शिवभक्तिर्फलोपदेशम् २ शिवप्रोक्तं Shivaproktam Shivabhaktirphalopadesham 2

शिवपार्तवतीसंवादेश्री सदाशिव उवाचमयि यस्यं समुद्भूता भक्तिरव्यभिचारिणी ।स दुःखसागरं तीर्त्वा मयि संविशति प्रिये ॥ ५७४॥

śivapārtavatīsaṃvādeśrī sadāśiva uvācamayi yasyaṃ samudbhūtā bhaktiravyabhicāriṇī |sa duḥkhasāgaraṃ tīrtvā mayi saṃviśati priye || 574||

यस्य भक्तिरविच्छिन्ना मयि जाताऽनपायिनी ।तस्याहं सुलभो देवि दुर्लभोऽपि न संशयः ॥ ५७५॥

yasya bhaktiravicchinnā mayi jātā'napāyinī |tasyāhaṃ sulabho devi durlabho'pi na saṃśayaḥ || 575||

यो मां यत्नैर्महादेवं भजन्ति श्रद्धयान्विताः ।भावये तानहं देवि हृदये मणिवत्सदा ॥ ५७६॥

yo māṃ yatnairmahādevaṃ bhajanti śraddhayānvitāḥ |bhāvaye tānahaṃ devi hṛdaye maṇivatsadā || 576||

स्वतन्त्रोऽपि महादेवः सोऽहं भक्तैर्वशीकृतः ।अवश्योऽप्यहमीशानो मद्भक्तवशगोऽस्म्यहम् ॥ ५७७॥

svatantro'pi mahādevaḥ so'haṃ bhaktairvaśīkṛtaḥ |avaśyo'pyahamīśāno madbhaktavaśago'smyaham || 577||

मां न जानन्ति सहसा शैवमार्गबहिर्गताः ।शैवमार्गरता एवं जानन्ति भुवि मां शिवे ॥ ५७८॥

māṃ na jānanti sahasā śaivamārgabahirgatāḥ |śaivamārgaratā evaṃ jānanti bhuvi māṃ śive || 578||

वेदैरपि न विज्ञातं यत्तत्त्वं मम शाश्वतम् ।तद्विज्ञातमुमे शैवैर्ममानुग्रहभाजनैः ॥ ५७९॥

vedairapi na vijñātaṃ yattattvaṃ mama śāśvatam |tadvijñātamume śaivairmamānugrahabhājanaiḥ || 579||

मामनन्यसमं नित्यं देवदेवं पिनाकिनम् ।विज्ञाय शैवाः सन्ततं पूजयन्ति मुमुक्षवः ॥ ५८०॥

māmananyasamaṃ nityaṃ devadevaṃ pinākinam |vijñāya śaivāḥ santataṃ pūjayanti mumukṣavaḥ || 580||

त्यक्ताहाराः पूजयन्ति केचिच्छैवाः सदापि माम् ।उपोष्यान्वहमासायमतः सम्पूज्य मां प्रभुम् ॥ ५८१॥

tyaktāhārāḥ pūjayanti kecicchaivāḥ sadāpi mām |upoṣyānvahamāsāyamataḥ sampūjya māṃ prabhum || 581||

भोजयित्वा च मद्भक्तान्योऽश्नाति स मम प्रियः ।नित्यं नक्तव्रतं देवि यः करिष्यति यत्नतः ॥ ५८२॥

bhojayitvā ca madbhaktānyo'śnāti sa mama priyaḥ |nityaṃ naktavrataṃ devi yaḥ kariṣyati yatnataḥ || 582||

स भूयो गर्भदुःखानि न प्राप्नोत्येव सर्वदा ।नित्यं नक्तव्रतं देवि सुलभं भुक्तिमुक्तिदम् ॥ ५८३॥

sa bhūyo garbhaduḥkhāni na prāpnotyeva sarvadā |nityaṃ naktavrataṃ devi sulabhaṃ bhuktimuktidam || 583||

तद्विधानं च वक्ष्यामि सावधानमनाः शृणु ।प्रातरादिषु कालेषु स्नात्वोद्धूल्य यथाविधि ॥ ५८४॥

tadvidhānaṃ ca vakṣyāmi sāvadhānamanāḥ śṛṇu |prātarādiṣu kāleṣu snātvoddhūlya yathāvidhi || 584||

त्रिपुण्डुधारणं कार्यं तथा रुद्राक्षधारणम् ।ततो मृन्मयलिङ्गानामष्टोत्तरशतं क्रमात् ॥ ५८५॥

tripuṇḍudhāraṇaṃ kāryaṃ tathā rudrākṣadhāraṇam |tato mṛnmayaliṅgānāmaṣṭottaraśataṃ kramāt || 585||

