भैरवीस्तवराजः Shri Bhairavi Shtavaraja

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥॥ श्रीउमामहेश्वराभ्यां नमः ॥॥ अथ भैरवीस्तवराजप्रारम्भः ॥ब्रह्मादयः स्तुतिशतैरपि सूक्ष्मरूपंजानन्ति नैव जगदादिमनादिमूर्तिम् ।तस्माद्वयं कुचनतां नव कुङ्कुमाभांस्थूलां स्तुमः सकलवाङ्मयमातृभूताम् ॥ १॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ |||| śrīumāmaheśvarābhyāṃ namaḥ |||| atha bhairavīstavarājaprārambhaḥ ||brahmādayaḥ stutiśatairapi sūkṣmarūpaṃjānanti naiva jagadādimanādimūrtim |tasmādvayaṃ kucanatāṃ nava kuṅkumābhāṃsthūlāṃ stumaḥ sakalavāṅmayamātṛbhūtām || 1||

सद्यः समुद्यतसहस्रदिवाकराभांविद्याक्षसूत्रवरदाभयाचिह्नहस्ताम् ।नेत्रोत्पलैस्त्रिभिरलङ्कृतवक्त्रपद्मांत्वां तारहाररुचिरां त्रिपुरे भजामः ॥ २॥

sadyaḥ samudyatasahasradivākarābhāṃvidyākṣasūtravaradābhayācihnahastām |netrotpalaistribhiralaṅkṛtavaktrapadmāṃtvāṃ tārahārarucirāṃ tripure bhajāmaḥ || 2||

सिन्दूरपूररुचिरं कुचभारनम्रंजन्मान्तरेषु कृतपुण्यफलैकगम्यम् ।अन्योन्यभेदकलहाकुलमानसास्तेजानन्ति किं जडधियस्तवरूपमम्ब ॥ ३॥

sindūrapūraruciraṃ kucabhāranamraṃjanmāntareṣu kṛtapuṇyaphalaikagamyam |anyonyabhedakalahākulamānasāstejānanti kiṃ jaḍadhiyastavarūpamamba || 3||

स्थूलां वदन्ति मुनयः श्रुतयो गृणन्तिसूक्ष्मां वदन्ति वचसा मधिवासमन्ये ।त्वां मूलमाहुरपरे जगतां भवानिमन्यामहे वयमपारकृपाम्बुराशिम् ॥ ४॥

sthūlāṃ vadanti munayaḥ śrutayo gṛṇantisūkṣmāṃ vadanti vacasā madhivāsamanye |tvāṃ mūlamāhurapare jagatāṃ bhavānimanyāmahe vayamapārakṛpāmburāśim || 4||

चन्द्रावतंसकलितां शरदिन्दुशुभ्रांपञ्चाशदक्षरमयीं हृदि भावयन्तीम् ।त्वां पुस्तकं जपवटीममृताम्बुकुम्भंव्याख्यां च हस्तकमलैर्दधतीं त्रिनेत्राम् ॥ ५॥

candrāvataṃsakalitāṃ śaradinduśubhrāṃpañcāśadakṣaramayīṃ hṛdi bhāvayantīm |tvāṃ pustakaṃ japavaṭīmamṛtāmbukumbhaṃvyākhyāṃ ca hastakamalairdadhatīṃ trinetrām || 5||

शम्भुस्त्वमद्रितनया कलितार्द्धभागोविष्णुस्त्वमम्ब कमलापरिरब्धदेहः ।पद्मोद्भवस्त्वमपि वागधिवासभूमेस्तेषां क्रियाश्च जगति त्रिपुरे त्वमेव ॥ ६॥

śambhustvamadritanayā kalitārddhabhāgoviṣṇustvamamba kamalāparirabdhadehaḥ |padmodbhavastvamapi vāgadhivāsabhūmesteṣāṃ kriyāśca jagati tripure tvameva || 6||

आश्रित्य वाग्भवभवांश्चतुरः परादीन्भावान्पदेषु विहितान्समुदीरयन्तीम् ।कण्ठादिभिश्व करणैः परदेवतां त्वांसंविन्मयीं हृदि कदापि न विस्मरामि ॥ ७॥

āśritya vāgbhavabhavāṃścaturaḥ parādīnbhāvānpadeṣu vihitānsamudīrayantīm |kaṇṭhādibhiśva karaṇaiḥ paradevatāṃ tvāṃsaṃvinmayīṃ hṛdi kadāpi na vismarāmi || 7||

