हनुमन्मन्त्रप्रयोगविधिः अथवा हनुमत्पटलः Hanumanmantraprayogavidhih
hanumanmantraprayogavidhiḥ athavā hanumatpaṭalaḥ
Hanumanmantraprayogavidhih (हनुमन्मन्त्रप्रयोगविधिः अथवा हनुमत्पटलः): mantras to Hanumān. 116 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Mantra
- Mantra
- Hanumān
- Mantra
हनुमन्मन्त्रप्रयोगविधिः अथवा हनुमत्पटलः
1 / 116
(मन्त्रमहोदधितः)अथोच्यन्ते हनुमतो मन्त्राःसर्वेष्टसिद्धये ।इन्द्रस्वरेन्दुसंयुक्तो वराहोहसफाग्नयः ॥ १॥
(mantramahodadhitaḥ)athocyante hanumato mantrāḥsarveṣṭasiddhaye |indrasvarendusaṃyukto varāhohasaphāgnayaḥ || 1||
हौं\, ह् स् फ् र् एं = ह्स्फ्रेंझिण्टीशबिन्दुसंयुक्ताद्वितीयं बीजमीरितम् ।गदी (ख) पान्ताग्निरुद्रेन्दुसंयुतः स्यात्तृतीयकम् ॥ २॥
hauṃ\, h s ph r eṃ = hsphreṃjhiṇṭīśabindusaṃyuktādvitīyaṃ bījamīritam |gadī (kha) pāntāgnirudrendusaṃyutaḥ syāttṛtīyakam || 2||
(ख्\, फ्\, र्\, एं = ख्फ्रें)हसरासमुचन्द्रेढ्याश्चतुर्थं हसखाःफराः ।(ह् स् र् ॐ = ह्स्रौं) (ह् स् ख् फ् र् एं = हस्ख्फ्रें)शिवेन्द्वाढ्याःपञ्चमः स्याद्धसौमबिन्दुगौपरम् ॥ ३॥
(kh\, ph\, r\, eṃ = khphreṃ)hasarāsamucandreḍhyāścaturthaṃ hasakhāḥpharāḥ |(h s r oṃ = hsrauṃ) (h s kh ph r eṃ = haskhphreṃ)śivendvāḍhyāḥpañcamaḥ syāddhasaumabindugauparam || 3||
(ह् स् = ह्सौं)ङेयुतो हनुमान्हार्दं (नमः) मन्त्रोऽयं द्वादशाक्षरः१\। हौं हृदयाय नमः । २\। ह्स्फ्रें शिरसे स्वाहा ।३\। ख्फ्रें शिखायै वषट् । ४\। ह्स्त्रौं कवचाय हुं ।५\। ह्स्ख्फ्रें नेत्रत्रयाय वौषट् । ह्सैं अस्त्राय फट् ।हनुमते नमः ॥रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगतीछन्द ईरितम् ॥हनुमान्देवता बीजं षष्ठं शक्तिद्वितीयकम् ।षड्बीजैरङ्गषट्कं स्यान्मूर्ध्नि भाले दृशोर्मुखे ॥ ५॥
(h s = hsauṃ)ṅeyuto hanumānhārdaṃ (namaḥ) mantro'yaṃ dvādaśākṣaraḥ1\| hauṃ hṛdayāya namaḥ | 2\| hsphreṃ śirase svāhā | 3\| khphreṃ śikhāyai vaṣaṭ | 4\| hstrauṃ kavacāya huṃ | 5\| hskhphreṃ netratrayāya vauṣaṭ | hsaiṃ astrāya phaṭ |hanumate namaḥ ||rāmacandro muniścāsya jagatīchanda īritam ||hanumāndevatā bījaṃ ṣaṣṭhaṃ śaktidvitīyakam |ṣaḍbījairaṅgaṣaṭkaṃ syānmūrdhni bhāle dṛśormukhe || 5||
कण्ठे च बाहुद्वितये हृदि कुक्षौ च नाभितः ।लिङ्गे जानुद्वये चैव मन्त्रवर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ६॥
kaṇṭhe ca bāhudvitaye hṛdi kukṣau ca nābhitaḥ |liṅge jānudvaye caiva mantravarṇānkramānnyaset || 6||
षड्बीजानि पदद्वन्द्वे भाले चैव मुखे हृदि ।नाभावूर्वोर्जङ्घयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् ॥ ७॥
ṣaḍbījāni padadvandve bhāle caiva mukhe hṛdi |nābhāvūrvorjaṅghayośca pādayorvinyasetkramāt || 7||
बालार्कायुततेजसं त्रिभुवनप्रक्षोभकं सुन्दरंसुग्रीवादिसमस्तवानरगणैः संसेव्यपादाम्बुजम् ।नादेनैव समस्तराक्षसगणान्सन्त्रासयन्तं प्रभुंश्रीमद्रामपदाम्बुजस्मृतिरतं ध्यायामि वातात्मजम् ॥ ८॥
bālārkāyutatejasaṃ tribhuvanaprakṣobhakaṃ sundaraṃsugrīvādisamastavānaragaṇaiḥ saṃsevyapādāmbujam |nādenaiva samastarākṣasagaṇānsantrāsayantaṃ prabhuṃśrīmadrāmapadāmbujasmṛtirataṃ dhyāyāmi vātātmajam || 8||
एवं ध्यात्वा जपेदर्कसहस्रं जितमानसः ।दशांशं जुहुयाद् व्रीहीन्पयोदध्याज्यसंयुतान् ॥ ९॥
evaṃ dhyātvā japedarkasahasraṃ jitamānasaḥ |daśāṃśaṃ juhuyād vrīhīnpayodadhyājyasaṃyutān || 9||
केसरेष्वङ्गपूजा स्याद्दलेष्वन्यांस्तदाह्वयन् ॥ १०॥
kesareṣvaṅgapūjā syāddaleṣvanyāṃstadāhvayan || 10||
रामभक्तो महातेजा कपिराजो महाबलः ।द्रोणाद्रिहारको मेरुपीठकार्चनकारकः ॥ ११॥
