चेल्लूरपुरीशस्तवः Shri Chellurapurisha Stava

लक्ष्मीविद्युद्विलासः प्रसृमरकरुणासारवर्ष्मप्रकर्षःकुर्वाणो नीलकण्ठं प्रमदपरवशं चन्द्रकोद्भासमानम् ।सच्चेतश्चातकानां सपदि विरचय न्धारयानन्दपूरंदृष्टोऽयं सङ्गमाख्ये महति पुरवरे श्यामलः कोऽपि मेघः ॥ १॥

lakṣmīvidyudvilāsaḥ prasṛmarakaruṇāsāravarṣmaprakarṣaḥkurvāṇo nīlakaṇṭhaṃ pramadaparavaśaṃ candrakodbhāsamānam |saccetaścātakānāṃ sapadi viracaya ndhārayānandapūraṃdṛṣṭo'yaṃ saṅgamākhye mahati puravare śyāmalaḥ ko'pi meghaḥ || 1||

चित्रं जनाः शृणुत सङ्गमरङ्गभाजोलक्ष्मीसखस्य पुरतः पुरुषोत्तमस्य ।मध्येकुलीपिनि निमज्य भवाम्बुराशेरुद्धृतपङ्कमुदमज्जि मया किमेतत् ॥ २॥

citraṃ janāḥ śṛṇuta saṅgamaraṅgabhājolakṣmīsakhasya purataḥ puruṣottamasya |madhyekulīpini nimajya bhavāmburāśeruddhṛtapaṅkamudamajji mayā kimetat || 2||

कर्णायुष्यमुदञ्चयत्यहरहः श्रीशम्बराध्यासिनोबालस्याम्बुदमेचकस्य मधुरो वेणुध्वनिर्विश्रुतः ।वृक्षान् पल्लवयन् शिलास्तरलयन्नम्भांसि च स्तम्भयन्गोपस्त्रीकुचमण्डलीः पुलकयंस्तापत्रयं खण्डयन् ॥ ३॥

karṇāyuṣyamudañcayatyaharahaḥ śrīśambarādhyāsinobālasyāmbudamecakasya madhuro veṇudhvanirviśrutaḥ |vṛkṣān pallavayan śilāstaralayannambhāṃsi ca stambhayangopastrīkucamaṇḍalīḥ pulakayaṃstāpatrayaṃ khaṇḍayan || 3||

तेजांसि मानसे मे दृढकुचकुम्भानि दलितसुम्भानि ।विद्यात्मकानि कान्यपि विद्यन्ते कान्तितुलितविद्युन्ति ॥ ४॥

tejāṃsi mānase me dṛḍhakucakumbhāni dalitasumbhāni |vidyātmakāni kānyapi vidyante kāntitulitavidyunti || 4||

जननमरणक्लेशच्छेदाय जाग्रति तावकेचरणकमले मातर्हा हन्त मोहवशादहम् ।अधनिकसदनं धावन्धावं निजोदरभस्त्रिकाभरणविधये कष्टं कष्टं भ्रमामि कियचिरम् ॥ ५॥

jananamaraṇakleśacchedāya jāgrati tāvakecaraṇakamale mātarhā hanta mohavaśādaham |adhanikasadanaṃ dhāvandhāvaṃ nijodarabhastrikābharaṇavidhaye kaṣṭaṃ kaṣṭaṃ bhramāmi kiyaciram || 5||

उत्पन्नमात्रक्षणमुक्तमायास्त्रैणत्य विष्णोः स्तनपानलोभात् ।मुधैव चुन्बन्तमुरो मुखेनशास्तारमीडे सकलार्थसिद्धयै ॥ ६॥

utpannamātrakṣaṇamuktamāyāstraiṇatya viṣṇoḥ stanapānalobhāt |mudhaiva cunbantamuro mukhenaśāstāramīḍe sakalārthasiddhayai || 6||

यहोरन्तरमम्बुराशिसुकृतोन्मेषेण शृङ्गारितंयन्नाभीकमले चरन्मधुकरो निर्मादुमीष्टे जगत् ।यन्नेत्रद्वयमातनोति जगतां नक्तन्दिनाप्रक्रमंनावाक्षेत्रविहारिणी विजयते काचिन्महःप्राचुरी ॥ ७॥

yahorantaramamburāśisukṛtonmeṣeṇa śṛṅgāritaṃyannābhīkamale caranmadhukaro nirmādumīṣṭe jagat |yannetradvayamātanoti jagatāṃ naktandināprakramaṃnāvākṣetravihāriṇī vijayate kācinmahaḥprācurī || 7||

