त्रिपुरसुन्दरीमानसपूजास्तोत्रम् Tripurasundari Manasa Puja Stotra

श्रीः ।मम न भजनशक्तिः पादयोस्ते न भक्तिर्न च विषयविरक्तिर्ध्यानयोगे न सक्तिः ।इति मनसि सदाहं चिन्तयन्नाद्यशक्तेरुचिरवचनपुष्पैरर्चनं संचिनोमि ॥ १॥

śrīḥ |mama na bhajanaśaktiḥ pādayoste na bhaktirna ca viṣayaviraktirdhyānayoge na saktiḥ |iti manasi sadāhaṃ cintayannādyaśakteruciravacanapuṣpairarcanaṃ saṃcinomi || 1||

व्याप्तं हाटकविग्रहैर्जलचरैरारूढदेवव्रजैःपोतैराकुलितान्तरं मणिधरैर्भूमीधरैर्भूषितम् ।आरक्तामृतसिन्धुमुद्धुरचलद्विचीचयव्याकुलव्योमानं परिचिन्त्य सन्ततमहो चेतः कृतार्थीभव ॥ २॥

vyāptaṃ hāṭakavigrahairjalacarairārūḍhadevavrajaiḥpotairākulitāntaraṃ maṇidharairbhūmīdharairbhūṣitam |āraktāmṛtasindhumuddhuracaladvicīcayavyākulavyomānaṃ paricintya santatamaho cetaḥ kṛtārthībhava || 2||

तस्मिन्नुज्ज्वलरत्नजालविलसत्कान्तिच्छटाभिः स्फुटंकुर्वाणं वियदिन्द्रचापनिचयैराच्छादितं सर्वतः ।उच्चैःशृङ्गनिषण्णदिव्यवनितावृन्दाननप्रोल्लसद्गीताकर्णननिश्चलाखिलमृगं द्वीपं नमस्कुर्महे ॥ ३॥

tasminnujjvalaratnajālavilasatkānticchaṭābhiḥ sphuṭaṃkurvāṇaṃ viyadindracāpanicayairācchāditaṃ sarvataḥ |uccaiḥśṛṅganiṣaṇṇadivyavanitāvṛndānanaprollasadgītākarṇananiścalākhilamṛgaṃ dvīpaṃ namaskurmahe || 3||

जातीचम्पकपाटलादिसुमनःसौरभ्यसम्भावितंह्रीङ्कारध्वनिकण्ठकोकिलकुहूप्रोल्लासिचूतद्रुमम् ।आविर्भूतसुगन्धिचन्दनवनं दृष्टिप्रियं नन्दनंचञ्चच्चञ्चलचञ्चरिकचटुलं चेतश्चिरं चिन्तय ॥ ४॥

jātīcampakapāṭalādisumanaḥsaurabhyasambhāvitaṃhrīṅkāradhvanikaṇṭhakokilakuhūprollāsicūtadrumam |āvirbhūtasugandhicandanavanaṃ dṛṣṭipriyaṃ nandanaṃcañcaccañcalacañcarikacaṭulaṃ cetaściraṃ cintaya || 4||

परिपतितपरागैः पाटलक्षोणिभागोविकसितकुसुमोच्चैः पीतचन्द्रार्करश्मिः ।अलिशुकपिकराजीकूजितैः श्रोत्रहारीस्फुरतु हृदि मदीये नूनमुद्यानराजः ॥ ५॥

paripatitaparāgaiḥ pāṭalakṣoṇibhāgovikasitakusumoccaiḥ pītacandrārkaraśmiḥ |aliśukapikarājīkūjitaiḥ śrotrahārīsphuratu hṛdi madīye nūnamudyānarājaḥ || 5||

रम्यद्वारपुरप्रचारतमसां संहारकारिप्रभस्फूर्जत्तोरणभारहारकमहाविस्तारहारद्युते ।क्षोणीमण्डलहेमहारविलसत्संसारपारप्रदप्रोद्यद्भक्तमनोविहार कनकप्राकार तुभ्यं नमः ॥ ६॥

ramyadvārapurapracāratamasāṃ saṃhārakāriprabhasphūrjattoraṇabhārahārakamahāvistārahāradyute |kṣoṇīmaṇḍalahemahāravilasatsaṃsārapārapradaprodyadbhaktamanovihāra kanakaprākāra tubhyaṃ namaḥ || 6||

उद्यत्कान्तिकलापकल्पितनभःस्फूर्जद्वितानप्रभसत्कृष्णागरुधूपवासितवियत्काष्ठान्तरे विश्रुतः ।सेवायातसमस्तदैवतगणैरासेव्यमानोऽनिशंसोऽयं श्रीमणिमण्डपोऽनवरतं मच्चेतसि द्योतताम् ॥ ७॥

udyatkāntikalāpakalpitanabhaḥsphūrjadvitānaprabhasatkṛṣṇāgarudhūpavāsitaviyatkāṣṭhāntare viśrutaḥ |sevāyātasamastadaivatagaṇairāsevyamāno'niśaṃso'yaṃ śrīmaṇimaṇḍapo'navarataṃ maccetasi dyotatām || 7||

क्वापि प्रोद्भटपद्मरागकिरणव्रातेन सन्ध्यायितंकुत्रापि स्फुटविस्फुरन्मरकतद्युत्या तमिस्रायितम् ।मध्यालम्बिविशालमौक्तिकरुचा ज्योत्स्नायितं कुत्रचिन्मातः श्रीमणिमन्दिरं तव सदा वन्दामहे सुन्दरम् ॥ ८॥

kvāpi prodbhaṭapadmarāgakiraṇavrātena sandhyāyitaṃkutrāpi sphuṭavisphuranmarakatadyutyā tamisrāyitam |madhyālambiviśālamauktikarucā jyotsnāyitaṃ kutracinmātaḥ śrīmaṇimandiraṃ tava sadā vandāmahe sundaram || 8||

उत्तुङ्गालयविस्फुरन्मरकतप्रोद्यत्प्रभामण्डलान्यालोक्याङ्कुरितोत्सवैर्नवतृणाकीर्णस्थलीशङ्कया ।नीतो वाजिभिरुत्पथं बत रथः सूतेन तिग्मद्युतेर्वल्गावल्गिगतहस्तमस्तशिखरं कष्टैरितः प्राप्यते ॥ ९॥

uttuṅgālayavisphuranmarakataprodyatprabhāmaṇḍalānyālokyāṅkuritotsavairnavatṛṇākīrṇasthalīśaṅkayā |nīto vājibhirutpathaṃ bata rathaḥ sūtena tigmadyutervalgāvalgigatahastamastaśikharaṃ kaṣṭairitaḥ prāpyate || 9||

मणिसदनसमुद्यत्कान्तिधारानुरक्तेवियति चरमसन्ध्याशङ्किनो भानुरथ्याः ।शिथिलितगतकुप्यत्सूतहुङ्कारनादैःकथमपि मणिगेहादुच्चकैरुच्चलन्ति ॥ १०॥

maṇisadanasamudyatkāntidhārānurakteviyati caramasandhyāśaṅkino bhānurathyāḥ |śithilitagatakupyatsūtahuṅkāranādaiḥkathamapi maṇigehāduccakairuccalanti || 10||

भक्त्या किं नु समर्पितानि बहुधा रत्नानि पाथोधिनाकिं वा रोहणपर्वतेन सदनं यैर्विश्वकर्माकरोत् ।आ ज्ञातं गिरिजे कटाक्षकलया नूनं त्वया तोषितेशम्भौ नृत्यति नागराजफणिना कीर्णा मणिश्रेणयः ॥ ११॥ विदूरमुक्तवाहनैर्विनम्रमौलिमण्डलै

bhaktyā kiṃ nu samarpitāni bahudhā ratnāni pāthodhinākiṃ vā rohaṇaparvatena sadanaṃ yairviśvakarmākarot |ā jñātaṃ girije kaṭākṣakalayā nūnaṃ tvayā toṣiteśambhau nṛtyati nāgarājaphaṇinā kīrṇā maṇiśreṇayaḥ || 11|| vidūramuktavāhanairvinamramaulimaṇḍalai

र्निबद्धहस्तसम्पुटैः प्रयत्नसंयतेन्द्रियैः ।विरिञ्चिविष्णुशङ्करादिभिर्मुदा तवाम्बिकेप्रतीक्ष्यमाणनिर्गमो विभाति रत्नमण्डपः ॥ १२॥

rnibaddhahastasampuṭaiḥ prayatnasaṃyatendriyaiḥ |viriñciviṣṇuśaṅkarādibhirmudā tavāmbikepratīkṣyamāṇanirgamo vibhāti ratnamaṇḍapaḥ || 12||

ध्वनन्मृदङ्गकाहलः प्रगीतकिंनरीगणःप्रनृत्तदिव्यकन्यकः प्रवृत्तमङ्गलक्रमः ।प्रकृष्टसेवकव्रजः प्रहृष्टभक्तमण्डलोमुदे ममास्तु सन्ततं त्वदीयरत्नमण्डपः ॥ १३॥

dhvananmṛdaṅgakāhalaḥ pragītakiṃnarīgaṇaḥpranṛttadivyakanyakaḥ pravṛttamaṅgalakramaḥ |prakṛṣṭasevakavrajaḥ prahṛṣṭabhaktamaṇḍalomude mamāstu santataṃ tvadīyaratnamaṇḍapaḥ || 13||

प्रवेशनिर्गमाकुलैः स्वकृत्यरक्तमानसैर्बहिस्थितामरावलीविधीयमानभक्तिभिः ।विचित्रवस्त्रभूषणैरुपेतमङ्गनाजनैःसदा करोतु मङ्गलं ममेह रत्नमण्डपः ॥ १४॥

praveśanirgamākulaiḥ svakṛtyaraktamānasairbahisthitāmarāvalīvidhīyamānabhaktibhiḥ |vicitravastrabhūṣaṇairupetamaṅganājanaiḥsadā karotu maṅgalaṃ mameha ratnamaṇḍapaḥ || 14||

