श्रीहरिमङ्गलकवचम् Shantikam Sahitam Shri Hari Mangala Kavacham

श्रीशाण्डिल्य उवाच ।शान्तिकं सम्प्रवक्ष्यामि भक्तानां हितकाम्यया ।येन प्रयुज्यमानेन सर्वा भीतिर्निवर्तते ॥ १॥

śrīśāṇḍilya uvāca |śāntikaṃ sampravakṣyāmi bhaktānāṃ hitakāmyayā |yena prayujyamānena sarvā bhītirnivartate || 1||

समुद्भूतो यदा ब्रह्मा सृष्ट्वेदमयजद्धरिम् ।स्वाहायै पश्यतस्तस्य हेतोर्यातो यदृच्छया ॥ २॥

samudbhūto yadā brahmā sṛṣṭvedamayajaddharim |svāhāyai paśyatastasya hetoryāto yadṛcchayā || 2||

तेन यज्ञात्मना यज्ञे पुरे कृत्वा निवर्तितुम् ।यावद्दिष्टं ततस्तावज्जग्राह शिखया शुचिः ॥ ३॥

tena yajñātmanā yajñe pure kṛtvā nivartitum |yāvaddiṣṭaṃ tatastāvajjagrāha śikhayā śuciḥ || 3||

तेन सम्पीतमात्रेण देवकार्ये महत्तरे ।असूत भगवानग्निः ऋषीन् षष्टिसहस्रिणः ॥ ४॥

tena sampītamātreṇa devakārye mahattare |asūta bhagavānagniḥ ṛṣīn ṣaṣṭisahasriṇaḥ || 4||

ब्रह्मणा कृपया तेभ्यः सर्वमङ्गलमङ्गलम् ।कवचञ्च पाठितं दिव्यं यदुक्तं हरिणात्मने ॥ ५॥

brahmaṇā kṛpayā tebhyaḥ sarvamaṅgalamaṅgalam |kavacañca pāṭhitaṃ divyaṃ yaduktaṃ hariṇātmane || 5||

ये गुप्ता मुनिवरा ब्रह्मघ्नै रावणादिभिः ।अधृष्यास्तप आतस्थुः प्रीतो येभ्यो रघूत्तमः ॥ ६॥

ye guptā munivarā brahmaghnai rāvaṇādibhiḥ |adhṛṣyāstapa ātasthuḥ prīto yebhyo raghūttamaḥ || 6||

प्रसादशक्तेः सम्पर्कात् पूजनाच्च मधुद्विषः ।प्रिया बभूवुस्ते लोके तदहं वच्मि भो द्विजाः ॥ ७॥

prasādaśakteḥ samparkāt pūjanācca madhudviṣaḥ |priyā babhūvuste loke tadahaṃ vacmi bho dvijāḥ || 7||

कवचस्यास्य मुनयो ब्रह्माग्नितनया मताः ।गायत्रञ्च भवेच्छन्दो देवता श्रीपतिः स्वयम् ॥ ८॥

kavacasyāsya munayo brahmāgnitanayā matāḥ |gāyatrañca bhavecchando devatā śrīpatiḥ svayam || 8||

प्रसादाख्या भवेच्छक्तिः बीजं लीलाप्रियो हरिः ।निष्प्रत्यूहनिजानन्दावाप्तये विनियोजनम् ॥ ९॥

prasādākhyā bhavecchaktiḥ bījaṃ līlāpriyo hariḥ |niṣpratyūhanijānandāvāptaye viniyojanam || 9||

मूलतोऽस्य षडङ्गानि भाचक्राद्यैश्च रक्षणम् ।तीर्थगोपादरजसा न्यासः सर्वाङ्गलैः शुचेः ॥ १०॥

mūlato'sya ṣaḍaṅgāni bhācakrādyaiśca rakṣaṇam |tīrthagopādarajasā nyāsaḥ sarvāṅgalaiḥ śuceḥ || 10||

अथ श्रीमङ्गलकवचम् ।ॐ श्रीहरये नमः ।श्रीकृष्णः सर्वतः पायात् शिरः श्रीपुरुषोत्तमः ।ललाटमक्षरः पायान्मायेशो नयने उभे ॥ १॥

atha śrīmaṅgalakavacam |oṃ śrīharaye namaḥ |śrīkṛṣṇaḥ sarvataḥ pāyāt śiraḥ śrīpuruṣottamaḥ |lalāṭamakṣaraḥ pāyānmāyeśo nayane ubhe || 1||

