New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

लक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti

lakṣmīhayavadanamantramālikāstutiḥ

Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti (लक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः): mantras to Lakṣmī, by kastUrI raNgAchAryasvAmi. 35 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

लक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः

1 / 35

Verse 1

॥ श्रीः ॥श्रियै नमः ।श्रीलक्ष्मीहयवदनपरब्रह्मणे नमः ।श्रीगुरुपरम्पराभ्यो नमः ।अस्मद्गुरुपरम्पराभ्यो नमः ॥तर्कतीर्थपण्डितरत्नाद्यनेकबिरुदावलीविभूषितानां महीशूरमहानगरीयकस्तूरिरङ्गाचार्यस्वामिपादानां कृतिषुश्रीलक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः ॥ओमित्यात्मानमन्तर्नियमितकरणैर्ध्यायतां ध्यायतीहांओमित्येव स्वयं यः परिहृतविहतिं सिद्धिमाधातुकामः ।वक्त्रे वाहस्य तस्य स्तुतिमतिमितवाक्प्रस्तुवे तन्मनूद्यद्वर्णाद्यस्रग्धराभिर्विमृदितविविधावद्यधाराभिरद्य ॥ १॥

|| śrīḥ ||śriyai namaḥ |śrīlakṣmīhayavadanaparabrahmaṇe namaḥ |śrīguruparamparābhyo namaḥ |asmadguruparamparābhyo namaḥ ||tarkatīrthapaṇḍitaratnādyanekabirudāvalīvibhūṣitānāṃ mahīśūramahānagarīyakastūriraṅgācāryasvāmipādānāṃ kṛtiṣuśrīlakṣmīhayavadanamantramālikāstutiḥ ||omityātmānamantarniyamitakaraṇairdhyāyatāṃ dhyāyatīhāṃomityeva svayaṃ yaḥ parihṛtavihatiṃ siddhimādhātukāmaḥ |vaktre vāhasya tasya stutimatimitavākprastuve tanmanūdyadvarṇādyasragdharābhirvimṛditavividhāvadyadhārābhiradya || 1||

Verse 2

ऋग्भिः शाशस्यमानो महिमजुषि यजुष्येष जोघुष्यमाणःसाम्ना तोष्टूय्यमानो मुनिजनहृदयाब्जेषु राराज्यमानः ।नीहारोर्वीधराभा प्रतिभटरुचिभिः किञ्च बाभास्यमानःश्रेयः स्थेयो विधत्तां मम हयवदनाभिख्यया ख्यायमानः ॥ २॥

ṛgbhiḥ śāśasyamāno mahimajuṣi yajuṣyeṣa joghuṣyamāṇaḥsāmnā toṣṭūyyamāno munijanahṛdayābjeṣu rārājyamānaḥ |nīhārorvīdharābhā pratibhaṭarucibhiḥ kiñca bābhāsyamānaḥśreyaḥ stheyo vidhattāṃ mama hayavadanābhikhyayā khyāyamānaḥ || 2||

Verse 3

यच्छत्वच्छाच्छबोधप्रसरमिह स नश्छन्दमात्राप्रक्लृप्ताचिच्चिच्चित्रप्रपञ्चस्थिरिगतिनियतिर्मुर्ध्नि तुङ्गस्तुरङ्गः ।भङ्गव्यासङ्गदूरप्रसृमरशरदुद्भूतराकासुधांशुज्योत्नासच्छायविद्याविसरवितरणस्थूललक्षो वलक्षः ॥ ३॥

yacchatvacchācchabodhaprasaramiha sa naśchandamātrāpraklṛptācicciccitraprapañcasthirigatiniyatirmurdhni tuṅgasturaṅgaḥ |bhaṅgavyāsaṅgadūraprasṛmaraśaradudbhūtarākāsudhāṃśujyotnāsacchāyavidyāvisaravitaraṇasthūlalakṣo valakṣaḥ || 3||