rāmabhakto mahātejā kapirājo mahābalaḥ |droṇādrihārako merupīṭhakārcanakārakaḥ || 11||
दक्षिणाशाभास्करश्च सर्वविघ्ननिवारकः ।एवं नामानि सम्पूज्य दलाग्रेषु च वानरान् ॥ १२॥
dakṣiṇāśābhāskaraśca sarvavighnanivārakaḥ |evaṃ nāmāni sampūjya dalāgreṣu ca vānarān || 12||
सुग्रीवमङ्गदं नीलं जाम्बवन्तं नलं तथा ।सुषेणं द्विविदं मैन्दं पूजयेद्दिक्पतीनपि ॥ १३॥
sugrīvamaṅgadaṃ nīlaṃ jāmbavantaṃ nalaṃ tathā |suṣeṇaṃ dvividaṃ maindaṃ pūjayeddikpatīnapi || 13||
एवं सिद्धे मनौ मन्त्री स्वपरेष्टं प्रसाधयेत् ।कदलीबीजपूराम्रफलैर्हुत्वा सहस्रकम् ॥ १४॥
evaṃ siddhe manau mantrī svapareṣṭaṃ prasādhayet |kadalībījapūrāmraphalairhutvā sahasrakam || 14||
द्वाविंशतिब्रह्मचारिविप्रान्सम्भोजयेदथ ।एवं कृते महाभूतविषचौराद्युपद्रवाः ॥ १५॥
dvāviṃśatibrahmacāriviprānsambhojayedatha |evaṃ kṛte mahābhūtaviṣacaurādyupadravāḥ || 15||
नश्यन्ति क्षणमात्रेण विद्वेषिग्रहदानवाः ।अष्टोत्तरशतं वारि मन्त्रितं विषनाशनम् ॥ १६॥
naśyanti kṣaṇamātreṇa vidveṣigrahadānavāḥ |aṣṭottaraśataṃ vāri mantritaṃ viṣanāśanam || 16||
रात्रौ नवशतं मन्त्रं जपेद्दशदिनावधि ।यो नरस्तस्य नश्यन्ति राजशत्रूत्थभीतयः ॥ १७॥
rātrau navaśataṃ mantraṃ japeddaśadināvadhi |yo narastasya naśyanti rājaśatrūtthabhītayaḥ || 17||
अभिचारोत्थभूतोत्थज्वरे तन्मन्त्रितैर्जलैः ।भस्मभिः सलिलैर्वापि ताडयेज्ज्वरिणः क्रुधा ॥ १८॥
abhicārotthabhūtotthajvare tanmantritairjalaiḥ |bhasmabhiḥ salilairvāpi tāḍayejjvariṇaḥ krudhā || 18||
दिनत्रयाज्ज्वरान्मुक्तः स सुखं लभते नरः ।तन्मन्त्रितौषधं जग्ध्वा नीरोगो जायते ध्रुवम् ॥ १९॥
dinatrayājjvarānmuktaḥ sa sukhaṃ labhate naraḥ |tanmantritauṣadhaṃ jagdhvā nīrogo jāyate dhruvam || 19||
तन्मन्त्रितं पयः पीत्वा योद्धुं गच्छेन्मनुं जपन् ।तज्जप्तभस्मलिप्ताङ्गः शस्त्रसङ्घैर्न बाध्यते ॥ २०॥
tanmantritaṃ payaḥ pītvā yoddhuṃ gacchenmanuṃ japan |tajjaptabhasmaliptāṅgaḥ śastrasaṅghairna bādhyate || 20||
शस्त्रक्षतं व्रणः शोफो लतास्फोटोऽपि भस्मना ।त्रिर्मन्त्रितेन संस्पृष्टाः शुष्यन्त्यचिरतो नृणाम् ॥ २१॥
śastrakṣataṃ vraṇaḥ śopho latāsphoṭo'pi bhasmanā |trirmantritena saṃspṛṣṭāḥ śuṣyantyacirato nṛṇām || 21||
वश्यादिप्रयोगाःसूर्यास्तमयमारभ्य जपेत्सूर्योदयावधि ।कीलकं भस्म चादाय सप्ताहावधि संयतः ॥ २२॥
vaśyādiprayogāḥsūryāstamayamārabhya japetsūryodayāvadhi |kīlakaṃ bhasma cādāya saptāhāvadhi saṃyataḥ || 22||
निखनेद्भस्मकीलौ तौ विद्विषां द्वार्यलक्षितम् ।विद्वेषं मिथ आपन्नाः पलायन्तेऽरयोऽचिरात् ॥ २३॥
nikhanedbhasmakīlau tau vidviṣāṃ dvāryalakṣitam |vidveṣaṃ mitha āpannāḥ palāyante'rayo'cirāt || 23||
अभिमन्त्रितभस्माम्बुदेहचन्दनसंयुतम् ।खाद्यादियोजितं यस्मै दीयते स च दासवत् ॥क्रूराश्च जन्तवोऽनेन भवन्ति विधिना वशाः ।ईशानदिक्स्थमूलेन भूताङ्कुशतरोः शुभाम् ॥ २५॥
abhimantritabhasmāmbudehacandanasaṃyutam |khādyādiyojitaṃ yasmai dīyate sa ca dāsavat ||krūrāśca jantavo'nena bhavanti vidhinā vaśāḥ |īśānadiksthamūlena bhūtāṅkuśataroḥ śubhām || 25||
अङ्गुष्ठमात्रां प्रतिमां प्रविधाय हनूमतः ।प्राणसंस्थापनं कृत्वा सिन्दूरैः परिपूज्य च ॥ २६॥
aṅguṣṭhamātrāṃ pratimāṃ pravidhāya hanūmataḥ |prāṇasaṃsthāpanaṃ kṛtvā sindūraiḥ paripūjya ca || 26||
गृहस्याभिमुखे द्वारे निखनेन्मन्त्रमुच्चरन् ।भूताभिचारचौराग्निविषरोगनृपोद्भवाः ॥ २७॥
gṛhasyābhimukhe dvāre nikhanenmantramuccaran |bhūtābhicāracaurāgniviṣaroganṛpodbhavāḥ || 27||