श्रवणे भगवान् कालः नासिके कृतिमान् विभुः ।परमात्मा च वाचं मे जीवेशो रसनां मम ॥ २॥

śravaṇe bhagavān kālaḥ nāsike kṛtimān vibhuḥ |paramātmā ca vācaṃ me jīveśo rasanāṃ mama || 2||

हृदयं वासुदेवो मे अहं सङ्कर्षणः प्रभुः ।प्रद्युम्नश्च धियं पातु अनिरुद्धोऽपि मानसम् ॥ ३॥

hṛdayaṃ vāsudevo me ahaṃ saṅkarṣaṇaḥ prabhuḥ |pradyumnaśca dhiyaṃ pātu aniruddho'pi mānasam || 3||

भुजौ मे यादसामीशः पादौ मे कमठेश्वरः ।मूलाधारन्तु वाराहो नृहरिर्मणिपूरकम् ॥ ४॥

bhujau me yādasāmīśaḥ pādau me kamaṭheśvaraḥ |mūlādhārantu vārāho nṛharirmaṇipūrakam || 4||

नाभिं मे भार्गवो रामः पार्श्वं मे रघुनन्दनः ।पृष्ठं बलः ककुद् बुद्धः कल्किः शेषं कलाधरः ॥ ५॥

nābhiṃ me bhārgavo rāmaḥ pārśvaṃ me raghunandanaḥ |pṛṣṭhaṃ balaḥ kakud buddhaḥ kalkiḥ śeṣaṃ kalādharaḥ || 5||

दृष्टिं त्रिविक्रमः पातु कृत्तिं च कमलापतिः ।सूत्रं सुदर्शनः पातु अनुसूत्रं महेश्वरः ॥ ६॥

dṛṣṭiṃ trivikramaḥ pātu kṛttiṃ ca kamalāpatiḥ |sūtraṃ sudarśanaḥ pātu anusūtraṃ maheśvaraḥ || 6||

रूपं रमापतिः पातु रसं रक्षोविनाशनः ।गन्धं गणानामधिपः स्पर्शं मे मधुसूदनः ॥ ७॥

rūpaṃ ramāpatiḥ pātu rasaṃ rakṣovināśanaḥ |gandhaṃ gaṇānāmadhipaḥ sparśaṃ me madhusūdanaḥ || 7||

नन्दको मे नभस्तत्त्वं नभस्वन्तं गदाधरः ।चक्रपाणिर्हुताशं मे शङ्खभृत्सलिलं सदा ॥ ८॥

nandako me nabhastattvaṃ nabhasvantaṃ gadādharaḥ |cakrapāṇirhutāśaṃ me śaṅkhabhṛtsalilaṃ sadā || 8||

धरां मे कमली पातु स्वरूपं रविमण्डली ।अभिधां मे हरिः पातु सर्वतो जगदीश्वरः ॥ ९॥

dharāṃ me kamalī pātu svarūpaṃ ravimaṇḍalī |abhidhāṃ me hariḥ pātu sarvato jagadīśvaraḥ || 9||

अव्यक्तं मां हरिः पायाद् व्यक्तं मां केशवो विभुः ।मायिनं मां रमानाथो माधवः परतन्त्रगम् ॥ १०॥

avyaktaṃ māṃ hariḥ pāyād vyaktaṃ māṃ keśavo vibhuḥ |māyinaṃ māṃ ramānātho mādhavaḥ paratantragam || 10||

गोविन्दो मां निरानन्दं दुर्भगं विष्णुरव्ययः ।कर्मणोऽभिमुखं देवो मधुद्विट् प्राकृतं प्रभुः ॥ ११॥

govindo māṃ nirānandaṃ durbhagaṃ viṣṇuravyayaḥ |karmaṇo'bhimukhaṃ devo madhudviṭ prākṛtaṃ prabhuḥ || 11||

भूगतं वामनः पातु अन्नगं श्रीधरोऽवतु ।रेतस्थं तु हृषीकेशः पद्मनाभोऽपि गर्भगम् ॥ १२॥

bhūgataṃ vāmanaḥ pātu annagaṃ śrīdharo'vatu |retasthaṃ tu hṛṣīkeśaḥ padmanābho'pi garbhagam || 12||