Verse 4

जुष्टो देव्या तयाऽव्यान्निगमसमुदयद्रोहसंरम्भगर्जद्दैतेयारण्यवाहद्विषदुदितरवन्यक्चिकीर्षाऽऽकुलस्य ।वक्त्रे वाहस्य हेषाहलहलनिनदेऽभूतपूर्वे प्रवृत्तेभ्रान्त्वोरस्तोऽवतीर्य द्रततरममुमाश्लिष्य या विस्मिताऽऽस्ते ॥ ४॥

juṣṭo devyā tayā'vyānnigamasamudayadrohasaṃrambhagarjaddaiteyāraṇyavāhadviṣaduditaravanyakcikīrṣā''kulasya |vaktre vāhasya heṣāhalahalaninade'bhūtapūrve pravṛttebhrāntvorasto'vatīrya dratataramamumāśliṣya yā vismitā''ste || 4||

Verse 5

सारः साम्नामुदारः सरसतरऋचामृद्धिरन्तर्धिदूराभद्रावष्टम्भयष्टिर्विधिनिधि यजुषां भाग्यमाथर्वणानाम् ।अङ्गानां तुङ्गशृङ्गं लगतु मम तुरङ्गोत्तमाङ्गोऽन्तरङ्गेसद्यो हृद्यानि पद्यान्यपि परिकलयन् विश्वविद्यानिषद्या ॥ ५॥

sāraḥ sāmnāmudāraḥ sarasataraṛcāmṛddhirantardhidūrābhadrāvaṣṭambhayaṣṭirvidhinidhi yajuṣāṃ bhāgyamātharvaṇānām |aṅgānāṃ tuṅgaśṛṅgaṃ lagatu mama turaṅgottamāṅgo'ntaraṅgesadyo hṛdyāni padyānyapi parikalayan viśvavidyāniṣadyā || 5||

Verse 6

मध्येबिम्बं सुधांशोर्द्युमणिनिभमणिश्रेणिभाराजिराजत्हारैस्तारैरुदारैरहसितसुधासागरोत्सारिपूरैः ।बामाङ्कावासलीलाकुतुकललितयाऽप्यङ्कितः पङ्कजाक्ष्याशङ्कातङ्कं च पङ्कं तिरयतु करुणापङ्किलः कश्चिदर्वा ॥ ६॥

madhyebimbaṃ sudhāṃśordyumaṇinibhamaṇiśreṇibhārājirājathāraistārairudārairahasitasudhāsāgarotsāripūraiḥ |bāmāṅkāvāsalīlākutukalalitayā'pyaṅkitaḥ paṅkajākṣyāśaṅkātaṅkaṃ ca paṅkaṃ tirayatu karuṇāpaṅkilaḥ kaścidarvā || 6||

Verse 7

रूढा प्रौढासु वाचास्वपि पुरुषमतिव्यापृतिव्याप्त्यपोढासुआधूतान्तासु तासु प्रतिहतगतिता त्वन्नुऽतावाननेऽर्वन् ।इत्थं सत्यप्यहं यत्तव गुणगणनारम्भसंरम्भनिघ्नःस्थाने तद् येन बालोऽप्यतिविततभुजो विस्तृतिं वक्ति सिन्धोः ॥ ७॥

rūḍhā prauḍhāsu vācāsvapi puruṣamativyāpṛtivyāptyapoḍhāsuādhūtāntāsu tāsu pratihatagatitā tvannu'tāvānane'rvan |itthaṃ satyapyahaṃ yattava guṇagaṇanārambhasaṃrambhanighnaḥsthāne tad yena bālo'pyativitatabhujo vistṛtiṃ vakti sindhoḥ || 7||

Verse 8

पातापातालभूम्यम्बरतलनिलयावासजायाससारात्यातायातानुपूर्व्यादविगतजननीगर्भविभ्रान्तियोगात् ।वेद्या वेद्यावमर्शास्स्खलितगतियतीशानराज्यासभाज्यःशान्ताशान्तां समृद्धिं वितरतु स मम व्याजवाजीविराजी ॥ ८॥

pātāpātālabhūmyambaratalanilayāvāsajāyāsasārātyātāyātānupūrvyādavigatajananīgarbhavibhrāntiyogāt |vedyā vedyāvamarśāsskhalitagatiyatīśānarājyāsabhājyaḥśāntāśāntāṃ samṛddhiṃ vitaratu sa mama vyājavājīvirājī || 8||

