अष्टमहिषीप्रार्थनाशतकम् Ashtamahishi Prarthana Shatakam

श्रीवेङ्कटेशदारा धीरा क्षेमस्य मे सदाधारा ।करुणावनसञ्चारा तारासङ्काशरत्नमयहारा ॥ १॥

śrīveṅkaṭeśadārā dhīrā kṣemasya me sadādhārā |karuṇāvanasañcārā tārāsaṅkāśaratnamayahārā || 1||

नारायणवनजनिता नारी नारायणस्य मे माता ।पारायणार्हचरिता त्राता पीताम्बरेण चायाता ॥ २॥

nārāyaṇavanajanitā nārī nārāyaṇasya me mātā |pārāyaṇārhacaritā trātā pītāmbareṇa cāyātā || 2||

मातर्भूमेर्यातः प्रातः सायं नमामि तव पोतः ।निहितं तव पदि चेतः कातः परमवितुमस्ति मां मातः ॥ ३॥

mātarbhūmeryātaḥ prātaḥ sāyaṃ namāmi tava potaḥ |nihitaṃ tava padi cetaḥ kātaḥ paramavitumasti māṃ mātaḥ || 3||

लसनप्रसूनवेषे प्रसु मे वसु मेऽद्य देहि हरियोषे ।कुसुमैराभ्यां भाषे प्रासूयामां मनः स्वसन्तोषे ॥ ४॥

lasanaprasūnaveṣe prasu me vasu me'dya dehi hariyoṣe |kusumairābhyāṃ bhāṣe prāsūyāmāṃ manaḥ svasantoṣe || 4||

काञ्चीलाञ्छितदेवीं काञ्चनदेवीं च वरदवशनीवीम् ।वन्दे महतीं देवीं चन्द्रां दन्तावलाद्रिसुखपृथिवीम् ॥ ५॥

kāñcīlāñchitadevīṃ kāñcanadevīṃ ca varadavaśanīvīm |vande mahatīṃ devīṃ candrāṃ dantāvalādrisukhapṛthivīm || 5||

माधवसाप्तपदीने मामव गतिनिर्जितेभवति यूने ।नवनवभवनविधाने भव भव नित्यं मदीयहृत्स्थाने ॥ ६॥

mādhavasāptapadīne māmava gatinirjitebhavati yūne |navanavabhavanavidhāne bhava bhava nityaṃ madīyahṛtsthāne || 6||

सज्जनरक्षणधन्यां मान्यां मन्ये सरित्पतेः कन्याम् ।मेदिन्यां कामिन्यां गुण्यां गणयेय भूरि सुधरिण्याम् ॥ ७॥

sajjanarakṣaṇadhanyāṃ mānyāṃ manye saritpateḥ kanyām |medinyāṃ kāminyāṃ guṇyāṃ gaṇayeya bhūri sudhariṇyām || 7||

करुणामधुमयचरणामरुणामरुणान्ववायपरिचरणाम् ।करुणाविवृताभरणां सुगुणाभरणां भजामि हरिशरणाम् ॥ ८॥

karuṇāmadhumayacaraṇāmaruṇāmaruṇānvavāyaparicaraṇām |karuṇāvivṛtābharaṇāṃ suguṇābharaṇāṃ bhajāmi hariśaraṇām || 8||

मज्जनयित्रीं धात्रीं सज्जनपात्रीं सुदीर्घझषनेत्रीम् ।भेजे प्रसूनगात्रीं दात्रीं पात्रीं नतस्य हरिमैत्रीम् ॥ ९॥

majjanayitrīṃ dhātrīṃ sajjanapātrīṃ sudīrghajhaṣanetrīm |bheje prasūnagātrīṃ dātrīṃ pātrīṃ natasya harimaitrīm || 9||

लक्ष्मीमक्षयसदयां सार्द्रसुहृदयां समुद्रहिततनयाम् ।आश्रितरक्षणविजयामाजानीयास्यहृदयशुभनिलयाम् ॥ १०॥

lakṣmīmakṣayasadayāṃ sārdrasuhṛdayāṃ samudrahitatanayām |āśritarakṣaṇavijayāmājānīyāsyahṛdayaśubhanilayām || 10||

अम्बां कचलोलम्बां कम्बुग्रीवां प्रसन्नमुखबिम्बाम् ।पदगतिजितकादम्बामम्बुजवल्लीं नमामि लोकाम्बाम् ॥ ११॥

ambāṃ kacalolambāṃ kambugrīvāṃ prasannamukhabimbām |padagatijitakādambāmambujavallīṃ namāmi lokāmbām || 11||

सीतास्माकं माता साकेताधीश्वरीष्टिभूजाता ।पीताम्बरपरिणीता त्राता पूताखिलेभ्य इति गीता ॥ १२॥

sītāsmākaṃ mātā sāketādhīśvarīṣṭibhūjātā |pītāmbarapariṇītā trātā pūtākhilebhya iti gītā || 12||

हरिपरिचर्याप्रीता भूतत्रातार्चितेति कविगीता ।तातोपमिता माता त्राता शाताङ्गिनीह मां सीता ॥ १३॥

hariparicaryāprītā bhūtatrātārciteti kavigītā |tātopamitā mātā trātā śātāṅginīha māṃ sītā || 13||