दामोदरश्चोदरस्थजातं सङ्कर्षणोऽवतु ।शिशुं श्रीवासुदेवोऽव्यात् प्रद्युम्नोऽपि स्तनन्धयम् ॥ १३॥

dāmodaraścodarasthajātaṃ saṅkarṣaṇo'vatu |śiśuṃ śrīvāsudevo'vyāt pradyumno'pi stanandhayam || 13||

मात्राऽनिरुद्धः सार्द्धं मां धात्र्यापि पुरुषोत्तमः ।अधोक्षजश्च ताताद्यैः बालैर्नरहरिः स्वयम् ॥ १४॥

mātrā'niruddhaḥ sārddhaṃ māṃ dhātryāpi puruṣottamaḥ |adhokṣajaśca tātādyaiḥ bālairnarahariḥ svayam || 14||

अच्युतः क्रीडने पातु कुमारन्तु जनार्दनः ।भुञ्जानं वा पिबन्तं वा उपेन्द्रो हसितं रतम् ॥ १५॥

acyutaḥ krīḍane pātu kumārantu janārdanaḥ |bhuñjānaṃ vā pibantaṃ vā upendro hasitaṃ ratam || 15||

उच्चरन्तं चरन्तञ्च शयानं श्रीपतिर्हरिः ।रुदन्तं क्षुधितं पातु श्रीकृष्णः परिपीडितम् ॥ १६॥

uccarantaṃ carantañca śayānaṃ śrīpatirhariḥ |rudantaṃ kṣudhitaṃ pātu śrīkṛṣṇaḥ paripīḍitam || 16||

ग्रहैर्बालग्रहैर्वापि कृत्रिमैश्च विषैः क्षतैः ।जन्तुभिः पापकैर्हिंस्रैः पातु श्रीरघुनन्दनः ॥ १७॥

grahairbālagrahairvāpi kṛtrimaiśca viṣaiḥ kṣataiḥ |jantubhiḥ pāpakairhiṃsraiḥ pātu śrīraghunandanaḥ || 17||

भूतप्रेतक्षेत्रपालैर्महोत्पातैर्महाभयैः ।कार्मणैर्डाकिनीभिश्च पातु मां गरुडध्वजः ॥ १८॥

bhūtapretakṣetrapālairmahotpātairmahābhayaiḥ |kārmaṇairḍākinībhiśca pātu māṃ garuḍadhvajaḥ || 18||

विषदंशैर्विषश्वासैर्विषसस्यैर्विषाक्षिभिः ।विषयोगैः चोपविषैः शेषशायी सदाऽवतु ॥ १९॥

viṣadaṃśairviṣaśvāsairviṣasasyairviṣākṣibhiḥ |viṣayogaiḥ copaviṣaiḥ śeṣaśāyī sadā'vatu || 19||

किशोरे कमलाकान्तः पौगण्डे परमेश्वरः ।विहरन्तं विहारेषु देवो वै विष्टरश्रवाः ॥ २०॥

kiśore kamalākāntaḥ paugaṇḍe parameśvaraḥ |viharantaṃ vihāreṣu devo vai viṣṭaraśravāḥ || 20||

संस्कारे यज्ञभुक् पातु श्रौतस्मार्तकृतौ हरिः ।वार्त्तायां व्यवहारे च श्रीनाथश्च पराश्रयः ॥ २१॥

saṃskāre yajñabhuk pātu śrautasmārtakṛtau hariḥ |vārttāyāṃ vyavahāre ca śrīnāthaśca parāśrayaḥ || 21||

सेवायां परवासे च सदा लाभे सदा व्यये ।गृहकृत्येषु सर्वेषु पातु मां जगदीश्वरः ॥ २२॥

sevāyāṃ paravāse ca sadā lābhe sadā vyaye |gṛhakṛtyeṣu sarveṣu pātu māṃ jagadīśvaraḥ || 22||

गृहे पातु सदा रामः बहिः पातु बलाधिकः ।सन्धौ सभासु मार्गेषु वैकुण्ठः पातु भूतले ॥ २३॥

gṛhe pātu sadā rāmaḥ bahiḥ pātu balādhikaḥ |sandhau sabhāsu mārgeṣu vaikuṇṭhaḥ pātu bhūtale || 23||

क्रीडन्तं भार्ययैकान्ते रुक्मिणीशो सदाऽवतु ।लालयन्तमपत्यानि पातु द्वारावतीपतिः ॥ २४॥

krīḍantaṃ bhāryayaikānte rukmiṇīśo sadā'vatu |lālayantamapatyāni pātu dvārāvatīpatiḥ || 24||