Verse 9

यस्मिन् विज्ञानवार्धावधिजगति पुरोज्जृम्भमाणेऽष्टमूर्तेःमूर्तिः सा दक्षिणाख्या त्रिदशपरिषदा बिन्दुरालक्ष्य दक्षा ।वाणी सा पद्मसद्मप्रियतमगृहिणी काऽप्यभाणीह वेणीपाराशर्यप्रधानोऽप्यगणि मुनिगणः पल्वलं पातु सोऽर्वा ॥ ९॥

yasmin vijñānavārdhāvadhijagati purojjṛmbhamāṇe'ṣṭamūrteḥmūrtiḥ sā dakṣiṇākhyā tridaśapariṣadā bindurālakṣya dakṣā |vāṇī sā padmasadmapriyatamagṛhiṇī kā'pyabhāṇīha veṇīpārāśaryapradhāno'pyagaṇi munigaṇaḥ palvalaṃ pātu so'rvā || 9||

Verse 10

वेदोद्धारोद्यतं तत्प्रदिशतु मिथुनं शर्म शर्वादिमानांसेवाहेवाकभूमोद्यदहमहमिकाकुञ्चनद्वेषिमूर्ध्नाम् ।शीर्षेष्वाभान्ति यस्य द्विगुणमणिलताभावभाजः कटाक्षाःकल्योत्फुल्लाम्बुजातप्रमदभरनिराकारनिस्तन्द्रदृष्टेः ॥ १०॥

vedoddhārodyataṃ tatpradiśatu mithunaṃ śarma śarvādimānāṃsevāhevākabhūmodyadahamahamikākuñcanadveṣimūrdhnām |śīrṣeṣvābhānti yasya dviguṇamaṇilatābhāvabhājaḥ kaṭākṣāḥkalyotphullāmbujātapramadabharanirākāranistandradṛṣṭeḥ || 10||

Verse 11

दाक्ष्यं लक्ष्येत धातुः क्वनु खलु जगतीजालनिर्माणलीलारम्भे संज्ञाविधावप्यथ च तदुचितानेकमूर्तिप्रक्लृप्तौ ।तत्तत्कृत्यप्रपञ्चेष्वपि च दिविषदां दैत्यपाशाहृतानामाम्नायानां दयार्द्रो यदि हयवदनो नोद्धृतिं संविदध्यात् ॥ ११॥

dākṣyaṃ lakṣyeta dhātuḥ kvanu khalu jagatījālanirmāṇalīlārambhe saṃjñāvidhāvapyatha ca taducitānekamūrtipraklṛptau |tattatkṛtyaprapañceṣvapi ca diviṣadāṃ daityapāśāhṛtānāmāmnāyānāṃ dayārdro yadi hayavadano noddhṛtiṃ saṃvidadhyāt || 11||

Verse 12

हस्तालम्बाय भूयात् स मम पथि सतां स्रस्तवृत्तस्य नित्यंन्यस्ताशेषागमाब्धेरधिकमपि समं वस्तुनी यस्य न स्तः ।शस्तामस्तोकधीसंस्तुतिमपि जनयन् यो नयन्मोहमस्तंन्यस्तं यस्सव्यहस्ते कलयति च मुदा पुस्तकं मस्तकेऽर्वा ॥ १२॥

hastālambāya bhūyāt sa mama pathi satāṃ srastavṛttasya nityaṃnyastāśeṣāgamābdheradhikamapi samaṃ vastunī yasya na staḥ |śastāmastokadhīsaṃstutimapi janayan yo nayanmohamastaṃnyastaṃ yassavyahaste kalayati ca mudā pustakaṃ mastake'rvā || 12||