सञ्जायन्ते गृहे तस्मिन्न कदाचिदुपद्रवाः ।प्रत्यहं धनपुत्राद्यैरेधते तद्गृहं चिरम् ॥ २८॥
sañjāyante gṛhe tasminna kadācidupadravāḥ |pratyahaṃ dhanaputrādyairedhate tadgṛhaṃ ciram || 28||
निशि श्मशानभूमिस्थो भस्मना मृत्स्नयापि वा ।शत्रोः प्रतिकृतिं कृत्वा हृदि नाम समालिखेत् ॥ २९॥
niśi śmaśānabhūmistho bhasmanā mṛtsnayāpi vā |śatroḥ pratikṛtiṃ kṛtvā hṛdi nāma samālikhet || 29||
कृतप्राणप्रतिष्ठां तां भिन्द्याच्छस्त्रैर्मनुं जपन् ।मन्त्रान्ते प्रोच्चरेच्छत्रोर्नाम छिन्धि च भिन्धि च ॥ ३०॥
kṛtaprāṇapratiṣṭhāṃ tāṃ bhindyācchastrairmanuṃ japan |mantrānte proccarecchatrornāma chindhi ca bhindhi ca || 30||
मारयेति च तस्यान्ते दन्तैरोष्ठं निपीड्य च ।पाण्योस्तले प्रपीड्यात्र त्यक्त्वा तां सदनं व्रजेत् ॥ ३१॥
mārayeti ca tasyānte dantairoṣṭhaṃ nipīḍya ca |pāṇyostale prapīḍyātra tyaktvā tāṃ sadanaṃ vrajet || 31||
एवं सप्तदिनं कुर्वन्हन्याच्छत्रुं शिवावितम् ।अर्धचन्द्राकृते कुण्डे स्थण्डिले वा हुतं चरेत् ॥ ३२॥
evaṃ saptadinaṃ kurvanhanyācchatruṃ śivāvitam |ardhacandrākṛte kuṇḍe sthaṇḍile vā hutaṃ caret || 32||
मुक्तकेशः श्मशानस्थे लवणराजिकायुतैः ।उन्मत्तफलपुष्पैश्च नखरोमविषैरपि ॥ ३३॥
muktakeśaḥ śmaśānasthe lavaṇarājikāyutaiḥ |unmattaphalapuṣpaiśca nakharomaviṣairapi || 33||
काककौशिकगृध्राणां पक्षैः श्लेष्मातकाक्षजैः ।समिद्वरैश्च त्रिशतं दक्षिणाशामुखो निशि ॥ ३४॥
kākakauśikagṛdhrāṇāṃ pakṣaiḥ śleṣmātakākṣajaiḥ |samidvaraiśca triśataṃ dakṣiṇāśāmukho niśi || 34||
सप्तघस्रानिदं कुर्वन्मारयेद्रिपुमुद्धतम् ।शतषट्कं जपेद्रात्रौ श्मशाने दिवसत्रयम् ॥ ३५॥
saptaghasrānidaṃ kurvanmārayedripumuddhatam |śataṣaṭkaṃ japedrātrau śmaśāne divasatrayam || 35||
ततो वेताल उत्थाय वदेद्भावि शुभाशुभम् ।उदितं कुरुते सर्वं किङ्करीभूय मन्त्रिणः ॥ ३६॥
tato vetāla utthāya vadedbhāvi śubhāśubham |uditaṃ kurute sarvaṃ kiṅkarībhūya mantriṇaḥ || 36||
हनुमत्प्रतिमां भूमौ विलिखेत्तत्पुरो मनून् ।साध्यनाम द्वितीयान्तं विमोचय विमोचय ॥ ३७॥
hanumatpratimāṃ bhūmau vilikhettatpuro manūn |sādhyanāma dvitīyāntaṃ vimocaya vimocaya || 37||
तत्सर्वं मार्जयेद्वामहस्तेनाथ पुनलिर्खेत् ।एवमष्टोत्तरशतं लिखित्वा मार्जयेत्पुनः ॥ ३८॥
tatsarvaṃ mārjayedvāmahastenātha punalirkhet |evamaṣṭottaraśataṃ likhitvā mārjayetpunaḥ || 38||
एवं कृते पराधीनो मुच्यते निगडात्क्षणात् ।एवं विद्वेषणादीनि कुर्यात्तत्पल्लवं लिखन् ॥ ३९॥
evaṃ kṛte parādhīno mucyate nigaḍātkṣaṇāt |evaṃ vidveṣaṇādīni kuryāttatpallavaṃ likhan || 39||
वश्यार्थे सर्षपैर्होमो विद्वेषे करवीरजैः ।कुसुमैरिध्मकाष्ठैर्वा जीरकैर्मरिचैरपि ॥ ४०॥
vaśyārthe sarṣapairhomo vidveṣe karavīrajaiḥ |kusumairidhmakāṣṭhairvā jīrakairmaricairapi || 40||
ज्वरे दूर्वागुडूचीभिर्दध्न क्षीरेण वा घृतैः ।शूले होमः कुबेराक्षैरेरण्डसमिधा तथा ॥ ४१॥
jvare dūrvāguḍūcībhirdadhna kṣīreṇa vā ghṛtaiḥ |śūle homaḥ kuberākṣaireraṇḍasamidhā tathā || 41||
तैलाक्ताभिश्च निर्गुण्डीसमिद्भिर्वा प्रयत्नतः ।सौभाग्ये चन्दनैश्चन्द्रैः रोचनैलालवङ्गकैः ॥ ४२॥
tailāktābhiśca nirguṇḍīsamidbhirvā prayatnataḥ |saubhāgye candanaiścandraiḥ rocanailālavaṅgakaiḥ || 42||
सुगन्धिपुष्पैर्वस्त्राप्त्यै तत्तद्धान्यैः तदाप्तये ।तत्पादरजसा राजीलवणाक्तेन मृत्यवे ॥ ४३॥
sugandhipuṣpairvastrāptyai tattaddhānyaiḥ tadāptaye |tatpādarajasā rājīlavaṇāktena mṛtyave || 43||
किम्बहूक्तैर्विषे व्याधौ शान्तौ मोहे च मारणे ।विवादे स्तम्भने द्यूतभूतभीतौ च सङ्कटे ॥ ४४॥
kimbahūktairviṣe vyādhau śāntau mohe ca māraṇe |vivāde stambhane dyūtabhūtabhītau ca saṅkaṭe || 44||
