हनुमन्मन्त्राः Hanuman Mantrah
hanumanmantrāḥ
Hanuman Mantrah (हनुमन्मन्त्राः): mantras to Hanumān. 40 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Mantra
- Mantra
- Hanumān
- Mantra
हनुमन्मन्त्राः
1 / 40
(प्रपञ्चसारसारसङ्ग्रहतः)१\। हनुमन्मन्त्रस्य ईश्वरः ऋषिः, अनुष्टुप् छन्दः, हनुमान् देवता ।हां बीजं, नमः शक्तिः, मं कीलकं, मम हनुमत्प्रीत्यर्थे जपेविनियोगः ।हृदयादि न्यासःॐ नमो भगवते आञ्जनेयाय हृदयाय नमः ।ॐ नमो भगवते रुद्रमूर्तये शिरसे स्वाहा ।ॐ नमो भगवते वायुसुताय शिखायै वषट् ।ॐ नमो भगवते अग्निगर्भाय कवचायहुम् ।ॐ नमो भगवते रामदूताय नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ नमो भगवते ब्रह्मास्त्र निवारणाय अस्त्राय फट् ।करन्यासःॐ आञ्जनेयाय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ रुद्रमूर्तये तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ वायुसुताय मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ अग्निगर्भाय अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ रामदूताय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ ब्रह्मास्त्र निवारणाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।ध्यानंस्फटिकाभं स्वर्णकान्तिं द्विभुजं च कृताञ्जलिम् ।कुण्डलद्वयसंशोभिमुखाम्भोजं मुहुर्भजे ॥हौ ॐ नमो भगवन् प्रकटपराक्रम आक्रान्तदिङ्मण्डलयशोवितानधवलीकृतजगत्त्रितय वज्रदेह रुद्रावतारलङ्कापुरीदहन उदधिबन्धन /(लङ्घन) दशग्रीवकृतान्तक,सीताश्वासन, अञ्जनागर्भसम्भव, रामलक्ष्मणानन्दकरकपिसैन्यप्राकारक सुग्रीवधारण पर्वतोत्पाटनबालब्रह्मचारिन् गम्भीरशब्द सर्वग्रहविनाशन सर्वज्वरोत्सादनडाकिनीविध्वंसिन् ॐ ह्रीं हा हा हा हंस हंस एहि सर्वविषं हर हरपरबलं क्षोभय क्षोभय मम सर्वकार्याणि साधय साधय हुं फट् स्वाहा ।२\। अस्य श्रीहनुमन्मन्त्रस्य ब्रह्मा ऋषिः गायत्री छन्दः हनुमान् देवताहां बीजं हीं शक्तिः, हनुमत्प्रीत्यर्थे जपे विनियोगः ।ह्रां ह्रीं ह्रूं ह्रैं ह्रौं ह्रः इति अङ्गन्यासकरन्यासौ ।हृदयादि न्यासःॐ ह्रां आञ्जनेयाय हृदयाय नमः ।ॐ ह्रीं रुद्रमूर्तये शिरसे स्वाहा ।ॐ ह्रूं वायुसुताय शिखायै वषट् ।ॐ ह्रैं अग्निगर्भाय कवचायहुम् ।ॐ ह्रौं रामदूताय नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ ह्रः ब्रह्मास्त्र निवारणाय अस्त्राय फट् ।करन्यासःॐ ह्रां आञ्जनेयाय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ ह्रीं रुद्रमूर्तये तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ ह्रूं वायुसुताय मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ ह्रैं अग्निगर्भाय अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ ह्रौं रामदूताय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ ह्रः ब्रह्मास्त्र निवारणाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।