शब्दब्रह्मचणं यदीयतलिमं छन्दांसि यद्वाहनंवक्षो यस्य महाम्बुराशितपसां पाकेन कल्लोलितम् ।विश्वोत्पत्तिनिदानसूतिसदनं यन्नाभिपकेरुहंसोऽयं कोऽपि मुरारिनामनि पुरे देवो दरीदृश्यते ॥ ८॥

śabdabrahmacaṇaṃ yadīyatalimaṃ chandāṃsi yadvāhanaṃvakṣo yasya mahāmburāśitapasāṃ pākena kallolitam |viśvotpattinidānasūtisadanaṃ yannābhipakeruhaṃso'yaṃ ko'pi murārināmani pure devo darīdṛśyate || 8||

प्रादुस्सन्तु पुरः पुरत्रयवधूबिब्बोकसम्पद्द्रुहःश्रीचेल्लूरपुरीनिवासरसिकारतेजोविलासा मम ।येषु ध्यानपथं गतेषु भविता नॄणां फणी भूषणम् ।वामाङ्गं वनिता दिशश्च वसनं भागीरथी मालिका ॥ ९॥

prādussantu puraḥ puratrayavadhūbibbokasampaddruhaḥśrīcellūrapurīnivāsarasikāratejovilāsā mama |yeṣu dhyānapathaṃ gateṣu bhavitā nṝṇāṃ phaṇī bhūṣaṇam |vāmāṅgaṃ vanitā diśaśca vasanaṃ bhāgīrathī mālikā || 9||

ये ध्यायन्ति निषेदुषीमुपपटं व्याख्यानमुद्रासखींमूर्तिं ते मुनिमानसैकसुगमां मुग्धेन्दुचूडामणे ।तेषामाशु विनिःसरन्ति वदनात् सङ्क्रन्दनारामभूमन्दारद्रुमकोरकस्रुतसुधामाधुर्यधुर्या गिरः ॥ १०॥

ye dhyāyanti niṣeduṣīmupapaṭaṃ vyākhyānamudrāsakhīṃmūrtiṃ te munimānasaikasugamāṃ mugdhenducūḍāmaṇe |teṣāmāśu viniḥsaranti vadanāt saṅkrandanārāmabhūmandāradrumakorakasrutasudhāmādhuryadhuryā giraḥ || 10||

उत्कूलप्रणयातिरेकमुदयद्रोमाञ्चपुञ्जं मुहुःप्रत्याख्यानपरैकभागवचनं चेल्लूरपुर्यामहो ।नीवीस्पर्शविलोलदक्षिणकरव्यापाररोधक्रियावैयग्र्याकुलवामपाणि शिवयोरैक्यं परिक्रीडते ॥ ११॥

utkūlapraṇayātirekamudayadromāñcapuñjaṃ muhuḥpratyākhyānaparaikabhāgavacanaṃ cellūrapuryāmaho |nīvīsparśaviloladakṣiṇakaravyāpārarodhakriyāvaiyagryākulavāmapāṇi śivayoraikyaṃ parikrīḍate || 11||

नीहाराहार्यकन्यामृदुलभुजलतालिङ्गनोत्कण्ठकण्ठःखण्डं बिभ्रकिरीटे कमपि कुवलयानन्दनाडिन्धमांशुम् ।ब्रह्मक्षेत्रे पवित्रे परिचितकरुणः पोरस्फुरीत्याश्रितानांनिर्भिन्दन् मोहबन्धानकृतकवचसां निश्चितः कश्चिदर्थः ॥ १२॥

nīhārāhāryakanyāmṛdulabhujalatāliṅganotkaṇṭhakaṇṭhaḥkhaṇḍaṃ bibhrakirīṭe kamapi kuvalayānandanāḍindhamāṃśum |brahmakṣetre pavitre paricitakaruṇaḥ porasphurītyāśritānāṃnirbhindan mohabandhānakṛtakavacasāṃ niścitaḥ kaścidarthaḥ || 12||