प्रातरादिषु कालेषु पूजनीयं प्रयत्नतः ।पूजा तिलाक्षतैः कार्या बिल्वपत्रैश्च कोमलैः ॥ ५८६॥

prātarādiṣu kāleṣu pūjanīyaṃ prayatnataḥ |pūjā tilākṣataiḥ kāryā bilvapatraiśca komalaiḥ || 586||

करवीरादिपुष्पैश्च तत्तत्कालसमुद्भवैः ।दीपमाला कल्पनीया कृष्णगोघृतवर्धिता ॥ ५८७॥

karavīrādipuṣpaiśca tattatkālasamudbhavaiḥ |dīpamālā kalpanīyā kṛṣṇagoghṛtavardhitā || 587||

प्रतिकालं च सा माला कर्तव्या शतसङ्ख्यया ।प्रतिकालं पलशतं कृष्णगोघृतमुत्तमम् ॥ ५८८॥

pratikālaṃ ca sā mālā kartavyā śatasaṅkhyayā |pratikālaṃ palaśataṃ kṛṣṇagoghṛtamuttamam || 588||

धूपश्चागरुसारेण कल्पनीयो विशेषतः ।गोक्षीरपाचितैरन्नैरपूपैर्लड्डुकैरपि ॥ ५८९॥

dhūpaścāgarusāreṇa kalpanīyo viśeṣataḥ |gokṣīrapācitairannairapūpairlaḍḍukairapi || 589||

मधुक्षीराज्यसंयुक्तैर्नैवेद्यैरपि कल्पयेत् ।ताम्बूलं कल्पयित्वाऽथ पुनर्धूपं प्रकल्पयेत् ॥ ५९०॥

madhukṣīrājyasaṃyuktairnaivedyairapi kalpayet |tāmbūlaṃ kalpayitvā'tha punardhūpaṃ prakalpayet || 590||

ततो नीरजनं देयं शतदीपविराजितम् ।षट्सहस्रं प्रजप्तव्यः शैवः पञ्चाक्षरो मनुः ॥ ५९१॥

tato nīrajanaṃ deyaṃ śatadīpavirājitam |ṣaṭsahasraṃ prajaptavyaḥ śaivaḥ pañcākṣaro manuḥ || 591||

रुद्राध्यायजपः कार्यो मौनेन विधिपूर्वकम् ।ततः प्रदक्षिणा कार्याः यत्नादष्टोत्तरं शतम् ॥ ५९२॥

rudrādhyāyajapaḥ kāryo maunena vidhipūrvakam |tataḥ pradakṣiṇā kāryāḥ yatnādaṣṭottaraṃ śatam || 592||

आसायमेवं सम्पूज्य मामनाद्यन्तमव्ययम् ।सायङ्काले ततः कार्यं तथैव मम पूजनम् ॥ ५९३॥

āsāyamevaṃ sampūjya māmanādyantamavyayam |sāyaṅkāle tataḥ kāryaṃ tathaiva mama pūjanam || 593||

ततः परं प्रयत्नेन गोघृतैस्तिलसंयुतैः ।होमः कार्यो बिल्वपत्रैः सहस्रत्रयमादरात् ॥ ५९४॥

tataḥ paraṃ prayatnena goghṛtaistilasaṃyutaiḥ |homaḥ kāryo bilvapatraiḥ sahasratrayamādarāt || 594||

भोजनीयास्ततो यत्नान्मद्भक्ताः पायसादिभिः ।सुवर्णदक्षिणा देया मद्भक्तेभ्यस्ततःपरम् ॥ ५९५॥

bhojanīyāstato yatnānmadbhaktāḥ pāyasādibhiḥ |suvarṇadakṣiṇā deyā madbhaktebhyastataḥparam || 595||

एवं कृत्वा विधानेन स्वकृतं कर्म सादरम् ।निवेदनीयं पूजान्ते मह्यं श्रद्धापुरःसरम् ॥ ५९६॥

evaṃ kṛtvā vidhānena svakṛtaṃ karma sādaram |nivedanīyaṃ pūjānte mahyaṃ śraddhāpuraḥsaram || 596||

स महापापराशिभ्यो मुक्तो भवति सर्वथा ।एवं नक्तव्रतं देवि यः करिष्यति यत्नतः ॥ ५९७॥

sa mahāpāparāśibhyo mukto bhavati sarvathā |evaṃ naktavrataṃ devi yaḥ kariṣyati yatnataḥ || 597||