ध्यानम्आञ्जनेयमतिपाटलाननं काञ्चनाद्रिकमनीयविग्रहम् ।पारिजाततरुमूलवासिनं भावयामि पवमाननन्दनम् ॥ॐ नमो भगवते मम मदनक्षोभं संहर संहरआत्मतत्त्वं प्रकाशय प्रकाशय हुम्फट् स्वाहा । (मन्त्रोऽयं विद्याप्रदः)३\। कशिं कुक्ष वरवर अञ्जनावरपुत्र आवेशि आवेशि (आवेशयावेशय)ॐ ह्रीं हनुमन् फट् ।ऋष्यादिन्यासाः पूर्ववत् । पिशाचादि निवृत्तिःफलम् ।४\। वसिष्ठऋषिः अनुष्टुप्छन्दः । हनुमान् देवता ।ॐ नमो हनुमते मम मदनक्षोभं संहर संहरआत्मतत्वं प्रकाशय प्रकाशय हुम्फट् स्वाहा इति अङ्गन्यासकरन्यासौ ।ध्यानम्वामे जानुनि वामबाहुमपरं ज्ञानाख्यमुद्रायुतंहृद्देशे कलयन् वृतो मुनिगणैरध्यात्मदत्तेक्षणः ।आसीनः कदलीवने मणिमये बालार्ककोटिप्रभःध्यायन्ब्रह्म परं करोतु मनसः सिद्धिं (शुद्धिं) हनूमान्मम ॥ॐ नमो हनुमते मम मदनक्षोभं संहर संहरआत्मतत्त्वं प्रकाशय प्रकाशय हुं फट् स्वाहा ।(मदनक्षोभशान्तिविद्याप्रधानोऽयं मन्त्रः ।)शीर्षालिकश्रवणनेत्रकपोलनासादोःपादसन्धिकटिनाभिसपार्श्वहृत्सु ।कण्ठांसयुग्ममुखमूर्धसु च क्रमेणमन्त्राक्षरान्न्यसतु शुद्धमतिः स्वदेहे ॥ (इति न्यासक्रमः)लक्षं जपेत् । कदलीफलैर्वा पनसफलैर्वा; स्वादु (मधु) प्लुतैःदशांशं पुरश्चरणहोमः ।पूजाक्रमःनवशक्तिसहिते सामान्यपीठे आवाह्य अङ्गैःप्रथमावृतिः, जाम्बवते विनताय नीलाय पनसायगन्धमादनायसुषेणाय मैन्दायद्विविदाय इति द्वितीयावृतिः ।लोकेशैः (दिक्पालैः) तृतीया । तदायुधैः चतुर्थी ।यन्त्रं तु कर्णिकायां लिखेत्तारं साध्यगर्भं च तद्बहिः ।अष्टपत्रे केसरोद्यत्स्वरद्वन्द्वे मनोः क्रमात् ॥आद्ये सप्त द्वितीये च चतुरोऽर्णास्तृतीयके ।सप्त तुर्ये पञ्चमे च त्रीणि त्रीण्यक्षराण्यपि ॥षट्सप्तमाष्टपत्रेषु चतुरश्चतुरोऽक्षरान् ।वृत्तोल्लसत्कादिवर्णं भूपुराश्रस्थतारकम् ॥हनूमतो यन्त्रमेतत् वाञ्छितार्थप्रदं परम् ।इदमेव विलिख्य साधु यन्त्रं नवनीते प्रतिजप्य मन्त्रमेनम् ।परिभक्षयतामनङ्गपीडा प्रशमं गच्छति शुद्धिमेति चेतः ॥द्वितीयः प्रयोगःआदाय दोष्णा सलिलं प्रसन्नं प्रजप्य मन्त्रं प्रपिबेत् त्रिवारम् ।रागादिदोषप्रशमाय बुद्धेर्ज्ञानोदयाय प्रशमाय वृत्तेः ॥पुरश्चर्यार्णवतो हनुमन्मन्त्राः१\। अष्टादशाक्षरो मन्त्रःअथान्यं सम्प्रवक्ष्यामि मन्त्रमष्टादशाक्षरम् ।नमो भगवते प्रोच्य आञ्जनेयाय संवदेत् ॥ १॥