Verse 13

रत्नं यत्प्रत्नवाचा निरुपमसुषमाकान्तसीमन्तिनीनांसीमन्ते नित्यलाल्यं हृदयसरसिजेऽजस्रधार्यं बुधानाम् ।दुग्धोदन्वत्तनूजाकरजलजयुगीलालनोद्यन्मृजातोनित्यं नूत्नं हयास्यं मम कलयतु तन्निस्सपत्नं प्रयत्नम् ॥ १३॥

ratnaṃ yatpratnavācā nirupamasuṣamākāntasīmantinīnāṃsīmante nityalālyaṃ hṛdayasarasije'jasradhāryaṃ budhānām |dugdhodanvattanūjākarajalajayugīlālanodyanmṛjātonityaṃ nūtnaṃ hayāsyaṃ mama kalayatu tannissapatnaṃ prayatnam || 13||

Verse 14

णत्वं यद्भिन्नवृत्तावघटितमुपलभ्योद्यमाद्द्राग्विरेमुःते ते नारायणाख्यामितरविबुधसाधारणीं कर्तुकामाः ।यस्मिंस्तद्योगरूढ्योर्गुणमणिजलधौ पुष्कलं वर्तनं स्यात्देवो मायाधवोऽसौ धयतु हृदि रुजां सैन्धवो बान्धवो नः ॥ १४॥

ṇatvaṃ yadbhinnavṛttāvaghaṭitamupalabhyodyamāddrāgviremuḥte te nārāyaṇākhyāmitaravibudhasādhāraṇīṃ kartukāmāḥ |yasmiṃstadyogarūḍhyorguṇamaṇijaladhau puṣkalaṃ vartanaṃ syātdevo māyādhavo'sau dhayatu hṛdi rujāṃ saindhavo bāndhavo naḥ || 14||

Verse 15

कर्णावर्णोजराजन्मुकुलदलसमावर्वतोऽनर्वणो मेप्रोर्णुयास्ता ललाटे कुटिलविधिसमुत्कीर्णसङ्कीर्णवर्णान् ।वर्ण्येते यावमुष्य त्रिभुवनवपुषो व्योमपातालरूपौपर्णैर्वाऽप्यर्णसा वा सततमपि रुचिं पूर्णयद्भिर्महद्भिः ॥ १५॥

karṇāvarṇojarājanmukuladalasamāvarvato'narvaṇo meprorṇuyāstā lalāṭe kuṭilavidhisamutkīrṇasaṅkīrṇavarṇān |varṇyete yāvamuṣya tribhuvanavapuṣo vyomapātālarūpauparṇairvā'pyarṇasā vā satatamapi ruciṃ pūrṇayadbhirmahadbhiḥ || 15||

Verse 16

मण्डल्या मण्डनानां मणिगणघृणिभिर्धूर्णितद्योमणीनांनीरन्ध्रं मण्डिताङ्गः सितकररुचिरे पुण्डरीके निषण्णः ।आम्नायानां शिखण्डैरवगतगरिमाखण्डिताखण्डलारिःदण्डं पाषण्डषण्डे क्षिपतु स तरसा वाजितुण्डप्रकाण्डः ॥ १६॥

maṇḍalyā maṇḍanānāṃ maṇigaṇaghṛṇibhirdhūrṇitadyomaṇīnāṃnīrandhraṃ maṇḍitāṅgaḥ sitakararucire puṇḍarīke niṣaṇṇaḥ |āmnāyānāṃ śikhaṇḍairavagatagarimākhaṇḍitākhaṇḍalāriḥdaṇḍaṃ pāṣaṇḍaṣaṇḍe kṣipatu sa tarasā vājituṇḍaprakāṇḍaḥ || 16||

Verse 17

एकोऽग्रे लोकमात्रा सहमहितविहृत्युन्मनास्तन्मुदे योनाभीपद्मे विधातुर्जनिमपि कलयन् यो नयत्यागमांस्तम् ।(नाभीपद्मे विधाय द्रुहिणममुमथो यो नयत्यागमौघम् ।) (पा) ।लोकाम्नायैकमूलाक्षररुचिरकलामातृका सा यदीयासोसाविष्ठं प्रकृष्टं घटयतु दितिजस्फोटको घोटको नः ॥ १७॥

eko'gre lokamātrā sahamahitavihṛtyunmanāstanmude yonābhīpadme vidhāturjanimapi kalayan yo nayatyāgamāṃstam |(nābhīpadme vidhāya druhiṇamamumatho yo nayatyāgamaugham |) (pā) |lokāmnāyaikamūlākṣararucirakalāmātṛkā sā yadīyāsosāviṣṭhaṃ prakṛṣṭaṃ ghaṭayatu ditijasphoṭako ghoṭako naḥ || 17||

