छिन्नमस्तास्तोत्रम् अथवा प्रचण्डचण्डिकास्तवराजः Shri Chinnamastastotram or Prachandachandikastavarajah

श्रीगणेशाय नमः ।आनन्दयित्रि परमेश्वरि वेदगर्भेमातः पुरन्दरपुरान्तरलब्धनेत्रे ।लक्ष्मीमशेषजगतां परिभावयन्तःसन्तो भजन्ति भवतीं धनदेशलब्ध्यै ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |ānandayitri parameśvari vedagarbhemātaḥ purandarapurāntaralabdhanetre |lakṣmīmaśeṣajagatāṃ paribhāvayantaḥsanto bhajanti bhavatīṃ dhanadeśalabdhyai || 1||

लज्जानुगां विमलविद्रुमकान्तिकान्तांकान्तानुरागरसिकाः परमेश्वरि त्वाम् ।ये भावयन्ति मनसा मनुजास्त एतेसीमन्तिनीभिरनिशं परिभाव्यमानाः ॥ २॥

lajjānugāṃ vimalavidrumakāntikāntāṃkāntānurāgarasikāḥ parameśvari tvām |ye bhāvayanti manasā manujāsta etesīmantinībhiraniśaṃ paribhāvyamānāḥ || 2||

मायामयीं निखिलपातककोटिकूटविद्राविणींभृशमसंशयिनो भजन्ति ।त्वां पद्मसुन्दरतनुं तरुणारुणास्यांपाशाङ्कुशाभयवराद्यकरां वरास्त्रैः ॥ ३॥

māyāmayīṃ nikhilapātakakoṭikūṭavidrāviṇīṃbhṛśamasaṃśayino bhajanti |tvāṃ padmasundaratanuṃ taruṇāruṇāsyāṃpāśāṅkuśābhayavarādyakarāṃ varāstraiḥ || 3||

ते तर्ककर्कशधियः श्रुतिशास्त्रशिल्पैश्छन्दोऽभिशोभितमुखाः सकलागमज्ञाः ।सर्वज्ञलब्धविभवाः कुमुदेन्दुवर्णांये वाग्भवे च भवतीं परिभावयन्ति ॥ ४॥

te tarkakarkaśadhiyaḥ śrutiśāstraśilpaiśchando'bhiśobhitamukhāḥ sakalāgamajñāḥ |sarvajñalabdhavibhavāḥ kumudenduvarṇāṃye vāgbhave ca bhavatīṃ paribhāvayanti || 4||

वज्रपणुन्नहृदया समयद्रुहस्तेवैरोचने मदनमन्दिरगास्यमातः ।मायाद्वयानुगतविग्रहभूषिताऽसिदिव्यास्त्रवह्निवनितानुगताऽसि धन्ये ॥ ५॥

vajrapaṇunnahṛdayā samayadruhastevairocane madanamandiragāsyamātaḥ |māyādvayānugatavigrahabhūṣitā'sidivyāstravahnivanitānugatā'si dhanye || 5||

वृत्तत्रयाष्टदलवह्निपुरःसरस्यमार्तण्डमण्डलगतां परिभावयन्ति ।ये वह्निकूटसदृशीं मणिपूरकान्तस्तेकालकण्टकविडम्बनचञ्चवः स्युः ॥ ६॥

vṛttatrayāṣṭadalavahnipuraḥsarasyamārtaṇḍamaṇḍalagatāṃ paribhāvayanti |ye vahnikūṭasadṛśīṃ maṇipūrakāntastekālakaṇṭakaviḍambanacañcavaḥ syuḥ || 6||

कालागरुभ्रमरचन्दनकुण्डगोलखण्डैरनङ्गमदनोद्भवमादनीभिः ।सिन्दूरकुङ्कुमपटीरहिमैर्विधायसन्मण्डलं तदुपरीह यजेन्मृडानीम् ॥ ७॥

kālāgarubhramaracandanakuṇḍagolakhaṇḍairanaṅgamadanodbhavamādanībhiḥ |sindūrakuṅkumapaṭīrahimairvidhāyasanmaṇḍalaṃ taduparīha yajenmṛḍānīm || 7||

चञ्चत्तडिन्मिहिरकोटिकरां विचेलामुद्यत्कबन्धरुधिरां द्विभुजां त्रिनेत्राम् ।वामे विकीर्णकचशीर्षकरे परे तामीडेपरं परमकर्त्रिकया समेताम् ॥ ८॥

cañcattaḍinmihirakoṭikarāṃ vicelāmudyatkabandharudhirāṃ dvibhujāṃ trinetrām |vāme vikīrṇakacaśīrṣakare pare tāmīḍeparaṃ paramakartrikayā sametām || 8||

कामेश्वराङ्गनिलयां कलयासुधांशोर्विभ्राजमानहृदयामपरे स्मरन्ति ।सुप्ताहिराजसदृशीं परमेश्वरस्थांत्वामाद्रिराजतनये च समानमानाः ॥ ९॥

kāmeśvarāṅganilayāṃ kalayāsudhāṃśorvibhrājamānahṛdayāmapare smaranti |suptāhirājasadṛśīṃ parameśvarasthāṃtvāmādrirājatanaye ca samānamānāḥ || 9||

