शिवपूजास्तवः Shiva Puja Stava

प्रातश्शङ्करचिन्तनस्नपनसंसेकासुसंरोधनैस्सन्ध्यासंस्मृतिमार्जनाघशमनोपस्थानसन्तर्पणैः ।द्वारस्यार्चनयागधामगतविघ्नोद्वासनाद्यैः प्रभोर्यश्श्रीमान्यजनं करोति भवतस्तस्यैव सिद्धिद्वयम् ॥ १॥

prātaśśaṅkaracintanasnapanasaṃsekāsusaṃrodhanaissandhyāsaṃsmṛtimārjanāghaśamanopasthānasantarpaṇaiḥ |dvārasyārcanayāgadhāmagatavighnodvāsanādyaiḥ prabhoryaśśrīmānyajanaṃ karoti bhavatastasyaiva siddhidvayam || 1||

एकैवार्थत ईशशक्तिरमिता याऽनेकरूपा शिवाकालोपाधिवशाद्द्विजास्त्वनुदिनं ब्राह्म्यादिरूपेण ताम् ।ध्यायन्त्यत्र तु निर्मलात्मशिवयोस्सन्धिश्च शैवी परासन्ध्यातश्शिव एव साधकवरैर्ध्येयः सदा निर्मलः ॥ २॥

ekaivārthata īśaśaktiramitā yā'nekarūpā śivākālopādhivaśāddvijāstvanudinaṃ brāhmyādirūpeṇa tām |dhyāyantyatra tu nirmalātmaśivayossandhiśca śaivī parāsandhyātaśśiva eva sādhakavarairdhyeyaḥ sadā nirmalaḥ || 2||

प्रातस्स्मरामि हृदयाब्जखमध्यसंस्थंचन्द्रार्कमार्गविरहोदितचित्स्वरूपम् ।ध्येयं सदा मुनिवरैरपवर्गसिद्।ह्ध्यैविश्वात्मकं सदसदन्तमनन्तमीशम् ॥ ३॥

prātassmarāmi hṛdayābjakhamadhyasaṃsthaṃcandrārkamārgavirahoditacitsvarūpam |dhyeyaṃ sadā munivarairapavargasid|hdhyaiviśvātmakaṃ sadasadantamanantamīśam || 3||

मध्यन्दिने शतसहस्रनिशाकराभंविश्वेश्वरं परमकारणमप्रमेयम् ।शम्भुं सदोदितममायवियत्स्वरूपंकोदण्डमध्यनिलयं नियतं स्मरामि ॥ ४॥

madhyandine śatasahasraniśākarābhaṃviśveśvaraṃ paramakāraṇamaprameyam |śambhuṃ sadoditamamāyaviyatsvarūpaṃkodaṇḍamadhyanilayaṃ niyataṃ smarāmi || 4||

ब्रह्माक्षरं निशिमुखेऽमृतसागराभंविश्वाधिपं शिवमनूत्थितनादसंस्थम् ।बोधामृतं करणकारणकार्यहीनंतं ब्रह्मरन्ध्रनिलयं नियतं स्मरामि ॥ ५॥

brahmākṣaraṃ niśimukhe'mṛtasāgarābhaṃviśvādhipaṃ śivamanūtthitanādasaṃstham |bodhāmṛtaṃ karaṇakāraṇakāryahīnaṃtaṃ brahmarandhranilayaṃ niyataṃ smarāmi || 5||

तेजोनिधानमचलं शिवमर्धरात्रेनित्यं निरस्तविषयैः परमार्थदृग्भिः ।विज्ञेयमव्ययमचिन्त्यमभावनीयमुन्मन्यतीतविषयं सततं स्मरामि ॥ ६॥

tejonidhānamacalaṃ śivamardharātrenityaṃ nirastaviṣayaiḥ paramārthadṛgbhiḥ |vijñeyamavyayamacintyamabhāvanīyamunmanyatītaviṣayaṃ satataṃ smarāmi || 6||

क्ष्मादिग्रन्थ्यन्ततत्त्वक्रमनिहितपदाक्रान्तसंशुद्धविद्यातत्त्वान्तव्यापिसादाशिवविशदपदं भावयन्नात्मरूपम् ।शैवज्ञानप्रसिद्धप्रवरविधिगताशेषसत्कृत्यकारीजीवं हृद्येव कुर्याद्रविशशिदहनव्योमशक्त्यन्तरस्थम् ॥ ७॥

kṣmādigranthyantatattvakramanihitapadākrāntasaṃśuddhavidyātattvāntavyāpisādāśivaviśadapadaṃ bhāvayannātmarūpam |śaivajñānaprasiddhapravaravidhigatāśeṣasatkṛtyakārījīvaṃ hṛdyeva kuryādraviśaśidahanavyomaśaktyantarastham || 7||