वश्ये युद्धे नृपद्वारे समरे चौरसङ्कटे ।मन्त्रोऽयं साधितो दद्यादिष्टसिद्धिं ध्रुवं नृणाम् ॥हनुमद्यन्त्रम् धारणायवक्ष्ये हनुमतो यन्त्रं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ।वलयत्रितयं लेख्यं पुच्छाकारसमन्वितम् ॥ ४६॥
vaśye yuddhe nṛpadvāre samare caurasaṅkaṭe |mantro'yaṃ sādhito dadyādiṣṭasiddhiṃ dhruvaṃ nṛṇām ||hanumadyantram dhāraṇāyavakṣye hanumato yantraṃ sarvasiddhipradāyakam |valayatritayaṃ lekhyaṃ pucchākārasamanvitam || 46||
साध्यनाम लिखेन्मध्ये पाशबीजप्रवेष्टितम् ।उपर्यष्टदलं कृत्वा वर्मपत्रेषु संलिखेत् ॥ ४७॥
sādhyanāma likhenmadhye pāśabījapraveṣṭitam |uparyaṣṭadalaṃ kṛtvā varmapatreṣu saṃlikhet || 47||
वलयं बहिरालिख्य तद्वहिश्चतुरस्रकम् ।चतुरस्रस्य रेखाग्रे त्रिशूलानि समालिखेत् ॥ ४८॥
valayaṃ bahirālikhya tadvahiścaturasrakam |caturasrasya rekhāgre triśūlāni samālikhet || 48||
भूपुरस्याष्टवज्रेषु ह्सौबीजं तु लिखेत्ततः ।कोणेष्वङ्कुशमालिख्य मालामन्त्रेण वेष्टयेत् ॥ ४९॥
bhūpurasyāṣṭavajreṣu hsaubījaṃ tu likhettataḥ |koṇeṣvaṅkuśamālikhya mālāmantreṇa veṣṭayet || 49||
तत्सर्वं वेष्टयेद्यन्त्रं वलयत्रितयेन च ।वस्त्रे शिलायां फलके ताम्रपात्रेऽथ कुड्यके ॥ ५०॥
tatsarvaṃ veṣṭayedyantraṃ valayatritayena ca |vastre śilāyāṃ phalake tāmrapātre'tha kuḍyake || 50||
भूर्जे वो ताडपत्रे वा रोचनानाभिकुङ्कुमैः ।यन्त्रमेतत्समालिख्य त्यक्ताशो ब्रह्मचर्यवान् ॥ ५१॥
bhūrje vo tāḍapatre vā rocanānābhikuṅkumaiḥ |yantrametatsamālikhya tyaktāśo brahmacaryavān || 51||
कपेः प्राणान्प्रतिष्ठाप्य पूजयेत्तं यथाविधि ।सर्वदुःखनिवृत्त्यै तद्यन्त्रमात्मनि धारयेत् ॥ ५२॥
kapeḥ prāṇānpratiṣṭhāpya pūjayettaṃ yathāvidhi |sarvaduḥkhanivṛttyai tadyantramātmani dhārayet || 52||
ज्वरमार्यभिचारघ्नं सर्वोपद्रवशान्तिकृत् ।योषितामपि बालानां धृतं जनमनोहरम् ॥ ५३॥
jvaramāryabhicāraghnaṃ sarvopadravaśāntikṛt |yoṣitāmapi bālānāṃ dhṛtaṃ janamanoharam || 53||
मालामन्त्रःमालामन्त्रमथो वक्ष्ये प्रणवो वाग्घरिप्रिया ।दीर्घत्रयान्विता माया पूर्वोक्तं कूटपञ्चकम् ॥ ५४॥
mālāmantraḥmālāmantramatho vakṣye praṇavo vāggharipriyā |dīrghatrayānvitā māyā pūrvoktaṃ kūṭapañcakam || 54||
तारो नमो हनुमते प्रकटान्ते पराक्रम ।आक्रान्तदिङ्मण्डलतोयशोवीति च तान च ॥ ५५॥
tāro namo hanumate prakaṭānte parākrama |ākrāntadiṅmaṇḍalatoyaśovīti ca tāna ca || 55||
धवलीकृतवर्णान्ते जगत्त्रितयवज्र च ।देहज्वलदग्निसूर्यकोट्यन्ते तु समप्रभ ॥ ५६॥
dhavalīkṛtavarṇānte jagattritayavajra ca |dehajvaladagnisūryakoṭyante tu samaprabha || 56||
तनूरुहपदं रुद्रावतारपदमीरयेत् ।लङ्कापुरीदहान्तेनोदधिलङ्घनवर्णकाः ॥ ५७॥
tanūruhapadaṃ rudrāvatārapadamīrayet |laṅkāpurīdahāntenodadhilaṅghanavarṇakāḥ || 57||
दशग्रीवशिरः पश्चात्कृतान्तकपदं ततः ।सीताश्वासनवाय्वन्ते सुतशब्दमुदीरयेत् ॥ ५८॥
daśagrīvaśiraḥ paścātkṛtāntakapadaṃ tataḥ |sītāśvāsanavāyvante sutaśabdamudīrayet || 58||
अञ्जनागर्भसम्भूत श्रीरामान्ते तु लक्ष्मण ।नन्दकान्ते रकपिचसैन्यप्राकारवर्णकाः ॥ ५९॥
añjanāgarbhasambhūta śrīrāmānte tu lakṣmaṇa |nandakānte rakapicasainyaprākāravarṇakāḥ || 59||
सुग्रीवसख्यकावर्णा रणवालिनिबर्हण ।कारणद्रोणपर्वान्ते तोत्पाटनपदं वदेत् ॥ ६०॥
sugrīvasakhyakāvarṇā raṇavālinibarhaṇa |kāraṇadroṇaparvānte totpāṭanapadaṃ vadet || 60||
अशोकवनवीत्यन्तदारणाक्षकुमारक ।च्छेदनान्ते वनपदं रक्षाकरसमूह च ॥ ६१॥
aśokavanavītyantadāraṇākṣakumāraka |cchedanānte vanapadaṃ rakṣākarasamūha ca || 61||