स वंशकोटिसम्युक्तो मत्स्वरूपं प्रयास्यति ।नक्तव्रतं प्रयत्नेन क्रियते येन सर्वदा ॥ ५९८॥

sa vaṃśakoṭisamyukto matsvarūpaṃ prayāsyati |naktavrataṃ prayatnena kriyate yena sarvadā || 598||

तेन व्रतानि सर्वाणि चीर्णान्येव वरानने ॥ ५९९॥

tena vratāni sarvāṇi cīrṇānyeva varānane || 599||

स निराशीति विज्ञेयो यो नक्ताशी सदा भवेत् ।सर्वेषां तपसां श्रेष्ठं मतं नक्ताशनं शिवे ॥ ६००॥

sa nirāśīti vijñeyo yo naktāśī sadā bhavet |sarveṣāṃ tapasāṃ śreṣṭhaṃ mataṃ naktāśanaṃ śive || 600||

नक्ताशनरता धीरा भस्मनिष्ठा जितेन्द्रियाः ।गर्भवासादिदुःखेभ्यो निवर्तन्ते न संशयः ॥ ६०१॥

naktāśanaratā dhīrā bhasmaniṣṭhā jitendriyāḥ |garbhavāsādiduḥkhebhyo nivartante na saṃśayaḥ || 601||

गर्भवासादिदुर्लङ्घ्यमहानरकभीरवः ।कुर्वन्ति सावधानेन नक्तव्रतमिदं शिवे ॥ ६०२॥

garbhavāsādidurlaṅghyamahānarakabhīravaḥ |kurvanti sāvadhānena naktavratamidaṃ śive || 602||

पूजा मम प्रियतरा नक्तव्रतरतैः कृता ।नक्तव्रतरता यस्मान्मम प्रियतमाः प्रिये ॥ ६०३॥

pūjā mama priyatarā naktavratarataiḥ kṛtā |naktavrataratā yasmānmama priyatamāḥ priye || 603||

यस्य नक्तव्रते श्रद्धा तथा भस्मानुलेपने ।तथा लिङ्गार्चने श्रद्धा स जीवन्मुक्त उच्यते ॥ ६०४॥

yasya naktavrate śraddhā tathā bhasmānulepane |tathā liṅgārcane śraddhā sa jīvanmukta ucyate || 604||

यस्य प्रीतिर्मयि श्रद्धा विश्वासोऽपि मदर्चने ।स ममातिप्रियतमो स ममात्मा वरानने ।मयि प्रीतिर्न सहसा जायते वस्तुतो नृणाम् ॥ ६०५॥

yasya prītirmayi śraddhā viśvāso'pi madarcane |sa mamātipriyatamo sa mamātmā varānane |mayi prītirna sahasā jāyate vastuto nṛṇām || 605||

यदि प्रीतिर्मयि भवेत्तदा मुक्तिरदूरतः ।मुक्तिदोऽहं महादेवो न मत्तोऽन्योऽस्ति मुक्तिदः ॥ ६०६॥

yadi prītirmayi bhavettadā muktiradūrataḥ |muktido'haṃ mahādevo na matto'nyo'sti muktidaḥ || 606||

यतोऽहं सर्वदेवानामधिपो मुक्तिनायकः ।मद्भक्ता एव मुच्यन्ते घोरसंसारसागरात् ॥ ६०७॥

yato'haṃ sarvadevānāmadhipo muktināyakaḥ |madbhaktā eva mucyante ghorasaṃsārasāgarāt || 607||

नान्यभक्ता विमुच्यन्ते संसारात्सत्यमुच्यते ।शिवे मद्भक्तभक्तानां यो भक्तः सोऽपि मुच्यते ॥ ६०८॥

nānyabhaktā vimucyante saṃsārātsatyamucyate |śive madbhaktabhaktānāṃ yo bhaktaḥ so'pi mucyate || 608||

मयि सद्भक्तिमान् श्रेष्ठो मुच्यते नेदमद्भुतम् । ६०९\।१।॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवप्रोक्तं शिवभक्तिर्फलोपदेशं २ सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः १३ । ५७४६०९।१॥

mayi sadbhaktimān śreṣṭho mucyate nedamadbhutam | 609\|1||| iti śivarahasyāntargate śivaproktaṃ śivabhaktirphalopadeśaṃ 2 sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 13 | 574609|1||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः १३ ।५७४-६०९।१ ॥

– || śrīśivarahasyam ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 13 | 574-609|1 ||