सुवर्णरत्नभूषितैर्विचित्रवस्त्रधारिभिर्गृहीतहेमयष्टिभिर्निरुद्धसर्वदैवतैः ।असंख्यसुन्दरीजनैः पुरस्थितैरधिष्ठितोमदीयमेतु मानसं त्वदीयतुङ्गतोरणः ॥ १५॥

suvarṇaratnabhūṣitairvicitravastradhāribhirgṛhītahemayaṣṭibhirniruddhasarvadaivataiḥ |asaṃkhyasundarījanaiḥ purasthitairadhiṣṭhitomadīyametu mānasaṃ tvadīyatuṅgatoraṇaḥ || 15||

इन्द्रादींश्च दिगीश्वरान्सहपरिवारानथो सायुधान्योषिद्रूपधरान्स्वदिक्षु निहितान्संचिन्त्य हृत्पङ्कजे ।शङ्खे श्रीवसुधारया वसुमतीयुक्तं च पद्मं स्मरन्कामं नौमि रतिप्रियं सहचरं प्रीत्या वसन्तं भजे ॥ १६॥

indrādīṃśca digīśvarānsahaparivārānatho sāyudhānyoṣidrūpadharānsvadikṣu nihitānsaṃcintya hṛtpaṅkaje |śaṅkhe śrīvasudhārayā vasumatīyuktaṃ ca padmaṃ smarankāmaṃ naumi ratipriyaṃ sahacaraṃ prītyā vasantaṃ bhaje || 16||

गायन्तीः कलवीणयातिमधुरं हुङ्कारमातन्वतीर्द्वाराभ्यासकृतस्थितीरिह सरस्वत्यादिकाः पूजयन् ।द्वारे नौमि मदोन्मदं सुरगणाधीशं मदेनोन्मदांमातङ्गीमसिताम्बरां परिलसन्मुक्ताविभूषां भजे ॥ १७॥

gāyantīḥ kalavīṇayātimadhuraṃ huṅkāramātanvatīrdvārābhyāsakṛtasthitīriha sarasvatyādikāḥ pūjayan |dvāre naumi madonmadaṃ suragaṇādhīśaṃ madenonmadāṃmātaṅgīmasitāmbarāṃ parilasanmuktāvibhūṣāṃ bhaje || 17||

कस्तूरिकाश्यामलकोमलाङ्गींकादम्बरीपानमदालसाङ्गीम् ।वामस्तनालिङ्गितरत्नवीणांमातङ्गकन्यां मनसा स्मरामि ॥ १८॥

kastūrikāśyāmalakomalāṅgīṃkādambarīpānamadālasāṅgīm |vāmastanāliṅgitaratnavīṇāṃmātaṅgakanyāṃ manasā smarāmi || 18||

विकीर्णचिकुरोत्करे विगलिताम्बराडम्बरेमदाकुलितलोचने विमलभूषणोद्भासिनि ।तिरस्करिणि तावकं चरणपङ्कजं चिन्तयन्करोमि पशुमण्डलीमलिकमोहदुघ्धाशयाम् ॥ १९॥

vikīrṇacikurotkare vigalitāmbarāḍambaremadākulitalocane vimalabhūṣaṇodbhāsini |tiraskariṇi tāvakaṃ caraṇapaṅkajaṃ cintayankaromi paśumaṇḍalīmalikamohadughdhāśayām || 19||

प्रमत्तवारुणीरसैर्विघूर्णमानलोचनाःप्रचण्डदैत्यसूदनाः प्रविष्टभक्तमानसाः ।उपोढकज्जलच्छविच्छटाविराजिविग्रहःकपालशूलधारिणीः स्तुवे त्वदीयदूतिकाः ॥ २०॥

pramattavāruṇīrasairvighūrṇamānalocanāḥpracaṇḍadaityasūdanāḥ praviṣṭabhaktamānasāḥ |upoḍhakajjalacchavicchaṭāvirājivigrahaḥkapālaśūladhāriṇīḥ stuve tvadīyadūtikāḥ || 20||

स्फूर्जन्नव्ययवाङ्कुरोपलसिताभोगैः पुरः स्थापितैर्दीपोद्भासिशरावशोभितमुखैः कुम्भैर्नवैः शोभिना ।स्वर्णाबद्धविचित्ररत्नपटलीचञ्चत्कपाटश्रियायुक्तं द्वारचतुष्टयेन गिरिजे वन्दे मणी मन्दिरम् ॥ २१॥

sphūrjannavyayavāṅkuropalasitābhogaiḥ puraḥ sthāpitairdīpodbhāsiśarāvaśobhitamukhaiḥ kumbhairnavaiḥ śobhinā |svarṇābaddhavicitraratnapaṭalīcañcatkapāṭaśriyāyuktaṃ dvāracatuṣṭayena girije vande maṇī mandiram || 21||

आस्तीर्णारुणकम्बलासनयुतं पुष्पोपहारान्वितंदीप्तानेकमणिप्रदीपसुभगं राजद्वितानोत्तमम् ।धूपोद्गारिसुगन्धिसम्भ्रममिलद्भृङ्गावलीगुञ्जितंकल्याणं वितनोतु मेऽनवरतं श्रीमण्डपाभ्यन्तरम् ॥ २२॥

āstīrṇāruṇakambalāsanayutaṃ puṣpopahārānvitaṃdīptānekamaṇipradīpasubhagaṃ rājadvitānottamam |dhūpodgārisugandhisambhramamiladbhṛṅgāvalīguñjitaṃkalyāṇaṃ vitanotu me'navarataṃ śrīmaṇḍapābhyantaram || 22||

कनकरचिते पञ्चप्रेतासनेन विराजितेमणिगणचिते रक्तश्वेताम्बरास्तरणोत्तमे ।कुसुमसुरभौ तल्पे दिव्योपधानसुखावहेहृदयकमले प्रादुर्भूतां भजे परदेवताम् ॥ २३॥

kanakaracite pañcapretāsanena virājitemaṇigaṇacite raktaśvetāmbarāstaraṇottame |kusumasurabhau talpe divyopadhānasukhāvahehṛdayakamale prādurbhūtāṃ bhaje paradevatām || 23||

सर्वाङ्गस्थितिरम्यरूपरुचिरां प्रातः समभ्युत्थितांजृम्भामञ्जुमुखाम्बुजां मधुमदव्याघूर्णदक्षित्रयाम् ।सेवायातसमस्तसंनिधिसखीः संमानयन्तीं दृशासम्पश्यन्परदेवतां परमहो मन्ये कृतार्थं जनुः ॥ २४॥

sarvāṅgasthitiramyarūparucirāṃ prātaḥ samabhyutthitāṃjṛmbhāmañjumukhāmbujāṃ madhumadavyāghūrṇadakṣitrayām |sevāyātasamastasaṃnidhisakhīḥ saṃmānayantīṃ dṛśāsampaśyanparadevatāṃ paramaho manye kṛtārthaṃ januḥ || 24||

उच्चैस्तोरणवर्तिवाद्यनिवहध्वाने समुज्जृम्भितेभक्तैर्भूमिविलग्नमौलिभिरलं दण्डप्रणामे कृते ।नानारत्नसमूहनद्धकथनस्थालीसमुद्भासितांप्रातस्ते परिकल्पयामि गिरिजे नीराजनामुज्ज्वलाम् ॥ २५॥

uccaistoraṇavartivādyanivahadhvāne samujjṛmbhitebhaktairbhūmivilagnamaulibhiralaṃ daṇḍapraṇāme kṛte |nānāratnasamūhanaddhakathanasthālīsamudbhāsitāṃprātaste parikalpayāmi girije nīrājanāmujjvalām || 25||

पाद्यं ते परिकल्पयामि पदयोरर्घ्यं तथा हस्तयोःसौधीभिर्मधुपर्कमम्ब मधुरं धाराभिरास्वादय ।तोयेनाचमनं विधेहि शुचिना गाङ्गेन मत्कल्पितंसाष्टाङ्गं प्रणिपातमीशदयिते दृष्ट्या कृतार्थी कुरु ॥ २६॥

pādyaṃ te parikalpayāmi padayorarghyaṃ tathā hastayoḥsaudhībhirmadhuparkamamba madhuraṃ dhārābhirāsvādaya |toyenācamanaṃ vidhehi śucinā gāṅgena matkalpitaṃsāṣṭāṅgaṃ praṇipātamīśadayite dṛṣṭyā kṛtārthī kuru || 26||

मातः पश्य मुखाम्बुजं सुविमले दत्ते मया दर्पणेदेवि स्वीकुरु दन्तधावनमिदं गङ्गाजलेनान्वितम् ।सुप्रक्षालितमाननं विरचयन्स्निग्धाम्बरप्रोञ्छनंद्रागङ्गीकुरु तत्त्वमम्ब मधुरं ताम्बूलमास्वादय ॥ २७॥

mātaḥ paśya mukhāmbujaṃ suvimale datte mayā darpaṇedevi svīkuru dantadhāvanamidaṃ gaṅgājalenānvitam |suprakṣālitamānanaṃ viracayansnigdhāmbaraproñchanaṃdrāgaṅgīkuru tattvamamba madhuraṃ tāmbūlamāsvādaya || 27||

निधेहि मणिपादुकोपरि पदाम्बुजं मज्जनालयं व्रज शनैः सखीकृतकराम्बुजालम्बनम् ।महेशि करुणानिधे तव दृगन्तपातोत्सुकान्विलोकय मनागमूनुभयसंस्थितान्दैवतान् ॥ २८॥

nidhehi maṇipādukopari padāmbujaṃ majjanālayaṃ vraja śanaiḥ sakhīkṛtakarāmbujālambanam |maheśi karuṇānidhe tava dṛgantapātotsukānvilokaya manāgamūnubhayasaṃsthitāndaivatān || 28||

हेमरत्नवरणेन वेष्टितंविस्तृतारुणवितानशोभितम् ।सज्जसर्वपरिचारिकाजनंपश्य मज्जनगृहं मनो मम ॥ २९॥

hemaratnavaraṇena veṣṭitaṃvistṛtāruṇavitānaśobhitam |sajjasarvaparicārikājanaṃpaśya majjanagṛhaṃ mano mama || 29||