पचन्तं गृहकृत्येषु हसन्तं सखिभिः पुनः ।व्रजन्तं दुर्गभागेषु तिष्ठन्तं दुर्जनैरपि ॥ २५॥

pacantaṃ gṛhakṛtyeṣu hasantaṃ sakhibhiḥ punaḥ |vrajantaṃ durgabhāgeṣu tiṣṭhantaṃ durjanairapi || 25||

शार्ङ्गधन्वा हरिः पातु विवदन्तं परैः क्वचित् ।विद्यावादे मन्त्रवादे विवादे कलहे परैः ॥ २६॥

śārṅgadhanvā hariḥ pātu vivadantaṃ paraiḥ kvacit |vidyāvāde mantravāde vivāde kalahe paraiḥ || 26||

क्रियासु पौरुषे युद्धे पातु चाणूरदर्पहा ।भुक्ताभुक्तैरमुक्तैश्च मुक्तैः शस्त्रास्त्रसञ्चयैः ॥ २७॥

kriyāsu pauruṣe yuddhe pātu cāṇūradarpahā |bhuktābhuktairamuktaiśca muktaiḥ śastrāstrasañcayaiḥ || 27||

मणिमन्त्रौषधैर्यन्त्रैस्तन्त्रैरव्याद्दिशां पतिः ।जले तु भगवान्मत्स्यः कमठश्च जले स्थले ॥ २८॥

maṇimantrauṣadhairyantraistantrairavyāddiśāṃ patiḥ |jale tu bhagavānmatsyaḥ kamaṭhaśca jale sthale || 28||

वाराहो धरणीपृष्ठे दुर्गे नरहरिर्हरिः ।जलमार्गे दुर्गमार्गे हिममार्गेऽग्निमार्गके ॥ २९॥

vārāho dharaṇīpṛṣṭhe durge naraharirhariḥ |jalamārge durgamārge himamārge'gnimārgake || 29||

नानाविधेषु यानेषु खगयानः सदाऽवतु ।आकाशाच्छब्दतश्चापि पातु मां परमेश्वरः ॥ ३०॥

nānāvidheṣu yāneṣu khagayānaḥ sadā'vatu |ākāśācchabdataścāpi pātu māṃ parameśvaraḥ || 30||

वायुतः स्पर्शतश्चापि पातु मां मुरमर्द्दनः ।वैश्वानरात्प्रकाशाच्च पातु मां माधवः स्वयम् ॥ ३१॥

vāyutaḥ sparśataścāpi pātu māṃ muramarddanaḥ |vaiśvānarātprakāśācca pātu māṃ mādhavaḥ svayam || 31||

कीलालाद्रसतः पातु नरकोच्छेदको विभुः ।धराया गन्धतः पातु परमात्मा सनातनः ॥ ३२॥

kīlālādrasataḥ pātu narakocchedako vibhuḥ |dharāyā gandhataḥ pātu paramātmā sanātanaḥ || 32||

इन्द्रियेभ्यः क्रियाभ्यश्च पातु दैत्यनिषूदनः ।हृषीकेभ्यो गोचरेभ्यो हृषीकेशः सदाऽवतु ॥ ३३॥

indriyebhyaḥ kriyābhyaśca pātu daityaniṣūdanaḥ |hṛṣīkebhyo gocarebhyo hṛṣīkeśaḥ sadā'vatu || 33||

देवताभ्यः प्रकाशेभ्योऽप्यन्तःकरणतः प्रभुः ।आत्मनः परतश्चापि देवः पातु स्वभूः सदा ॥ ३४॥

devatābhyaḥ prakāśebhyo'pyantaḥkaraṇataḥ prabhuḥ |ātmanaḥ parataścāpi devaḥ pātu svabhūḥ sadā || 34||

देशतः कालतश्चापि निजेच्छातोऽप्यदृष्टतः ।सर्वतोऽपि हरिः पायादुक्तानुक्तस्वरूपतः ॥ ३५॥

deśataḥ kālataścāpi nijecchāto'pyadṛṣṭataḥ |sarvato'pi hariḥ pāyāduktānuktasvarūpataḥ || 35||

श्रीकृष्णायेति मामूर्ध्वं गोविन्दायेति मध्यतः ।गोपीजनवल्लभाय नमः स्वाहेत्यधोऽवतु ॥ ३६॥