लिङ्गत्रयोपरिगतामपि वह्निचक्रपीठानुगां सरसिजासनसन्निविष्टाम् ।सुप्तां प्रबोध्य भवतीं मनुजागुरूक्तहूँकारवायुवशिभिर्मनसा भजन्ति ॥ १०॥।

liṅgatrayoparigatāmapi vahnicakrapīṭhānugāṃ sarasijāsanasanniviṣṭām |suptāṃ prabodhya bhavatīṃ manujāgurūktahūm̐kāravāyuvaśibhirmanasā bhajanti || 10|||

शुभ्रासि शान्तिककथासु तथैव पीतास्तम्भे रिपोरथ च शुभ्रतरासि मातः ।उच्चाटनेऽप्यसितकर्मसुकर्मणि त्वंसंसेव्यसे स्फटिककान्तिरनन्तचारे ॥ ११॥

śubhrāsi śāntikakathāsu tathaiva pītāstambhe riporatha ca śubhratarāsi mātaḥ |uccāṭane'pyasitakarmasukarmaṇi tvaṃsaṃsevyase sphaṭikakāntiranantacāre || 11||

त्वामुत्पलैर्मधुयुतैर्मधुनोपनीतैर्गव्यैःपयोविलुलितैः शतमेव कुण्डे ।साज्यैश्च तोषयति यः पुरुषस्त्रिसन्ध्यंषण्मासतो भवति शक्रसमो हि भूमौ ॥ १२॥

tvāmutpalairmadhuyutairmadhunopanītairgavyaiḥpayovilulitaiḥ śatameva kuṇḍe |sājyaiśca toṣayati yaḥ puruṣastrisandhyaṃṣaṇmāsato bhavati śakrasamo hi bhūmau || 12||

जाग्रत्स्वपन्नपि शिवे तव मन्त्रराजमेवंविचिन्तयति यो मनसा विधिज्ञः ।संसारसागरसमृद्धरणे वहित्रं चित्रंन भूतजननेऽपि जगत्सु पुंसः ॥ १३॥

jāgratsvapannapi śive tava mantrarājamevaṃvicintayati yo manasā vidhijñaḥ |saṃsārasāgarasamṛddharaṇe vahitraṃ citraṃna bhūtajanane'pi jagatsu puṃsaḥ || 13||

इयं विद्या वन्द्या हरिहरविरिञ्चिप्रभृतिभिःपुरारातेरन्तः पुरमिदमगम्यं पशुजनैः ।सुधामन्दानन्दैः पशुपतिसमानव्यसनिभिःसुधासेव्यैः सद्भिर्गुरुचरणसंसारचतुरैः ॥ १४॥

iyaṃ vidyā vandyā hariharaviriñciprabhṛtibhiḥpurārāterantaḥ puramidamagamyaṃ paśujanaiḥ |sudhāmandānandaiḥ paśupatisamānavyasanibhiḥsudhāsevyaiḥ sadbhirgurucaraṇasaṃsāracaturaiḥ || 14||

कुण्डे वा मण्डले वा शुचिरथ मनुना भावयत्येव मन्त्रीसंस्थाप्योच्चैर्जुहोति प्रसवसुफलदैः पद्मपालाशकानाम् ।हैमं क्षीरैस्तिलैर्वां समधुककुसुमैर्मालतीबन्धुजातीश्वेतैरब्धंसकानामपि वरसमिधा सम्पदे सर्वसिद्ध्यै ॥ १५॥

kuṇḍe vā maṇḍale vā śuciratha manunā bhāvayatyeva mantrīsaṃsthāpyoccairjuhoti prasavasuphaladaiḥ padmapālāśakānām |haimaṃ kṣīraistilairvāṃ samadhukakusumairmālatībandhujātīśvetairabdhaṃsakānāmapi varasamidhā sampade sarvasiddhyai || 15||

अन्धः साज्यं समांसं दधियुतमथवा योऽन्वहं यामिनीनांमध्ये देव्यै ददाति प्रभवति गृहगा श्रीरमुष्यावखण्डा ।आज्यं मांसं सरक्तं तिलयुतमथवा तण्डुलं पायसं वा हुत्वामांसं त्रिसन्ध्यं स भवति मनुजो भूतिभिर्भूतनाथः ॥ १६॥

andhaḥ sājyaṃ samāṃsaṃ dadhiyutamathavā yo'nvahaṃ yāminīnāṃmadhye devyai dadāti prabhavati gṛhagā śrīramuṣyāvakhaṇḍā |ājyaṃ māṃsaṃ saraktaṃ tilayutamathavā taṇḍulaṃ pāyasaṃ vā hutvāmāṃsaṃ trisandhyaṃ sa bhavati manujo bhūtibhirbhūtanāthaḥ || 16||

इदं देव्याः स्तोत्रं पठति मनुजो यस्त्रिसमयंशुचिर्भूत्वा विश्वे भवति धनदो वासवसमः ।वशा भूपाः कान्ता निखिलरिपुहन्तुः सुरगणाभवन्त्युच्चैर्वाचो यदिह ननु मासैस्त्रिभिरपि ॥ १७॥

idaṃ devyāḥ stotraṃ paṭhati manujo yastrisamayaṃśucirbhūtvā viśve bhavati dhanado vāsavasamaḥ |vaśā bhūpāḥ kāntā nikhilaripuhantuḥ suragaṇābhavantyuccairvāco yadiha nanu māsaistribhirapi || 17||

इति श्रीशङ्कराचार्यविरचितः प्रचण्डचण्डिकास्तवराजः समाप्तः ॥

iti śrīśaṅkarācāryaviracitaḥ pracaṇḍacaṇḍikāstavarājaḥ samāptaḥ ||