विघ्नराजस्तुतिः देवर्षिभिः प्रोक्ता Vighnaraja Stuti by Devarshi

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥कश्यप उवाचममासुरं शान्तियुतं वीक्ष्य देवाः सुहर्षिताः ।प्रणम्य मुनिसंयुक्ताः पुपूजुर्विघ्ननायकम् ॥ १॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ ||kaśyapa uvācamamāsuraṃ śāntiyutaṃ vīkṣya devāḥ suharṣitāḥ |praṇamya munisaṃyuktāḥ pupūjurvighnanāyakam || 1||

पूज्यं तं हृष्टरोमाणः पुनः प्रणम्य भावतः ।तुष्टुवुर्विघ्नराजं ते बधाअजलय आदरात् ॥ २॥

pūjyaṃ taṃ hṛṣṭaromāṇaḥ punaḥ praṇamya bhāvataḥ |tuṣṭuvurvighnarājaṃ te badhāajalaya ādarāt || 2||

देवर्षय ऊचुःसाम्यस्वरूपं द्विविधेषु संस्थं द्वन्द्वैर्विहीनं परमार्थभूतम् ।आनन्दनाथं निजभक्तपोषं तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ३॥

devarṣaya ūcuḥsāmyasvarūpaṃ dvividheṣu saṃsthaṃ dvandvairvihīnaṃ paramārthabhūtam |ānandanāthaṃ nijabhaktapoṣaṃ taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 3||

सर्वात्मकं बिम्बं अथो विधाय तेनैव द्वन्द्वं रचितं गणेश ! ।सत्यस्वरूपं च परं ह्यसत्यं तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ४॥

sarvātmakaṃ bimbaṃ atho vidhāya tenaiva dvandvaṃ racitaṃ gaṇeśa ! |satyasvarūpaṃ ca paraṃ hyasatyaṃ taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 4||

भेदैर्विहीनं परं अप्रमेयं साक्षिमयं कृत्य विनायकत्वम् ।तत्रैव नित्यं समभावसंस्थस्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ५॥

bhedairvihīnaṃ paraṃ aprameyaṃ sākṣimayaṃ kṛtya vināyakatvam |tatraiva nityaṃ samabhāvasaṃsthastaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 5||

दुण्ढे! त्वया भेदयुतं द्वितीयं सृष्टं परं ब्रह्म विहारदं च ।उत्थानरूपं त्वं अपि प्रसंस्थस्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ६॥

duṇḍhe! tvayā bhedayutaṃ dvitīyaṃ sṛṣṭaṃ paraṃ brahma vihāradaṃ ca |utthānarūpaṃ tvaṃ api prasaṃsthastaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 6||

त्वन्मायया मोहयुते परेशे अन्योन्यं आदौ मिलिते प्रकाशिन्! ।तत्र स्थितस्त्वं च विमोहशून्यस्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ७॥

tvanmāyayā mohayute pareśe anyonyaṃ ādau milite prakāśin! |tatra sthitastvaṃ ca vimohaśūnyastaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 7||

त्वत्प्रेरितं द्वन्द्वमयं परं च सोऽहं तथा बिन्दुमयं चकार ।तत्स्थः समत्वेन विहारकारिंस्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ८॥

tvatpreritaṃ dvandvamayaṃ paraṃ ca so'haṃ tathā bindumayaṃ cakāra |tatsthaḥ samatvena vihārakāriṃstaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 8||

ताभ्यां मिलित्वा रचितं गणेश! विश्वं चतुष्पादमयं पुराणम् ।तत्रैव ते नाथ! प्रकाशभावस्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ९॥

tābhyāṃ militvā racitaṃ gaṇeśa! viśvaṃ catuṣpādamayaṃ purāṇam |tatraiva te nātha! prakāśabhāvastaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 9||

एवं स्वतोत्थानबलेन कृत्वा साम्यस्वरूपेण विहारकारिण्! ।तद्भावशून्योऽसि जगानन! त्वं तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १०॥

evaṃ svatotthānabalena kṛtvā sāmyasvarūpeṇa vihārakāriṇ! |tadbhāvaśūnyo'si jagānana! tvaṃ taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 10||

एवं परेशाधिपतेन सृष्टं त्वं तादृशो नो गणराज! भासि ।साङ्क्य्स्वरूपं प्रवदन्ति वेदास्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ ११॥

evaṃ pareśādhipatena sṛṣṭaṃ tvaṃ tādṛśo no gaṇarāja! bhāsi |sāṅkysvarūpaṃ pravadanti vedāstaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 11||