सेवितदनुजत्रिजटा पालितनिश्रीकगर्गरत्रिजटा ।स्ववशीकृनपीतपटा प्रतिभटहरिणाय चास्तु हरिवेला ॥ १४॥

sevitadanujatrijaṭā pālitaniśrīkagargaratrijaṭā |svavaśīkṛnapītapaṭā pratibhaṭahariṇāya cāstu harivelā || 14||

भाषाविनुतविशेषा भाषापतिशेषविनुतपरिभाषा ।भूषाभिलषितभूषा भूषा भूषायमानवपुषास्तु ॥ १५॥

bhāṣāvinutaviśeṣā bhāṣāpatiśeṣavinutaparibhāṣā |bhūṣābhilaṣitabhūṣā bhūṣā bhūṣāyamānavapuṣāstu || 15||

घटिकाद्रिकुशलपेटी सज्जनसन्त्राणसक्तपरिपाटी ।विलसितकाञ्चनशाटी पातु रतिभीष्टिदीनजनकोटीः ॥ १६॥

ghaṭikādrikuśalapeṭī sajjanasantrāṇasaktaparipāṭī |vilasitakāñcanaśāṭī pātu ratibhīṣṭidīnajanakoṭīḥ || 16||

वैदेहि देहि वित्तं श्रीदे पादे ह लग्नमथ चित्तम् ।कुर्यामार्यावृत्तं धार्यं नित्यं करोमि तव वृत्तम् ॥ १७॥

vaidehi dehi vittaṃ śrīde pāde ha lagnamatha cittam |kuryāmāryāvṛttaṃ dhāryaṃ nityaṃ karomi tava vṛttam || 17||

करललितकमलयुगला करिकरचामरसुजातमृद्वनिला ।त्वरमभयं मे कमला कुरुताज्जननी करेण हरिमहिला ॥ १८॥

karalalitakamalayugalā karikaracāmarasujātamṛdvanilā |tvaramabhayaṃ me kamalā kurutājjananī kareṇa harimahilā || 18||

नामाचललक्ष्मि रमे मायैवाचल \।\।\।\।स्वलोभमये ।आश्रितरक्षाकामे स्वात्मजयुगलं च देहि हरिमामे ॥ १९॥

nāmācalalakṣmi rame māyaivācala \|\|\|\|svalobhamaye |āśritarakṣākāme svātmajayugalaṃ ca dehi harimāme || 19||

उपमानामुपमैषा भूषा भूषासु भासु मञ्जूषा ।स्ववशीकृतादिपुरुषा सविशेषा पातुमस्तु हरियोषा ॥ २०॥

upamānāmupamaiṣā bhūṣā bhūṣāsu bhāsu mañjūṣā |svavaśīkṛtādipuruṣā saviśeṣā pātumastu hariyoṣā || 20||

अबलानां प्रबलासौ स्त्रीषु श्रीरुत्तमा च वामानाम् ।रामाभिरामरामा शान्ता कान्तासु कोपनास्वेषा ॥ २१॥

abalānāṃ prabalāsau strīṣu śrīruttamā ca vāmānām |rāmābhirāmarāmā śāntā kāntāsu kopanāsveṣā || 21||

सर्वदसर्वद \।\।\।\।श्रीः श्रीदा श्रीदार्चिताब्जमयपादा ।कृतजीवेश्वरभेदा निर्भेदानन्दबोधनानन्दा ॥ २२॥

sarvadasarvada \|\|\|\|śrīḥ śrīdā śrīdārcitābjamayapādā |kṛtajīveśvarabhedā nirbhedānandabodhanānandā || 22||

आत्मोपमानरहिता सहिता श्रीवत्सकौस्तुभाभरणैः ।हरिमध्या हरिवत्सा हरिपीठालङ्कृतास्तु हरिवाणी ॥ २३॥

ātmopamānarahitā sahitā śrīvatsakaustubhābharaṇaiḥ |harimadhyā harivatsā haripīṭhālaṅkṛtāstu harivāṇī || 23||

अस्माकं या माता सा भवति पितामहस्य चित्रं तत् ।गङ्गातनयोपास्या गङ्गाजननी हि गीतगाङ्गेया ॥ २४॥

asmākaṃ yā mātā sā bhavati pitāmahasya citraṃ tat |gaṅgātanayopāsyā gaṅgājananī hi gītagāṅgeyā || 24||

हरिवत्सप्रासादा हरिवत्सप्रसादबहुलसम्मोदा !करिवत्साञ्चितगमना करिवत्साञ्चितपदास्तु मे वरदा ॥ २५॥

harivatsaprāsādā harivatsaprasādabahulasammodā !karivatsāñcitagamanā karivatsāñcitapadāstu me varadā || 25||

शिरसादृतनारतता चरणादृतनारदादिमुनिजनता ।वचसादृतशुककलिता पदपालित \।\।\।\।शुकास्तु मे माता ॥ २६॥

śirasādṛtanāratatā caraṇādṛtanāradādimunijanatā |vacasādṛtaśukakalitā padapālita \|\|\|\|śukāstu me mātā || 26||

