कृष्णालहरी Shri Krishna Lahari with Translation

चतुर्बाहुः श्रीमत्सजलजलदश्यामलतनुःप्रकाशद्वक्त्रेन्दुः सदुडुगणमुक्तावलिरपि ।तडिद्वासा भास्वत्सुतिलकलसन्मौलिरघहृत्क्षमाध्यस्य ह्यत्रेरपि जयति सूनुः स्वहितकृत् ॥ १॥

caturbāhuḥ śrīmatsajalajaladaśyāmalatanuḥprakāśadvaktrenduḥ saduḍugaṇamuktāvalirapi |taḍidvāsā bhāsvatsutilakalasanmauliraghahṛtkṣamādhyasya hyatrerapi jayati sūnuḥ svahitakṛt || 1||

अपि श्रीकृष्णे ते महिमपरपारं भजति कोन शेषोऽशेषास्यैरपि कथयितुं वा प्रभवति ।अतो ह्यीतो वाचः शुचय इह वच्म्यल्पकमिदंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २॥

api śrīkṛṣṇe te mahimaparapāraṃ bhajati kona śeṣo'śeṣāsyairapi kathayituṃ vā prabhavati |ato hyīto vācaḥ śucaya iha vacmyalpakamidaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 2||

अलक्ष्यं ते रूपं वचनहृदयाध्वातिगमतोनतोऽहं ते लक्ष्यं कथमपि च विज्ञाय वरदे ।प्रवृत्तस्त्वां स्तोतुं स्वमतिगतितस्ते वरमुदेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३॥

alakṣyaṃ te rūpaṃ vacanahṛdayādhvātigamatonato'haṃ te lakṣyaṃ kathamapi ca vijñāya varade |pravṛttastvāṃ stotuṃ svamatigatitaste varamudenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 3||

कृता साहित्यज्ञैरपि सुगुणसम्पत्सललिताइमतार्थास्तानर्था न च तव मुदे सापि कविता ।समर्थाथापि त्वं शिशुवचनवन्मे शृणु मुदानमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४॥

kṛtā sāhityajñairapi suguṇasampatsalalitāimatārthāstānarthā na ca tava mude sāpi kavitā |samarthāthāpi tvaṃ śiśuvacanavanme śṛṇu mudānamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 4||

रसज्ञा मे दत्ता मुनिनमितदत्तात्रजपदेमुदे तस्यापीयं प्रभवति न किं साधुलहरी ।हरीशात्मा कृष्णा यत इयमभूद्दत्तदयितानमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ५॥

rasajñā me dattā muninamitadattātrajapademude tasyāpīyaṃ prabhavati na kiṃ sādhulaharī |harīśātmā kṛṣṇā yata iyamabhūddattadayitānamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 5||

न च प्राज्यं राज्यं न च विबुधपूज्यं सुरपदंपदं पूष्णो जिष्णोरपि मम न विष्णोरभिमतम् ।मतं दत्तात्रेयप्रपदपरिपूतं तव तटंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ६॥

na ca prājyaṃ rājyaṃ na ca vibudhapūjyaṃ surapadaṃpadaṃ pūṣṇo jiṣṇorapi mama na viṣṇorabhimatam |mataṃ dattātreyaprapadaparipūtaṃ tava taṭaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 6||

न भोगं नो योगं न च दुरितभङ्गं लषति मेमनोऽरोगं गाङ्गं जलमपि न साङ्गं श्रुतिगणम् ।न यागं न स्वर्गं तव सततयोगं लसति मेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ७॥

na bhogaṃ no yogaṃ na ca duritabhaṅgaṃ laṣati memano'rogaṃ gāṅgaṃ jalamapi na sāṅgaṃ śrutigaṇam |na yāgaṃ na svargaṃ tava satatayogaṃ lasati menamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 7||

मनो मे श्रीकृष्णे त्वदपसरति क्वापि न कलौमलौघघ्नीतीघ्नी भवति भवतीहेति सततम् ।सुविश्वस्तं स्रस्तं जगति गतिदे साधनचयान्नमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ८॥

mano me śrīkṛṣṇe tvadapasarati kvāpi na kalaumalaughaghnītīghnī bhavati bhavatīheti satatam |suviśvastaṃ srastaṃ jagati gatide sādhanacayānnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 8||