दोषैर्विहीनं प्रवदन्ति साङ्ख्यं तस्मान्न विघ्नेश्वर ! साङ्क्युसंस्थः ।उत्थानहीनो न भवेः कदापि तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १२॥

doṣairvihīnaṃ pravadanti sāṅkhyaṃ tasmānna vighneśvara ! sāṅkyusaṃsthaḥ |utthānahīno na bhaveḥ kadāpi taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 12||

स्वानन्दवासी गणनायकस्त्वं आनन्दरूपोऽसि वदन्ति वेदाः ।द्वन्द्वप्रकाशश्च तदात्मशून्यः तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १३॥

svānandavāsī gaṇanāyakastvaṃ ānandarūpo'si vadanti vedāḥ |dvandvaprakāśaśca tadātmaśūnyaḥ taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 13||

नित्यं मनोवाक्प्रभवैश्च हीनः साम्यात्मकेनैव सुयोगकेन ।लक्ष्यः सदानन्दघनप्रकाशतं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १४॥

nityaṃ manovākprabhavaiśca hīnaḥ sāmyātmakenaiva suyogakena |lakṣyaḥ sadānandaghanaprakāśataṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 14||

स्तोतुं न शक्ताः प्रभवन्ति वेदा हेरम्बं आद्यं प्रणमामहे त्वाम् ।तेनैव तुष्टो भव देवदेव! तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १५॥

stotuṃ na śaktāḥ prabhavanti vedā herambaṃ ādyaṃ praṇamāmahe tvām |tenaiva tuṣṭo bhava devadeva! taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 15||

सर्वात्मकं त्वां प्रवदन्ति सर्वे योगीन्द्र मुख्याः प्रभुदासभूताः ।तत्रैव ते ध्यानं अपारं एवं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १६॥

sarvātmakaṃ tvāṃ pravadanti sarve yogīndra mukhyāḥ prabhudāsabhūtāḥ |tatraiva te dhyānaṃ apāraṃ evaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 16||

तेषां मनोभक्तिभवं च भावं संरक्षणार्थं वपुषा प्रयुक्तः ।तत्रैव भक्तिं कुरुते सुभक्तस्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १७॥

teṣāṃ manobhaktibhavaṃ ca bhāvaṃ saṃrakṣaṇārthaṃ vapuṣā prayuktaḥ |tatraiva bhaktiṃ kurute subhaktastaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 17||

देहस्त्रसद्गह्ममयश्च तेऽयं सद्गूपतुण्डं गजवाचकं ते ।योगे तयोस्त्वं च विभासि देवस्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १८॥

dehastrasadgahmamayaśca te'yaṃ sadgūpatuṇḍaṃ gajavācakaṃ te |yoge tayostvaṃ ca vibhāsi devastaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 18||

कर्याननं त्वां प्रवदन्ति तेन सन्तह् सदा योगमयं हृदिस्थम् ।सिद्धिप्रदं बुद्धिप्रचालकं वै तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ १९॥

karyānanaṃ tvāṃ pravadanti tena santah sadā yogamayaṃ hṛdistham |siddhipradaṃ buddhipracālakaṃ vai taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 19||

ब्रह्माऽहं एवं मदधीनकं च विश्वादिकं ब्रह्मगणा वदन्ति ।त्वन्मायया मोहितचेतसस्ते तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ २०॥

brahmā'haṃ evaṃ madadhīnakaṃ ca viśvādikaṃ brahmagaṇā vadanti |tvanmāyayā mohitacetasaste taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 20||

सत्ताविहीनान् प्रकरोषि तांस्त्वं विघ्नप्रदानेन महानुभाव ! ।स्वार्थैर्विहीनाः प्रभवन्ति पूर्णास्तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ २१॥

sattāvihīnān prakaroṣi tāṃstvaṃ vighnapradānena mahānubhāva ! |svārthairvihīnāḥ prabhavanti pūrṇāstaṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 21||

अङ्गिं पुनस्ते शरणाश्रितास्ते विघ्नेन हीनाः प्रभवो भवन्ति ।विघ्नेशनामाऽसि ततस्त्वं एव तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ २२॥

aṅgiṃ punaste śaraṇāśritāste vighnena hīnāḥ prabhavo bhavanti |vighneśanāmā'si tatastvaṃ eva taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 22||