आयामैश्श्वनस्य भौतिकमलं देहं कलाभिस्सुधीर्यःपञ्चाध्वविसर्पिणीभिरनिशं संशोद्।ह्ध्य तच्छम्बरैः ।मन्त्रालङ्कृतदेहभृन्निशि दिवा सन्ध्यासु सन्तोषयन्नर्चाहोमसमाधिभिश्शिवमसौ संयाति शैवं पदम् ॥ ८॥

āyāmaiśśvanasya bhautikamalaṃ dehaṃ kalābhissudhīryaḥpañcādhvavisarpiṇībhiraniśaṃ saṃśod|hdhya tacchambaraiḥ |mantrālaṅkṛtadehabhṛnniśi divā sandhyāsu santoṣayannarcāhomasamādhibhiśśivamasau saṃyāti śaivaṃ padam || 8||

य एष देवो महतो महीयानणोरणीयान्भवभीरुभिस्सः ।ज्ञेयश्शिवस्सर्वगतस्शरीरे ध्येयस्स पूज्यश्शिवलिङ्गमध्ये ॥ ९॥

ya eṣa devo mahato mahīyānaṇoraṇīyānbhavabhīrubhissaḥ |jñeyaśśivassarvagatasśarīre dhyeyassa pūjyaśśivaliṅgamadhye || 9||

हृत्पद्माख्यशिवालये मनसिजे तत्कर्णिकाख्ये क्रियापीठे ज्ञानमयं विशुद्धमनसा संस्थाप्य नादात्मना ।लिङ्गं तच्च सुधामयेन पयसा संस्नाप्य सम्यक्पुन्ःवैराग्येण च चन्दनेन वसुभिः पुष्पैरहिंसादिभिः ॥ १०॥

hṛtpadmākhyaśivālaye manasije tatkarṇikākhye kriyāpīṭhe jñānamayaṃ viśuddhamanasā saṃsthāpya nādātmanā |liṅgaṃ tacca sudhāmayena payasā saṃsnāpya samyakpunḥvairāgyeṇa ca candanena vasubhiḥ puṣpairahiṃsādibhiḥ || 10||

प्राणायामभवेन धूपविधिना चिद्दीपदानेन यःप्रत्याहारमयेन सोमहविषा सौषुम्नजापेन च ।तच्चित्ते बहुधारणाभिरमलध्यानोद्भवैर्भूषणैस्तत्साम्याणुनिवेदनेन यजते धन्यस्स एवामलः ॥ ११॥

prāṇāyāmabhavena dhūpavidhinā ciddīpadānena yaḥpratyāhāramayena somahaviṣā sauṣumnajāpena ca |taccitte bahudhāraṇābhiramaladhyānodbhavairbhūṣaṇaistatsāmyāṇunivedanena yajate dhanyassa evāmalaḥ || 11||

चन्द्रस्राविसुधामयेन हविषा नाभिस्थकुण्डेऽनलंसन्तर्प्येशमयं शिवास्पदगतव्योम्नि स्थिते सर्वगे ।कन्दोद्भूतशिवाणुनादशिखया वृत्त्यात्मसंवेदनंशैवे ज्योतिषि यः करोति पुरुषो मुक्तस्स एवाक्षयः ॥ १२॥

candrasrāvisudhāmayena haviṣā nābhisthakuṇḍe'nalaṃsantarpyeśamayaṃ śivāspadagatavyomni sthite sarvage |kandodbhūtaśivāṇunādaśikhayā vṛttyātmasaṃvedanaṃśaive jyotiṣi yaḥ karoti puruṣo muktassa evākṣayaḥ || 12||

यथावदात्माश्रयवस्तुमन्त्रस्वायत्तलिङ्गादिषु शोधितेषु ।सिद्धान्तमार्गस्थितसाधकानां त्वत्पूजनं नात्र विलोमतोऽस्तु ॥ १३॥

yathāvadātmāśrayavastumantrasvāyattaliṅgādiṣu śodhiteṣu |siddhāntamārgasthitasādhakānāṃ tvatpūjanaṃ nātra vilomato'stu || 13||