(prapañcasārasārasaṅgrahataḥ)1\| hanumanmantrasya īśvaraḥ ṛṣiḥ, anuṣṭup chandaḥ, hanumān devatā |hāṃ bījaṃ, namaḥ śaktiḥ, maṃ kīlakaṃ, mama hanumatprītyarthe japeviniyogaḥ |hṛdayādi nyāsaḥoṃ namo bhagavate āñjaneyāya hṛdayāya namaḥ |oṃ namo bhagavate rudramūrtaye śirase svāhā |oṃ namo bhagavate vāyusutāya śikhāyai vaṣaṭ |oṃ namo bhagavate agnigarbhāya kavacāyahum |oṃ namo bhagavate rāmadūtāya netratrayāya vauṣaṭ |oṃ namo bhagavate brahmāstra nivāraṇāya astrāya phaṭ |karanyāsaḥoṃ āñjaneyāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ rudramūrtaye tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ vāyusutāya madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ agnigarbhāya anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ rāmadūtāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ brahmāstra nivāraṇāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |dhyānaṃsphaṭikābhaṃ svarṇakāntiṃ dvibhujaṃ ca kṛtāñjalim |kuṇḍaladvayasaṃśobhimukhāmbhojaṃ muhurbhaje ||hau oṃ namo bhagavan prakaṭaparākrama ākrāntadiṅmaṇḍalayaśovitānadhavalīkṛtajagattritaya vajradeha rudrāvatāralaṅkāpurīdahana udadhibandhana /(laṅghana) daśagrīvakṛtāntaka,sītāśvāsana, añjanāgarbhasambhava, rāmalakṣmaṇānandakarakapisainyaprākāraka sugrīvadhāraṇa parvatotpāṭanabālabrahmacārin gambhīraśabda sarvagrahavināśana sarvajvarotsādanaḍākinīvidhvaṃsin oṃ hrīṃ hā hā hā haṃsa haṃsa ehi sarvaviṣaṃ hara haraparabalaṃ kṣobhaya kṣobhaya mama sarvakāryāṇi sādhaya sādhaya huṃ phaṭ svāhā | 2\| asya śrīhanumanmantrasya brahmā ṛṣiḥ gāyatrī chandaḥ hanumān devatāhāṃ bījaṃ hīṃ śaktiḥ, hanumatprītyarthe jape viniyogaḥ |hrāṃ hrīṃ hrūṃ hraiṃ hrauṃ hraḥ iti aṅganyāsakaranyāsau |hṛdayādi nyāsaḥoṃ hrāṃ āñjaneyāya hṛdayāya namaḥ |oṃ hrīṃ rudramūrtaye śirase svāhā |oṃ hrūṃ vāyusutāya śikhāyai vaṣaṭ |oṃ hraiṃ agnigarbhāya kavacāyahum |oṃ hrauṃ rāmadūtāya netratrayāya vauṣaṭ |oṃ hraḥ brahmāstra nivāraṇāya astrāya phaṭ |karanyāsaḥoṃ hrāṃ āñjaneyāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ hrīṃ rudramūrtaye tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ hrūṃ vāyusutāya madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ hraiṃ agnigarbhāya anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ hrauṃ rāmadūtāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ hraḥ brahmāstra nivāraṇāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |dhyānamāñjaneyamatipāṭalānanaṃ kāñcanādrikamanīyavigraham |pārijātatarumūlavāsinaṃ bhāvayāmi pavamānanandanam ||oṃ namo bhagavate mama madanakṣobhaṃ saṃhara saṃharaātmatattvaṃ prakāśaya prakāśaya humphaṭ svāhā | (mantro'yaṃ vidyāpradaḥ)3\| kaśiṃ kukṣa varavara añjanāvaraputra āveśi āveśi (āveśayāveśaya)oṃ hrīṃ hanuman phaṭ |ṛṣyādinyāsāḥ pūrvavat | piśācādi nivṛttiḥphalam | 4\| vasiṣṭhaṛṣiḥ anuṣṭupchandaḥ | hanumān devatā |oṃ namo hanumate mama madanakṣobhaṃ saṃhara saṃharaātmatatvaṃ prakāśaya prakāśaya humphaṭ svāhā iti aṅganyāsakaranyāsau |dhyānamvāme jānuni vāmabāhumaparaṃ jñānākhyamudrāyutaṃhṛddeśe kalayan vṛto munigaṇairadhyātmadattekṣaṇaḥ |āsīnaḥ kadalīvane maṇimaye bālārkakoṭiprabhaḥdhyāyanbrahma paraṃ karotu manasaḥ siddhiṃ (śuddhiṃ) hanūmānmama ||oṃ namo hanumate mama madanakṣobhaṃ saṃhara saṃharaātmatattvaṃ prakāśaya prakāśaya huṃ phaṭ svāhā |(madanakṣobhaśāntividyāpradhāno'yaṃ mantraḥ |)śīrṣālikaśravaṇanetrakapolanāsādoḥpādasandhikaṭinābhisapārśvahṛtsu |kaṇṭhāṃsayugmamukhamūrdhasu ca krameṇamantrākṣarānnyasatu śuddhamatiḥ svadehe || (iti nyāsakramaḥ)lakṣaṃ japet | kadalīphalairvā panasaphalairvā; svādu (madhu) plutaiḥdaśāṃśaṃ puraścaraṇahomaḥ |pūjākramaḥnavaśaktisahite sāmānyapīṭhe āvāhya aṅgaiḥprathamāvṛtiḥ, jāmbavate vinatāya nīlāya panasāyagandhamādanāyasuṣeṇāya maindāyadvividāya iti dvitīyāvṛtiḥ |lokeśaiḥ (dikpālaiḥ) tṛtīyā | tadāyudhaiḥ caturthī |yantraṃ tu karṇikāyāṃ likhettāraṃ sādhyagarbhaṃ ca tadbahiḥ |aṣṭapatre kesarodyatsvaradvandve manoḥ kramāt ||ādye sapta dvitīye ca caturo'rṇāstṛtīyake |sapta turye pañcame ca trīṇi trīṇyakṣarāṇyapi ||ṣaṭsaptamāṣṭapatreṣu caturaścaturo'kṣarān |vṛttollasatkādivarṇaṃ bhūpurāśrasthatārakam ||hanūmato yantrametat vāñchitārthapradaṃ param |idameva vilikhya sādhu yantraṃ navanīte pratijapya mantramenam |paribhakṣayatāmanaṅgapīḍā praśamaṃ gacchati śuddhimeti cetaḥ ||dvitīyaḥ prayogaḥādāya doṣṇā salilaṃ prasannaṃ prajapya mantraṃ prapibet trivāram |rāgādidoṣapraśamāya buddherjñānodayāya praśamāya vṛtteḥ ||puraścaryārṇavato hanumanmantrāḥ1\| aṣṭādaśākṣaro mantraḥathānyaṃ sampravakṣyāmi mantramaṣṭādaśākṣaram |namo bhagavate procya āñjaneyāya saṃvadet || 1||
महाबलाय स्वाहेति मुनिरस्येश्वरः स्मृतः ।(नमो भगवते आञ्जनेयाय महाबलाय स्वाहा)छन्दोऽनुष्टुप् देवता तु हनुमान् हँ च बीजकम् ॥ २॥