गन्धर्वपूर्वललिता गन्धर्वैः किन्नरैश्च बहुविनुता ।गन्धर्ववक्त्रविनुता गन्धद्वारा च पातु मां माता ॥ २७॥

gandharvapūrvalalitā gandharvaiḥ kinnaraiśca bahuvinutā |gandharvavaktravinutā gandhadvārā ca pātu māṃ mātā || 27||

श्रीशुकनगरविशेषे नाशितदारिद्र्यदुःखबहुदोषे ।श्रीश्रीनिवासभूषे स्वाशां मे पूरयस्व हरियोषे ॥ २८॥

śrīśukanagaraviśeṣe nāśitadāridryaduḥkhabahudoṣe |śrīśrīnivāsabhūṣe svāśāṃ me pūrayasva hariyoṣe || 28||

दशशतकमलविकासे दिशि दिशि मातर्धनानि दातासे ।मम हृदयगृहनिवासे शिथिला भूय \।\।\।\। मद्वासे ॥ २९॥

daśaśatakamalavikāse diśi diśi mātardhanāni dātāse |mama hṛdayagṛhanivāse śithilā bhūya \|\|\|\| madvāse || 29||

विज्ञानाख्यो मनुते पूर्वो हरिरेव चेति भूदेवी ।श्रियमथ विद्वानार्यः सादरमार्यां प्रवति पूर्वे त्वाम् ॥ ३०॥

vijñānākhyo manute pūrvo harireva ceti bhūdevī |śriyamatha vidvānāryaḥ sādaramāryāṃ pravati pūrve tvām || 30||

पूर्णिमया चामायाः भासश्चित्रं तिथिद्वयं त्वयि वै ।शिरसः परतो दर्शः तत्परतस्ते सुपूर्णिमेन्द्वास्ये ॥ ३१॥

pūrṇimayā cāmāyāḥ bhāsaścitraṃ tithidvayaṃ tvayi vai |śirasaḥ parato darśaḥ tatparataste supūrṇimendvāsye || 31||

चन्द्रादमृतं पिप्सुः राहुस्तं चाक्रमच्च चाहस्ये ।मुखदृग्भूषाचन्द्रः बद्ध्वा तं चापहन्ति गिरिमध्ये ॥ ३२॥

candrādamṛtaṃ pipsuḥ rāhustaṃ cākramacca cāhasye |mukhadṛgbhūṣācandraḥ baddhvā taṃ cāpahanti girimadhye || 32||

नयनं सुदर्शनं ते शाङ्खः कण्ठः फणी च तव वेणी ।परमं पदयुगलं ते याने चरणे च पक्षिराजोऽस्ति ॥ ३३॥

nayanaṃ sudarśanaṃ te śāṅkhaḥ kaṇṭhaḥ phaṇī ca tava veṇī |paramaṃ padayugalaṃ te yāne caraṇe ca pakṣirājo'sti || 33||

नयनं सुभरद्वाजो धम्मिल्लो नारदश्च तव मातः ।शुकवदमोदाशीते नानारत्ने मरीचिरपि देवी ॥ ३४॥

nayanaṃ subharadvājo dhammillo nāradaśca tava mātaḥ |śukavadamodāśīte nānāratne marīcirapi devī || 34||

अवने शक्तिश्चास्ते वक्षोजो कुम्भसम्भवो मातः ।वल्मीकिनिभो नाभिः व्यासोऽर्भक एव नित्यमा स्थाने ॥ ३५॥

avane śaktiścāste vakṣojo kumbhasambhavo mātaḥ |valmīkinibho nābhiḥ vyāso'rbhaka eva nityamā sthāne || 35||

तदिदं चित्रं मातः काञ्च्यान्तस्तेत्य हो बिलं चेति ।नेदं पुत्रकचित्रं हरिरुभयत्रापि तत्र सर्वे स्यात् ॥ ३६॥

tadidaṃ citraṃ mātaḥ kāñcyāntastetya ho bilaṃ ceti |nedaṃ putrakacitraṃ harirubhayatrāpi tatra sarve syāt || 36||

काञ्चीकुचकैलासो मातः शून्यं तवान्तरतिहासः ।कैलासावपि काञ्चीं न विशति चेत्तं च तेऽन्तरधिकोऽयम् ॥ ३७॥

kāñcīkucakailāso mātaḥ śūnyaṃ tavāntaratihāsaḥ |kailāsāvapi kāñcīṃ na viśati cettaṃ ca te'ntaradhiko'yam || 37||

हरिकरकमलविलासे तव कुचसूर्यो हि देवि सुचकासे ।हरिनयनपद्मभासे तव मुखचन्द्रं प्रकाशयत्यासे ॥ ३८॥

harikarakamalavilāse tava kucasūryo hi devi sucakāse |harinayanapadmabhāse tava mukhacandraṃ prakāśayatyāse || 38||

डोलीकृतवनमाला मालीकृतविधिवशाण्डमणियुगला ।युगलीकृतहरिलीला बाला सिन्धोः प्रभातु करकमला ॥ ३९॥

ḍolīkṛtavanamālā mālīkṛtavidhivaśāṇḍamaṇiyugalā |yugalīkṛtaharilīlā bālā sindhoḥ prabhātu karakamalā || 39||