कनककलशजालस्फाटिकस्नानपीठाद्युपकरणविशालं गन्धमत्तालिमालम् ।स्फुरदरुणवितां मञ्जुगन्धर्वगानंपरमशिवमहेले मज्जनागारमेहि ॥ ३०॥

kanakakalaśajālasphāṭikasnānapīṭhādyupakaraṇaviśālaṃ gandhamattālimālam |sphuradaruṇavitāṃ mañjugandharvagānaṃparamaśivamahele majjanāgāramehi || 30||

पीनोत्तुङ्गपयोधराः परिलसत्सम्पूर्णचन्द्राननारत्नस्वर्णविनिर्मिताः परिलसत्सूक्ष्माम्बरप्रावृताः ।हेमस्नानघटीस्तथा मृदुपटिरुद्वर्तनं कौसुमंतैलं कङ्कतिकं करेषु दधतीर्वन्देऽम्ब ते दासिकाः ॥ ३१॥

pīnottuṅgapayodharāḥ parilasatsampūrṇacandrānanāratnasvarṇavinirmitāḥ parilasatsūkṣmāmbaraprāvṛtāḥ |hemasnānaghaṭīstathā mṛdupaṭirudvartanaṃ kausumaṃtailaṃ kaṅkatikaṃ kareṣu dadhatīrvande'mba te dāsikāḥ || 31||

तत्र स्फाटिकपीठमेत्य शनकैरुत्तारितालङ्कृतिर्नीचैरुज्झितकञ्चुकोपरिहितारक्तोत्तरीयाम्बरा ।वेणीबन्धमपास्य कङ्कतिकया केशप्रसादं मनाक्कुर्वाणा परदेवता भगवती चित्ते मम द्योतताम् ॥ ३२॥

tatra sphāṭikapīṭhametya śanakairuttāritālaṅkṛtirnīcairujjhitakañcukoparihitāraktottarīyāmbarā |veṇībandhamapāsya kaṅkatikayā keśaprasādaṃ manākkurvāṇā paradevatā bhagavatī citte mama dyotatām || 32||

अभ्यङ्गं गिरिजे गृहाण मृदुना तैलेन सम्पादितंकाश्मीरैरगरुद्रवैर्मलयजैरुद्वर्तनं कारय ।गीते किंनरकामिनीभिरभितो वाद्ये मुदा वादितेनृत्यन्तीमिह पश्य देवि पुरतो दिव्याङ्गनामण्डलीम् ॥ ३३॥

abhyaṅgaṃ girije gṛhāṇa mṛdunā tailena sampāditaṃkāśmīrairagarudravairmalayajairudvartanaṃ kāraya |gīte kiṃnarakāminībhirabhito vādye mudā vāditenṛtyantīmiha paśya devi purato divyāṅganāmaṇḍalīm || 33||

कृतपरिकरबन्धास्तुङ्गपीनस्तनाढ्यामणिनिवहनिबद्धा हेमकुम्भीर्दधानाः ।सुरभिसलिलनिर्यद्गन्धलुब्धालिमालाःसविनयमुपतस्थुः सर्वतः स्नानदास्यः ॥ ३४॥

kṛtaparikarabandhāstuṅgapīnastanāḍhyāmaṇinivahanibaddhā hemakumbhīrdadhānāḥ |surabhisalilaniryadgandhalubdhālimālāḥsavinayamupatasthuḥ sarvataḥ snānadāsyaḥ || 34||

उद्गन्धैरगरुद्रवैः सुरभिणा कस्तूरिकावारिणास्फूर्जत्सौरभयक्षकर्दमजलैः काश्मीरनीरैरपि ।पुष्पाम्भोभिरशेषतीर्थसलिलैः कर्पूरपाथोभरैःस्नानं ते परिकल्पयामि गिरिजे भक्त्या तदङ्गीकुरु ॥ ३५॥

udgandhairagarudravaiḥ surabhiṇā kastūrikāvāriṇāsphūrjatsaurabhayakṣakardamajalaiḥ kāśmīranīrairapi |puṣpāmbhobhiraśeṣatīrthasalilaiḥ karpūrapāthobharaiḥsnānaṃ te parikalpayāmi girije bhaktyā tadaṅgīkuru || 35||

प्रत्यङ्गं परिमार्जयामि शुचिना वस्त्रेण सम्प्रोञ्छनंकुर्वे केशकलापमायततरं धूपोत्तमैर्धूपितम् ।आलीवृन्दविनिर्मितां यवनिकामास्थाप्यरत्नप्रभंभक्तत्राणपरे महेशगृहिणि स्नानाम्बरं मुच्यताम् ॥ ३६॥

pratyaṅgaṃ parimārjayāmi śucinā vastreṇa samproñchanaṃkurve keśakalāpamāyatataraṃ dhūpottamairdhūpitam |ālīvṛndavinirmitāṃ yavanikāmāsthāpyaratnaprabhaṃbhaktatrāṇapare maheśagṛhiṇi snānāmbaraṃ mucyatām || 36||

पीतं ते परिकल्पयामि निबिडं चण्डातकं चण्डिकेसूक्ष्मं स्निग्धमुरीकुरुष्व वसनं सिन्दूरपूरप्रभम् ।मुक्तारत्नविचित्रहेमरचनाचारुप्रभाभास्वरंनीलं कञ्चुकमर्पयामि गिरिशप्राणप्रिये सुन्दरि ॥ ३७॥

pītaṃ te parikalpayāmi nibiḍaṃ caṇḍātakaṃ caṇḍikesūkṣmaṃ snigdhamurīkuruṣva vasanaṃ sindūrapūraprabham |muktāratnavicitrahemaracanācāruprabhābhāsvaraṃnīlaṃ kañcukamarpayāmi giriśaprāṇapriye sundari || 37||

विलुलितचिकुरेण च्छादितांसप्रदेशेमणिनिकरविराजत्पादुकान्यस्तपादे ।सुललितमवलम्ब्य द्राक्सखीमंसदेशेगिरिशगृहिणि भूषामण्टपाय प्रयाहि ॥ ३८॥

vilulitacikureṇa cchāditāṃsapradeśemaṇinikaravirājatpādukānyastapāde |sulalitamavalambya drāksakhīmaṃsadeśegiriśagṛhiṇi bhūṣāmaṇṭapāya prayāhi || 38||

लसत्कनककुट्टिमस्फुरदमन्दमुक्तावलीसमुल्लसितकान्तिभिः कलितशक्रचापव्रजे ।महाभरणमण्डपे निहितहेमसिंहासनंसखीजनसमावृतं समधितिष्ठ कात्यायनि ॥ ३९॥

lasatkanakakuṭṭimasphuradamandamuktāvalīsamullasitakāntibhiḥ kalitaśakracāpavraje |mahābharaṇamaṇḍape nihitahemasiṃhāsanaṃsakhījanasamāvṛtaṃ samadhitiṣṭha kātyāyani || 39||

स्निग्धं कङ्कतिकामुखेन शनकैः संशोध्य केशोत्करंसीमन्तं विरचय्य चारु विमलं सिन्दूररेखान्वितम् ।मुक्ताभिर्ग्रथितालकां मणिचितैः सौवर्णसूत्रैः स्फुटंप्रान्ते मौक्तिकगुच्छकोपलतिकां ग्रथ्नामि वेणीमिमाम् ॥ ४०॥

snigdhaṃ kaṅkatikāmukhena śanakaiḥ saṃśodhya keśotkaraṃsīmantaṃ viracayya cāru vimalaṃ sindūrarekhānvitam |muktābhirgrathitālakāṃ maṇicitaiḥ sauvarṇasūtraiḥ sphuṭaṃprānte mauktikagucchakopalatikāṃ grathnāmi veṇīmimām || 40||

विलम्बिवेणीभुजगोत्तमाङ्गस्फुरन्मणिभ्रान्तिमुपानयन्तम् ।स्वरोचिषोल्लासितकेशपाशंमहेशि चूडामणिमर्पयामि ॥ ४१॥

vilambiveṇībhujagottamāṅgasphuranmaṇibhrāntimupānayantam |svarociṣollāsitakeśapāśaṃmaheśi cūḍāmaṇimarpayāmi || 41||

त्वामाश्रयद्भिः कबरीतमिस्रैर्बन्दीकृतं द्रागिव भानुबिम्बम् ।मृडानि चूडामणिमादधानंवन्दामहे तावतमुत्तमाङ्गम् ॥ ४२॥

tvāmāśrayadbhiḥ kabarītamisrairbandīkṛtaṃ drāgiva bhānubimbam |mṛḍāni cūḍāmaṇimādadhānaṃvandāmahe tāvatamuttamāṅgam || 42||

स्वमध्यनद्धहाटकस्फुरन्मणिप्रभाकुलंविलम्बिमौक्तिकच्छटाविराजितं समन्ततः ।निबद्धलक्षचक्षुषा भवेन भूरि भावितंसमर्पयामि भास्वरं भवानि फालभूषणम् ॥ ४३॥

svamadhyanaddhahāṭakasphuranmaṇiprabhākulaṃvilambimauktikacchaṭāvirājitaṃ samantataḥ |nibaddhalakṣacakṣuṣā bhavena bhūri bhāvitaṃsamarpayāmi bhāsvaraṃ bhavāni phālabhūṣaṇam || 43||

मीनाम्भोरुहखञ्जरीटसुषमाविस्तारविस्मारकेकुर्वाणे किल कामवैरिमनसः कन्दर्पबाणप्रभाम् ।माध्वीपानमदारुणेऽतिचपले दीर्घे दृगम्भोरुहेदेवि स्वर्णशलाकयोर्जितमिदं दिव्याञ्जनं दीयताम् ॥ ४४॥

mīnāmbhoruhakhañjarīṭasuṣamāvistāravismārakekurvāṇe kila kāmavairimanasaḥ kandarpabāṇaprabhām |mādhvīpānamadāruṇe'ticapale dīrghe dṛgambhoruhedevi svarṇaśalākayorjitamidaṃ divyāñjanaṃ dīyatām || 44||