महाभङ्गा गङ्गा यदि दुरितभङ्गाऽत्र कथितामताऽपीह त्वत्तः कथमधिकतामेति विमता ।हरेः साङ्घ्र्युद्भूता त्वमिह ननु मूर्ता परितनुर्नमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ९॥

mahābhaṅgā gaṅgā yadi duritabhaṅgā'tra kathitāmatā'pīha tvattaḥ kathamadhikatāmeti vimatā |hareḥ sāṅghryudbhūtā tvamiha nanu mūrtā paritanurnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 9||

हरेर्गंङ्गाङ्घ्र्यब्जाभिनवबिसवल्ली भवतु वाऽधितिष्ठत्वीट्शीर्षं स्रगिव च पताकेव सुतराम् ।प्रकामं मुक्तेर्न त्वमिव भवति श्रीहरितनुर्नमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १०॥

harergaṃṅgāṅghryabjābhinavabisavallī bhavatu vā'dhitiṣṭhatvīṭśīrṣaṃ sragiva ca patākeva sutarām |prakāmaṃ mukterna tvamiva bhavati śrīharitanurnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 10||

गते जीवे कन्यां जगति बहुमान्यां शिखरिणीह सह्रे त्वां धन्या जननि भगिनीवामरसरित् ।समागत्याप्यब्दं परमनियमात्तिष्ठति मुदानमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ११॥

gate jīve kanyāṃ jagati bahumānyāṃ śikhariṇīha sahre tvāṃ dhanyā janani bhaginīvāmarasarit |samāgatyāpyabdaṃ paramaniyamāttiṣṭhati mudānamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 11||

महाजम्बुद्वीपे वृजिनहरतीर्थानि वरदेसमायान्ति त्वान्तु त्रिविधमलदे तानि परदे ।तदा त्वत्स्नानादेः फलमपि न वक्तुं प्रभुरजोनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १२॥

mahājambudvīpe vṛjinaharatīrthāni varadesamāyānti tvāntu trividhamalade tāni parade |tadā tvatsnānādeḥ phalamapi na vaktuṃ prabhurajonamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 12||

पितॄनुद्दिश्यैको वितरति निवापाञ्जलिमयेमनुष्यस्त्वय्यग्रे सकलपितरोस्य द्रुतरये ।गतिं यान्ति श्राद्धादपि च पुनरावृत्तिरहितांनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १३॥

pitṝnuddiśyaiko vitarati nivāpāñjalimayemanuṣyastvayyagre sakalapitarosya drutaraye |gatiṃ yānti śrāddhādapi ca punarāvṛttirahitāṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 13||

महापाप्याकल्पं यदि विधिवशाद्दुर्गतिमितोवृषोत्सर्गात्सोऽपि द्रुतमिह हि नारायणबलेः ।त्रिपिण्डीश्राद्धाद्वा व्रजति सुगतिं दुर्लभतरांनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १४॥

mahāpāpyākalpaṃ yadi vidhivaśāddurgatimitovṛṣotsargātso'pi drutamiha hi nārāyaṇabaleḥ |tripiṇḍīśrāddhādvā vrajati sugatiṃ durlabhatarāṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 14||

सुतं लेभे वन्ध्या ऋणहतिमृणी दुःख्यपि सुखंनरो यो यो यं यं स्मरति हृदि कामं स स च तम् ।अवापेति ज्ञात्वा जननि पतितस्तेऽद्य पुरतोनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १५॥

sutaṃ lebhe vandhyā ṛṇahatimṛṇī duḥkhyapi sukhaṃnaro yo yo yaṃ yaṃ smarati hṛdi kāmaṃ sa sa ca tam |avāpeti jñātvā janani patitaste'dya puratonamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 15||