एतादृशं विघ्नपतिं कथं वै स्तोतुं वयं योगमयं भवामः ।वेदा न शक्ता मनसा ह्यलभ्यं तं विघ्नराजं सततं भजामः ॥ २३॥

etādṛśaṃ vighnapatiṃ kathaṃ vai stotuṃ vayaṃ yogamayaṃ bhavāmaḥ |vedā na śaktā manasā hyalabhyaṃ taṃ vighnarājaṃ satataṃ bhajāmaḥ || 23||

एवं स्तुत्वा गणाधीशं प्रणेमुरमरर्षयः ।तुष्टस्तानब्रवीद्देवो विघ्नेशो ब्रह्मणां पतिः ॥ २४॥

evaṃ stutvā gaṇādhīśaṃ praṇemuramararṣayaḥ |tuṣṭastānabravīddevo vighneśo brahmaṇāṃ patiḥ || 24||

(फलश्रुतिः ।)विघ्नेश उवाच ।देवर्षयो वरान् ब्रूत महाभागा हृदीप्सितान् ।दास्यामि स्तोत्रतुष्टोऽहं भक्त्या स्वाधीनतां गतः ॥ २५॥

(phalaśrutiḥ |)vighneśa uvāca |devarṣayo varān brūta mahābhāgā hṛdīpsitān |dāsyāmi stotratuṣṭo'haṃ bhaktyā svādhīnatāṃ gataḥ || 25||

भवत्कृतं इदं स्तोत्रं भवेत् सर्वार्थदायकम् ।यः पठेच्छृणुयाद्वाऽपि स सर्वं प्राप्नुयात् परम् ॥ २६॥

bhavatkṛtaṃ idaṃ stotraṃ bhavet sarvārthadāyakam |yaḥ paṭhecchṛṇuyādvā'pi sa sarvaṃ prāpnuyāt param || 26||

विद्यामायुर्धनं धान्यं यशो धर्म तथार्थकम् ।कामं मोक्षं ब्रह्मभूयं दास्यामि स्तोत्रपाठतः ॥ २७॥

vidyāmāyurdhanaṃ dhānyaṃ yaśo dharma tathārthakam |kāmaṃ mokṣaṃ brahmabhūyaṃ dāsyāmi stotrapāṭhataḥ || 27||

पुत्रपौत्रादिकं सौख्यमारोग्यादिसमन्वितम् ।विजयं जयकाले च स्तोत्रपाठाल्लभेन्नरः ॥ २८॥

putrapautrādikaṃ saukhyamārogyādisamanvitam |vijayaṃ jayakāle ca stotrapāṭhāllabhennaraḥ || 28||

मारणोच्चाटनायं चानेन सिद्धं भविष्यति ।परकत्यप्रशमनं भवेच्च मरणादिकम् ॥ २०॥

māraṇoccāṭanāyaṃ cānena siddhaṃ bhaviṣyati |parakatyapraśamanaṃ bhavecca maraṇādikam || 20||

कारागृहादिजा पीडा नश्येदनेन निश्चितम् ।सहस्रावर्तनाद्देवा मुनयो नाऽत्र संशयः ॥ ३०॥

kārāgṛhādijā pīḍā naśyedanena niścitam |sahasrāvartanāddevā munayo nā'tra saṃśayaḥ || 30||

एकविंशतिवारं चैकविंशति दिनानि च ।पठेद्वा शृणुयात् सोऽपि मनसीप्सितमाप्नुयात् ॥ ३१॥

ekaviṃśativāraṃ caikaviṃśati dināni ca |paṭhedvā śṛṇuyāt so'pi manasīpsitamāpnuyāt || 31||

मद्भक्तिवर्धनं चेदं भविष्यति निरन्तरम् ।अपराधादिकस्याऽपि नाशकं चास्तु सर्वदा ॥ ३२॥

madbhaktivardhanaṃ cedaṃ bhaviṣyati nirantaram |aparādhādikasyā'pi nāśakaṃ cāstu sarvadā || 32||

इति देवर्षिभिर्प्रोक्ता विघ्नराजस्तुतिः समाप्ता ।एकविंशतिस्तोत्रं॥ मुद्गलपुराणं सप्तमः खण्डः । अध्यायः ९ । ७\।९ ३३२॥– ॥ मुद्गलपुराणं सप्तमः खण्डः । अध्यायः ९ । ७।९ ३-३२॥

iti devarṣibhirproktā vighnarājastutiḥ samāptā |ekaviṃśatistotraṃ|| mudgalapurāṇaṃ saptamaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 9 | 7\|9 332||– || mudgalapurāṇaṃ saptamaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 9 | 7|9 3-32||