मध्यस्थारुणरत्नकान्तिरुचिरां मुक्तामुगोद्भासितांदैवाद्भार्गवजीवमध्यगरवेर्लक्ष्मीमधः कुर्वतीम् ।उत्सिक्ताधरबिम्बकान्तिविसरैर्भौमीभवन्मौक्तिकांमद्दत्तमुररीकुरुष्व गिरिजे नासाविभूषामिमाम् ॥ ४५॥

madhyasthāruṇaratnakāntirucirāṃ muktāmugodbhāsitāṃdaivādbhārgavajīvamadhyagaraverlakṣmīmadhaḥ kurvatīm |utsiktādharabimbakāntivisarairbhaumībhavanmauktikāṃmaddattamurarīkuruṣva girije nāsāvibhūṣāmimām || 45||

उडुकृतपरिवेषस्पर्धया शीतभानोरिव विरचितदेहद्वन्द्वमादित्यबिम्बम् ।अरुणमणिसमुद्यत्प्रान्तविभ्राजिमुक्तंशरवसि परिनिधेहि स्वर्णताटङ्कयुग्मम् ॥ ४६॥

uḍukṛtapariveṣaspardhayā śītabhānoriva viracitadehadvandvamādityabimbam |aruṇamaṇisamudyatprāntavibhrājimuktaṃśaravasi parinidhehi svarṇatāṭaṅkayugmam || 46||

मरकतवरपद्मरागहीरोत्थितगुलिकात्रितयावनद्धमध्यम् ।विततविमलमौक्तिकं चकण्ठाभरणमिदं गिरिजे समर्पयामि ॥ ४७॥

marakatavarapadmarāgahīrotthitagulikātritayāvanaddhamadhyam |vitatavimalamauktikaṃ cakaṇṭhābharaṇamidaṃ girije samarpayāmi || 47||

नानादेशसमुत्त्थितैर्मणिगणप्रोद्यत्प्रभामण्डलव्याप्तैराभरणैर्विराजितगलां मुक्ताच्छटालङ्कृताम् ।मध्यस्थारुणरत्नकान्तिरुचिरां प्रान्तस्थमुक्ताफलव्रातामम्ब चतुष्किकां परशिवे वक्षःस्थले स्थापय ॥ ४८॥

nānādeśasamuttthitairmaṇigaṇaprodyatprabhāmaṇḍalavyāptairābharaṇairvirājitagalāṃ muktācchaṭālaṅkṛtām |madhyasthāruṇaratnakāntirucirāṃ prāntasthamuktāphalavrātāmamba catuṣkikāṃ paraśive vakṣaḥsthale sthāpaya || 48||

अन्योन्यं प्लावयन्ती सततपरिचलत्कान्तिकल्लोलजालैःकुर्वाणा मज्जदन्तःकरणविमलतां शोभितेव त्रिवेणी ।मुक्ताभिः पद्मरागैर्मरकतमणिभिर्निर्मिता दीप्यमानैर्नित्यं हारत्रयी ते परशिवरसिके चेतसि द्योततां नः ॥ ४९॥

anyonyaṃ plāvayantī satataparicalatkāntikallolajālaiḥkurvāṇā majjadantaḥkaraṇavimalatāṃ śobhiteva triveṇī |muktābhiḥ padmarāgairmarakatamaṇibhirnirmitā dīpyamānairnityaṃ hāratrayī te paraśivarasike cetasi dyotatāṃ naḥ || 49||

करसरसिजनाले विस्फुरत्कान्तिजालेविलसदमलशोभे चञ्चदीशाक्षिलोभे ।विविधमणिमयूखोद्भासितं देवि दुर्गेकनककटकयुग्मं बाहुयुग्मे निधेहि ॥ ५०॥

karasarasijanāle visphuratkāntijālevilasadamalaśobhe cañcadīśākṣilobhe |vividhamaṇimayūkhodbhāsitaṃ devi durgekanakakaṭakayugmaṃ bāhuyugme nidhehi || 50||

व्यालम्बमानसितपट्टकगुच्छशोभिस्फूर्जन्मणीघटितहारविरोचमानम् ।मातर्महेशमहिले तव बाहुमूलेकेयूरकद्वयमिदं विनिवेशयामि ॥ ५१॥

vyālambamānasitapaṭṭakagucchaśobhisphūrjanmaṇīghaṭitahāravirocamānam |mātarmaheśamahile tava bāhumūlekeyūrakadvayamidaṃ viniveśayāmi || 51||

विततनिजमयूखैर्निर्मितामिन्द्रनीलैर्विजितकमलनालालीनमत्तालिमालाम् ।मणिगणखचिताभ्यां कङ्कणाभ्यामुपेतांकलय वलयराजीं हस्तमूले महेशि ॥ ५२॥

vitatanijamayūkhairnirmitāmindranīlairvijitakamalanālālīnamattālimālām |maṇigaṇakhacitābhyāṃ kaṅkaṇābhyāmupetāṃkalaya valayarājīṃ hastamūle maheśi || 52||

नीलपट्टमृदुगुच्छशोभिताबद्धनैकमणिजालमञ्जुलाम् ।अर्पयामि वलयात्पुरःसरेविस्फुरत्कनकतैतृपालिकाम् ॥ ५३॥

nīlapaṭṭamṛdugucchaśobhitābaddhanaikamaṇijālamañjulām |arpayāmi valayātpuraḥsarevisphuratkanakataitṛpālikām || 53||

आलवालमिव पुष्पधन्वनाबालविद्रुमलतासु निर्मितम् ।अङ्गुलीशु विनिधीयतां शनैरङ्गुलीयकमिदं मदर्पितम् ॥ ५४॥

ālavālamiva puṣpadhanvanābālavidrumalatāsu nirmitam |aṅgulīśu vinidhīyatāṃ śanairaṅgulīyakamidaṃ madarpitam || 54||

विजितहरमनोभूमत्तमातङ्गकुम्भस्थलविलुलितकूजत्किङ्किणीजालतुल्याम् ।अविरतकलनदैरीशचेतो हरन्तींविविधमणिनिबद्धां मेखलामर्पयामि ॥ ५५॥

vijitaharamanobhūmattamātaṅgakumbhasthalavilulitakūjatkiṅkiṇījālatulyām |aviratakalanadairīśaceto harantīṃvividhamaṇinibaddhāṃ mekhalāmarpayāmi || 55||

व्यालम्बमानवरमौक्तिकगुच्छशोभिविभ्राजिहाटकपुटद्वयरोचमानम् ।हेम्ना विनिर्मितमनेकमणिप्रबन्धंनीवीनिबन्धनगुणं विनिवेदयामि ॥ ५६॥

vyālambamānavaramauktikagucchaśobhivibhrājihāṭakapuṭadvayarocamānam |hemnā vinirmitamanekamaṇiprabandhaṃnīvīnibandhanaguṇaṃ vinivedayāmi || 56||

विनिहतनवलाक्षापङ्कबालातपौघेमरकतमणिराजीमञ्जुमञ्जीरघोषे ।अरुणमणिसमुद्यत्कान्तिधाराविचित्रस्तव चरणसरोजे हंसकः प्रीतिमेतु ॥ ५७॥

vinihatanavalākṣāpaṅkabālātapaughemarakatamaṇirājīmañjumañjīraghoṣe |aruṇamaṇisamudyatkāntidhārāvicitrastava caraṇasaroje haṃsakaḥ prītimetu || 57||

निबद्धशितिपट्टकप्रवरगुच्छसंशोभितांकलक्वणितमञ्जुलां गिरिशचित्तसंमोहनीम् ।अमन्दमणिमण्डलीविमलकान्तिकिम्मीरितांनिधेहि पदपङ्कजे कनकघुङ्घुरूमम्बिके ॥ ५८॥

nibaddhaśitipaṭṭakapravaragucchasaṃśobhitāṃkalakvaṇitamañjulāṃ giriśacittasaṃmohanīm |amandamaṇimaṇḍalīvimalakāntikimmīritāṃnidhehi padapaṅkaje kanakaghuṅghurūmambike || 58||

विस्फुरत्सहजरागरञ्जितेशिञ्जितेन कलितां सखीजनैः ।पद्मरागमणिनूपुरद्वयीमर्पयामि तव पादपङ्कजे ॥ ५९॥

visphuratsahajarāgarañjiteśiñjitena kalitāṃ sakhījanaiḥ |padmarāgamaṇinūpuradvayīmarpayāmi tava pādapaṅkaje || 59||

पदाम्बुजमुपासितुं परिगतेन शीतांशुनाकृतां तनुपरम्परामिव दिनान्तरागारुणाम् ।महेशि नवयावकद्रवभरेण शोणीकृतांनमामि नखमण्डलीं चरणपङ्कजस्थां तव ॥ ६०॥

padāmbujamupāsituṃ parigatena śītāṃśunākṛtāṃ tanuparamparāmiva dināntarāgāruṇām |maheśi navayāvakadravabhareṇa śoṇīkṛtāṃnamāmi nakhamaṇḍalīṃ caraṇapaṅkajasthāṃ tava || 60||

आरक्तश्वेतपीतस्फुरदुरुकसुमैश्चित्रितां पट्टसूत्रैर्देवस्त्रीभिः प्रयत्नादगरुसमुदितैर्धूपितां दिव्यधूपैः ।उद्यद्गन्धान्धपुष्पंधयनिवहसमारब्धझाङ्कारगीतांचञ्चत्कह्लारमालां परशिवरसिके कण्ठपीठेऽर्पयामि ॥ ६१॥

āraktaśvetapītasphuradurukasumaiścitritāṃ paṭṭasūtrairdevastrībhiḥ prayatnādagarusamuditairdhūpitāṃ divyadhūpaiḥ |udyadgandhāndhapuṣpaṃdhayanivahasamārabdhajhāṅkāragītāṃcañcatkahlāramālāṃ paraśivarasike kaṇṭhapīṭhe'rpayāmi || 61||

गृहाण परमामृतं कनकपात्रसंस्थापितंसमर्पय मुखाम्बुजे विमलवीटिकामम्बिके ।विलोकय मुखाम्बुजं मुकुरमण्डले निर्मलेनिधेहि मणिपादुकोपरि पदाम्बुजं सुन्दरि ॥ ६२॥

gṛhāṇa paramāmṛtaṃ kanakapātrasaṃsthāpitaṃsamarpaya mukhāmbuje vimalavīṭikāmambike |vilokaya mukhāmbujaṃ mukuramaṇḍale nirmalenidhehi maṇipādukopari padāmbujaṃ sundari || 62||