धारिकाभिधशक्तिबीजमनन्तपङ्कजकुड्मलंपुण्यबोधविरागभूतिपदं विलोमचतुष्टयम् ।गात्रकं छदनद्वयं कमलं सकेसरकर्णिकंशक्तिमण्डलसङ्घयुक्तमहं नमामि शिवासनम् ॥ १४॥

dhārikābhidhaśaktibījamanantapaṅkajakuḍmalaṃpuṇyabodhavirāgabhūtipadaṃ vilomacatuṣṭayam |gātrakaṃ chadanadvayaṃ kamalaṃ sakesarakarṇikaṃśaktimaṇḍalasaṅghayuktamahaṃ namāmi śivāsanam || 14||

पृथ्वीकन्दं कालतत्त्वान्तनालं लोकौघं तत्कण्टकं भावसूत्रम् । (लोकौट्टं)ग्रन्थिग्रन्थिं शुद्धविद्यासरोजं विद्येशानारूढपत्राष्टकं च ॥ १५॥

pṛthvīkandaṃ kālatattvāntanālaṃ lokaughaṃ tatkaṇṭakaṃ bhāvasūtram | (lokauṭṭaṃ)granthigranthiṃ śuddhavidyāsarojaṃ vidyeśānārūḍhapatrāṣṭakaṃ ca || 15||

वामादिशक्तिगतकेसरकर्णिकाढ्यमर्कादिबिम्बसहितं वरयोगपीठम् ।तत्र स्थितं हृदयमन्त्रगतात्ममन्त्रमूर्तिं च बिन्दुगतमीशमहं नमामि ॥ १६॥

vāmādiśaktigatakesarakarṇikāḍhyamarkādibimbasahitaṃ varayogapīṭham |tatra sthitaṃ hṛdayamantragatātmamantramūrtiṃ ca bindugatamīśamahaṃ namāmi || 16||

तत्कन्दं शतकोटियोजनमितं नालं परार्धान्तकंग्रन्थिः कोटिपरार्धपश्चिमसहस्रोऽब्जं च तल्लक्षकम् ।मूर्तिस्तस्य च कोटिरीश्वरमयी तस्यार्बुदस्यार्बुदाम्भोजं मन्त्रमयं सदाशिववपुस्तद्वानमेयस्शिवः ॥ १७॥

tatkandaṃ śatakoṭiyojanamitaṃ nālaṃ parārdhāntakaṃgranthiḥ koṭiparārdhapaścimasahasro'bjaṃ ca tallakṣakam |mūrtistasya ca koṭirīśvaramayī tasyārbudasyārbudāmbhojaṃ mantramayaṃ sadāśivavapustadvānameyasśivaḥ || 17||

यस्यामौषधभूषणध्वनिमयी मूर्तिः परा बैन्दवीध्येया शङ्करमन्त्रतन्त्रनिरतैर्ज्ञानक्रियाङ्गी शिवा ।सर्वैश्वर्यसुखप्रदा निरुपमा सादाशिवी निर्मलानादाख्याय सदाशिवाय महते शान्ताय तस्मै नमः ॥ १८॥

yasyāmauṣadhabhūṣaṇadhvanimayī mūrtiḥ parā baindavīdhyeyā śaṅkaramantratantraniratairjñānakriyāṅgī śivā |sarvaiśvaryasukhapradā nirupamā sādāśivī nirmalānādākhyāya sadāśivāya mahate śāntāya tasmai namaḥ || 18||

ध्येयस्सदा गगनमण्डलमध्यवर्तीनिर्विघ्नशुद्धशिवयोगिहृदम्बुजस्थः ।ईशोर्ध्वनिष्कलशिवान्तवपुस्सदेशोबिन्दुस्स्वरोद्भवकलाभुवनेशगर्भः ॥ १९॥

dhyeyassadā gaganamaṇḍalamadhyavartīnirvighnaśuddhaśivayogihṛdambujasthaḥ |īśordhvaniṣkalaśivāntavapussadeśobindussvarodbhavakalābhuvaneśagarbhaḥ || 19||