विभञ्जनान्ते ब्रह्मास्त्रब्रह्मशक्तिग्रसेति च ।लक्ष्मणान्ते शक्तिभेदनिवारणपदं पुनः ॥ ६२॥
vibhañjanānte brahmāstrabrahmaśaktigraseti ca |lakṣmaṇānte śaktibhedanivāraṇapadaṃ punaḥ || 62||
विशल्यौषधिवर्णान्ते समानयनवर्णकाः ।बालोदितान्ते भान्वन्ते मण्डलग्रसनेति च ॥ ६३॥
viśalyauṣadhivarṇānte samānayanavarṇakāḥ |bāloditānte bhānvante maṇḍalagrasaneti ca || 63||
राक्षसीसङ्घवर्णान्ते विदारण च कुम्भ च ॥ ६४॥
rākṣasīsaṅghavarṇānte vidāraṇa ca kumbha ca || 64||
कर्णादिवधशब्दान्ते परायणपदं वदेत् ।श्रीरामभक्तिशब्दान्ते तत्परेति समुद्र च ।व्योमद्रुमलङ्घनेति महासामर्थ्यमिति च ॥ ६६॥
karṇādivadhaśabdānte parāyaṇapadaṃ vadet |śrīrāmabhaktiśabdānte tatpareti samudra ca |vyomadrumalaṅghaneti mahāsāmarthyamiti ca || 66||
महातेजःपुञ्ज वीत्यन्ते राजमानपदं पुनः ।स्वामिवचनसम्पादितार्जुनान्ते च संयुगे ॥ ६७॥
mahātejaḥpuñja vītyante rājamānapadaṃ punaḥ |svāmivacanasampāditārjunānte ca saṃyuge || 67||
सहायान्ते कुमारेति ब्रह्मचारिन्पदं वदेत् ।गम्भीरशब्दोऽत्रिर्वायुर्दक्षिणाशापदं पुनः ॥ ६८॥
sahāyānte kumāreti brahmacārinpadaṃ vadet |gambhīraśabdo'trirvāyurdakṣiṇāśāpadaṃ punaḥ || 68||
मार्तण्डमेरुशब्दान्ते सकलेति पदं वदेत् ।पीठिकार्चनशब्दान्ते सकलेति पदं पुनः ॥ ६९॥
mārtaṇḍameruśabdānte sakaleti padaṃ vadet |pīṭhikārcanaśabdānte sakaleti padaṃ punaḥ || 69||
मन्त्रागमाचार्य्य मम सर्वग्रहविनाशन ।सर्वज्वरोच्चाटनेति सर्वविषविनाशन ॥ ७०॥
mantrāgamācāryya mama sarvagrahavināśana |sarvajvaroccāṭaneti sarvaviṣavināśana || 70||
सर्वापत्तिनिवारण सर्वदुष्टेति सम्पठेत् ।निबर्हणपदं सर्वव्याघ्रादिभयतत्परम् ॥ ७१॥
sarvāpattinivāraṇa sarvaduṣṭeti sampaṭhet |nibarhaṇapadaṃ sarvavyāghrādibhayatatparam || 71||
निवारण सर्वशत्रुच्छेदनेति पदं मम ।परस्य च त्रिभुवनपुंस्त्रीनपुंसकात्मकम् ॥ ७२॥
nivāraṇa sarvaśatrucchedaneti padaṃ mama |parasya ca tribhuvanapuṃstrīnapuṃsakātmakam || 72||
सर्वं जीवपदं पश्चाज्जातं वशययुग्मकम् ।ममाज्ञाकारकं पश्चात्सम्पादय पदद्वयम् ॥ ७३॥
sarvaṃ jīvapadaṃ paścājjātaṃ vaśayayugmakam |mamājñākārakaṃ paścātsampādaya padadvayam || 73||
नानानामपदं धेयान्सर्वान्राज्ञः स सम्पठेत् ।परिवारान्ममेत्यन्ते सेवकान्कुरु युग्मकम् ॥ ७४॥
nānānāmapadaṃ dheyānsarvānrājñaḥ sa sampaṭhet |parivārānmametyante sevakānkuru yugmakam || 74||
सर्वशस्त्रास्त्रवीत्यन्ते षाणिविध्वंसयद्वयम् ।मायादीर्घत्रयोपेताहात्रयं चैहियुग्मकम् ॥ ७५॥
sarvaśastrāstravītyante ṣāṇividhvaṃsayadvayam |māyādīrghatrayopetāhātrayaṃ caihiyugmakam || 75||
विलोमपञ्चकूटानि सर्वशत्रून्हनद्वयम् ।परदान्तेलानि परसैन्यानि क्षोभयद्वयम् ॥ ७६॥
vilomapañcakūṭāni sarvaśatrūnhanadvayam |paradāntelāni parasainyāni kṣobhayadvayam || 76||
मम सर्वकार्यजातं साधय द्वितयं ततः ।सर्वदुष्टदुर्जनान्ते मुखानि कीलय द्वयम् ॥ ७७॥
mama sarvakāryajātaṃ sādhaya dvitayaṃ tataḥ |sarvaduṣṭadurjanānte mukhāni kīlaya dvayam || 77||
घेत्रयं हात्रयं वर्मत्रितयं फट्त्रयं ततः ।वह्निप्रियान्तो मन्त्रोयं मालासञ्ज्ञोऽखिलेष्टदः ॥ ७८॥
ghetrayaṃ hātrayaṃ varmatritayaṃ phaṭtrayaṃ tataḥ |vahnipriyānto mantroyaṃ mālāsañjño'khileṣṭadaḥ || 78||
महोपद्रवसम्पाते स्मृतोऽयं दुःखनाशनः ॥ ७९॥
mahopadravasampāte smṛto'yaṃ duḥkhanāśanaḥ || 79||
पञ्चकूटमन्त्रः ।द्वादशार्णान्तिमान्वर्णान्षट्त्यक्त्वैकं तथादिमम् ।पञ्चकूटात्मको मन्त्रो निखिलाभीष्टसाधकः ॥ ८०॥