Verse 18

प्रण्यायेनाध्वराणां मनुमयतनुमाघाय विष्वग्विनिर्यत्ज्वालामालाजटालानलहुतहविषां सारमास्वाद्य चारुम् ।गीर्वाणान्वारवाणान्नियमितकरणां स्तूर्णमाप्याय्य कामाःकल्प्यन्ते याजमानाः कलयतु स मुदं कोऽप्यनर्वाऽऽननेऽर्वा ॥ १८॥

praṇyāyenādhvarāṇāṃ manumayatanumāghāya viṣvagviniryatjvālāmālājaṭālānalahutahaviṣāṃ sāramāsvādya cārum |gīrvāṇānvāravāṇānniyamitakaraṇāṃ stūrṇamāpyāyya kāmāḥkalpyante yājamānāḥ kalayatu sa mudaṃ ko'pyanarvā''nane'rvā || 18||

Verse 19

अव्यादव्याहतार्थो धियमुपजनयन् अव्ययोव्याजवाजीभव्याभव्याकृताद्याकृतिमतनुत यो नामरूपद्वयस्य ।योऽन्तर्यन्तुं च मन्तुं व्युदसितुमदिशज्जन्तुजातस्य यो वाकल्पान्तेऽल्पान्यलोकग्रसनसमुदितापीनतानन्दितुन्दः ॥ १९॥

avyādavyāhatārtho dhiyamupajanayan avyayovyājavājībhavyābhavyākṛtādyākṛtimatanuta yo nāmarūpadvayasya |yo'ntaryantuṃ ca mantuṃ vyudasitumadiśajjantujātasya yo vākalpānte'lpānyalokagrasanasamuditāpīnatānanditundaḥ || 19||

Verse 20

ओदन्वन्मेखलान्ताद्बलिनिलययुतात् क्ष्मातलादाच लोकात्।नालीकावासवासादवहितमनसाऽपीक्षिते स्थास्नुजाते ।यादृङ्नालक्षि कश्चित् सकृदपि नमतां साध्वसध्वंसदक्षःभक्तानुक्रोशलक्ष्मा क्षपयतु मम हृत्क्षोभमक्ष्णा स वाजी ॥ २०॥

odanvanmekhalāntādbalinilayayutāt kṣmātalādāca lokāt|nālīkāvāsavāsādavahitamanasā'pīkṣite sthāsnujāte |yādṛṅnālakṣi kaścit sakṛdapi namatāṃ sādhvasadhvaṃsadakṣaḥbhaktānukrośalakṣmā kṣapayatu mama hṛtkṣobhamakṣṇā sa vājī || 20||

Verse 21

गीते दैतेयमोहं कलयितुमनसो यस्य हेषानुषक्तेप्रख्यातोद्गीथभक्तिं श्रितवति जनिते रोदसीरोधके द्राक् ।देवाः सम्भ्रान्तभावा दितिजकुलमलं व्याकुलं धूतगर्वागन्धर्वा मोहशेषं समजनि जगतीशेषमेषोऽवतान्माम् ॥ २१॥

gīte daiteyamohaṃ kalayitumanaso yasya heṣānuṣakteprakhyātodgīthabhaktiṃ śritavati janite rodasīrodhake drāk |devāḥ sambhrāntabhāvā ditijakulamalaṃ vyākulaṃ dhūtagarvāgandharvā mohaśeṣaṃ samajani jagatīśeṣameṣo'vatānmām || 21||