mahābalāya svāheti munirasyeśvaraḥ smṛtaḥ |(namo bhagavate āñjaneyāya mahābalāya svāhā)chando'nuṣṭup devatā tu hanumān ham̐ ca bījakam || 2||
स्वाहा शक्तिश्चाञ्जनेयो रुद्रमूर्तिर्मरुत्सुतः ।अग्निगर्भो रामदूतो ब्रह्मास्त्रविनिवारकः ।एतैर्ङेऽन्तैः षडङ्गानि तथाङ्गुष्ठादिषु न्यसेत् ॥ ३॥
svāhā śaktiścāñjaneyo rudramūrtirmarutsutaḥ |agnigarbho rāmadūto brahmāstravinivārakaḥ |etairṅe'ntaiḥ ṣaḍaṅgāni tathāṅguṣṭhādiṣu nyaset || 3||
तप्तकाञ्चनसङ्काशं हृदये निहिताञ्जलिम् ।किरीटिनं कुण्डलिनं ध्यायेद्वानरनायकम् ॥ ४॥
taptakāñcanasaṅkāśaṃ hṛdaye nihitāñjalim |kirīṭinaṃ kuṇḍalinaṃ dhyāyedvānaranāyakam || 4||
अयुतं प्रजपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयात्तिलैः ।विप्रसन्तर्पणाद्यं तु प्राग्वत् सिद्धौ भवेन्मनुः ॥ ५॥
ayutaṃ prajapenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyāttilaiḥ |viprasantarpaṇādyaṃ tu prāgvat siddhau bhavenmanuḥ || 5||
जितेन्द्रियो नक्तभोजी प्रत्येकं साष्टकं शतम् ।जपित्वा क्षुद्ररोगेभ्यो मुच्यते दिवसत्रयात् ।भूतप्रेतपिशाचादिनाशायैवं समाचरेत् ॥ ६॥
jitendriyo naktabhojī pratyekaṃ sāṣṭakaṃ śatam |japitvā kṣudrarogebhyo mucyate divasatrayāt |bhūtapretapiśācādināśāyaivaṃ samācaret || 6||
महारोगनिवृत्त्यै तु सहस्रं त्रिदिनं जपेत् ।यताशनोऽयुतं नित्यं जपेद्ध्यायन् कपीश्वरम् ।राक्षसौघं विनिघ्नन्तमचिराज्जयति द्विषः ॥ ७॥
mahāroganivṛttyai tu sahasraṃ tridinaṃ japet |yatāśano'yutaṃ nityaṃ japeddhyāyan kapīśvaram |rākṣasaughaṃ vinighnantamacirājjayati dviṣaḥ || 7||
सुग्रीवेण समं रामं सन्दधानं स्मरन् कपिम् ।प्रजप्यायुतमात्रं तु सन्धिं कुर्याद्विरुद्धयोः ॥ ८॥
sugrīveṇa samaṃ rāmaṃ sandadhānaṃ smaran kapim |prajapyāyutamātraṃ tu sandhiṃ kuryādviruddhayoḥ || 8||
लङ्कां दहन्तं तं ध्यायन्नयुतं प्रजपेन्मनुम् ।शत्रूणां प्रदहेद्ग्रामानचिरादेव साधकः ॥ ९॥
laṅkāṃ dahantaṃ taṃ dhyāyannayutaṃ prajapenmanum |śatrūṇāṃ pradahedgrāmānacirādeva sādhakaḥ || 9||
प्रयाणसमये ध्यायन् हनुमन्तं मनुं जपेत् ।यो याति सोऽचिरात् स्वेष्टं साधयित्वा गृहं व्रजेत् ॥ १०॥
prayāṇasamaye dhyāyan hanumantaṃ manuṃ japet |yo yāti so'cirāt sveṣṭaṃ sādhayitvā gṛhaṃ vrajet || 10||
यः कपीशं सदा गेहे पूजयेज्जपतत्परः ।आयुर्लक्ष्म्यौ प्रवर्धेते तस्य नश्यन्त्युपद्रवाः ॥ ११॥
yaḥ kapīśaṃ sadā gehe pūjayejjapatatparaḥ |āyurlakṣmyau pravardhete tasya naśyantyupadravāḥ || 11||
शार्दूलतस्करादिभ्यो रक्षेन्मनुरयं स्मृतः ।प्रस्थानकाले चौरेभ्यो दुष्टसर्पादपि ध्रुवम् ॥ १२॥