pañcakūṭamantraḥ |dvādaśārṇāntimānvarṇānṣaṭtyaktvaikaṃ tathādimam |pañcakūṭātmako mantro nikhilābhīṣṭasādhakaḥ || 80||
मुनी रामोऽथ गायत्रीछन्दो देवः कपीश्वरः ।पञ्चबीजैःसमस्तेन षडङ्गं मुनिभिः स्मृतम् ॥ ८१॥
munī rāmo'tha gāyatrīchando devaḥ kapīśvaraḥ |pañcabījaiḥsamastena ṣaḍaṅgaṃ munibhiḥ smṛtam || 81||
रामदूतो लक्ष्मणान्ते प्राणदाताञ्जनासुतः ।सीताशोकविनाशोऽथ लङ्काप्रासादभञ्जनः ॥ ८२॥
rāmadūto lakṣmaṇānte prāṇadātāñjanāsutaḥ |sītāśokavināśo'tha laṅkāprāsādabhañjanaḥ || 82||
हनूमदाद्याः पञ्चैते बीजाद्या ङेसमन्विताः ।षडङ्गमन्त्राः सन्दिष्टा ध्यानपूजादिपूर्वकम् ॥ ८३॥
hanūmadādyāḥ pañcaite bījādyā ṅesamanvitāḥ |ṣaḍaṅgamantrāḥ sandiṣṭā dhyānapūjādipūrvakam || 83||
(ॐ) (ऐं) (श्रीं)एकादशाक्षरो मन्त्रःतारो वाक्कमलामायादीर्घत्रयसमन्विताः (ह्रां ह्रीं ह्रूं)पञ्चकूटानि मन्त्रोऽयं रुद्रार्णोऽभीष्टसिद्धिदः ॥(ह्स्फ्रें ख्फ्रें ह्सौं ह्स्ख्फ्रें ह्सौः)अष्टादशाक्षरो मन्त्रःअर्चना पूर्ववच्चास्य परो मन्त्रोऽभिधीयते ।हृदयं (नमः) भगवन्ङेन्तं (भगवते) आञ्जनेयमहाबलौ(आञ्जनेयाय महाबलाय) ॥ ८५॥
(oṃ) (aiṃ) (śrīṃ)ekādaśākṣaro mantraḥtāro vākkamalāmāyādīrghatrayasamanvitāḥ (hrāṃ hrīṃ hrūṃ)pañcakūṭāni mantro'yaṃ rudrārṇo'bhīṣṭasiddhidaḥ ||(hsphreṃ khphreṃ hsauṃ hskhphreṃ hsauḥ)aṣṭādaśākṣaro mantraḥarcanā pūrvavaccāsya paro mantro'bhidhīyate |hṛdayaṃ (namaḥ) bhagavanṅentaṃ (bhagavate) āñjaneyamahābalau(āñjaneyāya mahābalāya) || 85||
तद्वद्वह्निप्रियान्तोऽयं मनुरष्टादशाक्षरः ।मुनिरीश्वर एवास्यानुष्टुप्छन्दः समीरितम् ॥ ८६॥
tadvadvahnipriyānto'yaṃ manuraṣṭādaśākṣaraḥ |munirīśvara evāsyānuṣṭupchandaḥ samīritam || 86||
हनुमान्देवता बीजं हुं शक्तिर्वह्निवल्लभा ।आञ्जनेयो रुद्रमूर्तिर्वायुपुत्रस्तथैव च ॥ ८७॥
hanumāndevatā bījaṃ huṃ śaktirvahnivallabhā |āñjaneyo rudramūrtirvāyuputrastathaiva ca || 87||
अग्निगर्भो रामदूतो ब्रह्मास्त्रविनिवारणः ।एतैर्ङेन्तैः षडङ्गानि कृत्वा ध्यायेत्कपीश्वरम् ॥ ८८॥
agnigarbho rāmadūto brahmāstravinivāraṇaḥ |etairṅentaiḥ ṣaḍaṅgāni kṛtvā dhyāyetkapīśvaram || 88||
दहनतप्तसुवर्णसमप्रभं भयहरं हृदये विहिताञ्जलिम् ।श्रवणकुण्डलशोभिमुखाम्बुजं नमत वानरराजमिहाद्भुतम् ॥ ८९॥
dahanataptasuvarṇasamaprabhaṃ bhayaharaṃ hṛdaye vihitāñjalim |śravaṇakuṇḍalaśobhimukhāmbujaṃ namata vānararājamihādbhutam || 89||
अयुतं प्रजपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयात्तिलैः ।वैष्णवे पूजयेत्पीठे पूर्ववत्कपिनायकम् ॥ ९०॥
ayutaṃ prajapenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyāttilaiḥ |vaiṣṇave pūjayetpīṭhe pūrvavatkapināyakam || 90||
जितेन्द्रियो नक्तभोजी प्रत्यहं साष्टकं शतम् ।जपित्वा क्षुद्ररोगेभ्यो मुच्यते दिवसत्रयात् ॥ ९१॥
jitendriyo naktabhojī pratyahaṃ sāṣṭakaṃ śatam |japitvā kṣudrarogebhyo mucyate divasatrayāt || 91||
भूतप्रेतपिशाचादिनाशायैवं समाचरेत् ।महारोगनिवृत्त्यै तु सहस्रं प्रत्यहं जपेत् ॥ ९२॥
bhūtapretapiśācādināśāyaivaṃ samācaret |mahāroganivṛttyai tu sahasraṃ pratyahaṃ japet || 92||
यताशनोऽयुतं नित्यं जपन्ध्यायन्कपीश्वरम् ।राक्षसौघं विनिघ्नन्तमचिराज्जयति द्विषम् ॥ ९३॥
yatāśano'yutaṃ nityaṃ japandhyāyankapīśvaram |rākṣasaughaṃ vinighnantamacirājjayati dviṣam || 93||
सुग्रीवेण समं रामं सन्दधानं स्मरन्कपिम् ।प्रजप्यायुतमेतस्य सन्धिं कुर्याद्विरुद्धयोः ॥ ९४॥
sugrīveṇa samaṃ rāmaṃ sandadhānaṃ smarankapim |prajapyāyutametasya sandhiṃ kuryādviruddhayoḥ || 94||
लङ्कां दहन्तं तं ध्यायन्नयुतं प्रजपेन्मनुम् ।शत्रूणां प्रदहेद्ग्रामानचिरादेव साधकः ॥ ९५॥