Verse 22

थं किं शब्दस्य मूर्ध्नि क्वचिदुदितमुपश्रुत्य यत्तत्पदादिषुअप्येतद्योजयित्वा कटुरटनपटुस्वैरवाचोऽपि जन्तोः ।सद्यः सिद्।ह्ध्यन्ति वाण्यो नमदमरशिरस्सद्म यत्पादपद्मध्यानाद्द्राक्षासदृक्षाःकलितगुरुशिरःकम्पनाःपातु सोऽर्वा ॥ २२॥

thaṃ kiṃ śabdasya mūrdhni kvaciduditamupaśrutya yattatpadādiṣuapyetadyojayitvā kaṭuraṭanapaṭusvairavāco'pi jantoḥ |sadyaḥ sid|hdhyanti vāṇyo namadamaraśirassadma yatpādapadmadhyānāddrākṣāsadṛkṣāḥkalitaguruśiraḥkampanāḥpātu so'rvā || 22||

Verse 23

वक्तुं सूक्तं सुधाक्तं प्रतिकथकवचोवीचिवेगं च हर्तुंकर्तुं काव्यं च भव्यं हितमपि पुरुषार्थं च तत्त्वं च वेत्तुम् ।वाच्छा चेन्मानस अञ्च स्फटिकमणिमयक्ष्माधराभाधरीकृत्रोचिर्वीचीभिरारादखिलमपि जगत्प्लावयन्तं हयं तम् ॥ २३॥

vaktuṃ sūktaṃ sudhāktaṃ pratikathakavacovīcivegaṃ ca hartuṃkartuṃ kāvyaṃ ca bhavyaṃ hitamapi puruṣārthaṃ ca tattvaṃ ca vettum |vācchā cenmānasa añca sphaṭikamaṇimayakṣmādharābhādharīkṛtrocirvīcībhirārādakhilamapi jagatplāvayantaṃ hayaṃ tam || 23||

Verse 24

पुष्णन् हर्षं सुराणां जनिमयमयति स्मेति नो वस्तुमीशेप्रागेवासीत्प्रमत्तासुरगृद्रुनिकरे यत्सुराणां प्रहर्षः ।श्रुत्याविर्भूतिहेतुः श्रवणसमुदयानन्तरेऽस्मिन्नयुक्तःतस्मादस्मादनन्यान् ध्रुवमवितुमसावाविरासाश्वभासा ॥ २४॥

puṣṇan harṣaṃ surāṇāṃ janimayamayati smeti no vastumīśeprāgevāsītpramattāsuragṛdrunikare yatsurāṇāṃ praharṣaḥ |śrutyāvirbhūtihetuḥ śravaṇasamudayānantare'sminnayuktaḥtasmādasmādananyān dhruvamavitumasāvāvirāsāśvabhāsā || 24||

Verse 25

एतश्श्वेतोऽपि राजद्रजतगिरिवराकारधिक्कारकारीविद्युद्विद्योतभासोद्यदरुणकिरणोन्निद्रपद्म वहन्त्या ।कालिन्दीमन्दिरेन्दीवररुचिरुचिरापाङ्गधाराभिरारात्सिञ्चन्त्याङ्गानि देव्या सततकृतपरिष्वङ्गतोऽव्यात् तुरङ्गः ॥ २५॥

etaśśveto'pi rājadrajatagirivarākāradhikkārakārīvidyudvidyotabhāsodyadaruṇakiraṇonnidrapadma vahantyā |kālindīmandirendīvararucirucirāpāṅgadhārābhirārātsiñcantyāṅgāni devyā satatakṛtapariṣvaṅgato'vyāt turaṅgaḥ || 25||

Verse 26

मञ्जीरं मञ्जुलं ते हयमुख ! मम सञ्जीवनायास्तु शिञ्जाव्याजेनाम्नायवाचामनितरपरतां व्यञ्जयत्त्वत्पदोर्यत् ।लग्नं तद्धारणासु द्विगुणमुनिजनस्तोमहृत्पद्मनित्योल्लासायासादितात्मद्वयमिव सविधे जाग्रदर्कस्य विम्बम् ॥ २६॥

mañjīraṃ mañjulaṃ te hayamukha ! mama sañjīvanāyāstu śiñjāvyājenāmnāyavācāmanitaraparatāṃ vyañjayattvatpadoryat |lagnaṃ taddhāraṇāsu dviguṇamunijanastomahṛtpadmanityollāsāyāsāditātmadvayamiva savidhe jāgradarkasya vimbam || 26||