śārdūlataskarādibhyo rakṣenmanurayaṃ smṛtaḥ |prasthānakāle caurebhyo duṣṭasarpādapi dhruvam || 12||
पुच्छाकारे सुवसने लेखिन्या कोकिलोत्थया ।अष्टगन्धैर्लिखेद्रूपं कपिराजस्य सुन्दरम् ॥ १३॥
pucchākāre suvasane lekhinyā kokilotthayā |aṣṭagandhairlikhedrūpaṃ kapirājasya sundaram || 13||
तन्मध्येऽष्टादशार्णं तु शत्रूणामयुतं लिखेत् ।तेन मन्त्राभिजप्तेन शिरोबन्धेन भूमिपः ।जयत्यरिगणं सर्वं दर्शनादेव निश्चितम् ॥ १४॥
tanmadhye'ṣṭādaśārṇaṃ tu śatrūṇāmayutaṃ likhet |tena mantrābhijaptena śirobandhena bhūmipaḥ |jayatyarigaṇaṃ sarvaṃ darśanādeva niścitam || 14||
२\। अष्टाक्षरो मन्त्रःअथान्यं सम्प्रवक्ष्यामि मन्त्रमष्टाक्षरं परम् ।षड्दीर्घयुक्ता हृल्लेखा प्रणवेन च सम्पुटा ॥अष्टार्णोऽयं हनुमतो मन्त्रराजः प्रकीर्तितः ।षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडङ्गविधिरीरितः ॥ १६॥
2\| aṣṭākṣaro mantraḥathānyaṃ sampravakṣyāmi mantramaṣṭākṣaraṃ param |ṣaḍdīrghayuktā hṛllekhā praṇavena ca sampuṭā ||aṣṭārṇo'yaṃ hanumato mantrarājaḥ prakīrtitaḥ |ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ || 16||
ॐ ह्रीं ह्रीं ह्रीं ह्रीं ह्रीं ह्रीं ॐबालार्काभं त्रिभुवनं क्षोभकान् सर्वराक्षसान् ।नादेनैव त्रासयन्तं सुग्रीवादिकसेवितम् ।सुन्दरं रामचरणध्यानं ध्यायेत्समीरजम् ॥ १७॥
oṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ oṃbālārkābhaṃ tribhuvanaṃ kṣobhakān sarvarākṣasān |nādenaiva trāsayantaṃ sugrīvādikasevitam |sundaraṃ rāmacaraṇadhyānaṃ dhyāyetsamīrajam || 17||
३\। द्वादशाक्षरो मन्त्रःअथास्यायं प्रवक्ष्यामि द्वादशार्णं महामनुम् ।हौं बीजं सम्यगुच्चार्य पूर्वोक्तं कूटपञ्चकम् ॥ १८॥
3\| dvādaśākṣaro mantraḥathāsyāyaṃ pravakṣyāmi dvādaśārṇaṃ mahāmanum |hauṃ bījaṃ samyaguccārya pūrvoktaṃ kūṭapañcakam || 18||
हनुमते नमो मन्त्रो रामचन्द्रो मुनिर्मतः ।जगतीछन्द उद्दिष्टं हनुमान्देवता मतः ॥ १९॥
hanumate namo mantro rāmacandro munirmataḥ |jagatīchanda uddiṣṭaṃ hanumāndevatā mataḥ || 19||
बीजं तु पञ्चमं कूटं शक्तिराद्यं च कूटकम् ।षड्बीजैः प्रथमैर्न्यासः षडङ्गोऽस्य प्रकीर्तितः ॥ २०॥
bījaṃ tu pañcamaṃ kūṭaṃ śaktirādyaṃ ca kūṭakam |ṣaḍbījaiḥ prathamairnyāsaḥ ṣaḍaṅgo'sya prakīrtitaḥ || 20||
आद्यन्ताकृतिवेदार्णा बिन्दुरुद्रस्वरान्विताः ।हनूमतस्त्वाद्यकूटमेतत्साधक उच्चरेत् ॥ २१॥
ādyantākṛtivedārṇā bindurudrasvarānvitāḥ |hanūmatastvādyakūṭametatsādhaka uccaret || 21||
प्रकृत्याकृतिवेदार्णा बिन्दुरुद्रस्वरान्विताः ।द्वितीयं कूटमेतत्स्यादाद्यन्ताकृतिवर्णकाः ॥ २२॥