śrīkṛṣṇāyeti māmūrdhvaṃ govindāyeti madhyataḥ |gopījanavallabhāya namaḥ svāhetyadho'vatu || 36||

क्लीं कृष्णाय नमश्चाग्रे ग्लौं कृष्णायेति पृष्ठतः ।श्रीकृष्णायेत्यूर्ध्वतो मां मां कृष्णायेत्यधःस्थलात् ॥ ३७॥

klīṃ kṛṣṇāya namaścāgre glauṃ kṛṣṇāyeti pṛṣṭhataḥ |śrīkṛṣṇāyetyūrdhvato māṃ māṃ kṛṣṇāyetyadhaḥsthalāt || 37||

श्रीमन्मुकुन्दचरणं शरणं मे सदा भवेत् ।तेन सार्वात्मिकी शुद्धी रक्षा भवतु सर्वतः ॥ ३८॥

śrīmanmukundacaraṇaṃ śaraṇaṃ me sadā bhavet |tena sārvātmikī śuddhī rakṣā bhavatu sarvataḥ || 38||

अहं हरेर्मम हरिः हरये सर्वमर्पितम् ।तेन मामनुगृह्णातु यशोदानन्दनन्दनः ॥ ३९॥

ahaṃ harermama hariḥ haraye sarvamarpitam |tena māmanugṛhṇātu yaśodānandanandanaḥ || 39||

हरिदासान् प्रपन्नं मां प्रपन्नं हरिभावुकान् ।श्रीमदार्यान् प्रपन्नं मां पातु श्रीगोकुलेश्वरः ॥ ४०॥

haridāsān prapannaṃ māṃ prapannaṃ haribhāvukān |śrīmadāryān prapannaṃ māṃ pātu śrīgokuleśvaraḥ || 40||

श्रीमद्गुणानां श्रवणे श्रद्धया सक्तमानसम् ।श्रवणं मेऽवतु श्रोत्रे मनस्तत्त्वञ्च पातु मे ॥ ४१॥

śrīmadguṇānāṃ śravaṇe śraddhayā saktamānasam |śravaṇaṃ me'vatu śrotre manastattvañca pātu me || 41||

कीर्त्तनं वह्निना वाच्यं स्मरणं हृदयं धिया ।सेवनं स्थूलगात्रं मे अर्चनं च तनुं तनूम् ॥ ४२॥

kīrttanaṃ vahninā vācyaṃ smaraṇaṃ hṛdayaṃ dhiyā |sevanaṃ sthūlagātraṃ me arcanaṃ ca tanuṃ tanūm || 42||

वन्दनं दैवतकुलं दास्ये जीवं पुनातु मे ।सख्यं मे भजनानन्दं स्वानन्दञ्चार्पणं ददेत् ॥ ४३॥

vandanaṃ daivatakulaṃ dāsye jīvaṃ punātu me |sakhyaṃ me bhajanānandaṃ svānandañcārpaṇaṃ dadet || 43||

प्रेमस्फूर्तिं सदा मां सा करोतु भगवन्मयम् ।येन केनाप्युपायेन अनुगृह्णातु मां हरिः ॥ ४४॥

premasphūrtiṃ sadā māṃ sā karotu bhagavanmayam |yena kenāpyupāyena anugṛhṇātu māṃ hariḥ || 44||

ददातु भजनानन्दं भक्तिं मह्यं ददातु सः ।दर्शनं निजलीलायाः कृपया कारयत्वथ ॥ ४५॥

dadātu bhajanānandaṃ bhaktiṃ mahyaṃ dadātu saḥ |darśanaṃ nijalīlāyāḥ kṛpayā kārayatvatha || 45||

माथुरं मण्डलं पातु पातु दिव्यं व्रजस्थलम् ।गोकुलं गिरिराट् पातु वृन्दारण्यञ्च रक्षतु ॥ ४६॥

māthuraṃ maṇḍalaṃ pātu pātu divyaṃ vrajasthalam |gokulaṃ girirāṭ pātu vṛndāraṇyañca rakṣatu || 46||

श्रीराधिका स्वात्मरूपा नित्यसिद्धा व्रजेश्वरी ।अनुगृह्णातु गृह्णातु दासीवर्गे क्वचिच्च माम् ॥ ४७॥