Verse 27

हारिद्रं किन्नु सूत्रं श्रुतिततिसुदतीकण्ठमूषार्थक्लृप्तंस्रोतस्सारस्वतं वाङ्मयजननगीरेर्निस्सृत वेति शक्यम् ।वक्त्रे वाहस्य वामप्रसृतितललसद्धैमसत्पुस्तकान्तःदीव्यत्सूत्रं पवित्रं मम कलयतु शं भानुमानोः सगोत्रम् ॥ २७॥

hāridraṃ kinnu sūtraṃ śrutitatisudatīkaṇṭhamūṣārthaklṛptaṃsrotassārasvataṃ vāṅmayajananagīrernissṛta veti śakyam |vaktre vāhasya vāmaprasṛtitalalasaddhaimasatpustakāntaḥdīvyatsūtraṃ pavitraṃ mama kalayatu śaṃ bhānumānoḥ sagotram || 27||

Verse 28

श्वभ्रेष्वभ्रेभियातीन्दितितनुजनुषो भ्रामयित्वा विभिन्दन्शीर्णाङ्गान् कीर्णकेशान् भृशमतिरभसं पातयन् निर्जराणाम् ।स्वाराज्यं प्राज्ययन्यो मिहिर इव हिमज्याधरादुज्जिहानःभाभात्यश्वास्यवामेतरकरविधृतश्चक्रराजस्स नोव्यात् ॥ २८॥

śvabhreṣvabhrebhiyātīndititanujanuṣo bhrāmayitvā vibhindanśīrṇāṅgān kīrṇakeśān bhṛśamatirabhasaṃ pātayan nirjarāṇām |svārājyaṃ prājyayanyo mihira iva himajyādharādujjihānaḥbhābhātyaśvāsyavāmetarakaravidhṛtaścakrarājassa novyāt || 28||

Verse 29

शिष्याणां चित्तभूमौ प्रचुरतरतमःकण्टकानि व्यपोह्यआसिच्यात्यर्थं कटाक्षामृतरसविसरैश्शास्त्रबीजानि वप्तुम् ।निर्निद्रो ज्ञानमुद्रारुचिरकरतले दक्षिणे योऽक्षमालांबिभ्रद्भात्यश्ववक्तुः सहरतु नितरामंहसां संहतिं मे ॥ २९॥

śiṣyāṇāṃ cittabhūmau pracurataratamaḥkaṇṭakāni vyapohyaāsicyātyarthaṃ kaṭākṣāmṛtarasavisaraiśśāstrabījāni vaptum |nirnidro jñānamudrārucirakaratale dakṣiṇe yo'kṣamālāṃbibhradbhātyaśvavaktuḥ saharatu nitarāmaṃhasāṃ saṃhatiṃ me || 29||

Verse 30

रम्यं स्याद्विम्बमिन्दोः शरदुदितरुचेरम्बरान्निर्यदेतत्किं वा डिण्डीरखण्डं कलशजलनिधेः किं नु वा पुण्डरीकम् ।वाग्ब्रह्मोद्दामलीलागृहमिति विबुधैरूह्यमानो हयास्येनोपात्तः सव्यहस्ते मम भवतु शुभालम्बनं कम्बुराजः ॥ ३०॥

ramyaṃ syādvimbamindoḥ śaraduditarucerambarānniryadetatkiṃ vā ḍiṇḍīrakhaṇḍaṃ kalaśajalanidheḥ kiṃ nu vā puṇḍarīkam |vāgbrahmoddāmalīlāgṛhamiti vibudhairūhyamāno hayāsyenopāttaḥ savyahaste mama bhavatu śubhālambanaṃ kamburājaḥ || 30||