अहो माहात्म्यं ते शुकजनक आहात्र हि महाबलेशादासिन्धोरुभयतटसंस्थेषु बहुषु ।महातीर्थेष्वग्र्यं नृहरिपुरि तीर्थाष्टकमिदंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १६॥

aho māhātmyaṃ te śukajanaka āhātra hi mahābaleśādāsindhorubhayataṭasaṃstheṣu bahuṣu |mahātīrtheṣvagryaṃ nṛharipuri tīrthāṣṭakamidaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 16||

मुखं ते सह्याधः सदयहृदयं ते नरहरेःपुरेऽप्यान्ध्रे नाभिः प्रपदयुगलं प्राच्यविषये ।अये श्रीकृष्णे ते प्रथितमिह रूपं मुनिमतेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १७॥

mukhaṃ te sahyādhaḥ sadayahṛdayaṃ te narahareḥpure'pyāndhre nābhiḥ prapadayugalaṃ prācyaviṣaye |aye śrīkṛṣṇe te prathitamiha rūpaṃ munimatenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 17||

नरः श्रीकृष्णे ते सुलभममृतस्पर्धि मधुरंवरं नाम ब्रूयात्कथमपि स निःश्रेयसमियात् ।सुदूरस्थो स्वस्थोऽप्यथ किमुत साक्षाद्भजति योनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १८॥

naraḥ śrīkṛṣṇe te sulabhamamṛtaspardhi madhuraṃvaraṃ nāma brūyātkathamapi sa niḥśreyasamiyāt |sudūrastho svastho'pyatha kimuta sākṣādbhajati yonamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 18||

पुरेष्टं दत्तं वा विहितमपि पूर्तं च सुकृतंस्वधीतं वा जप्तं श्रुतमपि यशोऽजस्य हि तदा ।भवद्दृष्टिः कृष्णे भवति भवभीहृत्खलु नृणांनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ १९॥

pureṣṭaṃ dattaṃ vā vihitamapi pūrtaṃ ca sukṛtaṃsvadhītaṃ vā japtaṃ śrutamapi yaśo'jasya hi tadā |bhavaddṛṣṭiḥ kṛṣṇe bhavati bhavabhīhṛtkhalu nṛṇāṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 19||

प्रकृत्यैक्याद्भेदो न हरिहरयोः प्रत्ययवशात्पृथग्वद्भातीति प्रथयितुमहो शम्भुवपुषा ।युता वेण्यापि त्वं भगवति पृथक्त्वं न भजसेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २०॥

prakṛtyaikyādbhedo na hariharayoḥ pratyayavaśātpṛthagvadbhātīti prathayitumaho śambhuvapuṣā |yutā veṇyāpi tvaṃ bhagavati pṛthaktvaṃ na bhajasenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 20||

अये योगिध्येये निगमगणगेयेऽब्धिनिलयेऽनपाये दत्ताये कलुषविलये सह्यतनये ।त्वदन्यन्नो वीक्षे सुलभशरणं लीढमरणंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २१॥

aye yogidhyeye nigamagaṇageye'bdhinilaye'napāye dattāye kaluṣavilaye sahyatanaye |tvadanyanno vīkṣe sulabhaśaraṇaṃ līḍhamaraṇaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 21||

परिक्रान्ता देशा भगवति चतस्रओऽपि च दिशान शान्ता दुष्टाशाप्यजनि वपुषो मेऽन्तिमदशा ।प्रशान्ताद्यैवाशा तव दृशिवशादास सुदशानमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २२॥

parikrāntā deśā bhagavati catasrao'pi ca diśāna śāntā duṣṭāśāpyajani vapuṣo me'ntimadaśā |praśāntādyaivāśā tava dṛśivaśādāsa sudaśānamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 22||

त्वदीये सत्तोये जलचरगणा ये गतभयावयांसीशे वान्ये पशुमृगगणाः कीटकगणाः ।अपि स्नाताः पीताः कथमपि ततस्ते दिवमितानमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २३॥

tvadīye sattoye jalacaragaṇā ye gatabhayāvayāṃsīśe vānye paśumṛgagaṇāḥ kīṭakagaṇāḥ |api snātāḥ pītāḥ kathamapi tataste divamitānamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 23||