घोरघ्राणमुदग्रहुङ्कृतिमिलद्धर्माम्बु लम्बाधरंव्याविद्धभ्रुकुटीकठोरनिटिलं वान्तस्फुलिङ्गेक्षणम् ।विद्युत्पाटलकेशमुग्रदशनं विष्टब्धकर्णद्वयंवक्त्रं मृत्युभटस्य शङ्कर नहि त्वद्भक्तिमान् पश्यति ॥ १३॥

ghoraghrāṇamudagrahuṅkṛtimiladdharmāmbu lambādharaṃvyāviddhabhrukuṭīkaṭhoraniṭilaṃ vāntasphuliṅgekṣaṇam |vidyutpāṭalakeśamugradaśanaṃ viṣṭabdhakarṇadvayaṃvaktraṃ mṛtyubhaṭasya śaṅkara nahi tvadbhaktimān paśyati || 13||

भजत जननीमेकां लोकत्रयस्य दयामयींपतत सुधियो मा मा भीमे पुनर्भववारिधौ ।अकृतकवचोवेद्यामाद्यामपा (ङ्गित) शङ्करांमृदितमहिषां मुक्तिक्षेत्रे मुकुन्दसहोदरीम् ॥ १४॥

bhajata jananīmekāṃ lokatrayasya dayāmayīṃpatata sudhiyo mā mā bhīme punarbhavavāridhau |akṛtakavacovedyāmādyāmapā (ṅgita) śaṅkarāṃmṛditamahiṣāṃ muktikṣetre mukundasahodarīm || 14||

ब्रह्मक्षेत्रेश शम्भो त्वदपरममरं यद्यहं वर्णयिष्येकण्ठे कुण्ठप्रचारं स्खलति मम वचो जालकर्मीलदर्थं (?) ।तिष्टूषे चेद्भवन्तं त्रिपुरहर गिरां मन्मुखाम्भोजगर्भात्जृम्भन्ते केऽपि गुम्भा बलमथनधुनीपद्धतिस्पर्धिनीनाम् ॥ १५॥

brahmakṣetreśa śambho tvadaparamamaraṃ yadyahaṃ varṇayiṣyekaṇṭhe kuṇṭhapracāraṃ skhalati mama vaco jālakarmīladarthaṃ (?) |tiṣṭūṣe cedbhavantaṃ tripurahara girāṃ manmukhāmbhojagarbhātjṛmbhante ke'pi gumbhā balamathanadhunīpaddhatispardhinīnām || 15||

भूधराधिपसुतामुखपद्मप्रभ्रमद्भ्रमरविभ्रमनेत्रः ।बोभवीति भवभीतिविभेदी श्रीविभीतकपुरे पुरमाथी ॥ १६॥

bhūdharādhipasutāmukhapadmaprabhramadbhramaravibhramanetraḥ |bobhavīti bhavabhītivibhedī śrīvibhītakapure puramāthī || 16||

योगीन्द्रमानससरोरुहषट्पदायशैलेन्द्रजानयनषट्पदपङ्कजाय ।अज्ञानरूपतिमिरौघदिवाकरायभक्तार्तिभञ्जनपराय नमो नमस्ते ॥ १७॥

yogīndramānasasaroruhaṣaṭpadāyaśailendrajānayanaṣaṭpadapaṅkajāya |ajñānarūpatimiraughadivākarāyabhaktārtibhañjanaparāya namo namaste || 17||

मुहुर्भिन्तादिन्दुर्मकुटगृहमेधी पुररिपोःपरक्रोडक्रीडानिलयनजुषो मोहतिमिरम् ।कुचे गौर्या हारा इव मृदुलहासा इव मुखेनवा मल्लीमाला इव कचभरे यस्य किरणाः ॥ १८॥

muhurbhintādindurmakuṭagṛhamedhī puraripoḥparakroḍakrīḍānilayanajuṣo mohatimiram |kuce gauryā hārā iva mṛdulahāsā iva mukhenavā mallīmālā iva kacabhare yasya kiraṇāḥ || 18||

