशं रूषितजलांविधीन्द्राद्यैर्देवैर्मुनिजनकुलैः पूजितपदाम् ।भ्रमद्गोगोधुग्भिर्विहगनिकरैर्भूषिततटांनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ ३॥

kadambānāṃ puṣpāvalibhiraniśaṃ rūṣitajalāṃvidhīndrādyairdevairmunijanakulaiḥ pūjitapadām |bhramadgogodhugbhirvihaganikarairbhūṣitataṭāṃnamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 3||

रणद्भृङ्गश्रेणीविकसितसरोजावलियुतांतरङ्गान्तर्भ्राम्यन्मकरसफरीकच्छपकुलाम् ।जलक्रीडद्रामानुजचरणसंश्लेषरसिकांनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ ४॥

raṇadbhṛṅgaśreṇīvikasitasarojāvaliyutāṃtaraṅgāntarbhrāmyanmakarasapharīkacchapakulām |jalakrīḍadrāmānujacaraṇasaṃśleṣarasikāṃnamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 4||

तरुश्रेणीकुञ्जावलिभिरभितः शोभिततटांमहोक्षाणां शृङ्गावलिभिरभितो मर्दिततटाम् ।स्थितां वृन्दाटव्यां सततमभितः पुष्पितवनांनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ ५॥

taruśreṇīkuñjāvalibhirabhitaḥ śobhitataṭāṃmahokṣāṇāṃ śṛṅgāvalibhirabhito marditataṭām |sthitāṃ vṛndāṭavyāṃ satatamabhitaḥ puṣpitavanāṃnamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 5||

निशायां यस्यां बिम्बितममलतारागणमहोविलोक्योत्कण्ठन्ते सकलसफरा अत्तुमनिशम् ।विकीर्णं लाजानां निकरमिति मत्वा सरभसंनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ ६॥

niśāyāṃ yasyāṃ bimbitamamalatārāgaṇamahovilokyotkaṇṭhante sakalasapharā attumaniśam |vikīrṇaṃ lājānāṃ nikaramiti matvā sarabhasaṃnamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 6||

शरन्मेघच्छाया सकलमनुजैर्यत्सलिलगाहरेः स्वस्यामाप्तुं स्नपनमिति बुद्ध्या सरभसम् ।किमायाता गर्भे सुरसरिदहो तर्क्यत इतिनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ ७॥

śaranmeghacchāyā sakalamanujairyatsalilagāhareḥ svasyāmāptuṃ snapanamiti buddhyā sarabhasam |kimāyātā garbhe surasaridaho tarkyata itinamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 7||

नृणामीक्षामात्रादपि सकलसौख्यं विदधतीमनायासेनैवाखिलभुवनभोग्यं प्रददतीम् ।स्वकान्तीनां व्यूहैर्बलभिदुपलं चापि तुदतींनमामस्त्वां नित्यां सकलगुणयुक्तां रविसुताम् ॥ ८॥

nṛṇāmīkṣāmātrādapi sakalasaukhyaṃ vidadhatīmanāyāsenaivākhilabhuvanabhogyaṃ pradadatīm |svakāntīnāṃ vyūhairbalabhidupalaṃ cāpi tudatīṃnamāmastvāṃ nityāṃ sakalaguṇayuktāṃ ravisutām || 8||

ममैषा विज्ञप्तिः पदकमलयोस्ते तरणिजेबटे हा भाण्डीरे तव विमलतीरे निवसतः ।हरे कृष्णेत्युच्चैरपि च तव नामानि गदतःसदा वृन्दारण्ये जननि जननं यातु मम वै ॥ ९॥

mamaiṣā vijñaptiḥ padakamalayoste taraṇijebaṭe hā bhāṇḍīre tava vimalatīre nivasataḥ |hare kṛṣṇetyuccairapi ca tava nāmāni gadataḥsadā vṛndāraṇye janani jananaṃ yātu mama vai || 9||

किमायाता कालः स इह जनने मे हतविधेर्यदायातः कृष्णो मधुमधुरवाङ्निर्झरजलैः ।श्रुतेर्मार्गं सिञ्चन्करकमलयुग्मेन सहसामदङ्गं स्वाङ्गे हा व्रततिमिव वृक्षो गमयिता ॥ १०॥

kimāyātā kālaḥ sa iha janane me hatavidheryadāyātaḥ kṛṣṇo madhumadhuravāṅnirjharajalaiḥ |śrutermārgaṃ siñcankarakamalayugmena sahasāmadaṅgaṃ svāṅge hā vratatimiva vṛkṣo gamayitā || 10||

इदं स्तोत्रं प्रातः पठति यमुनायाः प्रतिदिनंशरीरी यस्तस्योपरि भवति प्रीता रविसुता ।हरेः प्रेष्ठो भूत्वा हरिचरणभक्तिं च लभतेभुवो भोगान्मुक्त्वा व्रजति मरणान्ते हरिपदम् ॥ ११॥

idaṃ stotraṃ prātaḥ paṭhati yamunāyāḥ pratidinaṃśarīrī yastasyopari bhavati prītā ravisutā |hareḥ preṣṭho bhūtvā haricaraṇabhaktiṃ ca labhatebhuvo bhogānmuktvā vrajati maraṇānte haripadam || 11||

इति श्रीवनमालिशास्त्रिविरचितं श्रीयमुनाष्टकम् ।

iti śrīvanamāliśāstriviracitaṃ śrīyamunāṣṭakam |