पादग्रहणात् तातोऽमोदत चास्माकमम्व बहुधाप्तः ।गृह्णाम्यङ्घ्री पूर्णं तूर्णं मां मोदयस्व हरिगृहिणि ॥ ४०॥

pādagrahaṇāt tāto'modata cāsmākamamva bahudhāptaḥ |gṛhṇāmyaṅghrī pūrṇaṃ tūrṇaṃ māṃ modayasva harigṛhiṇi || 40||

कृष्णः कचमारोऽधान्नयते मीनौ तवाद्य भासेते ।हरिरम्ब मध्यमस्ते देवोऽङ्गी सम्बभूव चाङ्गानि ॥ ४१॥

kṛṣṇaḥ kacamāro'dhānnayate mīnau tavādya bhāsete |hariramba madhyamaste devo'ṅgī sambabhūva cāṅgāni || 41||

तव चरणमीक्ष्य तारा अवदधुरनिशं सरोरुहाकारे ।अवलोकय नयनमिन्दुः तरणिं पर्यभवच्च कुमुदाक्षि ॥ ४२॥

tava caraṇamīkṣya tārā avadadhuraniśaṃ saroruhākāre |avalokaya nayanaminduḥ taraṇiṃ paryabhavacca kumudākṣi || 42||

नीचैर्वासविनिदां मोक्तुं दिङ्नागनागङ्कावद्य ।नाभेरुच्चैर्मातः भातः कुचयोश्च रोमराज्यां ते ॥ ४३॥

nīcairvāsavinidāṃ moktuṃ diṅnāganāgaṅkāvadya |nābheruccairmātaḥ bhātaḥ kucayośca romarājyāṃ te || 43||

त्वामाश्रित्य विशेषः रोम्णा राज्यां विभाति सविशेषः ।इति वासुकिरपि चान्यो वेणीं शिश्राय नान्यवर्धिष्णुः ॥ ४४॥

tvāmāśritya viśeṣaḥ romṇā rājyāṃ vibhāti saviśeṣaḥ |iti vāsukirapi cānyo veṇīṃ śiśrāya nānyavardhiṣṇuḥ || 44||

आकाशे काञ्च्यैका तस्यां हरिरम्ब योगिसन्दृश्यः ।मातर्धत्ते स हरिः गिरिमहिमिभमिन्दुमर्कमभ्रादीन् ॥ ४५॥

ākāśe kāñcyaikā tasyāṃ hariramba yogisandṛśyaḥ |mātardhatte sa hariḥ girimahimibhamindumarkamabhrādīn || 45||

कुचयुगमस्तकमञ्चे दृष्ट्वा रोषातुरोऽपि हर्यक्षः ।निजगणनामतिहीनो सन्निधिमाहात्म्यतो हितेऽभूत् सः ॥ ४६॥

kucayugamastakamañce dṛṣṭvā roṣāturo'pi haryakṣaḥ |nijagaṇanāmatihīno sannidhimāhātmyato hite'bhūt saḥ || 46||

एकत्र च तरणीन्दू भूते नामा तथापि हरिगृहिणि ।एकत्र राहुचन्द्रावुपरागो नैव चानुरागोऽभूत् ॥ ४७॥

ekatra ca taraṇīndū bhūte nāmā tathāpi harigṛhiṇi |ekatra rāhucandrāvuparāgo naiva cānurāgo'bhūt || 47||

कमले चन्द्रोत्पत्तिः चन्द्रादुच्चैश्च भाति चन्द्रोऽन्यः ।चन्द्रद्वयभीतः सन् राहुर्नीचैः प्रयाति पश्चान्मे ॥ ४८॥

kamale candrotpattiḥ candrāduccaiśca bhāti candro'nyaḥ |candradvayabhītaḥ san rāhurnīcaiḥ prayāti paścānme || 48||

तव भुजगविहगराजौ शयने याने सदा प्रथाभाजौ ।भवतां स तयोर्मातः शेषो वेषे विशेषभाषासीत् ॥ ४९॥

tava bhujagavihagarājau śayane yāne sadā prathābhājau |bhavatāṃ sa tayormātaḥ śeṣo veṣe viśeṣabhāṣāsīt || 49||

धन्यं कुरु मां मान्ये धन्येवासे समुद्रहितकन्ये ।मान्ये लोकवरेण्ये धन्याय त्वां धिनायकां मन्ये ॥ ५०॥

dhanyaṃ kuru māṃ mānye dhanyevāse samudrahitakanye |mānye lokavareṇye dhanyāya tvāṃ dhināyakāṃ manye || 50||

हरिनखभीतौ करिणावन्तर्ध्यायेव कञ्चुके त्रासि ।जननीवैरिरिरक्षा पत्या घृणया बभूव किं पद्मे ॥ ५१॥

harinakhabhītau kariṇāvantardhyāyeva kañcuke trāsi |jananīvairirirakṣā patyā ghṛṇayā babhūva kiṃ padme || 51||

शिवपदयुगलाच्छ्रेष्ठं विधिपददशकं च मातरालेषु ।बहुधनदपुराण्यन्ये विष्णोः पदमेकमेव पतिवत्ते ॥ ५२॥

śivapadayugalācchreṣṭhaṃ vidhipadadaśakaṃ ca mātarāleṣu |bahudhanadapurāṇyanye viṣṇoḥ padamekameva pativatte || 52||