गतः क्रूरो जारो दिवमपि च चोरो वनचरोवरोदे ते स्नानात्कथमपि नरो यः श्रुतिपरः ।स किं स्नानात्ते न व्रजति गतिमम्ब श्रुतमतेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २४॥

gataḥ krūro jāro divamapi ca coro vanacarovarode te snānātkathamapi naro yaḥ śrutiparaḥ |sa kiṃ snānātte na vrajati gatimamba śrutamatenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 24||

अपि स्नातं तीर्थं सकलमखिलं दैवतमिहार्चितंसर्वं दत्तं हुतमपि च पूर्तं खलु कृतम् ।तव स्नातं मातर्विधिवदिह येनाम्बु सुगतेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २५॥

api snātaṃ tīrthaṃ sakalamakhilaṃ daivatamihārcitaṃsarvaṃ dattaṃ hutamapi ca pūrtaṃ khalu kṛtam |tava snātaṃ mātarvidhivadiha yenāmbu sugatenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 25||

अवज्ञातं तीर्थं सकलमपि देवा अवमतान दत्तं मे नेष्टं मतमपि च पूर्तं किमपि नो ।श्रितं त्वत्सामर्थ्यादरभरवशाद्देवि सरितेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २६॥

avajñātaṃ tīrthaṃ sakalamapi devā avamatāna dattaṃ me neṣṭaṃ matamapi ca pūrtaṃ kimapi no |śritaṃ tvatsāmarthyādarabharavaśāddevi saritenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 26||

क्षमः कस्याप्यग्रे क्षणमपि न च स्थातुमभवेभवेयं तूर्ध्वास्योभवमिह हि हास्यास्पदमतः ।तवेयं लज्जास्तामपि सपदि मामुद्धर हितेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २७॥

kṣamaḥ kasyāpyagre kṣaṇamapi na ca sthātumabhavebhaveyaṃ tūrdhvāsyobhavamiha hi hāsyāspadamataḥ |taveyaṃ lajjāstāmapi sapadi māmuddhara hitenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 27||

त्वया प्रत्याख्यातो यदि भवति भीतोऽयमभवेभवेदज्ञस्यास्य त्रिजगदुदरे किं नु शरणम् ।रणन्नुच्चैरुच्चैस्तदिह मरणं यामि महितेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २८॥

tvayā pratyākhyāto yadi bhavati bhīto'yamabhavebhavedajñasyāsya trijagadudare kiṃ nu śaraṇam |raṇannuccairuccaistadiha maraṇaṃ yāmi mahitenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 28||

महापापं तापं गतमपि सकम्पं गतकृपंसशापं लोको मां हसतु तमु तापं न गणये ।बिभेम्यंहोपाये तव बिरुदभङ्गाद्भगनुतेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ २९॥

mahāpāpaṃ tāpaṃ gatamapi sakampaṃ gatakṛpaṃsaśāpaṃ loko māṃ hasatu tamu tāpaṃ na gaṇaye |bibhemyaṃhopāye tava birudabhaṅgādbhaganutenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 29||

त्रितापघ्नीतिघ्नी भुवि पतितपावन्यघहरात्रितापघ्नी भीघ्नी विविधवरदात्री ऋणहरा ।वरा सिन्धुष्वेतद्बिरुदनिचयो जीवतु चिरम्नमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३०॥

tritāpaghnītighnī bhuvi patitapāvanyaghaharātritāpaghnī bhīghnī vividhavaradātrī ṛṇaharā |varā sindhuṣvetadbirudanicayo jīvatu ciramnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 30||

यदाऽस्याविर्भूता त्वमिह तत आरभ्य पतिताविशोध्याप्युन्नीता अधिकतम एभ्योऽस्म्यत इमम् ।यदोद्धर्तुं शक्ता त्वमसि तत उत्तिष्ठ सरितेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३१॥

yadā'syāvirbhūtā tvamiha tata ārabhya patitāviśodhyāpyunnītā adhikatama ebhyo'smyata imam |yadoddhartuṃ śaktā tvamasi tata uttiṣṭha saritenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 31||