आलम्ब्य स्वसखीं करेण शनकैः सिंहासनादुत्थिताकूजन्मन्दमरालमञ्जुलगतिप्रोल्लासिभूषाम्बर ।आनन्दप्रतिपादकैरुपनिषद्वाक्यैः स्तुता वेधसामच्चित्ते स्थिरतामुपैतु गिरिजा यान्ती सभामण्डपम् ॥ ६३॥

ālambya svasakhīṃ kareṇa śanakaiḥ siṃhāsanādutthitākūjanmandamarālamañjulagatiprollāsibhūṣāmbara |ānandapratipādakairupaniṣadvākyaiḥ stutā vedhasāmaccitte sthiratāmupaitu girijā yāntī sabhāmaṇḍapam || 63||

चलन्त्यामम्बायां प्रचलति समस्ते परिजनेसवेगं संयाते कनकलतिकालङ्कृतिभरे ।समतादुत्तालस्फुरितपदसम्पातजनितैर्झणत्कारैस्तारैर्झणझणितमासीन्मणिगृहम् ॥ ६४॥

calantyāmambāyāṃ pracalati samaste parijanesavegaṃ saṃyāte kanakalatikālaṅkṛtibhare |samatāduttālasphuritapadasampātajanitairjhaṇatkāraistārairjhaṇajhaṇitamāsīnmaṇigṛham || 64||

चञ्चद्वेत्रकराभिरङ्गविलसद्भूषाम्बराभिः पुरोयन्तीभिः परिचारिकाभिरमरव्राते समुत्सारिते ।रुद्धे निर्जरसुन्दरीभिरभितः कक्षान्तरे निर्गतंवन्दे नन्दितशम्भु निर्मलचिदानन्दैकरूपं महः ॥ ६५॥

cañcadvetrakarābhiraṅgavilasadbhūṣāmbarābhiḥ puroyantībhiḥ paricārikābhiramaravrāte samutsārite |ruddhe nirjarasundarībhirabhitaḥ kakṣāntare nirgataṃvande nanditaśambhu nirmalacidānandaikarūpaṃ mahaḥ || 65||

वेधाः पादतले पतत्ययमसौ विष्णुर्नमत्यग्रतःशम्भुर्देहि दृगञ्चलं सुरपतिं दूरस्थमालोकय ।इत्येवं परिचारिकाभिरुदिते संमाननां कुर्वतीदृग्द्वन्द्वेन यथोचितं भगवती भूयाद्विभूत्यै मम ॥ ६६॥

vedhāḥ pādatale patatyayamasau viṣṇurnamatyagrataḥśambhurdehi dṛgañcalaṃ surapatiṃ dūrasthamālokaya |ityevaṃ paricārikābhirudite saṃmānanāṃ kurvatīdṛgdvandvena yathocitaṃ bhagavatī bhūyādvibhūtyai mama || 66||

मन्दं चारणसुन्दरीभिरभितो यान्तीभिरुत्कण्ठयानामोच्चारणपूर्वकं प्रतिदिशं प्रत्येकमावेदितात् ।वेगादक्षिपथं गतान्सुरगणानालोकयन्ती शनैर्दित्सन्ती चरणाम्बुजं पथि जगत्पायान्महेशप्रिया ॥ ६७॥

mandaṃ cāraṇasundarībhirabhito yāntībhirutkaṇṭhayānāmoccāraṇapūrvakaṃ pratidiśaṃ pratyekamāveditāt |vegādakṣipathaṃ gatānsuragaṇānālokayantī śanairditsantī caraṇāmbujaṃ pathi jagatpāyānmaheśapriyā || 67||

अग्रे केचन पार्श्वयोः कतिपये पृष्ठे परे प्रस्थिताआकाशे समवस्थिताः कतिपये दिक्षु स्थिताश्चापरे ।संमर्दं शनकैरपास्य पुरतो दण्डप्रणामान्मुहुःकुर्वाणाः कतिचित्सुरा गिरिसुते दृक्पातमिच्छन्ति ते ॥ ६८॥

agre kecana pārśvayoḥ katipaye pṛṣṭhe pare prasthitāākāśe samavasthitāḥ katipaye dikṣu sthitāścāpare |saṃmardaṃ śanakairapāsya purato daṇḍapraṇāmānmuhuḥkurvāṇāḥ katicitsurā girisute dṛkpātamicchanti te || 68||

अग्रे गायति किंनरी कलपदं गन्धर्वकान्ताः शनैरातोद्यानि च वादयन्ति मधुरं सव्यापसव्यस्थिताः ।कूजन्नूपुरनाद मञ्जु पुरतो नृत्यन्ति दिव्याङ्गनागच्छन्तः परितः स्तुवन्ति निगमस्तुत्या विरिञ्च्यादयः ॥ ६९॥

agre gāyati kiṃnarī kalapadaṃ gandharvakāntāḥ śanairātodyāni ca vādayanti madhuraṃ savyāpasavyasthitāḥ |kūjannūpuranāda mañju purato nṛtyanti divyāṅganāgacchantaḥ paritaḥ stuvanti nigamastutyā viriñcyādayaḥ || 69||

कस्मैचित्सुचिरादुपासितमहामन्त्रौघसिद्धिं क्रमादेकस्मै भवनिःस्पृहाय परमानन्दस्वरूपां गतिम् ।अन्यस्मै विषयानुरक्तमनसे दीनाय दुःखापहंद्रव्यं द्वारसमाश्रिताय ददतीं वन्दामहे सुन्दरीम् ॥ ७०॥

kasmaicitsucirādupāsitamahāmantraughasiddhiṃ kramādekasmai bhavaniḥspṛhāya paramānandasvarūpāṃ gatim |anyasmai viṣayānuraktamanase dīnāya duḥkhāpahaṃdravyaṃ dvārasamāśritāya dadatīṃ vandāmahe sundarīm || 70||

नम्रीभूय कृताञ्जलिप्रकटितप्रेमप्रसन्नाननेमन्दं गच्छति संनिधौ सविनयात्सोत्कण्ठमोघत्रये ।नानामन्त्रगणं तदर्थमखिलं तत्साधनं तत्फलंव्याचक्षाणमुदग्रकान्ति कलये यत्किञ्चिदाद्यं महः ॥ ७१॥

namrībhūya kṛtāñjaliprakaṭitapremaprasannānanemandaṃ gacchati saṃnidhau savinayātsotkaṇṭhamoghatraye |nānāmantragaṇaṃ tadarthamakhilaṃ tatsādhanaṃ tatphalaṃvyācakṣāṇamudagrakānti kalaye yatkiñcidādyaṃ mahaḥ || 71||

तव दहनसदृक्षैरीक्षणैरेव चक्षुर्निखिलपशुजनानां भीषयद्भीषणास्यम् ।कृतवसति परेशप्रेयसि द्वारि नित्यंशरभमिथुनमुच्चैर्भक्तियुक्तो नतोऽस्मि ॥ ७२॥

tava dahanasadṛkṣairīkṣaṇaireva cakṣurnikhilapaśujanānāṃ bhīṣayadbhīṣaṇāsyam |kṛtavasati pareśapreyasi dvāri nityaṃśarabhamithunamuccairbhaktiyukto nato'smi || 72||

कल्पान्ते सरसैकदासमुदितानेकार्कतुल्यप्रभांरत्नस्तम्भनिबद्धकाञ्चनगुणस्फूर्जद्वितानोत्तमाम् ।कर्पूरागरुगर्भवर्तिकलिकाप्राप्तप्रदीपावलींश्रीचक्राकृतिमुल्लसन्मणिगणां वन्दामहे वेदिकाम् ॥ ७३॥

kalpānte sarasaikadāsamuditānekārkatulyaprabhāṃratnastambhanibaddhakāñcanaguṇasphūrjadvitānottamām |karpūrāgarugarbhavartikalikāprāptapradīpāvalīṃśrīcakrākṛtimullasanmaṇigaṇāṃ vandāmahe vedikām || 73||

स्वस्थानस्थितदेवतागणवृते बिन्दौ मुदा स्थापितंनानारत्नविराजिहेमविलसत्कान्तिच्छटादुर्दिनम् ।चञ्चत्कौसुमतूलिकासनयुतं कामेश्वराधिष्ठितंनित्यानन्दनिदानमम्ब सततं वन्दे च सिंहासनम् ॥ ७४॥

svasthānasthitadevatāgaṇavṛte bindau mudā sthāpitaṃnānāratnavirājihemavilasatkānticchaṭādurdinam |cañcatkausumatūlikāsanayutaṃ kāmeśvarādhiṣṭhitaṃnityānandanidānamamba satataṃ vande ca siṃhāsanam || 74||

वदद्भिरभितो मुदा जय जयेति वृन्दारकैःकृताञ्जलिपरम्परा विदधति कृतार्था दृशा ।अमन्दमणिमण्डलीखचितहेमसिंहासनंसखीजनसमावृतं समधितिष्ठ दाक्षायणि ॥ ७५॥

vadadbhirabhito mudā jaya jayeti vṛndārakaiḥkṛtāñjaliparamparā vidadhati kṛtārthā dṛśā |amandamaṇimaṇḍalīkhacitahemasiṃhāsanaṃsakhījanasamāvṛtaṃ samadhitiṣṭha dākṣāyaṇi || 75||

कर्पूरादिकवस्तुजातमखिलं सौवर्णभृङ्गारकंताम्बूलस्य करण्डकं मणिमयं चैलाञ्चलं दर्पणम् ।विस्फूर्जन्मणिपादुके च दधतीः सिंहासनस्याभितस्तिष्ठन्तीः परिचारिकास्तव सदा वन्दामहे सुन्दरि ॥ ७६॥

karpūrādikavastujātamakhilaṃ sauvarṇabhṛṅgārakaṃtāmbūlasya karaṇḍakaṃ maṇimayaṃ cailāñcalaṃ darpaṇam |visphūrjanmaṇipāduke ca dadhatīḥ siṃhāsanasyābhitastiṣṭhantīḥ paricārikāstava sadā vandāmahe sundari || 76||