उपनयनं तव भक्तिः उपदेष्टा तव पतिश्च मे मातः ।उपदिष्टं नाम च ते भवति सुभिक्षां प्रदेहि वैदेहि ॥ ५३॥

upanayanaṃ tava bhaktiḥ upadeṣṭā tava patiśca me mātaḥ |upadiṣṭaṃ nāma ca te bhavati subhikṣāṃ pradehi vaidehi || 53||

तव भक्त्या मन्तूक्तिः भवतु च मातस्त्वयैव किल भुक्तिः ।गेहे मुख्या गृहिणी विख्यातिश्चास्य एव गृहमुख्यः ॥ ५४॥

tava bhaktyā mantūktiḥ bhavatu ca mātastvayaiva kila bhuktiḥ |gehe mukhyā gṛhiṇī vikhyātiścāsya eva gṛhamukhyaḥ || 54||

मातः सागरकन्ये तव ननु वक्त्रं सुधांशुरिति मन्ये ।सत्यस्त्वेषस्तर्कः नो चेत् का स्यात् विधावलोकेच्छा ॥ ५५॥

mātaḥ sāgarakanye tava nanu vaktraṃ sudhāṃśuriti manye |satyastveṣastarkaḥ no cet kā syāt vidhāvalokecchā || 55||

तव सन्निधिमाहात्म्याद्वेष्यो न त्विष्ट एव ते देवि ।नयनाब्जे मुखचन्द्रे सिंहादुच्चैः प्रभात इव मस्तौ ॥ ५६॥

tava sannidhimāhātmyādveṣyo na tviṣṭa eva te devi |nayanābje mukhacandre siṃhāduccaiḥ prabhāta iva mastau || 56||

मातस्तव माहात्म्यादुच्चैर्नीचैश्च भासमानेभौ ।विक्रान्तौ तौ दृष्ट्वा मृगपतिमृग्यः स एव मूढोऽभूत् ॥ ५७॥

mātastava māhātmyāduccairnīcaiśca bhāsamānebhau |vikrāntau tau dṛṣṭvā mṛgapatimṛgyaḥ sa eva mūḍho'bhūt || 57||

कान्तस्ते परमात्मानन्तस्तल्पस्त्रयीमयो यानम् ।अमरा नित्या भृत्याः सत्यं पुत्रोऽस्मि यवनिका माया ॥ ५८॥

kāntaste paramātmānantastalpastrayīmayo yānam |amarā nityā bhṛtyāḥ satyaṃ putro'smi yavanikā māyā || 58||

जक्षत् क्रीडन् श्रुत्या रक्षितुमेवाम्ब रहसि कान्तेन ।जित्वा पुरुषं स्ववशं कृत्वा नस्तेन पालयसि चाम्ब ॥ ५९॥

jakṣat krīḍan śrutyā rakṣitumevāmba rahasi kāntena |jitvā puruṣaṃ svavaśaṃ kṛtvā nastena pālayasi cāmba || 59||

सपदि जटायोर्मोक्षः त्वत्तः पत्युः सुकन्धरे पक्षः ।सा मापितरि कटाक्षः त्वत्तो भर्ता बभूव बहुदक्षः ॥ ६०॥

sapadi jaṭāyormokṣaḥ tvattaḥ patyuḥ sukandhare pakṣaḥ |sā māpitari kaṭākṣaḥ tvatto bhartā babhūva bahudakṣaḥ || 60||

वीरः किल तव भर्ता विश्वस्मिन् यत्र यत्र यातासे ।वारः किल तव पाता चिन्ता नारायणे हि किमु न स्यात् ॥ ६१॥

vīraḥ kila tava bhartā viśvasmin yatra yatra yātāse |vāraḥ kila tava pātā cintā nārāyaṇe hi kimu na syāt || 61||

श्यामा वा हरिणी त्वं ह्यचलातनयापि चञ्चलासि त्वम् ।जननी मारस्य स्याः सुकुमारेभ्यश्च नौमि मातस्त्वाम् ॥ ६२॥

śyāmā vā hariṇī tvaṃ hyacalātanayāpi cañcalāsi tvam |jananī mārasya syāḥ sukumārebhyaśca naumi mātastvām || 62||

कविजननुतचरणा वा गुरुजननुतपादुकैव मे मातः ।पुण्यजनैर्नृतचरिता पुण्यजनध्वंसिनीह भूर्मातः ॥ ६३॥

kavijananutacaraṇā vā gurujananutapādukaiva me mātaḥ |puṇyajanairnṛtacaritā puṇyajanadhvaṃsinīha bhūrmātaḥ || 63||

अलकालङ्कृतवदना ह्यलकेशालङ्कृताब्जमृदुचरणापुलकाङ्कितसंहनना फलकालं नित्यमेव कुरुतां मे ॥ ६४॥

alakālaṅkṛtavadanā hyalakeśālaṅkṛtābjamṛducaraṇāpulakāṅkitasaṃhananā phalakālaṃ nityameva kurutāṃ me || 64||

शतधृतिशतमतिविनुते शतमखमुखविनुतललितबहुवसते ।अतुलितशतकृतिफलिते गतिरिह भवतीति मे मनो मनुते ॥ ६५॥

śatadhṛtiśatamativinute śatamakhamukhavinutalalitabahuvasate |atulitaśatakṛtiphalite gatiriha bhavatīti me mano manute || 65||