laṅkāṃ dahantaṃ taṃ dhyāyannayutaṃ prajapenmanum |śatrūṇāṃ pradahedgrāmānacirādeva sādhakaḥ || 95||
प्रयाणसमये ध्यायन्हनूमन्तं मनुं जपन् ।यो याति सोऽचिरात्स्वेष्टं साधयित्वा गृहं व्रजेत् ॥ ९६॥
prayāṇasamaye dhyāyanhanūmantaṃ manuṃ japan |yo yāti so'cirātsveṣṭaṃ sādhayitvā gṛhaṃ vrajet || 96||
यः कपीशं सदा गेहे पूजयेज्जपतत्परः ।आयुर्लक्ष्म्यौ प्रवर्धेते तस्य नश्यन्त्युपद्रवाः ॥ ९७॥
yaḥ kapīśaṃ sadā gehe pūjayejjapatatparaḥ |āyurlakṣmyau pravardhete tasya naśyantyupadravāḥ || 97||
शादूर्लतस्करादिभ्यो रक्षेन्मनुरयं स्मृतः ।प्रस्वापकाले चौरेभ्यो दुष्टस्वप्नादपि ध्रुवम् ॥ ९८॥
śādūrlataskarādibhyo rakṣenmanurayaṃ smṛtaḥ |prasvāpakāle caurebhyo duṣṭasvapnādapi dhruvam || 98||
पवनद्वितयं सद्योजातयुक्तं हनुपदम् ।महाकालः शशाङ्काढ्यः कामिकाफलकः क्रिया ॥ ९९॥
pavanadvitayaṃ sadyojātayuktaṃ hanupadam |mahākālaḥ śaśāṅkāḍhyaḥ kāmikāphalakaḥ kriyā || 99||
सनेत्राणां तमीनोगसातोगित आयुरा । ???प्लीहनिवारको मन्त्रःप्लीहरोगहरश्चास्य मुन्याद्यं पूर्ववन्मतम् ।प्लीहयुक्तोदरे स्थाप्यं नागवल्लीदलं शुभम् ॥ १०१॥
sanetrāṇāṃ tamīnogasātogita āyurā | ???plīhanivārako mantraḥplīharogaharaścāsya munyādyaṃ pūrvavanmatam |plīhayuktodare sthāpyaṃ nāgavallīdalaṃ śubham || 101||
तदुपर्यष्टगुणितं वस्त्रमाच्छादयेत्ततः ।वंशजं शकलं तस्योपरि मुञ्चेत्कपिं स्मरन् ॥ १०२॥
taduparyaṣṭaguṇitaṃ vastramācchādayettataḥ |vaṃśajaṃ śakalaṃ tasyopari muñcetkapiṃ smaran || 102||
आरण्यप्रस्तरोत्पन्ने वह्नौ यष्टिं प्रतापयेत् ।बदरीतरुसम्भूतां मन्त्रेणानेन सप्तशः ॥ १०३॥
āraṇyaprastarotpanne vahnau yaṣṭiṃ pratāpayet |badarītarusambhūtāṃ mantreṇānena saptaśaḥ || 103||
तया सन्ताडयेद्वंशं शकलं जठरस्थितम् ।सप्तकृत्वःप्लीहरोगो नश्यत्येव नृणां क्षणात् ॥ १०४॥
tayā santāḍayedvaṃśaṃ śakalaṃ jaṭharasthitam |saptakṛtvaḥplīharogo naśyatyeva nṛṇāṃ kṣaṇāt || 104||
(ॐ यो यो हनुमन्त फलफलित धगधगित आयुराषपरुडाह ॥ )पुच्छाकारे सुवसने लेखिन्या कोकिलोत्थया ।अष्टगन्धैर्लिखेद्रूपं कपिराजस्य सुन्दरम् ॥ १०५॥
(oṃ yo yo hanumanta phalaphalita dhagadhagita āyurāṣaparuḍāha || )pucchākāre suvasane lekhinyā kokilotthayā |aṣṭagandhairlikhedrūpaṃ kapirājasya sundaram || 105||
तन्मध्ये द्वादशार्णं तु शत्रुनामयुतं लिखेत् ।तेन मन्त्राभिजप्तेन शिरोबद्धेन भूमिपः ॥ १०६॥
tanmadhye dvādaśārṇaṃ tu śatrunāmayutaṃ likhet |tena mantrābhijaptena śirobaddhena bhūmipaḥ || 106||
जयत्यरिगणं सर्वं दर्शनादेव निश्चितम् ।विजयध्वजःयुद्धे जिगीषुर्नृपतिः पूर्वोक्तं लेखयेद्ध्वजे ॥ १०७॥
jayatyarigaṇaṃ sarvaṃ darśanādeva niścitam |vijayadhvajaḥyuddhe jigīṣurnṛpatiḥ pūrvoktaṃ lekhayeddhvaje || 107||
ध्वजमादायोपरागे संस्पर्शान्मोक्षणावधि ।मातृकां जापयेत्पश्चाद्दशांशेन च हावयेत् ॥ १०८॥
dhvajamādāyoparāge saṃsparśānmokṣaṇāvadhi |mātṛkāṃ jāpayetpaścāddaśāṃśena ca hāvayet || 108||
सर्षपैस्तिलसम्मिश्रैः संस्पर्शान्मोक्षणावधि ।गजस्थं तं ध्वजं दृष्ट्वा पलायन्तेऽरयोऽचिरात् ॥ १०९॥
sarṣapaistilasammiśraiḥ saṃsparśānmokṣaṇāvadhi |gajasthaṃ taṃ dhvajaṃ dṛṣṭvā palāyante'rayo'cirāt || 109||
रक्षायन्त्रःअथो हनुमतो यन्त्रं वक्ष्ये रक्षाविधायकम् ।लिखेदष्टदलं पद्मं साध्याख्यायुतकर्णिकम् ॥ ११०॥
rakṣāyantraḥatho hanumato yantraṃ vakṣye rakṣāvidhāyakam |likhedaṣṭadalaṃ padmaṃ sādhyākhyāyutakarṇikam || 110||
दलेष्वष्टार्णमालिख्य मालामन्त्रेण वेष्टयेत् ।तद्बहिर्माययावेष्ट्य प्राणस्थापनमाचरेत् ॥ १११॥