काणाः किं कङ्कणस्य त्रिपुरविजयिनो नृत्यतश्चित्तरङ्गेकिं वा तस्यैव चूडाघुमुघुमितवियद्वाहिनीवीचिरावाः ।आहोस्विद्वक्त्रखेलत्कमलजमहिलाश्रोणिकाञ्चीनिनादावाचस्ते विक्रमक्ष्मावलमथन मुखाम्भोरुहान्निस्सरन्ति ॥ १९॥

kāṇāḥ kiṃ kaṅkaṇasya tripuravijayino nṛtyataścittaraṅgekiṃ vā tasyaiva cūḍāghumughumitaviyadvāhinīvīcirāvāḥ |āhosvidvaktrakhelatkamalajamahilāśroṇikāñcīninādāvācaste vikramakṣmāvalamathana mukhāmbhoruhānnissaranti || 19||

कर्णं सावर्णमर्णोमुचममितशुचं दीनवाचं दधीचंचिन्तालग्नं धुरत्नं शिबिमपशिविकं स्वर्गवीं (पङ्) गुवीर्याम् ।शश्वद्विश्राणनश्रीः शिव शिव दिविषद्द्रून् विषद्रून् विधत्ते ।विश्वोत्तीर्णस्य विश्वम्भरचरितनिधे विक्रमक्ष्मापते ते ॥ २०॥

karṇaṃ sāvarṇamarṇomucamamitaśucaṃ dīnavācaṃ dadhīcaṃcintālagnaṃ dhuratnaṃ śibimapaśivikaṃ svargavīṃ (paṅ) guvīryām |śaśvadviśrāṇanaśrīḥ śiva śiva diviṣaddrūn viṣadrūn vidhatte |viśvottīrṇasya viśvambharacaritanidhe vikramakṣmāpate te || 20||

प्रक्रीडत्कार्तवीर्यार्जुनभुजविधृतोन्मुक्तसोमोद्भवाग्भस्सम्भारक्षोभसम्भेदनचतुरवचोगुम्भगम्भीरिमश्रीः ।तुण्डीरक्षोणिखण्डादिह तव विषयेऽहिण्डतोद्दण्डसूरिःसोऽयं ते विक्रमक्षोणिप किमु न गतः श्रोत्रियः श्रोत्रदेशम् ॥ २१॥

prakrīḍatkārtavīryārjunabhujavidhṛtonmuktasomodbhavāgbhassambhārakṣobhasambhedanacaturavacogumbhagambhīrimaśrīḥ |tuṇḍīrakṣoṇikhaṇḍādiha tava viṣaye'hiṇḍatoddaṇḍasūriḥso'yaṃ te vikramakṣoṇipa kimu na gataḥ śrotriyaḥ śrotradeśam || 21||

पुष्णन्नेवमहर्निशं द्विजगणान् मृष्टान्नदानक्रमैःश्रीकण्ठक्षितिपाल जीवतु भवानाचन्द्रमातारकम् ।स्तावं स्तान्दममी वयं च भवतः कीर्तिं दिशं दक्षिणामाढौक्य प्रतियाम कैरपि दिनैः कर्तुं पुनर्दर्शनम् ॥ २२॥

puṣṇannevamaharniśaṃ dvijagaṇān mṛṣṭānnadānakramaiḥśrīkaṇṭhakṣitipāla jīvatu bhavānācandramātārakam |stāvaṃ stāndamamī vayaṃ ca bhavataḥ kīrtiṃ diśaṃ dakṣiṇāmāḍhaukya pratiyāma kairapi dinaiḥ kartuṃ punardarśanam || 22||

दृष्टं मया मणिकवाटपुटान्तरालेश्रुत्यन्तचुम्बिनयनोदितकामतन्त्रम् ।मुग्धस्मिताङ्कुरविकस्वरगण्डमूलमुद्यन्मृगाङ्करुचिरं मुखमुत्तरायाः ॥ २३॥

dṛṣṭaṃ mayā maṇikavāṭapuṭāntarāleśrutyantacumbinayanoditakāmatantram |mugdhasmitāṅkuravikasvaragaṇḍamūlamudyanmṛgāṅkaruciraṃ mukhamuttarāyāḥ || 23||

बदनगलितलालं मातुरुत्सङ्गलोलंतरलचिकुरजालं स्तन्यपानानुकूलम् ।निखिलभुवनमूलं चेतसा सार्वकालंबलभिदुपलनीलं बालमालोकयामः ॥ २४॥

badanagalitalālaṃ māturutsaṅgalolaṃtaralacikurajālaṃ stanyapānānukūlam |nikhilabhuvanamūlaṃ cetasā sārvakālaṃbalabhidupalanīlaṃ bālamālokayāmaḥ || 24||