śrīrādhikā svātmarūpā nityasiddhā vrajeśvarī |anugṛhṇātu gṛhṇātu dāsīvarge kvacicca mām || 47||

श्रीमच्चन्द्रावली दिव्यनिगमागमसंस्तुता ।नियोजयतु मां कार्ये दासीवर्गे समाश्रितम् ॥ ४८॥

śrīmaccandrāvalī divyanigamāgamasaṃstutā |niyojayatu māṃ kārye dāsīvarge samāśritam || 48||

ललिता ललिता मान्या मुनीन्द्रैर्भक्तवत्सला ।पुनातु मां निजप्रेष्या निचये संश्रितं हिता ॥ ४९॥

lalitā lalitā mānyā munīndrairbhaktavatsalā |punātu māṃ nijapreṣyā nicaye saṃśritaṃ hitā || 49||

कालिन्दिनी महाभागा भक्तवृन्दैर्नमस्कृता ।सेवाधिकारसम्पत्तिं देहि देहि हरिप्रिये ॥ ५०॥

kālindinī mahābhāgā bhaktavṛndairnamaskṛtā |sevādhikārasampattiṃ dehi dehi haripriye || 50||

यज्ञपत्न्यो हरेः पत्न्यो गोकुलस्थाश्च गोपिकाः ।सर्वास्ताः सर्वदा मह्यं प्रसीदन्तु हरिप्रियाः ॥ ५१॥

yajñapatnyo hareḥ patnyo gokulasthāśca gopikāḥ |sarvāstāḥ sarvadā mahyaṃ prasīdantu haripriyāḥ || 51||

श्रीयशोदा हरेर्माता मिहिरः श्रीहरेः पिता ।बलभद्रो हरेर्भ्राता सुभद्रा श्रीहरेः स्वसा ॥ ५२॥

śrīyaśodā harermātā mihiraḥ śrīhareḥ pitā |balabhadro harerbhrātā subhadrā śrīhareḥ svasā || 52||

गोपाला गोपिका गावो व्रजबाला व्रजद्रुमाः ।ये केचिद्व्रजलीलास्थास्ते सर्वे कृपयन्तु मे ॥ ५३॥

gopālā gopikā gāvo vrajabālā vrajadrumāḥ |ye kecidvrajalīlāsthāste sarve kṛpayantu me || 53||

अविद्यां पूतनाहन्ता हन्याद् बालग्रहानपि ।बकारिर्मम पाषण्डं नागारिर्मम कल्मषम् ॥ ५४॥

avidyāṃ pūtanāhantā hanyād bālagrahānapi |bakārirmama pāṣaṇḍaṃ nāgārirmama kalmaṣam || 54||

श्रीमद्गोवर्धनधरो देवेभ्योऽपि स रक्षतु ।असुरेभ्यश्च कंसारिर्मुरारिः पातु सर्वतः ॥ ५५॥

śrīmadgovardhanadharo devebhyo'pi sa rakṣatu |asurebhyaśca kaṃsārirmurāriḥ pātu sarvataḥ || 55||

रागेभ्यो निजभोगेभ्यः पीडाभ्योऽप्यतिपीडनात् ।दावानलाद् हरः पातु सुदर्शनविमोचकः ॥ ५६॥

rāgebhyo nijabhogebhyaḥ pīḍābhyo'pyatipīḍanāt |dāvānalād haraḥ pātu sudarśanavimocakaḥ || 56||

परतश्चापि दक्षिणोत्तरतस्तथा ।ऊर्ध्वतश्चाप्यधस्ताच्च पातु ब्रह्मविमोहनः ॥ ५७॥

parataścāpi dakṣiṇottaratastathā |ūrdhvataścāpyadhastācca pātu brahmavimohanaḥ || 57||

अङ्गानि सुन्दरः श्यामः प्रत्यङ्गानि मनोहरः ।मनसा वचसा चापि पातु चीरहरः प्रभुः ॥ ५८॥

aṅgāni sundaraḥ śyāmaḥ pratyaṅgāni manoharaḥ |manasā vacasā cāpi pātu cīraharaḥ prabhuḥ || 58||

कालतः कृतितो दैवात्पापेभ्योऽप्यतिपीडितम् ।भक्तापराधतः क्षीणं पातु मां खरसूदनः ॥ ५९॥

kālataḥ kṛtito daivātpāpebhyo'pyatipīḍitam |bhaktāparādhataḥ kṣīṇaṃ pātu māṃ kharasūdanaḥ || 59||