prakṛtyākṛtivedārṇā bindurudrasvarānvitāḥ |dvitīyaṃ kūṭametatsyādādyantākṛtivarṇakāḥ || 22||
विसर्गेन्दुस्वरोपेतास्तृतीयं कूटमुच्यते ।आद्यन्तसिद्धाकृत्यब्धिवर्णैरीशस्वरान्वितैः ॥ २३॥
visargendusvaropetāstṛtīyaṃ kūṭamucyate |ādyantasiddhākṛtyabdhivarṇairīśasvarānvitaiḥ || 23||
सानुस्वारैस्तुर्यकूटं साद्यः सौः पञ्चमं मतम् ।(हौं ह्फ्रें ख्फ्रें ह्स्रों ह्स्ख्फ्रें सः ह्सौं हनुमते नमः)ध्यानं पूर्वोक्तमेवास्य जपेदर्कसहस्रकम् ।दशांशं जुहुयाद्व्रीहीन् पयोदध्याज्यसंयुतान् ॥ २४॥
sānusvāraisturyakūṭaṃ sādyaḥ sauḥ pañcamaṃ matam |(hauṃ hphreṃ khphreṃ hsroṃ hskhphreṃ saḥ hsauṃ hanumate namaḥ)dhyānaṃ pūrvoktamevāsya japedarkasahasrakam |daśāṃśaṃ juhuyādvrīhīn payodadhyājyasaṃyutān || 24||
४\। मालामन्त्रःअथातः सम्प्रवक्ष्यामि मालामन्त्रं वदेद्ध्रुवम् ।वज्रकाय वज्रतुण्ड वदेत् कपिलपिङ्गल ॥ २५॥
4\| mālāmantraḥathātaḥ sampravakṣyāmi mālāmantraṃ vadeddhruvam |vajrakāya vajratuṇḍa vadet kapilapiṅgala || 25||
ऊर्ध्वकेश महाबल रक्तमुखेति कीर्तयेत् ।तडिज्जिह्व महारौद्र दंष्ट्रोत्कटकहद्वयम् ॥ २६॥
ūrdhvakeśa mahābala raktamukheti kīrtayet |taḍijjihva mahāraudra daṃṣṭrotkaṭakahadvayam || 26||
करालिने महा प्रोच्य दृढप्रति च हा वदेत् ।हि लङ्केश्वर वेत्युक्त्वा धाय महा वदेत्परम् ॥ २७॥
karāline mahā procya dṛḍhaprati ca hā vadet |hi laṅkeśvara vetyuktvā dhāya mahā vadetparam || 27||
सेतुबन्ध महाशैलप्रवाह गगनेचर ।एह्येहि भगवन् प्रोच्य महाबलपराक्रम ॥ २८॥
setubandha mahāśailapravāha gaganecara |ehyehi bhagavan procya mahābalaparākrama || 28||
भैरवाज्ञापय प्रोच्य एह्येहीति पदं वदेत् ।महारौद्रपदं प्रोच्य दीर्घपुच्छेन वेष्टय ॥ २९॥
bhairavājñāpaya procya ehyehīti padaṃ vadet |mahāraudrapadaṃ procya dīrghapucchena veṣṭaya || 29||
वैरिणं भञ्जय द्वन्द्वं हूँ फड्बाणार्कवर्णवान् ।मुन्याद्यर्चाप्रयोगादिसर्वं सूर्यार्णवन्मतम् ॥ ३०॥
vairiṇaṃ bhañjaya dvandvaṃ hūm̐ phaḍbāṇārkavarṇavān |munyādyarcāprayogādisarvaṃ sūryārṇavanmatam || 30||
५\। अन्यो मन्त्रःनमः सबिन्दुमृद्धत्य हनुमन्तं च ङेऽन्तकम् ।रुद्रात्मकाय कवचमस्त्रं चेत्येकवर्णकः ॥ ३१॥
5\| anyo mantraḥnamaḥ sabindumṛddhatya hanumantaṃ ca ṅe'ntakam |rudrātmakāya kavacamastraṃ cetyekavarṇakaḥ || 31||
मन्त्रोऽयं हरिणा पूर्वं दत्तो गाण्डीवधन्विने ।एतस्य साधनं कृत्वा रणे विजयमाप्तवान् ॥ ६\। अन्यो मन्त्रःस्वबीजं पूर्वमुच्चार्य ङेऽन्तं पवननन्दनम् ।वह्निजायावधि प्रोक्तो मन्त्रोऽयं सुरपादपः ॥ ३३॥