त्वदमलवपुरुद्यत्कान्तिकल्लोलजालैःस्फुटमिव दधतीभिर्बाहुविक्षेपलीलाम् ।मुहुरपि च विधूते चामरग्राहिणीभिःसितकरकरशुभ्रे चामरे चालयामि ॥ ७७॥

tvadamalavapurudyatkāntikallolajālaiḥsphuṭamiva dadhatībhirbāhuvikṣepalīlām |muhurapi ca vidhūte cāmaragrāhiṇībhiḥsitakarakaraśubhre cāmare cālayāmi || 77||

प्रान्तस्फुरद्विमलमौक्तिकगुच्छजालंचञ्चन्महामणिविचित्रितहेमदण्डम् ।उद्यत्सहस्रकरमण्डलचारु हेमच्छत्रं महेशमहिले विनिवेशयामि ॥ ७८॥

prāntasphuradvimalamauktikagucchajālaṃcañcanmahāmaṇivicitritahemadaṇḍam |udyatsahasrakaramaṇḍalacāru hemacchatraṃ maheśamahile viniveśayāmi || 78||

उद्यत्तावकदेहकान्तिपटलीसिन्दूरपूरप्रभाशोणीभूतमुदग्रलोहितमणिच्छेदानुकारिच्छवि ।दूरादादरनिर्मिताञ्जलिपुटैरालोकमानं सुरव्यूहैः काञ्चनमातपत्रमतुलं वन्दामहे सुन्दरम् ॥ ७९॥

udyattāvakadehakāntipaṭalīsindūrapūraprabhāśoṇībhūtamudagralohitamaṇicchedānukāricchavi |dūrādādaranirmitāñjalipuṭairālokamānaṃ suravyūhaiḥ kāñcanamātapatramatulaṃ vandāmahe sundaram || 79||

सन्तुष्टां परमामृतेन विलसत्कामेश्वराङ्कस्थितांपुष्पौघैरभिपूजितां भगवतीं त्वां वन्दमाना मुदा ।स्फूर्जत्तावकदेहरश्मिकलनाप्राप्तस्वरूपाभिदाःश्रीचक्रावरणस्थिताः सविनयं वन्दामहे देवताः ॥ ८०॥

santuṣṭāṃ paramāmṛtena vilasatkāmeśvarāṅkasthitāṃpuṣpaughairabhipūjitāṃ bhagavatīṃ tvāṃ vandamānā mudā |sphūrjattāvakadeharaśmikalanāprāptasvarūpābhidāḥśrīcakrāvaraṇasthitāḥ savinayaṃ vandāmahe devatāḥ || 80||

आधारशक्त्यादिकमाकलय्यमध्ये समस्ताधिकयोगिनीं च ।मित्रेशनाथादिकमत्र नाथचतुष्टयं शैलसुते नतोऽस्मि ॥ ८१॥

ādhāraśaktyādikamākalayyamadhye samastādhikayoginīṃ ca |mitreśanāthādikamatra nāthacatuṣṭayaṃ śailasute nato'smi || 81||

त्रिपुरासुधार्णवासनमारभ्य त्रिपुरमालिनी यावत् ।आवरणाष्टकसंस्थितमासनषट्कं नमामि परमेशि ॥ ८२॥

tripurāsudhārṇavāsanamārabhya tripuramālinī yāvat |āvaraṇāṣṭakasaṃsthitamāsanaṣaṭkaṃ namāmi parameśi || 82||

ईशाने गणपं स्मरामि विचरद्विघ्नान्धकारच्छिदंवायव्ये वटुकं च कज्जलरुचिं व्यालोपवीतान्वितम् ।नैरृत्ये महिषासुरप्रमथिनीं दुर्गां च सम्पूजयन्नाग्नेयेऽखिलभक्तरक्षणपरं क्षेत्राधि नाथं भजे ॥ ८३॥

īśāne gaṇapaṃ smarāmi vicaradvighnāndhakāracchidaṃvāyavye vaṭukaṃ ca kajjalaruciṃ vyālopavītānvitam |nairṛtye mahiṣāsurapramathinīṃ durgāṃ ca sampūjayannāgneye'khilabhaktarakṣaṇaparaṃ kṣetrādhi nāthaṃ bhaje || 83||

उड्यानजालन्धरकामरूपपीठानिमान्पूर्णगिरिप्रसक्तान् ।त्रिकोणदक्षाग्रिमसव्यभागमध्यस्थितान्सिद्धिकरान्नमामि ॥ ८४॥

uḍyānajālandharakāmarūpapīṭhānimānpūrṇagiriprasaktān |trikoṇadakṣāgrimasavyabhāgamadhyasthitānsiddhikarānnamāmi || 84||

लोकेशः पृथिवीपतिर्निगदितो विष्णुर्जलानां प्रभुस्तेजोनाथ उमापतिश्च मरुतामीशस्तथा चेश्वरः ।आकाशाधिपतिः सदाशिव इति प्रेताभिधामागतानेतांश्चक्रबहिःस्थितान्सुरगणान्वन्दामहे सादरम् ॥ ८५॥

lokeśaḥ pṛthivīpatirnigadito viṣṇurjalānāṃ prabhustejonātha umāpatiśca marutāmīśastathā ceśvaraḥ |ākāśādhipatiḥ sadāśiva iti pretābhidhāmāgatānetāṃścakrabahiḥsthitānsuragaṇānvandāmahe sādaram || 85||

तारानाथकलाप्रवेशनिगमव्याजाद्गतासुप्रथंत्रैलोक्ये तिथिषु प्रवर्तितकलाकाष्ठादिकालक्रमम् ।रत्नालङ्कृतिचित्रवस्त्रललितं कामेश्वरीपूर्वकंनित्याषोडशकं नमामि लसितं चक्रात्मनोरन्तरे ॥ ८६॥

tārānāthakalāpraveśanigamavyājādgatāsuprathaṃtrailokye tithiṣu pravartitakalākāṣṭhādikālakramam |ratnālaṅkṛticitravastralalitaṃ kāmeśvarīpūrvakaṃnityāṣoḍaśakaṃ namāmi lasitaṃ cakrātmanorantare || 86||

हृदि भावितदैवतं प्रयत्नाभ्युपदेशानुगृहीतभक्तसङ्घम् ।स्वगुरुक्रमसंज्ञचक्रराजस्थितमोघत्रयमानतोऽस्मि मूर्ध्ना ॥ ८७॥

hṛdi bhāvitadaivataṃ prayatnābhyupadeśānugṛhītabhaktasaṅgham |svagurukramasaṃjñacakrarājasthitamoghatrayamānato'smi mūrdhnā || 87||

हृदयमथ शिरः शिखाखिलाद्येकवचमथो नयनत्रयं च देवि ।मुनिजनपरिचिन्तित तथास्त्रंस्फुरतु सदा हृदये षडङ्गमेतत् ॥ ८८॥

hṛdayamatha śiraḥ śikhākhilādyekavacamatho nayanatrayaṃ ca devi |munijanaparicintita tathāstraṃsphuratu sadā hṛdaye ṣaḍaṅgametat || 88||

त्रैलोक्यमोहनमिति प्रथिते तु चक्रेचञ्चद्विभूषणगणत्रिपुराधिवासे ।रेखात्रये स्थितवतीरणिमादिसिद्धीर्मुद्रा नमामि सततं प्रकटाभिधास्ताः ॥ ८९॥

trailokyamohanamiti prathite tu cakrecañcadvibhūṣaṇagaṇatripurādhivāse |rekhātraye sthitavatīraṇimādisiddhīrmudrā namāmi satataṃ prakaṭābhidhāstāḥ || 89||

सर्वाशापरिपूरके वसुदलद्वन्द्वेन विभ्राजितेविस्फूर्जन्त्रिपुरेश्वरीनिवसतौ चक्रे स्थिता नित्यशः ।कामाकर्षणिकादयो मणिगणभ्राजिष्णुदिव्याम्बरायोगिन्यः प्रदिशन्तु काङ्क्षितफलं विख्यातगुप्ताभिधाः ॥ ९०॥

sarvāśāparipūrake vasudaladvandvena vibhrājitevisphūrjantripureśvarīnivasatau cakre sthitā nityaśaḥ |kāmākarṣaṇikādayo maṇigaṇabhrājiṣṇudivyāmbarāyoginyaḥ pradiśantu kāṅkṣitaphalaṃ vikhyātaguptābhidhāḥ || 90||

महेशि वसुभिर्दलैर्लसति सर्वसंक्षोभणेविभूषणगणस्फुरन्त्रिपुरसुन्दरीसद्मनि ।अनङ्गकुसुमादयो विविधभूषणोद्भासितादिशन्तु मम काङ्क्षितं तनुतराश्च गुप्ताभिधाः ॥ ९१॥

maheśi vasubhirdalairlasati sarvasaṃkṣobhaṇevibhūṣaṇagaṇasphurantripurasundarīsadmani |anaṅgakusumādayo vividhabhūṣaṇodbhāsitādiśantu mama kāṅkṣitaṃ tanutarāśca guptābhidhāḥ || 91||

लसद्युगदृशारके स्फुरति सर्वसौभाग्यदेशुभाभरणभूषितत्रिपुरवासिनीमन्दिरे ।स्थिता दधतु मङ्गलं सुभगसर्वसंक्षोभिणीमुखाः सकलसिद्धयो विदितसम्प्रदायाभिधाः ॥ ९२॥

lasadyugadṛśārake sphurati sarvasaubhāgyadeśubhābharaṇabhūṣitatripuravāsinīmandire |sthitā dadhatu maṅgalaṃ subhagasarvasaṃkṣobhiṇīmukhāḥ sakalasiddhayo viditasampradāyābhidhāḥ || 92||

बहिर्दशारे सर्वार्थसाधके त्रिपुराश्रयाः ।कुलकौलाभिधाः पान्तु सर्वसिद्धिप्रदायिकाः ॥ ९३॥

bahirdaśāre sarvārthasādhake tripurāśrayāḥ |kulakaulābhidhāḥ pāntu sarvasiddhipradāyikāḥ || 93||