श्रीशैलजघनभागा श्रीरेफालङ्कृतोत्तमाङ्गा हि ।अस्ताचलमध्यस्था चक्षोः सौदर्शनास्तु मां पातुम् ॥ ६६॥

śrīśailajaghanabhāgā śrīrephālaṅkṛtottamāṅgā hi |astācalamadhyasthā cakṣoḥ saudarśanāstu māṃ pātum || 66||

हरिवत्सेच्छा वा स्यात् करिवत्सेच्छेति देवि कविगीते ।हरिवत्सेच्छा वा स्यात् मां करिवरदो यथा तथा पाहि ॥ ६७॥

harivatsecchā vā syāt karivatseccheti devi kavigīte |harivatsecchā vā syāt māṃ karivarado yathā tathā pāhi || 67||

रिपुशरपीडां भर्तुः वारितुमेवास उरसि तत्पूर्वा ।मम पुत्रस्य हि महिते पूर्वस्था वारयाम्ब वर \।\।\।\। ॥ ६८॥

ripuśarapīḍāṃ bhartuḥ vāritumevāsa urasi tatpūrvā |mama putrasya hi mahite pūrvasthā vārayāmba vara \|\|\|\| || 68||

एकस्यां व्यक्तौ ते बहुवचनं नित्यपुंस्त्वमासाते ।स्वातन्त्र्यं बहुतत्त्वे किं न स्यान्ननु न युज्यते हरिदाराः ॥ ६९॥

ekasyāṃ vyaktau te bahuvacanaṃ nityapuṃstvamāsāte |svātantryaṃ bahutattve kiṃ na syānnanu na yujyate haridārāḥ || 69||

सर्वत्र च भवदीयं शिरसा नतिरस्ति कुत्र वा देवि ॥ ७०॥

sarvatra ca bhavadīyaṃ śirasā natirasti kutra vā devi || 70||

इभ्यं सभ्यं कुरु मामद्भिः प्रक्षालयामि तव पादौ ।लभ्यं कुरु मे सौख्यं विख्याते दीनपोषणे देवि ॥ ७१॥

ibhyaṃ sabhyaṃ kuru māmadbhiḥ prakṣālayāmi tava pādau |labhyaṃ kuru me saukhyaṃ vikhyāte dīnapoṣaṇe devi || 71||

पूर्वं वित्तं दत्त्वा पूजां तेनैव कारयस्वाम्ब ।धनसुतहितभूलाभं दत्त्वैवाग्रे विधेहि तव भक्तम् ॥ ७२॥

pūrvaṃ vittaṃ dattvā pūjāṃ tenaiva kārayasvāmba |dhanasutahitabhūlābhaṃ dattvaivāgre vidhehi tava bhaktam || 72||

तव चरितं मम विहितं सुकृताल्लब्धं हि मातराढ्यासि ।मूढं श्रीदं कुरु मां बाढं करवाणि तेऽद्य परिचर्याम् ॥ ७३॥

tava caritaṃ mama vihitaṃ sukṛtāllabdhaṃ hi mātarāḍhyāsi |mūḍhaṃ śrīdaṃ kuru māṃ bāḍhaṃ karavāṇi te'dya paricaryām || 73||

विधिना ममैव सिद्धिः यदि ते कृपया किमस्ति मे मातः ।तव वा तव पत्युर्वा स्वातन्त्र्येणैकमेकमैश्वर्यात् ॥ ७४॥

vidhinā mamaiva siddhiḥ yadi te kṛpayā kimasti me mātaḥ |tava vā tava patyurvā svātantryeṇaikamekamaiśvaryāt || 74||

पृथुका दत्तकुचेलाः रुच्याः के ते च पत्युरपि चास्याः ।तस्मादिव मत्तस्त्वं किं वा नाभ्यवजहश्च मातस्त्वम् ॥ ७५॥

pṛthukā dattakucelāḥ rucyāḥ ke te ca patyurapi cāsyāḥ |tasmādiva mattastvaṃ kiṃ vā nābhyavajahaśca mātastvam || 75||

आराद्धासि च येन प्रथमः पैतामहश्च मुनिराट् सः ।तं भारद्वाजं वा बहुमानेनावलोक्य मां पाहि ॥ ७६॥

ārāddhāsi ca yena prathamaḥ paitāmahaśca munirāṭ saḥ |taṃ bhāradvājaṃ vā bahumānenāvalokya māṃ pāhi || 76||

पापादिवध्यविषये करुणा कार्या नु तेऽतिमृदुवचनम् ।ऊचिथ मारुतये त्वं व्यस्मार्षीः किं तदुक्तमधिकं मे ॥ ७७॥

pāpādivadhyaviṣaye karuṇā kāryā nu te'timṛduvacanam |ūcitha mārutaye tvaṃ vyasmārṣīḥ kiṃ taduktamadhikaṃ me || 77||

प्रत्यक्षं कार्यं मे दातुं शक्नोषि न यदि मे मातः ।मोक्षं वा दाता चेत् करुणाजनिता तवेति मन्वीय ॥ ७८॥

pratyakṣaṃ kāryaṃ me dātuṃ śaknoṣi na yadi me mātaḥ |mokṣaṃ vā dātā cet karuṇājanitā taveti manvīya || 78||