जीयासुर्जनिधर्मतप्तसुमनश्चेतःसुधावृष्टयोमायावल्लवबालकस्य मधुरा वंशीनिनादाकुराः ।ये शश्वत स्थगयन्ति गोपसुदृशां नीरन्ध्ररोमोद्रमश्रेणीकञ्चुलिभिर्विमूढमनसां स्रस्तोत्तरीयान् कुचान् ॥ २५॥

jīyāsurjanidharmataptasumanaścetaḥsudhāvṛṣṭayomāyāvallavabālakasya madhurā vaṃśīninādākurāḥ |ye śaśvata sthagayanti gopasudṛśāṃ nīrandhraromodramaśreṇīkañculibhirvimūḍhamanasāṃ srastottarīyān kucān || 25||

अङ्गणे घटितरिङ्खणं चलितकिङ्किणीकृतझणझणंचञ्चलालककुलाफुलं तरललोचनं जननमोचनम् ।अङ्कुरद्विशददन्तकुड्मलविलोभनीयवदनाम्बुजंशम्म्बरे कमपि चिन्तयामि शिशुमिन्द्रनीलमणिमेचकम् ॥ २६॥

aṅgaṇe ghaṭitariṅkhaṇaṃ calitakiṅkiṇīkṛtajhaṇajhaṇaṃcañcalālakakulāphulaṃ taralalocanaṃ jananamocanam |aṅkuradviśadadantakuḍmalavilobhanīyavadanāmbujaṃśammbare kamapi cintayāmi śiśumindranīlamaṇimecakam || 26||

आकुलाकुलविनीलकुन्तलं गोकुलानुगतिकेलिलालसम् ।आकपोलमनुलिप्तकज्जलं लोकपालकमुपैमि बालकम् ॥ २७॥

ākulākulavinīlakuntalaṃ gokulānugatikelilālasam |ākapolamanuliptakajjalaṃ lokapālakamupaimi bālakam || 27||

व्यत्यासाहित पादयापि वलितग्रीवाभिरामश्रियासत्यानन्दघनस्वरूपवपुषः स्थित्या जगन्मोहयन् ।वंशारावसुधारसैरपहरन् संसारतापं सताउत्तंसायितबर्हभारसुभगः कंसारिरास्तां मुदे ॥ २८॥

vyatyāsāhita pādayāpi valitagrīvābhirāmaśriyāsatyānandaghanasvarūpavapuṣaḥ sthityā jaganmohayan |vaṃśārāvasudhārasairapaharan saṃsāratāpaṃ satāuttaṃsāyitabarhabhārasubhagaḥ kaṃsārirāstāṃ mude || 28||

चञ्चलीकरणमञ्जुकुञ्चितघनालकं ब्रजनितम्बिनीचञ्चलीकरणकेलिदुर्ललितवेणुमुद्रितमुखाम्बुजम् ।पिञ्छभारकृतभूषणं मधुरभाषणं दुरितमोषणंवञ्चनाकलितगोपवेषमुररीकरोमि परपूरूषम् ॥ २९॥

cañcalīkaraṇamañjukuñcitaghanālakaṃ brajanitambinīcañcalīkaraṇakelidurlalitaveṇumudritamukhāmbujam |piñchabhārakṛtabhūṣaṇaṃ madhurabhāṣaṇaṃ duritamoṣaṇaṃvañcanākalitagopaveṣamurarīkaromi parapūrūṣam || 29||

उत्तरललोचनमुलूखलनिबद्धंभग्नयमलार्जुनमसज्जनविदूरम् ।जानुकृतचङ्क्रमणसङ्कुलकराब्जंध्यायत नमस्कुरुत गायत किशोरम् ॥ ३०॥

uttaralalocanamulūkhalanibaddhaṃbhagnayamalārjunamasajjanavidūram |jānukṛtacaṅkramaṇasaṅkulakarābjaṃdhyāyata namaskuruta gāyata kiśoram || 30||