योऽसावीशानमूर्धा नरमुखकमलोऽघोरहृद्वामगुह्यस्सद्योमूर्तिः पुरेशाननहृदयपदष्षड्विधाध्वस्वरूपः ।भूताम्भोराशिसिद्धिस्मरभुजगकलाक्ल्लिप्तदेहः क्रियेच्छादृङ्मासार्धाम्बकं तं कबिलगतमहं नौमि विद्याशरीरम् ॥ २०॥

yo'sāvīśānamūrdhā naramukhakamalo'ghorahṛdvāmaguhyassadyomūrtiḥ pureśānanahṛdayapadaṣṣaḍvidhādhvasvarūpaḥ |bhūtāmbhorāśisiddhismarabhujagakalāklliptadehaḥ kriyecchādṛṅmāsārdhāmbakaṃ taṃ kabilagatamahaṃ naumi vidyāśarīram || 20||

श्वेतासृक्कृष्णपीतस्फटिकशशिसुवर्णारुणालयग्निवर्णैर्ब्रह्माङ्गैर्व्यक्तमूर्तिर्भवहरशिवसंयोगतस्स्फाटिकाभः ।ऐक्यान्मन्त्रार्थयोरित्यखिलशिवमतेष्वाह सर्वार्थहेतुर्वक्त्राणां वर्णभेदश्चिदचिदधिपतेश्चित्रमेतत्स्वरूपम् ॥ २१॥

śvetāsṛkkṛṣṇapītasphaṭikaśaśisuvarṇāruṇālayagnivarṇairbrahmāṅgairvyaktamūrtirbhavaharaśivasaṃyogatassphāṭikābhaḥ |aikyānmantrārthayorityakhilaśivamateṣvāha sarvārthaheturvaktrāṇāṃ varṇabhedaścidacidadhipateścitrametatsvarūpam || 21||

ईशानेन वियन्मयेन धवलप्रख्येन सर्वप्रभोर्व्याप्तं वक्त्रचतुष्टयं पुरुषहृद्गुह्याजमन्त्रात्मकम् ।तेनेदं धवलप्रभं शिवविदः पूर्वादिकाष्ठाभृतांवर्णानुग्रहहेतुतः प्रतिमुखं पीतादिवर्णं विदुः ॥ २२॥

īśānena viyanmayena dhavalaprakhyena sarvaprabhorvyāptaṃ vaktracatuṣṭayaṃ puruṣahṛdguhyājamantrātmakam |tenedaṃ dhavalaprabhaṃ śivavidaḥ pūrvādikāṣṭhābhṛtāṃvarṇānugrahahetutaḥ pratimukhaṃ pītādivarṇaṃ viduḥ || 22||

ईशतत्पुरुषाघोरवामाजवदनं शिवम् ।बालयौवनवृद्धस्त्रीनराकारं नमाम्यहम् ॥ २३॥

īśatatpuruṣāghoravāmājavadanaṃ śivam |bālayauvanavṛddhastrīnarākāraṃ namāmyaham || 23||

त्रिशूलखट्वाङ्गधरस्सशक्तिर्वराब्जहस्तोऽभयपाणिरीशः ।सेन्दीवराहिर्डमरुप्रसक्तस्सबीजपूरस्सुभगोऽक्षसूत्री ॥ २४॥

triśūlakhaṭvāṅgadharassaśaktirvarābjahasto'bhayapāṇirīśaḥ |sendīvarāhirḍamaruprasaktassabījapūrassubhago'kṣasūtrī || 24||

बोधानन्दमयी विभोर्भवभयप्रध्वंसकृच्छक्तयस्तिस्रस्ताः परिणामतश्च विवृतिर्निश्शेषबीजस्य हि ।तत्पूर्णं प्रकृतिः कलाद्यभिमुखी दीर्घाक्षसूत्रं मनश्शम्भोरस्त्रनिकाय आगमपरैर्ज्ञेयः परो नापरः ॥ २५॥

bodhānandamayī vibhorbhavabhayapradhvaṃsakṛcchaktayastisrastāḥ pariṇāmataśca vivṛtirniśśeṣabījasya hi |tatpūrṇaṃ prakṛtiḥ kalādyabhimukhī dīrghākṣasūtraṃ manaśśambhorastranikāya āgamaparairjñeyaḥ paro nāparaḥ || 25||

ईशानं सर्वासां विद्यानामीश्वरं च भूतानाम् ।ब्रह्माधिपतिं ब्रह्मत्वान्निष्कलरूपं सदाशिवं नौमि ॥ २६॥