अन्तःशोभिदशारकेऽतिललिते सर्वादिरक्षाकरेमालिन्या त्रिपुराद्यया विरचितावासे स्थितं नित्यशः ।नानारत्नविभूषणं मणिगणभ्राजिष्णु दिव्याम्बरंसर्वज्ञादिकशक्तिवृन्दमनिशं वन्दे निगर्भाभिधम् ॥ ९४॥

antaḥśobhidaśārake'tilalite sarvādirakṣākaremālinyā tripurādyayā viracitāvāse sthitaṃ nityaśaḥ |nānāratnavibhūṣaṇaṃ maṇigaṇabhrājiṣṇu divyāmbaraṃsarvajñādikaśaktivṛndamaniśaṃ vande nigarbhābhidham || 94||

सर्वरोगहरेऽष्टारे त्रिपुरासिद्धयान्विते ।रहस्ययोगिनीर्नित्यं वशिन्याद्या नमाम्यहम् ॥ ९५॥

sarvarogahare'ṣṭāre tripurāsiddhayānvite |rahasyayoginīrnityaṃ vaśinyādyā namāmyaham || 95||

चूताशोकविकासिकेतकरजःप्रोद्भासिनीलाम्बुजप्रस्फूर्जन्नवमल्लिकासमुदितैः पुष्पैः शरान्निर्मितान् ।रम्यं पुष्पशरासनं सुललितं पाशं तथा चाङ्कुशंवन्दे तावकमायुधं परशिवे चक्रान्तरालेस्थितम् ॥ ९६॥

cūtāśokavikāsiketakarajaḥprodbhāsinīlāmbujaprasphūrjannavamallikāsamuditaiḥ puṣpaiḥ śarānnirmitān |ramyaṃ puṣpaśarāsanaṃ sulalitaṃ pāśaṃ tathā cāṅkuśaṃvande tāvakamāyudhaṃ paraśive cakrāntarālesthitam || 96||

त्रिकोण उदितप्रभे जगति सर्वसिद्धिप्रदेयुते त्रिपुरयाम्बया स्थितवती च कामेश्वरी ।तनोतु मम मङ्गलं सकलशर्म वज्रेश्वरीकरोतु भगमालिनी स्फुरतु मामके चेतसि ॥ ९७॥

trikoṇa uditaprabhe jagati sarvasiddhipradeyute tripurayāmbayā sthitavatī ca kāmeśvarī |tanotu mama maṅgalaṃ sakalaśarma vajreśvarīkarotu bhagamālinī sphuratu māmake cetasi || 97||

सर्वानन्दमये समस्तजगतामाकाङ्क्षिते बैन्दवेभैरव्या त्रिपुराद्यया विरचितावासे स्थिता सुन्दरी ।आनन्दोल्लसितेक्षणा मणिगणभ्राजिष्णुभूषाम्बराविस्फूर्जद्वदना परापररहः स मां पातु योगिनी ॥ ९८॥

sarvānandamaye samastajagatāmākāṅkṣite baindavebhairavyā tripurādyayā viracitāvāse sthitā sundarī |ānandollasitekṣaṇā maṇigaṇabhrājiṣṇubhūṣāmbarāvisphūrjadvadanā parāpararahaḥ sa māṃ pātu yoginī || 98||

उल्लसत्कनककान्तिभासुरंसौरभस्फुरणवासिताम्बरम् ।दूरतः परिहृतं मधुव्रतैरर्पयामि तव देवि चम्पकम् ॥ ९९॥

ullasatkanakakāntibhāsuraṃsaurabhasphuraṇavāsitāmbaram |dūrataḥ parihṛtaṃ madhuvratairarpayāmi tava devi campakam || 99||

वैरमुद्धतमपास्य शम्भुनामस्तके विनिहितं कलाच्छलात् ।गन्धलुब्धमधुपाश्रितं सदाकेतकीकुसुममर्पयामि ते ॥ १००॥

vairamuddhatamapāsya śambhunāmastake vinihitaṃ kalācchalāt |gandhalubdhamadhupāśritaṃ sadāketakīkusumamarpayāmi te || 100||

चूर्णीकृतं द्रागिव पद्मजेनत्वदाननस्पर्धिसुधांशुबिम्बम् ।समर्पयामि स्फुटमञ्जलिस्थंविकासिजातीकुसुमोत्करं ते ॥ १०१॥

cūrṇīkṛtaṃ drāgiva padmajenatvadānanaspardhisudhāṃśubimbam |samarpayāmi sphuṭamañjalisthaṃvikāsijātīkusumotkaraṃ te || 101||

अगरुबहलधूपाजस्रसौरभ्यरम्यांमरकतमणिराजीराजिहारिस्रगाभाम् ।दिशि विदिशि विसरद्गन्धलुब्धालिमालांवकुलकुसुममालां कण्ठपीठेऽर्पयामि ॥ १०२॥

agarubahaladhūpājasrasaurabhyaramyāṃmarakatamaṇirājīrājihārisragābhām |diśi vidiśi visaradgandhalubdhālimālāṃvakulakusumamālāṃ kaṇṭhapīṭhe'rpayāmi || 102||

ईङ्कारोर्ध्वगबिन्दुराननमधोबिन्दुद्वयं च स्तनौत्रैलोक्ये गुरुगम्यमेतदखिलं हार्दं च रेखात्मकम् ।इत्थं कामकलात्मिकां भगवतीमन्तः समाराधयन्नानन्दाम्बुधिमज्जने प्रलभतामानन्दथुं सज्जनः ॥ १०३॥

īṅkārordhvagabindurānanamadhobindudvayaṃ ca stanautrailokye gurugamyametadakhilaṃ hārdaṃ ca rekhātmakam |itthaṃ kāmakalātmikāṃ bhagavatīmantaḥ samārādhayannānandāmbudhimajjane pralabhatāmānandathuṃ sajjanaḥ || 103||

धूपं तेऽगरुसंभवं भगवति प्रोल्लासिगन्धोद्धुरंदीपं चैव निवेदयामि महसा हार्दान्धकारच्छिदम् ।रजस्वर्णविनिर्मितेषु परितः पात्रेषु संस्थापितंनैवेद्यं विनिवेदयामि परमानन्दात्मिके सुन्दरि ॥ १०४॥

dhūpaṃ te'garusaṃbhavaṃ bhagavati prollāsigandhoddhuraṃdīpaṃ caiva nivedayāmi mahasā hārdāndhakāracchidam |rajasvarṇavinirmiteṣu paritaḥ pātreṣu saṃsthāpitaṃnaivedyaṃ vinivedayāmi paramānandātmike sundari || 104||

जातीकोरकतुल्यमोदनमिदं सौवर्णपात्रे स्थितंशुद्धान्नं शुचि मुद्गमाषचणकोद्भूतातथा सूपकाः ।प्राज्यं माहिषमाज्यमुत्तममिदं हैवंगवीनं पृथक्पात्रेषु प्रतिपादितं परशिवे तत्सर्वमङ्गीकुरु ॥ १०५॥

jātīkorakatulyamodanamidaṃ sauvarṇapātre sthitaṃśuddhānnaṃ śuci mudgamāṣacaṇakodbhūtātathā sūpakāḥ |prājyaṃ māhiṣamājyamuttamamidaṃ haivaṃgavīnaṃ pṛthakpātreṣu pratipāditaṃ paraśive tatsarvamaṅgīkuru || 105||

शिम्बीसूरणशाकबिम्बबृहतीकूश्माण्डकोशातकीवृन्ताकानि पटोलकानि मृदुना संसाधितान्यग्निना ।सम्पन्नानि च वेसवारविसरैर्दिव्यानि भक्त्या कृतान्यग्रे ते विनिवेदयामि गिरिजे सौवर्णपात्रव्रजे ॥ १०६॥

śimbīsūraṇaśākabimbabṛhatīkūśmāṇḍakośātakīvṛntākāni paṭolakāni mṛdunā saṃsādhitānyagninā |sampannāni ca vesavāravisarairdivyāni bhaktyā kṛtānyagre te vinivedayāmi girije sauvarṇapātravraje || 106||

निम्बूकार्द्रकचूतकन्दकदलीकौशातकीकर्कटीधात्रीबिल्वकरीरकैर्विरचितान्यानन्दचिद्विग्रहे ।राजीभिः कटुतैलसैन्धवहरिद्राभिः स्थितान्पातयेसंधानानि निवेदयामि गिरिजे भूरिप्रकाराणि ते ॥ १०७॥

nimbūkārdrakacūtakandakadalīkauśātakīkarkaṭīdhātrībilvakarīrakairviracitānyānandacidvigrahe |rājībhiḥ kaṭutailasaindhavaharidrābhiḥ sthitānpātayesaṃdhānāni nivedayāmi girije bhūriprakārāṇi te || 107||

सितयाञ्चितलड्डुकव्रजान्मृदुपूपान्मृदुलाश्च पूरिकाः ।परमान्नमिदं च पार्वतिप्रणयेन प्रतिपादयामि ते ॥ १०८॥

sitayāñcitalaḍḍukavrajānmṛdupūpānmṛdulāśca pūrikāḥ |paramānnamidaṃ ca pārvatipraṇayena pratipādayāmi te || 108||

दिग्धमेतदनले सुसाधितंचन्द्रमण्डलनिभं तथा दधि ।फाणितं शिखरिणीं सितासितांसर्वमम्ब विनिवेदयामि ते ॥ १०९॥

digdhametadanale susādhitaṃcandramaṇḍalanibhaṃ tathā dadhi |phāṇitaṃ śikhariṇīṃ sitāsitāṃsarvamamba vinivedayāmi te || 109||

अग्रे ते विनिवेद्य सर्वममितं नैवेद्यमङ्गीकृतंज्ञात्वा तत्त्वचतुष्टयं प्रथमतो मन्ये सुतृप्तां ततः ।देवीं त्वां परिशिष्टमम्ब कनकामत्रेषु संस्थापितंशक्तिभ्यः समुपाहारामि सकलं देवेशि शम्भुप्रिये ॥ ११०॥

agre te vinivedya sarvamamitaṃ naivedyamaṅgīkṛtaṃjñātvā tattvacatuṣṭayaṃ prathamato manye sutṛptāṃ tataḥ |devīṃ tvāṃ pariśiṣṭamamba kanakāmatreṣu saṃsthāpitaṃśaktibhyaḥ samupāhārāmi sakalaṃ deveśi śambhupriye || 110||