mantro'yaṃ hariṇā pūrvaṃ datto gāṇḍīvadhanvine |etasya sādhanaṃ kṛtvā raṇe vijayamāptavān || 6\| anyo mantraḥsvabījaṃ pūrvamuccārya ṅe'ntaṃ pavananandanam |vahnijāyāvadhi prokto mantro'yaṃ surapādapaḥ || 33||
षड्दीर्घभाजा बीजेन मन्त्रार्णैरङ्गकल्पना ।स्वरैः काद्यैश्च क्षान्तैश्च प्राणायामत्रयं चरेत् ॥ ३४॥
ṣaḍdīrghabhājā bījena mantrārṇairaṅgakalpanā |svaraiḥ kādyaiśca kṣāntaiśca prāṇāyāmatrayaṃ caret || 34||
ॐ हं पवननन्दनाय स्वाहा ।ध्यायेद्रणे हनूमन्तं कपिकोटिसमन्वितम् ।धावन्तं रावणं जेतुं दृष्ट्वा सत्वरमुत्थितम् ॥ ३५॥
oṃ haṃ pavananandanāya svāhā |dhyāyedraṇe hanūmantaṃ kapikoṭisamanvitam |dhāvantaṃ rāvaṇaṃ jetuṃ dṛṣṭvā satvaramutthitam || 35||
लक्ष्मणं च महावीरं पतितं रणभूतले ।गुरुक्रोधं समुत्पाद्य गृहीत्वा गुरुपर्वतम् ॥ ३६॥
lakṣmaṇaṃ ca mahāvīraṃ patitaṃ raṇabhūtale |gurukrodhaṃ samutpādya gṛhītvā guruparvatam || 36||
हाहाकारैः सदर्पैश्च कम्पयन्तं जगत्त्रयम् ।आब्रह्म च समाव्याप्य कृत्वा भीमकलेवरम् ॥ ३७॥
hāhākāraiḥ sadarpaiśca kampayantaṃ jagattrayam |ābrahma ca samāvyāpya kṛtvā bhīmakalevaram || 37||
पूजा तु वैष्णवे पीठे लक्षमेकं जपं चरेत् ।ततः सिद्धमनुर्मन्त्री साधयेत्सिद्धिमुत्तमाम् ॥ ३८॥
pūjā tu vaiṣṇave pīṭhe lakṣamekaṃ japaṃ caret |tataḥ siddhamanurmantrī sādhayetsiddhimuttamām || 38||
ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय कृतनित्यक्रियो द्विजः ।गत्वा नदीं ततः स्नात्वा तीर्थमावाह्य चाष्टधा ॥ ३९॥
brāhme muhūrte cotthāya kṛtanityakriyo dvijaḥ |gatvā nadīṃ tataḥ snātvā tīrthamāvāhya cāṣṭadhā || 39||
सम्पूज्य हनूमन्तं षट्सहस्रं जपमाचरेत् ॥ ४०॥
sampūjya hanūmantaṃ ṣaṭsahasraṃ japamācaret || 40||
एवं सप्तदिनान्ते च समायाति कपीश्वरः ।रात्रौ त्रिभागशेषायां ददाति वरमीप्सितम् ॥ ४१॥
evaṃ saptadinānte ca samāyāti kapīśvaraḥ |rātrau tribhāgaśeṣāyāṃ dadāti varamīpsitam || 41||
विद्यां वापि धनं वापि राज्यं वा शत्रुनिग्रहम् ।ददाति साधकेन्द्राय सत्यं सत्यं सुनिश्चयम् ॥ ४२॥
vidyāṃ vāpi dhanaṃ vāpi rājyaṃ vā śatrunigraham |dadāti sādhakendrāya satyaṃ satyaṃ suniścayam || 42||
॥ इति हनुमन्मन्त्राः सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Hanuman Mantrah?
Hanuman Mantrah has 40 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Hanuman Mantrah in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Hanuman Mantrah?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