अयं सामान्योऽस्तीत्यपि मनसि मा स्थापय यतःसमस्ताघौघास्ते जननि मयि तिष्ठन्ति सुचिरम् ॥अतो बद्ध्वोत्तिष्ठेश्वरि परिकरं त्वं दृढतरम्नमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ममोद्धारेणाद्य त्रिजगति सुकीर्तिर्भवतु तेऽसितेऽतीते काले न खलु विमले त्वीदृगभवत् ।प्रसङ्गोऽसङ्गोऽहं तत उपरि यास्येऽभयपदंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३३॥

ayaṃ sāmānyo'stītyapi manasi mā sthāpaya yataḥsamastāghaughāste janani mayi tiṣṭhanti suciram ||ato baddhvottiṣṭheśvari parikaraṃ tvaṃ dṛḍhataramnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate ||mamoddhāreṇādya trijagati sukīrtirbhavatu te'site'tīte kāle na khalu vimale tvīdṛgabhavat |prasaṅgo'saṅgo'haṃ tata upari yāsye'bhayapadaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 33||

अतः प्रादुर्भूत्वा परमनिजरूपेण सहसाममाघाद्रीन्भित्वा सकलमलहन्त्रीह सहसा ।कृपाक्षीरं धृत्वाऽङ्कमुपरि च मे देहि सहसानमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३४॥

ataḥ prādurbhūtvā paramanijarūpeṇa sahasāmamāghādrīnbhitvā sakalamalahantrīha sahasā |kṛpākṣīraṃ dhṛtvā'ṅkamupari ca me dehi sahasānamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 34||

कुतस्त्वय्येतावद्दुरितमिति शङ्कास्तु न यतोऽन्यथाऽऽत्मानं सन्तं तत इतरथा वेद्मि हि मया ।निजात्मस्तेनेन प्रतिपदमघं किं न विहितंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३५॥

kutastvayyetāvadduritamiti śaṅkāstu na yato'nyathā''tmānaṃ santaṃ tata itarathā vedmi hi mayā |nijātmastenena pratipadamaghaṃ kiṃ na vihitaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 35||

समं साक्षात्पश्यस्यखिलहृदयस्थे भगवतित्वदग्रे वक्तव्यं न हि न हि तथापीह वदति ।प्रभोरग्रे लोकस्तदनुसरणं मेऽस्तु शरणंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३६॥

samaṃ sākṣātpaśyasyakhilahṛdayasthe bhagavatitvadagre vaktavyaṃ na hi na hi tathāpīha vadati |prabhoragre lokastadanusaraṇaṃ me'stu śaraṇaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 36||

स्वभूरूपेण त्वं सृजसि हरिधाम्नाऽवसि हरात्मना हंसीन्द्राद्या विसृजसि विभूतीः स्वकलया ।लयान्ते ते कुकिंष विशति सकले मङ्गलगतेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३७॥

svabhūrūpeṇa tvaṃ sṛjasi haridhāmnā'vasi harātmanā haṃsīndrādyā visṛjasi vibhūtīḥ svakalayā |layānte te kukiṃṣa viśati sakale maṅgalagatenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 37||

इहापि त्वं पापिप्रचयमलसङ्क्षालनपटूदकात्मा भूराभूरपि सुरगणाः शापमिषतः ।स्वतन्त्रे सन्मन्त्रे सरित इह भूत्वा तव गतानमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३८॥

ihāpi tvaṃ pāpipracayamalasaṅkṣālanapaṭūdakātmā bhūrābhūrapi suragaṇāḥ śāpamiṣataḥ |svatantre sanmantre sarita iha bhūtvā tava gatānamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 38||

तमोनुत्ते भासा जगति खलु भास्वान्न भवतिस्वयञ्ज्योतिः स त्वां तपनमिव भं भासयत इत् ।अयं भातां त्वानु द्युमणिसहितं भाति सकलंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ३९॥

tamonutte bhāsā jagati khalu bhāsvānna bhavatisvayañjyotiḥ sa tvāṃ tapanamiva bhaṃ bhāsayata it |ayaṃ bhātāṃ tvānu dyumaṇisahitaṃ bhāti sakalaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 39||