आकुञ्च्य वायुमवजित्य च वैरिषट्कमालोक्य निश्चलधिया निजनासिकाग्रम् ।ध्यायन्ति मूर्ध्नि कलितेन्दुकलावसन्तंत्वद्रूपमम्ब कृतिनस्तरुणार्कमित्रम् ॥ ८॥

ākuñcya vāyumavajitya ca vairiṣaṭkamālokya niścaladhiyā nijanāsikāgram |dhyāyanti mūrdhni kalitendukalāvasantaṃtvadrūpamamba kṛtinastaruṇārkamitram || 8||

त्वं प्राप्य मन्मथरिपोर्वपुरर्द्धभागंसृष्टिं करोषि जगतामिति वेदवादः ।सत्यं तदद्रितनये जगदेकमातर्नो चेदशेषजगतः स्थितिरेव न स्यात् ॥ ९॥

tvaṃ prāpya manmathariporvapurarddhabhāgaṃsṛṣṭiṃ karoṣi jagatāmiti vedavādaḥ |satyaṃ tadadritanaye jagadekamātarno cedaśeṣajagataḥ sthitireva na syāt || 9||

पूजां विधाय कुसुमैः सुरपादपानांपीठे तवाम्ब कनकाचलगह्वरेषु ।गायन्ति सिद्धवनिताः सह किन्नरीभिरास्वादितासवरसारुणनेत्रपद्माः ॥ १०॥

pūjāṃ vidhāya kusumaiḥ surapādapānāṃpīṭhe tavāmba kanakācalagahvareṣu |gāyanti siddhavanitāḥ saha kinnarībhirāsvāditāsavarasāruṇanetrapadmāḥ || 10||

विद्युद्विलासवपुषः श्रियमुद्वहन्तींयान्तीं स्ववासभवनाच्छिवराजधानीम् ।सौषुम्नवर्त्मकमलानि विकासयन्तींदेवीं भजे हृदि परामृतसिक्तगात्राम् ॥ ११॥

vidyudvilāsavapuṣaḥ śriyamudvahantīṃyāntīṃ svavāsabhavanācchivarājadhānīm |sauṣumnavartmakamalāni vikāsayantīṃdevīṃ bhaje hṛdi parāmṛtasiktagātrām || 11||

आनन्दजन्मभवनं भवनं श्रुतीनांचैतन्यमात्रतनुमम्ब तवाश्रयामि ।ब्रह्मेशविष्णुभिरुपासितपादपज्ञ्मांसौभाग्यजन्मवसतिं त्रिपुरे यथावत् ॥ १२॥

ānandajanmabhavanaṃ bhavanaṃ śrutīnāṃcaitanyamātratanumamba tavāśrayāmi |brahmeśaviṣṇubhirupāsitapādapajñmāṃsaubhāgyajanmavasatiṃ tripure yathāvat || 12||

शब्दार्थभावि भवनं सृजन्तीन्दुरूपा यातद्बिभर्ति पुनरर्कतनुः स्वशक्त्या ।ब्रह्मात्मिका हरति तत्सकलं युगान्तेतां शारदा मनसि जातु न विस्मरामि ॥ १३॥

śabdārthabhāvi bhavanaṃ sṛjantīndurūpā yātadbibharti punararkatanuḥ svaśaktyā |brahmātmikā harati tatsakalaṃ yugāntetāṃ śāradā manasi jātu na vismarāmi || 13||

नारायणीति नरकार्णवतारिणीतिगौरीति खेदशमनीति सरस्वतीति ।ज्ञानप्रदेति नयनत्रयभूषितेतित्वामद्रिराजतनये बहुधा वदन्ति ॥ १४॥

nārāyaṇīti narakārṇavatāriṇītigaurīti khedaśamanīti sarasvatīti |jñānapradeti nayanatrayabhūṣitetitvāmadrirājatanaye bahudhā vadanti || 14||

ये स्तुवन्ति जगन्मातः श्लोकैर्द्वादशभिः क्रमात् ।त्वामनुप्राप्य वाक्सिद्धिं प्राप्नुयुस्ते नराः श्रियम् ॥ १५॥

ye stuvanti jaganmātaḥ ślokairdvādaśabhiḥ kramāt |tvāmanuprāpya vāksiddhiṃ prāpnuyuste narāḥ śriyam || 15||

॥ इति श्रीरुद्रयामले भैरवीस्तवराजः सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīrudrayāmale bhairavīstavarājaḥ sampūrṇam ||