धामपि पिङ्गलां च यमिनः कृत्वा सुषुम्नापथेयत्नाद्वातमनाहतस्नुतसुधास्वादानुसन्धायिनः (?) ।सत्यं ज्ञानमनन्तमुत्तमगुणं ध्यायन्ति यत्तत्पदंतद्ब्रह्माणि ननु त्वमेव निगमैर्गौरीश जेगीयसे ॥ ३१॥

dhāmapi piṅgalāṃ ca yaminaḥ kṛtvā suṣumnāpatheyatnādvātamanāhatasnutasudhāsvādānusandhāyinaḥ (?) |satyaṃ jñānamanantamuttamaguṇaṃ dhyāyanti yattatpadaṃtadbrahmāṇi nanu tvameva nigamairgaurīśa jegīyase || 31||

व्यक्ताव्यक्तमिदं जगत्प्रभवति त्वत्तः परं ज्योतिषःतत्सर्व स्वयमात्मनो महिमतः संव्याप्य सन्त्रायसे ।उत्पत्तिक्रमतस्तथैव तदिदं त्वय्येव संलीयतेचेल्लूरेश्वर दुर्विगाहमहहा चित्रं चरित्रं तव ॥ ३२॥

vyaktāvyaktamidaṃ jagatprabhavati tvattaḥ paraṃ jyotiṣaḥtatsarva svayamātmano mahimataḥ saṃvyāpya santrāyase |utpattikramatastathaiva tadidaṃ tvayyeva saṃlīyatecellūreśvara durvigāhamahahā citraṃ caritraṃ tava || 32||

नेच्छा तुच्छतरे नरेन्द्रविभवे नापि स्मरस्मेरदृग्गौराङ्गीपरिभोगकेलिषु न च स्वर्गाधिराज्योदये ।नो तत्राप्यपवर्गकुट्टिमपरिक्रीडासु किं त्वन्वहंसेवायै स्पृहयामि केवलमहं चेल्लूरपुर्याः प्रभोः ॥ ३३॥

necchā tucchatare narendravibhave nāpi smarasmeradṛggaurāṅgīparibhogakeliṣu na ca svargādhirājyodaye |no tatrāpyapavargakuṭṭimaparikrīḍāsu kiṃ tvanvahaṃsevāyai spṛhayāmi kevalamahaṃ cellūrapuryāḥ prabhoḥ || 33||

याचे किञ्चिदिदं कृताञ्जलिपुटं चेल्लूरपुर्याः पतेस्वामिन् वारय चन्द्रशेखर कृपावारान्निधे मामकीम् ।द्वित्रग्रामटिकाधिपत्यकलिताहम्भावशुम्भन्मतिक्षुद्रक्ष्माधवचाटुकोटिघटनादैन्यस्य दोग्ध्रीं दशाम् ॥ ३४॥

yāce kiñcididaṃ kṛtāñjalipuṭaṃ cellūrapuryāḥ patesvāmin vāraya candraśekhara kṛpāvārānnidhe māmakīm |dvitragrāmaṭikādhipatyakalitāhambhāvaśumbhanmatikṣudrakṣmādhavacāṭukoṭighaṭanādainyasya dogdhrīṃ daśām || 34||

कण्ठग्राहिकफे स्खलद्गिरि चलद्बोधे गलन्मारुतेमीलच्चक्षुषि वेपमानहृदये काले सति प्रस्तुते ।आरुह्म स्वयमद्रिराजसुतया साकं महाशाकरंस्वामिन् शङ्कर सन्निधेहि कृपया चेल्लूरभूषामणे ॥ ३५॥

kaṇṭhagrāhikaphe skhaladgiri caladbodhe galanmārutemīlaccakṣuṣi vepamānahṛdaye kāle sati prastute |āruhma svayamadrirājasutayā sākaṃ mahāśākaraṃsvāmin śaṅkara sannidhehi kṛpayā cellūrabhūṣāmaṇe || 35||

भिन्ता हृन्मौढ्यमाढ्यङ्करणमहिकुलग्रामणीदामनद्धंमुग्धं मूर्धस्थलं ते कपिशरुचिजटामण्डनं कुण्डनाथ ।युद्धक्रीडत्सुभद्रासहचरमहितारम्भदोस्तम्भघूर्णद्गाण्डीवोद्दण्डदण्डाहतिघटितकिणग्रन्थिलं चन्द्रमौले ॥ ३६॥

bhintā hṛnmauḍhyamāḍhyaṅkaraṇamahikulagrāmaṇīdāmanaddhaṃmugdhaṃ mūrdhasthalaṃ te kapiśarucijaṭāmaṇḍanaṃ kuṇḍanātha |yuddhakrīḍatsubhadrāsahacaramahitārambhadostambhaghūrṇadgāṇḍīvoddaṇḍadaṇḍāhatighaṭitakiṇagranthilaṃ candramaule || 36||