Verse 31

सेव्या शर्वादिसर्वत्रिदशपरिषदा शश्वदासाश्विनी श्रीःअस्माकं या सपत्नी लसति बत शिरोऽस्याधिरूढेति सेर्ष्यम् ।जेतुं तां सन्ततोदित्वरवरमहसा भाति नक्षत्रमालादेवच्छन्दे स्थिता यं सततमपि समाराधयन्तीव सोऽव्यात् ॥ ३१॥

sevyā śarvādisarvatridaśapariṣadā śaśvadāsāśvinī śrīḥasmākaṃ yā sapatnī lasati bata śiro'syādhirūḍheti serṣyam |jetuṃ tāṃ santatoditvaravaramahasā bhāti nakṣatramālādevacchande sthitā yaṃ satatamapi samārādhayantīva so'vyāt || 31||

Verse 32

नन्तुः सन्त्रासहारी दधदपि हरितां शश्वदात्मन्यनूनांयस्तां मूर्ध्न्येव नित्यं प्रकटयति हरेः पूरुषस्यापि सत्यम् ।श्रौतीं मुख्येतरत्वावगतिमपि विशिष्टाद्वितीयत्वदृष्टिंस्पष्टीकर्तुं जगत्यां स्फुटयतु स झटित्यस्मदिष्टं विशिष्टम् ॥ ३२॥

nantuḥ santrāsahārī dadhadapi haritāṃ śaśvadātmanyanūnāṃyastāṃ mūrdhnyeva nityaṃ prakaṭayati hareḥ pūruṣasyāpi satyam |śrautīṃ mukhyetaratvāvagatimapi viśiṣṭādvitīyatvadṛṣṭiṃspaṣṭīkartuṃ jagatyāṃ sphuṭayatu sa jhaṭityasmadiṣṭaṃ viśiṣṭam || 32||

Verse 33

मस्तेऽर्वन् विस्तरैः किं विहर मम मनोमन्दुरायाममन्दंकल्पन्तेऽनुप्लवास्ते मम सततमिमे हीन्द्रियाश्वा दशाऽपि ।किं चात्रानल्पकल्पावसरविसरदुच्चावचाकारमूर्तिस्फूर्तिस्फीतोरुकर्मप्रगुणतृणगणश्चर्वणाय प्रणीतः ॥ ३३॥

maste'rvan vistaraiḥ kiṃ vihara mama manomandurāyāmamandaṃkalpante'nuplavāste mama satatamime hīndriyāśvā daśā'pi |kiṃ cātrānalpakalpāvasaravisaraduccāvacākāramūrtisphūrtisphītorukarmapraguṇatṛṇagaṇaścarvaṇāya praṇītaḥ || 33||

Verse 34

वस्तूरीकर्तुमर्चाविधिषु समुचितं नान्यदस्येति जानन्कस्तूरीरङ्गनाथः स्तवमिममुपद(ध)मादिमाश्वस्य धत्ते ।यस्तूनो योतिरिक्तः सकलमपि च तं हृद्ययन्नर्थमस्मिन्स्वस्तूलीकारधीरां वितरतु पठतां वागधीशः स बुद्धिम् ॥ ३४॥

vastūrīkartumarcāvidhiṣu samucitaṃ nānyadasyeti jānankastūrīraṅganāthaḥ stavamimamupada(dha)mādimāśvasya dhatte |yastūno yotiriktaḥ sakalamapi ca taṃ hṛdyayannarthamasminsvastūlīkāradhīrāṃ vitaratu paṭhatāṃ vāgadhīśaḥ sa buddhim || 34||

Verse 35

इति श्रीकस्तूरीरङ्गार्यकृतिषु श्रीलक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīkastūrīraṅgāryakṛtiṣu śrīlakṣmīhayavadanamantramālikāstutiḥ samāptā |

॥ इति लक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti?

Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti has 35 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Who composed Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti?

kastUrI raNgAchAryasvAmi.

Learn Sanskrit

About Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti

Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti is a mantra, in Sanskrit (in Devanagari: लक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः (lakṣmīhayavadanamantramālikāstutiḥ)). kastUrI raNgAchAryasvAmi. Source: Mantra.

Shri Lakshmi Hayavadana Mantramalika Stuti (लक्ष्मीहयवदनमन्त्रमालिकास्तुतिः): mantras to Lakṣmī, by kastUrI raNgAchAryasvAmi. 35 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari and IAST transliteration.

Related

More mantras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.