नार्थीतुमपि शक्नोमि स्मर्तुं स्तोतुं च नाहाण् इह भवतीम् ।पूर्णां भुक्तिं शक्तिं दत्त्वासक्तिं च देहि पदभक्तिम् ॥ ७९॥

nārthītumapi śaknomi smartuṃ stotuṃ ca nāhāṇ iha bhavatīm |pūrṇāṃ bhuktiṃ śaktiṃ dattvāsaktiṃ ca dehi padabhaktim || 79||

निद्रालुर्जनको मे ग्रहयालुर्मयि सदा स्वपतयालुः ।स्पृहयालुः श्रद्धालुः मद्रक्षायै सदापि भव मातः ॥ ८०॥

nidrālurjanako me grahayālurmayi sadā svapatayāluḥ |spṛhayāluḥ śraddhāluḥ madrakṣāyai sadāpi bhava mātaḥ || 80||

ध्यायेमहि महियातः यातः पूर्वं परं च जननीं त्वाम् ।पूयेमहि वयमधुना गेयेऽमेये त्वदीयभजनेन ॥ ८१॥

dhyāyemahi mahiyātaḥ yātaḥ pūrvaṃ paraṃ ca jananīṃ tvām |pūyemahi vayamadhunā geye'meye tvadīyabhajanena || 81||

दित्सादित्साकुत्सैः कुत्सितबेरैः कुमारजननीभिः ।उत्सवहीनैः किं वा चोत्साहय मेऽद्य किं चान्यैः ॥ ८२॥

ditsāditsākutsaiḥ kutsitaberaiḥ kumārajananībhiḥ |utsavahīnaiḥ kiṃ vā cotsāhaya me'dya kiṃ cānyaiḥ || 82||

प्रत्यक्षमात्रवार्ते चार्वाके मध्यगोद्यदास्तिक्यम् ।त्वमपि च न प्रत्यक्षः वक्ति हरिस्त्वयि तथा हि सिद्धान्ते ॥ ८३॥

pratyakṣamātravārte cārvāke madhyagodyadāstikyam |tvamapi ca na pratyakṣaḥ vakti haristvayi tathā hi siddhānte || 83||

अद्वैतान्वारम्भौ ववृधाते तव कुचौ च हे मातः ।सिद्धान्ते द्वैतविधौ सूत्राण्यवलोक्य तत् तथाभूताम् ॥ ८४॥

advaitānvārambhau vavṛdhāte tava kucau ca he mātaḥ |siddhānte dvaitavidhau sūtrāṇyavalokya tat tathābhūtām || 84||

कमलं विकासयेद्यो ह्यर्कं तं तर्कयन्ति तर्कज्ञाः ।गुरुकुचक्रमलेन च ते हरिनेत्रार्के विकास ऊहैः किम् ॥ ८५॥

kamalaṃ vikāsayedyo hyarkaṃ taṃ tarkayanti tarkajñāḥ |gurukucakramalena ca te harinetrārke vikāsa ūhaiḥ kim || 85||

पादस्त्रयीमयस्ते वेदाः कामाश्रयन्ति मे मातः ।भर्ता त्रिविक्रमस्ते स जटी वा स्याद्धनाश्च ते केशाः ॥ ८६॥

pādastrayīmayaste vedāḥ kāmāśrayanti me mātaḥ |bhartā trivikramaste sa jaṭī vā syāddhanāśca te keśāḥ || 86||

कति कवयः कति गुरवः कति मन्दाः कति बुधाश्च राजानः ।कति भीमा अदितिसुताः शिश्रूयूरङ्घ्रि \।\।\।\। गणकैः का ॥ ८७॥

kati kavayaḥ kati guravaḥ kati mandāḥ kati budhāśca rājānaḥ |kati bhīmā aditisutāḥ śiśrūyūraṅghri \|\|\|\| gaṇakaiḥ kā || 87||

सगुणं निर्गुणमिति वा तव वाचा निश्चिनोमि भो मातः ।वाग्भिः किं पुत्रक मे जनकं कान्तं च पश्य सुगुणं मे ॥ ८८॥

saguṇaṃ nirguṇamiti vā tava vācā niścinomi bho mātaḥ |vāgbhiḥ kiṃ putraka me janakaṃ kāntaṃ ca paśya suguṇaṃ me || 88||

आरोग्यकारिणि \।\।\।\।स्वोषधिनाथाः कटाक्षकामास्ते ।अमृताब्धेस्त्वां तनयां लब्ध्वा किं \।\।\।\।जाता ॥ ८९॥

ārogyakāriṇi \|\|\|\|svoṣadhināthāḥ kaṭākṣakāmāste |amṛtābdhestvāṃ tanayāṃ labdhvā kiṃ \|\|\|\|jātā || 89||

अनिलजनुतपदकमलां सलिलधि \।\।\।\।हर्यबलाम् ।करुणातरङ्गशालां काञ्चनमहिलां कटाक्षसुविशालाम् ॥ १०॥

anilajanutapadakamalāṃ saliladhi \|\|\|\|haryabalām |karuṇātaraṅgaśālāṃ kāñcanamahilāṃ kaṭākṣasuviśālām || 10||