मज्जन्तो मार्ष्टुकामा इव मदनवधूनव्यवैधव्यदानादुद्भूतं पातकौघं मुकुटतटवियद्वाहिनीवारिपूरे ।कुर्वाणा भूषणाहिव्रजफणफलके दीप्रमाणिक्यशङ्कांपिङ्गा नेत्रस्फुलिङ्गा झटितिपशुपते भस्मयन्त्वस्मदंहः ॥ ३७॥

majjanto mārṣṭukāmā iva madanavadhūnavyavaidhavyadānādudbhūtaṃ pātakaughaṃ mukuṭataṭaviyadvāhinīvāripūre |kurvāṇā bhūṣaṇāhivrajaphaṇaphalake dīpramāṇikyaśaṅkāṃpiṅgā netrasphuliṅgā jhaṭitipaśupate bhasmayantvasmadaṃhaḥ || 37||

पादाङ्गुष्ठं पुरारेर्भजत नवलतापल्लवाग्रान्म्रदिष्ठंक्रीडास्पर्शेन यस्य प्रचयितशिखरन्यञ्चिते राजताद्रौ ।अस्तव्यस्तारकेशोत्तरलदशमुखीदारुणाक्रन्दभिन्नब्रह्माण्डो भूमिपृष्ठोल्लुठितभुजवनः पङ्क्तिकण्ठो जिहिण्डे ॥ ३८॥

pādāṅguṣṭhaṃ purārerbhajata navalatāpallavāgrānmradiṣṭhaṃkrīḍāsparśena yasya pracayitaśikharanyañcite rājatādrau |astavyastārakeśottaraladaśamukhīdāruṇākrandabhinnabrahmāṇḍo bhūmipṛṣṭholluṭhitabhujavanaḥ paṅktikaṇṭho jihiṇḍe || 38||

आबद्धभ्रुकुटीविभङ्गमजहत्कौर्याङ्कुरं किङ्करंभो भो श्राद्धपते वृथा मम कृते मा जित्वरं तत्त्वरः ।पादाब्जं परिभाति चेतसि परक्रोडेशितुर्धूर्जटेःपूर्वं येन भवद्भुजान्तरशिलाकुट्टाकटङ्कायितम् ॥ ३९॥

ābaddhabhrukuṭīvibhaṅgamajahatkauryāṅkuraṃ kiṅkaraṃbho bho śrāddhapate vṛthā mama kṛte mā jitvaraṃ tattvaraḥ |pādābjaṃ paribhāti cetasi parakroḍeśiturdhūrjaṭeḥpūrvaṃ yena bhavadbhujāntaraśilākuṭṭākaṭaṅkāyitam || 39||

कण्ठे कफैः कबलिते करणे सकम्पेनेत्रे निमीलति मरुत्यपि मन्दमन्दे ।सद्यः कणकनकनूपुरचारु मातःप्रत्यक्षमस्तु चरणं परिपाटलं ते ॥ ४०॥

kaṇṭhe kaphaiḥ kabalite karaṇe sakampenetre nimīlati marutyapi mandamande |sadyaḥ kaṇakanakanūpuracāru mātaḥpratyakṣamastu caraṇaṃ paripāṭalaṃ te || 40||

स्फुरन्ति मम चेतसि द्युतिनिरस्तकङ्केलयोदृगञ्चलनियन्त्रितत्रिदशवाहिनीमौलयः ।दुरन्तदुरिताचलप्रकरभेददम्भोलयःकुसुम्भरुचिराधराः कुचभरानताः केलयः ॥ ४१॥

sphuranti mama cetasi dyutinirastakaṅkelayodṛgañcalaniyantritatridaśavāhinīmaulayaḥ |durantaduritācalaprakarabhedadambholayaḥkusumbharucirādharāḥ kucabharānatāḥ kelayaḥ || 41||

मकरन्दतुन्दिलशरं मधुरिमधौरेयचारुकोदण्डम् ।पाशसृणिपाणि किञ्चन पाशुपतं भाग्यमाविरस्तु पुरः ॥ ४२॥

makarandatundilaśaraṃ madhurimadhaureyacārukodaṇḍam |pāśasṛṇipāṇi kiñcana pāśupataṃ bhāgyamāvirastu puraḥ || 42||