daleṣvaṣṭārṇamālikhya mālāmantreṇa veṣṭayet |tadbahirmāyayāveṣṭya prāṇasthāpanamācaret || 111||
लिखितं स्वर्णलेखिन्या दले भूर्जतरोः शुभे ।रोचनाकुङ्कुमाभ्यां तु वेष्टितं कनकादिभिः ॥ ११२॥
likhitaṃ svarṇalekhinyā dale bhūrjataroḥ śubhe |rocanākuṅkumābhyāṃ tu veṣṭitaṃ kanakādibhiḥ || 112||
सम्पातसाधितं यन्त्रं भुजं वा मूर्ध्नि धारयेत् ।रणे जयमवाप्नोति व्यवहारे दुरोदरे ॥ ११३॥
sampātasādhitaṃ yantraṃ bhujaṃ vā mūrdhni dhārayet |raṇe jayamavāpnoti vyavahāre durodare || 113||
ग्रहैर्विघ्नैर्विषैःशस्त्रैश्चौरैर्नैवाभिभूयते ।रोगान्सर्वानपाकृत्य चिरं जीवति भाग्यवान् ॥ ११४॥
grahairvighnairviṣaiḥśastraiścaurairnaivābhibhūyate |rogānsarvānapākṛtya ciraṃ jīvati bhāgyavān || 114||
अष्टाक्षरो मन्त्रःवियदग्नियुतं दीर्घषट्काद्यं तारसम्पुटम् ।अष्टार्णो मन्त्र आख्यातो मूलमन्त्रोऽथ कथ्यते ॥ ११५॥
aṣṭākṣaro mantraḥviyadagniyutaṃ dīrghaṣaṭkādyaṃ tārasampuṭam |aṣṭārṇo mantra ākhyāto mūlamantro'tha kathyate || 115||
(ओं ह्रां ह्रीं ह्रूं ह्रैं ह्रौं ह्रः ॐ)मालामन्त्रोद्धारःवज्रकाय वज्रतुण्ड कपिलेत्यथ पिङ्गल ।ऊर्ध्वकेश महावर्ण बल रक्तमुखेति च ॥ ११६॥
(oṃ hrāṃ hrīṃ hrūṃ hraiṃ hrauṃ hraḥ oṃ)mālāmantroddhāraḥvajrakāya vajratuṇḍa kapiletyatha piṅgala |ūrdhvakeśa mahāvarṇa bala raktamukheti ca || 116||
तडिज्जिह्व महारौद्र दंष्ट्रोत्कटक हद्वयम् ।करालिने महादृढप्रहारिन्नितिवर्णकाः ॥ ११७॥
taḍijjihva mahāraudra daṃṣṭrotkaṭaka hadvayam |karāline mahādṛḍhaprahārinnitivarṇakāḥ || 117||
लङ्केश्वरवधायान्ते महासेतुपदं ततः ।बन्धान्ते च महाशैलप्रवाह गगनेचर ॥ ११८॥
laṅkeśvaravadhāyānte mahāsetupadaṃ tataḥ |bandhānte ca mahāśailapravāha gaganecara || 118||
एह्येहि भगवन्नन्ते महाबलपराक्रम ।भैरवाज्ञापयैह्येहि महारौद्रपदं पुनः ॥ ११९॥
ehyehi bhagavannante mahābalaparākrama |bhairavājñāpayaihyehi mahāraudrapadaṃ punaḥ || 119||
दीर्घपुच्छेन वर्णान्ते वेष्टयान्ते तु वैरिणम् ।भञ्जय द्वितयं फट्प्रणवादिसमीरितः ॥ १२०॥
dīrghapucchena varṇānte veṣṭayānte tu vairiṇam |bhañjaya dvitayaṃ phaṭpraṇavādisamīritaḥ || 120||
युद्धे जप्तो जयं दद्याद्व्याधौ व्याधिविनाशनः ॥ १२१॥
yuddhe japto jayaṃ dadyādvyādhau vyādhivināśanaḥ || 121||
(ॐ वज्रकाय वज्रतुण्ड कपिल पिङ्गल ऊर्ध्वकेश महाबल रक्तमुखतडिज्जिह्व महारौद्र दंष्ट्रोत्कटक ह ह करालिने महादृढप्रहारिन्लङ्केश्वरवधाय महासेतुबन्ध महाशैलप्रवाह गगनेचरएह्येहि भगवन् महाबलपराक्रम भैरवाज्ञापय एह्येहि महारौद्रदीर्घपुच्छेन वैरिणं भञ्जय भञ्जय हुं फट् ॥ )अष्टार्णमालामन्वोस्तु मुन्याद्यर्च्य तु पूर्ववत् ।भूरिणा किमिहोक्तेन सर्वं दद्यात्कपीश्वरः ॥ १२२॥
(oṃ vajrakāya vajratuṇḍa kapila piṅgala ūrdhvakeśa mahābala raktamukhataḍijjihva mahāraudra daṃṣṭrotkaṭaka ha ha karāline mahādṛḍhaprahārinlaṅkeśvaravadhāya mahāsetubandha mahāśailapravāha gaganecaraehyehi bhagavan mahābalaparākrama bhairavājñāpaya ehyehi mahāraudradīrghapucchena vairiṇaṃ bhañjaya bhañjaya huṃ phaṭ || )aṣṭārṇamālāmanvostu munyādyarcya tu pūrvavat |bhūriṇā kimihoktena sarvaṃ dadyātkapīśvaraḥ || 122||
॥ इति हनुमन्मन्त्रप्रयोगविधिः अथवा हनुमत्पटलः सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Hanumanmantraprayogavidhih?
Hanumanmantraprayogavidhih has 116 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Hanumanmantraprayogavidhih in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Hanumanmantraprayogavidhih?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