गणी वेणी भूत्वाऽप्यसुरसुरवारादृतपदोमदोद्धृत्यै यद्दृग्भुवनजयिनोऽलं कुसुमगोः ।स गोवाहोऽपि त्वां परमसखिवत्सङ्गत उतोनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४०॥

gaṇī veṇī bhūtvā'pyasurasuravārādṛtapadomadoddhṛtyai yaddṛgbhuvanajayino'laṃ kusumagoḥ |sa govāho'pi tvāṃ paramasakhivatsaṅgata utonamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 40||

स्वयम्भूर्ब्रह्माऽयं भुवनरचनाभिज्ञधिषणःकुकुद्मत्याख्याऽसौ सरिदिह हि भूत्वाऽपि सुतवत् ।समायातस्त्वां सम्मुखमु करहाटाख्यविषयेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४१॥

svayambhūrbrahmā'yaṃ bhuvanaracanābhijñadhiṣaṇaḥkukudmatyākhyā'sau saridiha hi bhūtvā'pi sutavat |samāyātastvāṃ sammukhamu karahāṭākhyaviṣayenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 41||

द्विजाः काले काले शुचिषु च चतुर्भिः फलदृशश्चतुर्भिद्र्वाभ्यां पञ्चभिरपि बुधा जुह्वति सति ।पुनद्र्वाभ्यां स्नानादपि नयसि नाकं त्वमखिलान्नमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४२॥

dvijāḥ kāle kāle śuciṣu ca caturbhiḥ phaladṛśaścaturbhidrvābhyāṃ pañcabhirapi budhā juhvati sati |punadrvābhyāṃ snānādapi nayasi nākaṃ tvamakhilānnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 42||

प्रभावस्तेऽपीदृग्दहति दहनो वाति पवनोमनोह्लादे भीतस्तपति तपनो धावति मृतिः ।वृषा वर्षत्यन्ये त इह बलिमुझ्झन्ति नियतंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४३॥

prabhāvaste'pīdṛgdahati dahano vāti pavanomanohlāde bhītastapati tapano dhāvati mṛtiḥ |vṛṣā varṣatyanye ta iha balimujhjhanti niyataṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 43||

क्व शक्तिस्तेऽनन्ते विवधकुकृताद्रिप्रहरणक्षमा सामान्यं मे त्रिविधमपि पापं क्व नु कियत् ।तवाग्रे वह्न्यग्रे विरसबहुशष्पाद्रिवदहोनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४४॥

kva śaktiste'nante vivadhakukṛtādripraharaṇakṣamā sāmānyaṃ me trividhamapi pāpaṃ kva nu kiyat |tavāgre vahnyagre virasabahuśaṣpādrivadahonamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 44||

न कृच्छ्राद्याः शक्ता यदघहरणायापि बहुशोन च प्रायश्चित्तं हवनजपनाद्यं क्षममभूत् ।स कृष्णे त्वत्स्नानाद्व्रजति सुशचिः सन्दिवमहोनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४५॥

na kṛcchrādyāḥ śaktā yadaghaharaṇāyāpi bahuśona ca prāyaścittaṃ havanajapanādyaṃ kṣamamabhūt |sa kṛṣṇe tvatsnānādvrajati suśaciḥ sandivamahonamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 45||

कुसङ्गान्यात्र्यर्थापहरणमुखं कायिकमघंहरेज्याऽऽर्योन्निन्दाकदशनमुखं वाचिकमघम् ।कुचिन्ताऽन्यानर्थस्मरणमुखरं मानसमघंनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४६॥

kusaṅgānyātryarthāpaharaṇamukhaṃ kāyikamaghaṃharejyā''ryonnindākadaśanamukhaṃ vācikamagham |kucintā'nyānarthasmaraṇamukharaṃ mānasamaghaṃnamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 46||

स्वदीयात्मस्पृष्टः स्पृशतु गतिदे स्पर्शन उतस्वदीयं पानीयं पततु वदनाब्जे मम बत ।उताहो त्वन्नीरे तुहिनशिशिरेऽङ्ग पततु मेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४७॥

svadīyātmaspṛṣṭaḥ spṛśatu gatide sparśana utasvadīyaṃ pānīyaṃ patatu vadanābje mama bata |utāho tvannīre tuhinaśiśire'ṅga patatu menamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 47||