īśānaṃ sarvāsāṃ vidyānāmīśvaraṃ ca bhūtānām |brahmādhipatiṃ brahmatvānniṣkalarūpaṃ sadāśivaṃ naumi || 26||

तत्पुरुषं भक्तानां शैवज्ञानप्रदं महादेवम् ।रुद्रं शिवत्वसिद्।ह्ध्यै तत्त्वप्रेरकमहं वन्दे ॥ २७॥

tatpuruṣaṃ bhaktānāṃ śaivajñānapradaṃ mahādevam |rudraṃ śivatvasid|hdhyai tattvaprerakamahaṃ vande || 27||

अथघोरमघोरं पशुपाशनिराकरणं घोरघोरतरम् ।सर्वस्माच्छरणमहं शर्वं बहुरूपिणं वन्दे ॥ २८॥

athaghoramaghoraṃ paśupāśanirākaraṇaṃ ghoraghorataram |sarvasmāccharaṇamahaṃ śarvaṃ bahurūpiṇaṃ vande || 28||

वामं ज्येष्ठं रौद्रं कलविकरणं बलविकरणं कान्तम् ।बलप्रमथनं सर्वभूतदमनं मनोन्मनमहं वन्दे ॥ २९॥

vāmaṃ jyeṣṭhaṃ raudraṃ kalavikaraṇaṃ balavikaraṇaṃ kāntam |balapramathanaṃ sarvabhūtadamanaṃ manonmanamahaṃ vande || 29||

सद्योजातं सर्वज्ञं प्रणतानां भवभयापहरम् ।अतिभवयोजकममलं भवोद्भवं नौमि जगदधिपम् ॥ ३०॥

sadyojātaṃ sarvajñaṃ praṇatānāṃ bhavabhayāpaharam |atibhavayojakamamalaṃ bhavodbhavaṃ naumi jagadadhipam || 30||

श्रीमन्मूलमनूत्थनादशिखया ब्रह्मादिसादाशिवस्थानत्यागगतिक्रमोर्ध्वविलसद्व्योमान्तसंस्थाय ते ।बोधानन्दमयाय सर्वविभवे नित्याय विश्वात्मनेशुद्धायामलतेजसे च महते तस्मै परस्मै नमः ॥ ३१॥

śrīmanmūlamanūtthanādaśikhayā brahmādisādāśivasthānatyāgagatikramordhvavilasadvyomāntasaṃsthāya te |bodhānandamayāya sarvavibhave nityāya viśvātmaneśuddhāyāmalatejase ca mahate tasmai parasmai namaḥ || 31||

चन्द्रयुग्मगुणार्धमात्रतदर्धतद्दलषोडशव्द्युत्तरत्रिदशाब्धिषष्टिभुजङ्गमश्रवणक्षमा ।दर्शनेषुकरांशभावमितोन्मनी परमासनंयस्य तं प्रणतोऽस्मि निष्कलमव्ययं परमं शिवम् ॥ ३२॥

candrayugmaguṇārdhamātratadardhataddalaṣoḍaśavdyuttaratridaśābdhiṣaṣṭibhujaṅgamaśravaṇakṣamā |darśaneṣukarāṃśabhāvamitonmanī paramāsanaṃyasya taṃ praṇato'smi niṣkalamavyayaṃ paramaṃ śivam || 32||

आदिपञ्चममृत्युभूषणचन्द्रखण्डगुणाश्रदृग्भानुगध्वनिसीरभास्करसेन्दुवृत्तहलाकृतिः ।सांशुमत्रिशिखद्विबिम्बगतद्विकुब्जग उन्मना(सांशुमत्त्रिशिखद्विबिम्बगतद्विकुब्जग)पातु वस्सकलापरस्सकलाकलस्सकलस्शिवः ॥ ३३॥

ādipañcamamṛtyubhūṣaṇacandrakhaṇḍaguṇāśradṛgbhānugadhvanisīrabhāskarasenduvṛttahalākṛtiḥ |sāṃśumatriśikhadvibimbagatadvikubjaga unmanā(sāṃśumattriśikhadvibimbagatadvikubjaga)pātu vassakalāparassakalākalassakalasśivaḥ || 33||