करतलकलितेक्षुकार्मुकाणांकमलकुलारिकलावतंसितानाम् ।पशुपतितपसां पचेलिमानांपरिचयवानहमस्मि पाटलिम्नाम् ॥ ४३॥

karatalakalitekṣukārmukāṇāṃkamalakulārikalāvataṃsitānām |paśupatitapasāṃ pacelimānāṃparicayavānahamasmi pāṭalimnām || 43||

कृत्तिधरहस्तलालितनिस्तुलकुचविजितहस्तिमस्तरुचि ।मुक्तिपुरे निस्तिमिरं मुग्धकुरङ्गाक्षमस्ति वस्तु परम् ॥ ४४॥

kṛttidharahastalālitanistulakucavijitahastimastaruci |muktipure nistimiraṃ mugdhakuraṅgākṣamasti vastu param || 44||

जय जय पोर्कलिमातरुमे तरुणारुणकोटिविमानरुचेजगदभयङ्कर शङ्करभामिनि किङ्करितामरि तुङ्गकुचे ।भवभयकम्पिनि सुम्भनिसुम्भनिसुम्भनसम्भृतचण्डतनोत्रिभुवनपालिनि घोरकपालिनि शूलिनि खेलिनि पालय माम् ॥ ४५॥

jaya jaya porkalimātarume taruṇāruṇakoṭivimānarucejagadabhayaṅkara śaṅkarabhāmini kiṅkaritāmari tuṅgakuce |bhavabhayakampini sumbhanisumbhanisumbhanasambhṛtacaṇḍatanotribhuvanapālini ghorakapālini śūlini khelini pālaya mām || 45||

समधिकदुर्मदमेदुरदारुकदानवदारुविदारविधाचटुलकठोरकुठारकृपाणतरालितपाटलपाणितलाम् ।प्रणमत पोर्कलिमातरमातुरचातकजातपयोदघटांधवलसटाकुलभासुरकेसरिकण्ठगतामविकुण्ठकृपाम् ॥ ४६॥

samadhikadurmadameduradārukadānavadāruvidāravidhācaṭulakaṭhorakuṭhārakṛpāṇatarālitapāṭalapāṇitalām |praṇamata porkalimātaramāturacātakajātapayodaghaṭāṃdhavalasaṭākulabhāsurakesarikaṇṭhagatāmavikuṇṭhakṛpām || 46||

दिनमुखजृम्भभृदम्बुजसम्भृतदम्भसमृद्।ह्ध्युदरम्भरिदृगवलननिगुम्भितशम्बरशासनतन्त्रनियन्त्रितशङ्करया ।निलयितमस्तु मनस्तु कयाचन हस्तिपनिस्तुलमस्तजयिस्तन(वि) (युग)भुग्नविलग्नवलत्त्रिवलीलवलीकुलया कलया ॥ ४७॥

dinamukhajṛmbhabhṛdambujasambhṛtadambhasamṛd|hdhyudarambharidṛgavalananigumbhitaśambaraśāsanatantraniyantritaśaṅkarayā |nilayitamastu manastu kayācana hastipanistulamastajayistana(vi) (yuga)bhugnavilagnavalattrivalīlavalīkulayā kalayā || 47||

परिचरणाचरणोचितखेचरराजपुरीचरचन्द्रमुखीकरकलचालितचामरकोरकमारुतपोतकधूतकचे ।सपदि विजृम्भय सम्पदमम्ब भयं परिकम्पय किञ्च दृशाक्षणमनुकम्पय शम्भुकुटुम्बिनि तुङ्गनितम्बिनि कम्बुगले ॥ ४८॥

paricaraṇācaraṇocitakhecararājapurīcaracandramukhīkarakalacālitacāmarakorakamārutapotakadhūtakace |sapadi vijṛmbhaya sampadamamba bhayaṃ parikampaya kiñca dṛśākṣaṇamanukampaya śambhukuṭumbini tuṅganitambini kambugale || 48||

इति श्रीचेल्लूरपुरीशस्तवः सम्पूर्णः ।

iti śrīcellūrapurīśastavaḥ sampūrṇaḥ |