नुतां तीर्थैः सर्वैरपि जगति सर्वाभिरमलेसरद्भिर्देवेन्द्रैरपि मुनिभिरत्यादृततटाम् ।न कस्त्वां सेवेत प्रवरसरिदत्राधिमथनेनमः श्रीकृष्णे ते जय शमिततृष्णे गुरुमते ॥ ४८॥

nutāṃ tīrthaiḥ sarvairapi jagati sarvābhiramalesaradbhirdevendrairapi munibhiratyādṛtataṭām |na kastvāṃ seveta pravarasaridatrādhimathanenamaḥ śrīkṛṣṇe te jaya śamitatṛṣṇe gurumate || 48||

धरेन्द्रतनयेऽभयेऽस्म्युपगतोऽनुकम्पोदयेजयेश्वरि हरीशरूपिणि मणिद्युते त्वाऽर्थये ।अये नदि न दीनतां व्रजतु हृन्मदीयं स्वयेऽक्षये वपुषि तेऽसिते भवतु दृक्त्वदीयेऽम्मये ॥ ४९॥

dharendratanaye'bhaye'smyupagato'nukampodayejayeśvari harīśarūpiṇi maṇidyute tvā'rthaye |aye nadi na dīnatāṃ vrajatu hṛnmadīyaṃ svaye'kṣaye vapuṣi te'site bhavatu dṛktvadīye'mmaye || 49||

काचित्क्षालयति प्रभोः पदयुगं काचित्कमारोहतिस्वेदात्कापि जटादितः प्रकटिता बद्धाऽपरोद्वाहिता ।उच्चैः काचन मानिनीह पतिता जाता गता काप्यधस्त्यक्तं ते न च नाम रूपमपि सत्कृष्णे दशायामिह ॥ ५०॥

kācitkṣālayati prabhoḥ padayugaṃ kācitkamārohatisvedātkāpi jaṭāditaḥ prakaṭitā baddhā'parodvāhitā |uccaiḥ kācana māninīha patitā jātā gatā kāpyadhastyaktaṃ te na ca nāma rūpamapi satkṛṣṇe daśāyāmiha || 50||

(हारबन्धः)देवेड्ये वेदवेद्ये जय जय भवहृत्त्वं कृपाकृष्टकृष्णेत्राहि त्राहि ग्रहीतॄंस्तव भवहवराख्यां सदा सत्यसन्धे ।भूयो भूयोऽभयोक्तिर्वितर तव तनुर्येह मोहप्रहर्त्रीसा मे कामेश मेध्या मनसि नयनयोरादस्तु दत्त ॥ ५१॥

(hārabandhaḥ)deveḍye vedavedye jaya jaya bhavahṛttvaṃ kṛpākṛṣṭakṛṣṇetrāhi trāhi grahītṝṃstava bhavahavarākhyāṃ sadā satyasandhe |bhūyo bhūyo'bhayoktirvitara tava tanuryeha mohaprahartrīsā me kāmeśa medhyā manasi nayanayorādastu datta || 51||

(गोमूत्रिकाबन्ध)कृष्णां यो वृणुते भक्तः पदं यायान्निरन्तरम्तृष्णां यो वृणुतेऽभक्तः खेदं यायान्निरन्तरम् ॥ ५२॥

(gomūtrikābandha)kṛṣṇāṃ yo vṛṇute bhaktaḥ padaṃ yāyānnirantaramtṛṣṇāṃ yo vṛṇute'bhaktaḥ khedaṃ yāyānnirantaram || 52||

कृष्णास्थप्रेरितमतिर्वासुदेवसरस्वती ।कृष्णामस्तौदतः प्रीयान्नरसिंहसरस्वती ॥इति श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचिता कृष्णालहरी समाप्ता ।

kṛṣṇāsthapreritamatirvāsudevasarasvatī |kṛṣṇāmastaudataḥ prīyānnarasiṃhasarasvatī ||iti śrīvāsudevānandasarasvatīviracitā kṛṣṇālaharī samāptā |