निष्कलं शिवरुद्रपुद्गलभूषणार्धहिमांशुमद्रोधिदण्डतदन्तशक्तिचतुष्टयेश्वरयोगिनम् ।शङ्करं वसुसागराङ्गुलचारिणं रसशून्यगंसर्वमन्त्रपतिं प्रासादमहं नतोऽस्मि षडध्वगम् ॥ ३४॥

niṣkalaṃ śivarudrapudgalabhūṣaṇārdhahimāṃśumadrodhidaṇḍatadantaśakticatuṣṭayeśvarayoginam |śaṅkaraṃ vasusāgarāṅgulacāriṇaṃ rasaśūnyagaṃsarvamantrapatiṃ prāsādamahaṃ nato'smi ṣaḍadhvagam || 34||

चिद्व्यक्तिसंस्थित्यवलोकरोधैर्मुद्रोत्तरैरङ्गशिवैकभावैः ।पाद्याचमार्घ्यप्रसवप्रदानैस्त्वदर्चनं जन्मफलं महेश ॥ ३५॥

cidvyaktisaṃsthityavalokarodhairmudrottarairaṅgaśivaikabhāvaiḥ |pādyācamārghyaprasavapradānaistvadarcanaṃ janmaphalaṃ maheśa || 35||

आवाहनं स्वात्मनि चित्प्रकाशस्तत्र स्थितिस्स्थापनमीश्वरस्य ।सान्निध्यमात्मेश्वरसन्निधानं संरोधनं स्वस्य शिवे निरोधः ॥ ३६॥

āvāhanaṃ svātmani citprakāśastatra sthitissthāpanamīśvarasya |sānnidhyamātmeśvarasannidhānaṃ saṃrodhanaṃ svasya śive nirodhaḥ || 36||

नमोऽस्तु संज्ञानहृदे भवाय नमो गुणैश्वर्यविशिष्टमूर्तये ।नमोऽपराधीनवशित्वरूपशिखाय तेजः कवचात्मने नमः ॥ ३७॥

namo'stu saṃjñānahṛde bhavāya namo guṇaiśvaryaviśiṣṭamūrtaye |namo'parādhīnavaśitvarūpaśikhāya tejaḥ kavacātmane namaḥ || 37||

नमः पशूनां मलकृतनक्षमासहप्रतापास्त्रधराय शूलिने ।नमोऽविकाराय षडङ्गमूर्तये सदाशिवायामृतरूपिणे नमः ॥ ३८॥

namaḥ paśūnāṃ malakṛtanakṣamāsahapratāpāstradharāya śūline |namo'vikārāya ṣaḍaṅgamūrtaye sadāśivāyāmṛtarūpiṇe namaḥ || 38||

स्वभावशुद्धस्य शिवस्य पाद्यमाचाममात्मीयविशुद्धिहेतोः ।अर्घ्यप्रदानं कुसुमार्पणं च सदेशधामाप्तिनिमित्तमेतत् ॥ ३९॥

svabhāvaśuddhasya śivasya pādyamācāmamātmīyaviśuddhihetoḥ |arghyapradānaṃ kusumārpaṇaṃ ca sadeśadhāmāptinimittametat || 39||

स्नानं स्वात्ममलापहं शुभमयैर्गन्धैस्समालेपनंसद्वस्त्राभरणं सुगन्धिकुसुमैर्मालाभिरभ्यर्चनम् ।सालङ्कारसदाशिवस्य विधिवद्धूपप्रदानं त्वणोर्भोगार्थं हि सदेशधाम्नि विमलं दीपं शिवज्ञानदम् ॥ ४०॥

snānaṃ svātmamalāpahaṃ śubhamayairgandhaissamālepanaṃsadvastrābharaṇaṃ sugandhikusumairmālābhirabhyarcanam |sālaṅkārasadāśivasya vidhivaddhūpapradānaṃ tvaṇorbhogārthaṃ hi sadeśadhāmni vimalaṃ dīpaṃ śivajñānadam || 40||

शुचीशरक्तपानिलेन्द्रमृत्युकेन्दुसंस्थितान्पयोधरार्कवातवह्निसन्निभानिनेक्षणान् ।युगाननान्वराभयत्रिशूलशक्तियुक्करान्नमश्शिवाङ्गसम्भवान्हृदादिमन्त्रविग्रहान् ॥ ४१॥

śucīśaraktapānilendramṛtyukendusaṃsthitānpayodharārkavātavahnisannibhāninekṣaṇān |yugānanānvarābhayatriśūlaśaktiyukkarānnamaśśivāṅgasambhavānhṛdādimantravigrahān || 41||