इन्द्रियाणाञ्च वैकल्याद्वपुषो जरयापि च ।मृत्युनापि वै ग्रस्तं मां पातु गोकुलपालकः ॥ ६०॥

indriyāṇāñca vaikalyādvapuṣo jarayāpi ca |mṛtyunāpi vai grastaṃ māṃ pātu gokulapālakaḥ || 60||

धनधान्यसमृद्धिर्मे वृद्धिर्वा पुत्रपौत्रिकी ।सम्पत्तिः शस्त्रशास्त्रेभ्यो जायतां भवदाश्रयात् ॥ ६१॥

dhanadhānyasamṛddhirme vṛddhirvā putrapautrikī |sampattiḥ śastraśāstrebhyo jāyatāṃ bhavadāśrayāt || 61||

नान्यत् किमपि वाञ्छामि नान्यत्किमपि संश्रये ।तथा मां कुरु कल्याण इति ध्याये महाप्रभो ॥ ६२॥

nānyat kimapi vāñchāmi nānyatkimapi saṃśraye |tathā māṃ kuru kalyāṇa iti dhyāye mahāprabho || 62||

इति श्रीमङ्गलं नाम कवचं ।फलश्रुतिः ।कमलापतिः कुमारेभ्यो जगौ पूर्वं (?) ।(?) विरिञ्चिः कमलोद्भवः ॥ ६३॥

iti śrīmaṅgalaṃ nāma kavacaṃ |phalaśrutiḥ |kamalāpatiḥ kumārebhyo jagau pūrvaṃ (?) |(?) viriñciḥ kamalodbhavaḥ || 63||

नानेन सदृशं किञ्चिद्वैष्णवानां हिताय वै ।सर्वरक्षाकरं विप्रा भक्तेः सम्पत्तिदायकम् ॥ ६४॥

nānena sadṛśaṃ kiñcidvaiṣṇavānāṃ hitāya vai |sarvarakṣākaraṃ viprā bhakteḥ sampattidāyakam || 64||

एतद्धारणतो ब्रह्मा सृष्टिं चक्रे हरिप्रियाम् ।रजसापि न सम्बद्धो भक्तानां प्रवरो बभौ ॥ ६५॥

etaddhāraṇato brahmā sṛṣṭiṃ cakre haripriyām |rajasāpi na sambaddho bhaktānāṃ pravaro babhau || 65||

गोष्ठे सहस्रमभ्यस्य श्रीगोपालस्य सन्निधौ ।हुत्वा मधुभिः सिद्धः पालाशैर्जायते ध्रुवम् ॥ ६६॥

goṣṭhe sahasramabhyasya śrīgopālasya sannidhau |hutvā madhubhiḥ siddhaḥ pālāśairjāyate dhruvam || 66||

कार्तिके तु पठेन्नित्यं वृन्दारण्ये विशेषतः ।यद्वाञ्छति कल्याणं तत्तद्भक्तेः प्रयच्छति ॥ ६७॥

kārtike tu paṭhennityaṃ vṛndāraṇye viśeṣataḥ |yadvāñchati kalyāṇaṃ tattadbhakteḥ prayacchati || 67||

वेदनासु च घोरासु रोगे मृत्युभयेषु च ।तुलसीमूलमृल्लिप्तः पठेदस्माद्विमुच्यते ॥ ६८॥

vedanāsu ca ghorāsu roge mṛtyubhayeṣu ca |tulasīmūlamṛlliptaḥ paṭhedasmādvimucyate || 68||

नित्यं पठन् भक्तिमान् स्यात्कामी कामानवाप्नुयात् ।किं विप्र बहुनोक्तेन श्रद्धया सर्वमश्नुते ॥ ६९॥

nityaṃ paṭhan bhaktimān syātkāmī kāmānavāpnuyāt |kiṃ vipra bahunoktena śraddhayā sarvamaśnute || 69||

(११०, १६९)इति श्रीशाण्डिल्यसंहितायां पञ्चमे भक्तिखण्डे सप्तदशोऽध्यायेस्तोत्रकवचनिरूपणं सम्पूर्णम् ।

(110, 169)iti śrīśāṇḍilyasaṃhitāyāṃ pañcame bhaktikhaṇḍe saptadaśo'dhyāyestotrakavacanirūpaṇaṃ sampūrṇam |