वामेन स्वर्णपात्रीमनुपमपरमान्नेन पूर्णां दधानामन्येन स्वर्णदर्वीं निजजनहृदयाभीष्टदां धारयन्तीम् ।सिन्दूरारक्तवस्त्रां विविधमणिलसद्भूषणां मेचकाङ्गींतिष्ठन्तीमग्रतस्ते मधुमदमुदितामन्नपूर्णां नमामि ॥ १११॥

vāmena svarṇapātrīmanupamaparamānnena pūrṇāṃ dadhānāmanyena svarṇadarvīṃ nijajanahṛdayābhīṣṭadāṃ dhārayantīm |sindūrāraktavastrāṃ vividhamaṇilasadbhūṣaṇāṃ mecakāṅgīṃtiṣṭhantīmagrataste madhumadamuditāmannapūrṇāṃ namāmi || 111||

पङ्क्त्योपविष्टान्परितस्तु चक्रंशक्त्या स्वयालिङ्गितवामभागान् ।सर्वोपचारैः परिपूज्य भक्त्यातवाम्बिके पारिषदान्नमामि ॥ ११२॥

paṅktyopaviṣṭānparitastu cakraṃśaktyā svayāliṅgitavāmabhāgān |sarvopacāraiḥ paripūjya bhaktyātavāmbike pāriṣadānnamāmi || 112||

परमामृतमत्तसुन्दरीगणमध्यस्थितमर्कभासुरम् ।परमामृतघूर्णितेक्षणंकिमपि ज्योतिरुपास्महे परम् ॥ ११३॥

paramāmṛtamattasundarīgaṇamadhyasthitamarkabhāsuram |paramāmṛtaghūrṇitekṣaṇaṃkimapi jyotirupāsmahe param || 113||

दृश्यते तव मुखाम्बुजं शिवेश्रूयते स्फुटमनाहतध्वनिः ।अर्चने तव गिरामगोचरेन प्रयाति विषयान्तरं मनः ॥ ११४॥

dṛśyate tava mukhāmbujaṃ śiveśrūyate sphuṭamanāhatadhvaniḥ |arcane tava girāmagocarena prayāti viṣayāntaraṃ manaḥ || 114||

त्वन्मुखाम्बुजविलोकनोल्लसत्प्रेमनिश्चलविलोचनद्वयीम् ।उन्मनीमुपगतां सभामिमांभावयामि परमेशि तावकीम् ॥ ११५॥

tvanmukhāmbujavilokanollasatpremaniścalavilocanadvayīm |unmanīmupagatāṃ sabhāmimāṃbhāvayāmi parameśi tāvakīm || 115||

चक्षुः पश्यतु नेह किंचन परं घ्राणं न वा जिघ्रतुश्रोत्रं हन्त श्रुणोतु न त्वगपि न स्पर्शं समालम्बताम् ।जिह्वा वेत्तु न वा रसं मम परं युष्मत्स्वरूपामृतेनित्यानन्दविघूर्णमाननयने नित्यं मनो मज्जतु ॥ ११६॥

cakṣuḥ paśyatu neha kiṃcana paraṃ ghrāṇaṃ na vā jighratuśrotraṃ hanta śruṇotu na tvagapi na sparśaṃ samālambatām |jihvā vettu na vā rasaṃ mama paraṃ yuṣmatsvarūpāmṛtenityānandavighūrṇamānanayane nityaṃ mano majjatu || 116||

यस्त्वां पश्यति पार्वति प्रतिदिनं ध्यानेन तेजोमयींमन्ये सुन्दरि तत्त्वमेतदखिलं वेदेषु निष्ठां गतम् ।यस्तस्मिन्समये तवार्चनविधावानन्दसान्द्राशयोयातोऽहं तदभिन्नतां परशिवे सोऽयं प्रसादस्तव ॥ ११७॥

yastvāṃ paśyati pārvati pratidinaṃ dhyānena tejomayīṃmanye sundari tattvametadakhilaṃ vedeṣu niṣṭhāṃ gatam |yastasminsamaye tavārcanavidhāvānandasāndrāśayoyāto'haṃ tadabhinnatāṃ paraśive so'yaṃ prasādastava || 117||

गणाधिनाथं वटुकं च योगिनीःक्षेत्राधिनाथं च विदिक्चतुष्टये ।सर्वोपचारैः परिपूज्य भक्तितोनिवेदयामो बलिमुक्तयुक्तिभिः ॥ ११८॥

gaṇādhināthaṃ vaṭukaṃ ca yoginīḥkṣetrādhināthaṃ ca vidikcatuṣṭaye |sarvopacāraiḥ paripūjya bhaktitonivedayāmo balimuktayuktibhiḥ || 118||

वीणामुपान्ते खलु वादयन्त्यैनिवेद्य शेषं खलु शेषिकायै ।सौवर्णभृङ्गारविनिर्गतेनजलेन शुद्धाचमनं विधेहि ॥ ११९॥

vīṇāmupānte khalu vādayantyainivedya śeṣaṃ khalu śeṣikāyai |sauvarṇabhṛṅgāravinirgatenajalena śuddhācamanaṃ vidhehi || 119||

ताम्बूलं विनिवेदयामि विलसत्कर्पूरकस्तूरिकाजातीपूगलवङ्गचूर्णखदिरैर्भक्त्या समुल्लासितम् ।स्फूर्जद्रत्नसमुद्गकप्रणिहितं सौवर्णपात्रे स्थितैर्दीपैरुज्ज्वलमान्नचूर्णरचितैरारार्तिकं गृह्यताम् ॥ १२०॥

tāmbūlaṃ vinivedayāmi vilasatkarpūrakastūrikājātīpūgalavaṅgacūrṇakhadirairbhaktyā samullāsitam |sphūrjadratnasamudgakapraṇihitaṃ sauvarṇapātre sthitairdīpairujjvalamānnacūrṇaracitairārārtikaṃ gṛhyatām || 120||

काचिद्गायति किंनरी कलपदं वाद्यं दधानोर्वशीरम्भा नृत्यति केलिमञ्जुलपदं मातः पुरस्तात्तव ।कृत्यं प्रोज्झ्य सुरस्त्रियो मधुमदव्याघूर्णमानेक्षणंनित्यानन्दसुधाम्बुधिं तव मुखं पश्यन्ति दृश्यन्ति च ॥ १२१॥

kācidgāyati kiṃnarī kalapadaṃ vādyaṃ dadhānorvaśīrambhā nṛtyati kelimañjulapadaṃ mātaḥ purastāttava |kṛtyaṃ projjhya surastriyo madhumadavyāghūrṇamānekṣaṇaṃnityānandasudhāmbudhiṃ tava mukhaṃ paśyanti dṛśyanti ca || 121||

ताम्बूलोद्भासिवक्त्रैस्त्वदमलवदनालोकनोल्लासिनेत्रैश्चक्रस्थैः शक्तिसङ्घैः परिहृतविषयासङ्गमाकर्ण्यमानम् ॥ १२२॥

tāmbūlodbhāsivaktraistvadamalavadanālokanollāsinetraiścakrasthaiḥ śaktisaṅghaiḥ parihṛtaviṣayāsaṅgamākarṇyamānam || 122||

अर्चाविधौ ज्ञानलवोऽपि दूरेदूरे तदापादकवस्तुजातम् ।प्रदक्षिणीकृत्य ततोऽर्चनं तेपञ्चोपचारात्मकमर्पयामि ॥ १२३॥

arcāvidhau jñānalavo'pi dūredūre tadāpādakavastujātam |pradakṣiṇīkṛtya tato'rcanaṃ tepañcopacārātmakamarpayāmi || 123||

यथेप्सितमनोगतप्रकटितोपचारार्चितंनिजावरणदेवतागणवृतां सुरेशस्थिताम् ।कृताञ्जलिपुटो मुहुः कलितभूमिरष्टाङ्गकैर्नमामि भगवत्यहं त्रिपुरसुन्दरि त्राहि माम् ॥ १२४॥

yathepsitamanogataprakaṭitopacārārcitaṃnijāvaraṇadevatāgaṇavṛtāṃ sureśasthitām |kṛtāñjalipuṭo muhuḥ kalitabhūmiraṣṭāṅgakairnamāmi bhagavatyahaṃ tripurasundari trāhi mām || 124||

विज्ञप्तीरवधेहि मे सुमहता यत्नेन ते संनिधिंप्राप्तं मामिह कान्दिशीकमधुना मातर्न दूरीकुरु ।चित्तं त्वत्पदभावने व्यभिचरेद्दृग्वाक्च मे जातु चेत्तत्सौम्ये स्वगुणैर्बधान न यथा भूयो विनिर्गच्छति ॥ १२५॥

vijñaptīravadhehi me sumahatā yatnena te saṃnidhiṃprāptaṃ māmiha kāndiśīkamadhunā mātarna dūrīkuru |cittaṃ tvatpadabhāvane vyabhicareddṛgvākca me jātu cettatsaumye svaguṇairbadhāna na yathā bhūyo vinirgacchati || 125||

क्वाहं मन्दमतिः क्व चेदमखिलैरेकान्तभक्तैः स्तुतंध्यातं देवि तथापि ते स्वमनसा श्रीपादुकापूजनम् ।कादाचित्कमदीयचिन्तनविधौ सन्तुष्टया शर्मदंस्तोत्रं देवतया तया प्रकटितं मन्ये मदीयानने ॥ १२६॥

kvāhaṃ mandamatiḥ kva cedamakhilairekāntabhaktaiḥ stutaṃdhyātaṃ devi tathāpi te svamanasā śrīpādukāpūjanam |kādācitkamadīyacintanavidhau santuṣṭayā śarmadaṃstotraṃ devatayā tayā prakaṭitaṃ manye madīyānane || 126||

नित्यार्चमिदं चित्ते भाव्यमानं सदा मया ।निबद्धं विविधैः पद्यैरनुगृह्णातु सुन्दरी ॥ १२७॥

nityārcamidaṃ citte bhāvyamānaṃ sadā mayā |nibaddhaṃ vividhaiḥ padyairanugṛhṇātu sundarī || 127||

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्यश्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ त्रिपुरसुन्दरीमानसपूजास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasya śrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasyaśrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau tripurasundarīmānasapūjāstotraṃ sampūrṇam ||