भोगाङ्गार्चनमात्मनश्शिवगुणप्राप्त्यर्थमैक्यं प्रभोरङ्गानां पुनरर्चकस्य शिवसंयोगाय शुद्धात्मनः ।तृप्तस्यान्ननिवेदनाम्बुमुखवासादिप्रदानं मनस्तृप्त्यर्थं शिवभावमङ्गलकरं चित्रं तवार्चाफलम् ॥ ४२॥ (तत्रार्चाफलम्)

bhogāṅgārcanamātmanaśśivaguṇaprāptyarthamaikyaṃ prabhoraṅgānāṃ punararcakasya śivasaṃyogāya śuddhātmanaḥ |tṛptasyānnanivedanāmbumukhavāsādipradānaṃ manastṛptyarthaṃ śivabhāvamaṅgalakaraṃ citraṃ tavārcāphalam || 42|| (tatrārcāphalam)

पवित्रभूतस्य पवित्रदानं तापत्रयघ्नं सकलार्थसिद्।ह्ध्यै ।जपश्च भक्त्या प्रणतिश्शिवस्य ब्रह्मेन्द्रविष्ण्वादिपदत्वहेतुः ॥ ४३॥

pavitrabhūtasya pavitradānaṃ tāpatrayaghnaṃ sakalārthasid|hdhyai |japaśca bhaktyā praṇatiśśivasya brahmendraviṣṇvādipadatvahetuḥ || 43||

अर्चने सकलं जपे सकलाकलं सततोदितंनिष्कलं सकलाध्वगं परिपूर्णमात्मसमर्पणे ।व्योम्नि सुस्फटिकप्रभं भवने कलासहितं हरंयो हि वेत्ति परं शिवं शिव एव सोऽस्त्र न संशयः ॥ ४४॥

arcane sakalaṃ jape sakalākalaṃ satatoditaṃniṣkalaṃ sakalādhvagaṃ paripūrṇamātmasamarpaṇe |vyomni susphaṭikaprabhaṃ bhavane kalāsahitaṃ haraṃyo hi vetti paraṃ śivaṃ śiva eva so'stra na saṃśayaḥ || 44||

भूयःपूजनमीशसन्निधिकरं सम्प्रार्थनं स्वेशयोरन्योन्यं त्ववलोकनाय भुवने भोगाय सादाशिवे ।ईशाग्न्यर्चनमर्पणं क्षपयितुं बन्धत्रयं कर्मणोज्ञेयं स्वात्मनिवेदनं परशिवे स्थित्यर्थमेवात्मनः ॥ ४५॥

bhūyaḥpūjanamīśasannidhikaraṃ samprārthanaṃ sveśayoranyonyaṃ tvavalokanāya bhuvane bhogāya sādāśive |īśāgnyarcanamarpaṇaṃ kṣapayituṃ bandhatrayaṃ karmaṇojñeyaṃ svātmanivedanaṃ paraśive sthityarthamevātmanaḥ || 45||

अशुद्धतत्त्वौघबहिष्क्रियार्थे (आर्थं)पराङ्मुखार्घ्ये परमेश्वरस्य । (पराङ्मुखार्घ्यं)यस्मिन्नवस्थानकरं विसर्गे (विसर्गं)कुर्वन्स शैवं पदमभ्युपेति ॥ ४६॥

aśuddhatattvaughabahiṣkriyārthe (ārthaṃ)parāṅmukhārghye parameśvarasya | (parāṅmukhārghyaṃ)yasminnavasthānakaraṃ visarge (visargaṃ)kurvansa śaivaṃ padamabhyupeti || 46||

विप्रोत्तुङ्गश्चोलदेशी च सूरिश्शम्भोः पूजास्तोत्रमेतत्पवित्रम् ।सिद्धान्तज्ञो ज्ञानशम्भुश्शिवोक्त्याचक्रे भक्त्या भुक्तये मुक्तये च ॥ ४७॥

viprottuṅgaścoladeśī ca sūriśśambhoḥ pūjāstotrametatpavitram |siddhāntajño jñānaśambhuśśivoktyācakre bhaktyā bhuktaye muktaye ca || 47||

इति ज्ञानशम्भुशिवाचार्यप्रणीतः शिवपूजामूलश्लोकस्समाप्ताः ।

iti jñānaśambhuśivācāryapraṇītaḥ śivapūjāmūlaślokassamāptāḥ |