गजराजराजिललितामजशतसुतहेमपादुकाम्भोजाम् ।सज्जन कृतबहुपूजां वाजिग्रीवप्रभातमुखभाजाम् ॥ ९१॥

gajarājarājilalitāmajaśatasutahemapādukāmbhojām |sajjana kṛtabahupūjāṃ vājigrīvaprabhātamukhabhājām || 91||

अर्जुनसारथिमहिषी दुर्जन निर्मूलनेऽस्तु विदितकृषिः ।सज्जनपालनविदुषी निर्जरदेवी च निगममञ्जूषा ॥ ९२॥

arjunasārathimahiṣī durjana nirmūlane'stu viditakṛṣiḥ |sajjanapālanaviduṣī nirjaradevī ca nigamamañjūṣā || 92||

आकाशराजतनये चाकाशाकारमध्यमप्रलये ।पाकारीडितनिलये मातस्त्वां नौमि देहि सन्ततये ॥ ९३॥

ākāśarājatanaye cākāśākāramadhyamapralaye |pākārīḍitanilaye mātastvāṃ naumi dehi santataye || 93||

अनुभुक्तमालिकादौ श्रीदा मातावनेऽस्तु मे गोदा ।धनुनगरसुप्रसादा हेमन्तव्रततिशेषसम्मोदा ॥ ९४॥

anubhuktamālikādau śrīdā mātāvane'stu me godā |dhanunagarasuprasādā hemantavratatiśeṣasammodā || 94||

शार्ङ्गकरकल्पवल्लीं कोमलवल्लीं भजे सुधावल्लीम् ।शार्ङ्गश्रीभ्रूवल्लीं स्तौमि च नित्यं प्रमाणपदवल्लीम् ॥ ९५॥

śārṅgakarakalpavallīṃ komalavallīṃ bhaje sudhāvallīm |śārṅgaśrībhrūvallīṃ staumi ca nityaṃ pramāṇapadavallīm || 95||

आश्रिततापद्रवितां राघववनितां नमामि मृदुकलताम् ।आश्रितशीर्षाभरणां नायकमणिभामतुल्यदिव्याङ्गीम् ॥ ९६॥

āśritatāpadravitāṃ rāghavavanitāṃ namāmi mṛdukalatām |āśritaśīrṣābharaṇāṃ nāyakamaṇibhāmatulyadivyāṅgīm || 96||

अरणीतटिनीतोषा धरणीदेवी कुमारिकावेषा ।करिणी पुष्करिणीशा जननी मां पातु भूरिहरियोषा ॥ ९७॥

araṇītaṭinītoṣā dharaṇīdevī kumārikāveṣā |kariṇī puṣkariṇīśā jananī māṃ pātu bhūrihariyoṣā || 97||

मामपि कुरु तव तनयं त्वामथ तत्त्वेन नौम्यहं सनयम् ।यामि च कृपया विजयं भूमिसुते देहि भद्रसमुदायम् ॥ १८॥

māmapi kuru tava tanayaṃ tvāmatha tattvena naumyahaṃ sanayam |yāmi ca kṛpayā vijayaṃ bhūmisute dehi bhadrasamudāyam || 18||

पवनजपूजालोलामवनिजनत्राणविहितहरिलीलाम् ।दुर्भूतदमनकालाममृतां वल्लीं भजामि मणिमालाम् ॥ ९९॥

pavanajapūjālolāmavanijanatrāṇavihitaharilīlām |durbhūtadamanakālāmamṛtāṃ vallīṃ bhajāmi maṇimālām || 99||

प्रणमति कस्तव पादं धनपतिरपि भवति देवि निष्खेदम् ।प्रपठति कस्तव वेदं स भवति भुवि याति मातरामोदम् ॥ १००॥

praṇamati kastava pādaṃ dhanapatirapi bhavati devi niṣkhedam |prapaṭhati kastava vedaṃ sa bhavati bhuvi yāti mātarāmodam || 100||

आत्रेयगोत्रजनिना कथितं रामानुजार्यविदुषेदम् ।अङ्गीकुर्वन्त्वार्याः कृपया श्रीवेङ्कटेशदाराश्च ॥ १०१॥

ātreyagotrajaninā kathitaṃ rāmānujāryaviduṣedam |aṅgīkurvantvāryāḥ kṛpayā śrīveṅkaṭeśadārāśca || 101||

इति रामानुजार्यकृतं श्री अष्टमहिषीप्रार्थनाशतकं सम्पूर्णम् ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (८१)दिफ़्फ़ेरेन्त् फ़ोर्म्स् इन् दिफ़्फ़ेरेन्त् सच्रेद् श्रिनेस् सुच्अस् टिरुपति, ख़न्चिपुरम्, ष्रिमुश्नम्, षोलिन्घुर्,णमक्कल्, टिरुवेल्लिक्केनि (ट्रिप्लिचने इन् ंअद्रस्),

iti rāmānujāryakṛtaṃ śrī aṣṭamahiṣīprārthanāśatakaṃ sampūrṇam |stotrasamuccayaḥ 2 (81)diफ़फ़erent फ़orms in diफ़फ़erent sacred śrines sucas ṭirupati, ख़ncipuram, ṣrimuśnam, ṣolinghur,ṇamakkal, ṭiruvellikkeni (ṭriplicane in ṃadras),